အခန်း ၉၂

အခန်း (၉၂)

ရှောင်လန်လေးမှာ အလွန် ကြောက်ရွံ့သွားကာ ငိုသံပါကြီးဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်တော့သည်။

ယွမ်ယွမ်၏မျက်နှာလေးမှာလည်း ရှုံ့မဲ့သွားကာ မျက်ခုံးများမှာ ရှစ်ဂဏန်းပုံစံ ဖြစ်သွားပြီး ဦးလေးဖြစ်သူနှင့် တစ်ထေရာတည်းတူနေကာ အချိန်အတော်ကြာ စကားမပြောနိုင်အောင် ဖြစ်သွားရလေ၏။

ချန်မေ့လန်သည် ရှောင်လန်အား ထိုဝက်အူချောင်းကို လွှင့်ပစ်စေရုံသာမက ခြေထောက်ဖြင့် နှစ်ချက်ခန့် တက်နင်းခိုင်းလိုက်သေးသည်။ ထို့နောက် သတိပေးစကားဆိုလိုက်၏။

“ဒါကြောင့် ရှောင်လန်က မေမေပေးတဲ့ဝက်အူချောင်းကိုပဲ စားရမယ်၊ အဘွားက ပေးရင်တောင်မှ တခြားဘယ်သူ့ဆီကမှမစားရဘူး၊ ကြားလား”

ကလေးများမှာ နားချရလွယ်ကူလှသည်။ ရှောင်လန်က လိမ္မာစွာ ခေါင်းညိတ်ပြလေ၏။

“အင်း၊ အဘွားပေးရင်တောင် မစားတော့ဘူး”

သို့သော် ရှောင်ဝမ်၏မျက်နှာထက်တွင်မူ သတိဝီရိယကြီးမားနေသည့်အမူအရာများ ပေါ်လွင်နေ၏။

“ရှောင်လန်၊ အဘွားက မင်းကိုလာရှာပြန်ပြီလား”

ရှောင်လန်က ဇဝေဇဝါအမူအရာဖြင့် ပြန်ဖြေလေသည်။

“သူက သူ့ကိုယ်သူ အဘွားလို့ပြောတာပဲ”

အမှန်တကယ်တော့ ကလေးငယ်သည် ထိုအဘွားကြီးကို လုံးဝ မှတ်မိခြင်းမရှိပေ။

သို့သော် ရှောင်ဝမ်ကမူ သူမကို ကောင်းစွာသိရှိထားရာ ရှောင်လန်၏နှာခေါင်းကို လက်ညှိုးထိုးကာ ဇာတ်လမ်းဆင်၍ ခြောက်လှန့်လိုက်တော့သည်။

“အဲဒါ အဘွားမဟုတ်ဘူး၊ အဲဒါ ကလေးတွေကို ကြွက်သတ်ဆေးလိုက်ကျွေးတဲ့ ဝံပုလွေအဘွားကြီးပဲ၊ နောက်တစ်ခါ သူက မင်းကို လာခေါ်ရင် မင်း လုံးဝ အပြင်ထွက်မသွားနဲ့နော်”

ရှောင်ဝမ်၏ အလွန်အမင်း တည်ကြည်လေးနက်နေသော ဟန်ပန်ကြောင့် ချန်မေ့လန် အူတက်မတတ် ရယ်မောချင်စိတ်ကို မနည်းထိန်းထားရသော်လည်း ရှောင်လန်လေးမှာမူ အမှန်တကယ်ပင် ကြောက်ရွံ့လန့်ဖြန့်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

ရုတ်တရက် သူ၏မျက်လုံးများမှာ ကြေးခေါင်းလောင်းများပမာ ပြူးကျယ်သွားကာ ဒေါသတကြီး ကြုံးဝါးလိုက်လေသည်။

“ဝံပုလွေအဘွားကြီးကို သေအောင်ကိုက်ပစ်မယ်”

ကျိုးရွှယ်ချင်း၏မိခင်သည် ယန်ကွမ်းရွာတွင် နေထိုင်သူမဟုတ်သဖြင့် ဤသို့ ခိုးကြောင်ခိုးဝှက်ဖြင့် နေ့စဉ် လာရောက်နိုင်မည်တော့မဟုတ်ပေ။ လမ်းပန်းဆက်သွယ်ရေးအရလည်း မလွယ်ကူလှပေ။

ချန်မေ့လန် စိုးရိမ်နေသည်မှာ ထိုအဘွားကြီးက ကလေးများကို သူမပေးသောအစားအစာများ စားတတ်သည့်အကျင့်ရသွားအောင် ပြုလုပ်မည်ကိုသာဖြစ်သည်။

နောင်တစ်ချိန်တွင် ကလေးများသည် သူစိမ်းများပေးသော အစားအစာများကို လက်ခံစားသောက်သည့်အလေ့အကျင့် ဖြစ်သွားမည်ကို စိုးရိမ်ခြင်းဖြစ်သည်။

ရှောင်ဝမ်ကိုယ်တိုင်က ဤမျှအထိ သတိဝီရိယ ကြီးမားနေသည်ကို မြင်တွေ့ရသဖြင့် သူမ အနည်းငယ် စိတ်အေးသွားရလေ၏။

တုန်းဖန်ကုမ္ပဏီအတွက် ကန်တင်းတစ်ခု ဆောက်လုပ်ရခြင်းမှာ အလုပ်ကြီးတစ်ခု မဟုတ်သော်လည်း သူတို့၏ပထမဆုံး ကန်ထရိုက်လုပ်ငန်း ဖြစ်လင့်ကစား လုပ်ငန်းစဉ်များမှာ မျှော်မှန်းထားသည်ထက် ပိုမိုချောမွေ့နေခဲ့သည်။

ထို့အပြင် ချန်တကုန်းနှင့် ဆရာဟွမ်တို့၏ တွက်ချက်မှုများအရ ဆောက်လုပ်ရေးကာလမှာ နှစ်လပင် ကြာမည်မဟုတ်ဘဲ အားသွန်ခွန်စိုက် လုပ်ဆောင်ပါက တစ်လအတွင်းပြီးစီးနိုင်ကြောင်း သိရလေသည်။

ယခုအခါ ပစ္စည်းများ အားလုံးနီးပါး ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ ချန်မေ့လန်အနေဖြင့် ကုန်ကျစရိတ်များကို နောက်ဆုံးအကြိမ် စစ်ဆေးတွက်ချက်ရန်သာ ကျန်ရှိတော့သည်။

ထို့နောက်တွင်တော့ အလုပ်သမားများ၏လုပ်အားခများကို တွက်ချက်ရမည့်အချိန်သို့ ရောက်ရှိလာပေမည်။

လတ်တလောတွင် ကျွမ်းကျင်လုပ်သားများမှာ တစ်ရက်လျှင် သုံးယွမ်ရရှိပြီး ကြမ်းတမ်းသော အလုပ်များကို လုပ်ကိုင်ရသူများမှာ နှစ်ယွမ်သာရရှိကြသည်။

သူတို့သည် အုတ်ခဲများနှင့် ဘိလပ်မြေများကို ထမ်းပိုးရကာ တစ်ယောက်ထက်တစ်ယောက် ပို၍ပင် အသက်စွန့် အလုပ်လုပ်ကြလေသည်။

သို့သော် ဆောက်လုပ်ရေး လုပ်ငန်းခွင်များ အလွန်ရှားပါးလှသဖြင့် အကယ်၍ ကြိုးစားပမ်းစားမလုပ်ကိုင်ပါက မည်သည့်အလုပ်မျှ ရရှိမည်မဟုတ်ပေ။

တွက်ချက်နေရင်းဖြင့် ချန်မေ့လန်မှာ သက်ပြင်းမချဘဲမနေနိုင်တော့ပေ။ ကာယလုပ်အားမှာ အလွန်အမင်း တန်ဖိုးဖြတ်ခံရမှု နည်းပါးလှကာ ရွှေ့ပြောင်းအလုပ်သမားများ၏ ချွေးပေါက်များမှ ယိုစီးကျလာသော ချွေးစက်များမှာ အမှန်တကယ်ပင် အချည်းနှီးဖြစ်နေရသည်မဟုတ်လော။

သူမ၏ အတိတ်ဘဝက စန်းပေါင်ဆေးသုတ်စက်ရုံသည် စံချိန်မမီသော သုတ်ဆေးများအား တမင်တကာ အသုံးပြု၍ လူများကို ဒုက္ခပေးနေကြောင်း သူမ မသိခဲ့သော်လည်း ယခုမူ အခြေအနေကို ကောင်းစွာနားလည်နေပြီဖြစ်ရာ သူတို့ကို တိုင်ကြားစာတစ်စောင် မဖြစ်မနေ ရေးသားပို့ဆောင်ရပေမည်။

ယခုခေတ်ကာလတွင် စက်မှုနှင့် ကုန်သွယ်ရေးအခွန်ဌာနများ၏ လုပ်ငန်းဆောင်ရွက်မှုများမှာ ပြည်သူ့လုံခြုံရေးဗျူရိုထက်ပင် များစွာဆိုးရွားညံ့ဖျင်းလှပေသည်။

သို့ရာတွင် ချန်မေ့လန်၏တိုင်ကြားစာမှာ အလွန်ပါးနပ်လှသည်။ စက်မှုနှင့် ကုန်သွယ်ရေးရုံးသို့ ပို့မည့်အစား ပြည်သူ့လုံခြုံရေးဗျူရိုသို့သာ ပေးပို့ခဲ့ပြီး ထိုကုမ္ပဏီမှာ ရာဇဝတ်ဂိုဏ်းများနှင့် ဆက်နွှယ်မှုရှိကြောင်း စွပ်စွဲရေးသားခဲ့သည်။

ယခုအခါတွင် ရာဇဝတ်ဂိုဏ်းများကို အထူးနှိမ်နင်းနေချိန်ဖြစ်ရာ မည်သည့် ပုဂ္ဂလိကစီးပွားရေးလုပ်ငန်းရှင်မဆို တစ်နည်းမဟုတ်တစ်နည်း ဆက်နွှယ်မှုရှိနေတတ်သည်မဟုတ်လော။

ရာဇဝတ်ဂိုဏ်းများနှင့် မပတ်သက်ဘဲ စီးပွားရေးလုပ်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

ထို့ကြောင့် အမှန်တကယ်တွင် သူမသည် ဤကိစ္စကို ယန်ကျောက်ထံသို့ သွယ်ဝိုက်သောနည်းဖြင့် တိုင်ကြားလိုက်ခြင်းပင်။

အခြားသူများကို သူမ မယုံကြည်သော်လည်း ယန်ကျောက်ကိုမူ အပြည့်အဝ ယုံကြည်လေသည်။

သူက ဤကိစ္စကို သေချာပေါက် ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းပေးမည်မှာ အသေအချာပင်။

တိုင်ကြားစာ ရေးသားပေးပို့ပြီးနောက် အိမ်သို့ပြန်ရောက်သောအခါ ရှောင်ဝမ်က ယွမ်ယွမ်အား သီချင်းများ ဖွင့်ပြနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။

“မင်းရဲ့ နူးညံ့သိမ်မွေ့မှုလေးလိုပဲ” သီချင်း၊ ထို့နောက် “ဒီညလေးကို မြတ်နိုးပါ” သီချင်းနှင့် “မျှော်လင့်ချက် လယ်ကွင်းပြင်ထဲမှာ” သီချင်းများသို့ ပြောင်းလဲဖွင့်လှစ်နေလေသည်။

ယွမ်ယွမ်သည် ခေတ္တမျှနားထောင်ပြီးနောက် ချန်မေ့လန် ဝင်လာသည်ကို မြင်သောအခါ အနည်းငယ် အနေခက်သောမျက်နှာထားဖြင့် ခေါ်လိုက်၏။

“မေမေ”

“သမီး ဘာဖြစ်လို့လဲ”

ချန်မေ့လန်က ဂရုတစိုက် မေးမြန်းလိုက်သည်။

ယွမ်ယွမ်က ခိုင်မာသော ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခု ချလိုက်ဟန်ဖြင့် ပြောဆိုလေသည်။

“မေမေ၊ သမီး နင်နင်နဲ့ သူငယ်ချင်း မလုပ်ချင်တော့ဘူး”

“ဘာဖြစ်လို့လဲ သမီးရဲ့”

ချန်မေ့လန်က အံ့သြတကြီး ဆက်မေးလိုက်၏။

ယွမ်ယွမ်က နှုတ်ခမ်းလေးစူကာ ရှင်းပြလေသည်။

“သူက သမီးကို ပြောတယ်၊ ဖေဖေက သမီးကိုပိုချစ်တာတဲ့၊ အဲဒါကြောင့် ဖေဖေ့ကိုပြောပြီး ရှောင်ဝမ်နဲ့ ရှောင်လန်တို့ကို အဝေးကို ပို့ခိုင်းလိုက်တဲ့၊

ဒါဆိုရင် ဖေဖေက သမီးတစ်ယောက်တည်းအပိုင် ဖြစ်သွားပြီတဲ့လေ”

ရှောင်ဝမ်သည် အပြင်ဘက်တွင် သီချင်းနားထောင်နေရင်း “မျှော်လင့်ချက် လယ်ကွင်းပြင်ထဲမှာ” သီချင်းကို ညည်းဆိုနေခဲ့သော်လည်း ရုတ်တရက် ထိုစကားများကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် အလန့်တကြား နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်လိုက်မိလေသည်။

ဤကလေးနှစ်ယောက်မှာ အလွန်သနားဖွယ်ကောင်းလှသည်ဟု ဆိုရမည်။

ဖမ်းဆီးရန် လိုအပ်နေသော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည့် အဘွားတစ်ယောက်၊ ဖခင်အရင်းတစ်ယောက်နှင့် ယခုအခါတွင် မိထွေးတစ်ယောက်ကိုပါ ပိုင်ဆိုင်ထားရသည်။

မိထွေးရှိလာပါက အခြေအနေအများစုတွင် ဖခင်အရင်းပင်လျှင် ပထွေးကဲ့သို့ ဖြစ်သွားတတ်သည်ဟု ဆိုကြသည်မဟုတ်လော။

သို့သော် ချန်မေ့လန်က သူမ၏သမီးကို အပြည့်အဝ ယုံကြည်လေသည်။ ယွမ်ယွမ်မှာ အနည်းငယ်ရိုးအသော်လည်း ကြင်နာတတ်သော နှလုံးသားနှင့် ကောင်းမွန်သောစိတ်သဘောထားကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူဖြစ်၏။

သူမက သမီးဖြစ်သူ၏တုံ့ပြန်မှုကို သိလိုသဖြင့် တမင်တကာ မေးလိုက်၏။

“သမီးက သူ့ကို ဘယ်လိုပြန်ပြောလိုက်လဲ”

ယွမ်ယွမ်၏ မျက်ဝန်းလေးများထဲတွင် ခိုင်မာသော ဆုံးဖြတ်ချက်များ တောက်ပနေလျက် မာန်ပါပါဖြင့် တုံ့ပြန်လိုက်လေသည်။

“သမီးရဲ့ နာမည်ရင်းက ကျောင်းတိပါ၊ ရှောင်လန်နဲ့ ရှောင်ဝမ်က သမီးခေါ်လာတဲ့ မောင်နှမတွေမို့လို့ သူတို့ မရှိလို့မဖြစ်ဘူး”

လူ့ဘဝခရီးလမ်းတွင် ကလေးငယ်များ၌ သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင်အခက်အခဲများ ရှိသကဲ့သို့ လူကြီးများတွင်လည်း ကိုယ်စီသောကများ ရှိကြစမြဲပင်။

လူကြီးများ၏ စေတနာနှင့် ကောင်းမွန်သော ရည်ရွယ်ချက်များကို ကလေးငယ်များ၏အမြင်ဖြင့် နားလည်သဘောပေါက်ရန်မှာ အလွန်ခက်ခဲလှပေသည်။

ယန်ကျောက်သည် သူ၏ သားအရင်းနှစ်ဦးအပေါ် အမှန်တကယ်ပင် ဂရုမစိုက်ဘဲနေခဲ့သလော။

လုံးဝ မဟုတ်ပေ။ သူသည် တစ်နေ့လုံး အပြင်ဘက်တွင် အလုပ်လုပ်နေရသဖြင့် အိမ်တွင် နေရချိန်မှာ အလွန်နည်းပါးလှသည်။

သူ့သားများကို ဂရုစိုက်ယုယရုံမျှဖြင့် မလုံလောက်ဘဲ ချန်မေ့လန်အပေါ်တွင်လည်း ကောင်းမွန်စွာ ဆက်ဆံမှသာ သူမက သူ၏သားများအပေါ် ပြန်လည်မေတ္တာထားနိုင်မည်မဟုတ်လော။

ထို့ကြောင့် ယန်ကျောက်၏လုပ်ရပ်များမှာ ယွမ်ယွမ်အပေါ် မျက်နှာလိုက်ခြင်း လုံးဝမဟုတ်ပေ။

ယွမ်ယွမ်အပေါ် ကြင်နာယုယပြခြင်းမှာ သူတို့၏ အိမ်ထောင်ရေးဆက်ဆံမှုတွင် အလွန်ပါးနပ်ပြီး ပညာသားပါလှသော အကောင်းဆုံး ချဉ်းကပ်မှုတစ်ရပ်သာ ဖြစ်လေသည်။

နင်နင်က ဤအခြေအနေကို အထင်အမြင်လွဲမှားနေခဲ့သော်လည်း ယွမ်ယွမ်ကမူ သူမ၏မောင်နှမများအပေါ် အမှန်တကယ် လှိုက်လှိုက်လှဲလှဲ သံယောဇဉ်ရှိနေခဲ့သည်။

သမီးဖြစ်သူ၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ချန်မေ့လန်၏ ရင်ထဲမှ အပူလုံးကြီးကျသွားကာ နူးညံ့စွာပြုံးလိုက်၏။

“သမီးလုပ်တာ မှန်ပါတယ်၊ မိသားစုဆိုတာ ကလေးတွေ များများရှိလေ ပိုကောင်းလေပဲ၊ ရှောင်ဝမ်က သမီးကို သီချင်းဖွင့်ပြနိုင်သလို ရှောင်လန်ကလည်း ညတိုင်း သမီးနဲ့အတူ အိပ်ပေးနိုင်တယ်လေ၊ နင်နင့်မှာ အဲဒီလိုမောင်နှမတွေမှမရှိတာ၊ ဟုတ်တယ် မဟုတ်လား”

ယွမ်ယွမ်က လေးနက်စွာ ခေါင်းညိတ်ပြရင်း သူမ၏မိခင်အား ရှင်းပြလေသည်။

“တကယ်တော့ မနေ့ညက သမီးလည်း သူ့ကိုမခေါ်ချင်ပါဘူး၊ ဒါပေမယ့် သူက သမီးကို လျှို့ဝှက်ချက်လေးတစ်ခု ပြောပြမယ်ဆိုလို့”

ရှောင်ဝမ်က ဖွင့်ထားသော ရေဒီယိုကို ရုတ်တရက် ပိတ်ပစ်လိုက်ကာ စပ်စုလိုက်၏။

“ဘာလျှို့ဝှက်ချက်လဲ”

ဟန်ဆောင်ကောင်းလှသော ဤလူလည်လေးသည် နားမထောင်ချင်ယောင် ဆောင်နေသော်လည်း အားလုံးကို အသေအချာ ကြားနေခဲ့သည်ပင်။

ယွမ်ယွမ်က ရှင်းပြလေသည်။

“သူပြောတာက ငါတို့ ရှီးဖျင်ရုပ်ရှင်စတူဒီယိုက ရုပ်ရှင်တစ်ခုအတွက် ကလေးအဆိုတော်တစ်ယောက် လိုနေတယ်တဲ့၊ အဲဒါ သူ ဒီနေ့ သီချင်းသွားဆိုပြရမယ်ဆိုပဲ”

နင်နင့်၏ အသံပါရမီမှာ သာမန်အဆင့်တွင်သာ ရှိပြီး သူမ၏ မိခင် တင်းတင်းကျပ်ကျပ် သင်ကြားပေးမှုကြောင့် စန္ဒရားတီးရာတွင်သာ အဓိက ထူးချွန်လေသည်။ သို့သော် သူမသည် ကလေးအရွယ်သာ ရှိသေးသည်မဟုတ်လော။