← Chapters

အခန်း ၉၉

Vol. 10 Ch. 99

အခန်း ၉၉

Vol. 10 Ch. 99

အခန်း (၉၉)

ဤမျှပိန်လှီသော မျောက်ကလေးတစ်ကောင်ကို ဤအမျိုးသား၏ အလိုအလျောက်တုံ့ပြန်မှုမှာ အမြဲတစေ ရိုက်နှက်ဆုံးမရန်သာ ဖြစ်နေသည်။

အကယ်၍ သူမ၌သာ ယုတ်မာသော မိထွေးစိတ်ရှိခဲ့ပြီး ချဲ့ကားကာ စကားအနည်းငယ် ဖြည့်စွက်ပြောဆိုလိုက်ပါက ယန်ကျောက်က သူ့သားကို သေအောင်ရိုက်နှက်မည်မဟုတ်လော။

“ထားလိုက်ပါ၊ ထားလိုက်ပါ၊ ရှောင်ဝမ့်ကို ကျွန်မကိုယ်တိုင်ပဲ လမ်းညွှန်ပေးလိုက်ပါ့မယ်၊ နောက်ထပ် ကိစ္စတစ်ခု ရှိသေးတယ်...”

ချန်မေ့လန်က ကျိုးရွှယ်ချင်း၏မိခင် လာရောက်ရခြင်း၏ အဓိကရည်ရွယ်ချက်ကို အမြန်ရှင်းပြလိုက်လေသည်။

“မင်းပြောတာက ရှောင်ဝမ်ရဲ့ အဘွားက ရှောင်လန်ကို ခေါ်သွားချင်နေတယ်ပေါ့”

ယန်ကျောက်၏ ဖက်ထုပ်လုပ်နေသောလက်များ ရပ်တန့်သွား၏။

“ဒါ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်တဲ့ ကိစ္စပဲ”

ယန်ကျောက်နှင့် ကျိုးရွှယ်ချင်းတို့၏ အခြေအနေမှာ ဤသို့ဖြစ်လေသည်။

သူတို့ စတင်အိမ်ထောင်ကျစဉ်က သူက သူမကို မြို့တော်ရှိ သူ့မိသားစုထံသို့ စေလွှတ်ခဲ့သည်။

သို့သော် မြို့တော်ရှိ မိသားစုမှာ စစ်တပ်ဝင်းအတွင်း နေထိုင်ကြခြင်းဖြစ်၏။ သူမ၏အဆိုအရ ယောက္ခမနှင့် ယောင်းမများက သူမကို အနိုင်ကျင့်ကာ အထင်သေးကြသည်ဆိုသဖြင့် ယန်ကျောက်အနေဖြင့် သူမကို ကိုယ့်မိသားစုထံသို့သာ ပြန်လည်နေထိုင်စေရန် ခွင့်ပြုပေးခဲ့ရသည်။

ယန်ကျောက်မှာ အမြဲတမ်း စစ်မြေပြင်တွင် ရှိနေကာ ဆက်သွယ်ရေးခက်ခဲသဖြင့် ကျိုးရွှယ်ချင်းက သူ့ထံသို့ တစ်ခါမျှ စာမရေးခဲ့ရုံသာမက သူ ရှေ့တန်းမှပြန်ဆင်းလာပြီး ရွေ့လျားကွပ်ကဲမှုစခန်းမှ မြို့တော်သို့ ဖုန်းဆက်ရန် ခက်ခက်ခဲခဲ ကြိုးပမ်းရချိန်တွင်ပင် တပ်ဦးလုပ်ငန်းဌာန အကြီးအကဲက သူမကို ဌာနသို့ ကားဖြင့် ကိုယ်တိုင်သွားရောက်ခေါ်ဆောင်ပေးမှသာ ဖုန်းလာကိုင်လေ့ရှိ၏။

သို့သော် သူမ၏ ပြောစကားများအရ သူမသည် ကလေးများကို သေချာဂရုစိုက်ပြုစုနေကြောင်း သိရသည်။

စစ်တပ်သို့ ပေးပို့လာသော ဓာတ်ပုံများထဲတွင် ကလေးများမှာ သပ်ရပ်သန့်ရှင်းစွာ ဝတ်ဆင်ထားပြီး အလွန်ချစ်စရာကောင်းနေသည်ကို တွေ့ရသည်။

ရှောင်ဝမ်မှာ သူတို့အိမ်ထောင်ကျပြီး ပထမနှစ်တွင် မွေးဖွားခဲ့ခြင်းဖြစ်ကာ ရှောင်လန်မှာမူ ယန်ကျောက် ဒုတိယအကြိမ် အိမ်ပြန်ခွင့်ရချိန်တွင် ကိုယ်ဝန်ရရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

သားဆက်ခြား စီမံကိန်းမူဝါဒအရ သူတို့တွင် ဒုတိယကလေး မယူသင့်ပေ။ ကျိုးရွှယ်ချင်းက ကိုယ်ဝန်ဖျက်ချလိုသော်လည်း ယန်ကျောက်မှာ ရှေ့တန်းစစ်မျက်နှာတွင် ရှိနေကာ ရှေ့တန်းထိုးစစ်ဆင်ရေး ခြေလျင်တပ်ခွဲ၏ တပ်ခွဲမှူးအဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်နေရပြီး ဗီယက်နမ်စစ်ပွဲတွင် အရာရှိနှင့် စစ်သည်တစ်ထောင်ကျော် ကျဆုံးခဲ့ရရာ သွားရောက်သူတိုင်း အသက်ရှင်လျက် ပြန်လာနိုင်မည်ဟု အာမမခံနိုင်ပေ။

ထို့ကြောင့် တပ်ဦးလုပ်ငန်းဌာနက ကျိုးရွှယ်ချင်းအား ကိုယ်ဝန်ဖျက်ချခွင့်မပြုဘဲ ကလေးမွေးဖွားလာသည်အထိ အနီးကပ် စောင့်ကြည့်ခဲ့ကြသည်။

စစ်မှုထမ်းသက်ကုန်ဆုံး၍ အိမ်ပြန်ရောက်လာသောအခါ အိမ်ထဲသို့ ဝင်ဝင်ချင်းမှာပင် ကျိုးရွှယ်ချင်းက ကွာရှင်းရန်တောင်းဆိုတော့သည်။

သေချာသည်မှာ ယန်ကျောက်သည် စစ်မြေပြင်တွင် သွေးထွက်သံယိုတိုက်ပွဲဝင်ခဲ့ရပြီးနောက် စစ်မှုထမ်းဟောင်းခံစားခွင့်အဖြစ် ယွမ် ၃၀၀၀၀ သာ ရရှိခဲ့၏။

ထိုပမာဏမှာ စစ်တပ်အတွင်းရှိ လူအားလုံးထဲတွင် အများဆုံး ရရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူဌေးအသစ်များမှာ အလုပ်အဆင်ပြေပါက တစ်လလျှင် ယွမ် ၃၀,၀၀၀ ခန့် ရှာဖွေနိုင်ကြောင်း ပြောဆိုနေကြချိန်လည်းဖြစ်သည်။

ကွာရှင်းပြီးနောက်ပိုင်း သူတို့ ဖုန်းတစ်ကြိမ်ပြောဖြစ်ခဲ့သော်လည်း ထိုဖုန်းခေါ်ဆိုမှုမှာ ငွေချေးရန်အတွက်သာ ဖြစ်လေသည်။

ယန်ကျောက်မှာ လူမိုက်တစ်ဦးမဟုတ်ပေ။ ကွာရှင်းပြတ်စဲပြီးသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ရဲတပ်ဖွဲ့သို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။

ကျိုးရွှယ်ချင်း၏ သွားလာလှုပ်ရှားမှုများကို အပြည့်အဝ စုံစမ်းထောက်လှမ်း၍ မရနိုင်သော်ငြား ခုနစ်ဆယ်၊ ရှစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းခန့်ကိုမူ သူ ရှာဖွေသိရှိနိုင်လေသည်။

ခိုင်လုံသော သက်သေအထောက်အထားများ မရရှိသေးသဖြင့်သာ အရေးမယူနိုင်သေးသော်လည်း အကယ်၍သာ သက်သေရရှိပါက သူ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းလိုသူများ အများအပြားရှိနေသေးသည်။

သေချာသည်မှာ စစ်မြေပြင်တွင် တာဝန်ထမ်းဆောင်နေရသဖြင့် နှစ်ပေါင်းများစွာ အိမ်မပြန်နိုင်ခဲ့ခြင်းအတွက် ကျိုးရွှယ်ချင်းအပေါ် သူ အမှန်တကယ် အပြစ်ကျူးလွန်ခဲ့မိ၏။

ကျိုးရွှယ်ချင်း၏စကားအရဆိုလျှင် သူမသည် ရှစ်နှစ်တိုင်တိုင် တစ်ခုလပ်မုဆိုးမတစ်ဦးပမာ ခက်ခက်ခဲခဲ နေထိုင်ခဲ့ရသည်မဟုတ်လော။

သို့သော် ယန်ကျောက် အိမ်ပြန်ရောက်သည့် ပထမဆုံးနေ့တွင် ရှောင်ဝမ်မှာ ဖိနပ်မရှိဘဲ ခြေဗလာဖြင့် အခြားသူတစ်ဦးနှင့် ရန်ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့ရပြီး ရှောင်လန်မှာ ပြောင်းဖူးမှုန့်တစ်ဝက်ကို စားသောက်နေကာ ဗိုက်ကိုပင်မဖုံးနိုင်သော အတွင်းခံအင်္ကျီလေးကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး အောက်ပိုင်းတွင် ဘာမျှဝတ်ဆင်ထားခြင်းမရှိပေ။

ကလေးတွင် အံဝင်ခွင်ကျဖြစ်သော ဘောင်းဘီတစ်ထည်မျှပင်မရှိပေ။ ယန်ကျောက်သည် ထိုနေ့တွင်ပင် ကလေးများကို အဝတ်အစားများ သွားရောက်ဝယ်ယူပေးခဲ့ရသည်။

ယန်ကျောက်သည် စစ်မြေပြင်တွင် ရှိနေစဉ်ပင် ဆေးလိပ်မသောက်၊ အရက်မသောက်ဘဲ သူ၏လစဉ်ထောက်ပံ့ကြေးများကို အိမ်သို့ ပုံမှန်ပို့ဆောင်ပေးခဲ့သည်။

သို့သော် ကျိုးရွှယ်ချင်းက သူ့အတွက် ကလေးများကို ထိုကဲ့သို့သာ ပြုစုပျိုးထောင်ပေးခဲ့လေသည်။

ကျိုးရွှယ်ချင်းမှာ ရှစ်နှစ်တိုင်တိုင် တစ်ခုလပ်မုဆိုးမတစ်ဦးပမာ နေထိုင်ခဲ့ရသည်မှာ အမှန်ဖြစ်ပြီး သူ ပြန်ရောက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ကွာရှင်းရန် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည်မှာလည်း အမှန်ဖြစ်သဖြင့် ထိုအချိန်က အခြေအနေများကို ရှင်းလင်းစွာ မစုံစမ်းရသေးမီ ငွေများကို ကျိုးရွှယ်ချင်းအား ပေးအပ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

သို့သော် သူ့အမြင်တွင် ပြီးခဲ့သောကိစ္စများမှာ ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ဤကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ သူ၏သဘောထားမှာ အလွန်ပြတ်သားခိုင်မာလှသည်။

ကလေးများကို ထိုမိသားစုထံသို့ သူ လုံးဝပြန်ပေးမည်မဟုတ်ပေ။

“နောင်ကို ကျိုးမိသားစုက ဘယ်သူပဲလာလာ စကားတွေအများကြီးပြောမနေနဲ့၊ ရဲသာတန်းခေါ်လိုက်၊ အထူးသဖြင့် ရှောင်ဝမ်ရဲ့အဘွားလာရင် ငါ့ဆီ ချက်ချင်း ဖုန်းဆက်”

သူက တိုတိုတုတ်တုတ်ပင် ညွှန်ကြားလိုက်၏။

ချန်မေ့လန်အနေဖြင့် ယန်ကျောက်၏ရှေ့တွင် ကျိုးရွှယ်ချင်းအကြောင်း စတင်ထုတ်ဖော်ပြောဆိုခြင်းမှာ ဤအကြိမ်သည် ပထမဆုံးအကြိမ်ဖြစ်သည်။

ကျိုးရွှယ်ချင်းသည်လည်း ပြန်လည်မွေးဖွားလာသူဖြစ်ကြောင်း သူမ ထုတ်ပြော၍မဖြစ်နိုင်ပေ။

သို့သော် မေးသင့်သည်များကိုမူ သူမ မေးရပေမည်။

“တကယ်လို့ သူကိုယ်တိုင် ကလေးကို လာတောင်းရင်ရော ဘယ်လိုလုပ်မလဲ၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူက ရှောင်လန်ရဲ့ အမေအရင်းပဲလေ”

ကျိုးရွှယ်ချင်းအပေါ်ထားရှိသော ယန်ကျောက်၏သဘောထားမှာ အလွန်အရေးကြီးလှသည်။

ချန်မေ့လန်သည် ရှောင်လန်နှင့် ရှောင်ဝမ်တို့ကို အလွန်သံယောဇဉ်တွယ်နေပြီဖြစ်သည်။

ယန်ကျောက်သည် ဆရာဟွမ်၏သားဖြစ်သူ ကားတိုက်ခံရသည့်အမှုကို ဆက်လက်စုံစမ်းပေးရန် ဆန္ဒရှိနေသဖြင့် သူ၏စရိုက်လက္ခဏာမှာ အတော်လေး ယကောင်းမွန်ကြောင်း တွေ့ရသည်။

သို့သော် သူမသည် ခင်ပွန်းဟောင်း နှစ်ဦးလုံးကို အုတ်ဂူများအဖြစ်သာ သဘောထားလေသည်။

ယန်ကျောက်အား လုံးဝခံစားချက်ကင်းမဲ့နေရန် သူမ မမျှော်လင့်သော်ငြား၊ အကယ်၍ သူက ကျိုးရွှယ်ချင်းအပေါ် သနားကြင်နာစိတ်များ ကျန်ရှိနေသေးပါက သို့မဟုတ် ရှုပ်ထွေးပွေလီနေမည် ဆိုပါက...

သူမအတွက် အိမ်ရရှိရန် သူက တိုက်ပွဲဝင်ပေးခဲ့သဖြင့် လူသားချင်းစာနာထောက်ထားမှုအရ ချန်မေ့လန်အနေဖြင့် သူ့ကို ကွာရှင်းမည်မဟုတ်ပေ။

သို့သော် သူ့ဇနီးအဖြစ် အမှန်တကယ် နေထိုင်ရန်လည်း အစီအစဉ်မရှိပေ။ ကလေးများမှာ အဖိုးတန်ဆုံးဖြစ်ပြီး ဤခွေးကောင်ကိုမူ သူနေချင်သလိုနေ ဆိုပြီး ပစ်ထားလိုက်မည်သာ။ ဆက်လက်၍ ဂရုစိုက်နေမည် မဟုတ်တော့ပေ။

ရလဒ်အနေဖြင့် ယန်ကျောက်က တွန့်ဆုတ်ခြင်းအလျဉ်းမရှိဘဲ ပြန်ဖြေလာလေသည်။

“ငါရှိနေသရွေ့ ကျိုးရွှယ်ချင်း လာရဲမှာ မဟုတ်ဘူး၊ ငါမရှိတုန်း သူလာလို့ မင်းသိသွားရင် ငါ့ဆီ ချက်ချင်းဖုန်းဆက်”

“အကယ်၍ သူက ကလေးကို အတင်းလုသွားဖို့ကြိုးစားရင်ရော ဖုန်းဆက်တာက အချိန်မီပါ့မလား၊ ကျောင်းကနေ တိတ်တိတ်ကလေး ကလေးကို ခေါ်သွားရင်ရော”

ချန်မေ့လန် အနည်းငယ် ဒေါသထွက်လာလေသည်။

ကွာရှင်းထားသော ဇနီးမောင်နှံများအကြား မိဘတစ်ဦးက ကလေးကို တိတ်တဆိတ်ခေါ်ဆောင်သွားသဖြင့် ကျန်တစ်ဦးမှာ မည်သို့မျှမသိလိုက်ရဘဲ ကလေးပြန်ပေးဆွဲခံရသည်ဟု ထင်မှတ်သွားသည့်သတင်းများ အများအပြားရှိသည်မဟုတ်လော။

“ရှောင်လန်ကို ခေါ်သွားချင်တဲ့ သူ့ရဲ့ဆန္ဒကို ငါ အပြီးပြတ်ဖြေရှင်းပစ်မယ်”

ယန်ကျောက်က ပြတ်သားစွာ ဆိုလိုက်သည်။ ချန်မေ့လန် ငြိမ်သက်နေသည်ကို မြင်သောအခါ သူက ထပ်မံအတည်ပြုလေ၏။

“ဒီလိုဖြစ်လာဖို့ အရိပ်အယောင် နည်းနည်းလေးတွေ့တာနဲ့ အပြီးအပြတ်ဖြေရှင်းပစ်မယ်လို့ ငါ အာမခံတယ်”

စစ်သားတစ်ယောက်ပီပီ သူ၏စကားများမှာ တကယ်ကို ပြတ်သားလှပေသည်။

‘ကောင်းပြီလေ... ကျိုးရွှယ်ချင်း တကယ်ကြီး ကလေးလာလုတဲ့အခါ သူ ဘာလုပ်မလဲဆိုတာ စောင့်ကြည့်ရမှာပေါ့'

အိမ်ထောင်ကျပြီးမှသာ ကျိုးရွှယ်ချင်းတစ်ယောက် ယန်ကျောက်အပေါ် အဘယ်ကြောင့် ဤမျှလောက် စိတ်ပျက်နာကြည်းခဲ့ရသည်ကို ချန်မေ့လန် နားလည်နိုင်တော့သည်။

သူ၏လေသံနှင့် လုပ်ကိုင်ဆောင်ရွက်ပုံများမှာ သဘာဝအရ ရိုမန်းတစ်ဆန်ကာ ချိုသာသောစကားများကို နားထောင်လိုသည့် ခံစားလွယ်သောကျိုးရွှယ်ချင်းနှင့် လုံးဝ ကိုက်ညီမှုမရှိသည်မှာ သေချာလှပေ၏။

ချန်မေ့လန်သည် ပေါက်စီများကို ပေါင်းအိုးထဲသို့ထည့်ပြီးနောက် အနောက်သို့ လှည့်လိုက်ရာ ယန်ကျောက်၏ ကျယ်ပြန့်သောရင်အုပ်ကြီးနှင့် ဝင်တိုက်မိလေသည်။

ဤအမျိုးသားသည် သူမ၏အနောက်တည့်တည့်တွင် ရပ်နေခဲ့ပြီး သူမ လှည့်လိုက်ချိန်တွင် ဝင်တိုက်မိခြင်းဖြစ်သည်။

သူ၏ မည်းမှောင်သောမျက်နှာနှင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အသွင်အပြင်ကြောင့် ချန်မေ့လန်မှာ အလန့်တကြား နောက်သို့ဆုတ်လိုက်ရာ မီးဖိုပေါ်သို့ ပြုတ်ကျလုမတတ် ဖြစ်သွားရ၏။

သူ၏ လက်ကြီးနှစ်ဖက်က သူမကို ရုတ်တရက်ဖမ်းထိန်းထားလိုက်သော်လည်း ချန်မေ့လန်ကလည်း လက်မောင်းများကို ရုန်းထွက်ကာ ထွက်ပြေးရန် ကြိုးပမ်းလိုက်လေသည်။

ဤအမျိုးသားမှာ ထူးဆန်းကာ ကြမ်းတမ်းပြီး ဒေါသကြီးသဖြင့် လူတိုင်းကို ရန်ငြိုးဖွဲ့ထားသကဲ့သို့ သူမ အမြဲတစေခံစားရသည်။

ချန်မေ့လန် အလိုအလျောက် ရှောင်ထွက်ရန် ကြိုးပမ်းလိုက်သော်လည်း ယန်ကျောက်က ရုတ်တရက် ပိုမိုတင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်ကာ အက်ကွဲနေသောလေသံဖြင့် မေးလိုက်၏။

“ချန်မေ့လန်... မင်း ငါ့ကို ကြောက်နေတာလား”

…

“ဒါမှမဟုတ်... မင်း ဒေါသထွက်နေတာလား”

ခေတ္တမျှ တွန့်ဆုတ်နေပြီးနောက် သူက ထပ်မံမေးလိုက်ပြန်သည်။

All Chapters