အခန်း ၂၉၈
Vol. 30 Ch. 298
အခန်း ၂၉၈ - ပင်လယ်ရေမှ ယူရေနီယမ် ထုတ်ယူရေး စက်ရုံအား သွားရောက် စစ်ဆေးခြင်း
"ရတယ် ဒီလိုဆိုတော့ ငါ့အတွက် အားကိုးရတဲ့ လက်ထောက်တစ်ယောက် ထပ်ရသွားတာပေါ့ ဟီးဟီး မင်းက ဘော့စ်ဆန်တဲ့ ကုမ္ပဏီ ဥက္ကဋ္ဌမ လုပ်ချင်တာလား ဒါမှမဟုတ် ဥက္ကဋ္ဌရဲ့ ကိုယ်ရေးအရာရှိလေး လုပ်ချင်တာလား"
ဆွန်ဖုန်းက ဟွမ်ကျားချန်ကို မေးလိုက်သည်။
"ဆွန်ဖုန်း နင့်စကားတွေက ဘယ်လိုနားထောင်နားထောင် လူယုတ်မာဆန်နေတယ်လို့ ငါ ခံစားရတယ်"
ဟွမ်ကျားချန်က ဆွန်ဖုန်းကို မျက်စောင်းထိုးလိုက်သည်။ ဘယ်လိုစကားမျိုးပဲဖြစ်ဖြစ် သူ့ပါးစပ်က ထွက်လာလျှင် အဓိပ္ပာယ်လွဲသွားပြီး ရွံစရာကောင်းသွားတတ်သည်။
"ဟေး မင်းက ငါ့ကို ဘယ်လိုတွေ ပြောနေတာလဲ မင်းဘာသာ တွေးလွန်နေတာပါ ငါက အဲဒီလို လူယုတ်မာမျိုးလား ငါက ချောမောခန့်ညားတဲ့ လူစင်စစ်တစ်ယောက်ပါ"
ဆွန်ဖုန်းက ဟွမ်ကျားချန်၏ အထင်သေးသော မျက်လုံးများကို ကြည့်ကာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အထင်ကြီးစွာဖြင့် အင်္ကျီကော်လာကို ဆွဲဆန့်လိုက်ပြီး ချမ်းသာပြီး ချောမောသော လူချမ်းသာတစ်ယောက်ပုံစံ ဖမ်းလိုက်သည်။
"တော်စမ်းပါ ချောမောခန့်ညားတယ် ဟုတ်လား အယုတ်မာဆုံးဆိုရင်တော့ နင့်အလှည့်ပဲ လာ သွားမယ် ကားပေါ်တက်"
ဟွမ်ကျားချန်က မကျေမနပ်ဖြင့် ဆွန်ဖုန်းကို တစ်ချက်ကန်လိုက်ပြီး ကားပေါ်သို့ တက်သွားလေသည်။
"ကောင်းပြီလေ ကောင်မလေး နောက်မှ မင်းကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ပညာပေးရမယ် ကိုယ့်ယောကျာ်းကို မျက်နှာမပေးရကောင်းလား"
ဆွန်ဖုန်းက တီးတိုး ညည်းတွားလိုက်သည်။
တစ်ရက်အကြာတွင် ဆွန်ဖုန်းသည် ဟွမ်ကျားချန်ကို ခေါ်ကာ နယူးဖောင်လန်ရှိ စိန့်ဂျွန်မြို့ရှိ အိမ်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ပြောရလျှင် ဆွန်ဖုန်း၏ အိမ်များက နေရာအနှံ့တွင် ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ ဗန်ကူးဗားတွင် တစ်လုံး၊ ကိုယ်ပိုင်ကျွန်းနှင့်ဆိုလျှင် နှစ်လုံး ရှိပြီ ဖြစ်သည်။ နယူးဖောင်လန် စိန့်ဂျွန်တွင် တစ်လုံး၊ နယူးစ်မြို့ငယ်လေးတွင် တစ်လုံး၊ ဒါက အလုပ်လိုအပ်ချက်ကြောင့် ဝယ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ဟိုင်ယန်မြို့တွင်လည်း တစ်လုံး ရှိသေးသည်။ အတော်လေး များနေပြီ ဖြစ်သည်။
ဆွန်ဖုန်းနှင့် ဟွမ်ကျားချန်တို့ ရောက်လာချိန်တွင် စူးမေးက ထိုနေရာ၌ စောင့်နေသည်မှာ အတန်ကြာပြီ ဖြစ်သည်။ မနက်ဖြန်တွင် ဆွန်ဖုန်းသည် စူးမေးနှင့်အတူ သူ၏ ပင်လယ်ရေမှ ယူရေနီယမ်ထုတ်ယူရေး စက်ရုံသို့ သွားရောက် စစ်ဆေးရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။
"ကျားချန် နင်လည်း လာတာလား မတွေ့ရတာ ကြာပြီနော်"
စူးမေးက ဟွမ်ကျားချန် ရောက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ အနည်းငယ် အံ့ဩသွားသည်။ သူတို့နှစ်ယောက်က ခင်မင်နေသည်မှာ အတန်ကြာပြီ ဖြစ်ပြီး သူငယ်ချင်းများလည်း ဖြစ်ကြသဖြင့် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ဖက်လိုက်ကြသည်။
"ဟီးဟီး နောက်ဆို ငါလည်း ဆွန်ဖုန်းဆီမှာ အလုပ်လုပ်တော့မှာ အခု ငါတို့က သူငယ်ချင်းတွေရော လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တွေပါ ဖြစ်သွားပြီ ဘယ်လိုလဲ မအံ့ဩဘူးလား"
ဟွမ်ကျားချန်က စူးမေးကို ဆွဲထိုင်စေပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။
"ဟုတ်လို့လား နင့်မှာ ကုမ္ပဏီ ရှိတယ် မဟုတ်ဘူးလား ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဘော့စ်ဆီမှာ လာလုပ်မှာလဲ"
စူးမေးက ကြားပြီးနောက် တကယ်ကို အံ့ဩသွားသည်။ ဟွမ်ကျားချန် ဘာကြောင့် ဒီလိုလုပ်ရသလဲ ဆိုတာ သူမ နားမလည်နိုင်ပေ။ ဟွမ်ကျားချန်သည် ချမ်းသာသော မိသားစုမှ သခင်မလေး တစ်ယောက် ဖြစ်ပြီး ကိုယ်ပိုင် ကုမ္ပဏီ အချို့လည်း ဖွင့်ထားကြောင်း သူမ သိထားသည်။ ထိုသို့သော သူက ရုတ်တရက် ဆွန်ဖုန်းထံတွင် အလုပ်လာလုပ်သည် ဆိုသည်မှာ ယုတ္တိမတန်ပေ။ စူးမေးက တွေးတောနေရင်း ဆွန်ဖုန်းနှင့် ဟွမ်ကျားချန်တို့ကို အကဲခတ်ကာ ကြည့်လိုက်ပြီး တစ်ခုခုကို ရိပ်မိသွားချင်သော ပုံစံ ပေါက်နေသည်။
"အံ့ဩစရာ ဘာရှိလို့လဲ သူ ငါ့ဆီမှာ လာလုပ်တာ သေချာပေါက် အနာဂတ် ရှိတယ်လေ ပြီးတော့ ဒီလောက် အရည်အချင်းရှိတဲ့ မိန်းမလှလေးက ငါ့ရဲ့ ညာလက်ရုံး ဖြစ်လာမှာ သေချာတယ်"
ဆွန်ဖုန်းက စူးမေး၏ သံသယဝင်နေသော အကြည့်ကို အလွန် မကျေနပ်ပေ။ သူတို့ကြားတွင် အရှုပ်တော်ပုံ ရှိနေသလို ကြည့်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ အင်း တကယ်လည်း အရှုပ်တော်ပုံ ရှိနေတာပဲလေ။
"ငါလည်း ဆွန်ဖုန်းရဲ့ တိုးတက်မှုကို အထင်ကြီးတယ်လေ ကြည့်ကြည့် သူ အခုဆို အရမ်းကို တော်နေပြီ ရွယ်တူတွေထက် ဘယ်လောက်တောင် သာလွန်နေပြီလဲ"
ဟွမ်ကျားချန်က ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။
"ဘာလဲ မင်းက ကြိုမဆိုချင်ဘူးလား"
ဆွန်ဖုန်းက စူးမေးကို မျက်စောင်းထိုးကာ မေးလိုက်သည်။
"ဘယ်ကသာ ငါက ကျားချန် ကိုယ်တိုင် ဘော့စ် မလုပ်ဘဲ ဘာလို့ နင့်ဆီမှာ လာအချိုးခံမှာလဲ ဆိုတာကို သိချင်ရုံလေးပါ"
စူးမေးက စိတ်ထဲမှ မတရားခံရသလို အော်ဟစ်လိုက်သည်။
"ကဲပါ ကဲပါ နင်တို့နှစ်ယောက် စကားမများကြပါနဲ့တော့"
ဟွမ်ကျားချန်က ဝင်ဖျန်ဖြေလိုက်သည်။
"ဟွမ်ကျားချန် မင်း ဘယ်ရာထူးကို လိုချင်လဲ အင်း ဒါမှမဟုတ် ဘယ်ကုမ္ပဏီကို စီမံချင်လဲ အခု ငါ့ဆီမှာ မားစ် သံရိုင်းတွင်း ရှိတယ် လောလောဆယ် ဝူမုန့်ရှင်း တစ်ယောက်တည်း စီမံနေတာ စိန့်ဖုန်း ရေနံမြေကိုတော့ စူးမေးက အဓိက တာဝန်ယူထားတယ် ဖုန်းရွေ့ သမုဒ္ဒရာ ရှာဖွေရေး ကုမ္ပဏီကိုတော့ ငါ ကိုယ်တိုင် ကိုင်တွယ်နေတယ် ကျန်တဲ့ ဖုန်းရွေ့ သုတေသန ဌာနကတော့ မင်းကို မလိုဘူး ကြည့်ရတာ ပင်လယ်ရေ ယူရေနီယမ် ထုတ်ယူရေး စက်ရုံ ပြီးသွားမှပဲ မင်းကို တာဝန်ပေးလို့ ရတော့မယ် ဒါပေမဲ့ အဲဒါက ပြီးဖို့ လေးငါးလလောက် အချိန်လိုသေးတယ်"
ဆွန်ဖုန်းက ပြောလိုက်သည်။
"အင်း ငါ မလောပါဘူး ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ပိုက်ဆံမရှိရင် နင့်ဆီက လာတောင်းမှာပေါ့"
ဟွမ်ကျားချန်က နောက်ပြောင်သော ဟန်ဖြင့် ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။
"ကောင်းပြီ ပြဿနာမရှိဘူး ငါက မိန်းမတွေကို ကျွေးမွေးထားရတာ အကြိုက်ဆုံးပဲ ဟီးဟီး"
ဆွန်ဖုန်းက မျက်နှာပြောင်တိုက်ကာ ရယ်မောလိုက်သည်။
"ဟွန့် ပါးစပ်ကတော့"
ဟွမ်ကျားချန်က နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။
"ဘော့စ် စိန့်ဖုန်း ရေနံမြေဘက်မှာ တော်တော် အလုပ်များတယ် ကျားချန်ကို ငါ့ဆီ လာကူခိုင်းပါလား ငါ ဆက်တိုက် အလုပ်ဆင်းနေရတာ နှစ်လတောင် ရှိပြီ"
စူးမေးက သနားစရာ မျက်နှာလေးဖြင့် ဆွန်ဖုန်းကို ပြောလိုက်သည်။
"ဟားဟား ကြည့်စမ်း ကြည့်စမ်း နင်က ဝန်ထမ်းတွေကို အနိုင်ကျင့်နေတာပဲ ကောင်းပြီ စူးမေး ငါ နင့်ကို လာကူပေးမယ်"
ဟွမ်ကျားချန်က စူးမေး၏ လက်ကို ဆွဲကာ ပြောလိုက်သည်။
"ငါက သူ့ကို အနိုင်ကျင့်တယ် ဟုတ်လား ဟီးဟီး ငါက သူ့ကို တကယ် အနိုင်ကျင့်ချင်နေတာ မိန်းမတစ်ယောက်ကို အနိုင်ကျင့်ရတဲ့ အရသာက ဘယ်လိုလဲဆိုတာ စမ်းကြည့်ချင်လို့"
ဆွန်ဖုန်းက သူ့နှာခေါင်းကိုသူ လက်ညှိုးထိုးကာ စကားဝက်ဖြင့် ပြောလိုက်ပြီးနောက် မျက်လုံးများ ကလည်ကလည် လုပ်ကာ စူးမေးကို လူယုတ်မာ အပြုံးဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။
"ရှူး နင့်အကြည့်တွေက ဒီလောက်ထိ လူယုတ်မာ မဆန်လို့ မရဘူးလား"
စူးမေးက ဆွန်ဖုန်း၏ အကြည့်ကြောင့် ဘေးသို့ ရှောင်ထွက်သွားသည်။
နောက်တစ်နေ့တွင် ဆွန်ဖုန်း စူးမေးနှင့် ဟွမ်ကျားချန်တို့ သုံးယောက်သည် လေယာဉ်စီးကာ နယူးဖောင်လန် အရှေ့ဘက် ကမ်းရိုးတန်းသို့ ထွက်ခွာသွားကြသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ပင်လယ်ရေ ယူရေနီယမ် ထုတ်ယူရေး စက်ရုံမှာ အရှေ့ဘက် ကမ်းရိုးတန်းတွင် တည်ရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
လေယာဉ်ပေါ်မှ ဆင်းသည်နှင့် လာကြိုသူများ ရှိနေသည်။ သေချာပေါက် ယူရေနီယမ် ထုတ်ယူရေး စက်ရုံ၏ ပြည်သူ့ဆက်ဆံရေး ဌာနမှ မိန်းမလှလေးများ လာကြိုခြင်း ဖြစ်သည်။ ဆွန်ဖုန်းက ယူရေနီယမ် ထုတ်ယူရေး စက်ရုံကို ရင်းနှီးမြှုပ်နှံလိုက်သည်နှင့် ဖွဲ့စည်းပုံကိုလည်း စတင် တည်ဆောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် လက်ရှိ ကုမ္ပဏီ၏ ဌာန အသီးသီးတွင် ဝန်ထမ်းများ ခေါ်ယူထားပြီး ဖြစ်သော်လည်း အပြည့်အဝတော့ မဟုတ်သေးပေ။
ဖွင့်ပွဲ နီးကပ်လာချိန်မှသာ အပြည့်အဝ ခေါ်ယူမည် ဖြစ်သည်။ ယခုအချိန်ကတည်းက အပြည့်အဝ ခေါ်ယူထားလျှင် အလကား ထိုင်ကျွေးနေရမည်သာ ဖြစ်သည်။ ယခုလောလောဆယ် မရှိမဖြစ် လိုအပ်သော ဝန်ထမ်း အချို့ကိုသာ ခေါ်ယူထားခြင်း ဖြစ်သည်။
ဆွန်ဖုန်းတို့ လူစုသည် စီးပွားရေးသုံး ကားပေါ်သို့ တက်ကာ ယူရေနီယမ် ထုတ်ယူရေး စက်ရုံဆီသို့ ထွက်ခွာလာခဲ့ကြသည်။ ထိုစက်ရုံမှာ အရှေ့ဘက် ကမ်းရိုးတန်းတွင် တည်ဆောက်နေခြင်း ဖြစ်သည်။
မကြာမီမှာပင် ဆွန်ဖုန်းတို့သည် ပင်လယ်ကမ်းစပ်သို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။ အဝေးမှနေ၍ ကားလမ်းမပေါ်မှ ကြည့်လိုက်လျှင် ဆွန်ဖုန်းသည် ရေတိမ်ပိုင်းပေါ်တွင် တည်ဆောက်နေသော ယူရေနီယမ် ထုတ်ယူရေး စက်ရုံ၏ အဆောက်အအုံများကို မြင်တွေ့နေရပြီ ဖြစ်သည်။
ဤယူရေနီယမ် ထုတ်ယူရေး စက်ရုံ၏ နေရာယူထားမှုမှာ အလွန် ကြီးမားလှပြီး စတုရန်း ကီလိုမီတာ အတော်များများ ရှိမည်ဟု ခန့်မှန်းရသည်။ လက်ရှိတွင် ရေအောက် အုတ်မြစ်ချခြင်း လုပ်ငန်းများ ပြီးစီးနေပြီ ဖြစ်ပြီး အဆောက်အအုံ အများအပြားမှာလည်း တစ်ဝက်ခန့် တည်ဆောက်ပြီးနေပြီ ဖြစ်သည်။
အဝေးမှ ကြည့်လိုက်လျှင် ဤနေရာသည် ပင်လယ်ပြင် စက်မှုဇုန် တစ်ခု တည်ဆောက်နေသကဲ့သို့ ခံစားရပြီး အလွန် ကြီးကျယ် ခမ်းနားလှသည်။ သေချာပေါက် ဒေါ်လာ တစ်ဘီလီယံ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံထားခြင်းက ရေထဲပစ်ချလိုက်ခြင်း မဟုတ်ပေ။ ယွမ်ငွေဖြင့် တွက်မည် ဆိုလျှင် ယွမ် ခြောက်ဘီလီယံကျော် ရှိလေသည်။
"ဘယ်လိုလဲ အခုကြည့်ရတာ မဆိုးဘူး မဟုတ်လား"
စူးမေးက အဝေးမှ ဆောက်လုပ်နေဆဲဖြစ်သော လုပ်ငန်းခွင်ကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ ဆွန်ဖုန်းကို မေးလိုက်သည်။ ဤအပိုင်းကို သူမ ကိုယ်တိုင် တာဝန်ယူထားခြင်း ဖြစ်သဖြင့် ဆွန်ဖုန်း၏ အမြင်ကို သေချာပေါက် မေးမြန်းရမည် ဖြစ်သည်။
"အင်း မဆိုးဘူး ခဏနေကျရင် အထဲဝင်ပြီး ဘယ်လိုနေလဲ ကြည့်ရသေးတာပေါ့"
ဆွန်ဖုန်းက စတုရန်း ကီလိုမီတာ အတော်များများ ကျယ်ဝန်းသော စက်ရုံ မြေနေရာကို ကြည့်ကာ ရင်ထဲတွင် ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားမှု တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ အကြောင်းမှာ ဤပင်လယ်ရေ ယူရေနီယမ် ထုတ်ယူရေး စက်ရုံမှာ သူ၏ စက်ရုံ ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။
လောလောဆယ်တွင် လုပ်ငန်းခွင် တစ်ခုလုံးမှာ ဆောက်လုပ်ရေး လုပ်ငန်းများဖြင့် အလွန် အလုပ်များနေကြသည်။
ဆွန်ဖုန်းနှင့် မိန်းမလှလေး နှစ်ယောက် လုပ်ငန်းခွင်သို့ ရောက်လာချိန်တွင် ပရောဂျက် မန်နေဂျာ တစ်ယောက်နှင့် ဒီဇိုင်နာ အင်ဂျင်နီယာချုပ် တစ်ယောက်တို့က လုပ်ငန်းခွင် အဝင်ဝတွင် ချက်ချင်း လာရောက် စောင့်ကြိုနေကြသည်။
"ဘော့စ် ဥက္ကဋ္ဌစူး"
ထိုပရောဂျက် မန်နေဂျာမှာ လက်ရှိတွင် ဆွန်ဖုန်း၏ ယူရေနီယမ် ထုတ်ယူရေး စက်ရုံမှ ဝန်ထမ်း တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူက ဆွန်ဖုန်းကို မမြင်ဖူးသော်လည်း ဆွန်ဖုန်းသည် သူ၏ ဥက္ကဋ္ဌ ဖြစ်ကြောင်းကိုတော့ သိထားသည်။
ထို့ကြောင့် ဆွန်ဖုန်းကို မြင်သောအခါ အလွန် ရိုသေလေးစားစွာဖြင့် နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။ အင်ဂျင်နီယာကလည်း နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဆွန်ဖုန်းထံတွင် အလုပ်လုပ်နေရသူများ ဖြစ်သလို သူတို့ လက်ခံရရှိထားသော အလုပ်မှာလည်း အလွန် ကြီးမားသော ပရောဂျက်ကြီး တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။
ဤပရောဂျက် မန်နေဂျာ၏ အမည်မှာ ဒရူး ဖြစ်ပြီး အသက် လေးဆယ်ကျော် အရွယ် ရှိပြီ ဖြစ်သည်။ ကြည့်ရသည်မှာ အလွန် တည်ငြိမ်ပြီး အင်္ဂလန် လူမျိုး တစ်ဦး ဖြစ်သည်။
စူးမေးက အလုပ်ရှာဖွေရေး ဝက်ဘ်ဆိုက်မှတစ်ဆင့် ခေါ်ယူထားခြင်း ဖြစ်ပြီး လုပ်ငန်း အတွေ့အကြုံနှင့် အရည်အချင်းမှာ အလွန် ကောင်းမွန်လှသည်။
"အင်း ဒရူး အခုလောလောဆယ် လုပ်ငန်း တိုးတက်မှု အခြေအနေ ဘယ်လိုရှိလဲ ပြဿနာ ဘာတွေများ ရှိလဲ"
ဆွန်ဖုန်းတို့ လူစု အတွင်းသို့ ဝင်လာရင်း ဆွန်ဖုန်းက မေးလိုက်သည်။
"အစီရင်ခံပါတယ် ဘော့စ် အခုလောလောဆယ် စက်ရုံရဲ့ ဌာန အသီးသီးက အုတ်မြစ်တွေ အားလုံး ချပြီးသွားပါပြီ ယူရေနီယမ် ထုတ်ယူရေး အခန်း ရေစုပ်စက်ရုံ ရေဆင်းစက်ရုံတွေ အားလုံး တစ်ဝက်လောက် တည်ဆောက်ပြီးနေပါပြီ"
ဒရူးက ထိုနေရာရှိ အခြေအနေများကို ဆွန်ဖုန်းထံသို့ အသေးစိတ် စတင် အစီရင်ခံလေသည်။ ဘေးရှိ အင်ဂျင်နီယာချုပ်ကလည်း အပြုံးမျက်နှာဖြင့် တစ်ခါတစ်ရံ ဝင်ရောက် ရှင်းပြပေးနေသည်။
"ဘော့စ် ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဒီပင်လယ်ရေ ယူရေနီယမ် ထုတ်ယူရေး စက်ရုံက နောက်ထပ် ငါးလလောက် ဆိုရင်တော့ ပြီးစီးသွားမှာပါ"
ဒရူးက ရှင်းပြလိုက်သည်။
"အင်း အရမ်းကောင်းတယ် အရည်အသွေး ပိုင်းကိုလည်း မင်း သေချာ ကြီးကြပ်ပေးရမယ် အရည်အသွေးညံ့တဲ့ အဆောက်အအုံမျိုး လုံးဝ မဖြစ်စေရဘူး"
ဆွန်ဖုန်းက ပြောလိုက်သည်။
"စိတ်ချပါ မစ္စတာဆွန်ဖုန်း ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဆောက်လုပ်ရေး ကုမ္ပဏီက လုပ်ငန်းခွင်မှာ နာမည်ကောင်း ရှိပြီးသားပါ ဒီအတွက် လူကြီးမင်း အနေနဲ့ လုံးဝ စိတ်ချထားလို့ ရပါတယ်"
ဘေးရှိ အင်ဂျင်နီယာချုပ်က ချွေးပြန်ကာ ပြောလိုက်သည်။
"ဒါဆိုလည်း ကောင်းတာပေါ့ ငါတို့ အထဲဝင်ပြီး ကြည့်ကြရအောင်"
ဆွန်ဖုန်းက ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။
"ဒီဘက်ကို ကြွပါ"
ထို့နောက်တွင်တော့ လေ့လာရေး ခရီးစဉ် စတင်လေတော့သည်။ ကျော်ကြားသော ဒီဇိုင်း ဆောက်လုပ်ရေး ကုမ္ပဏီဟု အမည်ရသည့် ဤကုမ္ပဏီကို ဆွန်ဖုန်းက ယုံကြည်မှု ရှိထားသည်။
ဤဆောက်လုပ်ရေး ကုမ္ပဏီမှာ ကနေဒါတွင် ထိပ်တန်း ဆောက်လုပ်ရေး အုပ်စု တစ်ခု ဖြစ်ပြီး နိုင်ငံတကာ ကုမ္ပဏီ တစ်ခုလည်း ဖြစ်သည်။ စက်ရုံကြီးများ၊ အိမ်ရာ စီမံကိန်းကြီးများ၊ ဓာတ်အားပေး စက်ရုံများ စသည်တို့တွင် ပါဝင် ပတ်သက်ခဲ့ဖူးပြီး အတွေ့အကြုံနှင့် အရည်အသွေး ပိုင်းတွင် အလွန် ခိုင်မာမှု ရှိသည်။
တစ်ပတ်လှည့်လည် ကြည့်ရှုပြီးနောက် ဆွန်ဖုန်း အလွန် ကျေနပ်သွားကာ စိန့်ဖုန်း ရေနံမြေဘက်သို့ ပြန်ရန် ရည်ရွယ်လိုက်သည်။ ဤစက်ရုံ ပြီးစီးသွားသည်နှင့် ဆွန်ဖုန်းက ယူရေနီယမ် ထုတ်ယူရေး စက်ရုံကို စတင် လည်ပတ်ရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။
ပင်လယ်ရေမှ ယူရေနီယမ် ထုတ်ယူရာတွင် လိုအပ်သော အဓိက စက်ပစ္စည်းများကို ဆွန်ဖုန်းက အသံလက်ထောက် စနစ်ကို အစောကြီးကတည်းက ဖန်တီးခိုင်းထားပြီး ဖြစ်သည်။ တကယ်တော့ ပင်လယ်ရေမှ ယူရေနီယမ် ထုတ်ယူရာတွင် အရေးအကြီးဆုံးမှာ စုပ်ယူသည့် ဓာတ်ပစ္စည်းပင် ဖြစ်သည်။
အခြား အပိုင်းများတွင် နည်းပညာ မြင့်မားရန် သိပ်မလိုအပ်လှပေ။ ထုတ်လုပ်ရေး စတင်သည်နှင့် ဆွန်ဖုန်းသည် ပင်လယ်ရေမှ ယူရေနီယမ် ထုတ်ယူရေး လောကသို့ အမှန်တကယ် ဝင်ရောက်လာတော့မည် ဖြစ်သည်။
ထိုအချိန်ကျလျှင်တော့ ဟီးဟီး ဤကိတ်မုန့်ကြီး တစ်ပိုင်းကို သူ အပိုင်ရယူတော့မည်မှာ သေချာနေပြီ ဖြစ်သည်။ ယခုအချိန်တွင်ပင် ဖောက်သည် အချို့က ဆွန်ဖုန်း၏ ကုမ္ပဏီနှင့် လာရောက် စာချုပ်ချုပ်ဆိုရန် ကမ်းလှမ်းနေကြပြီ ဖြစ်သည်။
သို့သော် ဆွန်ဖုန်းက သူတို့နှင့် စာချုပ်ချုပ်ရန် အလျင်မလိုသေးပေ။ တကယ်တမ်း ထုတ်လုပ်ရေး စတင်ချိန်ကျမှ စာချုပ်ချုပ်လျှင်လည်း နောက်မကျသေးပေ။
"ဆွန်ဖုန်း နင့်ရဲ့ ပင်လယ်ရေ ယူရေနီယမ် ထုတ်ယူရေး စက်ရုံက တော်တော် ကြီးတာပဲ နောက်ဆိုရင် တစ်လကို ဘယ်လောက်လောက် ထုတ်လုပ်နိုင်မလဲ"
ကားပေါ်တွင် ဟွမ်ကျားချန်က ဆွန်ဖုန်းကို မေးလိုက်သည်။
"ကနဦး တွက်ချက်မှုတွေ အရဆိုရင် အခု လက်ရှိ စက်ရုံရဲ့ အရွယ်အစားနဲ့ဆိုရင် တစ်လကို ယူရေနီယမ် ၁၆၆ တန် ကနေ ၁၆၇ တန် လောက်အထိ ထုတ်ယူနိုင်လိမ့်မယ်"
ဆွန်ဖုန်းက ပြောလိုက်သည်။
"အို ဘုရားရေ ဒါဆို တစ်နှစ်ကို တန် ၂၀၀၀ လောက် ထုတ်လုပ်နိုင်မှာပေါ့ အရမ်း မိုက်တာပဲ"
ဟွမ်ကျားချန်က ဆွဲဆောင်မှု ရှိသော နှုတ်ခမ်းလေးကို ဟကာ အံ့ဩတကြီး ပြောလိုက်သည်။ လက်ရှိ ကမ္ဘာ့ရှေ့တန်းသို့ ရောက်နေသော ဂျပန်နိုင်ငံတွင်ပင် ပင်လယ်ရေ ယူရေနီယမ် ထုတ်ယူရေး စက်ရုံ တစ်ရုံ၏ တစ်နှစ် ထုတ်လုပ်မှုမှာ တန် ၁၅၀၀ ထက် မပိုပေ။
ဆွန်ဖုန်း၏ ဤစက်ရုံက ဂျပန်နိုင်ငံရှိ အကြီးစား ယူရေနီယမ် ထုတ်ယူရေး စက်ရုံများထက်ပင် တစ်နှစ် ထုတ်လုပ်မှု ပိုများနေသည်။ ဤသည်က သူမကို မအံ့ဩစေဘဲ နေမည်လား။
"ဆွန်ဖုန်း ဒါဆို နင် ဒီတစ်ခါတော့ တကယ်ကို ကြီးကြီးကျယ်ကျယ် အောင်မြင်တော့မှာပဲ"
ဤတစ်ကြိမ်တွင်တော့ ဟွမ်ကျားချန်က ဆွန်ဖုန်းကို လေးစား ချီးကျူးသွားတော့သည်။
"ဟီးဟီး ဒါပေါ့ ဒါကြောင့် မင်း ငါ့ဆီမှာ လာလုပ်တာ သေချာပေါက် အနာဂတ် ရှိတယ်လို့ ပြောတာပေါ့"
ဆွန်ဖုန်းက ရယ်မောကာ ပြောလိုက်သည်။
သိထားရမည်မှာ ပင်လယ်ရေမှ ယူရေနီယမ် ထုတ်ယူခြင်း ကုန်ကျစရိတ်သည် ကုန်းတွင်း သတ္တုရိုင်းမှ ထုတ်ယူခြင်းထက် ငါးဆခန့် ပိုများသည်။
ယခင်က ဂျပန်နိုင်ငံမှ ပင်လယ်ရေ ယူရေနီယမ် ထုတ်ယူခြင်း ကုန်ကျစရိတ်ကို ယူရေနီယမ် တစ်ပေါင်လျှင် ဒေါ်လာ ၃၀၀ အထိ လျှော့ချနိုင်ခဲ့သည်။
၎င်းမှာ ကုန်ကျစရိတ်ကို ၂.၅ ဆခန့် အထိ လျှော့ချနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ယခု ဆွန်ဖုန်း၏ X2 အမျိုးအစား စုပ်ယူရေး ဓာတ်ပစ္စည်းက တစ်ပေါင်လျှင် ဒေါ်လာ ၃၀၀ မှ ၄၀ ရာခိုင်နှုန်း ထပ်မံ လျှော့ချပေးနိုင်ပြန်သည်။
ဆိုလိုသည်မှာ လက်ရှိတွင် ဆွန်ဖုန်း၏ ယူရေနီယမ် ထုတ်ယူရေး စက်ရုံ စတင် လည်ပတ်သည်နှင့် ပင်လယ်ရေမှ ယူရေနီယမ် ထုတ်ယူခြင်း ကုန်ကျစရိတ်သည် ကုန်းတွင်းမှ ထုတ်ယူခြင်းနှင့် နီးပါး တူညီသွားမည် ဖြစ်သည်။
ဤသည်က တကယ်ကို ကြီးမားလှသော ကုန်ကျစရိတ် လျှော့ချမှုကြီး ဖြစ်သည်။ ကုန်းတွင်းရှိ ယူရေနီယမ်များမှာ သုံးလေ နည်းလေ ဖြစ်ပြီး သိုလှောင်ထားမှု ပမာဏလည်း မများကြောင်း တစ်ကမ္ဘာလုံးက သိကြသည်။
အနာဂတ်တွင် ယူရေနီယမ် အတွက် ပင်လယ်ရေမှ ထုတ်ယူခြင်းကိုသာ ရွေးချယ်ရမည် ဖြစ်သည်။ ထိုသို့မဟုတ်လျှင် ကုန်းတွင်းရှိ ယူရေနီယမ်များက ဤမျှ ကြီးမားလှသော ဈေးကွက်ကြီးကို ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
ယခုအခါ ဆွန်ဖုန်း၏ ပင်လယ်ရေမှ ယူရေနီယမ် ထုတ်ယူခြင်း ကုန်ကျစရိတ်မှာ ကုန်းတွင်းမှ ထုတ်ယူခြင်းနှင့် တူညီလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။ မည်သို့သော အခြေအနေမျိုး ဖြစ်လာမည်ကို သိကြပါသလား။ ဆိုလိုသည်မှာ ဆွန်ဖုန်းသည် ယူရေနီယမ် လောကကို ကြီးစိုးသွားနိုင်မည် ဖြစ်သည်။
လက်ရှိ အခြေအနေများအရ နျူကလီးယား စွမ်းအင်သုံး လျှပ်စစ် ထုတ်လုပ်မှုမှာ အမေရိကန်၊ ပြင်သစ်၊ ဂျပန်နှင့် တရုတ်နိုင်ငံတို့တွင် အဓိက စုစည်းနေသည်။
လက်ရှိ ကမ္ဘာတစ်ဝန်းတွင် တစ်နှစ်လျှင် ယူရေနီယမ် လိုအပ်ချက်မှာ ပေါင် ၁၉၀ သန်းခန့် ရှိပြီး တန်ချိန်အားဖြင့် ၉ သောင်းခန့် ရှိသည်။ ဤဈေးကွက်ကြီးက မည်မျှ ကြီးမားကြောင်း တွေးကြည့်နိုင်သည်။
ဆွန်ဖုန်း၏ စက်ရုံ တစ်ရုံတည်းကပင် တစ်နှစ်လျှင် တန် ၂၀၀၀ ခန့် ထုတ်လုပ်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။ ဤပမာဏမှာ စုစုပေါင်း ပမာဏနှင့် ယှဉ်လျှင် သေးငယ်သော်လည်း မနည်းလှပေ။
အနာဂတ်တွင် ဆွန်ဖုန်း အနေဖြင့် အခြားသော ယူရေနီယမ် ထုတ်ယူရေး စက်ရုံများကို ဆက်လက် ဖွင့်လှစ်သွားမည် ဖြစ်ပြီး ယူရေနီယမ် ဈေးကွက် တစ်ခုလုံးကို တော်လှန်ပစ်မည် ဖြစ်သည်။
ဆွန်ဖုန်း၏ ဤယူရေနီယမ် ထုတ်ယူရေး စက်ရုံ စတင် လည်ပတ်သည်နှင့် ဆွန်ဖုန်း၏ အဓိက ငွေရှာမည့် နေရာမှာ ဤစက်ရုံပင် ဖြစ်လာမည်။
လက်ရှိတွင် ယူရေနီယမ် တစ်ပေါင်လျှင် မည်မျှ ဈေးကြီးကြောင်း သိပါသလား။ အလွန် ဈေးကြီးလှသည်။ တန် ၂၀၀၀ ဆိုသည်မှာ ပေါင် ၄.၄ သန်းပင် ဖြစ်သည်။ ဆွန်ဖုန်း တစ်နှစ်လျှင် ငွေမည်မျှ ရနိုင်မည်ကို တွက်ကြည့်နိုင်သည်။
"ဟွန့် အောင်မြင်မှုနဲ့ မူးယစ်မနေနဲ့ဦး အခု နင်က ခန့်မှန်းတွက်ချက်ထားရုံပဲ ရှိသေးတာ တကယ်တမ်း အဲဒီအချိန်ကျမှ ဒီလောက် စွမ်းမစွမ်း ဆိုတာကို ကြည့်ရသေးတာ စီးပွားရေး လုပ်တယ်ဆိုတာ သတိထားရတယ် တကယ်လို့များ ရှုံးသွားခဲ့ရင် နင် အဖတ်ဆယ်လို့ရမှာ မဟုတ်တော့ဘူး"
ဟွမ်ကျားချန်က ဆွန်ဖုန်းကို အနည်းငယ် သတိပေးလိုက်သည်။ သူ အရမ်း ဂုဏ်ဆာမနေစေရန် သတိပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
"သိပါပြီကွာ မင်း ရှိနေတာပဲ ငါက မင်းကို ဒီပင်လယ်ရေ ယူရေနီယမ် ထုတ်ယူရေး စက်ရုံကို တာဝန်ယူခိုင်းမလို့ မင်း တာဝန်ယူရမှာ ဆိုတော့ ကြိုးစားရမယ်နော်"
ဆွန်ဖုန်းက ဟီးဟီးရယ်ကာ ပြောလိုက်သည်။
"ဒါဆို နင်က ဘာလုပ်မှာလဲ အချောင်ခိုနေမှာလား ဒါက နင့်ရဲ့ စီးပွားရေးလေ ပိုက်ဆံလည်း နင်ပဲ အများဆုံး ရမှာကို ဒီသခင်မလေးက ဘာကိစ္စနဲ့ အသေအလဲ ပင်ပန်းခံနေရမှာလဲ ပြီးတော့ နင် ငါ့ကို လစာ ဘယ်လောက်ပေးမှာလဲ"
ဟွမ်ကျားချန်က ဆွန်ဖုန်းကို မျက်စောင်းထိုးကာ မေးလိုက်သည်။
"အဟမ်း ငါတို့နှစ်ယောက်က ဘယ်သူနဲ့ ဘယ်သူမို့လို့လဲ ဒီလောက်ထိ ခွဲခြားနေဖို့ လိုသေးလို့လား"
ဆွန်ဖုန်းက နှုတ်ခမ်းမဲ့ကာ ပြောလိုက်သည်။ စူးမေး အရှေ့တွင်တော့ လစာ ကိစ္စကို သူ မပြောချင်သေးပေ။ သူတို့ ဘယ်လောက်ပဲ ရင်းနှီးနေပါစေ အခြေအနေကိုတော့ အကဲခတ်ရဦးမည် ဖြစ်သည်။
ထိုအချိန်တွင် ဟွမ်ကျားချန်ကလည်း သူမ၏ စကားကို သတိပြုမိသွားသဖြင့် စကားလမ်းကြောင်း လွှဲလိုက်သည်။ ခုနက သူမက סתם ညည်းညူလိုက်ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။
"ဒါဆိုလည်း ဒီလိုလုပ်လေ အခုကစပြီး ငါ ဒီမှာပဲ နေခဲ့ပြီး ဒီဘက်က ကိစ္စတွေကို ဆက်လုပ်ပေးမယ် နောက်ပိုင်းအတွက် အခြေခံအုတ်မြစ် ချပြီးသားလည်း ဖြစ်သွားတာပေါ့ နင် ဘယ်လိုထင်လဲ"
စကား ခဏပြောပြီးနောက် ဟွမ်ကျားချန်က အကြံပြုလိုက်သည်။
"ရတာပေါ့ ဒီလိုဆိုတော့ ကိုယ့်လူက ဒီမှာ အလုပ်တွေကို တာဝန်ယူပေးထားတော့ ငါလည်း တော်တော်လေး စိတ်အေးရတာပေါ့ ပြီးတော့ ငါလည်း ဟိုပြေးဒီပြေး သိပ်လုပ်စရာ မလိုတော့ဘူး ဟီးဟီး ဒါပေမဲ့ ငါ မကြာခဏ လာကြည့်ပါ့မယ်"
ဆွန်ဖုန်းက ပြောလိုက်သည်။
"ဟွန့် ဘယ်သူက နင့်လူလဲ"
ဟွမ်ကျားချန်က ပြုံးကာ ဆဲဆိုလိုက်သည်။
"မဟုတ်ဘူးလို့ မင်း ငြင်းရဲလား"
ဆွန်ဖုန်းက ဟွမ်ကျားချန်ကို မျက်စောင်းထိုးလိုက်သည်။ ကုတင်ပေါ်မှာ အတူတူ လူးလှိမ့်ခဲ့ကြတာ ဘယ်နှကြိမ်ရှိနေပြီလဲတောင် မသိတော့ဘူး ခုထိ ပါးစပ်က မာနေတုန်းပဲ။ တကယ်ပါပဲ ခဏနေ ပြန်ရောက်ရင် သူ့ကို သေချာ ပညာပေးမှ ဖြစ်တော့မည်။
ဘေးရှိ စူးမေးသည် ထိုနှစ်ယောက် ကြည်နူးနေသလို ဖြစ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ စိတ်ထဲတွင် စတင် တွေးတောနေမိသည်။
ဤနှစ်ယောက်ကြားတွင် တစ်ခုခုများ ရှိနေသလား။ ဘယ်လို ကြည့်ကြည့် သူတို့နှစ်ယောက်က ရိုမန်းတစ် ဖြစ်နေသလိုပဲ။ မိန်းမတွေရဲ့ အလိုလို သိစိတ်က အမြဲတမ်း မှန်ကန်လေ့ ရှိသည်။
"စူးမေး မင်းက ဘာလို့ ဒီလို အကြည့်မျိုးနဲ့ ငါတို့ကို ကြည့်နေတာလဲ ငါတို့ မျက်နှာမှာ တစ်ခုခု ပေနေလို့လား"
ထိုအချိန်တွင် ဆွန်ဖုန်းက စူးမေး၏ ထူးဆန်းသော အကြည့်ကို သတိပြုမိသွားပြီး မေးလိုက်သည်။
"အာဟား ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး နင်တို့ ဆက်ပြောကြလေ ငါက နင်တို့နှစ်ယောက် စကားများနေတာလေးက ချစ်စရာ ကောင်းနေလို့ ကြည့်နေတာပါ"
စူးမေးက သတိဝင်လာပြီး ရှက်ရွံ့စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
"ငါနဲ့မင်းကရော ချစ်စရာ မကောင်းဘူးလား"
ဆွန်ဖုန်းက လက်ဆန့်ကာ စူးမေး၏ ခါးသေးသေးလေးကို ဖက်လိုက်သည်။ သို့သော် ချက်ချင်းပင် စူးမေးက မျက်စောင်းထိုးကာ လက်ကို ပုတ်ချလိုက်သည်။
"လူကြီးလူကောင်းတွေက ပါးစပ်နဲ့ပဲ ပြောတယ် လက်နဲ့ မထိဘူး"
စူးမေးက အေးစက်စက် လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
"ငါက လူကြီးလူကောင်း မဟုတ်ဘူး ငါက လူချောလေး"
ဆွန်ဖုန်းက ဟီးဟီးရယ်ကာ ပြောလိုက်သည်။
"လူဆိုး"
စူးမေးက ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။