အခန်း (၉၉၀-၉၉၂)

အခန်း ၉၉၀ - ကောင်းကင်စတင်ခြင်းကျမ်း

"ယီယွင်၊ ငါနဲ့အတူ မင်္ဂလာမိုးစက် ကျောင်းတော် ကို လိုက်ခဲ့ပါ။ ဒီနေရာကို ငါနဲ့ နင်ရွှမ် ပဲ ဝင်ခွင့်ရှိတယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်းက ငါ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်တပည့် ဖြစ်လာပြီဆိုတော့ မင်းလည်း ဝင်ခွင့်ရှိတယ်" ဟု မင်္ဂလာမိုးစက်နတ်ဘုရား က ပြောသည်။

ယီယွင် စိတ်ဝင်စားသွားသည်။ မင်္ဂလာမိုးစက်နတ်ဘုရား က ကျွန်းမျောပေါ်မှာ နေအိမ်နောက်တစ်ခု ထပ်ဆောက်ထားတာလား။

ဗုန်း.........

လက်ကို တစ်ချက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်နှင့် ယီယွင် ၏ အမြင်အာရုံများ ဝေဝါးသွားသည်။ သူသည် ဟင်းလင်းပြင် ကွေးညွတ်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် တံခါးတစ်ချပ် နောက်ကွယ်ရှိ နေရာတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

"ဒါက ဘာလဲ"

ယီယွင် သည် ခြေချလိုက်သည်နှင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို လေ့လာလိုက်သည်။

၎င်းမှာ ကြီးမားပြီး ခမ်းနားသော နေအိမ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ တံခါးကျော်သွားသည်နှင့် မဟာကျောက်တောင်ကြီးတစ်ခု ရှိသည့် ကမ္ဘာတစ်ခုကို တွေ့ရသည်။ တိမ်တိုက်များအကြားတွင် နန်းတော်တစ်ခုကို မရေမရာ မြင်နိုင်သည်။ နေအိမ်အတွင်းမှ အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိအားများ ထွက်ပေါ်နေသည်။

"ဒါက ဖေးတစ်သောင်းနတ်သခင်ကျမ်းစာ ရဲ့ ကျမ်းစာရွက်အပိုင်းအစတွေကို သိမ်းဆည်းထားတဲ့နေရာပဲ။ ဒါက ငါ အရင်က ရန်သူတစ်ယောက်ဆီကနေ ရခဲ့တဲ့ နေရာဖြစ်တယ်" မင်္ဂလာမိုးစက်နတ်ဘုရား က ဆိုသည်။

ရန်သူဆီက ရခဲ့တာလား။ ဤမျှ အစွမ်းထက်သော နေရာမျိုးကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူဆိုလျှင် နတ်သခင် တစ်ပါး မဟုတ်သည့်တိုင် အလွန်ထူးချွန်သော အထွတ်အထိပ်ပညာရှင် တစ်ယောက် ဖြစ်ရပေမည်။

နီလာယန်သခင် နှင့် မဟာဧကရီ တို့သည်လည်း ထျန်းယွမ် ကမ္ဘာတွင် ဤကဲ့သို့ နေရာမျိုး ထားခဲ့ဖူးသည်။ သန့်စင်ယန်ဓားနန်းတော် ပိုင်ရှင်၏ နေအိမ်မှာမူ ကမ္ဘာတစ်ခု၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်ပြီး ဤနေရာထက် ပိုမိုကြီးမား ခမ်းနားသည်။ ထိုသူ၏ စွမ်းအား မည်မျှကြီးမားမည်ကို မည်သူမျှ မသိနိုင်ပေ။

"သိုင်းသမားတစ်ယောက်မှာ ရည်မှန်းချက် ရှိတာ ကောင်းပါတယ်။ ခွန်အားသာ ရှိမယ်ဆိုရင် နေအိမ်ဆိုတာ ဘာမှမဟုတ်တော့ဘူး။ မင်း ခရီးထွက်တဲ့အခါ အချမ်းသာဆုံး လူတွေတောင် ကိုယ့်သေတွင်း ကိုယ်တူးနေတာကို တွေ့ရလိမ့်မယ်" ဟု မင်္ဂလာမိုးစက်နတ်ဘုရား က ရယ်မောရင်း ပြောသည်။

"ငါ မင်းရဲ့ စမ်းသပ်မှုကို ကြည့်ခဲ့တယ်။ မင်းရဲ့ သိုင်းလမ်းကြောင်း၊ ဥပဒေသတွေနဲ့ အရည်အချင်းတွေကို ငါ နားလည်တယ်။ မင်းရဲ့ ဥပဒေသနယ်ပါယ် က ထူးခြားတယ်၊ ဖျက်ဆီးခြင်း သဘောတရား ပါဝင်နေတယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ ကျင့်စဉ်နဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်ကတော့ မင်းနဲ့ မလိုက်ဖက်တော့ဘူး" ဟု သူက ဆက်ပြောသည်။

နတ်သခင် တစ်ပါး၏ ကိုယ်ပိုင်တပည့်အဖြစ် ရွေးချယ်ခံရခြင်းသည် လွယ်ကူသော ကိစ္စမဟုတ်ပေ။ ယီယွင် ၏ မဟာဧကရီ နှလုံးသားကျမ်း ကျင့်စဉ်မှာ ထျန်းယွမ် ကမ္ဘာတွင် ထိပ်တန်းကျင့်စဉ် ဖြစ်သော်လည်း ယီယွင် ၏ တိုးတက်မှုနှင့်အတူ ၎င်းသည် သူနှင့် မလိုက်ဖက်တော့ပေ။ ယီယွင် သည် အတိအကျပင် ကျင့်စဉ်ကောင်းတစ်ခုအတွက် ဆရာတစ်ယောက်ကို လိုအပ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

မင်္ဂလာမိုးစက်နတ်ဘုရား က ယီယွင် ကို နန်းတော်များကြားမှ ခေါ်ဆောင်သွားပြီး ခမ်းနားသော နန်းတော်တစ်ခုအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။

ဝင်လိုက်သည်နှင့် ယီယွင် မှာ အံ့အားသင့်သွားသည်။ လေထဲတွင် ပျံသန်းနေသော စာအုပ်ပေါင်းများစွာ ရှိနေသည်။ ထိုစာအုပ်များမှ ထွက်ပေါ်နေသော ဖိအားကြောင့် ယီယွင် မှာ စာအုပ်တစ်အုပ်ကိုမျှ ထိတွေ့ရန် မဝံ့ရဲပေ။

"ဒီမှာရှိတဲ့ ကျင့်စဉ်စာအုပ်တွေကို ငါ နှစ်ပေါင်းများစွာ စုဆောင်းထားတာ။ ဂိုဏ်းတွေ ဒါမှမဟုတ် မိသားစုတွေဆီကနေ ရလာတာ။ စာအုပ်ပေါင်း တစ်သောင်းကျော် ရှိတယ်" ဟု မင်္ဂလာမိုးစက်နတ်ဘုရား က ဆိုသည်။

နတ်သခင် တစ်ပါး၏ စာအုပ်စုဆောင်းမှုမှာ အံ့မခန်း ဖြစ်သည်။

"မင်း အခု လိုအပ်တာက ပြည့်စုံပြီး စနစ်တကျ ရှိတဲ့ ကျင့်စဉ်တစ်ခုပဲ" ဟု ဆိုကာ မင်္ဂလာမိုးစက်နတ်ဘုရား က လက်ကို ဆန့်လိုက်ရာ စာအုပ်အချို့ ပျံသန်းလာသည်။

"ကောင်းကင်မီးတောက် နေမင်းလောင်ကျွမ်းခြင်း အထွတ်အထိပ်ကျမ်း က ရွှေကျီးကန်း မျိုးနွယ်စုရဲ့ အမွေအနှစ် ကျင့်စဉ်ပဲ။ မင်းက သန့်စင်ယန် ခန္ဓာကိုယ် ရှိတော့ ဒါနဲ့ အတော်လေး ကိုက်ညီတယ်။ ဒီကျင့်စဉ်က ကြမ်းတမ်းပြီး ပြင်းထန်တယ်။ ဒါကို ကျင့်တဲ့သူတွေကို အရူးအမူးကျင့်ကြံသူ လို့ ခေါ်တယ်" ဟု သူက ရှင်းပြသည်။

ယီယွင် သည် ကိုယ်တိုင် ဆံပင်နီများနှင့် ကြွက်သားအဖုအထစ်များဖြင့် အရူးအမူးကျင့်ကြံသူ ဖြစ်နေသည်ကို မြင်ယောင်ကြည့်လိုက်သည်။ ၎င်းမှာ ချီဇွေယွန်း နှင့် ပိုကိုက်ညီလိမ့်မည်။

"နောက်တစ်ခုက နတ်သွေးကျမ်း။ ဒါက ထူးဆန်းတဲ့ လမ်းကြောင်း။ မင်း ဒါကို ကျွမ်းကျင်လာရင် မင်း ဘယ်ရောက်နေလဲဆိုတာ ဘယ်သူမှ မသိနိုင်တော့ဘူး။ အရေးကြီးချိန်မှာ သွေးအနှစ်သာရကို မီးရှို့ပြီး မင်းရဲ့ အကန့်အသတ်ထက် ပိုတဲ့ တိုက်ခိုက်မှုမျိုး လုပ်နိုင်တယ်"

၎င်းမှာ အသက်ကယ် ကျင့်စဉ်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယီယွင် မှာ သမားရိုးကျ လမ်းကြောင်းကိုသာ ပိုနှစ်သက်သည်။ တောက်လျှောက် ထွက်ပြေးဖို့ သို့မဟုတ် အသက်ရှင်ဖို့ပဲ တွေးနေရမည့် ကျင့်စဉ်ကို သူ မလိုချင်ပေ။

မင်္ဂလာမိုးစက်နတ်ဘုရား က ယီယွင် စိတ်မဝင်စားသည်ကို ရိပ်မိသွားပြီးနောက်

"ဒါဆိုရင် နောက်တစ်ခု ကြည့်ရအောင်။ ဒါက တစ်ချိန်က ဖေးတစ်သောင်းကောင်းကင်ဘုံ ကို အုပ်စိုးခဲ့တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတစ်ဦးဆီက ရလာတာ" ဟု ဆိုကာ ကျောက်ပြားဟောင်းတစ်ခုကို ထုတ်ပေးသည်။

"ဒါကို နတ်သခင်ကောင်းကင်ကျမ်း လို့ ခေါ်တယ်။ ဒါက အချိန် နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ ကျင့်စဉ်ပဲ။ ဟင်းလင်းပြင်-အချိန် ဥပဒေသ ဆိုတာ မခန့်မှန်းနိုင်ဘူး။ စကြာဝဠာ မပေါ်ပေါက်ခင်ကတည်းက အချိန်ဆိုတာ ရှိခဲ့တယ်။ ဒါကြောင့် ဒါကို ကောင်းကင်စတင်ခြင်း လို့ ခေါ်တာ"

"လူတွေ သေဆုံးသွားတာ ဒါမှမဟုတ် အရာဝတ္ထုတွေ ပျက်စီးသွားတာနဲ့ အချိန်က ရပ်တန့်သွားမှာ မဟုတ်ဘူး။ စကြာဝဠာ တစ်ခုလုံး ပျက်စီးသွားမှသာ ကောင်းကင်အဆုံးသတ်ခြင်း ဖြစ်မှာ။ ကောင်းကင်စတင်ခြင်း ကနေ ကောင်းကင်အဆုံးသတ်ခြင်း အထိ၊ ဒါက စကြာဝဠာရဲ့ အချိန်ကာလ စတင်ခြင်းပဲ"

"သိုင်းပညာမှာ အရည်အချင်းရှိတဲ့သူတွေ အများကြီး ရှိပေမဲ့ ဟင်းလင်းပြင်-အချိန် ဥပဒေသ ကို နားလည်ဖို့ကျတော့ ခက်ခဲကြတယ်။ ဒါကြောင့် ဒါက အစွမ်းထက်၊ မထက်ဆိုတာ ပြောဖို့ ခက်တယ်။ မင်း အရင် ကြည့်ကြည့်လိုက်ပါ" ဟု မင်္ဂလာမိုးစက်နတ်ဘုရား က ဆိုသည်။

ယီယွင် သည် ကျောက်ပြားကို ယူပြီး သူ၏ စိတ်စွမ်းအင်ကို ပို့လွှတ်လိုက်ရာ ကမ္ဘာကြီး တစ်ခုလုံး ပြောင်းလဲသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ နက္ခတ်တာရာများ လည်ပတ်နေပြီး သဲမြေပြင်ပေါ်သို့ သဲများကျနေသံကဲ့သို့ အသံမျိုး ကြားနေရသည်။

မြစ်ကြီးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ၎င်းမှာ မေ့လျော့ခြင်းမြစ် ဖြစ်သည်။ ထိုထဲတွင် စကြာဝဠာ ဖြစ်ပေါ်လာပုံကို သူ မြင်တွေ့နေရသည်။ ကြယ်စင်အစုအဝေး များ ဖြစ်ပေါ်လာပြီးနောက် ပျက်စီးခြင်းကျောက်တုံးများ များ ပေါ်လာကာ ကုန်းမြေများ ဖြစ်ပေါ်လာပုံ၊ ထို့နောက် ရှေးဦး ဖေး များ မွေးဖွားလာပုံကို သူ မြင်ရသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ကမ္ဘာကြီးများ ပျက်စီးသွားပြီး အရာအားလုံးသည် ဘာမျှမရှိတော့သည့် အခြေအနေသို့ ပြန်ရောက်သွားသည်။

ယီယွင် သည် ထိုမြင်ကွင်းများကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ကြည့်ရှုနေသည်။ အစပိုင်းတွင် သူ စိတ်လှုပ်ရှားခဲ့သော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင်မူ အပြင်လူတစ်ယောက်ကဲ့သို့ တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်ရှုနိုင်ခဲ့သည်။ ထျန်းယွမ် ကမ္ဘာတွင် သူသည် ဟင်းလင်းပြင် ဥပဒေသ ကို နားလည်ခဲ့ပြီးဖြစ်ရာ ယခုအခါ အချိန် ဥပဒေသ ကို ဆက်လက် နားလည်ရန် ကြိုးစားနေသည်။

သူ၏ ရှေ့မှ မြင်ကွင်းများ ဝေဝါးသွားပြီးနောက် ယီယွင် သည် နန်းတော်အတွင်းသို့ ပြန်ရောက်လာသည်။ သူ၏ လက်ထဲတွင် နတ်သခင်ကောင်းကင်ကျမ်း ကျောက်ပြား ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။ သူ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသမျှမှာ စိတ်အာရုံတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သည်။

အခန်း ၉၉၁ - အချိန်ရဲ့ဓား

ယီယွင် သည် နတ်သခင်ကောင်းကင်ကျမ်း (ကောင်းကင်စတင်ခြင်းကျမ်း) ထဲတွင် နှစ်မြုပ်နေသည်။ ကျောက်ပြားပေါ်တွင် ရေးသားထားသော စာသားအနည်းငယ်မှလွဲ၍ ကျန်ရှိသမျှမှာ အချိန်၏သဘောတရား ကို ဖော်ပြနေသည့် အရာဝတ္ထုများ၏ သံသရာလည်နေပုံကို ရုပ်လုံးဖော်ထားသည့် မြင်ကွင်းများသာ ဖြစ်သည်။

အချိန်များ တဖြည်းဖြည်း ကုန်ဆုံးသွားသည်။ မင်္ဂလာမိုးစက်နတ်ဘုရား ကမူ ဘေးနားမှ စောင့်ကြည့်နေသည်။ ယီယွင် သည် အချို့သော နားလည်သဘောပေါက်မှုများ ရရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း သူခံစားမိသဖြင့် မနှောင့်ယှက်ဘဲ နေလိုက်သည်။ ခြောက်နာရီခန့် ကြာပြီးနောက် ယီယွင် သည် မျက်လုံးကို ဖွင့်လိုက်သည်။

"မင်း ဘာတွေမြင်ခဲ့လဲ"

မင်္ဂလာမိုးစက်နတ်ဘုရား က မေးသည်။

ယီယွင် သည် လက်ကိုဆန့်ထုတ်၍ လေဟာနယ်ကို လက်ညှိုးဖြင့် တစ်ချက် ထိုးလိုက်သည်။ ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် သူ၏ လက်ဖျားမှ မှေးမှိန်ခြောက်သွေ့သော အရှိန်အဝါတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ညှိုးနွမ်းခြင်း သဘောတရား ပေါ်လာသည်။

မင်္ဂလာမိုးစက်နတ်ဘုရား ၏ မျက်လုံးထဲတွင် အံ့အားသင့်မှုတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

"ဒါက ဒီတပည့် တိုက်ဆိုင်မှုတစ်ခုကြောင့် နားလည်ခဲ့ရတဲ့ ညှိုးနွမ်းခြင်း သဘောတရားပဲ။ အချိန်ဆိုတာ အရာအားလုံးထဲကို စိမ့်ဝင်နေတယ်။ ဖျက်စီးခြင်း ဥပဒေသနယ်ပါယ် က အချိန်ရဲ့ အဆုံးသတ်ကို ကိုယ်စားပြုသလို ညှိုးနွမ်းခြင်း သဘောတရားကတော့ အချိန်ကုန်ဆုံးခြင်းကို ကိုယ်စားပြုတယ်" ဟု ယီယွင် က ဆိုသည်။

ညှိုးနွမ်းခြင်း သဘောတရားမှာ ယီယွင် သည် သန့်စင်ယန်ဓားနန်းတော် တွင် ဥပဒေသ သစ်ပင် ရှေ့၌ တရားထိုင်စဉ်က ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဖေးတစ်သောင်းကောင်းကင်ဘုံ သို့ ရောက်လာပြီးနောက် ယင်းမှာ အားနည်းလာခဲ့သည်။ ယခုမူ ယီယွင် သည် သူ၏ စိတ်ဆန္ဒအတိုင်း ယင်းသဘောတရားကို လွတ်လပ်စွာ ထုတ်ဖော်နိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။

"မဆိုးဘူး ယီယွင်။ မင်း ဒီလို နားလည်မှုမျိုး ရထားတာနဲ့ ညှိုးနွမ်းခြင်း သဘောတရားကို ရထားတာဆိုတော့ နောက်ထပ် ကျမ်းစာတွေ ရွေးနေစရာ မလိုတော့ဘူး" မင်္ဂလာမိုးစက်နတ်ဘုရား က ကျေနပ်စွာ ပြောသည်။ အချိန်၏သဘောတရားတွင် ကျွမ်းကျင်သော နတ်သခင် တစ်ပါးအနေဖြင့် သူသည် မိမိကဲ့သို့ အလားတူ အရည်အချင်းမျိုး ရှိသည့် တပည့်တစ်ယောက်ကို ရှာဖွေရမည်ဟု ဘယ်တုန်းကမှ မတွေးခဲ့ဖူးပေ။

"မင်း ပင်ပန်းတဲ့ လေ့ကျင့်မှုတွေကို ကြံ့ကြံ့ခံဖို့ ပြင်ဆင်ထားရမယ်။ အချိန်ရဲ့ ဥပဒေသ ဆိုတာ အလွန်နက်နဲတယ်။ စကြာဝဠာရဲ့ မူလဇစ်မြစ်ကို နားလည်ဖို့ အနီးစပ်ဆုံး သဘောတရားထဲမှာ အချိန်ရဲ့ ဥပဒေသ ဟာ အထွတ်အထိပ်ပဲ" ဟု သူက ဆိုသည်။

ယီယွင် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ဒါဆိုရင် ကျွန်တော် ဒီ နတ်သခင်ကောင်းကင်ကျမ်း ကိုပဲ ရွေးချယ်ပါ့မယ်" ဟု ပြောသည်။

"ကောင်းပြီ။ ဒါဆိုရင် မင်းကို ဓားသိုင်းတစ်စုံ သင်ပေးမယ်။

မင်းမှာ ညှိုးနွမ်းခြင်း သဘောတရား ရှိပြီး အချိန်ရဲ့ ဥပဒေသ ကို ကျင့်တော့မယ့်သူ ဖြစ်လို့ ဒီဓားသိုင်းက မင်းနဲ့ ကိုက်ညီနိုင်တယ်" ဟု ဆိုကာ မင်္ဂလာမိုးစက်နတ်ဘုရား သည် လက်ကို တစ်ချက်လှုပ်ရှားလိုက်ရာ

လင်းလက်နေသော ဓားငယ်လေးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး ယီယွင် ၏ နဖူးကြားသို့ တိုးဝင်သွားသည်။

ယီယွင် ၏ နှလုံးသားမှာ တုန်လှုပ်သွားသည်။

"ဒါက ဘာလဲ"

ဓားငယ်လေးမှာ ရန်လိုမှု မရှိသဖြင့် သူသည် ခံယူလိုက်သည်။ ရုတ်တရက် အသံကျယ်ကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ယီယွင် ၏ ဝိညာဉ်ပင်လယ်မှာ တုန်ခါသွားသည်။ ထိုအခိုက်တွင် သူသည် ဓားချီ များဖြင့် ဖန်တီးထားသော ကမ္ဘာတစ်ခုသို့ ရောက်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

"ဒါက ငါသင်ယူခဲ့တဲ့ အမွေအနှစ်ထဲက အဓိက ဓားသိုင်းပဲ။ အရင်က အချိန်ရဲ့ ဥပဒေသ ကို အကျွမ်းကျင်ဆုံး နတ်သခင် တစ်ပါး ပိုင်ဆိုင်ခဲ့တာ။ ဒီဓားသိုင်းနာမည်က သုံးပေဓားစိမ်းလို့ ခေါ်တယ်"

ဟု ရှေးဟောင်း ကမ္ဘာတစ်ခုမှ လာသကဲ့သို့ မင်္ဂလာမိုးစက်နတ်ဘုရား ၏ အသံကို ကြားလိုက်ရသည်။

ရုတ်တရက် အဝေးမှ ဓားရောင်ခြည်တစ်ခု မြန်ဆန်စွာ ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။ ကောင်းကင်ကြီး တုန်ခါသွားပြီး လေဟာနယ်များ ကွဲအက်သွားသည်။

ထိုဓားရောင်ခြည်သည် အချိန်၏ ရက်စက်မှုကို ကိုယ်စားပြုနေပြီး သူဖြတ်သန်းသွားသမျှ နေရာတိုင်းတွင် ဟင်းလင်းပြင်များ ပျက်စီးကာ အရာအားလုံး ပြာဖြစ်သွားတော့သည်။

"ဒီတိုက်ကွက်ရဲ့ နာမည်က အချိန်ရဲ့ဓား ပဲ"

အချိန်ရဲ့ဓား ယီယွင် အံ့အားသင့်သွားသည်။ ယခင်က သန့်စင်ယန်ဓားနန်းတော် ပိုင်ရှင်၏ တိုက်ကွက်မှာ အလွန်အားကောင်းသော်လည်း သူသည် ဓားရာများကိုသာ မြင်ခဲ့ရသည်။ ယခုမူ တိုက်ကွက်တစ်ခုကို ကိုယ်တိုင် မျက်မြင်တွေ့လိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။ ဤဓားသိုင်းသည် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာကို ခုတ်ပိုင်းခြင်း မဟုတ်ဘဲ သူတို့၏ အသက်စွမ်းအား ကို ခုတ်ပိုင်းခြင်း ဖြစ်သည်။

ဗုန်း

ဗုန်း

ဗုန်း

ကမ္ဘာကြီး တစ်ခုလုံး ပြိုလဲသွားသည်။ ယီယွင် ၏ ဝိညာဉ်ပင်လယ်မှာလည်း မခံနိုင်တော့ဘဲ နိုးထလာသည်။ သို့သော် သူ၏ ဝိညာဉ်ပင်လယ်ထဲတွင် ထိုဓားငယ်လေး ပုံစံဖြင့် ကျင့်စဉ်အမွေအနှစ်ကို သူ ရရှိခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"အစာလောဘနဲ့ အများကြီး စားမနေနဲ့။ နတ်သခင်ကောင်းကင်ကျမ်း ကို အရင်စလေ့လာ။ ပြီးရင် သုံးပေဓားစိမ်း ရဲ့ ပထမဆုံး တိုက်ကွက်ဖြစ်တဲ့ အချိန်ရဲ့ဓား ကို လေ့ကျင့်ပါ" ဟု မင်္ဂလာမိုးစက်နတ်ဘုရား က ဆိုသည်။

ယီယွင် သည် ဝိညာဉ်စုဝေးနန်းဆောင် သို့ သွားရောက် လေ့ကျင့်သည်။ မင်္ဂလာမိုးစက်နတ်ဘုရား က အဝေးမှ ကြည့်နေရင်း "နီလာသစ်သား မဟာကမ္ဘာ... " ဟု ရေရွတ်သည်။ ထိုအချိန်တွင် နတ်သမီး နင်ရွှမ် ပေါ်လာသည်။

"ချီဇွေယွန်း ရော"

မင်္ဂလာမိုးစက်နတ်ဘုရား က မေးသည်။

"သူက ဒီကျွန်းမှာပဲ နေနေတယ်။ ကျွန်မ ထျန်ရွှင် ကို သူ့ကို သင်ပေးခိုင်းထားတယ်။ ကျွန်မလည်း ရံဖန်ရံခါ အကြံဉာဏ်ပေးနေပါတယ်" ဟု နတ်သမီး နင်ရွှမ် က ပြန်ဖြေသည်။ သူမသည် ယီယွင် လေ့ကျင့်နေသည့် ဝိညာဉ်စုဝေးနန်းဆောင် ကို ကြည့်လိုက်ပြီး "ယီယွင် က လေ့ကျင့်ရေး စဝင်သွားပြီလား။ ဘာကြောင့်လဲ"

ဟု မေးသည်။

"နီလာသစ်သား မဟာကမ္ဘာ က မကြာခင် ပွင့်တော့မယ်။ ရှီချန်ရှန်း က အင်မော်တယ်မိုးစက်ဂိုဏ်း ကို ကိုယ်စားပြုပြီး သတင်းပေးသွားတယ်။ ဒီတစ်ခါ လူအများကြီး သွားကြလိမ့်မယ်" ဟု မင်္ဂလာမိုးစက်နတ်ဘုရား က ရှင်းပြသည်။

"ငါ သွားတဲ့အခါ ဘယ်လောက်ကြာမှ ပြန်လာနိုင်မလဲ မသိဘူး။ ယီယွင် ကို သင်ပေးဖို့ ဒီနှစ်အနည်းငယ်ပဲ ရှိတော့တယ်။ သူ ဘယ်လောက်အထိ တိုးတက်မလဲဆိုတာ စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းတယ်" ဟု သူက ဆိုသည်။

"နီလာသစ်သား မဟာကမ္ဘာ ကို သွားတဲ့အခါ ကျွန်မကိုလည်း ခေါ်သွားပါ" ဟု နတ်သမီး နင်ရွှမ် က ပြောသည်။ သူမသည်လည်း သူနှင့်အတူ နေရာအတော်များများသို့ လိုက်ပါခဲ့ဖူးသည်။ ဤခရီးတွင် သူမ၏ စွမ်းအားကို တိုးတက်စေမည့် အခွင့်အရေးတစ်ခု ရှိကောင်း ရှိနိုင်ပါသည်။ သူမအတွက်မူ မင်္ဂလာမိုးစက်နတ်ဘုရား နှင့်အတူ ကမ္ဘာအနှံ့ ခရီးသွားနိုင်ရခြင်းမှာ အကျေနပ်ဆုံး ဖြစ်သည်။

အခန်း ၉၉၂ - ဥပဒေသ ဖော်ဆောင်ခြင်း အတွက် ပြင်ဆင်ခြင်း

ယီယွင် သည် ဝိညာဉ်စုဝေးနန်းဆောင် သို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် တစ်ကြိမ်မျှ အပြင်သို့ ထွက်မလာခဲ့ပေ။ သူ၏ရှေ့တွင် နတ်သခင်ကောင်းကင်ကျမ်း (ကောင်းကင်စတင်ခြင်းကျမ်း) ပျံဝဲနေပြီး သူ၏ မျက်လုံးများကို တင်းတင်းစေ့ထားသည်။ သူ၏ ပတ်လည်တွင် ရုပ်ပုံများ ရံဖန်ရံခါ ပေါ်လာသည်။

သိုင်းကျင့်ခြင်းတွင် အချိန်ဟူ၍ မရှိပေ။ ထို့ပြင် နတ်သခင်ကောင်းကင်ကျမ်း အဆင့်ရှိ အချိန်၏သဘောတရား ကို လေ့ကျင့်ရာတွင် အခြားသော သိုင်းသမားများစွာကို ၎င်းကိုဖတ်ရှုရန် အခွင့်အရေးပေးထားလျှင်ပင်၊ ၎င်းတို့မှာ အဓိပ္ပာယ်မဖော်နိုင်သော ကျမ်းစာတစ်စောင်ကို ဖတ်နေရသကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး စိတ်ရှုပ်ထွေးသွားကြမည် ဖြစ်သည်။

ပို၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည်မှာ နတ်သခင်ကောင်းကင်ကျမ်း ကို လေ့ကျင့်စဉ် အချိန်၏ လှိုင်းထန်မှုများကြားတွင် မိမိကိုယ်ကို နှစ်မြုပ်ကာ လမ်းပျောက်သွားတတ်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ အချိန်များ လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးသွားပြီး နိုးထလာချိန်တွင်မူ အချိန်အတော်ကြာ ကုန်ဆုံးသွားသော်လည်း ပြောပလောက်သည့် တိုးတက်မှုမျိုး မရရှိလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ နတ်သခင်ကောင်းကင်ကျမ်း နှင့် ပတ်သက်၍ အကြောက်ရဆုံး အချက်ဖြစ်ပြီး မင်္ဂလာမိုးစက်နတ်ဘုရား က ယီယွင် ကို ဤကျမ်းစာ ပေးမလေ့ကျင့်မီ အချိန်အတော်ကြာ လေးနက်စွာ စဉ်းစားခဲ့ရသည့် အချက်လည်း ဖြစ်သည်။

ယီယွင် သည် ချက်ချင်း လေ့ကျင့်ခြင်းမပြုဘဲ အချိန်၏ စီးဆင်းမှုများကို အရင်ခံစားသည်။ ထိုမှတစ်ဆင့် အချိန်၏ အဓိပ္ပာယ်ကို နားလည်သဘောပေါက်ပြီး တဖြည်းဖြည်းနှင့် သူကိုယ်တိုင် အချိန်၏ သင်္ကေတတစ်ခု ဖြစ်လာသည်အထိ ခံစားရသည်။ သူ၏ ပတ်လည်တွင် ပေါ်လာသော ရုပ်ပုံများမှာ အရေးမကြီးပေ။ ၎င်းတို့မှာ ဝိညာဉ်စုဝေးနန်းဆောင် တွင် အရင်က ပေါ်ပေါက်ခဲ့သည့် အချိန်၏ အငွေ့အသက်များသာ ဖြစ်သည်။

ယီယွင် သည် သူ၏ အတိတ်ကို မြင်ရပြီး သူ တိုက်ဆိုင်စွာ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသူများ၏ အတိတ်ကိုလည်း မြင်ရသည်။ လူတိုင်းတွင် ကိုယ်ပိုင်အချိန် ရှိသော်လည်း အချိန်သည် လူတိုင်းကို တန်းတူ ဆက်ဆံသည်။ အစွမ်းထက်သော သိုင်းသမားများသည် သက်တမ်းရှည်သော်လည်း ၎င်းတို့ နေထိုင်သည့် ကမ္ဘာများမှာ ပျက်စီးသွားနိုင်သည်။

၎င်းတို့မှာလည်း ကြာရှည်သော ဖြစ်စဉ်တစ်ခုအတွင်း တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်သွားမည် ဖြစ်သည်။ စစ်မှန်သော ထာဝရဆိုသည်မှာ မရှိပေ။

ဖူး.......

ယီယွင် သည် တရားမှတ်နေစဉ် အသက်ရှူထုတ်လိုက်သည်။ ထိုသို့ ရှူထုတ်လိုက်သည့် လေမှာ တစ်ခါတစ်ရံ မြန်ဆန်ပြီး တစ်ခါတစ်ရံ နှေးကွေးသည်။ သူ အသက်ရှူထုတ်လိုက်သည့်အခါ အချို့အချိန်များတွင် လေမှာ နောက်ပြန်စီးဆင်းနေသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

ယီယွင် ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း ပြောင်းလဲမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ သူ၏ ပုံပန်းသဏ္ဍာန်မှာ ပို၍ ငယ်ရွယ်သော အချိန်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားသော်လည်း သူ၏ မူလ ပုံစံသို့ ပြန်လည်ပြောင်းလဲသွားပြန်သည်။

သူသည် ကလေးဆန်သော ပုံစံမှသည် စူးရှသော ပုံစံသို့၊ ထိုမှသည် ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့သော ပုံစံသို့၊ ထိုမှတစ်ဖန် ကလေးဆန်သော ပုံစံသို့ အကြိမ်ကြိမ် ပြန်လည်ပြောင်းလဲနေသည်။

ယီယွင် သည် ရုတ်တရက် မျက်လုံးကို ဖွင့်လိုက်သည်။

“ဒါဆို ဒီလိုမျိုးပေါ့။ သုံးပေဓားစိမ်း ကို မလေ့ကျင့်ခင် ခန္ဓာကိုယ်ကို အချိန်၏ သင်္ကေတအဖြစ် လေ့ကျင့်ထားရင် ဒါဟာ ပြီးပြည့်စုံသွားပြီ”

ယီယွင် သည် မင်္ဂလာမိုးစက်နတ်ဘုရား ၏ စီစဉ်ပေးမှုများအတွက် ကျေးဇူးတင်မိသည်။ ကျင့်စဉ်နှင့် ဓားသိုင်းမှာ အချင်းချင်း အထောက်အကူ ဖြစ်စေပြီး ၎င်းနှစ်ခုကို ပေါင်းစပ်လိုက်လျှင် ကျွမ်းကျင်ပြီးသည့်နောက်တွင် အလွန်ပင် စွမ်းအားကြီးမားလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

နတ်သခင်ကောင်းကင်ကျမ်း တွင် အဆင့်ငါးဆင့် ရှိသော်လည်း အဆင့်တိုင်း၏ အောင်မြင်မှုမှာ အချိန်အမြောက်အမြား လိုအပ်ပြီး အလွန်ခက်ခဲသည်။ ထို့ပြင် အဆင့်တစ်ခုစီတွင် လိုအပ်သည့် အနည်းဆုံး ကျင့်စဉ်အဆင့်မှာလည်း ရှိသည်။

“ပထမအဆင့်က ဥပဒေသ ဖော်ဆောင်ခြင်း ကို လိုအပ်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ဥပဒေသ ဖော်ဆောင်ခြင်း အဆင့်ကို မရောက်သေးရင်တောင် ငါ့ရဲ့ ယွမ်ချီ ပြင်းထန်မှုက လုံလောက်ပါတယ်။ မလုံလောက်ရင်လည်း ဆေးမြစ်တွေ စားသုံးလိုက်ရုံပဲ”

ယီယွင် သည် သူ၏ ဟင်းလင်းပြင်လက်စွပ်ထဲမှ ဆေးမြစ်များနှင့် အဖိုးတန်ရတနာများကို ထုတ်လိုက်သည်။ ၎င်းဆေးမြစ်မှာ အဆင့်မြင့်ဆုံး ဖြစ်သည်။ များစွာသော သိုင်းသမားတို့မှာ စမ်းသပ်မှုအတွင်း ၎င်းကို လိုချင်ခဲ့ကြသည်။ ထျန်ယာဟောင်ယွဲ့ ပင်လျှင် သူ၏ ဥပဒေသ ဖော်ဆောင်ခြင်း အဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန် ၎င်းကို လိုချင်ခဲ့သည်။

သို့သော် ထိုသူတို့မှာ ယီယွင် အနေဖြင့် ၎င်းကို ကျင့်စဉ်တစ်ခု လေ့ကျင့်ရန်အတွက် အသုံးပြုလိမ့်မည်ဟု ဘယ်သောအခါမျှ တွေးထင်ထားမည် မဟုတ်ပေ။

သူ့ရှေ့ရှိ နတ်သခင်ကောင်းကင်ကျမ်း ကို ကြည့်ရင်း ယီယွင် သည် အတိတ်က အမှတ်တရများကို ပြန်ပြောင်းတွေးမိသည်။ နတ်သခင်ကောင်းကင်ကျမ်း ကို လေ့ကျင့်လိုက်ခြင်းဖြင့် မဟာဧကရီ နှလုံးသားကျမ်း မှာ သူ၏ အတိတ်တစ်ခု ဖြစ်သွားတော့မည်။

ထျန်းယွမ် ကမ္ဘာတွင် သူသည် လင်ရှင်းထုံ နှင့် မဟာဧကရီ နှလုံးသားကျမ်း ကို တွဲဖက်ကျင့်ကြံခဲ့သည်။ ထိုမြင်ကွင်းများအားလုံးမှာ ခဏလေးအတွင်း ယီယွင် ၏ မျက်လုံးထဲတွင် ပေါ်လာသည်။

“အခု ငါ နတ်သခင် တစ်ပါးရဲ့ တပည့် ဖြစ်လာပြီဆိုတော့ နတ်သခင်ကောင်းကင်ကျမ်း ကို လေ့ကျင့်တာဟာ ဖေးတစ်သောင်းကောင်းကင်ဘုံ ကို ရောက်လာပြီးကတည်းက အဆင့်မြင့်ဆုံးအပိုင်းကို တက်လှမ်းမယ့် အချိန်ပဲ”

“ရှင်းထုံ၊ မင်း ဘယ်မှာပဲ ရှိရှိ ငါ မင်းကို ရှာတွေ့အောင် ရှာမယ်။ ကောင်းကင်ဘုံ ၁၂ ဘုံ က ဘယ်လောက်ပဲ ကျယ်ဝန်းပြီး အန္တရာယ်များပါစေ”

“စတင်ဖို့ အချိန်တန်ပြီ။ ဒီတစ်ကြိမ် တိတ်ဆိတ်စွာ ကျင့်ကြံခြင်းက နတ်သခင်ကောင်းကင်ကျမ်း ရဲ့ ပထမအဆင့်ကို အဆုံးသတ်ဖို့ပဲ။ ဘယ်လောက်ကြာမလဲဆိုတာ မသိဘူး။ အရည်အချင်း မရှိရင် တစ်သက်လုံး ကျင့်ရင်တောင် နားလည်ဖို့ ခက်ခဲလိမ့်မယ်။ အချိန်ရဲ့ လှိုင်းထန်မှုတွေကြားမှာ လမ်းပျောက်ပြီး ဘယ်တော့မှ နိုးမလာဖို့ ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိတယ်”

ယီယွင် မျက်လုံးကို မှိတ်လိုက်ရာ နတ်သခင်ကောင်းကင်ကျမ်း မှ လှိုင်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ အဝေးလံဆုံး အတိတ်မှ လာသကဲ့သို့သော နက်နဲသော အရှိန်အဝါတစ်ခုမှာ ယီယွင် ကို ဝန်းရံသွားသည်။

တဖြည်းဖြည်းနှင့် ဝိညာဉ်စုဝေးနန်းဆောင် တစ်ခုလုံး ထိုအရှိန်အဝါဖြင့် လွှမ်းခြုံသွားသည်။ ဝိညာဉ်စုဝေးနန်းဆောင် မှာ တည်ရှိခြင်း၊ မတည်ရှိခြင်းများ ဖြစ်ပေါ်နေသည်။ အချိန်မှာ ပုံသဏ္ဍာန် မရှိသော်လည်း ၎င်းက ယူဆောင်လာသည့် ပြောင်းလဲမှုများမှာ ထင်ရှားသည်။

ယီယွင် ၏ ယွမ်ချီ များ လျော့နည်းသွားသည်နှင့်အမျှ ဘေးရှိ ဆေးမြစ်များမှာ ပျံတက်လာသည်။ ၎င်းတို့သည် လေထဲတွင် စုစည်းပြီး စွမ်းအားပြည့် အရည်စက်များအဖြစ် ယီယွင် ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ စီးဝင်သွားသည်။ ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ယွမ်ချီ များ တဟုန်ထိုး တက်လာပြီး ယီယွင် ၏ အရေပြားတွင် အရောင်တောက်လာသည်။

သို့သော် လေ့ကျင့်နေသည့် ယီယွင် မှာ ၎င်းနှင့် ပတ်သက်၍ ဘာမျှ မသိရှိသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ သဲမှုန်များကဲ့သို့ သူ့ကိုယ်သူ တည်ရှိနေပြီး အချိန်၏ စီးဆင်းမှုကို ငြိမ်သက်စွာ စောင့်ကြည့်နေသည်။

ယီယွင် ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ မဟာဧကရီ နှလုံးသားကျမ်း ၏ ယွမ်ချီ များမှာ တဖြည်းဖြည်းနှင့် ထိုနက်နဲသော အရှိန်အဝါများဖြင့် အစားထိုးခံလိုက်ရပြီး သူ၏ ဟန်အမူအရာများမှာလည်း ပြောင်းလဲလာသည်။

ဖူး..

ယီယွင် သည် မျက်လုံးကို ဆက်လက် မှိတ်ထားဆဲဖြစ်သော်လည်း ဓားရောင်ခြည်တစ်ခုမှာ သူ၏ ပတ်လည်တွင် လင်းလက်နေသည်။ နတ်သခင်ကောင်းကင်ကျမ်း ကို လေ့ကျင့်နေရင်း သူသည် အချိန်၏ တည်ရှိမှုကို နားလည်ပြီး တစ်ပြိုင်နက်တည်း သုံးပေဓားစိမ်း ကိုလည်း လေ့ကျင့်နေသည်။

ယီယွင် ၏ အောက်ခြေတွင် သင်္ကေတများပင် စတင်ပေါ်လာသည်။

ဤသင်္ကေတများသည် တဖြည်းဖြည်းချင်း ပေါင်းစပ်ပြီး မိစ္ဆာစက်ဝန်းတစ်သောင်း ကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ မိစ္ဆာစက်ဝန်းတစ်သောင်း မှာ ယီယွင် ယခုအချိန်အထိ သင်ယူခဲ့သမျှတွင် အမြင့်ဆုံး သိုင်းပညာဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ ဖျက်စီးခြင်း၏ပင်မဥပဒေသ ကို ကိုယ်စားပြုသော်လည်း ၎င်းမှာ မပြောင်းလဲနိုင်ဟု မဆိုလိုပေ။ ယီယွင် သည် သူရရှိထားသည့် ဥပဒေသ ကို မိစ္ဆာစက်ဝန်းတစ်သောင်း ထဲသို့ ထည့်သွင်းနိုင်သည်။

အချိန်၏ ဥပဒေသ သင်္ကေတများမှာ အချိန်၏ မြစ်ထဲသို့ ကျရောက်လာသည့် အရာဝတ္ထုအားလုံး၏ အငွေ့အသက်များကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ တိမ်ရိုင်းမြေ မှ ဖေးတစ်သောင်းကောင်းကင်ဘုံ အထိ ယီယွင် မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီး ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည့် အရာအားလုံးမှာ ၎င်းအပိုင်းအစများအဖြစ် ပုံသွင်းလိုက်သည်။

ဤအပိုင်းအစများကို မိစ္ဆာစက်ဝန်းတစ်သောင်း ထဲသို့ ပေါင်းထည့်ပြီးနောက် ၎င်းမှာ အဆုံးမဲ့ သမိုင်းကြောင်းကို ထမ်းထားသည့် အချိန်၏ စက်ဝန်းကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။ အချိန်၏ စက်ဝန်းမှာ ဓားရောင်ခြည်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ယီယွင် ၏ ရှေ့တွင် ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။

၎င်းမှာ တိတ်ဆိတ်နေပြီး အမှတ်အသား တစ်စုံတစ်ရာ မကျန်ခဲ့သော်လည်း ဓားရောင်ခြည် ဖြတ်သန်းသွားပြီးနောက် ယီယွင် ၏ ရှေ့ရှိ မြေပြင်မှာ ကွဲအက်သွားသည်။ ၎င်းမှာ ပေတစ်ထောင်ခန့်အထိ ပြန့်နှံ့သွားသည့် ရေညှိများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။ သို့သော် နန်းတော်၏ အစီအရင်ကြောင့် ထိုအက်ကြောင်းမှာ တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည်ကောင်းမွန်သွားသည်။

အချိန်များမှာ ဘယ်လောက်ကြာကြာ ကုန်ဆုံးသွားမှန်း မသိဘဲ လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးသွားသည်။ တစ်စုံတစ်ရာ မမျှော်လင့်ထားသည့် အချိန်တွင်မှ ယီယွင် သည် ရုတ်တရက် မျက်လုံးကို ဖွင့်လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် ရေစီးသကဲ့သို့ အချိန်၏ စီးဆင်းမှုများ ရှိနေသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ သူ၏ အရှိန်အဝါမှာလည်း အချိန်၏ ခံစားချက်ကို ထပ်မံရရှိသွားသကဲ့သို့ ရှိသည်။

သူသည် ကမ္ဘာကြီးထဲတွင် နှစ်မြုပ်နေပြီး ကမ္ဘာ၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ဖြစ်နေသကဲ့သို့ ရှိသည်။

“နတ်သခင်ကောင်းကင်ကျမ်း ရဲ့ ပထမအဆင့်… ပြီးဆုံးသွားပြီ”

ယီယွင် အသက်ကို ပေါ့ပါးစွာ ရှူထုတ်လိုက်သည်။ မြေပြင်ပေါ်တွင် လုံးဝ ကုန်ဆုံးသွားသည့် အဖိုးတန်ရတနာများနှင့် ဆေးမြစ်များကို သူ ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ ဆံပင်များမှာမူ အတော်ပင် ရှည်လျားသွားသည်။

“ဘယ်လောက်ကြာသွားပြီလဲ။ နှစ်နှစ်လား။ သုံးနှစ်လား”

ယီယွင် မသိပေ။ အချိန်၏ ဥပဒေသများကို လေ့ကျင့်နေစဉ် အချိန်၏ စီးဆင်းမှုမှာ မေ့ပျောက်ခြင်းသို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ ၎င်းမှာ နတ်သခင်ကောင်းကင်ကျမ်း ၏ နက်နဲသော လျှို့ဝှက်ချက် ဖြစ်သည်။

ယီယွင် သည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ယွမ်ချီ ကို လှည့်ပတ်လိုက်သည်။ သူသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ပြောင်းလဲမှုများကို ရှင်းလင်းစွာ ခံစားနိုင်သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ အကန့်အသတ်မရှိသော ယွမ်ချီ များမှာ မြစ်တစ်စင်းကဲ့သို့ ပြင်းထန်စွာ စီးဆင်းနေသော်လည်း တစ်စုံတစ်ခု မပြည့်စုံသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။

“ဒီလို အသေးအမွှားလေး မပြည့်စုံတာက ငါ့ရဲ့ ဥပဒေသ ကို မထင်ရှားစေတာ ဒါမှမဟုတ် ဥပဒေသ သစ်သီး မရှိတာကြောင့် ဖြစ်နိုင်တယ်”

“ငါ့ရဲ့ ဥပဒေသ ကို ထင်ရှားစေသင့်သလား”

ထိုအတွေးမှာ ယီယွင် ၏ စိတ်ထဲတွင် ပေါ်လာသည်။ သူသည် သူ၏ ပြင်ဆင်မှုများ အားလုံးကို ပြီးဆုံးသွားပြီဟု ခံစားရသည်။ သူ၏ ယွမ်ချီ မှာ ပြည့်လျှံနေပြီး အရာအားလုံးမှာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

သူ၏ ကျင့်ကြံမှုကို ပြန်လည် ပြုပြင်ပြီးနောက် သူနားလည်ခဲ့သည့် သိုင်းပညာများအားလုံးမှာ နတ်သခင်ကောင်းကင်ကျမ်း နှင့် ပြီးပြည့်စုံစွာ ပေါင်းစပ်သွားသည်။

ယီယွင် သည် သူ၏ ဥပဒေသ ကို ထင်ရှားစေခြင်းဖြင့် သူ၏ နယ်ပယ်ကို တိုးတက်စေမည် ဖြစ်သည်။ အချိန်၊ နေရာနှင့် လူပုဂ္ဂိုလ်တို့မှာ ပြီးပြည့်စုံသည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။

“ငါ့ရဲ့ ဥပဒေသ ကို ထင်ရှားစေဖို့ အချိန်တန်ပြီ”

ယီယွင် သည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ပြန်ထိုင်လိုက်သည်။ ဝိညာဉ်စုဝေးနန်းဆောင် တွင် သူသည် သူ၏ ဥပဒေသ သစ်သီး များကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထင်ရှားစေပြီး ဥပဒေသ ဖော်ဆောင်ခြင်း အဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ကောင်းကင်သို့ တက်လှမ်းသည့် လမ်းကြောင်းပေါ်တွင် ခြေချပြီး သူ၏ ကိုယ်ပိုင် မဟာ ဥပဒေသ ကို ဖော်ဆောင်လိုက်သည်။

သိုင်းသမားများ ကျင့်ကြံသည်မှာ သိုင်းပညာ မဟုတ်ဘဲ သူတို့၏ ကံကြမ္မာ ဖြစ်သည်။ လူသားတစ်ယောက်အနေဖြင့် သူသည် ကောင်းကင်ကို ဆန့်ကျင်ပြီး တက်လှမ်းလိုသည်။

အတိတ်က အတွေးများမှာ ယီယွင် ၏ စိတ်ထဲတွင် ပေါ်လာပြီး သူ၏ အရှိန်အဝါမှာ စတင် မြင့်တက်လာသည်။

နေအိမ်တွင် တရားမှတ်နေသော မင်္ဂလာမိုးစက်နတ်ဘုရား သည် မျက်လုံးကို ဖွင့်လိုက်ပြီး ဝိညာဉ်စုဝေးနန်းဆောင် ဘက်သို့ ကြည့်လိုက်သည်။ ယီယွင် ၏ အရှိန်အဝါမှာ ပြင်းထန်စွာ မြင့်တက်လာသည်။

ဝိညာဉ်စုဝေးနန်းဆောင် အပေါ်ရှိ ကောင်းကင်မှာ လေနှင့် တိမ်တိုက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး အကန့်အသတ်မရှိသော မိုးမြေ ယွမ်ချီ များ စုစည်းလာကာ နန်းတော်ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မြူခိုးများကို ဖယ်ရှားလိုက်သည်။

မိုးမြေ ယွမ်ချီ များမှာ အချိန်၏ စက်ဝန်းတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေပြီး စက်ဝန်းအတွင်းတွင် ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ လင်းလက်နေသည့် ဓားရောင်ခြည်များ ပျံဝဲနေသည်။

“သူ ဥပဒေသ ကို ဖော်ဆောင်ခြင်း လုပ်တော့မယ်”

မင်္ဂလာမိုးစက်နတ်ဘုရား သည် တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ကြည့်နေသည်။

“ဒီကလေးရဲ့ ဥပဒေသ သစ်သီး တွေက ဘယ်လို ဖြစ်လာမလဲဆိုတာ ငါ သိချင်မိတယ်”