အခန်း (၉၉၉-၁၀၀၁)

အခန်း ၉၉၉ - ချူဟဲ

နီလာသစ်သား မဟာကမ္ဘာ သည် ဗဟိုချက်မှလွဲ၍ ကျန်နေရာများတွင် အလွန်ပင် ဆိတ်သုဉ်း ပျက်စီးနေသည်။

နီလာသစ်သား မဟာကမ္ဘာ ၏ အစွန်းပိုင်းတွင် တောင်တန်းကြီးများ ရှိပြီး ၎င်းတို့အထက်ရှိ ကောင်းကင်မှာ အနက်ရောင် သန်းနေသည်။ နေရောင်ခြည်မှာ သေလုမြောပါး သက်ကြီးရွယ်အိုတစ်ဦးကဲ့သို့ မှေးမှိန်နေသည်။ တောင်တန်းများမှာ အဆုံးမရှိ ဆက်တိုက် တည်ရှိနေသော်လည်း တစ်နေရာလုံးမှာ သေခြင်းတရားသာ ကြီးစိုးနေသည်။

အချို့တောင်များတွင် ချော်ရည်များ စီးဆင်းနေပြီး မည်းမှောင်သော မီးခိုးငွေ့များက ကောင်းကင်ကို ဖုံးလွှမ်းထားသည်။ အချို့မှာမူ ညှိုးနွမ်းခြောက်သွေ့နေသော သစ်ပင်များနှင့် အရိုးစုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး အစုလိုက်အပြုံလိုက် သင်္ချိုင်းကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

တောင်ကြားများတွင် အနက်ရောင် ရေကန်ကြီးများ ရှိပြီး အဆိပ်သင့်စေသော အငွေ့အသက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ သာမန်လူတစ်ယောက်သာ ရှူရှိုက်မိပါက အဆိပ်သင့်၍ သေဆုံးရုံသာမက အလောင်းမှာပင် အရိုးစုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလိမ့်မည်။

"ဒီလို လူသူကင်းမဲ့တဲ့ နေရာမျိုးမှာ ဘာများ ရှာတွေ့နိုင်မှာလဲ"

အနက်ရောင် ရေကန်တစ်ခုအနီးတွင် လူသန်ကြီးနှစ်ဦးက တစ်ခုခုကို ရှာဖွေနေသည်။ သူတို့မှာ ဂိုဏ်းကြီးများမှ တပည့်များ မဟုတ်ဘဲ လှည့်လည်ကျင့်ကြံသူများ က ဖွဲ့စည်းထားသော အဖွဲ့မှ ဖြစ်သည်။

ဖေးတစ်သောင်းကောင်းကင်ဘုံ တွင် အဖွဲ့များမှာ ဂိုဏ်းများနှင့် မတူညီပေ။ အဖွဲ့ဆိုသည်မှာ အကျိုးစီးပွားတူရာ စုစည်းထားခြင်းသာ ဖြစ်ပြီး စည်းကမ်းချက်များ မရှိသလောက် နည်းပါးသည်။ အချို့မှာမူ ခိုးဆိုးဓားပြတိုက်ရန်အတွက်သာ ဖွဲ့စည်းထားခြင်း ဖြစ်သည်။

"ညီငယ်၊ ဒီ နီလာသစ်သား မဟာကမ္ဘာ မှာ ကောင်းတဲ့ပစ္စည်းတွေ အများကြီး ရှိတယ်။ ဒါက ရှေးဟောင်းဂိုဏ်းဟောင်း နီလာသစ်သားဂိုဏ်း တည်ရှိခဲ့တဲ့ နေရာလေ။ ဒီလောက် ရှေးကျတဲ့ဂိုဏ်း ပျက်စီးသွားရင် သူ့ရဲ့ ရတနာတွေက ဘယ်လောက်တန်ဖိုးရှိမလဲဆိုတာ စဉ်းစားကြည့်လေ။"

သူတို့စကားပြောနေစဉ် ရှေ့ဘက်မှ ချစ်စရာကောင်းသော မိန်းကလေးတစ်ဦး၏ အော်သံကို ကြားလိုက်ရသည်။

"ကယ်ကြပါ၊ ကျွန်မကို ကယ်ကြပါ..."

ထိုသူနှစ်ဦးသည် အသံလာရာသို့ အမြန်ပြေးသွားကြသည်။ သူတို့ရှေ့တွင် အသက် ၁၆၊ ၁၇ နှစ်အရွယ် မိန်းကလေးတစ်ဦးမှာ ရွှံ့နွံထဲတွင် ပိတ်မိနေသည်။ သူမကို အနက်ရောင် နွယ်ပင်ကြီးတစ်ခုက ရစ်ပတ်ထားသည်။

"ဟားဟား၊ ညီငယ်၊ ငါပြောသလိုပဲ မဟုတ်လား။ ဒီနွယ်ပင်ကို ကြည့်စမ်း။ စွမ်းအင်တွေ နည်းပါးလာတော့ သူက စားစရာရှာရင်း ဒီမိန်းကလေးကို ဖမ်းမိထားတာပဲ။ ဒါက အနက်ရောင် သွေးနွယ်ပင် ပဲ။ ဆေးဖက်ဝင်သလို အဆိပ်အဖြစ်လည်း သုံးလို့ရတယ်။ ငါတို့ ကောင်းကင်ကပ်ဘေးအမြွှာ အတွက်တော့ ကံကောင်းပြီ။"

"သွေးနက်နွယ်ပင် ဟုတ်လား ဒါဆိုရင်တော့ ကောင်းတာပေါ့။ ပြီးတော့ ဒီမိန်းကလေးဆီမှာလည်း ရတနာတွေ အများကြီး ပါလာမှာ။" ထိုသူမှာ မိန်းကလေး၏ အဝတ်အစားနှင့် ဆင်ယင်ထားသော ပစ္စည်းများကို ကြည့်ပြီး လောဘတကြီး ဖြစ်နေသည်။

"မိန်းကလေး၊ စိတ်မပူပါနဲ့။ ဒီနွယ်ပင်ကို ရှင်းပြီးရင် မင်းကို ကောင်းကောင်း ဆက်ဆံပေးမယ်" ဟု တစ်ဦးက လှောင်ပြုံးဖြင့် ပြောသည်။

"ရှင်တို့... ရှင်တို့ ဘာလုပ်မလို့လဲ" မိန်းကလေးမှာ ကြောက်လန့်တကြား ရုန်းကန်နေသည်။

"ဘာလုပ်မလို့လဲတဲ့လား ဟီးဟီး၊ မင်းတို့လို ဂိုဏ်းကြီးကလူတွေက ဒီနေရာကို ဆရာတွေရဲ့ အကူအညီနဲ့ ရောက်လာတာ မဟုတ်လား။ မင်း ဒီမှာ အကူအညီတောင်းနေတာက မင်းရဲ့ အသက်ကို ကိုယ်တိုင် အဆုံးစီရင်လိုက်တာနဲ့ တူတူပဲ။"

ထိုသူနှစ်ဦးသည် မိန်းကလေးထံသို့ တဖြည်းဖြည်း တိုးကပ်သွားကြသည်။ သူတို့မှာ အလွန်ပင် ရိုင်းစိုင်းသော စကားများကို ပြောဆိုနေကြသည်။ သို့သော် ရုတ်တရက် ရွှံ့နွံများ ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီး မိန်းကလေး၏ ရှေ့ ၃၀ ပေအကွာတွင် အရာတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

"စစ်..."

မြွေဟောက်သံကဲ့သို့ အသံမျိုး ထွက်ပေါ်လာပြီး လူသုံးယောက်စာလောက် ဝိုင်းဝန်းနိုင်သည့် ဧရာမမြွေကြီးတစ်ကောင် ပေါ်ထွက်လာသည်။

"အာ ဒါ ဘာလဲ"

ကောင်းကင်ကပ်ဘေးအမြွှာ မှာ ထိတ်လန့်သွားကြသည်။ သူတို့ တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သော်လည်း ထိုမြွေကြီး၏ ပါးစပ်မှ အနက်ရောင် လေဆင်နှာမောင်းတစ်ခု ထွက်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင် ဟင်းလင်းပြင်မှာ ပြိုလဲသွားသည်။ သူတို့မှာ လက်နက်များပင် လွတ်ကျသွားပြီး ထိုမြွေကြီး၏ ပါးစပ်ထဲသို့ ရောက်သွားကြသည်။

"အား အား အား"

ထိုနှစ်ဦးမှာ အလွန်ပင် စိတ်ပျက်အားငယ်စွာဖြင့် အော်ဟစ်နေကြသည်။ ထိုစဉ် မိန်းကလေးမှာ နွယ်ပင်မှ လွတ်မြောက်သွားပြီး ရေပြင်ပေါ်တွင် ပေါ့ပါးစွာ ရပ်နေသည်။ သူမ၏ စိမ်းလန်းသော ဝတ်ရုံမှာ မည်သည့် အစွန်းအထင်းမျှ မရှိပေ။

"ဘာ... ဘာဖြစ်တာလဲ" ထိုသူနှစ်ဦးမှာ မိန်းကလေးမှာ သာမန်မိန်းကလေး မဟုတ်ဘဲ ထောင်ချောက်တစ်ခု ဆင်ထားမှန်း နောက်ကျမှ သိလိုက်ရသည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူတို့မှာ မြွေကြီး၏ ဗိုက်ထဲသို့ ရောက်သွားကြသည်။

"ညစ်ပတ်လိုက်တဲ့ အသားတွေ အပြာကောင်လေးတောင် စားရတာ ပျို့ချင်လာပြီ။"

မိန်းကလေးမှာ မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ပြောသည်။

အပြာကောင်လေး မှာ သူမ၏ ရှေ့မှ ဧရာမ မြွေကြီးပင် ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ ရွှံ့နွံထဲမှ ထွက်လာသော်လည်း လှပသော အပြာရောင် အကြေးခွံများမှာ စင်ကြယ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

ရုတ်တရက် သူမ၏ ဘေးတွင် ဟင်းလင်းပြင် ပွင့်သွားပြီး ငွေရောင် ဆံပင်နှင့် မိန်းကလေးတစ်ဦး ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူမမှာ နတ်ဘုရား သစ်ပင် ဥယျာဉ် တွင် ဆုတောင်းနေသော မြစီမ်းသစ်သားစံအိမ် ၏ ဆက်ခံသူ ဖြစ်သည်။

"ချူဟဲ၊ မင်း နောက်တစ်ခါ အန္တရာယ်လုပ်ပြန်ပြီ။ မြစိမ်းသစ်သား နတ်စံအိမ်တော် ကနေ ထွက်လာပြီး ဒီနေရာအထိ ရောက်လာတာပဲ။ တကယ်တော်တဲ့လူနဲ့ တွေ့ရင် မင်း ဘယ်လို လုပ်မလဲ" ငွေရောင်ဆံပင်နှင့် မိန်းကလေးက ဒေါသတကြီး ပြောသည်။

"အစ်မကြီး၊ သူတို့က ကျွန်မတို့ဆီက ရတနာတွေကို လုယူဖို့ လာကြတာလေ။ သူတို့ကို အပြစ်ပေးတာ ဘာဖြစ်လို့လဲ" ချူဟဲ က နှုတ်ခမ်းစူလျက် ပြောသည်။

"သူတို့က ဂိုဏ်းဟောင်းတွေရဲ့ အပျက်အစီးကို လာရှာတာလေ။ အပြစ်တင်ရရင် ကျွန်မတို့ ဂိုဏ်းက မှေးမှိန်နေလို့ ဖြစ်မှာပါ။"

"ကျွန်မ သိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မက လမ်းသွားလမ်းလာတိုင်းကို သတ်နေတာ မဟုတ်ဘူးလေ။ အပြာကောင်လေး ကို သူတို့ကို ချက်ချင်း ဝါးမြိုခိုင်းလို့လည်း ရတာပဲ။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မက သူတို့ရဲ့ စေတနာကို စမ်းသပ်ကြည့်တာ။ သူတို့က မကောင်းတဲ့ စိတ်ရှိရင်တော့ သေသင့်တာပေါ့။

ကောင်းတဲ့လူဆိုရင်တော့ ကျွန်မ လွှတ်ပေးမှာပါ။"

ငွေရောင်ဆံပင်နှင့် မိန်းကလေးမှာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ "မင်းကိုတော့ ဘာမှ ပြောမရတော့ပါဘူး။" ရုတ်တရက် သူမ၏ မျက်ခုံးများ ပင့်တက်သွားသည်။ "အို၊ လူတွေ ထပ်လာနေပြန်ပြီ"

သူမစကားပြောအပြီးတွင် ဟင်းလင်းပြင်ထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ၅၀ ကီလိုမီတာ အကွာတွင် လူငယ်တစ်ဦးက ဓားတစ်လက်ကို ကိုင်ကာ အမြန်နှုန်းဖြင့် ပျံသန်းလာသည်။ သူ၏ ရှေ့တွင် လူတစ်ဦးမှာ ချွေးပြန်လျက် ထိတ်လန့်စွာ ထွက်ပြေးနေသည်။

ထိုသူမှာ ထိုဓားကိုင်လူငယ်၏ အစွမ်းကို ကြောက်လန့်နေသည်။ ခြေလှမ်းတစ်ဝက် ဥပဒေသ ဖော်ဆောင်ခြင်း အဆင့်သာ ရှိသော်လည်း သူ၏ အစွမ်းမှာ အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။ တစ်ချက်တည်းနှင့် သူ့လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်ကို သတ်လိုက်ရုံမက ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း အရိုးစုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ထိုကဲ့သို့သော ဓားပညာမှာ ထိတ်လန့်စရာကောင်းလှသည်။

သူသည် အသက်ထက် အဆုံးစီရင်လိုက်ရသည်ကိုပင် ပို၍ နှစ်သက်ပေလိမ့်မည်။

အခန်း ၁၀၀၀ - စိတ်ရင်းစေတနာ မရှိခြင်း

ထိုသူမှာ အသက်လု၍ ပြေးနေသော်လည်း သူ၏ အမြန်နှုန်းမှာ ယီယွင် ထက် သာလွန်ခြင်း မရှိပေ။

"ကောင်လေး ငါ့ကို အနိုင်မကျင့်ပါနဲ့ မင်း ဘယ်လောက်ပဲ တော်တော် မင်းက ခြေလှမ်းတစ်ဝက် ဥပဒေသ ဖော်ဆောင်ခြင်း အဆင့်ပဲ ရှိသေးတာ။ ဒီ နီလာသစ်သား မဟာကမ္ဘာ ရဲ့ အစွန်းပိုင်းမှာပဲ နေတာက မင်းအတွက် အကောင်းဆုံးပဲ။ ဆက်ပြီး လိုက်လာရင် မင်း သေရလိမ့်မယ်" ထိုသူမှာ ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်နေသော်လည်း သူနှင့် ယီယွင် ကြားက အကွာအဝေးမှာ ပိုမို နီးကပ်လာနေသည်။

"ငါ မင်းကို တိုက်ခိုက်ဖို့ ကြံစည်မိတာကလွဲရင် ဘာမှ မလုပ်ခဲ့ပါဘူး။ မင်းမှာ ဘာမှ ဆုံးရှုံးမှု မရှိသလို ငါ့ရဲ့ အစ်ကိုဝမ်းကွဲကိုလည်း သတ်ထားပြီးပြီလေ။ ဒါလောက်နဲ့ မပြီးသေးဘူးလား ဘာလို့ ငါ့ကို လိုက်သတ်နေရတာလဲ"

ထိုသူ ပြောနေစဉ်မှာပင် ယီယွင် သည် ဓားကို တစ်ချက် ခုတ်လိုက်သည်။

"ဝူး"

ဓားအလင်းတန်းမှာ ဟင်းလင်းပြင်ကို ထိုးဖောက်သွားပြီး ထိုသူ၏ ကျောပြင်ဆီသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ရောက်သွားသည်။

သူသည် အနိုင်နိုင် ရှောင်လိုက်နိုင်သော်လည်း ဓားအလင်းတန်းနှင့်အတူ ပါလာသော လေတိုက်ခတ်မှုမှာ သူ၏ ကျောပြင်ကို ပွတ်သပ်သွားသည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ရှိ ဆဲလ်တိုင်းမှာ ထူးဆန်းသော ခံစားချက်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူ၏ အသက်စွမ်းအင်များ အလျင်အမြန် ကုန်ဆုံးသွားပြီး အသားအရေများမှာ တွန့်ကြေသွားကာ အဝတ်အစားများပင် ပြာဖြစ်သွားသည်။

၎င်းမှာ အချိန်နိယာမနှင့် ညှိုးနွမ်းခြင်းနိယာမတို့၏ စွမ်းအားဖြစ်သည်။ ဓားချက်ကို ရှောင်လိုက်နိုင်သော်လည်း လေတိုက်ခတ်မှု၏ စွမ်းအားကပင် သူ၏ အသက်စွမ်းအင်ကို စုပ်ယူသွားသည်။

"အား... အား... အား..."

ထိုသူမှာ စိတ်ပျက်အားငယ်စွာဖြင့် အော်ဟစ်သည်။ သူသည် သိုင်းပညာကို မကျင့်ကြံနိုင်တော့ရုံသာမက သက်တမ်းမှာလည်း အလွန်တိုတောင်းသွားပြီ ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်သည်။

"ငါ မင်းနဲ့ အသေအလဲ တိုက်မယ်"

ထိုသူသည် အရူးအမူးပင် ယီယွင် ထံသို့ ပြေးဝင်လာသည်။ ယီယွင် သည် ဓားကို မြှောက်ကာ ထိုသူ၏ နဖူးတည့်တည့်သို့ ထိုးစိုက်လိုက်သည်။

"ဖူး..."

ထိုသူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး မျက်လုံးများမှာ အရောင်ကင်းမဲ့သွားသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ နဖူးမှစတင်၍ အရိုးစုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ခဏအတွင်းမှာပင် သူသည် နှစ်ပေါင်းထောင်ချီ အိုမင်းသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။

ယီယွင် သည် ဓားကို ပြန်သိမ်းလိုက်သည်။ သူသည် အရေးမကြီးပါက သန့်စင်ယန် ဓားကို မသုံးရန် ဆုံးဖြတ်ထားသည်။ ယီယွင် သည် ဓားကို အသုံးပြု၍ သတ်ဖြတ်လိုက်သည်ကို ချူဟဲ တစ်ယောက် မြင်တွေ့သွားသည်။

သူမမှာ ကြောင်အသွားသည်။ ထိုလူငယ်၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်မှာ သူမထက်ပင် မသာလွန်ဘဲ မည်သို့ဆိုလျှင် ဤမျှ ပြင်းထန်သနည်း။ ဓားချက်တစ်ချက်တည်းနှင့် အသက်စွမ်းအင်ကို အဆုံးသတ်နိုင်ခြင်းမှာ အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။

ချူဟဲ သည် ယီယွင် ကို မကြောက်ရွံ့ပေ။ သူမတွင် သူမ၏ ဆရာ ချန်ရစ်ခဲ့သော အဖိုးတန် ရှေးဟောင်း ဝိညာဉ်မြွေ အပြာကောင်လေး ရှိနေသည်။ အပြာကောင်လေး ရှိနေသဖြင့် သူမသည် နီလာသစ်သား မဟာကမ္ဘာ တွင် လွတ်လပ်စွာ သွားလာနိုင်ပြီး သူမကို ကြံစည်သူများကို အပြစ်ပေးနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဒီလူက ရက်စက်လွန်းတယ်။ သူက လူကောင်းတော့ မဟုတ်လောက်ဘူး..." ချူဟဲ က တစ်ယောက်တည်း ရေရွတ်ရင်း အစီအစဉ်တစ်ခု ဆွဲလိုက်သည်။

"ချူဟဲ၊ အစ်မနဲ့ ပြန်မလိုက်တော့ဘူးလား" ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ ငွေရောင်ဆံပင်နှင့် မိန်းကလေး၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"အစ်မကြီး၊ စိတ်မပူပါနဲ့။ ကျွန်မ သိပါတယ်" ဟု ချူဟဲ က ပြောပြီး ရွှံ့နွံဘက်သို့ နောက်ဆုတ်သွားသည်။

"ကယ်ပါ၊ ကျွန်မကို ကယ်ပါ..."

အနက်ရောင် ရေကန်ကြီးအထက်တွင် အကူအညီတောင်းသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ယီယွင် သည် ထိုအသံကို ကြားသောအခါ မျက်ခုံးများ ပင့်တက်သွားသည်။

သူသည် အနီးအနားတွင် လူတစ်ဦး ရှိနေကြောင်း သိထားပြီး ဖြစ်သည်။ ယခုအခါတွင် သူသည် အာရုံခံစားမှုဖြင့် စစ်ဆေးကြည့်ရာ ရွှံ့နွံထဲတွင် ပိတ်မိနေသည့် စိမ်းလန်းသော ဝတ်ရုံနှင့် မိန်းကလေးတစ်ဦးကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"ကယ်ပါ... သူရဲကောင်းကြီး၊ ကျွန်မကို ကယ်ပါ"

မိန်းကလေးမှာ ယီယွင် ကို မြင်သောအခါ အလွန် ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားပုံရသည်။ သို့သော် သူမကို ရစ်ပတ်ထားသော နွယ်ပင်များမှာ ရွှံ့နွံထဲသို့ ပြန်ဆွဲသွင်းနေသည်။ ယီယွင် သည် အခြားသူတစ်ဦး၏ အခက်အခဲကို မျက်ကွယ်မပြုသူ ဖြစ်သဖြင့် ကူညီရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

သို့သော် သူသည် တစ်စုံတစ်ခုကို သတိထားမိသွားပြီး ရုတ်တရက် ရပ်တန့်လိုက်သည်။

သူသည် ခရမ်းရောင်သလင်းကျောက် ၏ စွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ ကြည့်လိုက်ရာ မိန်းကလေး၏ အောက်ရှိ ရွှံ့နွံထဲတွင် ဧရာမ မြွေပြာကြီးတစ်ကောင် ပုန်းကွယ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"ကယ်ပါ ကျွန်မကို ကယ်ပါ" ချူဟဲ မှာ အလွန် အသည်းအသန် ဖြစ်နေသကဲ့သို့ အော်ဟစ်နေသည်။ သို့သော် ယီယွင် မှာ လှုပ်ရှားခြင်း မရှိဘဲ ဓားကို ရင်ခွင်ပိုက်ကာ သူမကိုသာ ငေးကြည့်နေသည်။

ချူဟဲ မှာ အံ့ဩသွားသည်။ သူမသည် ယနေ့တွင် လူအချို့ကို ဤနည်းလမ်းဖြင့် လှည့်စားခဲ့ပြီး အားလုံးမှာ သူမ၏ ထောင်ချောက်ထဲသို့ ကျရောက်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ယီယွင် မှာမူ မည်သို့မျှ မတုံ့ပြန်ပေ။

"ကျွန်မကို ကယ်ပါ" ချူဟဲ မှာ စိတ်တိုလာသည်။

သူမ၏ အစီအစဉ်အရ ယီယွင် သည် နွယ်ပင်ကို ဖြတ်တောက်ပြီး သူမကို ကယ်တင်ရမည်။ သို့သော် ယီယွင် မှာ လှုပ်ရှားခြင်း မရှိသည့်အပြင် နှုတ်ခမ်းတွင် လှောင်ပြုံးတစ်ခုပင် ပေါ်လာသည်။

"ရှင် ဘာလို့ ဒီလောက် ရက်စက်တာလဲ ကျွန်မ အခက်အခဲ ဖြစ်နေတာကို ဘာလို့ လျစ်လျူရှုနေတာလဲ" ချူဟဲ မှာ ဒေါသထွက်လာသည်။ သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် ယီယွင် က သူမ၏ ဟန်ဆောင်မှုကို သိနေပြီဟု ထင်မိသည်။

"မင်းနောက်က နွယ်ပင်က သိပ်ကို ယဉ်ကျေးတာပဲ။ မင်းကို ဖမ်းမိထားတာ ကြာပြီ ဖြစ်ပေမဲ့ တဖြည်းဖြည်းချင်းပဲ ဆွဲသွင်းနေတာ။

ငါ့ကို ဆွဲဆောင်ဖို့ ကြိုးစားနေတာဆိုရင်တော့ နည်းနည်းလောက် စိတ်ရင်းစေတနာ ရှိသင့်တယ်။ မင်းကိုယ်တိုင်က ရွှံ့တွေ စွန်းမှာကိုတောင် ကြောက်နေတာလေ။ ဒါကတော့ အရမ်း ပရော်ဖက်ရှင်နယ် မဆန်ဘူး" ဟု ယီယွင် က လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ချူဟဲ ၏ မျက်နှာမှာ ဒေါသကြောင့် ပြာနှမ်းသွားတော့သည်။

အခန်း ၁၀၀၁ - ဝှက်ထားသော နဂါးကျင်း

ယီယွင် သည် သူမ၏ ထောင်ချောက်ကို မည်သို့ ရိပ်မိသွားမှန်း ချူဟဲ နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေသည်။ အပြာကောင်လေး မှာ အလွန် အစွမ်းထက်သော သွေးမျိုးဆက်ရှိသည့် ရှေးဟောင်း ဝိညာဉ်မြွေမျိုးစိတ် ဖြစ်ပြီး အလိုအလျောက် ပုန်းကွယ်နိုင်သော စွမ်းအား ရှိသည်။

ဥပဒေသ နန်းတော် အဆင့် သိုင်းသမားများပင် မမြင်နိုင်သော စွမ်းအားကို ယီယွင် က မည်သို့ ရှာတွေ့သွားသနည်း။

သူမ၏ ဟန်ဆောင်မှု ပျက်ပြားသွားသောအခါ ချူဟဲ သည် ဆက်လက် ဟန်ဆောင်နေရန် မလိုအပ်တော့ပေ။ သူမကို ရစ်ပတ်ထားသော သွေးနက်နွယ်ပင် မှာလည်း လျော့ကျသွားသည်။

"ရှင် ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ကျွန်မရဲ့ ထောင်ချောက်ကို သိသွားတာလဲ" ချူဟဲ က မကျေမနပ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"မင်းလို လှပပြီး အသက်ငယ်ငယ်နဲ့ ဒီလောက် ရက်စက်တဲ့ စိတ်ဓာတ်မျိုး ရှိလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူ ထင်မှာလဲ။ အများသူငါရဲ့ သနားကရုဏာစိတ်ကို အသုံးချပြီး ဝိညာဉ်မြွေနဲ့ ဝါးမြိုခိုင်းတာလေ။ ဒါက မကောင်းတဲ့ စိတ်ဓာတ် မဟုတ်ဘဲ ဘာလဲ"

ယီယွင် သည် ချူဟဲ ၏ နောက်ခံကို မသိသော်လည်း သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို သိရှိထားသည်။ ဖေးတစ်သောင်းကောင်းကင်ဘုံ တွင် ထိုသို့သော ဖြစ်ရပ်များမှာ ပုံမှန်ပင် ဖြစ်သဖြင့် အားနည်းလျှင် အနိုင်ကျင့်ခံရမည်သာ ဖြစ်သည်။

"ရှင်..."

ချူဟဲ မှာ ဒေါသထွက်ပြီး ဘာပြန်ပြောရမှန်း မသိတော့ပေ။ သူမသည် နှုတ်ခမ်းစူကာ တိတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။

ယီယွင် သည် ထိုမိန်းကလေး၏ မျက်နှာအမူအရာကို ကြည့်ပြီး ဤကိစ္စတွင် တစ်စုံတစ်ခု ရှိနေကြောင်း ရိပ်မိလိုက်သည်။ သို့သော်လည်း သူသည် ထိုမိန်းကလေးထံသို့ အနီးကပ် မသွားရဲပေ။ သူမ၏ ဝိညာဉ်မြွေမှာ အလွန် အစွမ်းထက်လွန်းသည်။ ယီယွင် သည် မင်္ဂလာမိုးစက်နတ်ဘုရား ၏ ဓားစွမ်းအားကို မသုံးပါက ထိုမြွေကို ရင်ဆိုင်ရန် ခက်ခဲလိမ့်မည်။

ယီယွင် ၏ မျက်လုံးသည် သူမအနီးရှိ ဟင်းလင်းပြင် အနည်းငယ် လှုပ်ရှားနေသည့် နေရာသို့ ရောက်သွားသည်။ သူသည် ခရမ်းရောင်သလင်းကျောက် ၏ စွမ်းအားဖြင့် စစ်ဆေးကြည့်ရာ ထိုနေရာတွင် နောက်ထပ်လူတစ်ဦး ရပ်နေကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။ ထိုသူ၏ အရှိန်အဝါမှာ အလွန် ထူးခြားနေသည်။

နီလာသစ်သား မဟာကမ္ဘာ ၏ ဗဟိုချက်ရှိ လူနေထိုင်သော ချိုင့်ဝှမ်းတွင် ရှည်လျားသော ချိုင့်ဝှမ်းကြီးတစ်ခု ရှိသည်။ အထက်မှ ကြည့်ပါက ထိုချိုင့်ဝှမ်းမှာ မြေပြင်ကို ဖြတ်သန်းသွားသော နဂါးကြီးတစ်ကောင်နှင့် တူသည်။

"ဒီချိုင့်ဝှမ်းက ထူးဆန်းတယ်"

ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် လွင့်မျောနေသော သက်ကြီးရွယ်အိုတစ်ဦးက ပြောသည်။ သူမှာ ဖေးမိစ္ဆာဂိုဏ်း မှ အထွတ်အထိပ်ပညာရှင် ဖြစ်သူ ဂွီဟွာဇီ ဖြစ်သည်။

သူ၏ ဘေးတွင် အနက်ရောင် မြူခိုးများဖြင့် ဝန်းရံထားသော လူလတ်ပိုင်း တစ်ဦးရှိသည်။ သူ၏ ဆံပင်များမှာ ငွေရောင် သန်းနေပြီး နဖူးတည့်တည့်တွင် မျက်လုံးတစ်လုံး ပိတ်ထားသည့် ပုံစံ ရှိသည်။ သူမှာ ဖေးမိစ္ဆာဂိုဏ်း ၏ တကယ့် ခေါင်းဆောင် ဖြစ်သူ နတ်ဆိုးမျက်လုံး နတ်သခင် ဖြစ်သည်။

နတ်ဆိုးမျက်လုံး နတ်သခင် သည် ချိုင့်ဝှမ်းကြီးကို ကြည့်ပြီးနောက် "ဒါက ဝှက်ထားတဲ့ နဂါးကျင်း လို့ခေါ်တဲ့ ရှေးဟောင်း အစီအရင်တစ်ခုပဲ။ နီလာသစ်သား မဟာကမ္ဘာ မှာ ဒီလိုအရာမျိုး ရှိနေမယ်လို့ မထင်ထားခဲ့မိဘူး" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"နဂါးပုန်းခိုကျင်း ဟုတ်လား"

"ဟုတ်တယ်။ အစွမ်းထက်တဲ့ ဝိညာဉ်အမြစ်တစ်ခုကို သုံးပြီး ဒီနေရာကို ကာကွယ်ထားတာ။ ဒီ မြစီမ်းသစ်သားစံအိမ် မှာ ဒီလောက်ထိ ထူးခြားတဲ့အရာ ရှိနေမယ်လို့ မထင်ထားခဲ့မိဘူး။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒါကို ငါ တူးဖော်မှာပဲ"

နတ်ဆိုးမျက်လုံး နတ်သခင် သည် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ သွေးရောင် ဦးခေါင်းခွံကြီးတစ်လုံး ပေါ်လာသည်။

"နဂါးပုန်းခိုကျင်း က အစွမ်းထက်ပေမဲ့ အချိန်တွေ ကြာမြင့်နေပြီ။ ဒီနေ့တော့ ငါ့ရဲ့ သွေးကျောက်စိမ်းအရိုးခေါင်း နဲ့ ဒီနဂါးအိုကြီးကို ဝါးမြိုပစ်မယ်"

"ဗုန်း"

သွေးရောင် ဦးခေါင်းခွံကြီးသည် ကြယ်တံခွန်ကဲ့သို့ ချိုင့်ဝှမ်းဆီသို့ ပျံသန်းသွားသည်။ ကြီးမားသော ပေါက်ကွဲမှုကြီး ဖြစ်ပွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ တောင်တန်းများပင် ပြိုကျသွားသည်။ ချော်ရည်များမှာ ၅၀ ကီလိုမီတာ အမြင့်အထိ ပန်းထွက်လာသည်။

"နီလာသစ်သား မဟာကမ္ဘာ က အရမ်း အားနည်းနေပြီ။ အကြီးအကဲရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် ကမ္ဘာကြီး ပြိုလဲလုနီးပါး ဖြစ်သွားပြီ" ဟု တစ်ဦးက ပြောသည်။

"ဒီကမ္ဘာကြီးက ပျက်စီးတော့မှာပဲ။ ဒီလို အစီအရင်နဲ့ ထိန်းထားလို့ ဘာအကျိုးရှိမှာလဲ။ သူ ပျက်စီးသွားတာ ပိုကောင်းတာပေါ့" နတ်ဆိုးမျက်လုံး နတ်သခင် က ထပ်မံ၍ တိုက်ခိုက်ပြန်သည်။

ပေါက်ကွဲသံများ ထပ်ခါထပ်ခါ ကြားရပြီး နှစ်သန်းပေါင်းများစွာ တည်ရှိခဲ့သော နဂါးပုန်းခိုကျင်း မှာ ပြိုလဲသွားတော့သည်။

ထိုအချိန်တွင် ၅၀၀၀ ကီလိုမီတာအကွာ၌ ယီယွင် သည် ချူဟဲ ၏ ဘေးရှိ ဟင်းလင်းပြင် လှုပ်ရှားနေမှုကို စောင့်ကြည့်နေသည်။ ထိုနေရာတွင် မိန်းကလေးတစ်ဦး ရှိနေကြောင်း သူ အတည်ပြုလိုက်နိုင်သည်။ ထိုမိန်းကလေး၏ အရှိန်အဝါမှာ အလွန် ထူးခြားပြီး ယီယွင် အတွက် ရင်းနှီးနေသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။

လင်ရှင်းထုံ ဖြစ်မလားဟု တွေးမိသော်လည်း သူမ၏ အရှိန်အဝါမှာ လင်ရှင်းထုံ နှင့် လုံးဝ မတူပေ။ ယီယွင် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ လင်ရှင်းထုံ ကို ကောင်းကင်ဘုံ ၁၂ ဘုံတွင် မည်သို့ ရှာတွေ့နိုင်ပါမည်နည်း။

ထိုအချိန်တွင် ရွှံ့နွံများ ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားသွားပြီး ဧရာမ မြွေပြာကြီးတစ်ကောင် ထွက်ပေါ်လာသည်။ ယီယွင် သည် ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်သော်လည်း မြွေကြီးမှာ သူ့ကို တိုက်ခိုက်ရန် မဟုတ်ဘဲ အလွန် ကြောက်ရွံ့နေသည့် ပုံစံ ပေါ်လာသည်။

"အပြာကောင်လေး၊ မင်း ဘာလုပ်နေတာလဲ"

ချူဟဲ မှာ ရွှံ့များ စွန်းမည်ကို စိုးရိမ်ပြီး နောက်ဆုတ်သွားသည်။ ထိုစဉ် သူမ၏ ဘေးရှိ ဟင်းလင်းပြင် ပွင့်သွားပြီး ငွေရောင်ဆံပင်နှင့် မိန်းကလေးတစ်ဦး ထွက်ပေါ်လာသည်။