အခန်း (၁၀၁၇-၁၀၁၉)

အခန်း ၁၀၁၇ - ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ အစီအရင်

"ဝူး......ဝူး........."

လေပြေတစ်ချက်မှာ အားနည်းစွာ တိုက်ခတ်လာသည်။ သို့သော် ကောင်းကင်ထက်ရှိ နေမင်းမှာမူ အဆပေါင်းများစွာ ပိုမို ပူလောင်ပြင်းထန်လာပြီး ကောင်းကင်တွင် နေလုံးပေါင်း ဆယ်လုံး ရှိနေသကဲ့သို့ပင် ပူပြင်းလှသည်။ သိုင်းသမားများ ဖြစ်ကြသည့်တိုင်အောင် ထိုပူပြင်းမှုကို သည်းမခံနိုင်တော့ပေ။

ယီယွင် မှာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကျောက်တုံးများကို အာရုံစိုက် ကြည့်ရှုနေသည်။ ခရမ်းရောင်သလင်းကျောက် ကို အသုံးပြု၍ ကြည့်လိုက်သောအခါ ထိုကျောက်တုံးများမှာ မီးလျှံများကဲ့သို့ ပုံစံမျိုးစုံဖြင့် စီတန်းနေသည်ကို သူ မြင်လိုက်ရသည်။

"ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ" အဖွဲ့ထဲမှ တစ်ယောက်က မေးလိုက်သည်။ ကောင်းကင်ဘုံ (၃၃) ခုဆီသို့ တံခါး ထဲတွင် လူတိုင်း သတိထားနေကြသည်။

"နေပူတာပဲကို။ ဒီလောက်တော့ ထူးဆန်းတာ မဟုတ်ပါဘူး" ဟု လူငယ်တစ်ဦးက ယင် အဘွားကို တုံ့ပြန်ပြောဆိုလိုက်သည်။ ယင် အဘွား၏ မျက်နှာမှာမူ အလွန် တင်းမာနေပြီး ထိုလူငယ်ကိုပင် သတ်ပစ်ချင်နေသည်။

"ပိတ်လိုက်စမ်း" ယင် အဘွားက ထိုလူငယ်ကို ရုတ်တရက် လှမ်းဆွဲလိုက်သည်။

"ဘာလုပ်တာလဲ" ထိုလူငယ်၏ ဆရာဖြစ်သူက ရှေ့သို့ တိုးလာပြီး ယင် အဘွား၏ လက်ကို လှမ်းဆွဲလိုက်သည်။

"ပတ်"

သက်ကြီးရွယ်အို နှစ်ဦးကြားတွင် စွမ်းအင်များ ထိခိုက်မှု ဖြစ်ပွားသွားသည်။ သို့သော် အလွန် ထူးဆန်းသော သွေးရောင် သဲကန္တာရ အတွင်းတွင် မည်သူမျှ ပြင်းပြင်းထန်ထန် မတိုက်ခိုက်ရဲကြပေ။

ယင် အဘွားက ဒေါသတကြီးဖြင့် "ဒီ သွေးရောင် သဲကန္တာရ က ရှေးဟောင်း စစ်မြေပြင်တစ်ခုပဲ။

ရှေးဟောင်း သတ္တဝါတွေနဲ့ အားကြီးတဲ့ သိုင်းသမားတွေ ဒီနေရာမှာ သေဆုံးခဲ့ကြတယ်။ ဒီနေရာမှာ ရှိတဲ့ စွမ်းအင် အပိုင်းအစတွေနဲ့ သွေးတွေက နှစ်သန်းပေါင်းများစွာအတွင်းမှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ အစီအရင်တစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့တယ်။ ဒီထဲ ဝင်လာတဲ့သူတိုင်း သေရမှာပဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"စွမ်းအင် အပိုင်းအစတွေက အစီအရင် ဖြစ်လာတာလား" ထိုလူငယ်က အထင်သေးစွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

သူသည် သူ၏ ဆရာထံတွင် အစီအရင် ပညာကို သင်ယူခဲ့ဖူးသော်လည်း ဤသို့ ဖြစ်လာနိုင်မည်ဟု မယုံကြည်ပေ။

"လွှတ်ပေးလိုက်စမ်း" ယင် အဘွားက လက်ကို လွှတ်ပေးလိုက်သည်။ ထိုလူငယ်လည်း နောက်သို့ ဆုတ်လိုက်ပြီး အဝတ်အစားများကို ပြင်ဆင်လိုက်သည်။ ထိုစဉ် သူ၏ ဝတ်ရုံမှာ အလွယ်တကူ ပေါက်ပြဲသွားသည်ကို သူ သတိထားမိလိုက်သည်။

ထိုဝတ်ရုံမှာ ဥပဒေသဖောင်ဆောင်ခြင်း အဆင့် သိုင်းသမား တစ်ယောက်၏ တိုက်ခိုက်မှုကိုပင် ခံနိုင်ရည်ရှိသည်။

သူ ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ အဝတ်အစားများမှာ အရည်ပျော်ကျနေသည်။ ပိုမို ကြောက်စရာကောင်းသည်မှာ သူ၏ အသား၊ အရေပြားနှင့် ဆံပင်များပါ အရည်ပျော်ကျနေခြင်းပင်။

"အား... အား..."

သူသည် နာကျင်မှုကြောင့် အော်ဟစ်နေသည်။ သူ၏ အရိုးများအထိ ပူလောင်မှုက ပျံ့နှံ့သွားသည်။ ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ ယီယွင် အပါအဝင် အားလုံး တုန်လှုပ်သွားကြသည်။

"ဆရာ... ကယ်ပါ"

သူ၏ အသားများမှာ အရည်ပျော်ကျသွားပြီး သွေးများ စီးကျလာသည်။

မျက်လုံးများမှာလည်း အရည်ပျော်သွားပြီး အရိုးစုသာ ကျန်ရစ်တော့သည်။ သူသည် သူ၏ ဆရာဖြစ်သူ ခရမ်းရောင်ဝတ်စုံဝတ် လူကြီးထံသို့ ယိုင်ထိုးကာ တိုးဝင်သွားသည်။ သို့သော် ထိုလူကြီးမှာလည်း ကြောက်လန့်နေသဖြင့် သူ့တပည့်ကို လက်ဝါးဖြင့် ရိုက်ထုတ်လိုက်သည်။

"ဗုန်း"

သူ၏ တပည့်မှာ အဝေးသို့ လွင့်စင်သွားပြီး သွေးများဖြင့် စွန်းထင်းသွားသည်။ ယင် အဘွားက စွမ်းအင် အကာအရံကို ဖန်တီးကာ သွေးများကို မထိမိအောင် ကာကွယ်လိုက်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် ထိုလူငယ်မှာ အရိုးစုအဖြစ်သာ ကျန်ရစ်တော့ပြီး အရိုးများမှာလည်း ပူပြင်းလွန်းသဖြင့် အရည်ပျော်ကျသွားကာ ဘာမျှ မကျန်ရစ်တော့ပေ။

"လူတိုင်း မလှုပ်နဲ့။ ဒီနေရာမှာ တစ်လှမ်းမှားတာနဲ့ သေရုံပဲ။ သူက နောက်ကို လှမ်းမိလိုက်လို့ သေသွားတာ" ဟု ယင် အဘွားက ပြောသည်။ သူမသည် အရင်က စကားများခဲ့သည့် လူငယ်တစ်ဦး သေဆုံးသွားခြင်းအတွက် မနှစ်မြို့သော်လည်း ယခုအခါတွင် သူမ၏ အရိုးထဲအထိ ချမ်းစိမ့်သွားသည်။

"အခု ဘာလုပ်ကြမလဲ"

"ပြန်လှည့်ကြစို့" ယင် အဘွား၏ နဖူးတွင် ချွေးများ စီးကျနေသည်။ သူမသည် ကောင်းကင်မဟာသံလိုက်အိမ်မြှောင် ကို ထပ်ထုတ်ကာ လမ်းကြောင်းကို စစ်ဆေးသည်။

သူတို့အားလုံး ထိတ်လန့်နေကြသည်။ သွေးရောင် သဲကန္တာရ တွင် သက်ရှိများ မရှိဘဲ ဘာကြောင့် သေဆုံးရသနည်းဆိုသည်ကို မည်သူမျှ မသိကြပေ။

ထိုအခိုက်တွင်...

"အား... အား..."

အင်မော်တယ်မိုးစက်ဂိုဏ်း ဘက်မှ အော်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူတို့သည် မြစိမ်းသစ်သားခြံဝန်း အဖွဲ့၏ နောက်တွင် လိုက်ပါလာရာမှ အန္တရာယ်ရှိသော နေရာသို့ ရုတ်တရက် ရောက်ရှိသွားခြင်း ဖြစ်သည်။ ယီယွင် ကြည့်လိုက်ရာ နေမင်းအောက်တွင် လူနှစ်ဦးမှာ အရည်ပျော်ကျသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

အင်မော်တယ်မိုးစက်ဂိုဏ်း အဖွဲ့ဝင်များမှာ ထိတ်လန့်နေကြပြီး သူတို့မှာ ရှေ့ဆက်ရမလို၊ နောက်ဆုတ်ရမလို ဖြစ်နေသည်။ ၎င်းတို့ထဲတွင် ယီယွင် သည် နယ်စား ဝူယွင် ကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူသည် အခြားသူများထက် ပိုသန်မာသော်လည်း အခြေအနေမှာ ပိုကောင်းလာသည်ဟု မထင်ရပေ။

ယီယွင် သည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သဲနှင့် ကျောက်တုံးများကို အသေအချာ လေ့လာကြည့်ရှုလိုက်သည်။ သူ သတိထားမိသည်မှာ မီးလျှံပုံစံဟု ထင်ရသော ထိုပုံစံများမှာ သင်္ကေတများ ဖြစ်ကြောင်းပင်။

ယင် အဘွား ပြောသည့်အတိုင်းပင် ၎င်းတို့မှာ နှစ်သန်းပေါင်းများစွာအတွင်း သဘာဝအတိုင်း ဖြစ်ပေါ်လာသော သင်္ကေတများ ဖြစ်သည်။ သွေးရောင် သဲကန္တာရ ဆိုသည်မှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ အစီအရင်တစ်ခု ဖြစ်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သေမင်းတမန် အစီအရင်တစ်ခုပင်။

သဘာဝတရား၏ အင်အားမှာ မည်မျှ ကြီးမားသနည်း။

ယီယွင် သည် ခရမ်းရောင်သလင်းကျောက် ကို အသုံးပြု၍ အဝေးထိ ကြည့်ရှုသော်လည်း သင်္ကေတများမှာ အလွန် များပြားလွန်းလှသည်။ ထိုသင်္ကေတများသည် မရေမတွက်နိုင်သော နိယာမများကို စုစည်းထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုလူငယ် သေဆုံးသွားခြင်းမှာလည်း ထိုသင်္ကေတ တစ်ခုခုကြောင့် ဖြစ်နိုင်ကြောင်း ယီယွင် သဘောပေါက်လိုက်သည်။

အခန်း ၁၀၁၈ - အစီအရင်ကို ဖောက်ထွင်းခြင်း

ကျယ်ပြောလှသော သွေးရောင် သဲကန္တာရ ထဲတွင် အင်မော်တယ်မိုးစက်ဂိုဏ်း နှင့် မြစိမ်းသစ်သားခြံဝန်း အဖွဲ့ဝင်များမှာ လှိုင်းထန်သော ပင်လယ်ပြင်တွင် လမ်းပျောက်နေသည့် လှေငယ်များကဲ့သို့ အချိန်မရွေး နစ်မြုပ်သွားနိုင်သည့် အခြေအနေတွင် ရှိနေသည်။

ထိုအန္တရာယ်ကြားတွင် ယင် အဘွားသည် ကောင်းကင်မဟာသံလိုက်အိမ်မြှောင် ကို ထုတ်ကာ လမ်းကြောင်း ရှာဖွေနေသည်။

"ဘာကြောင့် ငါ့တပည့်က အရည်ပျော်ပြီး သေသွားရတာလဲ" ဟု ခရမ်းရောင်ဝတ်စုံဝတ် လူကြီးက စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်သည်။ သူသည် နောက်ဆုံးအချိန်တွင် သူ၏ တပည့်ကို သူကိုယ်တိုင် လက်ဝါးဖြင့် ရိုက်ထုတ်ကာ အမြန်ဆုံး သေဆုံးစေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ငါလည်း မသိဘူး။ ကျမ်းစာတွေမှာ အန္တရာယ်ရှိတယ်လို့ပဲ ဖော်ပြထားတယ်၊ ဘာကြောင့် သေရတယ်ဆိုတာ အသေးစိတ် မပါဘူး" ဟု ယင် အဘွားက စိုးရိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။ ကောင်းကင်ဘုံ (၃၃) ခုဆီသို့ တံခါး သည် အနှစ်သန်းပေါင်းများစွာအတွင်း ပြောင်းလဲသွားပြီး ပိုမို ကြောက်စရာကောင်းနေသည်ဟု သူမ ထင်သည်။

"ကောင်းကင်မဟာသံလိုက်အိမ်မြှောင် မရှိဘူးလား"

"ငါ ဒါကို လေ့လာခဲ့တာ နှစ်တွေ ကြာပြီ၊ ဒါပေမဲ့ ငါ့ အရည်အချင်းက မမီဘူး။ အန္တရာယ်ရှိတဲ့ နေရာတွေကိုပဲ လေ့လာခဲ့တာမို့ ဒီ သွေးရောင် သဲကန္တာရ မှာ ဘာမှ မတတ်နိုင်ဘူး" ဟု ယင် အဘွားက ဝန်ခံလိုက်သည်။

ထိုအခိုက်တွင် ခရမ်းရောင်ဝတ်စုံဝတ် လူကြီးက ရှေ့သို့ တိုးလာပြီး သူ့အိတ်ထဲမှ အစီအရင် အလံများကို ထုတ်လိုက်သည်။ ၎င်းတို့မှာ ရှေးဟောင်းသတ္တဝါများ၏ အရိုးများနှင့် အရေခွံများဖြင့် ပြုလုပ်ထားပြီး အလွန်တန်ဖိုးကြီးသည်။

"ငါ လုပ်ကြည့်မယ်။ ဒီ သွေးရောင် သဲကန္တာရ မှာ အစီအရင် ရှိနေတာမို့ ငါ့ရဲ့ အစီအရင် ဖောက်ထွင်းတဲ့ လက်နက်ကို သုံးကြည့်မယ်"

ယင် အဘွားသည် ခဏတာ တွေဝေပြီးနောက် ခွင့်ပြုလိုက်သည်။ အခြေအနေဆိုးနေချိန်တွင် တစ်စုံတစ်ဦး၏ အားထုတ်မှုမှာ အရေးကြီးသည်။

ထိုလူကြီးက အလံများကို သဲထဲတွင် စိုက်လိုက်ပြီး ဥပဒေသ ပညာရပ်များကို အသုံးပြု၍ လေ့လာသည်။ ထိုအချိန်တွင် ယီယွင် သည်လည်း ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဥပဒေသ သင်္ကေတများကို အကဲခတ်နေသည်။ ၎င်းတို့မှာ ပျက်စီးသွားသော ရှေးဟောင်း လက်နက်များ၊ သေဆုံးနေသော သတ္တဝါများ၏ အကြွင်းအကျန်များနှင့် နိယာမများမှ သဘာဝအတိုင်း ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

လူများ သေဆုံးနေရသည်မှာ ဥပဒေသ သင်္ကေတများကို နင်းမိ၍ မဟုတ်ဘဲ သင်္ကေတများကြားရှိ စွမ်းအင်ဗဟိုချက် များကို နင်းမိခြင်းကြောင့် ဖြစ်ကြောင်း ယီယွင် သဘောပေါက်လိုက်သည်။ ထိုစွမ်းအင်ဗဟိုချက်များတွင် အလွန်ပြင်းထန်သော စွမ်းအားများ ရှိနေသည်။

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် ခရမ်းရောင်ဝတ်စုံဝတ် လူကြီးက သက်ပြင်းချကာ

"ဒီလိုပါလား" ဟု ရေရွတ်လိုက်သည်။

"တစ်ခုခု သိလိုက်ပြီလား" မြစိမ်းသစ်သားခြံဝန်း အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးက မေးလိုက်သည်။

"ဒီ သွေးရောင် သဲကန္တာရ က တကယ်တော့ မကျယ်ပါဘူး။ အခု ငါပြတဲ့ လမ်းကြောင်းအတိုင်း လှမ်းသွားရင် ခြေလှမ်းပေါင်း တစ်ထောင်လောက်နဲ့ လွတ်မြောက်နိုင်တယ်"

"ခြေလှမ်းပေါင်း တစ်ထောင်ပဲလား" အဖွဲ့ဝင်များမှာ မယုံကြည်နိုင်ဖြစ်နေကြသည်။

ကြက်ဖ က ရယ်မောရင်း "အကြီးအကဲ ရဲ့ အစီအရင် ပညာကို ယုံကြည်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ လမ်းကြောင်း ရှာတာက အန္တရာယ်များတယ်။ ငါတို့ မြစိမ်းသစ်သားခြံဝန်း အဖွဲ့ကပဲ အန္တရာယ်အားလုံးကို ခံရမယ့် အစား အပြင်လူကိုပဲ ရှေ့က သွားခိုင်းပါလား" ဟု ပြောလိုက်သည်။ သူသည် ယီယွင် ကို အမြဲတမ်း မျက်စိနောက်နေသည်။

"မင်း ဘာပြောလိုက်တာလဲ" ယွဲ့ရင်းရှာ က ယီယွင် ရှေ့တွင် ရပ်ကာ မေးလိုက်သည်။

"ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒီလူငယ်လေးကို ရှေ့က သွားခိုင်းမလို့ပါ။ အကြီးအကဲ က ဒီလမ်းကြောင်းကို ရှာဖို့ အလံတွေကို အများကြီး သုံးလိုက်ရတယ်လေ" ဟု ကြက်ဖ က ပြောသည်။

လူတိုင်းက ယီယွင် ကို ကြည့်နေကြသည်။ အခြေအနေအရ မည်သူမျှ မည်သူ့ကိုမျှ မကူညီနိုင်ကြပေ။

"ကောင်လေး၊ ဟိုဘက်ကို သွားပြီး လမ်းပြလိုက်စမ်း" ဟု ကြက်ဖ က အမိန့်ပေးသည်။

ယီယွင် သည် သူ့လက်မှ သဲများကို ခါထုတ်လိုက်ပြီး "မင်းတို့နောက်ကို လိုက်ပြီး ဒီကနေ ထွက်သွားရမယ် မင်းတို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အထင်ကြီးလွန်းနေပြီ။ ငါ့ကို တောင်းပန်ရင်တောင် မင်းတို့နောက်ကို လိုက်မှာ မဟုတ်ဘူး" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ဘာ" မြစိမ်းသစ်သားခြံဝန်း အဖွဲ့ဝင်များအားလုံး ဒေါသထွက်သွားကြသည်။

"ဒီကောင်လေးက အရမ်း မောက်မာနေတာပဲ၊ ငါ သူ့ကို သတ်မယ်" ဟု လူငယ်တစ်ဦးက ပြောသော်လည်း ကြက်ဖ က တားလိုက်သည်။ သွေးရောင် သဲကန္တာရ ထဲတွင် တိုက်ခိုက်ခြင်းမှာ သေကြောင်းကြံခြင်းနှင့် တူသည်။

"ကောင်းပြီလေ၊ မင်း ဘယ်လို လွတ်အောင် သွားမလဲဆိုတာ ကြည့်ရသေးတာပေါ့။ သွားကြစို့"

မြစိမ်းသစ်သားခြံဝန်း အဖွဲ့သည် အကြီးအကဲ ပြသော လမ်းကြောင်းအတိုင်း လှမ်းလျှောက်ကြသည်။ ၈ လှမ်းခန့် လှမ်းပြီးသည်အထိ ဘာမှ မဖြစ်ပေ။

"အံ့ဩစရာပဲ၊ အကြီးအကဲ တကယ်ပဲ လမ်းမှန်ကို ရှာတွေ့သွားပြီ" ဟု တစ်ယောက်က ချီးကျူးလိုက်သည်။

ယွဲ့ရင်းရှာ က "ယီယွင်... မင်း တကယ် မလိုက်တော့ဘူးလား သေမင်းနဲ့ ရင်ဆိုင်နေရတာနော်" ဟု စိုးရိမ်တကြီး ပြောသည်။

"ယွဲ့ရင်းရှာ, မစိုးရိမ်ပါနဲ့။ သူတို့ ဒီကနေ မထွက်နိုင်ပါဘူး။ မကြာခင် တစ်ယောက်ယောက် သေလိမ့်မယ်" ဟု ယီယွင် က အေးဆေးစွာ ပြောသည်။

ရှေ့သို့ လှမ်းသွားသည့် အဖွဲ့ဝင်များမှာ ထိုစကားကို ကြားပြီး ဒေါသထွက်သွားကြသည်။

"ဒီစကားကို ထပ်ပြောရင် မင်းပါးစပ်ကို ဖဲ့ပစ်မယ်" ဟု ရှေ့ဆုံးမှ သွားနေသော လူကြီးတစ်ဦးက ခြိမ်းခြောက်လိုက်သည်။

"သူ့ကို ဂရုမစိုက်ပါနဲ့။ အကြီးအကဲ ရဲ့ အစီအရင်ကိုတောင် မသိတဲ့ အသိဉာဏ်မရှိတဲ့ ကောင်လေးပဲ" ဟု နောက်တစ်ယောက်က ပြောသည်။ အကြီးအကဲ ကလည်း မောက်မာစွာဖြင့် "ဒီကောင်လေးက ကောင်းကင်လမ်းစဉ်ကို မလေးစားဘူး။ ဒီသဘာဝ အစီအရင်ရဲ့ အန္တရာယ်ကို သူ ဘာသိလို့လဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ဒါဆိုလည်း သွားကြလေ။ သေချင်ရင်လည်း ဘယ်သူ တားနိုင်မှာလဲ" ဟု ယီယွင် က လက်ကာပြလိုက်သည်။

"သေမယ် ဘာဖြစ်မလဲဆိုတာ မင်းကို ပြလိုက်မယ်" ဟု ရှေ့ဆုံးမှ လူကြီးက ပြောပြီး ကြီးမားသော ခြေလှမ်းတစ်လှမ်းကို ရှေ့သို့ လှမ်းလိုက်သည်။

ထိုအခိုက်တွင် သူ၏ ခြေထောက်မှာ ဖယောင်းကဲ့သို့ အရည်ပျော်ကျသွားသည်။

"အား... အား..."

သူသည် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်နေသည်။ အရည်ပျော်မှုမှာ သူ၏ ခါးအထိ မြန်ဆန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

"ဗုန်း"

သူ၏ ဝမ်းဗိုက်မှာ ပေါက်ထွက်သွားပြီး အတွင်းကလီစာများမှာ သွေးအဖြစ် စီးကျသွားသည်။ သူသည် ယီယွင် ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် အကြီးအကဲ ကို ကြည့်ကာ အသက်ထွက်သွားသည်။

ခေါင်းမှာလည်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အရိုးစုပင် မကျန်တော့ဘဲ သဲထဲတွင် လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

မြစိမ်းသစ်သားခြံဝန်း အဖွဲ့ဝင်များအားလုံး ထိတ်လန့်သွားကြသည်။ အကြီးအကဲ မှာလည်း ထိုမြင်ကွင်းကို မယုံကြည်နိုင်စွာ ကြည့်နေသည်။ သူတွက်ချက်ထားသော လမ်းကြောင်းမှာ မှားယွင်းနေပြီး လူတစ်ယောက်မှာ ၁၀ လှမ်းကျော်တွင်ပင် သေဆုံးသွားခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် လူတိုင်းသည် ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေသော ယီယွင် ကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။ သူသည် ဤသို့ ဖြစ်လာမည်ကို ကြိုသိနေခဲ့ခြင်းမှာ တိုက်ဆိုင်မှုသာ ဖြစ်ပါမည်လော။

အခန်း ၁၀၁၉။ မဆုံးနိုင်သော သေဆုံးခြင်းများ

"အကြီးအကဲ တာဂူ၊ ဘာဖြစ်တာလဲ"

လူကြီးတစ်ဦး သေဆုံးသွားသည်ကို ကြည့်ပြီးနောက် မြစိမ်းသစ်သားခြံဝန်း ခွဲထွက်ရေးအဖွဲ့ဝင် အများစုမှာ ကြောက်ရွံ့လာကြသည်။ အကယ်၍ သူတို့သာ ရှေ့ဆုံးက သွားခဲ့ရလျှင်လည်း ထိုကဲ့သို့ပင် အရိုးပင်မကျန် အငွေ့ပျံသွားမည် ဖြစ်သည်။

ခရမ်းရောင်ဝတ်စုံဝတ် လူကြီး၏ မျက်နှာမှာ တုန်လှုပ်သွားပြီး "သွေးရောင် သဲကန္တာရ ရဲ့ အစီအရင်က နက်နဲလွန်းတော့ လမ်းကြောင်း ရှာတဲ့အခါ အမှားအနည်းငယ် ပါတာ သဘာဝပါပဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

အမှားအနည်းငယ်ပါတာ သဘာဝတဲ့လား ထိုသို့သော အမှားက လူတစ်ယောက်ကို အသားတုံးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားစေပြီး အငွေ့ပျံသွားစေသည်။

"ယီယွင် ဆိုတဲ့ ကောင်လေးကကော သူက ဘာလို့ ဒီခြေလှမ်းမှာ သေမယ်ဆိုတာ ကြိုသိနေတာလဲ" ဟု ကြက်ဖ က မေးလိုက်သည်။ ယီယွင် ၏ စကားကြောင့် သူတို့ စိတ်ထဲတွင် ထိတ်လန့်မှုများ ကျန်ရစ်နေသည်။

"ဟမ့် အလကား ကံကောင်းတာပါ။ သူလို အဆင့်နိမ့်တဲ့ ကောင်လေးက သွေးရောင် သဲကန္တာရ ရဲ့ နိယာမတွေကို ဘယ်လိုလုပ် သိနိုင်မှာလဲ။ သူက အလကား လျှောက်ပြောနေတာပါ။ ကံကောင်းလို့ တိုက်ဆိုင်ပြီး မှန်သွားတာ ဖြစ်မှာပါ" ဟု ခရမ်းရောင်ဝတ်စုံဝတ် လူကြီးက အထင်သေးစွာ ပြောလိုက်သည်။ အဖွဲ့ဝင်အချို့မှာလည်း ထိုသို့ပင် ယူဆကြသည်။

"ဒါဆို လမ်းရှာတာကကော ဘယ်လိုလုပ်မလဲ"

လူတိုင်း အချင်းချင်း ကြည့်နေကြသည်။ မည်သူကမှ သေချာပေါက် သေစေနိုင်သော လမ်းကြောင်းပေါ်တွင် ပထမဆုံး ခြေလှမ်းလှမ်းရန် မဝံ့ရဲကြပေ။ ထို့အပြင် သွေးရောင် သဲကန္တာရ ၏ ထူးခြားချက်မှာ အန္တရာယ်ရှိသည့် နေရာများကို မြင်ရုံ၊ ခံစားရုံဖြင့် မသိနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ခြေလှမ်း လှမ်းလိုက်မှသာ ကိုယ်ခန္ဓာမှာ အရည်ပျော်ကျသွားခြင်း ဖြစ်သည်။

ခရမ်းရောင်ဝတ်စုံဝတ် လူကြီးက "ဒီကန္တာရက လှမ်းပေါင်း တစ်ထောင်လောက်ပဲ ဝေးပါတယ်။ အခုကစပြီး အလှည့်ကျ ရှေ့ကနေ လမ်းပြရမယ်။ တစ်ယောက်ကို ၁၀ လှမ်းစီပဲ သွားရမယ်၊ မင်းတို့ရဲ့ ကံကြမ္မာကတော့ ကောင်းကင်အပေါ်မှာပဲ မူတည်တယ်" ဟု အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

သူသည် အစီအရင်ကို လေ့လာသူဖြစ်သဖြင့် ရှေ့က သွားစရာ မလိုပေ။ အကြီးအကဲများမှာလည်း ရှေ့မထွက်ကြဘဲ လူငယ်များကိုသာ ခိုင်းစေကြသည်။

လူငယ်တစ်ဦးမှာ ကြောက်လန့်တကြား ရှေ့သို့ တိုးသွားပြီး ၁၀ လှမ်းအထိ ဘေးကင်းစွာ ပြန်ရောက်လာသည်။ ထို့နောက် ယီယွင် နှင့် ရန်စခဲ့ဖူးသော ခြင်္သေ့အမွှေးပါသော လူငယ်မှာ ရှေ့သို့ တိုးသွားရသည်။

သူသည် ရှေ့သို့ လှမ်းသွားရင်း ယီယွင် ကို အမြဲတမ်း နောက်လှည့်ကြည့်နေသည်။ သူသည် ယီယွင် ၏ မျက်နှာအမူအရာမှ အရိပ်အမြွက်တစ်ခုခု ရလိုနေသလိုပင်။

သူ ၉ လှမ်းမြောက်သို့ ရောက်သောအခါ ယီယွင် က "မင်းတို့ တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် သေဖို့ အလုအယက် သွားနေကြတာ တကယ်ကို လေးစားဖို့ ကောင်းတယ်" ဟု လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ခြင်္သေ့အမွှေးပါသော လူငယ်မှာ ဒေါသထွက်သွားသည်။ "မင်း ဘာပြောလိုက်တာလဲ"

"ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး၊ ငါ့အမြင်ကို ပြောတာပါ" ဟု ယီယွင် က ပခုံးတွန့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဟမ့် မောက်မာနေစမ်းပါစေဦး။ ခဏနေရင် မင်းတစ်ယောက်တည်း သွားတဲ့အခါ ဘယ်လို အရည်ပျော်သွားမလဲဆိုတာ ငါကြည့်ဦးမယ်" ဟု ပြောရင်း သူသည် နောက်ဆုံးခြေလှမ်းကို လှမ်းလိုက်သည်။

ထိုအခိုက်တွင်...

"ဝူး........."

အသံတိုးတိုးလေးတစ်ခုနှင့်အတူ ခြင်္သေ့အမွှေးပါသော လူငယ်၏ ခြေသလုံးမှာ အရည်ပျော်ကျသွားသည်။ သွေးနှင့် အရည်များမှာ ပန်းထွက်လာသည်။

"အား"

သူသည် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ၏ ခါးကြားတွင် ရှိသော ရွှေရောင်ဓားကြီးကို ထုတ်ကာ သူ၏ ခြေထောက်ကို အမြန်ဆုံး ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။ အကယ်၍ မဖြတ်တောက်ခဲ့လျှင် အရည်ပျော်မှုမှာ သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးသို့ ချက်ချင်း ပျံ့နှံ့သွားမည် ဖြစ်သည်။

"အစ်ကိုကြီး..... "

မြစိမ်းသစ်သားခြံဝန်း အဖွဲ့ဝင်များမှာ ထိတ်လန့်စွာဖြင့် သူ့ထံ ပြေးသွားကြသော်လည်း အနားသို့ မကပ်ရဲကြပေ။ သူသည် ခြေထောက်ကို ဖြတ်တောက်ပြီးနောက် သွေးတိတ်အောင် ပြုလုပ်လိုက်ရသည်။

"ယီယွင်၊ မင်း အန္တရာယ်ရှိတဲ့ နေရာတွေကို ကြိုသိနေတာလား" ယွဲ့ရင်းရှာ က အံ့အားသင့်စွာ မေးလိုက်သည်။

"ငါ အသေအချာ မပြောနိုင်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ငါ့ရဲ့ ခံစားချက်အရတော့ ဟုတ်လိမ့်မယ်။ ဒီကနေ ထွက်သွားဖို့ ကြိုးစားကြည့်ရအောင်" ဟု ပြောကာ ယီယွင် သည် အခြားသူများ လျှောက်သော လမ်းကြောင်းနှင့် မတူညီသည့် နေရာသို့ လှမ်းသွားလိုက်သည်။

ယင် အဘွားသည် မူလနေရာတွင် ကျန်ရစ်နေသည်။ သူမသည် ယီယွင် ကို ရန်သူကဲ့သို့ သဘောထားသော်လည်း ယွဲ့ရင်းရှာ က အနားတွင် ရှိနေသဖြင့် ဘာမျှ မတတ်နိုင်ဘဲ ဖြစ်နေသည်။

သူမသည် ယီယွင် လျှောက်သွားပုံကို ကြည့်ရင်း အံ့ဩနေသည်။ ထိုကလေးမှာ တကယ်ပင် သတ္တိရှိလှသည်။

ကောင်းကင်မဟာသံလိုက်အိမ်မြှောင် ကို ကိုင်ထားသော သူမပင် မဝံ့ရဲသည့် အန္တရာယ်ကို သူသည် မည်သို့ သိရှိနိုင်ပါသနည်း။ အစီအရင် ပညာတွင် မည်မျှပင် ထူးချွန်သည်ဖြစ်စေ၊ ထောင်ပေါင်းများစွာသော ခြေလှမ်းများကို အမှားမပါဘဲ လျှောက်နိုင်ပါ့မလား သူ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို မည်သူမျှ မယုံကြည်နိုင်ကြပေ။