အခန်း ၃၀၄

အခန်း ၃၀၄ - ဗီဒီယို ရိုက်ယူခြင်း

"ဟယ်လို မင်္ဂလာပါ မစ္စတာဆွန်ဖုန်းလား"

ဖုန်းလိုင်း ပွင့်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် စကော့၏အသံ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

"အင်း ဟုတ်တယ် အီဗာက ခင်ဗျားကို ပြောစရာ ရှိလို့တဲ့"

ဆွန်ဖုန်းသည် စကော့နှင့် စကားအနည်းငယ် ပြောဆိုပြီးနောက် ဖုန်းကို စပီကာ ဖွင့်လိုက်ကာ အီဗာ၏ရှေ့သို့ ချပေးလိုက်သည်။

"အီဗာ"

စကော့တစ်ယောက် ထိုအမည်ကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် အတော်လေး အံ့အားသင့်သွားရသည်။ ဆွန်ဖုန်းက အီဗာကို ရှာတွေ့သွားလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ ထင်မှတ်မထားခဲ့ပေ။

သူတို့နှစ်ဦး မည်သို့ ညှိနှိုင်းလိုက်ကြသည်ကိုလည်း သူ မသိချေ။ သို့သော် ဆွန်ဖုန်းဆိုသည်မှာ တကယ့်ကို အဆက်အသွယ် ကောင်းမွန်ပြီး စွမ်းဆောင်ရည် မြင့်မားသူ တစ်ယောက်ဖြစ်မည်ဟု သူ တိတ်တဆိတ် ကောက်ချက်ချလိုက်မိသည်။

"စကော့လား ငါ အီဗာပါ"

အီဗာ၏ ရင်ထဲတွင်မူ ကယ်ကြပါဦး ဟုသာ အော်ဟစ်ချင်နေမိသည်။

သို့သော် ထိုသို့ လုပ်ရဲမည်ဆိုလျှင် သူမသည် ဆွန်ဖုန်းထက်ပင် ပို၍ လျင်မြန်စွာ အသက်ပျောက်သွားနိုင်မှန်း ကောင်းကောင်းကြီး သိနေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဆွန်ဖုန်းသည် တကယ့်ကို သွေးအေးရက်စက်သော အရူးတစ်ယောက် ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။

"မင်္ဂလာပါ အီဗာ ကျွန်တော့်ကို ဘာများ ခိုင်းစရာ ရှိလို့လဲ မသိဘူး"

စကော့သည် အီဗာ၏အသံကို ကြားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ချက်ချင်းပင် ရိုသေကျိုးနွံသော လေသံဖြင့် မေးမြန်းလိုက်လေသည်။

"အရင်က ငါ နင့်ကို ခိုင်းထားတဲ့ ကိစ္စကို ဖျက်သိမ်းလိုက်တော့ ငါ နင့်ကို နောက်နေတာပါ ဆွန်ဖုန်းရဲ့ ဖုန်းရွေ့ သတ္တု တူးဖော်ရေး ကုမ္ပဏီကို သတ္တုတွင်း ငှားရမ်းခွင့် ပေးလိုက်ပါ"

အီဗာက ပြောလိုက်သည်။

"ဘာ"

စကော့မှာ ထိုစကားကို ကြားပြီးနောက် အလွန်အမင်း အံ့အားသင့်သွားရသည်။ အီဗာက ဤမျှ လျင်မြန်စွာ မျက်နှာပြောင်းသွားလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။

သို့သော် ဆွန်ဖုန်းက ယခု အီဗာ၏ ဘေးတွင် ရှိနေမည်ဖြစ်ရာ သူတို့နှစ်ဦးကြားတွင် သဘောတူညီချက် တစ်ခုခု ရရှိသွားပြီ ဆိုသည်ကို သူ ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားလေသည်။

"နင် နားမလည်ဘူးလား"

အီဗာက အေးစက်စက် လေသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"နားလည်ပါတယ် နားလည်ပါတယ် ဘယ်လို လုပ်ရမယ် ဆိုတာ ကျွန်တော် သိပါပြီ"

စကော့က ချက်ချင်းပင် ပြန်လည် ဖြေကြားလိုက်သည်။ အီဗာကို သူ မစော်ကားရဲပေ။

အီဗာတစ်ယောက် ဆွန်ဖုန်း၏ ခြိမ်းခြောက်မှုအောက်တွင် ရောက်ရှိနေသည်ကိုတော့ သူ မသိသလို ခန့်မှန်း၍လည်း မရနိုင်ချေ။

"ကောင်းပြီ ဒါပဲ"

အီဗာက ဖုန်းချလိုက်လေသည်။

ဖုန်းချပြီးနောက် ဆွန်ဖုန်း၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သူ၏ကိစ္စ ဖြေရှင်းပြီးသွားပြီဖြစ်ရာ နောက်ထပ် ကိစ္စတစ်ခုကို ဆက်လက် ဖြေရှင်းရဦးမည် ဖြစ်သည်။

"ဆွန်ဖုန်း ငါ လုပ်ရမယ့် ဟာတွေ အကုန် လုပ်ပြီးပြီ နင် ငါ့ကို လွှတ်ပေးသင့်ပြီ"

အီဗာသည် ရုန်းကန်ကာ မတ်တပ်ရပ်လိုက်လေသည်။ သူမ၏ ခြေထောက်နှစ်ဖက်စလုံးမှာ ဒူးထောက်ထားရလွန်းသဖြင့် ထုံကျင်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ငယ်စဉ်ကတည်းက ဤမျှ ဒုက္ခမရောက်ဖူးသလို ဤကဲ့သို့ အနိုင်ကျင့်စော်ကားခံရခြင်းမျိုးကိုလည်း တစ်ခါမှ မကြုံခဲ့ဖူးပေ။

အိမ်ပြန်ရောက်လျှင် ဆွန်ဖုန်းအား ပြင်းပြင်းထန်ထန် လက်စားချေကာ သေအောင်သတ်မည်ဟု သူမ စိတ်ထဲတွင် ကြိတ်၍ ကျိန်တွယ်လိုက်သည်။

ဤကဲ့သို့ မိမိကို ဒူးထောက်စေပြီး သီချင်းဆိုရသည့်အထိ စော်ကားရဲသူကို သူမ ဘယ်သောအခါမှ ခွင့်လွှတ်မည် မဟုတ်ပေ။

ထို့အပြင် နောက်နောင် အပြင်ထွက်တိုင်း သက်တော်စောင့် ခေါ်သွားရန်လည်း သူမ ခိုင်မာစွာ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင်တော့ ဆွန်ဖုန်း၏ လုပ်ရပ်များကြောင့် သူမ တကယ်ကို ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။

"အင်း ဒါပေမဲ့ လုပ်စရာ ကိစ္စ တစ်ခု ကျန်သေးတယ် အခု ငါ နင့်ကို လွှတ်ပေးလို့ မရသေးဘူး"

ဆွန်ဖုန်းက ဆေးလိပ်တစ်လိပ်ကို မီးညှိကာ ရယ်မောလျက် ပြောလိုက်လေသည်။

"နင် ကတိမတည်ဘူးပဲ ငါ အခု တော်တော်လေး စိတ်ရင်းမှန်နဲ့ ဒူးထောက်ခဲ့ပြီးပြီ စကော့ကိုလည်း ဖုန်းဆက်ပြီး နင့်ရဲ့ သတ္တုတွင်း ငှားရမ်းခွင့် ကိစ္စကို ဖြေရှင်းပေးခဲ့ပြီ နင် ဘာလိုချင်သေးတာလဲ"

အီဗာသည် ဆွန်ဖုန်း၏ စကားကို ကြားသောအခါ မျက်နှာပျက်သွားရသည်။ ဆွန်ဖုန်းက သူမကို မလွှတ်ပေးသေးဟု ဆိုလာသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"ဟီးဟီး နင်က အရင် ကတိမတည်တာလေ အခု ငါက နင့်ဆီကနေ သင်ယူနေတာ အင်း ငါ ပြောခဲ့သလိုပဲ နင့်ကို လွှတ်ပေးမယ်လို့ ပြောရင် သေချာပေါက် လွှတ်ပေးမယ် စိတ်ချပါ ဒီကိစ္စ ပြီးတာနဲ့ နင့်ကို ချက်ချင်း လွှတ်ပေးမယ်"

ဆွန်ဖုန်းက ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။

သူက ရိုးသားဖြောင့်မတ်သော အမျိုးသားတစ်ယောက် ဖြစ်သည်။ ဤမိန်းမယုတ်လို ကတိမတည်ဘဲ ပြိုင်ပွဲရှုံးသည်ကိုပင် ကောက်ကျစ်သော နည်းလမ်းများ သုံးတတ်သူမျိုး မဟုတ်ပေ။

အီဗာမှာ ထိုစကားကြောင့် မျက်နှာ အနည်းငယ် ဝင်းပသွားလေသည်။

"နင် တကယ် ငါ့ကို လွှတ်ပေးမှာလား နောက်ဆုံး ကိစ္စက ဘာလဲ"

ဆွန်ဖုန်း၏ အမူအရာက သူမကို လိမ်ညာနေပုံမရဘဲ တကယ်ပြောနေပုံ ရနေသည်။

"သေချာပေါက် နင့်ကို ထိန်းချုပ်ထားနိုင်မယ့် သက်သေ တစ်ခု ယူထားရမှာပေါ့ ဒီလိုမှ နင် အိမ်ပြန်ရောက်ရင် ဒီကိစ္စကို ဖွင့်မပြောရဲတော့မှာ နောက်ဆိုရင်လည်း ငါ့ကို ဆက်ပြီး လာမရှုပ်ရဲတော့မှာ"

ဆွန်ဖုန်းက အလွန် ပေါ့ပါးသော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။

အီဗာ၏ ရင်ထဲတွင် ထိတ်လန့်သွားရသည်။ ဆွန်ဖုန်းက လူသတ်ပြီး နှုတ်ပိတ်ချင်နေတာလား။

မဟုတ်ဘူး... မကြာခင်မှာပင် အီဗာက ဤအတွေးကို ဖယ်ရှားလိုက်သည်။

တကယ်လို့ သူက လူသတ်ရဲသည် ဆိုလျှင်ပင် ပြေး၍ လွတ်မည် မဟုတ်ပေ။ ပြင်းပြင်းထန်ထန် တိုက်ခိုက်ချင်သည် ဆိုလျှင်တောင်မှ မဖြစ်နိုင်ချေ။

ဆွန်ဖုန်းက ဖုန်းကို ထပ်ဖွင့်ကာ ဗီဒီယို ရိုက်ကူးရန် ပြင်ဆင်လိုက်လေသည်။

"ဟီးဟီး ဆွန်ဖုန်းက အရမ်း ယုတ်မာတယ်လေ ငါက နင့်ကို သိပ်တောင် မလုပ်ချင်ပါဘူး ဒါပေမဲ့ နင့်ရဲ့ သက်သေ တစ်ခုကို ရဖို့ ဆိုတော့ ဒီလိုပဲ လုပ်ရတော့မှာပေါ့"

ပြောရင်းနှင့်ပင် ဆွန်ဖုန်းက သူ၏ အပေါ်အင်္ကျီကို ချွတ်လိုက်လေသည်။

"နင် နင် ဘာလုပ်မလို့လဲ"

အီဗာသည် ဆွန်ဖုန်း၏ အပြုအမူကို မြင်သောအခါ အလွန်အမင်း စိုးရိမ်ထိတ်လန့်လာတော့သည်။

"သေချာပေါက် လုပ်ရမှာပေါ့ ပြီးရင် ဒီဗီဒီယိုကို မှတ်တမ်းတင်ထားမယ် နင် ပြန်သွားပြီးရင် ငါ မကြိုက်တာ တစ်ခုခု လုပ်ရဲတယ် ဆိုရင် ဒီဗီဒီယိုက အင်တာနက် လောကမှာ ချက်ချင်း ပြန့်နှံ့သွားမယ်လို့ ငါ ယုံကြည်တယ်"

ဆွန်ဖုန်းက ရယ်မောလိုက်လေသည်။

"နင် နင် အဲဒီလို လုပ်လို့ မရဘူး နင် အဲဒီလို လုပ်ရင် နင် သေချာပေါက် အသေဆိုးနဲ့ သေရလိမ့်မယ်"

အီဗာသည် ဆွန်ဖုန်း၏ စကားမှတစ်ဆင့် ဆွန်ဖုန်း ဘာလုပ်မည်ကို ရှင်းလင်းစွာ သိလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် သူမသည် အလျင်အမြန် ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားလိုက်သော်လည်း နောက်တစ်စက္ကန့်မှာပင် ဆွန်ဖုန်းက သူမ၏ ဆံပင်များကို ကြမ်းတမ်းစွာ ဖမ်းဆွဲလိုက်လေသည်။

ထို့နောက်တွင်တော့ အားလုံး သိသည့်အတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။

ဆွန်ဖုန်းသည် ဗီဒီယို ရိုက်ကူးရင်း အီဗာအား သုံးနာရီခန့် ပြင်းပြင်းထန်ထန် နှိပ်စက်ပြီးမှသာ ရပ်တန့်လိုက်လေသည်။

ကားပေါ်တွင် အီဗာတစ်ယောက် အဝတ်အစားများ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေပြီး ဆံပင်များ ရှုပ်ပွနေကာ လှပသော မျက်နှာလေးမှာလည်း သွေးဆုတ်ဖြူရော်နေလေသည်။

သူမ၏ အမူအရာမှာ မှိုင်းတွေနေပြီး မျက်ရည်များလည်း ခမ်းခြောက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူမက ပါးစပ်ကို ဟထားသော်လည်း စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောနိုင်တော့ပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူမသည် အသံကုန် အော်ဟစ် ငိုကြွေးနေခဲ့ရသည်မှာ သုံးနာရီကျော် ကြာမြင့်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

ယခု သူမသည် အနည်းငယ် သေချင်စိတ်ပင် ပေါက်နေမိသည်။ သူမ ရူးသွပ်သွားတော့မည်ဟု ခံစားနေရသည်။

ဤသည်မှာ သူမ ဘဝတစ်လျှောက်လုံး လုံးဝ မကြုံတွေ့ချင်ဆုံးသော အဖြစ်အပျက် တစ်ခုဖြစ်ပြီး သူမ ဘဝတစ်သက်တာအတွက် ဆေးကြော၍မရသော အမည်းစက်ကြီး တစ်ခု ဖြစ်သွားခဲ့ပြီ။

ဤကိစ္စကို အပြင်လူများသာ သိသွားပါက သူမ ကိုယ်တိုင် သေကြောင်းကြံချင်ရုံ သာမက သူမ၏ မိသားစုလည်း အရှက်ကွဲရမည်မှာ မြေကြီးလက်ခတ်မလွဲ ပင်ဖြစ်သည်။

သူမ၏ လက်ခြေများကို ဆွန်ဖုန်းက ဖြေပေးထားသော်လည်း သူမ မထွက်ပြေးတော့ပေ။ ထွက်ပြေးချင်စိတ်လည်း လုံးဝ မရှိတော့ချေ။

အရာအားလုံး ဖြစ်ပျက်ပြီးသွားပြီ ဖြစ်ရာ ထွက်ပြေးလည်း အချည်းနှီးသာ ဖြစ်ပေမည်။

ဆွန်ဖုန်းက ဗီဒီယိုကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီးနောက် မှိုင်းတွေနေဆဲဖြစ်သော အီဗာကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး ဘာမှ ဆက်မပြောချင်တော့ပေ။

ဘယ်သူက ဒီမိန်းမကို မိမိနှင့် အမြဲတမ်း ဆန့်ကျင်ဘက် လုပ်ခိုင်းနေပါသနည်း။ အစကတည်းက သူမကပင် မိမိကို ကားပြိုင်ရန် စိန်ခေါ်ခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပါလား။

ပြိုင်ပွဲ ရှုံးသွားတော့လည်း ကောက်ကျစ်သော နည်းလမ်းများ သုံးကာ မိမိကို ဒုက္ခပေးခဲ့သည်။ ထိုစဉ်က မိမိက သဘောထား ကြီးကြီးထားကာ ခွင့်လွှတ်ပေးခဲ့ပြီး ဒေါသ မထွက်ခဲ့ပေ။

သို့သော် နောက်တစ်ခါ ထပ်မံ၍ ဒုက္ခပေးရန် ကြိုးစားလာချိန်တွင်တော့ တကယ်ကို သည်းမခံနိုင်တော့ပေ။ ထို့ကြောင့်လည်း ယခုကဲ့သို့ ရက်စက်သော လုပ်ရပ်ကို လုပ်ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

သေချာသည်ပေါ့ ဆွန်ဖုန်း ဤသို့ လုပ်ရခြင်းမှာ နောင်တွင် ပြဿနာ ကြီးကြီးမားမားများ မဖြစ်လာစေရန် ကြိုတင် ကာကွယ်သည့် အနေဖြင့်လည်း ပါဝင်လေသည်။

ဤသုံးနာရီစာ ဗီဒီယိုဖိုင် ရှိနေသရွေ့ အီဗာ ပြန်ရောက်သွားလျှင်တောင် ယနေ့ ဖြစ်ခဲ့သော ကိစ္စများကို ဘာမှ မဖြစ်ခဲ့သကဲ့သို့ တိတ်တဆိတ် နေသွားလိမ့်မည်ဟု ဆွန်ဖုန်း ယုံကြည်ထားသည်။

အကယ်၍ အီဗာက ဆွန်ဖုန်းကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဆန့်ကျင်ရန် ရွေးချယ်မည် ဆိုလျှင်လည်း ဆွန်ဖုန်းက သူမနှင့် ဆက်လက် ကစားပေးရန် အဆင်သင့်ပင် ဖြစ်သည်။

အဆိုးရွားဆုံး အခြေအနေ ရောက်လာလျှင် မိသားစုကို အာဖရိကဘက်သို့ ပြောင်းရွှေ့လိုက်ပြီး ဤလက်တင် မိသားစုနှင့် ဆက်ကစားပေးရုံသာ ရှိသည်။

ဆွန်ဖုန်း ယုံကြည်သည်မှာ သူ ကစားချင်လျှင် အကြီးကြီး ကစားပြီး လက်တင် မိသားစု တစ်ခုလုံးကိုပင် ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်သည် ဆိုခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

အလွန်ဆုံး ဤတစ်နှစ် နှစ်နှစ် အတွင်း ရှာဖွေထားသော စည်းစိမ်များ အားလုံးကို စွန့်လွှတ်လိုက်ရုံသာ ရှိမည်။ နေရာသစ်ကို ရောက်သွားလျှင် အစကနေ ပြန်စ၍ ရပေသည်။

ရွှေလက်ချောင်း ရှိနေသရွေ့ ပြန်လည် ထူထောင်ရန် ဆိုသည်မှာ အချိန် ပြဿနာ တစ်ခုသာ ဖြစ်လေသည်။

"နင် ဒီမှာပဲ တစ်ညလုံး နေချင်တာလား ဒါမှမဟုတ် အိမ်ပြန်ချင်တာလား"

ဆွန်ဖုန်းက ဆေးလိပ်တစ်လိပ်ကို မီးညှိကာ အီဗာကို မေးလိုက်လေသည်။

အီဗာက မလှုပ်မယှက် နေကာ စကားလည်း မပြောဘဲ ခရီးသည်ခုံပေါ်တွင် ကွေးကွေးလေးသာ နေနေလေသည်။ သူမ အသက်ရှူနေသည်ကိုသာ မမြင်ရဘူး ဆိုလျှင် သေသွားပြီဟုပင် ထင်မှတ်ရပေမည်။

"နင် စကားမပြောဘူး ဆိုတော့ ငါတို့ ဟိုတယ် သွားပြီး တစ်ည အိပ်ကြတာပေါ့"

ဆွန်ဖုန်းက ကားကို နှိုးကာ မြို့ထဲသို့ ပြန်လည် မောင်းနှင်သွားလေသည်။ ကားလေးသည် လမ်းမပေါ်တွင် အရှိန်ဖြင့် ပြေးလွှားနေပြီး လမ်းတစ်လျှောက်လုံး အီဗာကမူ ငြိမ်သက်စွာပင် လိုက်ပါလာခဲ့လေတော့သည်။