အခန်း ၃၁၀

အခန်း ၃၁၀ - ဂျပန် မိန်းမနှစ်ဆယ်ကို ခေါ်ယူခြင်း

"စိတ်မပါဘူး ခင်ဗျားတို့ပဲ သွားကြပါ"

ဆွန်ဖုန်းမှာ ယခုအချိန်တွင် ဂျပန် မိန်းမများနှင့် သွားရောက် ပျော်ပါးရန် စိတ်အခြေအနေ လုံးဝ မရှိတော့ပေ။

ခုနက ဤခွေးသူတောင်းစား ဂျပန် တော်ဝင် လေလံရုံက မိမိ နိုင်ငံ၏ အမျိုးသားရေး ရတနာများကို လေလံတင်မည်ဟု ကြားလိုက်ရသဖြင့် သူ၏ စိတ်အခြေအနေမှာ ချက်ချင်းပင် ပေါက်ကွဲထွက်လုမတတ် ဖြစ်သွားရလေသည်။

"မစ္စတာဆွန်ဖုန်း ဒီလောက်ကြီးလည်း စိတ်ဓာတ်မကျပါနဲ့ ကျွန်တော်တို့ အတူတူ သွားပျော်ကြမယ်လေ ဟိုရောက်ရင် ခင်ဗျား စိတ်အခြေအနေ ပြန်ကောင်းလာမှာပါ"

လူဝီရင်က ဝင်ရောက် ဖျောင်းဖျလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်လေ ညီလေးက ဂျပန်တွေကို မုန်းတယ် မဟုတ်လား ဒါဆိုရင် ခဏနေကျရင် အဲဒီ ဂျပန် မိန်းမတွေကို အပြင်းအထန် နှိပ်စက်ပြီး ဒေါသထွက်ပေါက် ရှာလိုက်ပေါ့ အဲဒါ ပိုမကောင်းဘူးလား"

လူဝီကင် အဘိုးကြီးက ဆွန်ဖုန်းကို အကြံပေးလိုက်လေသည်။

ဤအဘိုးကြီး၏ အတွေးအခေါ်များက တကယ်ကို ညစ်ညမ်းလှသည်။ သို့သော် ဤအကြံစည်က ဆွန်ဖုန်းကို အတော်လေး ဆွဲဆောင်သွားနိုင်သည်ကိုတော့ ဝန်ခံရမည်ပင်။ ဟီးဟီး။

"ကောင်းပြီ ဒါဆိုလည်း ခင်ဗျားတို့နဲ့ လိုက်ပြီး တစ်ပတ်လောက် သွားပျော်တာပေါ့"

ဆွန်ဖုန်းက စဉ်းစားပြီးနောက် သဘောတူလိုက်လေသည်။ သူက ဤအောက်တန်းကျသော ဂျပန် မိန်းမများနှင့် တစ်ခါမှ မပျော်ပါးဖူးသေးပေ။

"ဟား အရမ်းကောင်းတယ် သွားကြစို့ အခုပဲ ထွက်ကြမယ်"

လူဝီကင်က အလွန် ပျော်ရွှင်သွားလေသည်။

သိပ်မကြာခင်မှာပင် သူတို့ သုံးယောက်သည် ငွေရှင်းကာ ထွက်လာခဲ့ကြပြီး ချယ်ရီ ဥယျာဉ် ဟုခေါ်သော နေရာတစ်ခုသို့ ဦးတည် ထွက်ခွာလာခဲ့ကြသည်။

ဤနေရာမှာ အလွန် ခမ်းနားထည်ဝါစွာ ပြင်ဆင်ထားသော်လည်း ရိုမန်တစ်ဆန်သော အငွေ့အသက်များလည်း မပျောက်ပျက်ဘဲ ဂျပန် ရိုးရာ ဟန်ပန် အပြည့်အဝ ရှိနေလေသည်။

အထဲသို့ ဝင်လိုက်သည်နှင့် လူကို ချက်ချင်း မျက်စိပွင့်သွားစေသည်။

"အို ကြိုဆိုပါတယ် သူဌေးကြီး သုံးယောက်"

သူတို့ သုံးယောက် ဧည့်ခန်းမ အတွင်းသို့ ဝင်လိုက်သည်နှင့် ဂျပန် ရိုးရာ ကီမိုနို ဝတ်စုံကို ဆင်တူ ဝတ်ဆင်ထားသော ဂျပန် မိန်းမငယ်လေး အယောက် နှစ်ဆယ်ခန့်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

သူတို့က နှစ်တန်း ခွဲ၍ ရပ်နေကြပြီး ဆွန်ဖုန်းတို့ ဝင်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ကိုးဆယ် ဒီဂရီ အထိ နက်ရှိုင်းစွာ ဦးညွှတ်ကာ အသံချိုချိုလေးများဖြင့် "ကြိုဆိုပါတယ်ရှင်" ဟု ပြိုင်တူ နှုတ်ဆက်ကြလေသည်။

ထိုအချိန်တွင် အသက် သုံးဆယ်ကျော် အရွယ်ခန့် ရှိ ကီမိုနို ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသမီး တစ်ဦးက ရှေ့သို့ ထွက်လာပြီး ဆွန်ဖုန်းတို့ကို ဦးညွှတ်ကာ ယဉ်ကျေးစွာ ကြိုဆိုလိုက်သည်။

"သူဌေးကြီး သုံးယောက် နာမည်တပ်ပြီး ခေါ်မလား ဒါမှမဟုတ် ကိုယ်တိုင်ပဲ ရွေးချယ်မလားရှင်"

ထို ကီမိုနို အမျိုးသမီးကြီးက ဆွဲဆောင်မှု ရှိစွာ ပြုံးပြရင်း ဆွန်ဖုန်းတို့ကို မေးလိုက်လေသည်။

"ကိုယ်တို့ ဘာသာကိုယ်ပဲ ရွေးမယ် မင်းတို့ဆီက ကောင်မလေးတွေ အကုန်လုံး ခေါ်ထုတ်လာခဲ့ အကုန်လုံး အပျိုစစ်စစ်တွေပဲ ဖြစ်ရမယ် ကိုယ်တို့ဆီမှာ ပိုက်ဆံ အများကြီး ရှိတယ်"

လူဝီကင် အဘိုးကြီးက ဤနေရာသို့ ပထမဆုံး အကြိမ် လာဖူးခြင်း မဟုတ်မှန်း သေချာလှသည်။ သူက အလွန် ကျွမ်းကျင်စွာဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။

"အို သူဌေးကြီးရယ် ပြဿနာ မရှိပါဘူးရှင် ကျွန်မတို့ ဆိုင်က ကောင်မလေး အများစုက အပျိုစစ်စစ်တွေချည်းပါပဲ စိတ်ချပါ"

ထို ကီမိုနို အမျိုးသမီးကြီးက သိပ်မကြာခင်မှာပင် ကီမိုနို ဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသော မိန်းကလေး လေးငါးဆယ်ခန့်ကို ခေါ်ထုတ်လာခဲ့သည်။

တစ်ယောက်ချင်းစီမှာ အသက် အငယ်ဆုံး ဆိုလျှင် ဆယ့်လေးငါးနှစ်ခန့်သာ ရှိမည်ဟု ခန့်မှန်းရပြီး အကြီးဆုံးကလည်း ဆယ့်ရှစ်နှစ် မကျော်သေးပေ။

အားလုံးက သွယ်လျ လှပနေကြပြီး ခေါင်းလေးများ ငုံ့ကာ ရှက်ရွံ့နေသည့် အမူအရာလေးများ ရှိနေကြရာ တကယ်ကို ထူးခြားသော ဆွဲဆောင်မှု တစ်ခုပင် ဖြစ်လေသည်။

"ညီလေး ဆွန်ဖုန်း ဒီလောက် အများကြီးထဲက ကြိုက်တာ ရွေးတော့ ကိုယ် အရင် သွားရွေးလိုက်ဦးမယ်"

လူဝီကင်က ထိုမိန်းကလေးများကို ကြည့်ရင်း တံတွေးမျိုချလိုက်လေသည်။

ထို့နောက် ဆွန်ဖုန်းကို ပြောကာ ရှေ့သို့ အပြေးအလွှား သွားရောက် ရွေးချယ်တော့သည်။ လူဝီရင်ကလည်း ဟီးဟီးရယ်ကာ ရွေးချယ်ရန် ပြေးသွားလေသည်။

သိပ်မကြာခင်မှာပင် လူဝီကင်က အသက် ဆယ့်လေးငါးနှစ် အရွယ်ခန့်သာ ရှိပုံရသော ကီမိုနို ကောင်မလေး နှစ်ယောက်ကို ရွေးချယ်လိုက်သည်။ လူဝီရင်ကလည်း သုံးယောက် ရွေးချယ်လိုက်သည်။

အားလုံးက နုနယ် ပျိုမျစ်ပြီး အလွန် လှပကြလေသည်။

"ကျွန်တော် အယောက် နှစ်ဆယ် ရွေးမယ် သောက်ကျိုးနည်း ဒီနေ့ ကျွန်တော် တော်တော်လေး ဒေါသထွက်နေတာ"

ဆွန်ဖုန်းကလည်း အားနာမနေတော့ဘဲ ပုံစံအမျိုးမျိုး ရှိသော ကောင်မလေး အယောက် နှစ်ဆယ် တိတိကို ရွေးချယ်လိုက်လေသည်။

သူ၏ လုပ်ရပ်က အလွန် ကြွားလုံးထုတ်လွန်းနေသည်။ အသက် သုံးဆယ်ကျော် အရွယ် ကီမိုနို အမျိုးသမီးကြီးမှာ ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ပြီး မျက်လုံးပြူး ပါးစပ်ဟ ဖြစ်သွားရသည်။

သူမ ဤလုပ်ငန်း လုပ်လာသည်မှာ ကြာပြီ ဖြစ်သော်လည်း ဧည့်သည် တစ်ယောက်တည်းက ကောင်မလေး အယောက် နှစ်ဆယ်ကို တစ်ပြိုင်နက် ရွေးချယ်သည်ကို ပထမဆုံး အကြိမ် မြင်ဖူးခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ဒီ.. ဒီတိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းရည်က နည်းနည်းလေးများ လွန်ကဲမနေဘူးလား။

သို့သော် သိပ်မကြာခင်မှာပင် သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဝမ်းသာပျော်ရွှင်မှုများ အပြည့်အဝ ပေါ်လာတော့သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဧည့်သည်က များများ ရွေးလေ ငွေပိုရလေ ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

"ညီလေး ဆွန်ဖုန်း ညီ ညီလေးက အယောက် နှစ်ဆယ် ယူမလို့လား နည်းနည်းများ မလွန်ကဲလွန်းဘူးလား ညီလေး နိုင်ပါ့မလား အာ ကိုယ် ပြောချင်တာက အားလုံးကို ညီလေး သေချာ အစွမ်းပြနိုင်ပါ့မလားလို့ပါ တကယ်လို့ မလုပ်နိုင်ရင် ပိုက်ဆံ အလကား ကုန်မှာပေါ့"

လူဝီကင်လည်း အံ့သြလွန်း၍ မေးရိုးပင် ပြုတ်ကျမတတ် ဖြစ်သွားရပြီး ဆွန်ဖုန်းကို ချက်ချင်းပင် အရှုံးပေးသွားလေသည်။

"အဟမ်း မစ္စတာဆွန်ဖုန်း ကြည့်ရတာ ခင်ဗျား ဂျပန်တွေကို မုန်းတဲ့ အမုန်းက သာမန်တော့ မဟုတ်ဘူးပဲ"

လူဝီရင်က ပြုံးကာ ဆွန်ဖုန်းကို နောက်ပြောင်လိုက်လေသည်။

ဆွန်ဖုန်း တစ်ယောက်တည်းဖြင့် ကောင်မလေး အယောက် နှစ်ဆယ်စလုံး၏ အပျိုစင်ဘဝကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဖြတ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ မယုံကြည်ပေ။

ဆေးစားထားလျှင်တောင် ရမည် မဟုတ်ပေ။ အကယ်၍ ရခဲ့လျှင်တောင် မနက်ဖြန်ကျလျှင် ဤနေရာမှာပင် အသက်ထွက်သွားလောက်သည်။

"ရပါတယ် ကျွန်တော့်ရဲ့ စွမ်းရည်က သာမန်ထက် အများကြီး ပိုလွန်ပါတယ်"

ဆွန်ဖုန်းက နှုတ်ခမ်းမဲ့ကာ ပြောလိုက်သည်။

ဤဂျပန် မိန်းမယုတ် အယောက် နှစ်ဆယ် ဒုက္ခရောက်သွားစေရမည်ဟု သူ အာမခံရဲသည်။ သူက အခြေခံ အဆင့် မြှင့်တင်ရေး ဆေးရည် ထိုးထားသော အမျိုးသား တစ်ယောက် မဟုတ်ပါလား။

အရင်တစ်ခေါက်က အီဗာသည် သက်သေကောင်း တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။ သူသာ လက်မလျှော့ပေးခဲ့ပါက အီဗာ တစ်ယောက် သူ့လက်အောက်တွင် အသက်ထွက်သွားလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။

"သူဌေးကြီးက ဒီလောက်တောင် စိတ်အားထက်သန်နေမှတော့ ကျွန်မက မစ္စတာဆွန်ဖုန်း အတွက် သီးသန့် အထူး ကြီးမားတဲ့ အခန်းကြီး တစ်ခန်း ပြင်ဆင်ပေးပါ့မယ် သူဌေးကြီး စိတ်ကြိုက် ပျော်ရွှင်အောင် ကစားလို့ ရပါတယ်ရှင်"

ထို ကီမိုနို အမျိုးသမီးကြီးက မျက်နှာချိုသွေးကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ကောင်းပြီ မြန်မြန်လုပ် ကျွန်တော့်ရဲ့ ဓားကြီးက ဆာလောင်မွတ်သိပ်နေတာ ကြာပြီ"

ဆွန်ဖုန်း၏ အသံတွင် အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ပါဝင်နေလေသည်။

သိပ်မကြာခင်မှာပင် ဆွန်ဖုန်းသည် ဂျပန် ကောင်မလေး အယောက် နှစ်ဆယ်ကို ခေါ်ဆောင်ကာ အလွန် ကြီးမားသော သီးသန့် အခန်းကြီး အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားလေသည်။

ထို့နောက်တွင်တော့ သူ၏ ဒေါသထွက်ပေါက်ရှာ လက်စားချေရေး ခရီးစဉ်ကို စတင်ကာ မိုးလင်းသည်အထိ အပြင်းအထန် အချစ်စစ်ပွဲ ဆင်နွှဲလေတော့သည်။

ဂျပန် ကောင်မလေး နှစ်ဆယ်စလုံးမှာ ဆွန်ဖုန်း၏ အစွမ်းကြောင့် အလဲလဲအကွဲကွဲ ဖြစ်သွားကြပြီး အခန်းတစ်ခုလုံးတွင်လည်း ကြမ်းတမ်းလွန်းသော အခြေအနေများ ကျန်ရစ်ခဲ့ကာ ချယ်ရီ ဥယျာဉ် တစ်ခုလုံးကိုပင် တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့လေသည်။

နောက်တစ်နေ့ နံနက်ပိုင်းတွင်။

ဆွန်ဖုန်းသည် တစ်ညလုံး မအိပ်ခဲ့ရသော်လည်း အပြင်ထွက်လာချိန်တွင် အလွန် လန်းဆန်း တက်ကြွနေဆဲ ဖြစ်သည်။

မနေ့ညက သူ၏ ဒေါသတရား အနည်းငယ်ကို လက်စားချေလိုက်နိုင်သဖြင့် သူ၏ စိတ်အခြေအနေလည်း အနည်းငယ် ကောင်းမွန်သွားခဲ့သည်။ နောက်နောင်တွင် ဤကဲ့သို့သော ကိစ္စများကို မကြာခဏ လုပ်ဆောင်ရန် သူ ဆုံးဖြတ်လိုက်လေသည်။

လူဝီကင်နှင့် လူဝီရင် ညီအစ်ကို နှစ်ယောက် ထွက်လာချိန်တွင်မူ သူတို့၏ မျက်လုံးများမှာ ပန်ဒါဝက်ဝံလို မည်းမှောင်နေပြီး ခြေလှမ်းများမှာလည်း ယိမ်းယိုင်နေကာ သေတော့မည့် လူနာများလို ဖြစ်နေကြလေသည်။

"ညီလေး ဆွန်ဖုန်း ဒီဂျပန် ကောင်မလေးတွေက ဘယ်လိုနေလဲ အရသာ မိုက်တယ် မဟုတ်လား ဒီမိန်းမယုတ်တွေက တကယ်ကို လခွမ်း စကားနားထောင်တာပဲ ခွေးမ တစ်ကောင်လိုပဲ ကိုယ်လုပ်သမျှ အကုန် ခံတယ် ပျော်စရာကြီး"

လူဝီကင်က ထွက်လာလာချင်း ဆွန်ဖုန်း စောင့်နေသည်ကို မြင်သောအခါ သူ၏ မနေ့ညက နာကျင်ခဲ့ရသော အို မဟုတ်ဘူး ပျော်ရွှင်ခဲ့ရသော အတွေ့အကြုံများကို စတင် ဖောက်သည်ချတော့သည်။

"အေး ဒါနဲ့ ညီလေး မနေ့ညက အားလုံး ဘယ်နှယောက်ကို အပြတ်ရှင်းနိုင်ခဲ့လဲ ငါးယောက်လား ဒါမှမဟုတ် ခုနစ်ယောက်လား"

ထိုအချိန်တွင် လူဝီရင်လည်း ထွက်လာပြီး ဆွန်ဖုန်းက လန်းဆန်းတက်ကြွနေဆဲ ဖြစ်သည်ကို မြင်သောအခါ အလွန် သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်လေသည်။

"အားလုံးကို ကျွန်တော် အပြတ်အသတ် အနိုင်ယူလိုက်တယ် အယောက် နှစ်ဆယ် တစ်ယောက်မှ လွတ်မသွားဘူး"

ဆွန်ဖုန်းက ပျော်ရွှင်စွာ ရယ်မောလိုက်လေသည်။

"အို ဘုရားရေ ညီလေး နောက်နေတာ မဟုတ်ဘူးမလား"

လူဝီကင်မှာ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး လုံးဝ မယုံကြည်နိုင်အောင် ဖြစ်သွားရသည်။

ဆွန်ဖုန်းက လက်ဝှေ့ကျော် တိုင်ဆန် များလားဟု သူ တိတ်တဆိတ် တွေးလိုက်မိသည်။ ထိုခေတ်က လက်ဝှေ့ကျော် တိုင်ဆန်သည် တစ်ညတည်းဖြင့် မိန်းမ နှစ်ဆယ်ကျော်ကို အနိုင်ယူခဲ့ပြီး နေရာပေါင်းများစွာ လှည့်လည်ခဲ့ဖူးသည် မဟုတ်ပါလား။

ဆွန်ဖုန်းတွင် ဤမျှလောက် စွမ်းရည် ရှိမည်ကို သူ မယုံကြည်ပေ။

"ဟွန့် မယုံရင် ခင်ဗျားတို့ ဝင်သွားပြီး ကြည့်လိုက်ပါလား"

ဆွန်ဖုန်းက နှုတ်ခမ်းမဲ့ကာ ပြောလိုက်သည်။ ဒီအဘိုးကြီး နှစ်ယောက် လူငယ်တွေရဲ့ စွမ်းရည်ကို ဘယ်တော့မှ နားလည်မှာ မဟုတ်ဘူး။

"ကြည့်ရတာ တကယ်ပဲ ထင်တယ် ညီလေး ဆွန်ဖုန်း ကိုယ်တို့က ညီအစ်ကိုတွေ မဟုတ်လား"

လူဝီကင်က ချက်ချင်းပင် သောက်ရမ်း ရင်းနှီးသည့် ဟန်ဖြင့် ခေါ်လိုက်ရာ ဆွန်ဖုန်း တစ်ယောက် ကြက်သီးများပင် ထသွားရလေသည်။

"ညီအစ်ကိုတွေပါပဲ ဘာဖြစ်လို့လဲ"

ဆွန်ဖုန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"ညီအစ်ကို ဆိုရင်လည်း ပြီးတာပါပဲ ကိုယ် တစ်ခုလောက် မေးချင်လို့ မနေ့ညက ညီလေး ဘာဆေး အမျိုးအစား သောက်ထားတာလဲ ကိုယ့်ကိုလည်း နည်းနည်း မိတ်ဆက်ပေးပါလား နောက်တစ်ခါ ကိုယ်လည်း စမ်းကြည့်ချင်လို့"

လူဝီကင်က မျှော်လင့်ချက် ကြီးစွာဖြင့် မေးလိုက်လေသည်။

"ခင်ဗျား ကျက်သရေကို မရှိဘူး ကျုပ် တစ်ခါမှ ဆေးမသောက်ဖူးဘူး ကျုပ်က တကယ့် စွမ်းရည် စစ်စစ်နဲ့ လုပ်တာဗျ ခင်ဗျားသာ ဆေးသောက်တာ ခင်ဗျား တစ်မိသားစုလုံး ဆေးသောက်တာ"

ဆွန်ဖုန်း တစ်ယောက် ဒေါသထွက်လွန်း၍ ဆဲရေးတိုင်းထွာတော့သည်။

"ကောင်းပါပြီ"

လူဝီကင်က ဆွန်ဖုန်း ပက်ဖျန်းလိုက်သော တံတွေးများကို သုတ်ကာ တိုးတိုးလေး ညည်းညူလိုက်သည်။

"အာရှသားတွေက သိပ်မစွမ်းဘူး ဆို ဘယ်လိုဖြစ်လို့ ဆွန်ဖုန်းက ဒီလောက်တောင် စွမ်းနေရတာလဲ သိပ္ပံနည်း မကျဘူး"

"သိပ္ပံနည်း မကျတာ ခင်ဗျား အမေပဲ လစ်စမ်းပါ"

"..."

"အဟမ်း ကျွန်တော်တို့ အရင်ဆုံး နံနက်စာ သွားစားကြတာပေါ့ နေ့လယ်ကျရင် လေလံပွဲ စတော့မှာ ကျွန်တော်တို့ သွားကြည့်ရဦးမယ်"

လူဝီရင်က အနေရခက်စွာဖြင့် သူ၏ အစ်ကိုကို ဝင်ရောက် ကယ်တင်ပေးလိုက်ရသည်။

သူ၏ အစ်ကိုမှာ အသက်အရွယ်ရလာသဖြင့် ထိုကိစ္စတွင် အလွန် အချိန်တိုသူ တစ်ယောက် ဖြစ်ကြောင်း သူ သိသည်။ ထို့ကြောင့် ဤကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ အလွန် အာရုံစိုက်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

"ကောင်းပြီ ကောင်းပြီ နံနက်စာ အရင် စားကြတာပေါ့"

ထို့နောက် သူတို့ သုံးယောက်သည် ချယ်ရီ ဥယျာဉ်မှ ထွက်ခွာလာပြီး နံနက်စာ သွားစားကြလေသည်။

သူတို့ သုံးယောက် ထွက်သွားပြီးနောက် မနေ့က သူတို့ကို ဧည့်ခံခဲ့သော မာမာဆန် ကီမိုနို အမျိုးသမီးကြီးသည် ဆွန်ဖုန်း၏ သီးသန့် အခန်းကြီး အတွင်းသို့ ဝင်ရောက် ကြည့်ရှုလိုက်သည်။

ထိုမြင်ကွင်းက သူမကို မိုးကြိုးပစ်ချလိုက်သကဲ့သို့ အံ့သြတုန်လှုပ်သွားစေပြီး လန့်သေမတတ်ပင် ဖြစ်သွားရလေသည်။

အခန်းထဲတွင် ဂျပန် ကောင်မလေး အယောက် နှစ်ဆယ်စလုံးမှာ အားအင် ကုန်ခမ်းနေပြီး သေတော့မည့် လူများလို မလှုပ်မယှက် လဲလျောင်းနေကြသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

သူတို့၏ ရင်ဘတ်များ နိမ့်ချည်မြင့်ချည် ဖြစ်ကာ အသက်ရှူနေသည်ကို မတွေ့ရပါက သေသွားပြီဟုပင် ထင်မှတ်ရပေမည်။

ကုတင်ပေါ်တွင်လည်း သွေးကွက်လေးများက ပန်းပွင့်လေးများအလား အကွက် နှစ်ဆယ် တိတိ ရှိနေလေသည်။ ပိုလည်းမပို လိုလည်းမလိုပေ။

"ပြီးပြီ ပြီးပြီ အကုန်လုံး အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရသွားကြပြီ"

ကီမိုနို အမျိုးသမီးကြီးက အော်ဟစ် ညည်းညူလိုက်လေတော့သည်။

မွန်းလွဲပိုင်း အချိန်တွင် ဆွန်ဖုန်းနှင့် လူဝီကင် ညီအစ်ကိုတို့သည် ဂျပန် တော်ဝင် လေလံရုံ၏ အမှတ် ၁ လေလံ ခန်းမ အတွင်းသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။

ထိုအချိန်တွင် လူသံများ ဆူညံနေပြီး ခုံရာပေါင်းများစွာမှာလည်း အားလုံးနီးပါး ပြည့်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ရောက်လာကြသော ဝယ်သူများမှာ အသားအရောင် မျိုးစုံ ရှိကြသည်။

ကြည့်ရသည်မှာ ဤတစ်ကြိမ် လေလံပွဲက ဖောက်သည် အများအပြားကို ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့ပုံ ရသည်။ ယခင်က ဆွန်ဖုန်း လေလံတင်ခဲ့သော ရွှေသင်္ဘော အုပ်စု လေလံပွဲထက် အနည်းငယ်သာ လျော့နည်းပုံ ရလေသည်။

"ကြားပြီးပြီလား ဒီတစ်ခေါက် လေလံပွဲကို အပိုင်း နှစ်ပိုင်း ခွဲထားတယ်တဲ့ ပထမပိုင်းက အဆင့်နိမ့် ပစ္စည်းတွေကိုပဲ လေလံတင်မှာ နောက်တစ်ပိုင်းကမှ အဆင့်မြင့် ပစ္စည်းတွေတဲ့ ကျွန်တော် စုံစမ်းရသလောက် ဒုတိယပိုင်းမှာ ရှေးဟောင်း ပစ္စည်း ဆယ်ခုပဲ လေလံတင်မှာတဲ့ ကြားရတာက အဲဒီ ရှေးဟောင်း ပစ္စည်း ဆယ်ခုစလုံးက တရုတ် ရှေးခေတ် နိုင်ငံတော် အဆင့် ရတနာတွေချည်းပဲ တန်ဖိုး ဖြတ်လို့တောင် မရဘူးတဲ့ ဒါကြောင့် ဒီနေ့ ပွဲက အမြည်း သဘောလောက်ပဲ ရှိပြီး မနက်ဖြန် ဒုတိယပိုင်းကမှ တကယ့် ပွဲအစစ်ပဲတဲ့"

"ဒါကို ကျွန်တော်လည်း ကြားပါတယ် ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့ လေလံတင်မယ့် ရှေးဟောင်း ပစ္စည်းတွေနဲ့ ကျောက်စိမ်းတွေ ထဲမှာလည်း တရုတ် ရှေးခေတ် ရှေးဟောင်း ပစ္စည်းတွေ အများကြီး ပါတယ် ဈေးက အရမ်းကြီး မကြီးဘဲ အဆင့် အရမ်း မမြင့်ပေမဲ့ လူအများကြီးကိုတော့ ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့တယ် ကြည့်လေ အခုဆို ခုံတွေ အားလုံးနီးပါး ပြည့်နေပြီ"

"ဟုတ်တယ် ဒီတစ်ခေါက် လေလံပွဲက အာရှမှာ မကြာသေးမီ နှစ်တွေ အတွင်း အကြီးကျယ်ဆုံး လေလံပွဲ တစ်ခု ဖြစ်လာမှာ သေချာတယ်"

"ဒါပေါ့ အဲဒီ နိုင်ငံတော် အဆင့် တရုတ် ရတနာ ဆယ်ခုက လူဒီလောက် အများကြီးကို ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့တာကိုး နိုင်ငံတော် အဆင့် ရတနာတွေလေ ဝယ်သွားရင် ဘယ်တော့မှ ဈေးမကျမယ့် ပစ္စည်းတွေ"

"ဟားဟား အဲဒီ တရုတ်တွေက တခြားလူတွေ သူတို့ ဘိုးဘေးတွေရဲ့ နိုင်ငံတော် ရတနာတွေကို လေလံတင်နေတာ ကြည့်ပြီး ဘယ်လို ခံစားရမလဲ မသိဘူး ဒီနှစ်ပိုင်းတွေမှာ အဲဒီ မျိုးချစ် ဆိုတဲ့ လူတွေက နိုင်ငံတော် ရတနာတွေကို ဈေးကြီးပေးပြီး ပြန်ဝယ်နေကြတာ ကျွန်တော် အများကြီး တွေ့ဖူးတယ် တရုတ်တွေ အမြင်မှာတော့ ဒါက မျိုးချစ်စိတ်ပဲ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့ အမြင်မှာတော့ သူတို့က ပိုက်ဆံများပြီး လူအ နေတာပဲ"

"ဟားဟားဟား ခင်ဗျား ပြောတာ အရမ်း မှန်တယ် ဒါပေမဲ့ လက်ရှိ တရုတ်တွေက တကယ်ကို ပိုက်ဆံ ချမ်းသာတယ်ဗျ ခင်ဗျား ကြည့်လေ အခု ကမ္ဘာပေါ်မှာ အကြီးဆုံး ဇိမ်ခံပစ္စည်း သုံးစွဲသူတွေက တရုတ်တွေပဲ အဲဒီလူတွေက အချင်းချင်း ယှဉ်ပြိုင်ရတာ ကြိုက်တယ် ဟန်ရေးပြရတာ ကြိုက်တယ် အင်း သူဌေးပေါက်စ တွေလိုပဲ စီးပွားရေးလေး နည်းနည်း ပြန်ကောင်းလာတော့ သူဌေးပေါက်စတွေ အများကြီး ထွက်ပေါ်လာတာပဲ"

"ဒီအမြင်ကို ကျွန်တော် အပြည့်အဝ ထောက်ခံတယ် ဒါပေမဲ့ တရုတ်တွေသာ ဒီဇိမ်ခံပစ္စည်းတွေကို မသုံးစွဲရင် ကမ္ဘာပေါ်က ဇိမ်ခံပစ္စည်း ကုမ္ပဏီ ဘယ်လောက်တောင် ဒေဝါလီ ခံရမလဲ မသိဘူး ဒီသူဌေးပေါက်စ တွေကို ကျွန်တော်တို့ အထင်သေးပေမဲ့ သူတို့က တော်တော်လေး ချစ်စရာ ကောင်းသေးတယ်"

"ဟားဟားဟား"

"ဒီလောက် အသံကျယ်ကျယ် မပြောနဲ့လေ ဒီမှာ တရုတ်တွေ ရှိတယ်ဗျ သူတို့ ကြားသွားရင် မကောင်းဘူး"

"ဟုတ်သားပဲ ကျွန်တော်တို့ ခပ်တိုးတိုး နေကြတာပေါ့"

ထိုလူများ ဆွေးနွေးနေသော အကြောင်းအရာများ အားလုံးကို မနီးမဝေးတွင် ရှိနေသော ဆွန်ဖုန်းက ရှင်းလင်း ပြတ်သားစွာ ကြားနေရလေသည်။

ဆွန်ဖုန်းမှာ ယခုအချိန်တွင် မျက်လုံးများမှ ဒေါသမီးတောက်များ ထွက်လာမတတ် ဖြစ်နေပြီး လက်သီးများကို တင်းတင်းဆုပ်ကာ သွေးကြောများပင် ထောင်ထနေသည်။ သူ ထသွားပြီး ထိုခွေးသူတောင်းစား များကို အသေအလဲ ထိုးကြိတ်ပစ်ချင်စိတ် ပေါက်နေမိသည်။

ဤနေရာရှိ မည်သည့် တရုတ်လူမျိုးမဆို ဤစကားများကို ကြားလျှင် ဒေါသထွက်မည်မှာ သေချာကြောင်း ကျွန်တော် ယုံကြည်သည်။

သို့သော် ပြန်လည် စဉ်းစားကြည့်ရန်လည်း လိုအပ်ပေသည်။ သူတို့၏ စကားများက အလွန် ယုတ်မာသော်လည်း အချို့စကားများက အမှန်တရားများ ဖြစ်နေသည်။ သက်ပြင်းချရင်း ဝမ်းနည်းခြင်း သုံးမိနစ်။

ဆွန်ဖုန်း ပေါက်ကွဲတော့မည်ကို မြင်သောအခါ လူဝီကင်က ဆွန်ဖုန်း၏ အင်္ကျီကို ဆွဲကာ ဖျောင်းဖျလိုက်သည်။

"ညီလေး ဆွန်ဖုန်း စိတ်မလှုပ်ရှားပါနဲ့ သူတို့ကို ခွေးဟောင်တယ်လို့ပဲ သဘောထားလိုက်ပါ ကိုယ်တို့လို အောင်မြင်တဲ့ သူတွေက ခွေးတွေနဲ့ ပြဿနာ မရှာဘူးလေ ဟုတ်တယ် မဟုတ်လား"

"ဟုတ်တယ် အစ်ကိုကြီး ပြောတာ မှန်တယ် ကျွန်တော်တို့က ခွေးတွေနဲ့ ဒေါသမထွက်ဘူး"

လူဝီရင်ကလည်း အနည်းငယ် စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ဝင်ရောက် ဖြန်ဖြေပေးလေသည်။

သူတို့က ဆွန်ဖုန်း၏ ဒေါသ အကြောင်းကို အလွန် ကောင်းကောင်း သိထားသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် နေ့လယ်က အားကစားရုံသို့ သွားစဉ် ဆွန်ဖုန်းက သဲအိတ် တစ်လုံးကို လက်သီး တစ်ချက်တည်းဖြင့် ပေါက်ပြဲသွားအောင် ထိုးလိုက်သည်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထိုမြင်ကွင်းက သူတို့ကို အလွန် ထိတ်လန့်သွားစေခဲ့သည်။ ယခု ဆွန်ဖုန်းသာ ထသွားပြီး လူရိုက်မည် ဆိုပါက လူသေမှု ဖြစ်သွားနိုင်ကြောင်း သူတို့ တွေးမိသည်။

"ရပါတယ် ကျွန်တော် အဆင်ပြေပါတယ်"

ဆွန်ဖုန်းက သက်ပြင်း တစ်ချက် ချလိုက်ပြီး ထိုင်ချကာ အေးအေးဆေးဆေး ပြောလိုက်လေသည်။

"ဟားဟား အဆင်ပြေရင် ပြီးတာပါပဲ ကျွန်တော်တို့ လေလံပွဲ စမယ့် အချိန်ကိုပဲ အေးအေးဆေးဆေး စောင့်ကြတာပေါ့ နောက်ထပ် မိနစ်အနည်းငယ် ဆိုရင် စတော့မယ် ထင်တယ်"

တကယ်ပါပဲ သိပ်မကြာခင်မှာပင် လေလံပွဲ စတင်လေသည်။

ခန်းမ အတွင်းရှိ လူများ အားလုံး နေရာတကျ ထိုင်လိုက်ကြပြီး ဆူညံသံများလည်း တဖြည်းဖြည်း ငြိမ်သက်သွားလေသည်။

စင်မြင့်ပေါ်သို့ လှပသော ရွှေဝါရောင် ဆံပင်ပိုင်ရှင် အနောက်တိုင်းသူ တစ်ဦး တက်လာပြီး အဖွင့်စကား စတင် ပြောကြားလေသည်။

သိပ်မကြာခင်မှာပင် ဂျပန် တော်ဝင် လေလံရုံ၏ ဒုတိယ အထွေထွေ မန်နေဂျာ တက်လာပြီး မိန့်ခွန်း ပြောကြားသည်။ မကြာမီ အောက်ဘက်မှ လက်ခုပ်သံများ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

"အခု ဒီလေလံပွဲကို တရားဝင် စတင်ကြောင်း ကြေညာပါတယ် ပထမဆုံး လေလံပစ္စည်းကို စင်မြင့်ပေါ် ယူလာပေးပါ"

ရွှေဝါရောင် ဆံပင်ပိုင်ရှင် အနောက်တိုင်းသူ၏ အသံနှင့်အတူ မိန်းမလှလေး တစ်ဦးက မင်မင်းဆက် ခေတ်က ကြွေထည် တစ်ခုကို သယ်ဆောင်လာလေသည်။

"ဒီပစ္စည်းက တရုတ်ပြည် မင်မင်းဆက် ခေတ်က အပြာရောင် ကြွေထည် ဖြစ်ပါတယ်..."

ရွှေဝါရောင် ဆံပင်ပိုင်ရှင်၏ မိတ်ဆက်စကား အပြီးတွင် လေလံဆွဲခြင်းကို စတင်လေသည်။ အောက်ဘက်ရှိ ဝယ်သူ အများအပြားက စတင် ယှဉ်ပြိုင် လေလံဆွဲကြတော့သည်။

"ဒီဒုတိယ ပစ္စည်းက ချင်းမင်းဆက် ခေတ်က ပြဒါး လက်ဖက်ရည်အိုး ဖြစ်ပါတယ်..."

"တတိယ ပစ္စည်းက စုန့်မင်းဆက် ခေတ်က..."

လေလံပစ္စည်းများကို တစ်ခုပြီး တစ်ခု စင်ပေါ်သို့ တင်လာကြပြီး ရွှေဝါရောင် ဆံပင်ပိုင်ရှင်က မိတ်ဆက်ပေးကာ အခြေခံ ဈေးနှုန်း သတ်မှတ်ပေးပြီးနောက် အောက်ဘက်ရှိ လူများက အပြင်းအထန် စတင် ယှဉ်ပြိုင် လေလံဆွဲကြတော့သည်။

လေလံပွဲ တစ်ဝက်ခန့် ရောက်သောအခါ ဆွန်ဖုန်းက အကြမ်းဖျင်း တွက်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ ယနေ့ လေလံပွဲတွင် လေလံတင်သော ရှေးဟောင်း ပစ္စည်း အများစုမှာ တရုတ်ပြည် မင်နှင့် ချင်း မင်းဆက် ခေတ်များမှ ပစ္စည်းများ အများဆုံး ဖြစ်ပြီး စုန့်နှင့် ယွမ် မင်းဆက်များမှ ပစ္စည်းများလည်း ပါဝင်သည်။

ကျန်ရှိသော အနည်းငယ်သာ အခြားနိုင်ငံများ၏ ရှေးဟောင်း ပစ္စည်းများ ဖြစ်ကြသည်။

ဤအခြေအနေကို မြင်တွေ့ရသောအခါ ဆွန်ဖုန်းမှာ အံကြိတ်ကာ ဒေါသထွက်နေမိသည်။ မိမိ ဘိုးဘေးများ၏ ရတနာများကို ဂျပန်များက လေလံတင်နေသည်ကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ ကြည့်နေရခြင်းက အရှက်ရစရာ တစ်ခု ဖြစ်ပြီး သူတို့က ငွေရှာနိုင်နေသေးသည် မဟုတ်ပါလား။ တွေးကြည့်လေ ဒေါသထွက်လေပင်။

ဤရတနာများ၏ တန်ဖိုးမှာ ယွမ် တစ်သိန်းကျော်မှ သိန်းဂဏန်း အထိ သို့မဟုတ် သိန်းဂဏန်းမှ သန်းဂဏန်း အထိ ရှိပြီး ယွမ် သန်းဆယ်ချီ တန်သော ပစ္စည်းများမှာ အလွန် ရှားပါးလှသည်။

သို့သော် လေလံဆွဲမှုကတော့ အလွန် ပြင်းထန်လှသည်။

ယခုအချိန်အထိ ပစ္စည်း နှစ်ရာကျော် လေလံတင် ရောင်းချပြီးပြီ ဖြစ်သည်။ အချို့ကိုတော့ ပစ္စည်း ဆယ်ခု သို့မဟုတ် အခု နှစ်ဆယ် ပေါင်း၍ လေလံတင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ခုနက မိတ်ဆက်ချက်များ အရ ယနေ့ လေလံပွဲတွင် ရှေးဟောင်း ပစ္စည်း လေးငါးရာခန့် လေလံတင်မည်ဟု ခန့်မှန်းရပြီး ထိုအထဲတွင် တရုတ် ရှေးဟောင်း ပစ္စည်းများက ၈၀ ရာခိုင်နှုန်းခန့် ပါဝင်နေသည်။

ထို့အပြင် မနက်ဖြန်ပွဲကမှ အရေးအကြီးဆုံး ဖြစ်ပြီး နိုင်ငံတော် အဆင့် တရုတ် ရတနာ ဆယ်ခုကို လေလံတင်မည် ဖြစ်သည်။ မနက်ဖြန်တွင် ထိုဆယ်ခုတည်းကိုသာ သီးသန့် လေလံတင်မည်ဟု သိရသည်။

ကြားရသလောက် အနည်းဆုံး တစ်ခုကိုပင် ယွမ် သန်းတစ်ရာကျော် တန်ဖိုးရှိသည်ဟု ဆိုလေသည်။