အခန်း ၃၈၂

အခန်း ၃၈၂ - နာဇီ ရတနာ သင်္ဘော

ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရလျှင် ဆွန်ဖုန်းက ဤ နာဇီ ရတနာ သင်္ဘောကို အလွန် စိတ်ဝင်စားနေလေသည်။

အကယ်၍ ရှာတွေ့ခဲ့ပါက ဧရာမ ဝင်ငွေကြီး တစ်ခု ထပ်ရမည် ဖြစ်သည်။ အရေးအကြီးဆုံးမှာ ဤကဲ့သို့ ငွေရှာရသည်က မြန်ဆန်ပြီး များပြားလှသည်။ ကုန်ကျစရိတ် နည်းပါးပြီး ရေနံမြေ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုထက် အဆပေါင်းများစွာ မြန်ဆန်စွာ အရင်းကျေနိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် ဆွန်ဖုန်းက ဤမျှလောက် အာရုံစိုက်နေခြင်း ဖြစ်လေသည်။

သေချာသည်ပေါ့ ဤကဲ့သို့ ပဟေဠိဆန်သော ရတနာ သင်္ဘောမျိုးကို အခြားသူများ ဆိုလျှင် တစ်သက်လုံး ရှာဖွေနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။ အကယ်၍ ရှာဖွေမည် ဆိုလျှင်တောင် အနှစ်နှစ်ဆယ် သုံးဆယ်ခန့် အချိန်ယူရမည် ဖြစ်ပြီး ထိုကာလ အတွင်း အချိန်နှင့် ငွေကြေး မည်မျှ ကုန်ကျမည်ကို မသိနိုင်ပေ။

သို့သော် ဆွန်ဖုန်းကတော့ မတူပေ။ သူ့တွင် ရေငုပ် ဝတ်စုံနှင့် ထောက်လှမ်းရေး စနစ် ရှိနေသည်။ သင်္ဘော နစ်မြုပ်သည့် နေရာကို အကြမ်းဖျင်း သိရုံဖြင့် ထိုနေရာသို့ သွားရောက်ကာ အမှန်တကယ် ရှိမရှိ ရှာဖွေနိုင်လေသည်။

"ကြည့်ရတာ ငါ နောက်ရက် အနည်းငယ် နေရင် အဲဒီဘက်ကို တစ်ခေါက်လောက် သွားမှ ရတော့မယ်"

ဆွန်ဖုန်းက ဖုန်းချလိုက်ပြီးနောက် တီးတိုး ရေရွတ်လိုက်လေသည်။

နာဇီ ရတနာ သင်္ဘော ဆိုသည်မှာ ကမ္ဘာ့ ရတနာ ရှာဖွေရေး သမိုင်းတွင် ကြီးမားသော ပဟေဠိ တစ်ခု ဖြစ်ပြီး ၎င်းတွင် တင်ဆောင်လာသော ဒေါ်လာ သန်းရာချီ တန်ဖိုးရှိ ရွှေရတနာများမှာ ပင်လယ်ကြမ်းပြင်တွင် အိပ်မောကျနေလေသည်။

ဤရတနာ သင်္ဘော နစ်မြုပ်ခဲ့သည့် အချိန်မှာ ၁၉၄၃ ခုနှစ် ဖြစ်သည်။ သင်္ဘောပေါ်တွင် ရွှေငွေ ရတနာ သေတ္တာ အလုံး ၅၀ တင်ဆောင်လာခဲ့ပြီး ကျွမ်းကျင်သူများ၏ ခန့်မှန်းချက် အရ တန်ဖိုးအားဖြင့် အမေရိကန် ဒေါ်လာ ၂.၅ ဘီလီယံခန့် ရှိမည်ဟု ဆိုကြလေသည်။

ဒုတိယ ကမ္ဘာစစ် အတွင်း ဂရိနိုင်ငံ မြောက်ပိုင်း ဆိပ်ကမ်းမြို့ ဖြစ်သော ဒါဆာရိုနီကာ သည် ဂျူး လူမျိုး ကုန်သည်များ စုစည်း နေထိုင်ရာ နေရာ ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်က ဂျာမန် စစ်တပ်များ ဂရိနိုင်ငံသို့ ကျူးကျော် ဝင်ရောက်လာသောအခါ မက်စ် ဟု အမည်ရသော နာဇီ ဂက်စတာပို အရာရှိကြီး တစ်ဦးက ဒေသခံ ဂျူး ကုန်သည်များကို ခေါ်ယူ တွေ့ဆုံခဲ့သည်။ သူတို့၏ ပိုင်ဆိုင်မှု ငွေကြေးများကို အပ်နှံမှသာ သေဒဏ်မှ ကင်းလွတ်မည် သို့မဟုတ် ချွေးတပ်စခန်းများသို့ ပို့ဆောင်ခံရခြင်းမှ ကင်းလွတ်မည်ဟု ခြိမ်းခြောက်ခဲ့လေသည်။

ဂျူး ကုန်သည်များမှာ မိမိတို့၏ ပိုင်ဆိုင်မှု ရတနာများကို မဖြစ်မနေ ထုတ်ပေးခဲ့ရသည်။ ဤသို့ဖြင့် တန်ဖိုး မဖြတ်နိုင်သော ငွေကြေး ရတနာများမှာ မက်စ် ၏ အိတ်ကပ်ထဲသို့ လုံးလုံးလျားလျား ရောက်ရှိသွားခဲ့လေသည်။

၁၉၄၃ ခုနှစ်တွင် ဂျာမန် စစ်တပ်များ စတင် ဆုတ်ခွာရချိန်၌ မက်စ် သည် လုယက်ထားသော ရွှေငွေ ရတနာများကို တံငါလှေ တစ်စင်းပေါ် တင်ကာ ထွက်ပြေးခဲ့လေသည်။ သင်္ဘောက ဂရိနိုင်ငံ ဒါဆာရိုနီကာ ပင်လယ်ပြင်သို့ ရောက်ရှိချိန်တွင် မတော်တဆမှု ဖြစ်ကာ နစ်မြုပ်သွားခဲ့လေသည်။

၁၉၉၉ ခုနှစ်တွင် လူအချို့က ဆယ်ယူရန် ကြိုးစားခဲ့ကြပြီး အဖွဲ့အစည်း အသီးသီး၏ အာရုံစိုက်မှုကို ချက်ချင်း ရရှိခဲ့သည်။ သို့သော် ဆက်လက် လုပ်ဆောင်သော ဆယ်ယူရေး လုပ်ငန်းစဉ်များတွင် ရေငုပ်သမားများက နစ်မြုပ် သင်္ဘောကို မတွေ့ရှိခဲ့ကြပေ။

ဆယ်ယူရေး အဖွဲ့များက အဆင့်မြင့် ဆိုနာ နေရာရှာဖွေရေး စနစ်များကိုပင် အသုံးပြုခဲ့သော်လည်း ယနေ့တိုင် ဘာမှ မတွေ့ရှိရသေးချေ။ နာဇီ ရတနာ သင်္ဘော နစ်မြုပ်သည့် နေရာ အတိအကျမှာ ယနေ့တိုင် ပဟေဠိ တစ်ခု အဖြစ် ကျန်ရှိနေဆဲ ဖြစ်လေသည်။

ခုနက ဆွန်ဖုန်း၏ လူများ ဖုန်းဆက် ပြောလာသည်မှာ နာဇီ ရတနာ သင်္ဘော၏ သဲလွန်စကို ဒါဆာရိုနီကာ ပင်လယ်ပြင်တွင် တွေ့ရှိခဲ့ကြောင်း ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ဤသတင်းကို သူတို့သာ သိခြင်း မဟုတ်ဘဲ အခြား ဆယ်ယူရေး ကုမ္ပဏီ နှစ်ခုကလည်း သိရှိထားကြလေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤသတင်းက ဒေသတွင်းတွင် ပြန့်နှံ့နေသောကြောင့်ပင်။ ထိုကုမ္ပဏီ နှစ်ခုကလည်း လက်ရှိတွင် ဤပင်လယ်ပြင်၌ နာဇီ ရတနာ သင်္ဘောကို ရှာဖွေနေကြလေသည်။

အခြေအနေက ဤသို့ ဖြစ်သည်။ ရေငုပ်သမား တစ်ဦးက ဤပင်လယ်ပြင်၏ ပင်လယ်ကြမ်းပြင်တွင် မတော်တဆ ရွှေသေတ္တာ တစ်လုံးကို တွေ့ရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ကျွမ်းကျင်သူ အချို့၏ ခန့်မှန်းချက်နှင့် စစ်ဆေးချက်များ အရ နာဇီ ရတနာ သင်္ဘောမှ ကျကျန်ရစ်ခဲ့သော ရွှေသေတ္တာ တစ်လုံး ဖြစ်နိုင်ခြေ အလွန် များကြောင်း သိရလေသည်။

သေချာသည်ပေါ့ ဒါက ခန့်မှန်းချက်သာ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤပင်လယ်ပြင်တွင် နာဇီ ရတနာ သင်္ဘော ကဲ့သို့ ရွှေများ တင်ဆောင်လာသော သင်္ဘော နစ်မြုပ်မှုမျိုး မရှိခဲ့ဖူးချေ။ ထို့ကြောင့် ဤခန့်မှန်းချက်မှာ အလွန် ခိုင်လုံလေသည်။

ဆိုလိုသည်မှာ ဤတစ်ကြိမ် ဖြစ်ရပ်က ၁၉၉၉ ခုနှစ်ကကဲ့သို့ သတင်း ပေါက်ကြားသွားခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်က အရင်တစ်ခေါက်ထက် ပိုမို ခိုင်လုံလေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လူတစ်ယောက်က ရွှေသေတ္တာ တစ်လုံးကို အမှန်တကယ် ရရှိခဲ့သောကြောင့်ပင်။

ထို့ကြောင့် ယခု ဒါဆာရိုနီကာ ပင်လယ်ပြင်တွင် ဆယ်ယူရေး ကုမ္ပဏီ နှစ်ခုက ပျောက်ဆုံးနေသော နာဇီ ရတနာ သင်္ဘောကို စတင် ရှာဖွေနေကြပြီ ဖြစ်သည်။ ဆွန်ဖုန်း ယုံကြည်သည်မှာ နောက်ပိုင်းတွင် လူအများအပြား ဝင်ရောက်လာဦးမည် ဖြစ်ကြောင်းပင်။

နာဇီ ရတနာ သင်္ဘော၏ ဆွဲဆောင်မှုက အလွန် ကြီးမားလွန်းလှသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်း၏ တန်ဖိုးမှာ အမေရိကန် ဒေါ်လာ ၂.၅ ဘီလီယံ ရှိသောကြောင့်ပင်။

အကယ်၍ ထိုရေငုပ်သမား ရရှိခဲ့သော ရွှေသေတ္တာက တကယ်သာ နာဇီ ရတနာ သင်္ဘောမှ ဖြစ်ပါက ဤနာဇီ ရတနာ သင်္ဘောမှာ အနီးအနားတွင် နစ်မြုပ်နေကြောင်း သက်သေပြနေလေသည်။

နောက်တစ်ချက်မှာ ဤရွှေသေတ္တာက ထိုအချိန်က အထူး အခြေအနေ တစ်ခုခုကြောင့် ပင်လယ်ကြမ်းပြင်သို့ သီးခြား ကျကျန်ရစ်ခဲ့ခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်လေသည်။ သို့သော် ထိုသို့ မဟုတ်နိုင်ခြင်းလည်း ရှိလေသည်။

သို့သော် မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဆွန်ဖုန်းကတော့ တစ်ခေါက်လောက် သွားကြည့်ရန် ဆုံးဖြတ်ထားလေသည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီဘက်က ကိစ္စတွေကို သူ၏ မိန်းမများက ကူညီ စီမံပေးနေပြီ ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် နယူးဖောင်လန် အနောက်ပိုင်းက ရဲ့ဖုန်း ရေနံမြေကို တူးဖော်ရန် ဆိုသည်မှာ ချက်ချင်း စတင်၍ ရမည် မဟုတ်ပေ။ ကြိုတင် ပြင်ဆင်မှုများ အတွက် လအနည်းငယ် သို့မဟုတ် ထို့ထက်ပို၍ အချိန်ယူရဦးမည် ဖြစ်သည်။ လအနည်းငယ် ဆိုသည်မှာပင် အလွန် မြန်ဆန်နေပြီ ဖြစ်လေသည်။

ယခုအချိန်တွင် ဆွန်ဖုန်း၏ ဖုန်းရွေ့ သမုဒ္ဒရာ စူးစမ်းလေ့လာရေး ကုမ္ပဏီမှ လူများကလည်း ဤ ဒါဆာရိုနီကာ ပင်လယ်ပြင်တွင် နာဇီ ရတနာ သင်္ဘော၏ သဲလွန်စများကို ရှာဖွေနေကြပြီး ထိုနေရာတွင် သင်္ဘောလည်း ရှိနေလေသည်။

လက်ရှိတွင် လူအင်အား အယောက် နှစ်ဆယ်ခန့် ရှိပြီး အဓိက တာဝန်ခံမှာ ဂေးလ် ဟု ခေါ်သူ ဖြစ်သည်။ သူက ဤသတင်းကို ဆွန်ဖုန်းထံ ပြောပြခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေသည်။

သုံးရက် အကြာတွင် ဆွန်ဖုန်းသည် ဂရိနိုင်ငံသို့ သွားမည့် လေယာဉ်ပေါ်သို့ တက်ရောက်ခဲ့လေသည်။

ဆွန်ဖုန်းက ဂရိနိုင်ငံသို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် ဒါဆာရိုနီကာ ပင်လယ်ပြင်သို့ သွားရောက်ရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။ ထိုအချိန်ကျလျှင် သူ၏ လက်အောက်ငယ်သားများကို သင်္ဘောဖြင့် လာကြိုခိုင်းမည် ဖြစ်လေသည်။

ဂရိနိုင်ငံမှာ အမှန်တကယ်ပင် လည်ပတ်စရာ ကောင်းသော နေရာ တစ်ခု ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဆွန်ဖုန်းက မြို့တော်သို့ မသွားဘဲ ပင်လယ်ကမ်းခြေ မြို့ငယ်လေး တစ်မြို့သို့သာ လာခဲ့လေသည်။

ဤနေရာတွင် ဆိပ်ကမ်း တစ်ခု ရှိပြီး ဒါဆာရိုနီကာ ပင်လယ်ပြင်နှင့် အလွန် နီးကပ်လေသည်။ ဒုတိယနေ့တွင် ဆွန်ဖုန်း ဤပင်လယ်ကမ်းခြေ မြို့ငယ်လေးသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ မနက်ဖြန်တွင် ဂေးလ် က သင်္ဘော မောင်းနှင်ကာ ဤဆိပ်ကမ်းသို့ လာကြိုမည် ဖြစ်လေသည်။

ယခုအချိန်တွင် ဂရိနိုင်ငံ၏ အင်တာနက်နှင့် မီဒီယာ အများအပြားတွင် နာဇီ ရတနာ သင်္ဘောနှင့် ပတ်သက်သည့် သတင်းများကို ဖော်ပြနေကြလေပြီ။ ခန့်မှန်းချက် မျိုးစုံနှင့် သတင်း ပုံစံ မျိုးစုံ ပြန့်နှံ့နေလေသည်။

နောက်တစ်နေ့ မွန်းတည့်ချိန်တွင် ဆွန်ဖုန်းက ဆိပ်ကမ်း၌ ဂေးလ် နှင့် ဝန်ထမ်း အယောက် နှစ်ဆယ်ကို စောင့်ဆိုင်းနေလေသည်။

"ဘော့စ် မင်္ဂလာပါ"

လူအုပ်စုက ဆွန်ဖုန်းကို မြင်သောအခါ ရိုသေစွာ နှုတ်ဆက်လိုက်ကြလေသည်။ နောက်နေတာလား ဆွန်ဖုန်းက သူတို့၏ ဘော့စ် ဖြစ်သည့်အပြင် သူကိုယ်တိုင် ရွှေသင်္ဘောစုကြီး တစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ဖူးသဖြင့် ဤဝန်ထမ်းများက သူ့ကို အလွန် လေးစားနေကြခြင်း ဖြစ်လေသည်။

"အားလုံးပဲ မင်္ဂလာ မွန်းတည့်ချိန်ပါ"

ဆွန်ဖုန်းက ပြုံးလျက် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်လေသည်။

ဆွန်ဖုန်းက ဝန်ထမ်းများကို နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် ဂေးလ် ကို ဘေးသို့ ခေါ်ထုတ်သွားကာ နာဇီ ရတနာ သင်္ဘော၏ နောက်ဆုံးရ သတင်းများနှင့် ပတ်သက်၍ သီးသန့် မေးမြန်း ဆွေးနွေးရန် ရည်ရွယ်လိုက်လေသည်။

"ဂေးလ် မကြာသေးခင်က ဘာသတင်းထူးတွေ ရသေးလဲ"

"ဘော့စ် လက်ရှိတော့ သတင်းထူး ဘာမှ မရှိသေးဘူး ဒါပေမဲ့ ဆယ်ယူရေး ကုမ္ပဏီတွေ ဒီကို ပိုပိုပြီး ရောက်လာကြတယ် ကျွန်တော် တွေ့ခဲ့တာတင် ငါးခုထက် မနည်းဘူး အကြီးရော အသေးရောပဲ သူတို့လည်း နာဇီ ရတနာ သင်္ဘောကို လိုချင်လို့ လာကြတာ ဖြစ်ရမယ် ကျွန်တော့် အထင်တော့ နောက်ရက်တွေမှာ ဆယ်ယူရေး ကုမ္ပဏီတွေ ပိုပိုပြီး ရောက်လာလိမ့်ဦးမယ် နာဇီ ရတနာ သင်္ဘောကို မတွေ့မချင်းပေါ့"

ဂေးလ် က ပြောလိုက်လေသည်။

"အင်း ဒါကတော့ သေချာပါတယ် ဒါနဲ့ မင်းတို့ ဒီရက်ပိုင်း ရှာဖွေရေးမှာ သဲလွန်စ အသစ်တွေ ဒါမှမဟုတ် ခန့်မှန်းချက် အသစ်တွေများ ရသေးလား ဒါမှမဟုတ် နာဇီ ရတနာ သင်္ဘောက ဒီ ဒါဆာရိုနီကာ ပင်လယ်ပြင်မှာပဲ ရှိနေတယ်လို့ မင်းတို့ ထင်လား"

ဆွန်ဖုန်းက မေးလိုက်လေသည်။

"ဘော့စ် ကျွန်တော်တို့ ဒီမှာ ရှာနေတာ တစ်ပတ်ကျော်နေပြီ ဒါပေမဲ့ အသစ် ဘာမှ မတွေ့ရသေးဘူး ဟိုရေငုပ်သမား ရွှေသေတ္တာ ရခဲ့တဲ့ နေရာ အနီးအနားကိုပဲ ရမ်းသန်းပြီး ရှာနေရတာ တခြား ဆယ်ယူရေး ကုမ္ပဏီတွေလည်း အဲဒီလိုပါပဲ ဒါပေမဲ့ အခုချိန်ထိ ဘာမှ မတွေ့ကြသေးဘူး နာဇီ ရတနာ သင်္ဘောက ဒီပင်လယ်ပြင်မှာ တကယ် ရှိမရှိ ဆိုတာကိုတော့ ကျွန်တော်လည်း အတည်မပြုရဲဘူး"

ဂေးလ် က အမှန်အတိုင်း ပြောပြလိုက်လေသည်။

"အင်း ငါ သိပါပြီ ဒီလို လုပ်ကြတာပေါ့ မင်းတို့ ကုန်းပေါ် တက်ပြီး တစ်ရက်လောက် နားလိုက်ကြ မနက်ဖြန်ကျရင် လိုအပ်တဲ့ ပစ္စည်းတွေ သွားဝယ်ကြ သန်ဘက်ခါကျရင် ငါတို့ ထွက်ပြီး သွားကြည့်ကြတာပေါ့ မင်းတို့ စိတ်ဖိစီးမှုတွေ မထားကြနဲ့ ရှာမတွေ့လည်း ကိစ္စမရှိဘူး ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီလို ရတနာ သင်္ဘောမျိုး ရှာရတာ ချက်ချင်း တွေ့နိုင်တဲ့ ကိစ္စမှ မဟုတ်တာ ကံတရားနဲ့ ဇွဲလုံ့လ အပေါ်မှာပဲ လုံးလုံး မူတည်နေတာလေ"

ဆွန်ဖုန်းက ဂေးလ် ၏ ပခုံးကို ပုတ်ကာ ပြုံးလျက် ပြောလိုက်လေသည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ ဘော့စ်"

ဤအယောက် နှစ်ဆယ်က ဆွန်ဖုန်း၏ ခွင့်ပြုချက် ရပြီးနောက် ဤပင်လယ်ကမ်းခြေ မြို့ငယ်လေးတွင် အနားယူကြလေသည်။ ဆွန်ဖုန်း ကိုယ်တိုင်လည်း ဤမြို့ငယ်လေးထဲတွင် လျှောက်လည်ကာ ဂရိနိုင်ငံ၏ ယဉ်ကျေးမှုများကို လေ့လာ ခံစားနေလေသည်။