အခန်း (၁၆၁၇-၁၆၁၈)

အခန်း (၁၆၁၇) : ဗုဒ္ဓ၏ အမျက်ဒေါသ

ရေခဲ… ငါတို့မှာ ရွေးချယ်စရာ သိပ်ကျန်တော့မယ် မထင်ဘူး …

ရှေးဦးမူလ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မီးတောက်က အံ့ဖွယ်အသိစိတ်မှတစ်ဆင့် ပြောလိုက်သည်။ သူက နီရဲပြီး စုတ်ပြတ်နေသော အဝတ်အစားများကို ဝတ်ဆင်ထားကာ ဆံပင်နီနီနှင့် မထင်မရှား ငွေရောင်မျက်လုံးများ ရှိသည့် ချောမောသော လူလတ်ပိုင်းအမျိုးသားတစ်ဦး ဖြစ်သည်။

တိုက်ပွဲဝင်မျောက်ဝံခေါင်းဆောင်၏ လက်သီးချက်တိုင်းကို သူ ခုခံကာကွယ်နေစဉ် သူ့မျက်နှာနှင့် ခန္ဓာကိုယ်မှ သွေးများ စီးကျနေသည်။

ငါတို့ အဲဒီဥထဲကနေ ပေါက်ဖွားလာကတည်းက ဒီလိုနေ့မျိုး ရောက်လာနိုင်တယ်ဆိုတာ သိပြီးသားပဲ။ ငါတို့က ရှောင်လွှဲလို့မရတဲ့ အရာကို အချိန်ဆွဲနေခဲ့ကြတာပဲ …

ရှေးဦးမူလ နက်နဲရေခဲက ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။ သူမ၏ အဖော်နှင့်မတူဘဲ သူမသည် ငယ်ရွယ်ပြီး လှပကာ ထောင့်ချိုးကျသော မျက်နှာနှင့် သူမ၏ ပွယောင်းယောင်း ဟန်ဖုဝတ်စုံနှင့် လိုက်ဖက်လှသော စွဲမက်ဖွယ်ကောင်းသည့် သမုဒ္ဒရာအပြာရောင် ဆံနွယ်များ ရှိသည်။ သူမ၏ ရွှေရောင်မျက်လုံးများသည် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မီးတောက်၏ ငွေရောင်မျက်ဝန်းနှင့် ကြီးမားသော ခြားနားမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

နက်နဲရေခဲ၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် ကြယ်များ ဆက်တိုက် ပေါက်ကွဲနေခဲ့သော်လည်း သူတို့နှစ်ဦးမှာမူ ဤသည်က သူတို့နောက်ဆုံး စကားပြောရခြင်း ဖြစ်သကဲ့သို့ စကားစမြည် ဆက်လက်ပြောဆိုနေခဲ့ကြသည်။

တည်ရှိချင်ရုံသက်သက်က တကယ်ပဲ မှားယွင်းနေတာလား.. ဘာလို့ ကံကြမ္မာက ငါတို့အပေါ် ဒီလောက်အထိ မတရားရတာလဲ …

ညည်းညူနေလို့လည်း ဘာမှထူးမှာမဟုတ်ဘူး... ငါတို့ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားခဲ့ပြီးပြီ။ ဒါပေမဲ့ အချို့အရာတွေက ကြမ္မာပါလာပြီးသားပဲ …

နက်နဲရေခဲက ပြောလိုက်သည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါတို့ အချိန်တွေ အများကြီး ရခဲ့တာပဲ... ဒါကိုပဲ ဝမ်းသာသင့်ပါတယ်

ငါလည်း မင်းလိုပဲ အရာအားလုံးကို တည်တည်ငြိမ်ငြိမ် လက်ခံနိုင်ရင် ကောင်းမှာပဲ

လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မီးတောက်က သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

ငါ တကယ်ကို မကျေနပ်နိုင်ဘူး …

ကဲပါ.. အချိန်ဆွဲမနေတော့ဘူး.. ငါတို့ ထပ်ပြီး စောင့်ဆိုင်းလို့မရတော့ဘူး

နက်နဲရေခဲလည်း သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။

ချိုင့်ဝှမ်း၏ အစီအရင်တွင် ကြီးမားသောအပေါက်ကြီးတစ်ခု ရှိနေသဖြင့် နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်များ ဝင်ရောက်လာရန် ခွင့်ပြုထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် နတ်ဆိုးများသည် အမြဲတမ်း အနည်းငယ်မျှ ပိုမိုသန်မာကြသဖြင့် အစီအရင်၏ အိမ်ကွင်းအားသာချက်ကို ဆုံးရှုံးလိုက်ရပြီးနောက် သူတို့ အကြီးအကျယ် သေကြေပျက်စီးမှုများကို စတင်ခံစားခဲ့ရတော့သည်။

လေလွင့်ကျင့်ကြံသူအများအပြားက ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးပြု၍ ဖရိုဖရဲဖြစ်အောင် ပြုလုပ်ပြီး လုယက်တိုက်ခိုက်နေကြခြင်းကလည်း အခြေအနေကို ပိုမိုဆိုးဝါးစေခဲ့သည်။

သူတို့၏ စိတ်ကို တင်းမာအောင် ပြုလုပ်ပြီးနောက် ရှေးဦးမူလနှစ်ဦးသည် ရုတ်တရက် ထင်ရှားသော နီရဲပြီး ပြာလဲ့သော အရှိန်အဝါတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ရာ ထိုအရာက အနက်ရောင်နှင့် အဖြူရောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

သို့သော်လည်း သူတို့ တစ်ခုခုလုပ်တော့မည့်ဆဲဆဲတွင် ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါတစ်ခုက ကမ္ဘာမြေ၏ အရပ်မျက်နှာအနှံ့သို့ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့ပြီး ကောင်းကင်ယံထက်တွင် ကြီးကျယ်သော ပြောင်းလဲမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာတော့သည်။

…………………..

ဗုဒ္ဓတစ်သောင်းဘုံ၊ လျှို့ဝှက်အခန်း

မေတ္တယျက ရုတ်တရက် မျက်လုံးပွင့်လာပြီး ပြင်းထန်လှသော ကံကြမ္မာစွမ်းအားများကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

“ငါတို့ရဲ့ ရန်သူက နှင်ထုတ်ခံနယ်မြေလား.. ဒါက ကိစ္စတွေကို ပိုပြီးတော့ ရှုပ်ထွေးစေတာပဲ.. ဟင်”

သူမက ခေါင်းမော့လိုက်ပြီး အတွေးတစ်ချက်ဖြင့် သူမ၏ ဂမ္ဘီရစွမ်းရည်အတွင်း ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှ အရာအားလုံးက သူမ၏ စိတ်ထဲ ဖျတ်ခနဲ ပေါ်လာသည်။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ဖျတ်ခနဲ လက်သွားခဲ့ပြီး တစ်ခန်းလုံးကို တုန်ခါသွားစေခဲ့သည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် အစီအရင်ကို သူမကိုယ်တိုင် တပ်ဆင်ထားခြင်း ဖြစ်၏။

“ဟူး တော်သင့်ပြီ” မေတ္တယျက တိုးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။

ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါတစ်ခုက အဆုံးမဲ့တက်လှမ်းခြင်းကမ္ဘာ၏ အရပ်မျက်နှာအနှံ့သို့ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့ပြီးနောက် မိုးမြေအကြားတွင် ဧရာမ ရွှေရောင်ဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော်ကြီးတစ်ဆူ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

ဖိအားက ရှေးဦးမူလ မဟုတ်သူ သို့မဟုတ် ရှေးဦးမူလနှင့် နီးစပ်သူမဟုတ်သော မည်သူမဆို ချက်ချင်း ဒူးထောက်ရန် သို့မဟုတ် ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ဝပ်စင်းသွားရန် အတင်းအကျပ် ဖိအားပေးလိုက်တော့သည်။

“မင်းတို့က ကလေးတွေလို ပြုမူချင်နေမှတော့ ငါကလည်း မင်းတို့ကို ကလေးတွေလိုပဲ ဆက်ဆံရမှာပေါ့” သူမ၏ အသံက ကမ္ဘာပေါ်ရှိ လူတိုင်း၏ နားထဲသို့ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။

သူမ၏ အတွေးတစ်ချက်ဖြင့် ကမ္ဘာပေါ်ရှိ ရှေးဦးမူလအားလုံး... လင်းဖန်၊ ခုံနှင့် ဝမ်ဝေ့တို့သည် ရွှေရောင်ဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော်ကြီး၏ လက်ဖဝါးထက်တွင် ပေါ်လာခဲ့ကြသည်။

ထို့နောက် ဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော်၏ မျက်လုံးများက ချင်တိုင်းပြည်ထံသို့ ရွေ့လျားသွားခဲ့သည်။

“မင်း ကိုယ်တိုင်ပဲ လာမလား… ဒါမှမဟုတ် ငါကိုယ်တိုင် လာခေါ်ရမလား”

ယင်ကျန်းက စကားတစ်ခွန်းမျှ မဆိုခဲ့သော်လည်း ကောင်းကင်ယံထက်တွင် လိပ်ပြာနှင့်တူသော မှော်စက်ဝိုင်းတစ်ခု ရုပ်လုံးပေါ်လာခဲ့သည်။ စွမ်းအားကို ပိုမိုစုစည်းနိုင်စေရန်အတွက် အစီအရင်သည် ရှေးဟောင်းနဂါးနယ်မြေကိုသာ ကာကွယ်ပေးထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

ရွှေရောင်ဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော်ကြီးက တည်ငြိမ်စွာ လက်မြှောက်လိုက်ပြီး အစီအရင်ကို ရိုက်ချလိုက်သည်။ လူသားဧကရာဇ်နှင့် ကောင်းကင်ဧကရာဇ်ဖြစ်သူ ယင်ကျန်းအနေဖြင့် သူ့အစီအရင်က မပြိုလဲမီ စက္ကန့်ပိုင်းခန့် ခံနိုင်ခဲ့ခြင်းကြောင့် ဂုဏ်ယူသင့်လေသည်။ ထို့နောက် သူသည်လည်း အခြားလူများကဲ့သို့ပင် ရွှေရောင်လက်ဖဝါးထက်သို့ အတင်းအကျပ် ကူးသန်းပြောင်းရွေ့ခြင်း ခံလိုက်ရတော့သည်။

မေတ္တယျက သူမ၏ လက်ဖဝါးထက်ရှိ လူတိုင်းကို တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။ မည်သူပင်ဖြစ်ပါစေ ထိုရွှေရောင်မျက်လုံးများက သူတို့၏ ဝိညာဉ်ထဲသို့ တိတ်တဆိတ် ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာသည့်အခါ သူတို့ကိုယ်သူတို့ သေးငယ်လှသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

တိတ်ဆိတ်စွာနေခြင်းက အခြေအနေကို အထောက်အကူမဖြစ်ခဲ့ပေ။

“ငါက လူကောင်းတစ်ယောက်လို ပြုမူပြီး မင်းတို့နဲ့ နိုင်ငံရေး ကစားပေးခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ အဲဒါက အလုပ်မဖြစ်ဘူးဆိုတော့ မင်းတို့အားလုံး နားလည်နိုင်မဲ့ ဘာသာစကားတစ်ခုကို ငါ အသုံးပြုရတော့မယ်… အဲဒါကတော့ စွမ်းအားပဲ”

“မင်းကနေပဲ စလိုက်ကြစို့။ ပထမဆုံးအနေနဲ့ ငါ မင်းကို ကောင်းကင်ဧကရာဇ် ရာထူးကနေ ဖယ်ရှားပစ်မယ်”

သူမ ဤစကားကို ပြောလိုက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ယင်ကျန်း၏ မျက်လုံးထဲမှ အလင်းတန်းတစ်ခု ပျံသန်းထွက်ခွာသွားခဲ့ပြီး မိုးမြေနှင့် ပေါင်းစည်းသွားလေသည်။

ယင်ကျန်းက တည်ငြိမ်စွာ ရှိနေဆဲဖြစ်သော်လည်း ဤသည်က သူ့ခံစားချက်အစစ်အမှန်လား သို့မဟုတ် မိမိကိုယ်ကိုယ် အလွန်အမင်း ထိန်းချုပ်ထားခြင်းလားဆိုတာ မည်သူမျှ မသိနိုင်ပေ။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ အချို့သောလူများသည် သူ့အပေါ် အကဲဖြတ်မှုကို မြှင့်တင်လိုက်ကြသည်။

“ဒုတိယအနေနဲ့ အခုအချိန်ကစပြီး ချင်တိုင်းပြည်က ဒီစစ်ပွဲအတွက် ရှေ့ပြေးတပ်ဦး ဖြစ်လာလိမ့်မယ်”

ဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော်၏ လက်က ဆန့်ထွက်သွားပြီး ကမ္ဘာ့နယ်နိမိတ်ကို ပြန်လည်ပြင်ဆင်လိုက်ကာ ချင်တိုင်းပြည်၏ နယ်စပ်ကို ဝူဟုန် ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည့် ဂိတ်တံခါး၏ ဘေးတွင် တိုက်ရိုက် ထားရှိလိုက်သည်။

ထိုဂိတ်တံခါးမှာ ကျူးကျော်မှု ဖြစ်ပွားရန် အရှိဆုံးနေရာ ဖြစ်သည်။ ယခင်က ထိုဂိတ်တံခါး တည်ရှိရာ ဒိုင်မေးရှင်းသည် အသင်္ချေဂိုဏ်းမဟာမိတ်နှင့် အဖွဲ့အစည်းတို့၏ နယ်စပ်တွင် တည်ရှိခြင်း ဖြစ်သော်လည်း မေတ္တယျက ချင်တိုင်းပြည်ကို ထိုအရာ၏ဘေးတွင် ရှိနေစေရန်အတွက် အခြေခံအားဖြင့် ရွှေ့ပြောင်းပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

“မင်း ဒါမှမဟုတ် အခြားဘယ်ချင်ကျင့်ကြံသူမဆို ကိုယ့်တာဝန်ကို စွန့်ခွာပြီး ထွက်ပြေးဖို့ ကြံရွယ်ရင် ပြစ်ဒဏ်စီရင်ခြင်းကို ခံရလိမ့်မယ်”

ရွှေရောင်သံကြိုးတစ်ခုက ချင်တိုင်းပြည်၏ အဖြူရောင် ချီကံကောင်းမှုနဂါး၏ နက်ရှိုင်းသောနေရာသို့ ချက်ချင်းပင် စိုက်ဝင်သွားခဲ့သည်။

ဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော်က ယင်ကျန်းကို ဆက်လက်စိုက်ကြည့်နေခဲ့သော်လည်း ဤအကြိမ်တွင် သူမက ကျောက်စိမ်းလိပ်ပြာကို ကြည့်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ သူမက ခေတ္တမျှ တွေးတောပြီးနောက် ဘာမှမပြောဘဲ သူ့ကို ပြန်လည်စေလွှတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် မေတ္တယျက တုကုပိုင်ထျန်းထံသို့ အာရုံပြောင်းလိုက်သည်။

“တကယ်ပဲလား။ အာဏာကို ထိန်းသိမ်းဖို့အတွက် ကိုယ့်အဖွဲ့သားတွေကို ကိုယ်တိုင် ပြန်သတ်တာလား။ မင်းက ရည်မှန်းချက်ကြီးတဲ့သူဆိုတာ ငါ သိပေမဲ့ အနည်းဆုံးတော့ အောက်ခြေမျဉ်း ရှိလိမ့်မယ်လို့ ထင်ထားတာ”

တုကုပိုင်ထျန်းက စကားတစ်ခွန်းမျှ မဆိုခဲ့ပေ။ ယခုအချိန်တွင် စကားလုံးများသည် အဓိပ္ပာယ်မဲ့နေလေပြီ။

“ငါ မင်းကို အပြစ်သားသင်္ကေတတစ်ခု ခတ်နှိပ်ပေးမယ်။ မင်း ဒီစစ်ပွဲမှာ အပြစ်တွေ ပေးဆပ်ပြီးတဲ့အခါကျမှသာ အဲဒါက ပျောက်ကွယ်သွားလိမ့်မယ်”

တုကုပိုင်ထျန်း၏ နဖူးပေါ်တွင် အပြစ်သားဟူသော စာလုံးများ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သဖြင့် သူက လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်လိုက်မိသည်။ သူသည် ယခုကဲ့သို့သော အရှက်ရဖွယ် အတွေ့အကြုံမျိုးနှင့် မည်သည့်အခါက ကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးသနည်း။ သို့သော်လည်း သူက ကန့်ကွက်ရန် မဝံ့ရဲခဲ့ပေ။

ကျင့်ကြံရေးလောက၏ အန္တိမအမှန်တရားမှာ စွမ်းအားသည် အရာအားလုံး ဖြစ်၏။

တုကုပိုင်ထျန်းအတွက် ကိစ္စရပ်များက မပြီးဆုံးသေးပေ။ သူက ခုခံရန် ကြိုးပမ်းမှုများ ရှိနေသော်လည်း ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုက သူ၏ နဖူးထဲသို့ စီးဝင်သွားခဲ့ပြီးနောက် သူ့ဝိညာဉ်နှင့် တွဲဆက်နေသော နီရဲသော သန္ဓေသားကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

မေတ္တယျက ထိုအရာကို ခေတ္တမျှ စူးစမ်းလေ့လာပြီးမှ သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။

“ငါ အဓိကတရားခံကို အပြစ်ပေးလိုက်ပြီဆိုပေမဲ့ ဒီအရာက မင်းရဲ့ တည်ရှိမှုထဲကို ကူးစက်သွားခဲ့ပြီ။ အဲဒီအချက်အလက်ကို မင်း အလိုရှိသလိုသာ လုပ်တော့”

မေတ္တယျက ကောင်းကင်မြွေနဂါးဧကရီထံသို့ လှည့်လိုက်သည်။

“မင်းလည်း ချင်တိုင်းပြည်နဲ့အတူ ရှေ့တန်းမှာ တာဝန်ထမ်းဆောင်ရမယ်”

“ဒါပေမဲ့ အင်အားကြီးတဲ့ သူတော်စင်ကြီးရယ်... ကျွန်မက ကြေးစားဆိုတော့ စာချုပ်တစ်ခုကိုပဲ လက်ခံခဲ့တာပါ”

“မင်းမှာ ကိုယ်ပိုင်လွတ်လပ်ခွင့် ရှိပြီး ငြင်းပယ်လို့လည်း ရတာပဲ” မေတ္တယျက ပြန်လည်ချေပလိုက်သဖြင့် ပါးနပ်လှသော မြွေနဂါးဧကရီကို ချက်ချင်း နှုတ်ဆိတ်သွားစေခဲ့သည်။

ယခုအခါ သူမ၏ အာရုံစိုက်မှုက နတ်ဆိုးများနှင့် ပင်ကိုနတ်ဆိုးနတ်ဘုရားများ ... အထူးသဖြင့် တိုက်ပွဲဝင်မျောက်ဝံခေါင်းဆောင်ထံသို့ ရောက်ရှိနေခဲ့သည်။

“ဘာလဲ။ ဟွင်သွမ်းစကြဝဠာက မကြုံဖူးသေးတဲ့ အကြီးမားဆုံး ကပ်ဘေးမတိုင်ခင်မှာ ငါတို့ကမ္ဘာကို ပိုပြီးတော့ အားနည်းသွားအောင် ငါ ခွင့်မပြုခဲ့တာကို မကျေနပ်တာလား”

“ကျုပ် မဝံ့ရဲပါဘူး” တိုက်ပွဲဝင်မျောက်ဝံခေါင်းဆောင်က တည်ငြိမ်အေးဆေးသော အသံဖြင့် ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။

“ဒါဆို မင်း မကျေနပ်ဘူးပေါ့။ ဒါကို ထုတ်ဖော်ပြသဖို့ မဝံ့ရဲတာပဲ ရှိတာ” မေတ္တယျက လှောင်ပြုံး ပြုံးလိုက်သည်။

“ကောင်းပြီလေ.. မင်းတို့နှစ်ယောက်ကြားက ရန်ငြိုးက အရမ်းကို နက်ရှိုင်းလွန်းနေပြီဆိုတော့ မင်းတို့ကို အတင်းအကျပ် ရပ်တန့်ခိုင်းတာက အကျိုးထက် အပြစ်က ပိုများလိမ့်မယ်။ ဒါကြောင့် ငါ မင်းတို့ကို အခွင့်အရေးတစ်ခု ပေးမယ်။

ပထမဆုံး ယွမ်ခေတ်ကာလ တစ်သန်းအတွင်းမှာ ဘယ်သူက အများဆုံး ကူညီပံ့ပိုးမှု လုပ်ဆောင်နိုင်မလဲ။ အဲဒီလူက အခြားတစ်ယောက်ကို သုတ်သင်ဖယ်ရှားပစ်နိုင်မယ်။ မင်းတို့ ငါ့ကို ကိုယ်တိုင် လုပ်ပေးဖို့တောင် တောင်းဆိုလို့ရတယ်”

တိုက်ပွဲဝင်မျောက်ဝံနှင့် အသင်္ချေကြယ်တာရာယုန်တို့က တစ်ဦးကို တစ်ဦး လှမ်းကြည့်လိုက်ကြသည်။ ယခုအချိန်တွင် နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားချိုင့်ဝှမ်းကို သုတ်သင်ဖယ်ရှားပစ်ရန်က သူတို့၏ နှလုံးသားနတ်ဆိုး ဖြစ်လုနီးပါး ဖြစ်နေခဲ့လေပြီ။

ထိုပိုးမွှားများကို မသုတ်သင်ဖယ်ရှားနိုင်ဘဲ သူတို့၏ ထူးကဲသာလွန်လမ်းစဉ်အပေါ် အာရုံမစိုက်နိုင်ကြပေ။ သူတော်စင်၏ စကားလုံးများက သူတို့အတွက် အခွင့်အရေးကောင်းတစ်ခု ဖြစ်လာသည်။

နက်နဲရေခဲနှင့် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မီးတောက်တို့ကလည်း အလားတူပင် ခံစားလိုက်ရသည်။ သူတို့အတွက် အခြေအနေက မရေမရာ ဖြစ်နေပြီဖြစ်သော်လည်း … အထူးသဖြင့် ယခုကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော ဆုံးရှုံးမှုတစ်ခုပြီးနောက် ယွမ်ခေတ်ကာလ တစ်သန်းဆိုသည်မှာ ကြာမြင့်လှသော အချိန်ဖြစ်သဖြင့် သူတို့အနေဖြင့် ပြန်လည်နာလန်ထူရန်နှင့် နောက်ဆုံးအောင်နိုင်သူ ဖြစ်လာရန် အခွင့်အရေး ရှိနေဆဲပင် ဖြစ်၏။

“တကယ်တော့ ငါက အင်အားစုတွေနဲ့ တစ်ဦးချင်းစီအတွက် ကူညီပံ့ပိုးမှုစာရင်းကို စတင်နေတာ” မေတ္တယျက ဆက်ပြောလိုက်သည်။

“တစ်ဦးချင်းစီ စာရင်းကိုလည်း မျိုးနွယ်စုကလူတွေနဲ့ လေလွင့်ကျင့်ကြံသူတွေဆိုပြီး ခွဲခြားထားလိမ့်မယ်။ ထိပ်ဆုံးက သုံးယောက်က ချို့ယွင်းချက်ရှိတဲ့ ထူးကဲသာလွန်ကျင့်စဉ်တစ်ခုကို အခမဲ့ ရရှိမှာဖြစ်ပြီး ထိပ်ဆုံး ၁၀ ယောက်ကတော့ ဟောပြောပွဲ အခမဲ့ နားကြားခွင့်ရရှိလိမ့်မယ်”

ကောင်းကင်ယံထက်တွင် ရွှေရောင်စာရင်း သုံးခု ရုပ်လုံးပေါ်လာပြီးနောက် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း ယခုအခါ လူတိုင်းက အတွေးတစ်ချက်ဖြင့် ထိုအရာတို့ကို ဝင်ရောက်ကြည့်ရှုနိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။

မေတ္တယျ၏ စကားလုံးများသည် ကောင်းကင်တာအိုနှင့်အတူ ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့ပြီးနောက် အရှေ့ဘက်မှ ခရမ်းရောင်တိမ်တိုက်များ မြင့်တက်လာပြီး ကုသိုလ်ပမာဏ အနည်းငယ်ကို ဖြန့်ဝေပေးခဲ့သည်။

ထိုအရာက သိပ်မများပြားသော်လည်း ကောင်းကင်တာအို၏ စစ်မှန်မှုနှင့် မျက်နှာသာပေးမှုကို ပြသနေခြင်း ဖြစ်၏။

“မင်းကို ငါ မေ့သွားလိမ့်မယ်လို့ ထင်နေတာလား” မေတ္တယျက လှောင်ပြုံး ပြုံးလိုက်သည်။

သူမက ကမ္ဘာတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံထားသည့် ရွှေရောင်ဇယားကွက်တစ်ခုကို စုစည်းရန် လက်မြှောက်လိုက်သည်။

“အခုအချိန်ကစပြီး မင်း ငါ့ကို မတိုင်ပင်ဘဲ ဘယ်လိုကြီးမားတဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်မျိုးကိုမှ မချနိုင်တော့ဘူး”

မိုးမြေအကြားတွင် ကောင်းကင်တာအို၏ မျက်လုံးက ချက်ချင်းပင် ရုပ်လုံးပေါ်လာခဲ့သည်။ ကျင့်ကြံသူတိုင်းအနေနှင့် ထိုမျက်လုံးက ရွှေရောင်ဇယားကွက်ကို ဖယ်ရှားပစ်ရန် ကြိုးပမ်းရင်း အဖျက်စွမ်းအားကြီးမားသော မိုးကြိုးများကို ရုတ်တရက် ရွာသွန်းလာခြင်းမပြုမီ ပြင်းထန်လှသော အမျက်ဒေါသ ခံစားချက်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

“ကမ္ဘာ့အရင်းအမြစ်တွေကို ဖြုန်းတီးမနေနဲ့တော့” မေတ္တယျက ပြောလိုက်သည်။

“မင်းရဲ့ အသိစိတ်ကို ငါ အကျဉ်းမချခဲ့တာကိုပဲ ကံကောင်းတယ်လို့ မှတ်ထားလိုက်”

မဟာတာအိုက ကြမ္မာဗဟိုချက်ကမ္ဘာ၏ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုကို စောင့်ကြည့်နေပြီဟူသောအချက်သာ မရှိပါက ကောင်းကင်တာအို လုပ်ဆောင်ခဲ့သည့် ထိုလုပ်ရပ်အပြီးတွင် သူမအနေဖြင့် ပိုမိုပြင်းထန်စွာ ပြုမူမိလိမ့်မည်။

မေတ္တယျက ထိုမျက်လုံးကို လျစ်လျူရှုလိုက်သည်။ တိုက်ခိုက်နေခြင်းက အဓိပ္ပာယ်မဲ့ကြောင်း သဘောပေါက်သွားပြီးနောက် ထိုအရာက ငြိမ်သက်သွားသင့်ပေသည်။

သူမ၏ အာရုံစိုက်မှုက တာအိုအခွင့်အလမ်းဂိုဏ်းထံသို့ ရွေ့လျားသွားခဲ့သည်။ သူမက ယန်းအိုက်ကို ခေတ္တမျှ စူးစမ်းလေ့လာလိုက်သည်။

“ကိုယ့်ဘာသာ တွန်းအားပေးတာက ကောင်းပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အကန့်အသတ်တစ်ခုတော့ ရှိသင့်တယ်”

သူမက အတွေးတစ်ချက်ဖြင့် ကမ္ဘာမြေထံမှ ကမ္ဘာ့အရင်းအမြစ်အချို့ကို စုပ်ယူလိုက်ပြီး ထိုအရာတို့ကို သက်စောင့်စွမ်းအားများ ပြည့်နှက်နေသည့် ရေအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲပစ်လိုက်ကာ ယန်းအိုက်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲ ထည့်သွင်းပေးလိုက်တော့သည်။

စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်းမှာပင် ယန်းအိုက်၏ မံမီကဲ့သို့သော ခန္ဓာကိုယ်က ပုံမှန်အခြေအနေသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီး သူမ ဖြည်းဖြည်းချင်း နိုးထလာသည်။

ချီယွမ်က ကူညီရန်နှင့် အခြေအနေကို ရှင်းပြရန်အတွက် အမြန်ပြေးလာသည်။

“မင်းရဲ့ အလှည့်ပဲ”

မေတ္တယျက ဝူဟုန်ကို မပြောမီ သက်ပြင်းအရှည်ကြီး ချလိုက်သည်။

“ငါ အချိန်မီ နိုးမလာခဲ့ရင် မင်းရဲ့ ပါရမီတွေ ဘယ်လောက်အထိ အလကားဖြစ်သွားရမလဲဆိုတာ မင်း သိရဲ့လား”

အခန်း (၁၆၁၈) : အခိုးခံလိုက်ရသည့် ကြမ္မာ

ဝူဟုန်၏ တစ်ကိုယ်လုံးကို အလင်းတန်းတစ်ခု လွှမ်းခြုံသွားပြီး သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာက လေးနက်တည်ကြည်သွားခဲ့သည်။ သူမ၏ တည်ရှိမှုအစိတ်အပိုင်းတစ်ခုမှာ ပေပွနေသည့် ဆေးသုတ်ထားသော အရောင်များနှင့် ဆင်တူနေခဲ့သည်။

အဆိုးရွားဆုံးအချက်မှာ သူမအနေဖြင့် တည်ရှိမှုလေ့လာစောင့်ကြည့်ရေး နည်းစနစ်ကို အသုံးပြုခဲ့စဉ်က ထိုအရာကို သတိမပြုမိခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။ အစိမ်းရောင် ရေများက သူမကို ဝန်းရံသွားခဲ့ပြီး ထိုဆေးသုတ်ထားသော အရောင်များက ကလေးတစ်ယောက်၏ နံရံကပ်ပန်းချီပုံစံမျိုးကို ချန်ရစ်ကာ ဖြည်းဖြည်းချင်း မှေးမှိန်ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

“ကျေးဇူးတင်ပါတယ်” ဝူဟုန်က သက်ပြင်းချရင်း ပြောလိုက်သည်။

“မင်း အဲဒီစည်းတံဆိပ်တွေကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်ပြီး အသုံးပြုမယ်ဆိုရင်တော့ လဲလှယ်ရေးစာရင်းထဲက ပစ္စည်းတွေတောင် မင်းကို ကယ်နိုင်မှာ မဟုတ်တော့ဘူး။ မင်းရဲ့ အလားအလာပါရမီတွေကို ပြန်ရဖို့အတွက် လူဝင်စားတာကလွဲလို့ တခြားရွေးချယ်စရာ ရှိမှာ မဟုတ်တော့ဘူး” မေတ္တယျက သတိပေးလိုက်သည်။

“ကျွန်မ နားလည်ပါတယ်”

“ကောင်းပြီ။ ဒါဆို ဒီဘွဲ့အမည်ကို မင်း ဘာလုပ်ဖို့ စီစဉ်ထားလဲ”

“ကျွန်မပဲ သိမ်းထားလိုက်မယ်”

“ကောင်းပြီလေ။ ဒါက မင်းရဲ့ အခွင့်အရေးပဲ” မေတ္တယျက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

“သမိုင်းသော့ခလောက်က ဒီအချက်အလက်တွေကို ခေတ္တ ကာကွယ်ပေးထားနိုင်လိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒါက ထာဝရကာကွယ်ပေးထားနိုင်လိမ့်မယ်လို့တော့ ငါ မထင်ဘူး။ မင်းရဲ့ စွမ်းအားတွေကို မြှင့်တင်ဖို့အတွက် ဒီအချိန်ကို အသုံးပြုလိုက်ပါ။

တတိယမြောက် သာလွန်အုတ်မြစ်ကို အမြန်ဆုံး တည်ဆောက်နိုင်တာက မင်းအတွက် အကောင်းဆုံး ဖြစ်လိမ့်မယ်”

“ကျွန်မ လုပ်လိုက်ပါ့မယ်”

“တတိယမြောက် အုတ်မြစ်အကြောင်း ပြောရမယ်ဆိုရင်တော့ အဲဒါက မင်းရဲ့ တာအိုနဲ့ လမ်းစဉ်အတွက် ထူးခြားပြီး သင့်တော်တဲ့အရာ ဖြစ်ပါစေ။ မင်းတို့နှစ်ယောက်က အခုဆိုရင် လက်တွဲဖော်တွေ ဖြစ်နေပြီဆိုတာ ငါ သိပေမဲ့ မင်းရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ထူးခြားချက်တွေကိုတော့ အဆုံးရှုံးမခံနဲ့”

ဝူဟုန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

မေတ္တယျက သူမကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ဝမ်ဝေ့ထံသို့ အကြည့်ကို ရွှေ့လိုက်သည်။

“မင်းရဲ့ အချိန်ဆက်နွယ်မှုဖြစ်ရပ်အတွင်း မင်း ငါ့ကို လုံလောက်အောင် ယုံကြည်တယ်ဆိုရင် ငါ မင်းကို ကာကွယ်ပေးဖို့ ဆန္ဒရှိပါတယ်”

“ဒါက ကျွန်တော်အတွက်တော့ ဂုဏ်ယူစရာတစ်ခုပါပဲ” ဝမ်ဝေ့က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

မေတ္တယျက သူတို့နှစ်ဦးနှင့် လျှို့ဝှက်စကားပြောဆိုခြင်းကို အဆုံးသတ်လိုက်ပြီးနောက် ခုံနှင့် သူ့လူများအပေါ်သို့ အာရုံစိုက်လိုက်သည်။

“မင်းတို့ကို ကာကွယ်ဖို့အတွက် မကယ်တင်ခဲ့ရတဲ့အပေါ် ငါ တောင်းပန်နေမှာ မဟုတ်ဘူး။ အရင်းအမြစ် ဟွင်သွမ်းကမ္ဘာတစ်ခုရဲ့ ကြမ္မာရွေးချယ်ခံတစ်ဦး ဖြစ်ရတဲ့ ခံစားချက်က ဒီလိုမျိုးပဲ... ပြီးတော့ ရှေ့ဆက်ရမဲ့အရာတွေက ပိုပြီးတော့ ဆိုးဝါးလာလိမ့်မယ်။

ဒီဖြစ်စဉ်အတွင်းမှာ အရာအားလုံးကို ဆုံးရှုံးရနိုင်တယ်ဆိုတာကို မင်းတို့ကိုယ်တိုင် ပြင်ဆင်ထားသင့်တယ်”

“ကျုပ် အဲဒါကို သိထားပြီးတော့ အကျိုးဆက်တွေအတွက်လည်း ပြင်ဆင်ထားပြီးသားပါ” ခုံက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“ကောင်းပြီလေ။ လင်းဖန်… မင်းအတွက်ကတော့ ဘာကိုမှ စိုးရိမ်နေစရာ မလိုဘူး။ ငါ ကံကြမ္မာရဲ့ လှည့်ကွက်တွေကို နားလည်ထားပြီးသားမလို့ မင်းက ပိုမိုကြီးမားတဲ့ ယန္တရားကြီးတစ်ခုထဲက နယ်ရုပ်တစ်ခုပဲဆိုတာကို ငါသိပါတယ်”

“ကျေးဇူးတင်ပါတယ် သူတော်စင်ကြီး” လင်းဖန်က မချိပြုံး ပြုံးရင်း ပြောလိုက်သည်။

ကြီးမားလှသော ရွှေရောင်မျက်လုံးကြီးများသည် လူတစ်ဦးချင်းစီကို စိုက်ကြည့်နေခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုလုံးအပေါ်သို့ အာရုံစိုက်လိုက်သည်။

“ဘေးအန္တရာယ်ကပ်ဘေးက အတိအကျပြောရရင် ယွမ်ခေတ်ကာလ ၂၃၀၀ အတွင်းမှာ စတင်လိမ့်မယ်။ ပြီးတော့ ငါက ကောင်းကင်ခုံရုံးကို စစ်မှန်တဲ့ ခုခံမှုအင်အားစုတစ်ခုအဖြစ် ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းသွားမယ်။ မင်းတို့အားလုံး အဲဒီကနေ အကျိုးကျေးဇူးတွေ ရရှိခဲ့ကြပြီးပြီဆိုတော့ အခုအချိန်က အစစ်အမှန် ပြန်လည်ပေးဆပ်ရမဲ့အချိန်ပဲ။ လူတိုင်းက ကိုယ်ပိုင်စစ်အင်အား ၂၅ ရာခိုင်နှုန်းကို စုစည်းပြီး လာရောက်တာဝန်ထမ်းဆောင်ဖို့အတွက် ယွမ်ခေတ်ကာလ ၁၀၀ အချိန်ရလိမ့်မယ်”

လူတိုင်းက မကျေမနပ်ဖြစ်ပြီး အော်ဟစ်ချင်စိတ်ကို အောင့်အီးထားကြသော်လည်း အချို့သောလူများမှာမူ နာကျင်ရခက်သော မျက်နှာအမူအရာများကို မဖုံးကွယ်နိုင်ဘဲ ဖြစ်နေခဲ့ကြရာ မေတ္တယျက ထိုအရာကို လျစ်လျူရှုလိုက်သည်။

သူတို့သည် ဂိုဏ်းသားများ၏ ၁၀ ရာခိုင်နှုန်းအောက်ကိုသာ ခုံရုံးသို့ စေလွှတ်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ အားလုံးထက် ပိုဆိုးသည်မှာ အကြီးပိုင်း ကျင့်ကြံသူများက အကျိုးအမြတ်အများဆုံးရှိသော ရာထူးနေရာများကို ရယူထားကြပြီး ပါရမီမရှိသလောက်ဖြစ်နေသော တပည့်များကိုသာ နတ်စစ်သည် သို့မဟုတ် နတ်စစ်သူကြီးဌာနသို့ ဝင်ရောက်ရန် စေလွှတ်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်၏။

“ရှန်းချီ”

“ဟုတ်ကဲ့ပါ... သူတော်စင်ကြီး” လူအိုကြီးရှန်းချီက ရှေ့တစ်လှမ်း တိုးလိုက်သည်။

“မင်းရဲ့ အတွင်းစည်းအဖွဲ့ဝင်တွေထဲက ၂၅ ရာခိုင်နှုန်းနဲ့ အပြင်စည်းအဖွဲ့ဝင်တွေထဲက အဲဒီအရေအတွက်ရဲ့ ငါးဆကို စုဆောင်းရလိမ့်မယ်”

လူအိုကြီးရှန်းချီ၏ နှလုံးသားထဲတွင် ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုတစ်ခု ဖျတ်ခနဲ လက်သွားခဲ့သော်လည်း သူ၏ မျက်နှာအမူအရာကိုတော့ တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းထားခဲ့သည်။

“သူတော်စင်ကြီးရယ်… ကျုပ် မလုပ်ချင်လို့ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ လေလွင့်ကျင့်ကြံသူတွေက ဘယ်လောက်အထိ လွတ်လပ်မှု ရှိကြလဲဆိုတာ သူတော်စင်ကိုယ်တိုင်လည်း သိသားပဲလေ”

ယခင်က မက်လုံးများ ပေးခဲ့သည့်တိုင်အောင် ကင်းထောက်တပ်မဟာဟု ခေါ်တွင်သော အရာကို တည်ဆောက်ရန်အတွက် သူ အတော်လေး ကြိုးပမ်းခဲ့ရလေသည်။

“ငါ သိပါတယ်။ ဒါကြောင့် မင်း အစွမ်းကုန်သာ ကြိုးစားလိုက်ပါ။ အချိန်တန်လို့ မင်း သတ်မှတ်ထားတဲ့ အရေအတွက်အတိုင်း မပြည့်မီဘူးဆိုရင်တော့ ငါကိုယ်တိုင်ပဲ သူတို့ကို သွားရောက်စုဆောင်းရလိမ့်မယ်”

မေတ္တယျက သူမ၏ စကားလုံးများကို မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်နေဆဲဖြစ်သော အခြားကျင့်ကြံသူအားလုံး၏ နားထဲသို့ ပျံ့နှံ့သွားစေရန် ပြောကြားလိုက်သည်။

“ဒါဆိုရင်တော့ ဖြစ်စေရပါ့မယ်”

“ချီယွမ်” မေတ္တယျက ပြောလိုက်သည်။

“မင်းရဲ့ စိတ်ဓာတ်က ပြန်လည်လန်းဆန်းတက်ကြွလာတာကို ငါ မြင်နေရတယ်”

“မှန်ပါတယ်”

“ကောင်းပြီ... မင်းက ပြီးခဲ့တဲ့ စစ်ပွဲကို အကောင်းဆုံး ဦးဆောင်နိုင်ခဲ့တာဖြစ်လို့ ငါ မင်းကို ဘေးအန္တရာယ်ကပ်ဘေးအတွက် မဟာစစ်ဗျူဟာမှူးအဖြစ် ခန့်အပ်ပြီး မင်းက စစ်ဆင်ရေးအခန်းကို ဦးဆောင်ရလိမ့်မယ်။

အခုအချိန်ကစပြီး မင်းရဲ့ စကားလုံးတွေက စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ ဥပဒေပဲ… ဆိုလိုတာက အကြွင်းမဲ့ အတည်ဖြစ်တယ်”

“ကျုပ် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားပါ့မယ်”

“ယဲ့ကွမ်း”

“ဟုတ်ကဲ့ပါ။ သူတော်စင်ကြီး” ဝတ်စုံနက်ကို ဆင်မြန်းထားသော အသက်ကြီးကြီး အမျိုးသားတစ်ဦးက ပြန်လည်ထူးလိုက်သည်။ အဖွဲ့အစည်းမှ ယဲ့ဘိုးဘေးတွင် ထင်ရှားသော လက္ခဏာတစ်ခု ရှိ၏။ ဤသည်မှာ အလွန်အမင်း ချောမောလွန်းခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ ထိုသူက လူအိုကြီးရုပ်သွင်ကို ထိန်းသိမ်းထားရန် မရွေးချယ်ခဲ့ပါက ဤလူသည် သူ့အလှတရားဖြင့် တိုင်းပြည်နိုင်ငံများကိုပင် မှောက်လှန်ပစ်နိုင်လိမ့်မည်။

“မင်းက ကိုယ်ပိုင်ဉာဏ်ဆင်ပြီး လှည့်စားတတ်တာကို ဂုဏ်ယူနေတာဆိုတော့ ဒါကို ကောင်းမွန်တဲ့နေရာမှာ အသုံးချလိုက်ပါ။ မင်းက စစ်ဆင်ရေးအခန်းရဲ့ ဒုတိယအကြီးအကဲ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်”

“သူတော်စင် အလိုရှိတဲ့အတိုင်းပါပဲ” ယဲ့ကွမ်းက အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ သူမအနေဖြင့် သူ့ကို ယခုကဲ့သို့ လူသိရှင်ကြား ထုတ်ဖော်ပြောဆိုနေစရာ မလိုပေ။

“ယန်းအိုက်… မင်းက ပထမဆုံး မဟာစစ်သေနာပတိ ဖြစ်လာမှာဖြစ်ပြီး အရင်က စစ်သည်နှင့် စစ်သူကြီးဌာနက မင်းရဲ့ ကိုယ်ပိုင်စစ်တပ်နဲ့ လက်အောက်ခံတွေကို ဦးဆောင်ရလိမ့်မယ်”

“ဟုတ်ကဲ့ပါ”

“ဝူဟုန် မင်းက ဒုတိယ မဟာစစ်သေနာပတိ ဖြစ်လာမှာဆိုပေမဲ့ ချက်ချင်း စစ်မြေပြင်ဆီ သွားစရာမလိုဘူး။ ဘေးအန္တရာယ်ကူညီကယ်ဆယ်ရေးဌာနကို ဦးဆောင်ဖို့အတွက်သာ အာရုံစိုက်လိုက်ပါ”

“ယင်ကျန်းနဲ့ တုကုပိုင်ထျန်းတို့ကတော့ တတိယနဲ့ စတုတ္ထမြောက် မဟာစစ်သေနာပတိတွေ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။ မင်းတို့ရဲ့ စစ်တပ်ကို မင်းတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်အင်အားစုတွေထဲကနေပဲ သီးသန့် ဖွဲ့စည်းသွားလိမ့်မယ်။ ဟုတ်တယ်... မင်းတို့အနေနဲ့ ၂၀ ရာခိုင်နှုန်းကိုတော့ ပေးဆောင်ရဦးမှာပါပဲ”

ယင်ကျန်းက အလွန်တရာ ဝေးကွာလွန်းသော နေရာသို့ ရောက်ရှိနေခြင်းကြောင့် မကျေမနပ်ပင် မပြောနိုင်ခဲ့သော်လည်း တုကုပိုင်ထျန်းကမူ အသိအမှတ်ပြုသည့်အနေဖြင့် ဦးညွှတ်လိုက်ရုံမျှသာ ပြုလုပ်ခဲ့သည်။

“သတ်ဖြတ်ခြင်းဓားနတ်ဘုရား မင်းက ပဉ္စမမြောက် မဟာစစ်သေနာပတိ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။ မင်းက ဓားသမားတွေနဲ့ ဖွဲ့စည်းထားတဲ့ စစ်တပ်တစ်ခုကို တည်ဆောက်ပေးဖို့ လိုတယ်။ အစွန်းရောက်ဓားသမား မဟုတ်ဘဲ အကြွင်းမဲ့လမ်းစဉ် ဓားသမားတွေ ဖြစ်ရမယ်။ ငါ ဘာကို ဆိုလိုလဲဆိုတာ မင်း နားလည်တယ်မလား”

“နားလည်ပါတယ်။ သူတော်စင်ကြီး” ဆံပင်ရှည်များကြားတွင် အဖြူရောင်အစင်းကြောင်းတစ်ခု ပါရှိပြီး သူ၏ ကျယ်ပြန့်သော ပခုံးများကို ထင်ရှားစေသည့် ကိုယ်ကျပ်ဝတ်စုံနက်ကို ဆင်မြန်းထားကာ ဘယ်ဘက်မျက်လုံးတွင် အမာရွတ်တစ်ခု ပါရှိသော်လည်း ကြည့်ကောင်းလှသော မျက်နှာရှိသည့် လူလတ်ပိုင်းအမျိုးသားတစ်ဦးက ပြောလိုက်သည်။

မေတ္တယျက ယန်းအိုက်၏ စိတ်မသက်မသာဖြစ်မှုကို အာရုံခံမိသွားခဲ့ပြီး အံ့ဖွယ်အသိစိတ်မှတစ်ဆင့် သူမကို စကားပြောလိုက်သည်။

“မင်း ဘာကို စီစဉ်နေလဲဆိုတာ ငါ သိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ ဘေးကင်းရေးအတွက် အကြွင်းမဲ့ဓားလမ်းစဉ်ရဲ့ ကြမ္မာနဲ့ ဝေးဝေးမှာ နေဖို့ ငါ အကြံပြုချင်တယ်”

“ဘာလို့လဲ”

“ဓားနဲ့ ဓားမော့တွေကို အပြင်းထန်ဆုံး တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအား ရှိတဲ့ လက်နက်တွေ၊ တာအိုတွေအဖြစ် ဘာလို့ အသိအမှတ်ပြုထားကြလဲဆိုတာ မင်း တွေးဖူးရဲ့လား။ ဒီလိုအရာက လက်နက် မဟုတ်ဘဲ ကျင့်ကြံသူကိုယ်တိုင် အဆုံးဖြတ်ပေးသင့်တာမျိုးလေ”

“ကျွန်မတို့က အဲဒီလောက်အထိ အစွမ်းထက်လို့နေမှာပေါ့လို့ပဲ ထင်ထားတာ” ယန်းအိုက်က တစ်ဝက်နောက်ပြောင်ရင်း ရှင်းပြလိုက်သည်။

“စံပြဝိညာဉ်နဲ့ ပင်ကိုမဟာတာအို အရင်းအမြစ်ရုပ်ခန္ဓာတို့မှာ လူနှစ်ယောက်က ဖန်တီးခဲ့တဲ့ သမိုင်းကြောင်း ရှိခဲ့သလိုပဲ အဲဒီတာအိုနှစ်ခုအတွက်လည်း အတူတူပဲ” မေတ္တယျက ရှင်းပြလိုက်သည်။

“ဟိုး … အနှစ်သာရခေတ်ကာလအတွင်း ရှေးဦးခန္ဓာစံအိမ်ရဲ့ တည်ထောင်သူက စကြဝဠာကို မကျော်လွန်ခင်မှာ သူ့မှာ ပြိုင်ဘက်အနည်းငယ် ရှိခဲ့ဖူးတယ်။ အဲဒီထဲက အကျော်ကြားဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်နှစ်ယောက်ကတော့ ဓားအရှင်သခင်နဲ့ ဓားမော့အရှင်သခင်တို့ပဲ”

“အဲဒီလူနှစ်ယောက်က အခြားလက်နက်အားလုံးရဲ့ ကြမ္မာကို ခိုးယူခဲ့ကြပြီး သူတို့ရဲ့ တာအို ကြီးစိုးလာစေဖို့ ဟွင်သွမ်းစကြဝဠာရဲ့ စည်းမျဉ်းတွေကို ပြန်လည်ရေးသားခဲ့ကြတာ။ ဒါပေမဲ့ မဟာတာအိုက မျှတမှုကိုပဲ လိုလားတယ်။ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ အဲဒီတာအိုနှစ်ခုကို သူတို့ တည်ရှိနေတဲ့ အထွတ်အထိပ် နေရာကနေ ဖယ်ရှားပစ်ရမဲ့ အချိန်တန်ပြီ”

“ဓားလမ်းစဉ်အဖွဲ့အစည်းက အခုဆိုရင် ဓားတာအိုရဲ့ အမွေအနှစ်ကို ထိန်းသိမ်းဖို့အတွက် အကျိုးမဲ့တဲ့ တိုက်ပွဲတစ်ခုထဲမှာ ပိတ်မိနေကြပြီ။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီလူနှစ်ယောက်ရဲ့ ပံ့ပိုးမှုမရှိဘဲ သူတို့ရဲ့ လုပ်ရပ်တွေက အချည်းနှီးပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်။ ဒါကြောင့် မင်းရဲ့ ဘေးကင်းရေးအတွက် အဲဒီကြမ္မာနဲ့ ဝေးဝေးမှာ နေတာက အကောင်းဆုံး ဖြစ်လိမ့်မယ်”

“ဟင့်အင်း။ ကျွန်မ ဝေးဝေးမှာ မနေနိုင်ဘူး။ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေနဲ့ အစ်မက ကျွန်မကို စိတ်ကူးစိတ်သန်းတွေ ပေးလိုက်တာပဲ” ယန်းအိုက်က ပြောလိုက်သည်။

“အဲဒီလူနှစ်ယောက်က သူတို့ရဲ့ လက်နက် ကြီးစိုးလာအောင် လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့မှတော့ ကျွန်မလည်း လုပ်နိုင်တာပေါ့။ ပိုပြီးတော့ ကောင်းတာက ကျွန်မ ဓားတာအို တစ်ခုတည်းကိုပဲ အထွတ်အထိပ် ရောက်အောင် လုပ်ဆောင်သွားမှာပါ”

“မင်းကို လူမိုက်တစ်ယောက်လို့ ငါ မယူဆခဲ့ဖူးပါဘူး။ မဟာတာအို ကမ္ဘာဦးကတည်းက ပြင်ဆင်လာခဲ့တဲ့ အရာတစ်ခုကို မင်း တားဆီးနိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား” မေတ္တယျက လှောင်ပြုံး ပြုံးလိုက်သည်။

“အမှန်ပါပဲ။ ကျွန်မ အဲဒါကို မတားဆီးနိုင်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မ ဓားတာအိုရဲ့ ကြီးစိုးမှုကို အဆုံးမဲ့တက်လှမ်းခြင်းကမ္ဘာထဲမှာပဲ ဖြစ်ဖြစ် ထိန်းသိမ်းထားနိုင်လိမ့်မယ်လို့ ထင်တယ်” ယန်းအိုက်က ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။

“ပြီးတော့ ကျွန်မ လုံလောက်အောင် သန်မာလာတဲ့အခါကျရင် အဲဒီလူနှစ်ယောက်ရဲ့ လမ်းစဉ်အတိုင်း လိုက်လှမ်းနိုင်မှာပါ”

“မင်း ကြိုက်သလိုသာ လုပ်တော့။ မိတ်ဆွေတစ်ယောက်အနေနဲ့ ဘာတွေ ပါဝင်ပတ်သက်နေလဲဆိုတာကို သတိပေးပြီးပြီပဲဆိုတော့ ငါ့ဘက်က တာဝန်ကျေပါတယ်” မေတ္တယျက ပြောလိုက်သည်။

“ဟုန်ချန် မင်းက ဆဋ္ဌမမြောက် မဟာစစ်သေနာပတိ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။ မင်းအနေဖြင့် ဘယ်နည်းလမ်းကိုမဆို အသုံးပြုခွင့်ရှိတယ်။ မင်းရဲ့ အပြစ်တွေကို ငါကိုယ်တိုင် ခံယူသွားမယ်”

“အရှင့်ရဲ့ စကားလုံးတွေက အမြင့်ဆုံးဥပဒေပါပဲ” ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အပြုံးတစ်ခုနှင့်အတူ နီရဲသော သင်္ကန်းကို ဆင်မြန်းထားသည့် ခြေဗလာနှင့် ဘုန်းတော်ကြီးတစ်ပါးက ပြောလိုက်သည်။

“အကြွင်းမဲ့စတင်ခြင်း... မင်းက သတ္တမမြောက်ပဲ။ မင်းမှာ ရှိတဲ့ နံ့သာတိုင်တွေအပေါ် ထားရှိတဲ့ အမျက်ဒေါသကို ငါတို့ရဲ့ ရန်သူတွေအပေါ်မှာ အသုံးပြုလိုက်ပါ”

“ဝမ်းမြောက်စွာနဲ့ပဲ လက်ခံပါ့မယ်”

“တိုက်ပွဲဝင်မျောက်ဝံနဲ့ နက်နဲရေခဲ… မင်းတို့က အဋ္ဌမနဲ့ နဝမမြောက်ပဲ။ မင်းတို့က နဂါးဂိတ်ပေါက်တစ်ခုကို တည်ဆောက်ပြီး တိရစ္ဆာန်အားလုံးကို နတ်ဆိုးတွေဖြစ်လာအောင် ကျင့်ကြံပေးဖို့ လိုအပ်တယ်။ တွန့်တိုမနေဘဲ အကောင်းဆုံး သွေးမျိုးဆက်တွေကိုသာ အသုံးပြုလိုက်ပါ”

ထိုရှေးဦးမူလနှစ်ဦး၏ နှုတ်ခမ်းများက ရှုံ့မဲ့သွားခဲ့ကြသည်။ သူတို့နှစ်ဦး ပူးပေါင်းလုပ်ဆောင်ရမည်ဖြစ်ရုံသာမက သူတို့ကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်များအနေဖြင့် တိရစ္ဆာန်များနှင့် ဆက်စပ်နေရခြင်းကို ရှက်စရာတစ်ခုအဖြစ် ယူဆကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ယခုအခါ သူတို့၏ အဖိုးတန်သော သွေးမျိုးဆက်များကို ထိုအရာများကို ကျင့်ကြံပေးရန်အတွက် အသုံးပြုရတော့မည် ဖြစ်၏။

“ရှန်ထျန်းနဲ့ ရှန်းချီတို့က ၁၀ ယောက်မြောက်နဲ့ ၁၁ ယောက်မြောက် မဟာစစ်သေနာပတိတွေ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။ ကျန်းကျိခဲ့… မင်းက ၁၂ ယောက်မြောက်ဖြစ်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်လေ့ကျင့်သူတွေနဲ့ ဖွဲ့စည်းထားတဲ့ စစ်တပ်တစ်ခုကို တည်ဆောက်ပေးဖို့ လိုအပ်တယ်”

အစစ်အမှန်အနှစ်သာရမျိုးနွယ်စုမှ ရှေးဦးမူလဖြစ်သူ ကျန်းကျိခဲ့သည် ခန္ဓာကိုယ်လေ့ကျင့်သူတစ်ဦးနှင့် လုံးဝဥဿုံ ဆန့်ကျင်ဘက်ပုံစံမျိုး ဖြစ်နေလေသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အလွန်တရာ ပိန်လှီလွန်းလှသဖြင့် သူ၏ ဝတ်စုံပြာကြီးမှာပင် သူ့အတွက် အလွန်ကြီးမားနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေခဲ့ပြီး သူ့မျက်နှာအမူအရာမှာ သွေးများစွာ ဆုံးရှုံးထားရသကဲ့သို့ ဖြူလျော်နေခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း မည်သူမျှ သူ့ကို အထင်မသေးရဲကြပေ။ အသန်မာဆုံးသော ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်ကြံသူဟူသော ဘွဲ့အမည်တစ်ခု ရှိခဲ့ပါက သူသည် လူ ၉၀ ရာခိုင်နှုန်း၏ အကြိုက်ဆုံး ပုဂ္ဂိုလ် ဖြစ်လာလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

“ဟုတ်ကဲ့ပါ... သူတော်စင်ကြီး” ကျန်းကျိခဲ့က တိုးညှင်းသော အသံဖြင့် ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။

“ခုံ... မင်းက ၁၃ ယောက်မြောက်ပဲ။ မင်းက လူသားဝိညာဉ်တပ်မဟာ အားလုံးကို တာဝန်ယူရလိမ့်မယ်” သူ၏ နံပါတ်က အမှန်တကယ်ပင် စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းလှသဖြင့် အချို့သောလူများသည် ခုံထံသို့ တိတ်တဆိတ် လှမ်းကြည့်လိုက်ကြသည်။

“ပင်လယ်အုပ်စိုးသူ” မေတ္တယျက ပင်လယ်မျိုးနွယ်စုမှ ရှေးဦးမူလကို ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။ သူသည် မြွေနဂါးမျက်လုံးများနှင့် ဦးချိုတစ်ချောင်း ပါရှိပြီး ဝတ်စုံဖြူကို ဆင်မြန်းထားကာ ရွှေရောင်ခါးပတ်နှင့် လက်ချောင်းများတွင် လက်စွပ်မြောက်မြောက်စွာ ဝတ်ဆင်ထားသည့် လူသားနှင့်တူသော အမျိုးသားတစ်ဦး ဖြစ်သည်။

“ဝူဟုန် သူမရဲ့ တာဝန်ကို ထမ်းဆောင်နေစဉ်မှာ မင်းက သူမရဲ့နေရာမှာ အစားထိုးပြီး ရှေ့တန်းမှာ တာဝန်ယူရလိမ့်မယ်။

ငါ အမည်မခေါ်ခဲ့ရသေးဘဲ ကျန်နေတဲ့လူတွေကတော့ အရန်အဖြစ် ရှိနေမှာဖြစ်ပြီး ဘယ်အချိန်မဆို ရှေ့တန်းဆီ ဆင့်ခေါ်ခံရနိုင်တယ်”

လူတိုင်းက ခေါင်းညိတ်ရုံမျှသာ ပြုလုပ်နိုင်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော်လည်း မေတ္တယျက မပြီးဆုံးသေးပေ။

“တိုက်ပွဲရူး” သူမက လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။