အခန်း ၃၉၈

အပိုင်း(၃၉၈)

အာကူရာကို အနိုင်ယူနိုင်ဖို့...

လင်းတုန်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"ကျွန်တော်ရဲ့ လက်မောင်းကို မိစ္ဆာ သားရဲ တွေထဲက အမြုတေကြိုး တွေနဲ့ ကျွန်တော် ပြင်ဆင်နိုင်တယ်..."

သူ ပြောလိုက်သည်။ သို့သော်... အော်သိုက ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်။

"အဲဒီ လက်မောင်းက ပြီးခဲ့တဲ့ တိုက်ပွဲမှာ မင်းကို အနိုင်မရစေခဲ့ဘူး မဟုတ်လား..."

"ကျွန်တော်တို့ဆီမှာ လတ်ဆတ်တဲ့ စိန်ကြေးခွံ အသားတချို့ ရှိတယ်... အဲဒါက ကျွန်တော်တို့ နှစ်ယောက်စလုံးကို ပိုပြီး အားကောင်းလာစေလိမ့်မယ်..."

"တဖြည်းဖြည်းချင်းပဲလေ..."

အော်သို က ပြောလိုက်သည်။

"တကယ်လို့ ငါတို့ နောက်ထပ် နှစ်ပတ်လောက် စောင့်ရဦးမယ်ဆိုရင်၊ နောက်ဆုံး အချိန်ရောက်မှ တံခါးကျောက်တုံး ကို သုံးပြီး ပြီးသွားတာမှ ပိုကောင်းဦးမယ်..."

"ဒီဥယျာဉ်ထဲမှာ ဝိညာဉ် သစ်သီး တချို့ ရှိရမယ်၊ ပြီးတော့ ကျွန်တော့်ဆီမှာ ဝိညာဉ် ရေတွင်း က ရေတွေလည်း ရှိသေးတယ်... ကျွန်တော် အစစ်အမှန် ရွှေအဆင့် ကို ရောက်နိုင်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ အဲဒါကလည်း အချိန် အတူတူလောက် ကြာလိမ့်မယ်..."

အော်သို သည် နေရာမှ အနည်းငယ် ရွှေ့လိုက်၏။ သူသည် ဘေးသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး အခြား အမှိုက်အပိုင်းအစ တစ်ခုကို ကိုက်ယူကာ ဝါးစားလိုက်လေသည်။

"အော်သို…”

"အဲဒီလို ဖြစ်စရာမလိုပါဘူး..."

သူက ပြောလိုက်သည်။

"ငါ့မှာ အစစ်အမှန် ရွှေအဆင့် ရဲ့ စွမ်းအား ရှိနေတယ်လေ... အရင်တုန်းကတော့ မင်းရဲ့ ဝိညာဉ် ရော ငါ့ရဲ့ ဝိညာဉ်ကပါ အဲဒီဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကို မခံနိုင်လို့ ငါ့စွမ်းအားတွေကို သေးငယ်တဲ့ ပမာဏတွေနဲ့ပဲ ဝေမျှပေးခဲ့ရတာ..."

လင်းတုန်း ၏ စိတ်ထဲတွင် အလင်းရောင် တစ်ခု တောက်ပသွားလေသည်။

"ဒါပေမဲ့ အခု ကျွန်တော်တို့ ခံနိုင်ရည်ရှိသွားပြီပဲ... ပြီးတော့ ခင်ဗျား အသုံးပြုလိုက်တဲ့ မာဒြာ တွေကို ဝိညာဉ် ရေတွင်း က ရေနဲ့ ပြန်ဖြည့်လို့ ရတယ်လေ... သွားရအောင်..."

သူသည် စတင်ရန် အသင့်အနေအထားဖြင့် စွမ်းအင်လှည့်ပတ်ရာတွင် ထိုင်သည့်ပုံစံဖြင့် ချက်ချင်း ထိုင်ချလိုက်လေသည်။

"နားထောင်စမ်း၊ ကောင်လေး... မင်း ကိုယ်တိုင် အစစ်အမှန် ရွှေအဆင့် ကို ရောက်ဖို့ ရက်သတ္တပတ် အနည်းငယ်ပဲ လိုတော့တာ... ဒီနောက်ဆုံးအဆင့်အတွက် ငါ့ကို အားမကိုးပါနဲ့..."

သူသည် တွန့်ဆုတ်သွား၏။

"ပြီးတော့ အာကူရာ မိသားစု ကို ဆန့်ကျင်တာက ဘာကောင်းကျိုးမှ ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ဘူး..."

လင်းတုန်း သည် လိပ်ကြီး၏ ခေါင်းပေါ်တွင် လက်တစ်ဖက်ကို တင်လိုက်လေသည်။

"ဒရော့စ်က ကျွန်တော်တို့နဲ့ အတူ ခရီးသွားလာခဲ့တာ လေးပတ် ရှိနေပြီ... နဂါး တစ်ကောင်က အကူအညီ လိုအပ်နေတဲ့ အချိန်မှာ မဟာမိတ် တစ်ယောက်ကို စွန့်ပစ်သွားမှာလား..."

အော်သိုသည် ညည်းတွားလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူသည် သူ၏ ဝိညာဉ် ကို ဖွင့်လှစ်ပေးလိုက်လေတော့သည်။

...

ဟာမိုနီ...

ဟာမိုနီသည် ကျောက်မျက်ရတနာများ သီးနေသော သစ်ပင်ရှေ့တွင် ဒူးထောက်ထိုင်ကာ၊ သူ၏ မာဒြာ ကို ငြိမ်သက်စေပြီး စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ထားလိုက်လေသည်။

နက်နဲမှု မျက်လုံး နှစ်လုံးသည် သူ၏ အိတ်ကပ်များထဲတွင် ရှိနေပြီး၊ တစ်လုံးမှာ တိတ်ဆိတ်နေကာ အခြားတစ်လုံးမှာမူ စကားများနေလေသည်။ သူသည် နှစ်လုံးစလုံးကို တန်းတူ လျစ်လျူရှုထားလိုက်၏။

အာကူရာ မိသားစုသည် အခြားသူများထက် အမြဲတမ်း ပိုမို သိရှိထားခဲ့ကြသည်။ သူတို့က သူတို့၏ တပည့်များ ဤအိတ်ဆောင် ကမ္ဘာ ထဲမှ အစစ်အမှန် ဆုလာဘ်ကို ရရှိစေရန် သေချာစေခဲ့လေသည်။ တစ္ဆေရေကို အချိန်အခါအလိုက် လုယက်ရန် သူတို့နှင့် ပူးပေါင်းခဲ့ကြသော အခြား အဖွဲ့အစည်းများထဲတွင်၊ ‘နိုင်းတိမ်တိုက်’ တရားရုံး တွင်သာ သူတို့ သိရှိထားသော အသိပညာမျိုး ရှိလေသည်။ သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင် ‘နိုင်းတိမ်တိုက်’ ကိုယ်စားလှယ်သည် အတွင်းသို့ မရောက်ရှိလာခဲ့ချေ။ ထို့ကြောင့် ဟာမိုနီ သည် တစ္ဆေရေ၏ ရတနာကို နောက်ဆုံး လက်ခံရရှိမည့်သူ ဖြစ်လာမည် ဖြစ်လေသည်။

သူ့အပေါ် မိုးကာ တည်ရှိနေသော သစ်ပင်ကြီးသည် မှော်သင်္ကေတ များ ရေးထိုးထားသော သတ္တုဖြင့် ပြုလုပ်ထားပြီး၊ ကြမ်းပြင်မှ မျက်နှာကြက်အထိ ခွေလိပ် တက်သွားလေသည်။ ၎င်း၏ သစ်ကိုင်းများတွင် သစ်ရွက်များအစား သတ္တုလှောင်အိမ်များ ရှိနေပြီး၊ လှောင်အိမ် တစ်ခုစီ၏ အတွင်းတွင် နီလာကျောက် တစ်လုံးစီ ရှိနေလေသည်။

လှောင်အိမ်များ၏ သုံးပုံတစ်ပုံခန့်တွင်သာ ကျောက်မျက်များ ရှိနေသော်လည်း၊ ထိုအခန်းသည် နက်နဲမှု မျက်လုံး များထံမှ အလင်းရောင်များဖြင့် တောက်ပနေဆဲ ဖြစ်လေသည်။

ဟာမိုနီသည် သူ၏ အိတ်ကပ်ထဲမှ တိတ်ဆိတ်နေသော ကျောက်မျက်ကို ထုတ်ယူလိုက်၏။ ဤနေရာသို့ မလာရောက်မီ မှော်ပစ္စည်း ကို ပြင်ဆင်ရန်အတွက် လိုအပ်သော ဓလေ့ထုံးစံ တစ်ခု ရှိလေသည်။ သူသည် ကျောက်မျက်ကို အပြင်ဘက် ကမ္ဘာတစ်လျှောက် သယ်ဆောင်သွားပြီးနောက်၊ တစ္ဆေရေ၏ အခြေအနေများကို အသေးစိတ် လှည့်လည် ပြသရမည် ဖြစ်လေသည်။

ပြီးခဲ့သော တစ်လလုံးလုံး၊ သူသည် စွမ်းအင်လှည့်ပတ်ခြင်းနှင့် လေ့ကျင့်မှုများ ပြုလုပ်စဉ်တွင် ထို မျက်လုံး ကို သူနှင့်အတူ သယ်ဆောင်သွားခဲ့ပြီး၊ ၎င်းကို ကမ္ဘာကြီးနှင့် ပတ်သက်သည့် အချက်အလက်များ စုပ်ယူခွင့် ပြုခဲ့လေသည်။ သူနှင့် ပတ်သက်သည့် အချက်အလက်များပါ စုပ်ယူခွင့် ပြုခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။ ၎င်းသည် သစ်ပင်ရှိ အသိပညာ စုဆောင်းမှုထဲသို့ သူ၏ အသိပညာများကို ထည့်သွင်းပေးသွားမည် ဖြစ်လေသည်။

သူ၏ ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုများအတွက် ပြန်လည်၍ ဆုချီးမြှင့်ခံရမည် ဖြစ်သည်။

သူသည် သစ်ပင်ရှေ့တွင် ဒူးထောက်ချလိုက်ပြီး၊ တဖျတ်ဖျတ် လင်းလက်နေသော ကျောက်မျက်ရတနာကို တောင်းရမ်းသူ တစ်ဦးအလား သူ၏ ရှေ့တွင် မြှောက်ကိုင်ထားလိုက်လေသည်။

"အာကူရာ မျိုးနွယ်စု ရဲ့ ဟာမိုနီ ဟာ နက်နဲမှု မျက်လုံး ကို သူ မွေးဖွားရာ နေရာဆီသို့ ပြန်လည် ပို့ဆောင်ပေးပါတယ်..."

သူ၏ စွမ်းအားကို အသုံးမပြုဘဲနှင့်ပင် သစ်ပင်တစ်လျှောက်ရှိ အစီအရင် များသည် အသက်ဝင်ကာ တောက်ပလာလေသည်။ သစ်ကိုင်းတစ်ခုသည် ဟာမိုနီ ထံသို့ ကိုင်းညွတ်လာပြီး ၎င်း၏ လှောင်အိမ်သည် ကျွိခနဲ ပွင့်လာ၏။

ဟာမိုနီသည် ကျောက်မျက်ကို အတွင်းသို့ သတိတကြီး ထည့်သွင်းလိုက်လေသည်။ သူ၏ မိသားစုသည် သစ်ပင်ကြီးက သူ၏ အပြုအမူများကို မည်မျှအထိ သတိပြုမိကြောင်း မသေချာသော်လည်း၊ ၎င်းက ရိုင်းစိုင်းမှုများကို အပြစ်ပေးတတ်ကြောင်းတော့ သိရှိထားကြလေသည်။ လှောင်အိမ်က နက်နဲမှု မျက်လုံး ကို သယ်ဆောင်သွားသောအခါ ဟာမိုနီ သည် ဦးညွှတ်လိုက်၏။

ထိုကျောက်မျက်ရတနာသည် အခြားကျောက်မျက်များနှင့်အတူ ၎င်း၏ မူလအခြေအနေသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားပြီးနောက်၊ တီးတိုးပြောဆိုသံ တစ်ခုက အခန်းထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားလေသည်။

"မေးပါ..."

"အဆင့်နိမ့် အရှင်သခင် ကို ရောက်ရှိဖို့ ကျွန်တော် အသုံးပြုနိုင်တဲ့ အမြန်ဆုံး လမ်းစဉ် က ဘာလဲ..."

ဟာမိုနီ က မေးလိုက်သည်။ သူသည် နောက်ထပ် မေးခွန်းတစ်ခု မေးရန် ဒုတိယ အခွင့်အရေး မရှိတော့မည်ကို နှမြောတသဖြစ်စွာဖြင့်၊ ဤမေးခွန်းအတွက် ရက်သတ္တပတ်ပေါင်းများစွာ စဉ်းစားရခက်နေခဲ့လေသည်။

ထို့နောက် သူသည် သက်စောင့် ရေတွင်း ၏ ဘေးတွင် မဟူရာ မီးတောက် အင်ပါယာ မှ ကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့ကို အာရုံခံမိခဲ့လေသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ သူတို့ထံတွင် ကိုယ်ပိုင် နက်နဲမှု မျက်လုံး တစ်လုံး ရှိနေခြင်း ဖြစ်၏။

ကောင်းကင်ဘုံက သူ့ကို စောင့်ရှောက်နေပုံ ရလေသည်။

သစ်ပင်ကြီးသည် တစ်ခဏမျှ တုန်ခါသွားပြီး၊ ၎င်း၏ အစီအရင် များ တောက်ပလာကာ ကျောက်မျက်ရတနာများ လှုပ်ခါသွားလျက် ထိုမေးခွန်းကို စဉ်းစားတွေးတောနေလေသည်။

ထို့နောက် တောက်ပသော အပြာနှင့် ခရမ်းရောင် အလင်းလှိုင်းတစ်ခုက သူ့အပေါ်သို့ ရိုက်ခတ်လာပြီးနောက် သူ သိရှိသွားလေတော့သည်။

ရုတ်တရက် ရရှိလိုက်သော အသိပညာများ၏ တုန်လှုပ်မှုက အိပ်မက်တစ်ခုမှ နိုးလာပြီး မိမိပတ်လည်ရှိ အခန်းကို မမှတ်မိတော့သကဲ့သို့ သူ့ကို ထိတ်လန့်သွားစေပြီး ဦးတည်ချက် ပျောက်ဆုံးသွားစေလေသည်။ သူ မိမိကိုယ်ကိုယ် ပြန်လည် ထိန်းချုပ်နိုင်သောအခါ လက်သီးများကို စုထားကာ သစ်ပင်ကို ဦးညွှတ်လိုက်၏။

"အာကူရာ ဟာမိုနီ ဟာ သင့်ရဲ့ ဉာဏ်ပညာအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်..."

သူက ပြောလိုက်၏။ သူ၏ အသံမှာ အက်ကွဲနေဆဲ ဖြစ်လေသည်။ ထို့နောက် သူ စောင့်ဆိုင်းနေလိုက်သည်။

သူ၏ ရှေ့ သစ်ပင်၏ အောက်ခြေတွင် ငှက်ရေချိုးကန် တစ်ခုနှင့်တူသော မှော်သင်္ကေတ များ ရေးထိုးထားသည့် ဇလုံတစ်ခု ရှိနေလေသည်။ သူသည် ထိုဇလုံကို အငမ်းမရ စိုက်ကြည့်နေမိ၏။

အဖြေဆိုသည်မှာ ဆုလာဘ်၏ တစ်ဝက်သာ ဖြစ်ပေသည်။

ဝင်သက်ထွက်သက် အနည်းငယ်အကြာတွင် အလင်းဖောက်ထွင်းမြင်ရသော ပြွန်တစ်ခုသည် သစ်ပင်မှ လျှောထွက်လာပြီး ဇလုံ၏ အထက်တွင် လွင့်မျောနေလေသည်။ တဖျတ်ဖျတ် လင်းလက်နေသော အဖြူရောင် ပုလဲလုံးလေး တစ်လုံးသည် ပြွန်ထဲမှ လိမ့်ဆင်းလာပြီး ဇလုံ၏ အလယ်ဗဟိုသို့ ကျဆင်းသွား၏။

တစ္ဆေရေ တစ်စက် ... ဤကမ္ဘာကြီးကို အမည်ပေးခဲ့သော အရာဝတ္ထုပင် ဖြစ်လေသည်။

ဟာမိုနီသည် ဂုဏ်သိက္ခာများကို စွန့်ပစ်ကာ ဇလုံပေါ်သို့ ကိုင်းညွတ်၍ ထိုရေစက်ကို လျှာဖြင့် လျက်ယူလိုက်လေသည်။ အရှင်သခင် များ နှင့် အရှင်သခင်မ များသည် ဤအရာအတွက် လူသတ်ရန်ပင် ဝန်လေးမည် မဟုတ်ချေ။

တစ်ခဏမျှ စွမ်းအင်လှည့်ပတ်ပြီးနောက် သူသည် အဘယ်ကြောင့်ဆိုသည်ကို သဘောပေါက်သွားလေသည်။

ဝိညာဉ်ရေ တစ်စက်သည် သူ၏ မာဒြာ သွေးကြော များမှတစ်ဆင့် သူ၏ ဦးခေါင်းဆီသို့ ခရီးသွားလာပြီး၊ ထိုနေရာတွင် သူ၏ သွေးကြောများနှင့် ပေါင်းစပ်သွားကာ ဦးခေါင်းခွံ၏ အောက်ခြေတွင် နေရာယူသွားလေသည်။ ၎င်းသည် သူ၏ အမြုတေ ဖြစ်သော လပြည့်ဝန်းကြီးနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက အလွန် သေးငယ်သော အစက်လေး တစ်စက်မျှသာ ဖြစ်သော်လည်း၊ အဝေးမှ ကြယ်တစ်ပွင့်အလား တောက်ပနေလေသည်။

သူသည် ၎င်းကို အသုံးပြုလိုက်ရာ သူ၏ စိတ်နှလုံးများ လန်းဆန်းသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရလေသည်။ သူသည် မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး သူ၏ မြေအောက်ကမ္ဘာ ဓားကိုးလက် နည်းစနစ်ကို ဖန်တီးလိုက်၏။ ပုံမှန်အားဖြင့်ဆိုလျှင် ထိုနည်းစနစ်သည် ပစ်မှတ်တစ်ခုကို ကိုးကြိမ်တိုင်တိုင် တိုက်ခိုက်ပြီး၊ ၎င်းကို ထိန်းချုပ်ရန်အတွက် သူ၏ အာရုံစူးစိုက်မှု အပြည့်အဝကို လိုအပ်လေသည်။

ယခုအခါ သူသည် အမည်းရောင် မာဒြာ ဓားများကို ပြီးပြည့်စုံသော စက်ဝိုင်းတစ်ခုအဖြစ် မြင့်တက်လာစေခဲ့လေသည်။ နောက်တစ်ကြိမ်တွင်မူ ၎င်းတို့သည် နေရာတစ်ခုတည်းတွင် တစ်လက်ချင်းစီ ပေါ်လာပြီး၊ တစ်ကြိမ်လျှင် ပြီးပြည့်စုံသော တစ်စက္ကန့်မျှ နောက်ကျ၍ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

၎င်းမှာ သူ၏ ဘဝတစ်လျှောက်လုံး ဘောလုံး ကိုးလုံးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ကစားနိုင်ရန် အပြင်းအထန် ကြိုးစားခဲ့ရပြီးမှ၊ ရုတ်တရက် အသက်ရှူရသကဲ့သို့ သဘာဝကျသွားသည်နှင့် တူနေလေသည်။ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း နှစ်ဆယ်ခန့်က ဝိညာဉ်ရေ တစ်စက်ကို ရရှိခဲ့ဖူးသော သူ၏ ဝမ်းကွဲအစ်ကိုကြီး တစ်ဦးက ထိုအရာသည် 'သူ၏ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ စွမ်းအားကို မြှင့်တင်ပေးသည်' ဟု ရှင်းပြခဲ့ဖူးသော်လည်း၊ ၎င်းက မည်သို့ အဓိပ္ပာယ်ရသည်ကို သူ မြင်ယောင်မကြည့်နိုင်ခဲ့ချေ။

တစ်ခဏမျှသာ ကြာပြီးနောက် ထိုစွမ်းအားများ မှေးမှိန်သွားပြီး သူ၏ ဦးခေါင်းခွံရှိ အလင်းစက်လေးလည်း မှိန်ကျသွားလေသည်။ တစ္ဆေရေသည် ကုန်ဆုံးသွားပြီ ဖြစ်သော်လည်း၊ ၎င်းသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ဝိညာဉ် ထံမှ စွမ်းအားများကို ရယူကာ အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ပြန်လည် ပြည့်ဖြိုးလာမည် ဖြစ်၏။

အသက်ရှူတစ်ချက်စာမျှ တိုးတက်လာသော ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းသည် တိုက်ပွဲတစ်ခုတွင် အောင်ပွဲနှင့် ရှုံးနိမ့်မှုကြား ကွာခြားချက်ကို ဆိုလိုပေသည်။ ယခုအခါ သူသည် အဆင့်တူ ကျင့်ကြံသူများ ကြားတွင် သူ့ကိုယ်သူ ရှုံးနိမ့်နိုင်စွမ်း မရှိသူဟု မှတ်ယူနိုင်ပြီ ဖြစ်လေသည်။ ထို့အပြင် မကြာမီတွင် သူသည် နယ်ပယ်အသစ်တစ်ခုသို့ လုံးဝ ဝင်ရောက်သွားတော့မည် ဖြစ်၏။ သစ်ပင်ကြီးက သူ၏ ခြေလှမ်းများကို ရှင်းလင်းစွာ ပြသပေးခဲ့လေပြီ။

***