အခန်း ၄၀၁

အပိုင်း(၄၀၁)

တဲငယ်၏ အစိမ်းရင့်ရောင် မာဒြာ များသည် မျက်လှည့်ပြနေသကဲ့သို့ တဖျတ်ဖျတ် လင်းလက်နေပြီး အစစ်အမှန် မဟုတ်တော့သကဲ့သို့ ဖြစ်နေလေသည်။ ဖန်တီးထားသော မာဒြာ များအတွက် ဤမျှကြာရှည်စွာ ခံနိုင်ရည်ရှိခြင်းမှာ တကယ်ပင် အံ့သြဖွယ်ကောင်းလှပေသည်။

အဝင်ဝမှနေ၍ အလင်းရောင် ခပ်ရေးရေး ဝင်ရောက်လာနေ၏။ ယီရင်သည် တောင်ကုန်းတစ်ခုကို ထွင်းဖောက်ကာ သူတို့နှစ်ဦးကို အတွင်း၌ မြှုပ်နှံထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ပုန်းကွယ်ရန်အတွက် အကောင်းဆုံးပင် ဖြစ်၏။ ကာကွယ်ရန်အတွက် အနီးအနားရှိ ကျောက်တုံးများပေါ်တွင် အခြေခံ အစီအရင် စက်ဝိုင်းများကို သူမ ရေးဆွဲထားခဲ့သော်လည်း တဲပေါ်ရှိ အစီအရင် မှာမူ အကောင်းဆုံး ဖြစ်နေဆဲပင်။ ထို အစီအရင် ပျက်စီးသွားမည့်အချိန် ရောက်လျှင်မူ သူတို့ ရှာဖွေတွေ့ရှိခံရရန် အချိန်အနည်းငယ်သာ လိုတော့မည် ဖြစ်လေသည်။

သူမသည် တစ်ချိန်က ကုသဆေးများ ထည့်ထားသော သေတ္တာငယ်ကို ဖွင့်လိုက်လေသည်။ သူဌေးသမီး တစ်ဦးထံမှ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင်၊ မာစီ သည် ဆေးဖက်ဝင် အပင်များ ရောင်းချသော ဆိုင်တစ်ဆိုင်စာမျှရှိသည့် ဆေးလုံးများ၊ ဆေးရည်များနှင့် အထွတ်အမြတ် ဆေးပင်များကို သူမနှင့်အတူ သယ်ဆောင်လာခဲ့သည်။

သို့မဟုတ် ယခင်က သယ်ဆောင်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ အဆင့်နိမ့် အရှင်သခင် နဂါးမ ချန်ရစ်ခဲ့သော မီးလောင်ဒဏ်ရာများကို ကုသရန်အတွက် သူတို့သည် သူမ၏ ဆေးဝါးသိုလှောင်မှုထဲမှ အများအပြား ထုတ်ယူသုံးစွဲခဲ့ရပြီး ဖြစ်၏။

သေတ္တာထဲတွင်မူ ဆေးရည်တစ်ပုလင်းသာ ကျန်ရှိတော့သည်။ အတွင်းရှိ ဆေးရည်များသည် အပြာရောင် စိန်ပွင့်များအလား တောက်ပနေ၏။ ယီရင် သည် ၎င်းကို ထုတ်ယူကာ မာစီ ထံသို့ လှမ်းပစ်ပေးလိုက်သည်။

"နောက်ဆုံး တစ်ပုလင်းပဲ..."

သူမက ပြောလိုက်သည်။

"အကျိုးရှိရှိ သုံးလိုက်..."

မာစီ သည် ဆေးပုလင်းကို သူမထံ ပြန်ပေးရန် ကြိုးစားလေသည်။

"ငါက အဲဒါကို ဘာအတွက် သုံးရမှာလဲ... ငါ့ကို ကြည့်စမ်းပါဦး၊ အသစ်စက်စက်လို ဖြစ်နေပြီလေ..."

သူမသည် မတ်တတ်ရပ်ကာ သက်သေပြသည့်အနေဖြင့် တစ်ပတ် လှည့်ပြလိုက်သော်လည်း မတ်မတ်ရပ်ရန် နေရာ အလုံအလောက် မရှိချေ။

ယီရင် ကမူ ချက်ချင်းပင် 'အသစ်စက်စက်လို ဖြစ်သွားပြီ' ဟု ယူဆမည် မဟုတ်ပေ။ အရည် အသွင်ရှိသော မီး မာဒြာ များသည် မာစီ ၏ ခေါင်းတစ်ခြမ်းမှ ဆံပင်များကို လောင်ကျွမ်းသွားစေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ယခုအခါတွင်မူ ထိုအရာကို သိနိုင်မည် မဟုတ်တော့ချေ။ သူမ၏ ဆေးရည်သည် မီးလောင်ဒဏ်ရာများကို ပျောက်ကင်းစေရန် အထူးဖန်တီးထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ကြည့်ရသည်မှာ အာကူရာ မိသားစု သည် ခြင်များထက် နဂါးများနှင့် ပို၍ ရင်ဆိုင်ရပုံပေါ်လေသည်။ သူမ၏ ဆံပင်များသည် သဘာဝထက်ပင် ပိုမို မြန်ဆန်စွာ ပြန်လည်ပေါက်ရောက်လာခဲ့သော်လည်း၊ ယီရင် သည် ကောင်မလေး၏ ဆံပင်များကို ညီညာသွားစေရန် ညှပ်ပေးထားခဲ့၏။ ယခုအခါ သူမ၏ ဆံပင်များသည် ဦးခေါင်းခွံနှင့် ကပ်နေပြီး၊ အနောက်သို့ ပြန်လည်စည်းနှောင်ရန်ဆိုလျှင် လပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်ဦးမည် ဖြစ်သည်။

သူမ၏ ဘယ်ဘက် ပါးပြင်ပေါ်တွင်မူ မီးလောင်ဒဏ်ရာ အမာရွတ်များ၏ ခပ်ရေးရေး အရိပ်အယောင်များ ကျန်ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။ ထိုအရာများသည် အလိုအလျောက် ပျောက်ကင်းသွားမည် မဟုတ်သော်လည်း၊ ဤဆေးရည်က ကုသပေးနိုင်မည် ဖြစ်၏။ သူမ၏ ခြေထောက်မှာမူ ပို၍ ဆိုးရွားလေသည်။ သူမသည် ခြေထောက်ကို အားပြု၍ မရပ်တည်နိုင်သည်မှာ ရက်အတော်ကြာမြင့်ခဲ့သော်လည်း၊ သွေးဆေးရည် တစ်ပုလင်းက အသားများကို အများအပြား ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာစေခဲ့သည်။ ရတနာတစ်ခုအလား ကျောက်စိမ်းသေတ္တာငယ်အတွင်း ချိတ်ပိတ်ထားသော အထွတ်အမြတ် ဆေးပင်တစ်ပင်က ကျန်ရှိနေသည်များကို ကုသပေးခဲ့လေသည်။

အာကူရာ မိသားစု ထံမှ မာစီ သယ်ဆောင်လာခဲ့သော ကုသရေး ဆေးရည် အများစုကို သူတို့ အသုံးပြုခဲ့ပြီး ဖြစ်၏။ သူမသည် မိသားစုနှင့် အဆက်အသွယ် ပြတ်တောက်နေသဖြင့် ထပ်မံ ဖြည့်တင်းနိုင်တော့မည် မဟုတ်သော်လည်း၊ ယီရင် အနေဖြင့် ၎င်းတို့အတွက် ဤထက် ပိုမိုကောင်းမွန်သော အသုံးချစရာကို တွေးတော၍ မရနိုင်တော့ချေ။

မာစီသည် ဂရုစိုက် ကုသမှုများကို ခံယူနေရသရွေ့ ပြန်လည် ကျန်းမာလာမည်သာ ဖြစ်သည်။

ယီရင်မှာမူ ပိုမို ကောင်းမွန်သော အနေအထား၌ ရှိနေလေသည်။ သူမသည် မာစီ ထက် ပို၍ ခိုင်မာသော သံမဏိအဆင့် ခန္ဓာကိုယ် ကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး၊ သူမထက်လည်း ကျင့်စဉ်အဆင့် ပိုမို မြင့်မား၏။ မာစီ သည် သူမ၏ လက်မောင်းပေါ်တွင် သံချပ်ကာကို ဖန်တီးလိုက်ပြီး မည်သို့ပင် လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်ဖြစ်စေ၊ ထိုအရာက တိုက်ခိုက်မှု၏ အများစုကို ကာကွယ်ပေးနိုင်ခဲ့သည်။ ၎င်းသာ မရှိခဲ့ပါက သူတို့ နှစ်ဦးစလုံး သေဆုံးသွားလောက်ပြီ ဖြစ်လေသည်။

"သုံးလိုက်ပါ..."

ယီရင် က ပြောလိုက်သည်။

"နင့်ခေါင်းပေါ်ကို ရိုက်ခွဲရအောင် မလုပ်နဲ့..."

ယခင်ကလည်း သူမ ထိုသို့ လုပ်ဆောင်ခဲ့ရလုနီးပါးပင် ဖြစ်၏။ မာစီသည် ဒဏ်ရာများကြောင့် သတိလွတ်နေကာ ပထမဆုံးအကြိမ် သတိရလာစဉ်က ယီရင် အရင်မသောက်ဘဲ မည်သည့်အရာကိုမျှ မသောက်ဟု ငြင်းဆန်ခဲ့ဖူးလေသည်။ ထို့ကြောင့် ယီရင် သည် ကုသဆေး တစ်လုံးကို သူမ၏ လည်ချောင်းထဲသို့ အတင်းအကျပ် တွန်းသွင်းခဲ့ရသည်။

အစပိုင်းတွင်မူ မာစီ၏ ဝိညာဉ် အခြေအနေသည် ဒဏ်ရာများထက်ပင် ယီရင် ကို ပို၍ ထိတ်လန့်စေခဲ့၏။ တိုက်ပွဲအတွင်းတွင် သူမသည် အဆင့်မြင့် ရွှေအဆင့် သို့ ရှင်းလင်းစွာ တက်လှမ်းသွားခဲ့သော်လည်း၊ သတိရလာသော အချိန်၌မူ အဆင့်နိမ့် ရွှေအဆင့် သို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိနေခဲ့သည်။ ယီရင် သည် ၎င်းမှာ ဝိညာဉ်ရေးရာ ထိခိုက်ပျက်စီးမှု တစ်ခုခုများလောဟု တွေးတောမိကာ ရက်အတော်ကြာသည်အထိ ထိုအကြောင်းကို မဟဝံ့ခဲ့ချေ။ သို့သော် ၎င်းမှာ သူမ၏ လမ်းစဉ် နှင့် သက်ဆိုင်ကြောင်း မာစီ က ရှင်းပြခဲ့လေသည်။

သူမသည် မိမိ၏ အဆင့်ထက် ကျော်လွန်နေသော စာမျက်နှာတစ်ခုကို အတင်းအကျပ် ဖွင့်ရန် ကြိုးစားနိုင်ပြီး၊ သူမ၏ ကိုယ်တွင်းရှိ စာအုပ်က ၎င်းကို အသုံးပြုနိုင်ရန် စွမ်းအားများ ငှားရမ်းပေးမည် ဖြစ်သည်။ သတ်မှတ်ထားသော အချိန်အတိုင်းအတာ တစ်ခုအထိသာ ဖြစ်၏။

ထိုအချိန် ကုန်ဆုံးသွားပြီးနောက်တွင်မူ သူမသည် ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်လည်၍ အဆင့်တက်ရမည် ဖြစ်လေသည်။

သူမ အဆင့်နိမ့် အရှင်သခင် အထိ ရောက်အောင် လုပ်နိုင်သလားဟု ယီရင် က ချက်ချင်း မေးမြန်းခဲ့သည်။ ထိုအဆင့်အထိတော့ မရနိုင်ကြောင်း မာစီ က ပြန်လည် ဖြေကြားခဲ့၏။ သို့သော် သူမသည် တစ်မိနစ် သို့မဟုတ် နှစ်မိနစ်ခန့်တော့ အစစ်အမှန် ရွှေအဆင့် အထိ တက်လှမ်းနိုင်ကြောင်း ဆိုလေသည်။

၎င်းမှာ ယီရင် ကိုယ်တိုင် လုပ်ဆောင်နိုင်သည်ထက်ပင် များစွာ ပိုမိုနေလေသည်။

ရွှေရောင် မိုင်တစ်ထောင် တိမ်တိုက် ကြီးသည် ကျွန်း၏ အစွန်းဘက်တွင် လွင့်မျောနေပြီး၊ ယခုအခါ အဆင့်နိမ့် ရွှေအဆင့် များနှင့် အဆင့်မြင့် ရွှေအဆင့် များကြားတွင် အစစ်အမှန် ရွှေအဆင့် နဂါးများပါ ရောနှော ပါဝင်လာပြီ ဖြစ်သည်။ အဆင့်နိမ့် အရှင်သခင်မသည် သူမ၏ တိမ်တိုက်ပေါ်တွင်သာ ဆက်နေမည်ဆိုလျှင်ပင် သူတို့သည် ပိတ်လှောင်ခံထားရပြီ ဖြစ်၏။ ထို့အပြင် တဲ၏ ခံနိုင်ရည်မှာလည်း တစ်ရက် သို့မဟုတ် နှစ်ရက်ခန့်သာ ကျန်ရှိတော့လေသည်။

ယီရင်သည် ဤသို့ ကိုယ်တိုင် ဖန်တီးထားသော လှိုဏ်ဂူထဲတွင် အချိန်ကုန်ဆုံးနေရခြင်းကို အဆုံးမဲ့ ဓား နည်းစနစ် စွမ်းအင်လှည့်ပတ် လေ့ကျင့်ရန် အသုံးပြုခဲ့လေသည်။ သူမသည် နောက်တစ်ဆင့် ကျွမ်းကျင်မှုဆီသို့ စတင် ချဉ်းကပ်လာနိုင်ခဲ့သော်လည်း၊ အချိန်များကမူ အပေါက်ပေါက်နေသော သဲနာရီ တစ်ခုအလား လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးနေ၏။

မာစီသည် မချိတင်ကဲဖြင့် ဆေးရည်ကို စတင် လိမ်းကျံနေသော်လည်း၊ ယီရင် ကမူ တဖျတ်ဖျတ် လင်းလက်နေသော တဲကိုသာ စိုက်ကြည့်နေခဲ့လေသည်။

"ငါ အစစ်အမှန် ရွှေအဆင့် ကို ရောက်ဖို့ လိုတယ်... အခုချက်ချင်း..."

"ငါတို့မှာ အချိန်အများကြီး ရှိပါသေးတယ်..."

မာစီ က ပြောလိုက်သည်။ ထိုအချက်မှာ ယီရင်သည် အာကူရာ မိန်းကလေး နှင့် ပတ်သက်၍ မြန်ဆန်စွာ သိရှိနားလည်ခဲ့ရသော အချက်ပင် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူတို့သည် နှင်းမုန်တိုင်းကြီး အောက်တွင် မြှုပ်နှံခံရတော့မည် ဆိုလျှင်ပင်၊ အနည်းဆုံးတော့ အပူဒဏ် မခံရတော့ဘူးဟု သူမက ထောက်ပြပြောဆိုဦးမည် ဖြစ်လေသည်။

"ငါ့ရဲ့... ဧည့်သည်... ကို အသုံးပြုမယ်ဆိုရင်တောင်..."

ယီရင် သည် သူမ၏ သွေးအရိပ် အကြောင်းကို ပြောဆိုရမည်ကို သို့မဟုတ် စဉ်းစားရမည်ကိုပင် သက်တောင့်သက်သာ မဖြစ်သေးချေ။

"ငါ ဘယ် အဆင့်နိမ့် အရှင်သခင် တွေကိုမှ မယှဉ်ပြိုင်နိုင်ဘူး... ငါ အဆင့်မတက်နိုင်ဘူးဆိုရင်တော့၊ ငါတို့ဟာ ငါးမန်းတွေ ဝန်းရံနေတဲ့ ဖောင်တစ်ခုပေါ်မှာ ပိတ်မိနေသလို ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်... ငါ့ရဲ့ မာဒြာ တွေကို အပြည့်အဝ ဖြည့်တင်းထားပြီးပြီ ဖြစ်လို့၊ ငါ့ရဲ့ ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် ထဲကနေ စွမ်းအားတွေ ပိုမို ဆွဲထုတ်ပြီး အဆင့်တက်ဖို့ တွန်းအားပေးမယ့် တစ်ခုခု လိုအပ်နေတယ်..."

မာစီသည် သူမ၏ ညာဘက် လက်မောင်းရှိ အမာရွတ်တစ်ခုပေါ်တွင် ဆေးရည်ကို ငေးမောစွာဖြင့် လိမ်းကျံနေလေသည်။ အဆင့်နိမ့် အရှင်သခင် တစ်ပါး၏ တိုက်ခိုက်မှုကို တစ်ခဏတာ ကာကွယ်ပေးခဲ့သော သံချပ်ကာကြောင့် သူမ၏ ဘယ်ဘက် လက်မောင်းမှာမူ အကောင်းပကတိ ကျန်ရှိနေဆဲ ဖြစ်၏။

"ငါတို့ရဲ့ တိုးတက်မှုမှာ အဟန့်အတား တစ်ခုခုနဲ့ ကြုံတွေ့လာရတဲ့အခါ ငါတို့ကို လမ်းညွှန်ပြသပေးမယ့် သူတစ်ယောက်ကို ရှာဖွေဖို့ ငါတို့ သင်ကြားခံခဲ့ရတယ်..."

"ငါ့ ဆရာ ကလည်း အဲဒီလိုမျိုး တစ်ခုခု ပြောဖူးတယ်..."

သူက 'မင်းနောက်မှာ ဆာလောင်နေတဲ့ ဝံပုလွေ တစ်ကောင် ရှိနေရင် မင်း ဘယ်လောက် ပိုမြန်မြန် ပြေးနိုင်တယ်ဆိုတာကို မင်းကိုယ်တိုင် အံ့သြသွားလိမ့်မယ်' ဟု ပြောဖူးလေသည်။ အန္တရာယ်သည် စွမ်းအားသစ်များကို ထုတ်ဖော်ပေးနိုင်ကြောင်းကို သူ ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်၏။ ၎င်းမှာ ခြေအမြန်နှုန်းကို လေ့ကျင့်ပေးသော သူ၏ နည်းလမ်းတစ်ခုလည်း ဖြစ်လေသည်။

"ငါ အပြင်ထွက်တော့မယ်..."

မာစီ ၏ ငြင်းခုံမှုများကို ရင်ဆိုင်ရန် ပြင်ဆင်ရင်း ယီရင် က ပြောလိုက်သည်။ မာစီ ၏ လက်သည် ရပ်တန့်သွား၏။

"တစ်ချိန်ချိန်တော့ ငါတို့ ထွက်သွားရမှာပါပဲ..."

သူမသည် လက်ချောင်းများတွင် ကျန်ရှိနေသော ဆေးရည်များကို ပွတ်သပ်လိုက်ပြီး၊ တောင်ဝှေးပုံစံ ရှိနေသေးသော လေးကို ယူဆောင်ကာ မတ်တတ်ရပ်လိုက်လေသည်။ တောင်ဝှေးကို အားပြုလျက် ကျပ်ညပ်နေသော တဲအတွင်း၌ သူမကိုယ်သူမ ရွှေ့ပြောင်းလိုက်၏။

ယီရင်သည် နေရာမှ မရွေ့လျားခဲ့ချေ။

"ငါ နင့်ကို ကျော်သွားဖို့ အတင်းတိုးထွက်ရမယ်လို့ ထင်နေတာ..."

"နင်က အဆင့်တက်ဖို့ တွန်းအားရအောင် နင့်ကိုယ်နင် အန္တရာယ်ထဲ ပစ်သွင်းချင်တာ မဟုတ်လား... အကြံဆိုးတော့ မဟုတ်ပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ စောင့်ကြည့်ပေးမယ့် သူတစ်ယောက် ပါရင်တော့ ပိုပြီး ဘေးကင်းတာပေါ့..."

မာစီသည် သူမ၏ ဆံပင်များကို လက်ချောင်းများဖြင့် ပြန်သပ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သော်လည်း၊ ချက်ချင်း ရပ်တန့်လိုက်ပြီး လက်ကို ပြန်ချလိုက်လေသည်။

"ငါလည်း မီး မာဒြာ တွေနဲ့ မျက်နှာကို ထပ်ပြီး အထိမခံချင်တော့ပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ငါတို့ ဒီမှာ တစ်သက်လုံး နေလို့မှ မရတာ..."

ယီရင်သည် သူမ၏ မာဒြာ များကို စွမ်းအင်လှည့်ပတ်ရန် အသက်ကို ပြင်းပြင်း ရှူသွင်းလိုက်ပြီး၊ အဝင်ဝရှိ အပျက်အစီးများကို တွန်းဖယ်ရန် လှုပ်ရှားလိုက်လေသည်။ မာစီ က သူမကို တားလိုက်၏။

"အဆင့်မြင့် ရွှေအဆင့် တစ်ယောက်တည်းပဲနော်..."

သူမက ပြောလိုက်သည်။

"ငါ သွေးထွက်ချင်နေတာမှ မဟုတ်တာ..."

ယီရင် က ပြောလိုက်သည်။

အကယ်၍ သူမသည် အစစ်အမှန် ရွှေအဆင့် တစ်ဦးကို (သို့မဟုတ် ထိုထက် ပိုဆိုးသော အရာတစ်ခုကို) သွေးဆောင်ခေါ်ယူမိပါက၊ သူမ အဆင့်တက်ရန် အခွင့်အရေး ရရှိတော့မည် မဟုတ်ချေ။ စွန့်စားမှု ဆိုသည်က ရှိသကဲ့သို့၊ မိုက်မဲမှု ဆိုသည်ကလည်း ရှိပေသည်။

"အဆင့်မြင့် ရွှေအဆင့် တစ်ယောက်တည်း... အနီးအနားမှာ နောက်ထပ် ရှိနေသေးရင်တော့ ငါတို့ နောက်ဆုတ်မယ်..."

ယီရင် ၏ အကဲဖြတ်မှုအရ အဆင့်မြင့် ရွှေအဆင့် နှစ်ဦးဆိုလျှင် လုံလောက်စွာ ဘေးကင်းနိုင်သော်လည်း၊ သူမ သဘောတူလိုက်လေသည်။

***