အခန်း ၄၀၂

အပိုင်း(၄၀၂)

ယီရင်သည် သူတို့ ကိုယ်တိုင် ပြုလုပ်ထားသော လှိုဏ်ဂူအပြင်ဘက်ရှိ မြေကွက်လပ်ဆီသို့ တိုးထွက်သွားလေသည်။ ပြီးခဲ့သော တစ်ပတ်လုံး ကြွက်တက်လုမတတ် ဖိညှစ်နေခဲ့ရသော ကြွက်သားများကို ဆန့်ထုတ်ပြီးနောက်၊ ယီရင် သည် မြေကွက်လပ်၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ဒူးထောက်ထိုင်ချလိုက်၏။ သူမသည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်ပြီး၊ ဓား အော်ရာ များကို ခြေလက်များ အနှံ့သို့ စွမ်းအင်လှည့်ပတ်လိုက်လေသည်။

"သူတို့ရဲ့ မီးတောက်တွေ ငါ့ဆီ မရောက်အောင် ထားပေး..."

ယီရင် က ပြောလိုက်သည်။ သူမ၏ ဓား အော်ရာသည် မာဒြာ များကို မကာကွယ်နိုင်သော်လည်း၊ အခြားအရာ အားလုံးကိုတော့ ကောင်းစွာ ကိုင်တွယ်နိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။

မာစီသည် ‘ဆူး’ ကို လေးတစ်လက်အဖြစ် ကွေးညွှတ်လိုက်ပြီး၊ လေးကြိုးကို စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ကိုင်တွယ်နေလေသည်။

"နင် ဒါကို လုပ်နိုင်ပါတယ်... အဆင့်မြင့် ရွှေအဆင့် တစ်ယောက်တည်း၊ နင် အဆင့်တက်ဖို့ စတင်လိုက်၊ ငါ သူ့ကို ချည်နှောင်ထားမယ်... ပြီးရင် ငါတို့ ပြေးကြမယ်..."

ယီရင်သည် သူမ၏ ဝိညာဉ် ပေါ်မှ အကာအကွယ်ကို ဆွဲခွာလိုက်လေသည်။

သူမ၏ အာရုံခံနိုင်စွမ်းသည် ချက်ချင်း ကျယ်ပြန့်သွား၏။ အကာအကွယ် သည် မျက်လုံးပေါ်တွင် အဝတ်တစ်စ ဖုံးအုပ်ထားသကဲ့သို့ သူမ၏ ဝိညာဉ်ရေးရာ အာရုံများကို မှေးမှိန်စေခဲ့လေသည်။ ရွှေရောင် အပူငွေ့ အစက်အပြောက်များသည် အနီးအနားတွင် တောက်ပ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

အနီးဆုံး တစ်ခုက သူမဆီသို့ စတင် ရွေ့လျားလာ၏။ ပြီးပြည့်စုံလေသည်။

"သူတို့ ပတ်ပတ်လည်မှာ ရှိနေတယ်..."

ယီရင် က သတင်းပို့လိုက်သည်။

"ပစ်မှတ်တွေ အများကြီးပဲပေါ့..."

မာစီ က ပြောလိုက်သော်လည်း၊ သူမ၏ အသံမှာ ပုံမှန်ထက် ပို၍ စူးရှနေလေသည်။

ယီရင်သည် အော်ရာ ကို အာရုံစိုက်လိုက်သည်။ သူမ ဓားကို မဆွဲထုတ်ရသေးသော်လည်း သူမ၏ ခါးဘေးရှိ ဓားသည် ငွေရောင် တောက်ပနေ၏။ သူမ၏ ရွှေအဆင့် သင်္ကေတ များမှာ မှေးမှိန်နေသော်လည်း အသုံးပြုနိုင်သေးသည်။ သူမသည် သူတော်စင်၏ အဆုံးမဲ့ ဓား ပုံရိပ်ကို ခေါ်ယူလိုက်ပြီး သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် အာရုံစူးစိုက်ထားလိုက်လေသည်။

နူးညံ့သိမ်မွေ့ပြီး ထိန်းချုပ်ထားသော အထိအတွေ့...

ဗုံတစ်လုံးကို ရိုက်နှက်မည့်အစား ကြိုးတစ်ချောင်းကို တီးခတ်သကဲ့သို့...

လေနှင့်တူသော အော်ရာ...

ပထမဆုံး အဆင့်နိမ့် ရွှေအဆင့် နဂါးသည် ချဉ်းကပ်လာချိန်တွင် သူ့ကိုယ်သူ ဖုံးကွယ်ထားခဲ့လေသည်။ ယီရင်သည် သူ့ကို အာရုံမခံမိမီကပင် မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။ ခြုံပုတ်များကြားမှ တရှပ်ရှပ် မြည်သံ ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက်၊ နေရောင်အောက်တွင် တဖျတ်ဖျတ် လင်းလက်နေသော ရွှေရောင် အကြေးခွံများနှင့် ငွေရောင် ခြေသည်းများကို မြင်တွေ့လိုက်ရလေသည်။ ၎င်းသည် အလွန် လျင်မြန်စွာ ဖြစ်ပျက်သွားသဖြင့် အစစ်အမှန်ဟုပင် မခံစားရချေ။

သို့သော် ယီရင် သည် ပြင်ဆင်ထားပြီး ဖြစ်လေသည်။

အဆင့်နိမ့် ရွှေအဆင့် တစ်ကောင်ဖြစ်သဖြင့် ဤနဂါးသည် ၎င်း၏ အလိုအလျောက် တုံ့ပြန်မှုဖြင့်သာ ပိုမို လှုပ်ရှားလေသည်။ ၎င်းသည် သားရဲတစ်ကောင်အလား တိုက်ခိုက်လာပြီး၊ အစွယ်များနှင့် ခြေသည်းများကို ဆန့်ထုတ်ကာ သူမဆီသို့ ခုန်အုပ်လာလေသည်။

သူမသည် သူမ၏ ဓားပတ်လည်ရှိ အော်ရာ ကို ထိပုတ်လိုက်ရာ၊ နဂါးသည် မျက်စိဖြင့် မမြင်နိုင်သော သံမဏိတန်း တစ်ခုကို ဝင်တိုက်မိသွားသည့်အလား ၎င်း၏ ခြေသည်းများမှ မီးပွားများ ပေါက်ကွဲထွက်လာလေသည်။ ၎င်းသည် နောက်သို့ လွင့်စင်သွားပြီး၊ လေထဲတွင် ကိုယ်ကို လိမ်ကာ ခြေလေးဖက်စလုံးဖြင့် ဆင်းသက်လိုက်ပြီး၊ သူမကို အံ့သြတကြီးဖြင့် စိုက်ကြည့်နေလေသည်။

မလုံလောက်သေးချေ။

အပြင်ပန်းအားဖြင့် ကြည့်ကောင်းနေသော်လည်း တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေကြောင်း ယီရင် ခံစားမိလေသည်။ ရိုင်းစိုင်းကြမ်းတမ်းသော တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုကို ကာကွယ်ရန်အတွက် အာရုံစူးစိုက်မှု လွန်စွာ များပြားစွာ အသုံးပြုလိုက်ရလေသည်။

သူမသည် နဂါး၏ မျက်လုံးများကို စိုက်ကြည့်လိုက်၏။

"နင်က နေဝင်မှာကို စောင့်နေတာလား..."

ထိုသားရဲသည် သူမဆီသို့ နောက်တစ်ကြိမ် ခုန်အုပ်လာပြန်သည်။

နောက်တစ်ကြိမ် ယီရင် သည် ၎င်းကို ရိုက်ထုတ်လိုက်လေသည်။ သို့သော် မလုံလောက်သေးပေ။ ဘာတွေများ လိုအပ်နေသေးသနည်း။

သူမ၏ အာရုံခံနိုင်စွမ်းကို ဆန့်ထုတ်လိုက်သောအခါ၊ အနီးဆုံး နဂါးသည် အဆင့်မြင့် ရွှေအဆင့် တစ်ကောင်ဖြစ်ကြောင်း သူမ တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ ရုတ်တရက်ဆိုသလို သူမသည် မတ်တတ်ရပ်လိုက်၏။

"လမ်းပေါ်ကို ထွက်ပြီး ဆက်လုပ်ကြရအောင်... မာစီ၊ ငါ သူ့ကို ပြီးသွားပြီ..."

မာစီသည် ၎င်းကို မြားများစွာဖြင့် မြေကြီးပေါ်တွင် ရိုက်နှက် ချည်နှောင်လိုက်သော်လည်း၊ ယီရင် သည် သူမ၏ လုပ်ဆောင်ချက်များကို စောင့်ကြည့်မနေခဲ့ချေ။ သူမသည် အဆင့်မြင့် ရွှေအဆင့် ဆီသို့ ဦးတည်သွားနေပြီ ဖြစ်လေသည်။

မာစီ အမီလိုက်လာသောအခါ သူမသည် အမောတကော ဖြစ်နေပြီး တောင်ဝှေးကို မှီထားရလေသည်။

"ငါ့မှာ အဆုံးအစမရှိတဲ့ မာဒြာ တွေ မရှိဘူးဆိုတာ နင်သိတယ်မလား..."

"ဒါဆိုရင် နင် တိုက်ပွဲမဝင်ရတာ ကောင်းတာပေါ့..."

သူတို့သည် လှိုဏ်ဂူမှ ခွာ၍ လျှောက်လာခဲ့ကြသော်လည်း၊ အကယ်၍ ဤနေရာတွင် ယီရင် သာ ကျရှုံးသွားခဲ့ပါက သူတို့ကိုယ်သူတို့ ကာကွယ်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။ ကျောကို နံရံနှင့် မှီထားရချိန်တွင် အရာအားလုံးကို ပုံအော၍ စွန့်စားရမည်သာ ဖြစ်လေသည်။

သူမသည် သမင်တစ်ကောင်ကို စားသောက်နေသော အဆင့်မြင့် ရွှေအဆင့် နဂါးကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ၎င်းသည် လှည့်ကြည့်ကာ သူတို့ကို မြင်လိုက်ပြီးနောက်၊ ၎င်း၏ နှာခေါင်းဝကို ပျင်းရိစွာဖြင့် လျက်ကာ သန့်စင်လိုက်လေသည်။

"လူသားတွေ..."

သူမက အမျိုးသမီး အသံဖြင့် ပြောလိုက်ရာ၊ သူမ၏ စကားသံမှာ အံ့သြဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် ရှင်းလင်းနေလေသည်။

"နင်တို့ ပုန်းအောင်းနေခဲ့သင့်တာ..."

ယီရင်သည် နောက်တစ်ကြိမ် ဒူးထောက်ချလိုက်ပြန်သည်။ တိုက်ပွဲမဝင်မီ ဒူးထောက်ရခြင်းက မှားယွင်းနေသည်ဟု ခံစားရသော်လည်း၊ သူမသည် အဆုံးမဲ့ ဓား မှလွဲ၍ မည်သည့်အရာကိုမျှ အားကိုးစရာမရှိသော အနေအထားတစ်ခုသို့ မိမိကိုယ်ကိုယ် တွန်းပို့နေခြင်း ဖြစ်လေသည်။

မာစီသည် နဂါးကို လက်ပြနှုတ်ဆက်လိုက်၏။

"ငါ့နာမည်က မာစီ ပါ... နင့်နာမည်ကရော..."

"ဒယ်ရီယာနာတော့သ်..."

နဂါးက ပြောလိုက်သည်။ သူမ၏ မျက်လုံးများ တောက်ပလာလေသည်။

"နင်တို့ စကိုင်းဆွန်းတွေ သတ်လိုက်တဲ့ ကောင်မလေးက ငါ့ရဲ့ ညီမဝမ်းကွဲပဲ..."

ထို့နောက် သူမသည် ယီရင် ကို ကျော်ဖြတ်၍ ခုန်ပျံသွားလေသည်။ မာစီ ထံသို့ တည့်တည့်ပင် ဖြစ်၏။

ယီရင်သည် အသက်ရှူသံကို တည်ငြိမ်စွာ ထားရှိပြီး၊ သူမ၏ ဓားသည် အသံမြည်သွားလေသည်။ နဂါးသည် ခုန်အုပ်နေစဉ် လေထဲတွင် တစ်စုံတစ်ခုက ပွတ်တိုက်သွားသည့်အလား ယိမ်းယိုင်သွားသော်လည်း၊ နောက်သို့တော့ လွင့်စင်မသွားခဲ့ချေ။ သူမသည် မာစီ ၏ ဘေးတွင် ဆင်းသက်လိုက်ပြီး မီးမှုတ်ရန် အသက်ကို စုစည်းလိုက်လေသည်။

ယီရင်သည် သံမဏိဖွား သံမဏိအဆင့် ခန္ဓာကိုယ် ၏ စွမ်းအားများကို ရယူလိုက်သည်။ ခုန်ပျံမှု တစ်ကြိမ်တည်းဖြင့် သူမသည် နဂါးနှင့် အကွာအဝေးကို ပိတ်ဆို့လိုက်ပြီး၊ ၎င်း၏ နံရိုးများပေါ်သို့ သူမ၏ ခြေထောက်ဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ကန်ချလိုက်လေသည်။

သူမ၏ အရှိန်အဟုန်နှင့် ပေါင်းစပ်သွားသောအခါ ထိုကန်ချက်သည် နွားအရွယ်အစားခန့်ရှိသော အထွတ်အမြတ် သားရဲ ကို သစ်ပင်တစ်ပင်ဆီသို့ လွင့်စင်သွားစေလေသည်။ ၎င်းသည် သစ်ပင်ကို ဝင်တိုက်မိသွားပြီး ကြီးမားသော ချိုင့်ဝင်မှုကြီးတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့၏။

မာစီသည် သူမ၏ လက်နက်ပေါ်တွင် တစ်ဝက်တစ်ပျက် ဖန်တီးထားသော မြားတစ်စင်းဖြင့် အေးခဲနေလေသည်။

"မိုက်တယ်..."

"ဖိအား မလုံလောက်သေးဘူး..."

ယီရင် က ရေရွတ်လိုက်ပြီး နဂါးအနီးသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။

ယခုအခါ ဒယ်ရီယာနာတော့သ် သည် ဒေါသထွက်နေပြီဖြစ်ပြီး၊ ရေချိုးပြီးခါစ ခွေးတစ်ကောင်အလား သူမ၏ အကြေးခွံများမှ အပျက်အစီးများကို ခါချလိုက်လေသည်။ သူမသည် သင်တုန်းဓားကဲ့သို့ ထက်မြက်သော ခြေသည်းကို ရမ်းခုတ်လိုက်ရာ၊ ဒုတိယ အချက် လာနေပြီဖြစ်ကြောင်း ယီရင် ချက်ချင်း ခံစားလိုက်ရ၏။ မည်သည့် လူသားမျှ မယှဉ်သာသော ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် မွေးဖွားလာသည့်၊ အဆင့်တူ နဂါးတစ်ကောင်ထံမှ ဖိအားကို သူမ ခံစားလိုက်ရလေသည်။ မတားဆီးနိုင်ခဲ့ပါက၊ ဤထိုးနှက်ချက်က ယီရင် ကို ပေါင်မုန့်တစ်ချပ်အလား နှစ်ပိုင်းတိတိ ဆုတ်ဖြဲသွားမည် ဖြစ်ပေသည်။

ပြီးပြည့်စုံလေသည်။

တိုက်ပွဲ၏ လေးလံသော ဖိအားက စိတ်ကို တင်းကျပ်စွာ အာရုံစူးစိုက်ထားစေလျက်၊ ယီရင် သည် အဆုံးမဲ့ ဓားဖြင့် တိုက်ခိုက်လိုက်လေသည်။ ခြေသည်းသည် ဓား အော်ရာ သွားတစ်ခု၏ ရိုက်ခတ်မှုကြောင့် ဘေးသို့ လွင့်စင်သွားသော်လည်း၊ ဒုတိယ တစ်ချက်ကမူ သွေးကို မြည်းစမ်းရတော့မည့် ဆံချည်မျှင် တစ်မျှင်စာ အကွာအဝေးသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်၏။

အဆုံးမဲ့ဓား၏ နောက်ထပ် စွမ်းအင်လှိုင်းတစ်ခုက ၎င်းကို နောက်သို့ လွင့်စင်သွားစေသော်လည်း၊ ခြေသည်းသည် အလွန် နီးကပ်လွန်းလှသဖြင့် ယီရင် ၏ မေးစေ့ဘေးကို ရှပ်ထိသွားလေသည်။

သူမ ၎င်းကို နှစ်ကြိမ် လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့ပြီး၊ ဒုတိယ နည်းစနစ်သည် ပိုမို မြန်ဆန်ကာ ပို၍ တိကျနေခဲ့လေသည်။

"နင်က... နည်းစနစ် တစ်ခုကို လေ့ကျင့်နေတာလား..."

နဂါးက မေးလိုက်သည်။ သူမ စကားပြောနေစဉ်တွင် သူမ၏ မယုံကြည်နိုင်မှုများက ဒေါသအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်ကို ယီရင် ကြားလိုက်ရလေသည်။

သူမသည် ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး ခြေသည်း နှစ်ဖက်စလုံးဖြင့် ရမ်းခုတ်လိုက်လေသည်။

ယီရင်သည် အဆုံးမဲ့ ဓား ၏ စွမ်းအင်လှိုင်း တစ်ခုတည်းဖြင့် နှစ်ခုစလုံးကို တားဆီးလိုက်သော်လည်း မြန်ဆန်မှု မရှိသေးချေ။ ထက်မြက်မှု မရှိသေးပေ။ သူမ ဤထက် ပို၍ ကောင်းအောင် လုပ်နိုင်ပါသေးသည်။

မီးပွားများ လွင့်စင်သွားမှုနှင့်အတူ နောက်ထပ် ခြေသည်းတစ်ခုကို ဖယ်ရှားလိုက်ပြီး၊ ယီရင် သည် ပိုမို နီးကပ်စွာ တိုးဝင်သွားလေသည်။ သူမ၏ ဝိညာဉ် အတွင်းမှ အန္တရာယ် ခံစားချက်များ မြင့်တက်လာသော်လည်း၊ ၎င်းမှာ သူမ ရှာဖွေနေသော အရာပင် ဖြစ်လေသည်။

ဒုတိယအကြိမ် ဝင်ရောက်လာသော တိုက်ခိုက်မှုများကို မျက်စိဖြင့် မမြင်နိုင်သော ဓားများဖြင့် ရင်ဆိုင်လိုက်ပြီးနောက်၊ နဂါးသည် နောက်သို့ ဆုတ်သွားလေသည်။

ယီရင်သည် သူမ၏ ဓားကို အိမ်ထဲမှ မဆွဲထုတ်ဘဲ ရှေ့သို့ ခြေလှမ်းလိုက်၏။

နဂါးသည် ဒေါသထွက်နေကောင်း ထွက်နေနိုင်သော်လည်း သူမ မမိုက်မဲချေ။ သူမသည် ဓား အော်ရာ ကို မှတ်မိသွားပြီး သူမ၏ ပါးစပ်ကို လိမ္မော်နှင့် ရွှေရောင် အလင်းတန်းများဖြင့် ဖြည့်တင်းလိုက်လေသည်။

အမည်းရောင် မြားတစ်စင်းသည် အထက်မှနေ၍ သူမကို ပြင်းထန်စွာ ဝင်တိုက်သွားပြီး၊ သူမ၏ မေးရိုးကို ချည်နှောင် ပိတ်ဆို့လိုက်လေသည်။

သူမ၏ အစွယ်ဘေးဘက်များမှ မာဒြာ များ ပန်းထွက်လာ၏။ မြားသည် ပျောက်ကွယ်သွားသော်လည်း ၎င်း၏ တာဝန်ကို ပြီးမြောက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ယီရင် သည် သူမ၏ အာရုံကို တိုက်စစ်ဘက်သို့ ပြောင်းလဲလိုက်လေသည်။

သူမ၏ ဓားသည် နောက်တစ်ကြိမ် အသံမြည်သွားပြီး၊ နဂါး၏ လည်ချောင်းတစ်လျှောက် အဖြူရောင် မျဉ်းသုံးကြောင်း ပေါ်လာလေသည်။ ၎င်းမှာ ရှေ့သို့ ခြေလှမ်းတစ်လှမ်း တိုးသွားခြင်း ဖြစ်၏။ မျဉ်းသုံးကြောင်းတည်း ဆိုလိုသည်မှာ သူမ ပိုမို ထိန်းချုပ်နိုင်လာကြောင်း ဆိုလိုပေသည်။ သို့သော် လေကဲ့သို့ ဖြစ်လာသောအခါ၊ သူမ၏ အဆုံးမဲ့ ဓား သည် မျဉ်းတစ်ကြောင်းတည်းကိုသာ ချန်ရစ်ခဲ့မည် ဖြစ်သည်။ ထိုအခါ ထိုအကြေးခွံများသည် ဘာမျှမဟုတ်တော့ချေ။

***