အခန်း ၄၀၅

အပိုင်း(၄၀၅)

လင်းတုန်း...

လင်းတုန်းသည် ဟာမိုနီ ၏ ထံတွင် နက်နဲမှု မျက်လုံးများ ရှိမနေကြောင်း အာရုံခံသိရှိလိုက်သည်။ သူ၏ ရွှေအဆင့် အမှတ်အသား မှာလည်း ယခင်ကထက် ပိုမို သိပ်သည်းနေခဲ့၏။ ၎င်းသည် သူ၏ ဦးခေါင်းနောက်ဘက်တွင် ဝဲပျံနေသော အပေါက်ကြီး တစ်ခုနှင့် တူနေလေသည်။

"သူက အဆင့်နိမ့် အရှင်သခင် အဖြစ်ကို တက်လှမ်းဖို့ ခြေတစ်လှမ်းပဲ လိုတော့တယ်..."

အော်သိုက ဟိန်းဟောက်သံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"သူ့ရဲ့ ဝိညာဉ်နေရာ ထဲမှာ လက်နက်တစ်ခု ရှိနေလိမ့်မယ်၊ ပြီးတော့ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာလည်း ဝိညာဉ်မီးတောက် ရှိနေလိမ့်မယ်၊ ဒါပေမဲ့ အဲဒါကို သူ့ရဲ့ နည်းစနစ်များ ထဲမှာတော့ ပေါင်းစပ်နိုင်ဦးမှာ မဟုတ်သေးဘူး..."

"ဒါဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ ကြောက်စရာ ဘာမှမရှိဘူး..."

လင်းတုန်း က ပြောလိုက်၏။

တကယ်ဆိုလျှင် သူသည် ထိတ်လန့်နေသင့်သည်။ သို့သော် သူ၏ သွေးကြောများ အတွင်း စီးဆင်းနေသော မဟူရာ မီးတောက် သည် ယခင်ကထက် ပိုမို အားကောင်းနေခဲ့၏။ ထို့ကြောင့် သူသည် တက်ကြွနေခြင်းမှလွဲ၍ အခြား မည်သည့်အရာကိုမျှ မခံစားရပေ။

ဟာမိုနီက လက်ချောင်း နှစ်ချောင်းကို မြှောက်လိုက်ချိန်တွင်၊ လင်းတုန်း ကလည်း သူ၏ မီးတောက် ခြုံလွှာ ကို အသက်သွင်းလိုက်သည်။ ဤ နည်းစနစ် ကို သူ အရင်က မြင်ဖူးထားပြီး ဖြစ်၏။

လက်ချောင်းများက လှည့်စားထားသကဲ့သို့ နှေးကွေးစွာ ကျဆင်းသွားပြီးနောက်၊ ဟာမိုနီ နှင့် လင်းတုန်း ကြားတွင် အရိပ် ဓား တစ်လက် တလက်လက် တောက်ပသွားခဲ့သည်။ ထိုဓားသည် ကျောက်တုံးပေါ်တွင် တိမ်ယောင်ယောင် ဓားရာတစ်ခုကို ခုတ်ထစ်သွားခဲ့၏။ သို့သော် ပေါက်ကွဲထွက်တတ်သော မီးတောက် ခြုံလွှာ၏ အင်အားဖြင့် ဘေးသို့ ရှောင်ထွက်လိုက်မှုက လင်းတုန်း ကို ခြေငါးလှမ်းခန့် အကွာသို့ ရောက်ရှိသွားစေသည်။

အကယ်၍ ၎င်း မည်သို့ အလုပ်လုပ်သည်ကို မသိထားလျှင်သော်လည်းကောင်း၊ သင့်ခန္ဓာကိုယ်က လိုက်မီရန် လုံလောက်သော မြန်ဆန်မှု မရှိလျှင်သော်လည်းကောင်း ၎င်းကို ရှောင်ရှားရန် ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။ သို့သော် အနက်နှင့် အနီရောင် ရောယှက် လောင်ကျွမ်းနေသော သူ၏ ကာကွယ်သူ နည်းစနစ် ဖုံးလွှမ်းထားမှုအောက်တွင်၊ သူသည် မည်သည့်အရာအတွက်မဆို အသင့်ဖြစ်နေခဲ့၏။

ဟာမိုနီ ၏ မျက်လုံးများက လက်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး၊ သူ၏ လက်ချောင်းများက ရှုပ်ထွေးသော ပုံစံတစ်မျိုးဖြင့် လှုပ်ရှားသွားသည်။

စက္ကန့်ဝက်ခန့် အကြာတွင်၊ အရိပ် ဓားများ သည် လင်းတုန်း ထံသို့ ထောင့်ပေါင်းစုံမှ အလင်းဟပ် ဝင်ရောက်လာကြ၏။ သူ၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသော်လည်း၊ ထိတ်လန့်နေရန်အတွက် အချိန် အလုံအလောက် မရှိခဲ့ပေ။ သူသည် ရှေ့သို့ ကန်ထွက်လိုက်ပြီး ဒူးထောက်ကာ လျှောတိုက်သွားခဲ့သည်။ အလျားလိုက် ခုတ်ပိုင်းမှုကို ရှောင်ရှားရန် နောက်သို့ ကော့ချလိုက်ပြီး၊ အပေါ်မှ ကျဆင်းလာသော တိုက်ခိုက်မှုကို ရှောင်ရန် လိမ့်ထွက်လိုက်၏။ ထို့နောက် သူ၏ ညာဘက်မှ လာနေသော နည်းစနစ် ကို ဖမ်းဆုပ်ရန် ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် လက်မောင်း ကို မြှောက်လိုက်သည်။

ထိုဓားမှာ ကြိုးတစ်ချောင်းကဲ့သို့ ပါးလျနေပြီး အခဲပုံစံ မဟုတ်ပေ။ ၎င်းသည် ဖန်တီးထားသော အရာမဟုတ်ဘဲ၊ တိုက်ခိုက်သူ နည်းစနစ် တစ်ခုသာ ဖြစ်၏။ ဆာလောင်မှု မာဒြာ က ၎င်းကို အလွယ်တကူပင် ချေမွန်းပစ်လိုက်သည်။

လင်းတုန်း သတိမထားမိလိုက်သော အနောက်ဘက်မှ ဓားတစ်လက် ဝင်ရောက်လာချိန်တွင်၊ အော်သို က လင်းတုန်း ၏ ဘေးဘက်သို့ ဝင်တိုက်ကာ သူ့ကို တွန်းဖယ်ပေးလိုက်သည်။ အော်သို ကိုယ်တိုင်လည်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး၊ သူ၏ ကိုယ်ပိုင် မီးတောက် ခြုံလွှာက ထို နည်းစနစ် ထံမှ သူ့ကို လွတ်ကင်းသွားစေခဲ့၏။

ဟာမိုနီက သူ၏ ကိုယ်ပိုင် လက်ချောင်းများကို သိချင်စိတ်ပြင်းပြစွာဖြင့် ကြည့်နေခဲ့ပြီး၊ နေရာမှ မရွေ့သေးပေ။

"ဒါ တကယ်ကို မယုံနိုင်စရာပဲ..."

သူက ပြောလိုက်သည်။

"ဧကရာဇ် တွေ မြင်ရသလိုမျိုး ငါ မြင်နိုင်နေပြီ..."

လင်းတုန်း သည် သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်ထဲသို့ နဂါး အသက်ရှူခြင်းကို စုစည်းလိုက်သော်လည်း၊ ထို နည်းစနစ် ကို ပစ်လွှတ်ခြင်း မပြုခဲ့ပေ။

"ကျွန်တော်တို့ အာကူရာ ကလန် အပေါ်မှာ ဘာရန်ငြိုးမှ မရှိပါဘူး... ကျွန်တော်က အာကူရာ မာစီ နဲ့အတူ စကိုင်းဆွန်း အဖွဲ့မှာ တာဝန်ထမ်းဆောင်နေတာပါ... အတူတူ ထွက်သွားကြရအောင်..."

မာစီ၏ နာမည်ကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ဟာမိုနီ ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ တွန့်လိမ်သွားခဲ့၏။ လင်းတုန်း အနေဖြင့် သူ၏ မျက်နှာထားကို အကဲခတ်၍ မရနိုင်သော်လည်း၊ ထိုလူငယ်၏ စိတ်ဝိညာဉ် မှာ ပိုမို၍ မှောင်မိုက်လာခဲ့သည်။

"မင်း အဲဒီလို မပြောခဲ့သင့်ဘူး..."

အော်သို က တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။

ဟာမိုနီ က သူ၏ လက်ကို အပေါ်သို့ ဆွဲတင်လိုက်ရာ၊ ဖန်တီးထားသော အနက်ရောင် ဓားများက လင်းတုန်း နှင့် အော်သို တို့၏ အောက်မှ ထိုးထွက်လာခဲ့၏။ သူတို့နှစ်ဦးသည် လမ်းခွဲသွားကာ ထို နည်းစနစ် ကို ရှောင်တိမ်းလိုက်ကြသည်။

ထို့နောက် မည်သို့မျှ တိုင်ပင်နေခြင်း မရှိတော့ဘဲ၊ သူတို့ နှစ်ဦးစလုံးသည် ဟာမိုနီ ဆီသို့ ပြေးဝင်သွားကြတော့သည်။

သူတို့သည် တစ်ဖက်တစ်ချက်စီမှ ဝင်ရောက်လာကြပြီး၊ ဟာမိုနီ သည် တစ်ယောက်မှ တစ်ယောက်ဆီသို့ အကဲခတ် ကြည့်ရှုလိုက်၏။ သူတို့ ပြေးဝင်လာချိန်တွင် သူက အင်္ကျီလက်များကို ခါထုတ်လိုက်ရင်း စကားဆိုလိုက်သည်။

"လာကြ... မင်းတို့ကို ငါ ပြရသေးတာပေါ့..."

လင်းတုန်း က သူ၏ ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် လက်မောင်း ဖြင့် တိုက်ခိုက်လိုက်ချိန်တွင်၊ အော်သို က ဟာမိုနီ ၏ ဘယ်ဘက်လက်ကို ကိုက်ချလိုက်သည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ဟာမိုနီ ၏ သူငယ်အိမ်များမှ ခရမ်းရောင်များ လျှံကျလာပြီး မျက်လုံးတစ်စုံလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့၏။ သူ၏ မျက်လုံး နှစ်လုံးစလုံးတွင် ချောမွေ့သော ကျောက်မျက်ရတနာများ တပ်ဆင်ထားသကဲ့သို့ ပေါက်နေလေသည်။

ခရမ်းရောင် သလင်းကျောက် လက်အိတ်များက သူ၏ လက်များကို ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့သည်။ သူသည် လင်းတုန်း ၏ လက်မောင်းကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဖမ်းဆုပ်လိုက်ပြီး၊ ကျန်လက်တစ်ဖက်ဖြင့် အော်သို ၏ လည်ပင်းနောက်ဘက်ကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်၏။

သူတို့၏ တဟုန်ထိုး ဝင်ရောက်လာမှုမှာ ကျောက်တုံးထဲတွင် ပိတ်လှောင်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ရပ်တန့်သွားတော့သည်။

အော်သို က သူ၏ ရှေ့ခြေထောက်ဖြင့် တိုက်ခိုက်လိုက်ရာ မီးတောက် ခြုံလွှာ မှာ တောက်လောင်သွားခဲ့၏။ လင်းတုန်း ကလည်း တစ်ဝက်တစ်ပျက် ဖွဲ့စည်းထားသော နဂါး အသက်ရှူငွေ့ အလင်းလုံးကို သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်ဖြင့် ဟာမိုနီ ၏ ရင်ဘတ်ဆီသို့ ရိုက်သွင်းလိုက်သည်။

ဟာမိုနီ သည် ထိုနေရာမှာပင် လှည့်ပတ်လိုက်ကာ၊ သူတို့ကို လွှတ်ပေးလိုက်ပြီး သူတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို ရှောင်ရှားလိုက်၏။ ထိုလှုပ်ရှားမှုနှင့် တစ်ဆက်တည်းမှာပင် သူက သူတို့ တစ်ယောက်စီကို သူ၏ လက်ခုံများဖြင့် ပြန်လည် ရိုက်ချလိုက်သည်။

အော်သိုသည် သူ၏ အခွံပေါ်မှ ထိုရိုက်ချက်ကို ခံယူလိုက်ရပြီးနောက် ခြေလှမ်းအနည်းငယ် နောက်သို့ လျှောတိုက်သွားခဲ့၏။

လင်းတုန်းမှာမူ အခန်းကို ဖြတ်၍ လွင့်စင်သွားခဲ့သည်။

သူ၏ နံရိုးများက နာကျင်မှုကြောင့် တဆစ်ဆစ် ကိုက်ခဲနေခဲ့၏။ လွန်ခဲ့သော တစ်လခန့်ကသာဆိုလျှင် ဤရိုက်ချက်ကြောင့် သူ၏ ရင်ဘတ်တစ်ခုလုံး ချိုင့်ဝင်သွားပေလိမ့်မည်။ သို့သော် သူ၏ အစစ်အမှန် ရွှေအဆင့် ကာကွယ်သူ နည်းစနစ် နှင့် ရက်သတ္တပတ်များစွာကြာ အထွတ်အမြတ် သားရဲ အသားများကို စားသုံးထားမှုက သူ့ကို ထိုထက်မက ပို၍ ကြံ့ခိုင်လာစေခဲ့သည်။

လင်းတုန်း သည် ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ မတ်တပ်ရပ်လျက် ပြန်လည် ကျဆင်းသွားခဲ့သော်လည်း၊ အော်သို မှာ ဟာမိုနီ နှင့် နောက်တစ်ကြိမ် ရင်ဆိုင်နေပြီ ဖြစ်၏။ သူသည် အထဲသို့ နောက်တစ်ဖန် ပြန်လည် ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ရန် အသင့်ပြင်ထားလျက်၊ သူ၏ ခြေထောက်များဆီသို့ မဟူရာ မီးတောက် ကို လည်ပတ်စေလိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် သူ အပေါ်သို့ မော့ကြည့်လိုက်မိ၏။

ကျောက်မျက်ရတနာ သစ်ပင်ကြီးက သူ့အပေါ်သို့ တောက်ပစွာ လင်းလက်နေသည်။ နက်နဲမှု မျက်လုံးများ သည် သူတို့၏ တည်ငြိမ်၍ တွေးတောနေဟန်ရှိသော ရှိတည်နေမှုဖြင့် သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ် ကို နှစ်သိမ့်ပေးနေကြ၏။ ဒရော့စ်သည် ထိုအပေါ်ရှိ တစ်နေရာရာတွင် ရှိနေသည်။ သူ နောက်ကျသွားခဲ့ပြီ။

မဟူရာ မီးတောက် သည် ထိုကျရှုံးမှုကို ဒေါသအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲပစ်လိုက်၏။ သူသည် တိုက်ပွဲထဲသို့ ပြန်လည် ဝင်ရောက်ရန် နောက်တစ်ကြိမ် အသင့်ပြင်လိုက်ပြန်သည်။

ထိုအခိုက်တွင် သစ်ပင်၏ လှောင်အိမ်များကြား၌ ခရမ်းရောင် တစ်စွန်းတစ်စကို သူ ရုတ်တရက် မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။

သူ စိတ်ထင်နေခြင်း မဟုတ်ကြောင်း သေချာစေရန် အနီးကပ် ကြည့်ရှုလိုက်သည်။ ဒရော့စ် သည် အပြာရောင် မာဒြာ များ စိမ့်ဝင်သွားသကဲ့သို့ ယခင်ကလောက် တောက်ပနေခြင်း သို့မဟုတ် ခရမ်းရောင် သန်းနေခြင်းမျိုး မရှိတော့ပေ။ သို့သော် သူသည် အခြားသော နက်နဲမှု မျက်လုံးများ အားလုံးနှင့် မတူညီသည့် အရောင်တစ်ခု ဖြစ်နေဆဲပင်။

သူ့ကို ကယ်တင်နိုင်စရာ အကြောင်း ရှိနေသေးသည်။

***