အခန်း ၇၆၄
Vol. 55 Ch. 764
အခန်း ၇၆၄ - ကြီးမားသော အသီးအပွင့်ကို ရိတ်သိမ်းခြင်း၊ ထာဝရအသက် နတ်ဘုရားအဆောင်ကို ရရှိခြင်း
"နေ... နေပါဦး၊ ငါ့ကို မသတ်ပါနဲ့။"
"ရတနာတွေ၊ ကံကြမ္မာအခွင့်အရေးတွေ အများကြီးကို ငါ သိထားတယ်။ ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းအဆင့်ကို တက်လှမ်းနိုင်မယ့် အခွင့်အရေးကိုတောင် ငါ သိတယ်။"
"မင်းသာ ငါ့အသက်ကို ချမ်းသာပေးမယ်ဆိုရင် ငါ အားလုံး ပြောပြပါ့မယ်။"
"ငါ့ဆီမှာရှိတဲ့ ရတနာတွေ အားလုံးလည်း မင်းအတွက်ပါပဲ။"
ထိုအခိုက်အတန့်တွင်၊ အဆောင်သောင်းချီ တာအိုဆရာသည် ကျန်းဖန်၏ ပုံရိပ်ကို မြင်လိုက်ရပြီး၊ အသက်အန္တရာယ်မှ ချမ်းသာပေးရန် တောင်းပန်ရင်း မအော်ဟစ်ဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။
မည်သို့ပင်ဆိုစေ၊ သူသည် ယွမ်ယင်း ပြီးပြည့်စုံသောအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်ရာ၊ ဤနေရာတွင် သနားစရာကောင်းလောက်အောင် သေဆုံးသွားရန် ဆန္ဒမရှိချေ။ သူ၏ ရန်သူမှာ မည်သူဖြစ်ကြောင်းကိုပင် မသိရဘဲ သူ မသေဆုံးချင်ပေ။
"မလိုပါဘူး။"
ကျန်းဖန်သည် အဆောင်သောင်းချီ တာအိုဆရာကို အေးစက်စက် အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်ပြီး၊ သူ၏ ဧရာမ မူလ မှော်စွမ်းအင်များကို မူလအဆောင် စုတ်တံထဲသို့ သွင်းလိုက်လေသည်။
စွမ်းအားများကို စုတ်တံထဲသို့ သွင်းလောင်းလိုက်သည့် ခဏမှာပင်၊ ၎င်း၏ ထိပ်ဖျားမှ မျက်စိကျိန်းမတတ် စူးရှသော ရွှေရောင် အလင်းတန်းများ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး၊ ကောင်းကင်ကြီးကိုပင် ဆွဲဖြဲပစ်တော့မည့်အလား ထက်မြက်သော အလင်းဓားသွား တစ်ခုအဖြစ် စုစည်းသွားလေသည်။
ဤကြက်သီးမွေးညင်း ထဖွယ်ကောင်းသော အလင်းရောင်သည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကိုပင် တုန်လှုပ်သွားစေသည့်အလား ထင်မှတ်ရပြီး၊ ပြိုင်ဘက်ကင်း နတ်ဘုရားဓားတစ်လက်ကို ဓားအိမ်ထဲမှ ဆွဲထုတ်လိုက်သည့် အလားပင်။
"ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ အဲဒါက မူလအဆောင် စုတ်တံပဲ။"
"မင်းက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး မူလအဆောင် စုတ်တံကို ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်သွားရတာလဲ။"
ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ၊ အဆောင်သောင်းချီ တာအိုဆရာမှာ အံ့အားသင့်မှုနှင့် ဒေါသတို့ ရောယှက်သွားလေသည်။ ယခုအခါ သူ့ကို တိုက်ခိုက်သူမှာ မည်သူဖြစ်ကြောင်း သူ နောက်ဆုံးတွင် နားလည် သဘောပေါက်သွားခဲ့လေပြီ။ ၎င်းမှာ မူလအဆောင်ဂိုဏ်း၏ အကြွင်းအကျန် အစစ်ပင် ဖြစ်လေသည်။
လွန်ခဲ့သော နှစ်ရာချီက၊ သူသည် ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက် စံအိမ်မှ ကျင့်ကြံသူများနှင့် ပူးပေါင်းကာ အသစ်တစ်ဖန် ပြန်လည် ထကြွလာသော မူလအဆောင်ဂိုဏ်းကို ဖျက်ဆီးခဲ့ပြီး၊ ဂိုဏ်း၏ တပည့်များစွာကို တစ်ယောက်မကျန် အပြတ်ရှင်းလင်းခဲ့လေသည်။
ဤကိစ္စရပ်မှာ လုံးဝ ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး မူလအဆောင်ဂိုဏ်း ပြန်လည် ထကြွလာရန် မည်သည့် အခွင့်အရေးမျှ မရှိတော့ဟု သူ မူလက ထင်မှတ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ၊ ဤရှေးဟောင်းဂိုဏ်းကြီး၏ အခြေခံအုတ်မြစ်နှင့် မူလအဆောင် စုတ်တံကို သူ လျှော့တွက်မိခဲ့ကြောင်း နားလည်သွားလေတော့သည်။
ရာစုနှစ် အနည်းငယ်မျှသော အချိန်လေးအတွင်းမှာပင်၊ သူတို့သည် ယခင် မူလအဆောင်ဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ်ထက်ပင် ပိုမို အစွမ်းထက်သော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် ယွမ်ယင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးကို ပြုစုပျိုးထောင်နိုင်ခဲ့ကြလေသည်။
ဘုန်း
သူ တုံ့ပြန်နိုင်ခြင်း မရှိမီလေးမှာပင်၊ မူလအဆောင် စုတ်တံမှ ဓားအရှိန်အဝါ တစ်ခုအလား ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ရွှေရောင် အလင်းတန်းများ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး၊ ကမ္ဘာမြေကိုပင် ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်သော စွမ်းအားများကို သယ်ဆောင်လျက် ရွှေရောင် လျှပ်စီးကြောင်း တစ်ခုကဲ့သို့ လေဟာနယ်ကို ထိုးခွဲသွားကာ၊ မြေပြင်ကို တစ်လက်မချင်းစီ အက်ကွဲသွားစေပြီး စူးရှသော ဟိန်းဟောက်သံကြီးကို ထွက်ပေါ်လာစေလေသည်။
"ငါက ဒီလိုကြီး သေရတော့မှာလား။ ဒီလောက် လွယ်လွယ်လေးနဲ့လေ။"
အဆောင်သောင်းချီ တာအိုဆရာသည် အသည်းအသန် ရုန်းကန်လိုက်ပြီး၊ သူ၏ ဘဝမှတ်တိုင် မှော်ရတနာကို ဆင့်ခေါ်ရန် အလောတကြီး ကြိုးပမ်းလိုက်လေသည်။
ကံဆိုးစွာဖြင့် ဤအမြင့်ဆုံးသော ထက်မြက်မှု၏ ရှေ့မှောက်တွင်၊ သူ၏ ကာကွယ်ရေး မှော်ရတနာမှာ စက္ကူပါးလေး တစ်ရွက်အလား အလွယ်တကူ ထိုးဖောက်ခံလိုက်ရပြီး၊ သူ၏ အကာအကွယ် ဝိညာဉ်အလင်းတန်းမှာလည်း ချက်ချင်းပင် ပြိုကွဲ ပျောက်ကွယ်သွားလေတော့သည်။
ရွှေရောင် အလင်းတန်းသည် အဆောင်သောင်းချီ တာအိုဆရာထံသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်သွားပြီး၊ သူနှင့် သူ၏ ယွမ်ယင်းကို အပိုင်းပိုင်း ဆွဲဖြဲပစ်လိုက်ရာ၊ ဖြတ်သန်းသွားသော နေရာတိုင်းရှိ အသားစများနှင့် ဝိညာဉ်များကိုပါ ဝါးမျိုသွားပြီး ပျက်စီးယိုယွင်းမှုများကိုသာ ချန်ရစ်ထားခဲ့လေသည်။
မသေဆုံးမီလေးတွင်၊ အဆောင်သောင်းချီ တာအိုဆရာသည် တည်ငြိမ်နေပြီး ယုံကြည်နိုင်စရာ မရှိလောက်အောင် ငယ်ရွယ်လှသော ကျန်းဖန်ကို ကြည့်လိုက်ရာ၊ သူ၏ နှလုံးသားမှာ မုန်တိုင်းထန်နေသော ပင်လယ်ပြင်ကြီး တစ်ခုအလား ဖြစ်သွားပြီး၊ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး၏ တက်လမ်းကို ကိုယ်တိုင် မျက်မြင်တွေ့ရှိလိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရလေသည်။
ဤမျှလောက် ငယ်ရွယ်သော ယွမ်ယင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူဆိုသည်မှာ သူ ယခင်က တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ မကြားဖူးခဲ့ချေ။ အနာဂတ်တွင် ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းအဆင့်သို့ သေချာပေါက် ရောက်ရှိနိုင်မည်သာ ဖြစ်လေသည်။ အကယ်၍ ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးသာ ဖြစ်လာခဲ့ပါက၊ ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက် စံအိမ်အပေါ် မည်မျှလောက် ကြီးမားသော ခြိမ်းခြောက်မှုကြီး ဖြစ်လာမည်ကို စိတ်ကူးကြည့်ရုံဖြင့်ပင် သိနိုင်ပေသည်။
ထိုစဉ်က ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက် စံအိမ်မှာ မူလအဆောင်ဂိုဏ်း၏ ဖျက်ဆီးခြင်းကို ခံရလိမ့်မည်ဟူသော ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက် စံအိမ်၏ ဟောကိန်းကိုလည်း သူ ပြန်လည် သတိရသွားလေသည်။ ၎င်းကို သူက ဟာသတစ်ခု သက်သက်သာဖြစ်ပြီး ဟောကိန်းမှာ မှားယွင်းနေမည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေသည်။
သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ ထိုဟောကိန်းမှာ မှားယွင်းနေပုံ မရတော့ချေ။
ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက် စံအိမ်ကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်စွမ်းရှိသော ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦး ဤခေတ်ကာလတွင် အမှန်တကယ်ပင် ထွက်ပေါ်လာခဲ့လေပြီ။
ဤသတင်းကို ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက် စံအိမ်မှ ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းအဆင့် ဘိုးဘေးကြီးများ သိရှိပြီး သတိထားနိုင်စေရန် သူ ပြန်လည် ပေးပို့ချင်ခဲ့လေသည်။ ကံဆိုးစွာဖြင့် ယခုအခါ အလွန် နောက်ကျသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ပြီး၊ မည်သည့် သတင်းကိုမျှ ပြန်လည် ပေးပို့နိုင်မည့် အခွင့်အရေး မရှိတော့ချေ။
ဘုန်းခနဲ အသံနှင့်အတူ၊ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံးနှင့် ယွမ်ယင်းတို့မှာ ဖုန်မှုန့်များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲကာ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားလေတော့သည်။
"အဆောင်သောင်းချီ တာအိုဆရာက ဒီလိုကြီး အသတ်ခံလိုက်ရတာလား။"
မူလအဆောင် စုတ်တံလေးမှာ အနည်းငယ် ကြောင်အမ်းသွားလေသည်။
ယခုအချိန်ထိတိုင်အောင် ၎င်းက လုံးဝ မယုံကြည်နိုင်သေးချေ။ နှစ်ပေါင်း ရာနှင့်ချီ၍၊ ၎င်းသည် အဆောင်သောင်းချီ တာအိုဆရာကို သတ်ဖြတ်ပြီး ကလဲ့စားချေရန်အတွက် နေ့ရောညပါ တောင့်တနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေသည်။
သို့သော် ၎င်းသည် မည်မျှလောက် ခက်ခဲမည်ကိုလည်း ၎င်း ကောင်းစွာ သိရှိလေသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ၊ အဆောင်သောင်းချီ တာအိုဆရာသည် နဝမအလွှာ ယွမ်ယင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးဖြစ်ပြီး၊ ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက် စံအိမ်၏ အကာအကွယ်ကိုလည်း ရရှိထားလေသည်။
အဆောင်သောင်းချီ တာအိုဆရာကို ရင်ဆိုင်ဖြေရှင်းရန် ဆိုသည်မှာ ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက် စံအိမ်မှ ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ အများအပြားကို ရင်ဆိုင်ရခြင်းနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်လေသည်။
၎င်း၏ ကလဲ့စားချေမှု အောင်မြင်ရန်အတွက်၊ အနည်းဆုံး ကျန်းဖန် ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိလာမည့် အချိန်အထိ စောင့်ဆိုင်းရမည် ဖြစ်ပြီး၊ ထိုအချိန်ကျလျှင်တောင်မှ အခွင့်အရေး အနည်းငယ်သာ ရှိမည်ဟု ၎င်း မူလက ထင်မှတ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အဆောင်သောင်းချီ တာအိုဆရာသာ ပုန်းအောင်းသွားပါက၊ ကလဲ့စားချေမှု အောင်မြင်ရန်အတွက် ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက် စံအိမ် တစ်ခုလုံးကို ဖြေရှင်းပစ်ရန် လိုအပ်သောကြောင့်ပင်။
သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ ကျန်းဖန်သည် အမွေအနှစ် နယ်မြေသို့ တစ်ကြိမ်တစ်ခါ ပြန်လာရုံမျှသာ ရှိသေးလေသည်။ ထို့အပြင် အဆောင်သောင်းချီ တာအိုဆရာကိုလည်း အားစိုက်ထုတ်စရာမလိုဘဲ အလွယ်တကူ သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့လေသည်။
လမ်းဘေးရှိ ပုရွက်ဆိတ် တစ်ကောင်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး တက်နင်းလိုက်သည့်အလား မည်သည့် အားစိုက်ထုတ်မှုမျှ မလိုအပ်ခဲ့ချေ။
ရိုးရိုးသားသား ပြောရလျှင်၊ ဤအချက်က မူလအဆောင် စုတ်တံလေးကို အလွန်အမင်း အံ့အားသင့်သွားစေပြီး စကားပင် မပြောနိုင်အောင် ဖြစ်သွားစေလေသည်။
"အင်း။"
ကျန်းဖန်သည် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး၊ တစ်ဖက်လူ၏ အရှိန်အဝါများ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို အာရုံခံမိလိုက်၏။ ၎င်းသည် သေချာပေါက် သေဆုံးသွားပြီ ဖြစ်လေသည်။
သို့သော် သူသည် မူလအဆောင် စုတ်တံလေး၏ ခံစားချက်မျိုးကိုတော့ ဝင်ရောက် ခံစားနေခြင်း မရှိချေ။
သူ့အတွက်မူ၊ အဆောင်သောင်းချီ တာအိုဆရာဆိုသည်မှာ သာမန် ရန်သူတစ်ဦး သက်သက်သာ ဖြစ်လေသည်။ သူ့ကို ရဲရဲဝင့်ဝင့် ဟန့်တားရဲပါက၊ ခြေအောက်တွင် ကြိတ်ခြေခံရမည်သာ ဖြစ်လေသည်။
တစ်ဖက်လူမှာ မူလအဆောင်ဂိုဏ်း၏ ရန်သူတစ်ဦး ဖြစ်နေခဲ့သည်က တိုက်ဆိုင်မှုတစ်ခုသာ ဖြစ်ပေသည်။
အမွေအနှစ် နယ်မြေအတွင်း၌ အဆောင်သောင်းချီ တာအိုဆရာနှင့် ဆုံတွေ့ရခြင်းမှာ တိုက်ဆိုင်မှုတစ်ခု ဖြစ်ပုံမရချေ။ ကံကြမ္မာ၏ စွမ်းအားက သူတို့ နှစ်ဦးကို ဤနေရာတွင် မျက်နှာချင်းဆိုင် ရင်ဆိုင်စေပြီး အနိုင်အရှုံးကို ဆုံးဖြတ်စေခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေသည်။ ဤသည်မှာ အဆောင်သောင်းချီ တာအိုဆရာ၏ ကံကြမ္မာ အဆုံးသတ်သွားပြီ ဖြစ်ကြောင်းကိုလည်း ပြသနေလေသည်။
ဝုန်း~~
ထိုအခိုက်အတန့်မှာပင်၊ ဧရာမ သတင်းအချက်အလက် တစ်ခုက သူ၏ အသိစိတ်ပင်လယ် နက်ရှိုင်းရာအရပ်သို့ ရုတ်တရက် ဝင်ရောက်လာလေသည်။
"သင်သည် ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက် စံအိမ်မှ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော ယွမ်ယင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူနှင့် ဆုံတွေ့ခဲ့သည်။ သေချာပေါက် သေဆုံးနိုင်သော တိုက်ပွဲတစ်ခုအပြီးတွင်၊ ဤအစွမ်းထက်သော ရန်သူများကို နောက်ဆုံးတွင် သင် သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ပြီး ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် အသက်ရှင် ကျန်ရစ်ခဲ့သဖြင့်၊ ကံကောင်းခြင်းအမှတ် တစ်သန်းခွဲနှင့် ပထမအဆင့် ကံကြမ္မာအခွင့်အရေး တစ်ခုကို ရရှိပါသည်။"
ဤသတင်းအချက်အလက်ကို အာရုံခံမိလိုက်သောအခါ၊ ကျန်းဖန်သည် အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး သူ၏ ရင်တွင်း၌ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားလေသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ဤကပ်ဘေးကြီးကို သူ ကျော်လွှားနိုင်ခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး၊ သူ၏ ရရှိလိုက်သော အသီးအပွင့်များမှာလည်း အလွန် ကြီးမားလှပေသည်။
……………….