အခန်း ၇၆၈

အခန်း ၇၆၈ - ငါးနှစ်အကြာ သားရဲသောင်းချီ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ၊ လူဦးရေ တစ်ဘီလီယံ

အချိန်များ လျင်မြန်စွာ ကုန်လွန်သွားခဲ့ပြီး၊ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ငါးနှစ်တာ ကာလ ကုန်လွန်သွားခဲ့လေပြီ။

အနောက်ဘက် တိုက်ကြီးရှိ ရေခဲဝိညာဉ် မျိုးနွယ်စု၏ ပိုင်နက်အတွင်းရှိ လူသား မွေးမြူရေးခြံ တစ်ခု၌ ဖြစ်လေသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင်၊ လူသား မွေးမြူရေးခြံရှိ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်မှ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူများ အားလုံးမှာ အမြစ်ပြတ် ချေမှုန်းခံလိုက်ရပြီး၊ သာမန် သေမျိုး လူသားများသာ ကျန်ရှိနေတော့လေသည်။

မူလအဆောင်ဂိုဏ်းမှ ကျင့်ကြံသူ အမြောက်အမြားသည်လည်း ဤနေရာတွင် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ကြပြီး၊ သေမျိုးများကို သားရဲသောင်းချီ လျှို့ဝှက်နယ်မြေသို့ လျင်မြန်စွာ ပို့ဆောင်ပေးနေကြလေသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ၊ အနီးအနားတွင် ဟင်းလင်းပြင် တံခါးပေါက်၏ ပုံရိပ်ယောင် တစ်ခု ရှိနေလေသည်။

သူတို့သည် ဟင်းလင်းပြင် တံခါးပေါက်ကို ဖြတ်သန်းသွားသရွေ့ ဤနေရာမှ လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာသွားနိုင်မည် ဖြစ်လေသည်။

ရေခဲဝိညာဉ် မျိုးနွယ်စုအနေဖြင့် ဤနေရာတွင် မမျှော်လင့်ထားသော ကိစ္စရပ်တစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့ကြောင်း အာရုံခံမိလျှင်တောင်မှ၊ သူတို့ကို ရှာတွေ့နိုင်တော့မည် မဟုတ်ချေ။

"ဒီကျိန်စာသင့်မယ့် ရေခဲဝိညာဉ် မျိုးနွယ်စုက ကျင့်ကြံသူတွေက ငါတို့ လူသားတွေကို ဝက်တွေ၊ ခွေးတွေလို ဆက်ဆံကြတာ။ တကယ်ကို စက်ဆုပ်ဖို့ ကောင်းတာပဲ။"

"ဟူး... ဘာမှလည်း တတ်နိုင်တာ မဟုတ်ဘူးလေ။ အနောက်ဘက် တိုက်ကြီးမှာ ငါတို့ လူသားတွေက အရမ်း အားနည်းလွန်းတော့ အမြဲတမ်း ပစ်မှတ်ထားခံနေရတာပဲ။ အပြင်ဘက်က သေမျိုးတွေမှာလည်း ဘာစွမ်းအားမှ မရှိတော့ ကျွန်ပြုခံရုံကလွဲပြီး တခြား ဘာလုပ်နိုင်မှာလဲ။"

"ကံကောင်းလို့ ငါတို့ရဲ့ မူလအဆောင်ဂိုဏ်း ကြီးထွားလာလို့ပေါ့။ အခုချိန်ကစပြီး ဘယ်မိစ္ဆာမျိုးနွယ်ကမှ ငါတို့ လူသားတွေကို ကျွန်ပြုလို့ ရတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။"

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ကောင်းကင်ငှက်ဆင် မျိုးနွယ်စု ပိုင်နက်ထဲက လူသား မွေးမြူရေးခြံတွေကို ငါတို့ ရှင်းလင်းပြီးသွားပြီ။ နောက်ထပ်က တခြား ပိုင်နက်တွေပဲ။ နောက်ဆုံးကျရင် အနောက်ဘက် တိုက်ကြီးကနေ လူသား မွေးမြူရေးခြံတွေ အားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားရမယ်။"

"ဒါပေမယ့် ဒီသေမျိုးတွေက အရမ်းကို အားနည်းလွန်းတယ်။ တစ်ယောက်ချင်းစီက အရိုးနဲ့ အရေပဲ ကျန်တော့တယ်။ အာဟာရ ပြတ်တောက်နေတာ။ ဒီအတိုင်းသာ ဆက်သွားရင် မကြာခင် ရောဂါရပြီး သေကုန်ကြလိမ့်မယ်။"

"ကိစ္စမရှိပါဘူး၊ သွေးသလင်းကျောက် ဝိညာဉ်သမင်ကို သူတို့ကို ကုသခိုင်းလိုက်မယ်။ ဒီသေမျိုးတွေက အစာ နည်းနည်းလေးပဲ စားရလို့ ဒီလောက် အားနည်းနေကြတာလေ။ ဝိညာဉ်ဆန် နည်းနည်းလောက် စားလိုက်ရရင် မြန်မြန် ပြန်နာလန်ထလာကြမှာပါ။"

"ဟားဟား... ဒီတစ်ခေါက် ငါတို့ သေမျိုးတွေ အများကြီးကို ကယ်တင်နိုင်ခဲ့တယ်။ တာဝန် တစ်ခုကိုလည်း ပြီးမြောက်ခဲ့တယ်ဆိုတော့ ဂိုဏ်းအတွက် စွမ်းဆောင်ရည်အမှတ်တွေ အများကြီး ရမှာ သေချာတယ်။"

မူလအဆောင်ဂိုဏ်းမှ ကျင့်ကြံသူများ အားလုံးမှာ အလွန်အမင်း ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်နေကြလေသည်။

ဤတာဝန်မှာ ခဲတစ်လုံးတည်းဖြင့် ငှက်နှစ်ကောင် ပစ်ချနိုင်သည်ဟု သူတို့ ခံစားမိကြလေသည်။

သူတို့၏ လူမျိုးများကို ကယ်တင်နိုင်သည့်အပြင် စွမ်းဆောင်ရည် အမှတ်များကိုပါ ရရှိနိုင်မည်ဖြစ်ရာ၊ ၎င်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် နှစ်ဦးနှစ်ဖက် အကျိုးရှိသော အခြေအနေတစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ တပည့်တိုင်းက လိုလိုလားလား ဆောင်ရွက်ချင်ကြသော တာဝန်မျိုး ဖြစ်လေသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ၊ ဂိုဏ်း၏ စွမ်းဆောင်ရည် အမှတ်များကို ရရှိရန် ဆိုသည်မှာ လွယ်ကူသော ကိစ္စတစ်ခုတော့ မဟုတ်ချေ။

အထူးသဖြင့် ယခုအခါတွင် ဂိုဏ်းမှ တပည့်များ အလွန်များပြားနေပြီဖြစ်ရာ ပြိုင်ဆိုင်မှုများမှာ ယုံကြည်နိုင်စရာ မရှိလောက်အောင် ပြင်းထန်လှပေသည်။

ထိုအချိန်တွင် မူလအဆောင်ဂိုဏ်းမှ ကျင့်ကြံသူများ၏ ပို့ဆောင်မှုအောက်၌၊ သေမျိုး အုပ်စုကြီးများသည် ဟင်းလင်းပြင် တံခါးပေါက်၏ ပုံရိပ်ယောင်ကို စနစ်တကျ ဖြတ်သန်းသွားနေကြလေသည်။

ထိုအထဲတွင်၊ သေမျိုးတစ်ဦးသည် သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ကို သိချင်စိတ် ပြင်းပြစွာဖြင့် အကဲခတ်နေလေသည်။

သူ၏ နာမည်မှာ စုန်းယွီမင် ဖြစ်လေသည်။

"ကောင်လေး... မင်း ဒီလောက် ကံကောင်းလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူကများ ထင်ထားမှာလဲ။"

"လူသားဂိုဏ်း တစ်ခုရဲ့ ကယ်တင်တာကို ခံလိုက်ရတယ်ပေါ့။"

"အကယ်လို့ သူတို့သာ တစ်ခဏလောက် နောက်ကျသွားခဲ့ရင် မင်း သေချာပေါက် သေရတော့မှာ။ အဲဒီ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ ဗိုက်ထဲကို ရောက်သွားဖို့ပဲ ကံပါတာလေ။"

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် အတွင်းမှနေ၍ အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

၎င်းမှာ သူ မတော်တဆ ကောက်ရခဲ့သော မီးတောက်ငါးပါး နတ်ဘုရား မိုးကြိုးဓားဟု လူသိများသော ရတနာတစ်ခု ဖြစ်လေသည်။

ယခုအခါ ဤရတနာသည် သူနှင့် ပေါင်းစပ်သွားခဲ့ပြီဖြစ်ရာ၊ ပြင်ပလူများက ၎င်းကို အာရုံခံနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

ဤရတနာသည် ရှေးဟောင်းခေတ် ကာလမှ ဖြစ်ကြောင်း ဆိုလေသည်။ သို့သော် ကြီးမားသော စစ်ပွဲကြီး တစ်ခုအတွင်း ပြင်းထန်စွာ ထိခိုက်ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီး ယခုမှသာ ပြန်လည် နိုးထလာကာ ၎င်း၏ အသိစိတ် ပြန်လည် ဝင်ရောက်လာခြင်း ဖြစ်လေသည်။

၎င်းက သူ့ကို ရွေးချယ်ရခြင်းမှာ၊ သူသည် မိုးကြိုး ဝိညာဉ်ခန္ဓာ ဟူသော ထူးခြားသည့် ဝိညာဉ်ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး၊ မိုးကြိုးနိယာမ၏ ပါရမီရှင် တစ်ဦး ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

သူ့တွင် ကောင်းကင် ဝိညာဉ်ကြော ပါရမီလည်း ရှိလေသည်။

ထိုအကြောင်းကြောင့် ၎င်းသည် သူ့ထံတွင် တွယ်ကပ်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ၊ မီးတောက်ငါးပါး နတ်ဘုရား မိုးကြိုးဓားနှင့် သဟဇာတဖြစ်သော လူသား ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးကို ရှာဖွေရန်မှာ မလွယ်ကူလှချေ။

"အဘိုးတာအို... ဒီ မူလအဆောင်ဂိုဏ်းက ယုံကြည်ရပါ့မလား။"

"ကျွန်တော် ဒီမှာ နေလာတာ အကြာကြီး ရှိနေပြီ။ ဒီ မူလအဆောင်ဂိုဏ်း ဆိုတာကို တစ်ခါမှ မကြားဖူးဘူး။"

"ဒီလူသားတွေက ဘယ်က ရောက်လာကြတာလဲ။"

"သူတို့က ကျွန်တော်တို့အပေါ် တကယ်ပဲ မကောင်းတဲ့ ရည်ရွယ်ချက် မရှိတာ သေချာလို့လား။"

စုန်းယွီမင်က သိချင်စိတ် ပြင်းပြစွာဖြင့် မေးလိုက်လေသည်။

ဤလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော လူသားများက သူ့ကို ကယ်တင်ခဲ့သည် မှန်သော်ငြား၊ လူသား မွေးမြူရေးခြံတွင် နေထိုင်ခဲ့ရသော သေမျိုးတစ်ဦးအနေဖြင့်၊ မည်သည့်နေရာမှန်းမသိ ရုတ်တရက် ပေါ်လာသော ဤကဲ့သို့ ကြင်နာသည့် လုပ်ရပ်များအပေါ် သူသည် အမြဲတစေ သတိထား၍ စောင့်ကြည့်နေမိလေသည်။

ဤသူစိမ်း လူသားများတွင် ကောင်းသော ရည်ရွယ်ချက်များ ရှိသလား၊ သို့မဟုတ် ဆိုးရွားသော ရည်ရွယ်ချက်များ ရှိသလား ဆိုတာကို မည်သူကများ သိနိုင်မည်နည်း။

ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လှသော ဤလောကကြီးတွင် လူသားများကိုပင်လျှင် ယုံကြည်၍ မရနိုင်ချေ။

မိစ္ဆာမျိုးနွယ်ဘက်သို့ ပါသွားသော သစ္စာဖောက်များကို သူ မမြင်တွေ့ဖူးခဲ့သည်တော့ မဟုတ်ပေ။

"မူလအဆောင်ဂိုဏ်းဆိုတာ ရှေးဟောင်းခေတ် ကာလတုန်းက စူပါ ဂိုဏ်းကြီးတစ်ခု ကွ။"

"ကြည့်ရတာ လူသား ကျင့်ကြံသူ တချို့က ဒီဂိုဏ်းရဲ့ အမွေအနှစ်ကို ရရှိသွားပြီး ဒီခေတ်ကာလမှာ ပြန်လည် တည်ထောင်ခဲ့တာ ဖြစ်လိမ့်မယ်။"

"ပြီးတော့၊ ဒီသူစိမ်း လူသားတွေမှာ ကောင်းတဲ့ ရည်ရွယ်ချက် ရှိရှိ၊ မကောင်းတဲ့ ရည်ရွယ်ချက် ရှိရှိ၊ မင်းရဲ့ လက်ရှိ စွမ်းအားနဲ့ ခုခံနိုင်မှာ မို့လို့လား။"

"အဲဒီ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူတွေ ဘယ်လောက်တောင် သနားစရာ ကောင်းလောက်အောင် သေသွားကြလဲ ဆိုတာ မင်း မြင်လိုက်တယ် မဟုတ်လား။"

"အဲဒါ ဟင်းလင်းပြင် နယ်ပယ်ရဲ့ ထိပ်တန်း ရှားပါး အင်းဆက် ၁၀ မျိုးထဲက တစ်ခုဖြစ်တဲ့ အတောင်ခြောက်စုံ အဆိပ်ပျားတွေပဲ။"

"မူလအဆောင်ဂိုဏ်းက ကျင့်ကြံသူတွေက ဒီအတောင်ခြောက်စုံ အဆိပ်ပျားတွေကို ထိန်းချုပ်နိုင်ရုံမက၊ တတိယအဆင့် အထိတောင် ပြုစုပျိုးထောင်နိုင်လိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူကများ ထင်ထားမှာလဲ။ တကယ်ကို စိတ်ကူးယဉ်လို့တောင် မရနိုင်ဘူး။"

မီးတောက်ငါးပါး နတ်ဘုရား မိုးကြိုးဓားက ခံစားချက်ပါပါဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။

အတောင်ခြောက်စုံ အဆိပ်ပျားများမှာ မည်မျှလောက် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းကြောင်းကို ၎င်း ကောင်းစွာ သိရှိလေသည်။

ရှေးခေတ်ကာလတွင်၊ ၎င်းတို့ကို ရေတွက်၍မရနိုင်သော ကျင့်ကြံသူများက ကပ်ဘေးတစ်ခုအဖြစ် ခေါ်ဝေါ် သမုတ်ခဲ့ကြလေသည်။

၎င်းတို့ ထွက်ပေါ်လာသည့် အချိန်တိုင်း၊ ရေတွက်၍မရနိုင်သော ကျင့်ကြံသူများ သေဆုံးခဲ့ကြရပြီး၊ မဟာယာနအဆင့် ကျင့်ကြံသူ အများအပြားကိုပင် ကျောချမ်းသွားစေခဲ့လေသည်။

သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ၊ အတောင်ခြောက်စုံ အဆိပ်ပျားများကို ကျွန်ပြုနိုင်သူ ရှိနေလေပြီ။

၎င်းမှာ သူ၏ စိတ်ကူးယဉ်နိုင်စွမ်းထက်ပင် အပြည့်အဝ ကျော်လွန်နေလေသည်။

တကယ်တမ်းတွင်၊ စုဝေဝေသည် ရွှေအမြုတေအဆင့်သို့ တက်လှမ်းသွားပြီးနောက်၊ သူမသည် အတောင်ခြောက်စုံ အဆိပ်ပျား ကောင်ရေ ၆၀၀ ကိုလည်း ပြုစုပျိုးထောင်ခဲ့လေသည်။ ၎င်းတို့သည် မူလအဆောင်ဂိုဏ်းမှ ကျင့်ကြံသူများ၏ နောက်သို့ မကြာခဏ လိုက်ပါလေ့ရှိပြီး ထိုမိစ္ဆာကျင့်ကြံသူများကို ရင်ဆိုင် ဖြေရှင်းရန် တာဝန်ယူထားကြလေသည်။

မကြာခဏဆိုသလို၊ ဤအတောင်ခြောက်စုံ အဆိပ်ပျားများ လှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်၊ ၎င်းတို့သည် ရွှေရောင် အလင်းတန်းများကို ထုတ်လွှတ်ကြလေသည်။

ရန်သူကို ထိမှန်သွားပါက၊ တတိယအဆင့် ကျင့်ကြံသူပင်လျှင် အဆိပ်မိ၍ သေဆုံးသွားရမည် ဖြစ်လေသည်။

ဤသည်မှာ အတောင်ခြောက်စုံ အဆိပ်ပျားများ၏ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းမှုပင် ဖြစ်လေသည်။

အထူးသဖြင့် တတိယအဆင့်သို့ တက်လှမ်းသွားပြီးနောက်တွင်၊ ၎င်းတို့သည် ရေတွက်၍မရနိုင်သော ကျင့်ကြံသူများ၏ ရင်တွင်း၌ ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့မှုများကို ဖြစ်ပေါ်လာစေနိုင်စွမ်း ရှိလေသည်။

"အဘိုးတာအို ပြောတာ မှန်တယ်။"

"သူတို့က အရမ်း အစွမ်းထက်လွန်းတယ်။"

"တကယ်လို့ သူတို့ဆီမှာ မကောင်းတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်တွေ ရှိနေရင်တောင်၊ ကျွန်တော့်မှာ ခုခံနိုင်စွမ်းမှ မရှိတာပဲ။"

"ဒါပေမယ့် ခင်ဗျားက ရှေးဟောင်း မှော်ရတနာ တစ်ခုဆို။ ခင်ဗျားတောင် သူတို့ကို မယှဉ်နိုင်ဘူးလား။”

……………