← Chapters

အခန်း ၁

Vol. 1 Ch. 1

အခန်း ၁

Vol. 1 Ch. 1

အခန်း (၁) ပေါက်မဲဂဏန်းများကို ကြိုတင်သိရှိခြင်း

"ဒင်... နှစ်ရောင်ခြယ်ထီ အကြိမ်ရေ ၂၀၂၃၁ ရဲ့ ပေါက်မဲရလဒ်တွေ ထွက်ပေါ်လာပါပြီ..."

ချန်ဖုန်းသည် သူ၏ဖုန်းပေါ်တွင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာသော နှစ်ရောင်ခြယ်ထီဖွင့်ပွဲ ဗီဒီယိုကို ကြည့်ရင်း မျက်နှာအမူအရာများ ရှုပ်ထွေးသွားလေ၏။

သူက အသက်ပြင်းပြင်းတစ်ချက်ရှူလိုက်ပြီး ဗီဒီယိုကို နှိပ်၍ ကြည့်ရှုလိုက်သည်။

"အားလုံးပဲ မင်္ဂလာပါ... ဒါကတော့ နှစ်ရောင်ခြယ်ထီ အကြိမ်ရေ ၂၀၂၃၁ ရဲ့ မဲဖွင့်ပွဲဖြစ်ပါတယ်... ဆုကြေးငွေ စုစုပေါင်းက ယွမ် ၁.၃ ဘီလီယံ ရှိပါတယ်... အခု မဲဖောက်ပေးတဲ့ အစီအစဉ်ကို စတင်ပါတော့မယ်..."

ချီးပဲ…

ချန်ဖုန်း၏ စိတ်အခြေအနေမှာ ပို၍ ဆိုးရွားသွားပေ၏။

သူ ထီမပေါက်၍ မဟုတ်ဘဲ သူကိုယ်တိုင်က ထီထိုးသည့် အကျင့်မရှိသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

သူ စိတ်အခြေအနေ ဆိုးရွားနေရသည့် အဓိက အကြောင်းရင်းတစ်ခု ရှိလေ၏။

ထိုအရာမှာ ဤနှစ်ရောင်ခြယ်ထီ ဖွင့်ပွဲသည် နောက်ထပ် သုံးနှစ်ကြာမှ ကျင်းပမည့်ပွဲ ဖြစ်နေခြင်းကြောင့်ပင်။

ဟုတ်ပေသည်။

ဤသည်မှာ အနာဂတ်မှ ပေးပို့လိုက်သော ဗီဒီယိုမက်ဆေ့ခ်ျတစ်ခု ဖြစ်နေချေ၏။

"ဒီကျိန်စာသင့်နေတဲ့ စနစ်က ငါ့ကို နောက်ပြောင်နေတာလား..."

ချန်ဖုန်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ခါးသီးမှုများ ပြည့်နှက်နေပေ၏။

သူသည် သာမန်မိသားစုတစ်ခုမှ ပေါက်ဖွားလာသော ကလေးတစ်ယောက် ဖြစ်သည်။ သူ့ကို တက္ကသိုလ်ပို့နိုင်ရန်အတွက် မိဘများက ပိုင်ဆိုင်သမျှကို ရောင်းချကာ စုဆောင်းငွေ အားလုံးကို အသုံးပြုခဲ့ကြရ၏။ ထို့နောက် သူ၏ တက္ကသိုလ် ပထမနှစ်တွင် မည်သို့မည်ပုံ ရောက်လာမှန်းမသိသော ဖုန်းတစ်လုံးကို သူ ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့လေသည်။

သူ့ကို ပို၍ အံ့အားသင့်သွားစေသည့် အရာမှာ...

ထိုဖုန်းထဲတွင် ဗီဒီယိုများကို မကြာခဏ ပေါ်လာစေတတ်သည့် ဗီဒီယို အက်ပလီကေးရှင်း တစ်ခု ရှိနေခြင်းပင် ဖြစ်ပေ၏။

ဤဗီဒီယိုများတွင် သတင်းအချက်အလက် မျိုးစုံ ပါဝင်ပြီး ၎င်းတို့အားလုံး၌ တူညီသော အချက်တစ်ချက် ရှိနေလေသည်။ ၎င်းတို့ အားလုံးသည် နောက်ထပ် သုံးနှစ်အကြာ အနာဂတ်မှ လာခြင်းဖြစ်ကြောင်းပင်။

ဒါကလည်း စနစ်တစ်ခုပါပဲ...

တခြားလူတွေကျတော့ ငွေသား သန်းရာချီ ချက်ချင်း ချီးမြှင့်ခံရပြီး ဘဝရဲ့ အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်သွားကြတယ်...

ငါ့စနစ်ကတော့ ဘာလို့ ဒီလောက် အသုံးမကျဖြစ်နေရတာလဲ...

ချန်ဖုန်းမှာ မိမိကိုယ်ကိုယ် ဒေါသထွက်လွန်းသဖြင့် ငိုချင်စိတ်ပင် ပေါက်လာခဲ့ပေသည်။ သူသည် မှတ်စုစာအုပ်ထဲတွင် ဒါဇင်နှင့်ချီသော ဗီဒီယိုများမှ သတင်းအချက်အလက်များကို ရေးမှတ်ထားခဲ့ပြီး ဖြစ်လေ၏။

ဒါပေမဲ့ အခုလောလောဆယ် ငွေပြောင်းလဲလို့ရမယ့် နည်းလမ်းမှ မရှိတာ...

ငါက တကယ်ပဲ သုံးနှစ်တောင် စောင့်ရတော့မှာလား...

သူသည် ဒေါသထွက်လွန်းသဖြင့် ဖုန်းကိုပင် ရိုက်ခွဲပစ်ချင်သွားခဲ့၏။

မဖြစ်နိုင်ချေ။

၎င်းကို ပြောင်းလဲ၍ မရနိုင်တော့မှတော့ လက်ခံရန်သာ ရွေးချယ်နိုင်ပေတော့မည်။

ချန်ဖုန်းက ဖုန်းကို ပြန်ထုတ်ကြည့်လိုက်သည်။ ၎င်းမှာ သာမန်ဖုန်းတစ်လုံးနှင့် ဘာမှကွာခြားမှု မရှိဘဲ မည်သည့် တံဆိပ်မျှလည်း မပါရှိချေ။

တစ်ခုတည်းသော ကွာခြားချက်မှာ

ဤဖုန်းသည် အလွန်အမင်း မြန်ဆန်သော အင်တာနက် အမြန်နှုန်းရှိပြီး လက်ရှိ 5G ကွန်ရက်များထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမြန်နေခြင်းပင် ဖြစ်ပေ၏။

ဗီဒီယို အက်ပလီကေးရှင်းကို ဖွင့်လိုက်ချိန်တွင် အစောပိုင်းက ပေါ်လာခဲ့သော ဗီဒီယိုများကို အလိုအလျောက် မှတ်သားထားကြောင်း သူ တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

မူလကတော့ တစ်နေရာရာမှာ ရှေးဟောင်းပစ္စည်း ဒါမှမဟုတ် ရွှေတွေ တွေ့ရှိခဲ့တဲ့ ဗီဒီယိုများ ပါမလားလို့ ရှာကြည့်ချင်ခဲ့တာ...

အဲဒီလိုဆိုရင် အခုချက်ချင်း သွားတူးလို့ ရပြီလေ...

သို့သော် ချန်ဖုန်းအတွက် စိတ်ပျက်စရာ ကောင်းသည်မှာ...

အလိုအလျောက် ပေါ်လာသော ဗီဒီယိုများမှလွဲ၍ အခြားဗီဒီယိုများ အားလုံးသည် မီးခိုးရောင် ပြောင်းနေပြီး ကြည့်ရှုရန်အတွက် စနစ်က သော့ဖွင့်ပေးရန် လိုအပ်နေခြင်းပင် ဖြစ်လေသည်။

"ဒီကျိန်ဆဲထိုက်တဲ့ စနစ်..."

ချန်ဖုန်းသည် နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ၍ ဆဲရေးတိုင်းထွာလိုက်ပြန်ပေ၏။

"နှစ်ရောင်ခြယ်ထီရဲ့ ပေါက်မဲရလဒ်တွေ ထွက်ပေါ်လာပါပြီ..."

"ပေ့ဟူမြို့ အစိုးရရုံး ပြောင်းရွှေ့တော့မှာဖြစ်လို့ ဆင်ခြေဖုံးရပ်ကွက်က မြေကွက်အမှတ် (၁) ရဲ့ တန်ဖိုးက ယွမ် သန်း ၂၀၀ အထိ ထိုးတက်သွားခဲ့ပါတယ်..."

ယခင်က ကြည့်ခဲ့သော ဗီဒီယိုများကို ပြန်တွေးကြည့်ရင်း ချန်ဖုန်းသည် ရုတ်တရက် တစ်စုံတစ်ရာကို သဘောပေါက်သွားခဲ့လေသည်။

နှစ်ရောင်ခြယ်ထီကို နောက်သုံးနှစ်နေမှ ဝယ်လို့ရမှာ...

ဒါပေမဲ့ ဆင်ခြေဖုံးက မြေကွက်အမှတ် (၁) ကတော့…

ချီးပဲ…

ချန်ဖုန်းသည် အဒရီနယ်လင်း ထိုးသွင်းခံလိုက်ရသည့်အလား ချက်ချင်းပင် အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားသွားတော့၏။

သူ၏ မိသားစုသည် နယ်ဘက်မှ ဖြစ်သော်လည်း ပေ့ဟူမြို့၏ ပထဝီဝင် အနေအထားကို သူ ကောင်းစွာ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်နေပေသည်။

ဗီဒီယိုထဲမှ မြေကွက်အမှတ် (၁) သည် ကောင်းကောင်းပြောရလျှင် ဆင်ခြေဖုံးဖြစ်ပြီး ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ဆိုရပါက ကျေးလက်ဒေသပင် ဖြစ်လေ၏။

ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှု မရှိသေးသော ကျေးလက်ဒေသပင်။

ကျေးလက်မြေက အပေါဆုံးပဲ... တကယ်လို့များ ဒီမြေကွက်ကို အခုဝယ်နိုင်မယ်ဆိုရင် အများဆုံးမှ ယွမ်တစ်သန်းပဲ ကျသင့်မှာ...

မြို့ပြစီမံကိန်းသည် ယခုမှ သုံးနှစ်အကြာတွင် စတင်မည် ဖြစ်ပေသည်။

မြို့လယ်ခေါင်တစ်ခုလုံးက မြေကွက်အမှတ် (၁) ရှိရာကို ပြောင်းရွှေ့သွားမှာဆိုတော့ အဲဒီမြေကွက်က အနည်းဆုံး ယွမ် သန်း ၂၀၀ တောင် တန်သွားမှာ...

ငါတော့ သူဌေးဖြစ်ပြီပဲ…

"ငါ ပိုက်ဆံရှာဖို့ နည်းလမ်းတစ်ခုခု စဉ်းစားရမယ်..."

လက်ရှိ ချန်ဖုန်းအတွက်တော့ ယွမ်တစ်သန်းဆိုသည်မှာ သေချာပေါက် ကြီးမားလှသော ငွေပမာဏကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေ၏။

သူ့ကိုယ်သူ ရောင်းစားလျှင်ပင် ထိုမျှလောက် ငွေရနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

တစ်ခုတည်းသော ဖြေရှင်းနည်းမှာ ကျောင်းကို အားကိုးရန်ပင်။

တက္ကသိုလ်များသည် အများအားဖြင့် အတိုးမဲ့ ချေးငွေများ ထုတ်ပေးလေ့ရှိသော်လည်း ပမာဏမှာ ကန့်သတ်ချက် ရှိပေသည်။ သို့သော် ချန်ဖုန်းက တစ်ချက်လောက်တော့ ကြိုးစားကြည့်ချင်နေသေး၏။

ငါးမိနစ်ခန့် ကြာပြီးနောက်။

ချန်ဖုန်းသည် လှပသော အတိုင်ပင်ခံဆရာမ၏ ရုံးခန်းထဲမှ မျက်နှာငယ်လေးဖြင့် ထွက်လာခဲ့လေသည်။ ချေးငွေရရန်မှာ တကယ်ပင် မလွယ်ကူလှချေ။ စည်းကမ်းချက်များ တင်းကျပ်ရုံသာမက ပမာဏမှာလည်း အလွန် နည်းပါးလွန်းလှသည်။

‘ငါ တခြားနည်းလမ်းတစ်ခု စဉ်းစားမှဖြစ်မယ်…’

သူ ကျောင်းထဲမှ ထွက်လာခဲ့ပြီး သတိမထားမိဘဲ ထျန်ပေါင်ဂရု အဆောက်အအုံရှေ့သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပေ၏။

စာရင်းဝင် ကုမ္ပဏီကြီးတစ်ခုပဲ...

လွန်ခဲ့သည့် သုံးရက်ခန့်က အလွန် တော်သည့် စီနီယာတစ်ယောက် ဤနေရာတွင် အင်တာဗျူး လာရောက်ဖြေဆိုခဲ့သော်လည်း အရွေးမခံခဲ့ရကြောင်း သူ ကြားခဲ့ဖူးလေသည်။

ထိုအချိန်၌ လူတစ်ယောက် သူ၏ဘေးမှ ဖြတ်လျှောက်သွားခဲ့၏။

ထျန်ပေါင်ဂရုမှ အထွေထွေမန်နေဂျာ ကျန်တဝေ ပင် ဖြစ်ပေသည်။

ချန်ဖုန်းသည် ဗီဒီယိုတစ်ခု၏ အကြောင်းအရာကို ရုတ်တရက် သတိရသွားပြီးနောက် နောက်မှ အလျင်အမြန် လိုက်သွားကာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"မန်နေဂျာကျန်... ဂုဏ်ယူပါတယ်ဗျာ..."

ကျန်တဝေက လှည့်ကြည့်လိုက်၏။

သူ၏ရှေ့ရှိ ရင်းနှီးမှုမရှိသော လူငယ်လေးကို မြင်ချိန်တွင် သူ၏စိတ်ထဲ၌ 'ချီးပဲ' ဟု ကျိန်ဆဲလိုက်ခြင်းကို မတားဆီးနိုင်ခဲ့ချေ။

‘မင်းက ဘယ်ကကောင်မို့လို့လဲ...

ဒီလိုမျိုး လူတိုင်းကို လိုက်ပြီး ဂုဏ်ပြုနေလို့ ဘာထူးမှာမို့လို့လဲ…’

စိတ်ထဲတွင် ထိုသို့တွေးနေသော်လည်း သူက တည်ငြိမ်စွာပင် မေးမြန်းလိုက်သည်။

"မင်းက ဘယ်သူလဲ... ဘာကိစ္စရှိလို့လဲ..."

ချန်ဖုန်းက ပတ်ပတ်လည်ကို အကဲခတ်ကြည့်ရှုလိုက်ပြီး တီးတိုး ပြောဆိုလိုက်၏။

"နောက်သုံးနှစ်နေရင် မန်နေဂျာချုပ်ဝမ် ရာထူးတိုးပြီး ပြည်နယ်ရုံးချုပ်ကို ပြောင်းသွားရမယ်လို့ ကြားတယ်... မန်နေဂျာချုပ် နေရာက..."

သူ ဆိုလိုသည့် အဓိပ္ပာယ်မှာ အလွန် ရှင်းလင်းလှပေသည်။

မန်နေဂျာချုပ် ထွက်သွားမည်ဖြစ်ရာ ခင်ဗျားအတွက် ရာထူးတိုးရန် အခွင့်အရေးရှိသည်ဟု ဆိုလိုခြင်းပင်။

ကျန်တဝေ၏ နှလုံးသားမှာ ရုတ်တရက် ခုန်ပေါက်သွားလေ၏။

လွန်ခဲ့သော နာရီဝက်ခန့်ကမှ သူသည် အတွင်းသတင်းကို ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

မန်နေဂျာချုပ်ဝမ်သည် မကြာသေးမီ နှစ်များအတွင်း စွမ်းဆောင်ရည် အလွန်ကောင်းမွန်ခဲ့ပြီး ထျန်ပေါင်ဂရုအတွက် ကြီးမားသော အကျိုးပြုမှုများ လုပ်ဆောင်ပေးခဲ့သည်။ သူသည် သုံးနှစ်အတွင်း ရာထူးတိုးနိုင်ချေ ရှိပေ၏။

သို့သော် ဤသည်မှာ ကောလာဟလတစ်ခုသာ ဖြစ်လေသည်။

‘ငါ့ရှေ့က ဒီကောင်လေးက ဒါကို ဘယ်လိုလုပ် သိနေရတာလဲ…’

သို့တိုင်အောင်။

ချန်ဖုန်း၏ စကားများကို သူ သိပ်ပြီး ဂရုမစိုက်ခဲ့ချေ။

ထျန်ပေါင်ဂရုတွင် ပေ့ဟူမြို့၌ ဒုတိယ မန်နေဂျာချုပ် သုံးဦး ရှိပေသည်။ မန်နေဂျာချုပ်ဝမ် သုံးနှစ်အတွင်း ရာထူးတိုးသွားလျှင်ပင် သူက မန်နေဂျာချုပ် ဖြစ်လာရန် အခွင့်အရေး ရှိချင်မှ ရှိပေလိမ့်မည်။

ပြိုင်ဆိုင်မှုများ ရှိနေဆဲပင် ဖြစ်၏။

"လူငယ်လေး... ထျန်ပေါင်ဂရုရဲ့ ကိစ္စတွေက မင်းနဲ့ ဘာမှမဆိုင်ဘူး... နောက်တစ်ခါ ထပ်မမေးနဲ့တော့..."

ကျန်တဝေ ထွက်သွားတော့မည်ကို မြင်သဖြင့် ချန်ဖုန်းသည် ချက်ချင်းပင် စိုးရိမ်ပူပန်သွားလေသည်။

ဒီလူက ငါ့ရဲ့ ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုအတွက် သော့ချက်ပဲ…

"မန်နေဂျာကျန်... မန်နေဂျာချုပ်ဝမ် က နောက်သုံးနှစ်နေရင် တကယ်ကြီး ပြည်နယ်ရုံးချုပ်ကို ပြောင်းသွားရတော့မှာပါ..."

"ပြီးတော့ နောက်ထပ် မန်နေဂျာချုပ်နေရာကို ဒုတိယ မန်နေဂျာချုပ်တွေထဲကနေ ရွေးချယ်မယ်လို့လည်း ကြားတယ်... အဲဒီအတွက် အထူး အကဲဖြတ်မှု အစီအစဉ်တစ်ခုကိုလည်း ဆွဲထားပြီး အဲဒီအစီအစဉ်အရ အကောင်းဆုံး စွမ်းဆောင်နိုင်တဲ့သူကို မန်နေဂျာချုပ်အဖြစ် ခန့်အပ်မယ်တဲ့လေ... အဲဒီ အကဲဖြတ်မယ့် အကြောင်းအရာတွေက..."

ချန်ဖုန်းသည် စကားလုံးများစွာကို တရစပ် ရွတ်ဆိုပြလိုက်ပေ၏။

ကျန်တဝေမှာ အစပိုင်းတွင် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားပြီး ဤကောင်လေး၏ သတင်းအချက်အလက် ရင်းမြစ်များသည် သူ့ထက်ပင် ပိုမိုကောင်းမွန်နေသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

သူတို့မှာ တကယ့်ကို အင်အားကြီးတဲ့ အဆက်အသွယ်တွေများ ရှိနေတာလား...

ထို့နောက်တွင်မူ

သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အလွန်အမင်း အံ့အားသင့်သွားပြီး တုန်လှုပ်သွားသည့်အထိ ပင်ဖြစ်လေသည်။

ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ ဤအကဲဖြတ်မှု အစီအစဉ်မှာ...

ရုံးချုပ်ရှိ အတွင်းပိုင်း အကဲဖြတ်မှု နည်းလမ်းတစ်ခု အမှန်တကယ်ပင် ဖြစ်နေသောကြောင့်တည်း။

ထို့အပြင်။

အကယ်၍ ဒုတိယ မန်နေဂျာချုပ်များထဲမှ မန်နေဂျာချုပ်ကို အမှန်တကယ် ရွေးချယ်ရမည်ဆိုပါက ချန်ဖုန်း ပြောခဲ့သော အကဲဖြတ်မှု စံနှုန်းများသည် အလွန် သင့်လျော်နေပေသည်။

အရေးအကြီးဆုံးအချက်မှာ သူကိုယ်တိုင်ပင် မတွေးမိခဲ့သော အရာအချို့ ပါဝင်နေခြင်းပင်။

ချီးပဲ... တကယ်ကြီး ဖြစ်နေနိုင်မလား...

ကျန်တဝေသည် ရုတ်တရက် စိတ်လှုပ်ရှားလာခဲ့၏။

တကယ်လို့များ ငါ့ဘဝမှာ မန်နေဂျာချုပ်အဖြစ် ရာထူးတိုးနိုင်ခဲ့မယ်ဆိုရင်တော့...

သူ၏ အမှတ်အသား၊ အဆင့်အတန်းနှင့် လစာတို့သည် သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားပေလိမ့်မည်။

ထျန်ပေါင်ဂရု၏ ပေ့ဟူဒေသဆိုင်ရာ မန်နေဂျာချုပ်

ဆိုသည်မှာ တကယ်ကို ရာထူးကြီးတစ်ခု ဖြစ်လေသည်။

ကျန်တဝေ အလွန် စိတ်ဝင်တစား နားထောင်နေစဉ်မှာပင် ချန်ဖုန်းက ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားခဲ့၏။

ဟင်...

ကျန်တဝေက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

အရေးကြီးသော အပိုင်းသို့ ရောက်ချိန်တွင် ပြတ်တောက်သွားသဖြင့် သူ အလွန်အမင်း ဝမ်းနည်းသွားရပေ၏။

ချန်ဖုန်း၏ စကားများ မှန်ကန်သည်ဖြစ်စေ၊ မမှန်ကန်သည်ဖြစ်စေ လာမည့်သုံးနှစ်အတွင်း အကဲဖြတ်မှု စံနှုန်းများနှင့်အညီ သူ၏ တာဝန်များကို ကြိုးစားပမ်းစား ထမ်းဆောင်နေသရွေ့ သေချာပေါက် အကျိုးရှိမည်သာဖြစ်ပြီး မည်သည့် ဆိုးကျိုးမျှ ရှိမည်မဟုတ်ချေ။

ဤသည်မှာ...

တခြားသူတွေက စာအုပ်ပိတ် စာမေးပွဲဖြေနေရချိန်မှာ ငါကတော့ အဖြေတွေကို ကြိုသိနေတာနဲ့ အတူတူပဲ...

တွေးကြည့်ရုံနဲ့တင် ငါ အရမ်းကို စိတ်လှုပ်ရှားနေပြီ...

ချန်ဖုန်းသည် ကျန်တဝေ၏ မျက်နှာအမူအရာကို ခိုးကြည့်လိုက်ပြီးနောက် အလျင်အမြန် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"မန်နေဂျာကျန်... ကျွန်တော့်ကို အကူအညီတစ်ခုလောက် ပေးနိုင်မလား..."

ဒီကောင်လေးကတော့... ငါ့ကို လှည့်စားဖို့ ကြိုးစားနေတာလား…

ကျန်တဝေသည် ဂရုမစိုက်ခဲ့ချေ။ သူသည် လာမည့် အကဲဖြတ်မှု၏ အကြောင်းအရာကိုသာ သိချင်နေခဲ့၏။ သူက ခပ်တည်တည်ဖြင့်ပင် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"မင်းက ဘယ်လို အကူအညီမျိုး လိုချင်လို့လဲ... အရင် ပြောကြည့်ဦး..."

All Chapters