အခန်း ၁၉

အခန်း (၁၉) ငါ့ရင်ထဲမှာ ပြာယာခတ်နေတာပဲ

ချန်ဖုန်း"ဒီနေရာက ဆေးရုံဆိုတာရယ်၊ လူနာက နာမည်ကြီး မင်းသမီးဆိုတာရယ်ကို ကျွန်တော် သိပါတယ်..."

ချန်ဖုန်း ကိုယ်တိုင်လည်းကူကယ်ရာမဲ့ ဖြစ်သွားရပေ၏။

စနစ်ဆုကြေးတွေ မလိုချင်ရင်...

ဒီကိစ္စမှာ ကျွန်တော်လည်း ဝင်မပါချင်ပါဘူး…

သူက တည်ငြိမ်အောင် ကြိုးစားပြီး ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဒုတိယ ညွှန်ကြားရေးမှူး ဖန်... ခင်ဗျားကိုလည်း မေးစရာ မေးခွန်းတချို့ ရှိတယ်... ဒီခွဲစိတ်မှုအတွက် ခင်ဗျားမှာ ယုံကြည်မှု ရှိရဲ့လား... အမာရွတ် ကုသတာကို ပြောတာနော်..."

"..."

ဒုတိယ ညွှန်ကြားရေးမှူး ဖန်ဝမ်ချောင် ဘာပြောရမည်ကို မသိတော့ချေ။

တကယ်လို့ ယုံကြည်မှု ရှိရင် ငါ ဒီလောက်တောင် ပြာယာခတ်နေပါ့မလား...

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ မြို့နယ်ဆေးရုံဆိုသည်မှာ သေးငယ်သော နေရာတစ်ခုဖြစ်ပြီး ဆရာဝန်များ၏ ကျွမ်းကျင်မှုမှာလည်း ကန့်သတ်ချက်များ ရှိနေပေ၏။

စက်ကိရိယာတွေနဲ့ ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ ပတ်ဝန်းကျင်ကလည်း အတော်လေး ညံ့ဖျင်းတယ်လေ…

ချန်ဖုန်းက ပြုံးလျက် ထပ်မံမေးမြန်းလိုက်သည်။ "ခွဲစိတ်ဒဏ်ရာကို အနည်းဆုံးဖြစ်အောင် လုပ်နိုင်ဖို့ ခင်ဗျားမှာ ယုံကြည်မှု မရှိဘူးဆိုမှတော့..."

"ပြီးတော့ ဆေးရုံအုပ်ကြီးကလည်း အချိန်မီ ပြန်မရောက်နိုင်ဘူးလေ..."

"ဒါဆို မေးစရာ မေးခွန်းက..."

"တကယ်လို့ ခင်ဗျားက ရွှီချင်းချန် ကို ခွဲစိတ်ပေးလိုက်ပြီး အမာရွတ် ကျန်ခဲ့မယ်ဆိုရင်..."

"သူ့ရဲ့ ပရိသတ်တွေက ခင်ဗျားကို ပြဿနာ လာမရှာဘူးလို့ ထင်လား..."

ချီးပဲ…

ဒုတိယ ညွှန်ကြားရေးမှူး ဖန်ဝမ်ချောင် ၏ နှုတ်ခမ်းများ တွန့်ကွေးသွားလေ၏။

ရွှီချင်းချန် က ထိပ်တန်း မင်းသမီးတစ်ဦး မဟုတ်သော်လည်း

သူမ၌ ပရိသတ် အများအပြား ရှိနေသေးပေသည်။

အကယ်၍ ချန်ဖုန်းပြောတာသာ အမှန်ဖြစ်ခဲ့ရင် အဲဒီပရိသတ်တွေက သူ့ကို အပိုင်းပိုင်း ဆွဲဖြဲပစ်ကြမှာပဲ…

ချန်ဖုန်းက ဆက်ပြောလိုက်၏။ "အဲဒီလိုသာဆိုရင် ကျွန်တော့်ကို စမ်းကြည့်ခွင့် ပေးပါလား..."

ဖန်ဝမ်ချောင် "မင်းက ဒီဆေးရုံက ဆရာဝန် မဟုတ်ဘူးလေ..."

ချန်ဖုန်း သက်ပြင်းချကာ ပြောဆိုလိုက်သည်။ "တကယ်လို့ အခု သေလုမြောပါး ဖြစ်နေတဲ့ လူနာတစ်ယောက် ရှိနေပြီး ခင်ဗျားတို့ထဲက ဘယ်သူမှ မကယ်နိုင်ပေမဲ့ ကျွန်တော်က ကယ်နိုင်တယ်ဆိုရင်..."

"ကျွန်တော်က ဒီဆေးရုံက ဆရာဝန် မဟုတ်လို့ဆိုပြီး လူနာတွေ သေသွားတာကို လက်ပိုက်ကြည့်နေရမှာလား..."

"စည်းကမ်းက စည်းကမ်းပေမဲ့ လူတွေက ပြောင်းလွယ်ပြင်လွယ် ရှိရမယ်လေ..."

သူ၏ စကားများက ဒုတိယ ညွှန်ကြားရေးမှူး ဖန်ဝမ်ချောင် ကိုပင် တွေဝေသွားစေခဲ့ပေ၏။

ချန်ဖုန်းက ဆက်ပြောဆိုလိုက်သည်။ "တကယ်လို့ ခင်ဗျား စိတ်ပူနေသေးရင် ခွဲစိတ်ခန်းထဲကို ကျွန်တော်နဲ့ လိုက်လာခဲ့လို့ ရပါတယ်..."

"ကျွန်တော် ခွဲစိတ်မှု မလုပ်တတ်ဘူးဆိုတာကို တွေ့ရင် အချိန်မီ တားလို့ရတာပဲလေ..."

"ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ခင်ဗျားအတွက် ဘာမှ ဆုံးရှုံးသွားတာမှ မဟုတ်တာ..."

"မရဘူး..."

ဒုတိယ ညွှန်ကြားရေးမှူး ဖန်ဝမ်ချောင် က လုံးဝ သဘောမတူခဲ့ချေ။

တစ်ဖက်လူက ဘယ်သူဘယ်ဝါမှန်းတောင် မသိတာကို သူ့ကို ခွဲစိတ်ခန်းထဲ ဘယ်လိုလုပ် ပေးဝင်ရမှာလဲ…

"..."

ချန်ဖုန်းမှာ အတော်လေး ကူကယ်ရာမဲ့ ဖြစ်သွားပုံ ရလေ၏။

ချီးပဲ...

အခု ငါ ဒီလောက်တောင် ပြောပြီးပြီဆိုတော့ စနစ်က စွမ်းရည်တွေ လဲလှယ်ခွင့် ပေးသင့်ပြီလေ...

ဘာလို့ ထွက်မလာသေးတာလဲ...

သူ လက်လျှော့တော့မည့် အချိန်မှာပင် အသံတစ်သံ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

"ဒင်... ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ လိုင်စင် မရှိကြောင်း စစ်ဆေးတွေ့ရှိပါသည်... ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ လိုင်စင်ကို အလိုအလျောက် ရယူပြီးဖြစ်ကာ စနစ်ပွိုင့် ၅ ပွိုင့် နုတ်ယူပြီးပါပြီ..."

နောက်ဆုံးတော့ ချန်ဖုန်း သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်နိုင်ပြီ...

တစ်ခုခု လိုအပ်တိုင်း စနစ်က အလိုအလျောက် လဲလှယ်ပေးလိမ့်မည် ဖြစ်၏။သို့သော် ဘာလို့ ဆေးပညာ ကျွမ်းကျင်မှုတွေ မရသေးတာလဲ...

အဲဒါတွေကို အခု စိတ်ပူနေဖို့ အချိန်မရှိတော့ဘူး…

သူ၏ ကျောပိုးအိတ်ထဲမှ ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ လိုင်စင်ကို အလျင်အမြန် ထုတ်ယူလိုက်လေသည်။

"ဒုတိယ ညွှန်ကြားရေးမှူး ဖန်... ကျွန်တော့်ရဲ့ ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ လိုင်စင်ကို အရင်ကြည့်ပါလား... ကျွန်တော်က ခင်ဗျားတို့ ဆေးရုံမှာ ဆေးပညာ မသင်ဖူးပေမဲ့ အဲဒါက ကျွန်တော့်ရဲ့ အရည်အချင်းကို မထိခိုက်ပါဘူး..."

"ဒါက စည်းကမ်း ဖောက်ဖျက်တာ မဟုတ်ပါဘူး..."

"ခင်ဗျား ကျွန်တော့်ရဲ့ ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ လိုင်စင်ကို ဓာတ်ပုံရိုက်ထားလို့ ရပါတယ်... တစ်ခုခုဖြစ်ခဲ့ရင် ကျွန်တော် တာဝန်ယူမယ်..."

ဒုတိယ ညွှန်ကြားရေးမှူး ဖန်ဝမ်ချောင် မှာ တုံ့ဆိုင်းသွားလေ၏။

သူ စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ရာ တစ်ဖက်လူ၏ လက်ထဲရှိ ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ လိုင်စင်မှာ အစစ်အမှန် ဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုနိုင်ခဲ့ပေသည်။

အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် သူက သွားကို ကြိတ်ကာ ပြောဆိုလိုက်၏။

"ကောင်းပြီလေ... မင်းဘေးမှာ ငါနေပြီး အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်ပေးမယ်... တစ်ခုခု မှားယွင်းသွားတာနဲ့ ငါ ချက်ချင်း ဝင်လုပ်မယ်..."

အခု အချိန်သိပ်မရှိတော့ဘူး...

ခွဲစိတ်ဖို့ လုံးဝ လိုအပ်နေပြီလေ...

ချန်ဖုန်းက ဘေးရှိ ချန်ရွှမ်းရွှမ်း ကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ ပြုံးလျက် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဒုတိယ ညွှန်ကြားရေးမှူး ဖန် က ကျွန်တော့်ရဲ့ လက်ထောက် လုပ်ပေးမှာ မဟုတ်လောက်ဘူးဆိုတော့ ချန်ရွှမ်းရွှမ်း ကိုပဲ ပါဝင်ခွင့်ပြုလိုက်ပါ..."

ချန်ရွှမ်းရွှမ်း ၏ မျက်နှာမှာ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားလေ၏။ဒါက ငါနဲ့ ဘယ်လို ပတ်သက်သွားရပြန်တာလဲ...သို့သော်

သူမ အလွန် ဝမ်းသာနေခဲ့သည်။

သူနာပြုတိုင်းက ခွဲစိတ်ခန်းထဲ ဝင်ခွင့်ရှိတာ မဟုတ်ဘူးလေ...

သူနာပြုတွေ အတွက်ကတော့...

ခွဲစိတ်ခန်းထဲမှာ အများကြီး လေ့လာသင်ယူလို့ ရတယ်...

ဒုတိယ ညွှန်ကြားရေးမှူး ဖန်ဝမ်ချောင် ကလည်း ဘာမှမပြောခဲ့ချေ။

ချန်ဖုန်း၏ မျက်နှာကို မည်သူကမျှ မမြင်စေလိုသဖြင့် ချန်ဖုန်းအတွက် ခွဲစိတ်ဝတ်စုံ ယူလာပေးရန် တစ်စုံတစ်ယောက်ကို အလျင်အမြန် စီစဉ်ခိုင်းလိုက်၏။

ဒီလိုကိစ္စမျိုးက ပိုပြီး လျှို့ဝှက်နိုင်လေ ပိုကောင်းလေပဲ...

ငါးမိနစ်ခန့် ကြာပြီးနောက်

လူတစ်စုသည် ခွဲစိတ်ခန်းသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြသည်။

ဤအချိန်၌ ရွှီချင်းချန် မှာ အတွင်း၌ လှဲလျောင်းနေပြီ ဖြစ်ပေ၏။

ပြောရမည်ဆိုလျှင်...

နာမည်ကြီး မင်းသမီးတွေက သာမန်လူတွေနဲ့ မတူဘူးပဲ...

ရွှီချင်းချန် သည် သာမန်အဝတ်အစားများသာ ဝတ်ဆင်ထားပြီး မိတ်ကပ်များများစားစား မရှိသော်လည်း... အလွန် လှပနေသေးပေသည်။

သူမတွင် ရှည်လျားသော မျက်တောင်များ၊ ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ ဖြူစင်သော အသားအရေနှင့် ပခုံးပေါ်တွင် ဝဲကျနေသော လှပသည့် ဆံပင်များ ရှိပြီး ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့သော အသွင်အပြင်ကို ပေးစွမ်းနေလေ၏။

သို့သော်လည်း

ဤအချိန်၌ သူမ၏ မျက်ခုံးများမှာ တွန့်ချိုးနေပေသည်။

သူမရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က အရမ်း နာကျင်နေပုံရတယ်...

ရွှီချင်းချန် ၏ ဘေးတွင် အမျိုးသမီး လက်ထောက်က စိုးရိမ်တကြီး မေးမြန်းလိုက်၏။

"ဆရာဝန်ကြီး... ချင်းချန် က ခွဲစိတ်လို့ ရနိုင်ပါ့မလားဟင်..."

"စိတ်မပူပါနဲ့... ကျွန်တော်တို့ အကုန်လုံးက ပရော်ဖက်ရှင်နယ်တွေပါ... အခု ခင်ဗျား အပြင်ထွက်လို့ ရပါပြီ..."

ဒုတိယ ညွှန်ကြားရေးမှူး ဖန်ဝမ်ချောင် က နှစ်သိမ့်စကား ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင် ဆရာဝန်ကြီးကို အပ်ပါတယ်နော်..."

မသက်ဆိုင်သူများ အားလုံး ထွက်သွားပြီးနောက်။

ဒုတိယ ညွှန်ကြားရေးမှူး ဖန်ဝမ်ချောင် က ရွှီချင်းချန် အား တစ်ချက်ကြည့်ကာ လက်ဟန်ပြလိုက်၏။

"မစ်ရွှီ... အူအတက်က ဝမ်းဗိုက်အောက်ပိုင်းမှာ ရှိတာဆိုတော့ ကျေးဇူးပြုပြီး..."

"နားလည်ပါပြီ..."

ရွှီချင်းချန် ၏ အသံမှာ အလွန် ချိုသာလှပေသည်။

သူမက ရှပ်အင်္ကျီကို အထုံးလေး ထုံးလိုက်ရာ ချောမွေ့သော ဝမ်းဗိုက်လေး ပေါ်လာလေ၏။

ထို့နောက် သူမသည် ခွဲစိတ်ကုတင်ပေါ်တွင် တိတ်ဆိတ်စွာ လှဲနေလိုက်သည်။

မေ့ဆေးဆရာဝန်ကလည်း မေ့ဆေး ပေးပြီးသွားပြီ ဖြစ်၏။

ချန်ဖုန်း သိလိုက်ပေသည်။

ယခုအခါ သူ စွမ်းဆောင်ပြရမည့် အလှည့် ရောက်လာပြီဖြစ်ကြောင်းပင်။

ဒုတိယ ညွှန်ကြားရေးမှူး ဖန်ဝမ်ချောင် နှင့် ချန်ရွှမ်းရွှမ်း တို့ပင်လျှင် မသိစိတ်မှ လမ်းဖယ်ပေးလိုက်ကြလေ၏။

အနီးသို့ ရောက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်

ချန်ဖုန်းသည် အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ နူးညံ့သော ရနံ့ကို ရရှိလိုက်ပေသည်။

ထိုအရာက သူ့ကို အသက်ရှူရပင် ခက်ခဲသွားစေခဲ့၏။

ဤသည်မှာ အမျိုးသမီး မင်းသမီးတစ်ဦးနှင့် ပထမဆုံးအကြိမ် အနီးကပ် ထိတွေ့ခွင့်ရခြင်းဖြစ်ရာ သူ အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားနေခဲ့သည်။

ဟင်...

သို့သော် သူ၏ နောက်လုပ်ရပ်က ဒုတိယ ညွှန်ကြားရေးမှူး ဖန်ဝမ်ချောင် နှင့် ချန်ရွှမ်းရွှမ်း တို့ကို လုံးလုံးလျားလျား ဆွံ့အသွားစေခဲ့ပေ၏။

သူတို့ ဘာလုပ်နေတာလဲ...

ချန်ဖုန်း၏ ပုံစံမှာ စပ်စုနေသော ကလေးတစ်ယောက်နှင့် တူနေလေသည်။

သူသည် ခွဲစိတ်ကုတင်ပေါ်ရှိ ကိရိယာများကို ထပ်ခါတလဲလဲ ကြည့်ရှုနေပြီး ၎င်းတို့ကို မသိသည့်အလား ဖြစ်နေပေ၏။

“ဒီကောင်…”

ဒုတိယ ညွှန်ကြားရေးမှူး ဖန်ဝမ်ချောင် က သူ၏ ဒေါသကို ဖိနှိပ်ထားလိုက်သည်။

ခွဲစိတ်ချင်တာ သေချာရဲ့လား...

ချန်ရွှမ်းရွှမ်း ၏ ပါးစပ်မှာ အဟောင်းသား ဖြစ်သွားပြီး လုံးလုံးလျားလျား ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားရလေ၏။

အို ဘုရားရေ...

သူက ခွဲစိတ်ကိရိယာတွေကိုတောင် မသိဘူးပဲ...

အပြင်ဘက်တုန်းက ခွဲစိတ်မှု လုပ်ပေးမယ်ဆိုပြီး ပြောခဲ့တဲ့ တစ်ဖက်လူရဲ့ ယုံကြည်ရလောက်တဲ့ ရှင်းပြချက်ကို ချန်ရွှမ်းရွှမ်း ယုံလုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့သေးသည်။

ဒီကောင်က လုံးဝ လူလိမ်ပဲ…

သူမက ချန်ဖုန်း၏ လက်ကို တိတ်တဆိတ် ဆွဲကာ တီးတိုး ပြောဆိုလိုက်၏။ "ဒေါက်တာချန်... ဒါက ဇာဂနာ လေ... ငါတို့ စလို့ရပြီလား..."

"အာ... ဟားဟား... ဇာဂနာ မှန်း ငါသိပါတယ်..."

ချန်ဖုန်းက အပြင်ပန်းတွင် တည်ငြိမ်နေပုံ ပြသလိုက်သည်။

ဒါပေမဲ့ သူ့ရင်ထဲမှာတော့ အရမ်း ပြာယာခတ်နေတာပဲ...

စဖို့အရေး သူက ဘာမှမှ မသိတာ...

ယခင် အတွေ့အကြုံများအပေါ် အခြေခံ၍

အချို့သော အခြေအနေများတွင် သက်ဆိုင်ရာ စွမ်းရည်များကို စနစ်က အလိုအလျောက် သင်ကြားပေးလိမ့်မည်ဟု ချန်ဖုန်း မူလက ထင်မှတ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေ၏။

ပထမဆုံး ပြိုင်ကား ဝယ်ခဲ့တုန်းကလိုမျိုးပေါ့...

အဲဒီတုန်းက စနစ်က မာစတာအဆင့် ယာဉ်မောင်းစွမ်းရည်ကို လဲလှယ်ခွင့် ပေးခဲ့တာလေ...

အဝတ်အစားသစ်တွေ ဝယ်တုန်းကလည်း ပြီးပြည့်စုံတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်စွမ်းရည်ကို လဲလှယ်ခဲ့တာပဲ...

ဒါကြောင့်...

ဒီတစ်ခါ သူက ခွဲစိတ်ပေးနိုင်တယ်လို့ အာမခံရဲခဲ့တာ...

‘ဒုက္ခပါပဲ... ပြီးပြီ... ငါတော့ ပြဿနာ ရှာလိုက်ပြီ…’

ဒီစနစ်က တကယ့် လိမ်လည်မှုကြီးပဲဟု တွေးရင်း ချန်ဖုန်းသည် စိတ်ထဲမှ အချိန်အတော်ကြာအောင် ကျိန်ဆဲနေခဲ့ပေ၏။

ငါ ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ လိုင်စင်ကိုပဲ လဲလှယ်ခဲ့တာ... ခွဲစိတ်မှုစွမ်းရည် မပါဘူးလေ...

မရဘူး...

ဟန်ဆောင်ရမယ်...

ငါ ဘာမှ မသိဘူးဆိုရင်တောင် ဟန်ဆောင်ရမှာပဲ...

သူသည် တကယ့်ကို ခွဲစိတ်ရန် ပြင်ဆင်နေသည့်အလား ခွဲစိတ်ကိရိယာများကို သေချာစွာ စစ်ဆေးကြည့်ရှုလိုက်လေ၏။

ထိုအချိန်၌ ရင်းနှီးသော အသံတစ်သံ ထပ်မံထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

"ဒင်... ပိုင်ရှင်တွင် ခွဲစိတ်မှုစွမ်းရည် လိုအပ်နေကြောင်း စစ်ဆေးတွေ့ရှိပါသည်... လဲလှယ်ယူလိုပါသလား..."

လာပြီဟေ့...

ချန်ဖုန်း အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားသွားခဲ့၏။

တကယ်လို့များ ‘မင်း အခုမလာဘူးဆိုရင် ငါ သေတော့မှာပဲ…’

ချန်ဖုန်း"လဲလှယ်မယ်..."

"ပြီးပြည့်စုံသော ခွဲစိတ်မှုစွမ်းရည်ကို အောင်မြင်စွာ ရရှိခဲ့တဲ့အတွက် ပိုင်ရှင်ကို ဂုဏ်ပြုပါတယ်... စနစ်ပွိုင့် ၁၀ ပွိုင့် နုတ်ယူပြီးပါပြီ..."

"ပိုင်ရှင်ရဲ့ လက်ရှိ ကျန်ရှိနေတဲ့ စနစ်ပွိုင့်များ - ၄၅ ပွိုင့်..."

"ပြီးပြည့်စုံသော ခွဲစိတ်မှုစွမ်းရည်ဟာ ပိုင်ရှင်ရဲ့ အိတ်ထဲမှာ ရှိနေပြီး အချိန်မရွေး အသုံးပြုနိုင်ပါတယ်..."

ချန်ဖုန်း နောက်ဆုံးတွင် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်နိုင်လေပြီ။

ပြီးပြည့်စုံသော ခွဲစိတ်မှုစွမ်းရည်ဆိုသည်မှာ ခွဲစိတ်မှု အမျိုးအစားတိုင်းတွင် အမြင့်ဆုံးအဆင့်ကို ကိုယ်စားပြုပြီး မည်သည့် ခွဲစိတ်မှု အမျိုးအစားကိုမဆို လက်တွေ့တွင် လုပ်ဆောင်နိုင်ကြောင်း အဓိပ္ပာယ်ရပေ၏။

တွေးကြည့်လေ...

ရှုပ်ထွေးတဲ့ ခွဲစိတ်မှုတွေကိုတောင် အလွယ်တကူ ကိုင်တွယ်နိုင်မှတော့ ရိုးရှင်းတဲ့ ခွဲစိတ်မှုတွေက ကိတ်မုန့်စားရသလို လွယ်ကူနေမှာပေါ့...

မည်သူကမျှ သတိမထားမိသည့် အချိန်ကို အခွင့်ကောင်းယူကာ သူ၏ "ကျောပိုးအိတ်" ကို အလျင်အမြန် နှိပ်လိုက်သည်။

ပြီးပြည့်စုံသော ခွဲစိတ်မှုစွမ်းရည်များကို ချက်ချင်း သင်ယူနိုင်ပေ၏။

ဒါတင် မကသေးဘူး...

ဒီတစ်ကြိမ်တွင် စနစ်သည် ခွဲစိတ်မှုနှင့် သက်ဆိုင်သည့် အခြေခံစွမ်းရည် အမျိုးမျိုးကိုပါ လက်ဆောင်အဖြစ် ပေးအပ်ခဲ့လေသည်။

အခြေခံစွမ်းရည်တိုင်းက ပြီးပြည့်စုံတဲ့ အဆင့်မှာပဲ...

ဤအချိန်၌ ခွဲစိတ်ကုတင်ပေါ်တွင် လှဲလျောင်းနေသော ရွှီချင်းချန် သည် မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်၏။

ငါးမိနစ်တောင် ကြာနေပြီ...

ဘာလို့ မစသေးတာလဲ…

မနေနိုင်တော့ဘဲ သူမ မေးမြန်းလိုက်သည်။ "ဆရာဝန်ကြီး... ဘယ်တော့ စမှာလဲဟင်..."

စကားလုံးများ သူမ၏ နှုတ်မှ ထွက်သွားရုံမျှသာ ရှိသေးသည်။

ရုတ်တရက် လက်ချောင်းတစ်ချောင်းက သူမ၏ ဝမ်းဗိုက်အောက်ပိုင်းကို ဖိချလိုက်လေ၏။

ဒုတိယ ညွှန်ကြားရေးမှူး ဖန်ဝမ်ချောင် သည် ဆက်လက်၍ သည်းမခံနိုင်တော့ချေ။

ချန်ဖုန်းအား ခြေကန်ထုတ်ကာ ခွဲစိတ်မှုကို ကိုယ်တိုင် ပြောင်းလဲလုပ်ဆောင်ရန် ပြင်လိုက်ချိန်မှာပင် သူ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားခဲ့၏။

ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ ချန်ဖုန်းက ဒီနေရာကို လက်ချောင်းနဲ့ ဖိထားလို့ပဲ...

ဒါက ခွဲစိတ်မှု လုပ်ရမယ့် နေရာ အတိအကျပဲ...

မေ့ဆေးလည်း ပေးပြီးသွားပြီ...

ဒီနေရာမှာ ခွဲကြောင်းရာပေးပြီး အူအတက်ကို ရှာဖွေရမယ်...

ဖြတ်ထုတ်ပြီး ပြန်ချုပ်ရမယ်...

အဆင့်တွေက သိပ်အများကြီး မရှိပါဘူး...

ဒါက အသေးစား ခွဲစိတ်မှုလေး တစ်ခုပါ... နာရီဝက်လောက်ဆို ပြီးနိုင်တယ်...

‘သူ့ရဲ့ ကျွမ်းကျင်မှုက ဘယ်လောက်ကောင်းလဲဆိုတာ ငါ မသိပေမဲ့... တစ်ခုခုတော့ သူ သိမှာပါ…’

ဒုတိယ ညွှန်ကြားရေးမှူး ဖန်ဝမ်ချောင် က စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်ပေ၏။

သို့သော် နောက်ပိုင်းတွင် ဘာဖြစ်သွားသနည်း။

ချန်ဖုန်းသည် ထိုနေရာကို ခွဲကြောင်းရာ မပေးဘဲ အောက်သို့ လက်မဝက်ခန့် ရွှေ့လိုက်လေ၏။

ဒါက လူတိုင်းကို လုံးလုံးလျားလျား ဆွံ့အသွားစေခဲ့တယ်။

ဒီကောင်က တကယ်တော့ ဘာလုပ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာလဲ…