အခန်း ၃၄

အခန်း (၃၄) ခန္ဓာကိုယ်အားဖြည့်ခြင်းနှင့် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည် တိုးတက်လာခြင်း

[ခန္ဓာကိုယ်အားဖြည့်စွမ်းရည် သော့ဖွင့်ပြီးပါပြီ… စနစ်ပွိုင့် ၅ ပွိုင့် နုတ်ယူပါမည်]

[ခန္ဓာကိုယ်အားဖြည့်စွမ်းရည်ကို အောင်မြင်စွာ လဲလှယ်နိုင်ခဲ့တဲ့အတွက် ပိုင်ရှင်ကို ဂုဏ်ပြုပါတယ်… စနစ်ပွိုင့် ၁၀ ပွိုင့် နုတ်ယူပြီးသွားပြီဖြစ်ကာ အဆင့်မြင့် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်တစ်ခုကို ဆုချီးမြှင့်လိုက်ပါပြီ]

[ပိုင်ရှင်၏ လက်ရှိ ကျန်ရှိသော စနစ်ပွိုင့်များ ၄၅]

ချန်ဖုန်းသည် [ကျောပိုးအိတ်ထဲမှ] ခန္ဓာကိုယ်အားဖြည့်စွမ်းရည်ကို ရွေးချယ်လိုက်ချိန်တွင် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ပြောင်းလဲမှုအချို့ကို ရှင်းလင်းစွာ ခံစားလိုက်ရပေ၏။

[ပိုင်ရှင်ရဲ့ ခွန်အားက ၂၀၀ ရာခိုင်နှုန်း တိုးလာပါပြီ… သာမန်လူတစ်ယောက်ရဲ့ ခွန်အားကတော့ ၁၀၀ ရာခိုင်နှုန်းပါ"

"ပိုင်ရှင်ရဲ့ အမြန်နှုန်းက ၁၅၀ ရာခိုင်နှုန်း တိုးလာပါပြီ… သာမန်လူတစ်ယောက်ရဲ့ အမြန်နှုန်းကတော့ ၁၀၀ ရာခိုင်နှုန်းပါ]

[ပိုင်ရှင်ရဲ့ ထိခိုက်ဒဏ်ရာခံနိုင်ရည်က ၂၀၀ ရာခိုင်နှုန်းပါ… သာမန်လူတစ်ယောက်ကတော့ ၁၀၀ ရာခိုင်နှုန်းပါ]

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မရေမတွက်နိုင်သော တိုက်ပွဲမြင်ကွင်းများသည် ချန်ဖုန်း၏ စိတ်ထဲတွင် လျှပ်တစ်ပြက် ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့လေသည်။

ဤတိုက်ခိုက်ရေးနည်းစနစ်များကို ထုတ်ယူရွေးချယ်ထားခြင်းဖြစ်ပြီး ကွက်ဆက်တိုင်းက ပြီးပြည့်စုံလွန်းလှ၏။ လုံးဝ အားနည်းချက်ဟူ၍ မရှိချေ။ သူ၏ ကြွက်သားများအတွင်းမှ ပြင်းထန်သော ပေါက်ကွဲထွက်နိုင်စွမ်းကို သူ ရှင်းလင်းစွာ ခံစားနေရပေသည်။

သူ၏ ဟန်ပန်တစ်ခုလုံးသည် ကြီးမားစွာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး ဖိနှိပ်လိုသော အငွေ့အသက်များကို သိမ်မွေ့စွာ ထုတ်လွှင့်နေခဲ့လေ၏။

ရှန်ယန်းယန်းက သူ့အား ဇဝေဇဝါဖြစ်သော မျက်နှာအမူအရာဖြင့် မော့ကြည့်လိုက်သည်။

တစ်စုံတစ်ရာ မှားယွင်းနေသည်ကို သတိပြုမိသွားသည့်အလား သူမသည် ခေါင်းငုံ့ကာ အကင်များကို ပြန်လည်စားသောက်နေခဲ့ပေ၏။

"ကောင်းတယ်"

ချန်ဖုန်းသည် လက်သီးကို ဆုပ်လိုက်သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ စွမ်းအားများကို ခံစားကြည့်လိုက်၏။ သူ၏ လက်ရှိစွမ်းရည်များအရ လူရှစ်ယောက် ကိုးယောက်လောက်က သူ့အနားကိုပင် ကပ်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

ထို့အပြင် စနစ်သည် ခန္ဓာကိုယ်၏ ခွန်အားကို ဆက်လက်၍ အားဖြည့်ပေးနိုင်သေးသော်လည်း တစ်ရက်လျှင် တစ်ကြိမ်သာ အားဖြည့်နိုင်ပေသည်။

ပြီးတော့ သူ ထပ်ပြီး ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့တာက… လက်ရှိစနစ်သည် တစ်ရက်လျှင် ဗီဒီယိုမက်ဆေ့ခ်ျ တစ်ခုကိုသာ ပြသနိုင်ပေသည်။ ဆက်လက်ကြည့်ရှုနိုင်ရန်အတွက် သော့ဖွင့်ရန် စနစ်ပွိုင့်များကို အသုံးပြုရမည် ဖြစ်၏။

ဤအချိန်၌ ရှန်ယန်းယန်းသည် ခေါင်းကို ရုတ်တရက် စောင်းကာ မေးမြန်းလိုက်လေသည်။

"ချန်ဖုန်း… နင်က အရမ်းချမ်းသာတာလား"

"ဒီလိုပဲ ထင်တာပဲ…"

မည်သို့သောလူမျိုးကို သူမက ချမ်းသာသည်ဟု သတ်မှတ်ထားကြောင်း ချန်ဖုန်း မသိခဲ့ချေ။ ဘဏ်ကတ်ထဲတွင် အပ်နှံငွေ ယွမ် သန်းနှစ်ထောင် သုံးထောင်ခန့် ရှိနေပေသည်။ ဝမ်ယွီ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု ကုမ္ပဏီလီမိတက် မှ ယွမ် ဘီလီယံဆယ်ဂဏန်းမှ နှစ်ဆယ်အထိ တန်ကြေးရှိသော သူ၏ ရှယ်ယာများနှင့်ဆိုပါက သူ၏ အသားတင်ပိုင်ဆိုင်မှုသည် ဘီလီယံချီ ရှိနေပြီဖြစ်ရာ သူ့ကို ချမ်းသာသောသူတစ်ဦးအဖြစ် သတ်မှတ်သင့်ပေ၏။

ရှန်ယန်းယန်း၏ မျက်လုံးများ လင်းလက်သွားခဲ့သည်။

သူမသည် တူကို ချထားလိုက်ပြီး သူ့အား စူးစိုက်ကြည့်ကာ ပြောဆိုလိုက်၏။

"ငါတို့ဆီမှာ ဒီနှစ်အစပိုင်းက ဝယ်ထားတဲ့ ဗီလာတစ်လုံးရှိတယ်… ဒါပေမဲ့ အဲဒီမှာ တစ်ခါမှ မနေရသေးဘူး… နင် လိုချင်လား"

ဒါက ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ

ချန်ဖုန်း လုံးလုံးလျားလျား ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားရလေသည်။ ဒါက ငါ့ကို လက်ဆောင်ပေးတာလား ဒါမှမဟုတ် ရောင်းပေးတာလား။

"အိုး…"

ရှန်ယန်းယန်းသည် မျက်နှာရဲတက်လာကာ ခြေဆောင့်ရင်း စိုးရိမ်တကြီး ပြောဆိုလိုက်၏။

"ငါတို့မိသားစုက လတ်တလော ရန်ပုံငွေ နည်းနည်း လိုအပ်နေလို့… တကယ်လို့ နင် ဗီလာတစ်လုံး လိုအပ်တယ်ဆိုရင် အဲဒီတစ်လုံးကို နင့်ဆီ ရောင်းပေးလို့ရတယ်"

"စိတ်မပူပါနဲ့… ဈေးတော့ လုံးဝ မများစေရပါဘူး"

ချန်ဖုန်း နောက်ဆုံးတွင် နားလည်သွားခဲ့ပေသည်။

ရှန်ယန်းယန်း၏ မိသားစုတွင် ပြဿနာတစ်ခုခု ဖြစ်ပွားခဲ့ပြီး ငွေသားရရှိရန်အတွက် ဗီလာကို ရောင်းချရန် လိုအပ်နေပုံရ၏။

"အဲဒီဗီလာရဲ့ အခြေအနေကို အရင်ပြောပြပါလား"

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူသည် မြို့ထဲတွင် အိမ်မဝယ်ရသေးချေ။ အနှေးနဲ့အမြန် ဝယ်ရမှာပဲလေ။

"အဲဒီဗီလာကို ငါ့အဖေက ငါ ဘွဲ့ရပြီးရင် လက်ဆောင်ပေးဖို့ ရည်ရွယ်ပြီး ဝယ်ထားတာ… အဲဒါက မူလက ယွမ် သန်း ၃၀ တန်ပြီး စုစုပေါင်း ဧရိယာက စတုရန်းမီတာ ၁၂၀၀ ရှိတယ်"

"လေဟာပြင် လသာဆောင်နဲ့ ရေကူးကန်လည်း ပါတယ်… ဗီလာက သုံးထပ်မြင့်တယ်"

"ပြင်ဆင်မွမ်းမံမှုအတွက်တောင် ယွမ် ၅ သန်း ကုန်ကျပြီးသွားပြီ"

"တကယ်လို့ နင် စိတ်ဝင်စားရင် ဈေးညှိလို့ရတယ်… အိတ်တစ်လုံးဆွဲပြီး ဝင်နေရုံပဲ ပြဿနာမရှိဘူး"

ပေ့ဟူမြို့ ၏ ပထဝီဝင်တည်နေရာသည် ပြည်နယ်မြို့တော် သို့မဟုတ် ကျိုတိုလောက် မကောင်းမွန်ချေ။ ဤနေရာတွင် ယွမ် သန်း ၃၀ ကျော်တန်သော ဗီလာတစ်လုံးမှာ အလွန် အဆင့်မြင့်သည်ဟု သတ်မှတ်နိုင်ပြီး ၎င်းမှာ သီးခြားဗီလာဖြစ်ကာ လူအများစုမှာ သေချာပေါက် တတ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ချန်ဖုန်းမှာ အနည်းငယ် သိချင်စိတ် ဖြစ်ပေါ်သွားခဲ့၏။

မည်သို့သော အခက်အခဲမျိုးက ရှန်ယန်းယန်းအား သူမ၏ ဗီလာကို ရောင်းချရန် စဉ်းစားစေခဲ့သနည်း။

"စတုရန်းမီတာ ၁၂၀၀ ဆိုတော့ တော်တော်ကြီးတာပဲ… ဒါပေမဲ့ ငါတစ်ယောက်တည်းအတွက်ဆို အဲဒီလောက် အကျယ်ကြီး မလိုဘူးလေ… နင်က ရည်းစားကို လက်ဆောင်ပေးဖို့ ဗီလာဝယ်ခိုင်းနေတာလား"

"နင် ငါ့ကို နောက်နေတာလား"

ရှန်ယန်းယန်းက မျက်လုံးလှန်မကြည့်ဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။

"တကယ်လို့ နင် မလိုချင်ဘူးဆိုရင်လည်း ထားလိုက်ပါတော့… တခြားတစ်ယောက်ယောက်ကို ငါ မေးကြည့်လိုက်မယ်"

ချန်ဖုန်းက ပြုံးလျက် ပြောဆိုလိုက်၏။

"မင်း ဆုံးဖြတ်လို့ ရလို့လား… ရတယ်ဆိုရင် အခု သွားကြည့်ရအောင်လေ"

"ပြဿနာမရှိဘူး… သွားမယ်… ငါ့အိမ်ကို အရင်သွားကြရအောင်"

ရှန်ယန်းယန်းမှာ အလွန် ဝမ်းသာသွားခဲ့ပေသည်။ ထို့နောက် သူမသည် မစားရသေးသော အကင်များကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်၏။

"ဒါက…"

"ပါဆယ်ထုတ်လိုက်"

ချန်ဖုန်းသည် ကမန်းကတန်း နှစ်လုတ်သုံးလုတ်ခန့် စားလိုက်သည်။ တစ်ဖက်လူ မည်မျှ စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်ကို မြင်သောအခါ နောက်ဆုံးတွင် ဆိုင်ရှင်အား ကျန်ရှိနေသော အကင်များကို ပါဆယ်ထုတ်ခိုင်းလိုက်လေ၏။

အခြားတစ်ဖက်တွင်

ပေ့ဟူ ပထမပြည်သူ့ဆေးရုံ သည် ယနေ့တွင် လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် စည်ကားနေခဲ့ပေသည်။ ဆေးဘက်ဆိုင်ရာနယ်ပယ်မှ ထင်ရှားကျော်ကြားသော ပုဂ္ဂိုလ်နှစ်ဦးသည် ဆေးရုံသို့ ဟောပြောပွဲတစ်ခု ပြုလုပ်ရန် ရောက်ရှိနေကြ၏။

ထိုအထဲမှ တစ်ဦးမှာ ပရော်ဖက်ဆာ ဟူရီတောက် ပင် ဖြစ်ပေသည်။ ခွဲစိတ်မှုနှင့် ရောဂါရှာဖွေရေးတွင် အလွန် ကျွမ်းကျင်သော အနောက်တိုင်းဆေးပညာ၏ ထိပ်တန်းပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်လေ၏။

အခြားတစ်ဦးမှာ တရုတ်တိုင်းရင်းဆေးအသင်း ဥက္ကဋ္ဌ ပရော်ဖက်ဆာ ရှားဟွာ ဖြစ်ပေသည်။

တစ်ဦးက တရုတ်တိုင်းရင်းဆေးပညာကို လေ့လာပြီး အခြားတစ်ဦးက အနောက်တိုင်းဆေးပညာကို လေ့လာသူဖြစ်ကာ ၎င်းတို့သည် အလွန် ရင်းနှီးသော သူငယ်ချင်းကောင်းများလည်း ဖြစ်ကြ၏။ ဆေးပညာဆိုင်ရာ အခက်အခဲများကို မကြာခဏ ဆွေးနွေးလေ့ရှိကြပြီး တရုတ်နှင့် အနောက်တိုင်းဆေးပညာ ပေါင်းစပ်မှုကို လက်တွေ့အသုံးချကြလေသည်။

ဤဟောပြောပွဲသည် ၎င်းတို့၏ အတွေ့အကြုံအချို့ကို မျှဝေရန်အတွက်လည်း ရည်ရွယ်ပေသည်။

ရုံးခန်းထဲတွင်

ပရော်ဖက်ဆာနှစ်ဦးအပြင် ဆရာဝန်တစ်ဦးလည်း ရှိနေခဲ့၏။ ကျွမ်းကျင်သူ ဝမ်ယွီ ပင် ဖြစ်ပေသည်။

ဤအချိန်၌ ကျွမ်းကျင်သူဝမ်ယွီသည် ကြိုတင်ရိုက်ကူးထားသော ဗီဒီယိုတစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ ပရော်ဖက်ဆာနှစ်ဦး၏ ရှေ့တွင် ချထားလိုက်သည်။ သူက ဖြည်းညင်းစွာ ပြောဆိုလိုက်၏။

"ပရော်ဖက်ဆာဟူ… ဒီခွဲစိတ်မှုကို မနေ့က ဟွာရှန်းဆေးရုံ မှာ မစ္စတာချန် ကိုယ်တိုင် လုပ်ဆောင်ခဲ့တာပါ… မစ္စတာချန်က အရမ်း ငယ်ရွယ်ပေမဲ့…"

"သူ့ရဲ့ ဆေးပညာစွမ်းရည်တွေက တကယ်ကို ထူးချွန်လွန်းလှပါတယ်… ကျွန်တော်က သူ့ကို ဘယ်လိုမှ မယှဉ်နိုင်ပါဘူး"

သူ၏ အပြုအမူမှာ အလွန် ရိုသေလေးစားမှု ရှိနေခဲ့ပေသည်။ ကျွမ်းကျင်သူဝမ်ယွီသည် ပထမပြည်သူ့ဆေးရုံ ၏ ထိပ်တန်းဆရာဝန်များထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးအဖြစ် သတ်မှတ်နိုင်သော်လည်း… ပရော်ဖက်ဆာဟူ၏ ရှေ့တွင်မူ သူသည် ညီငယ်တစ်ဦးမျှသာ ဖြစ်လေ၏။

ဟူရီတောက်သည် ဗီဒီယိုကို ဂရုတစိုက် တစ်ခေါက်ကြည့်ရှုလိုက်ပြီးနောက် အသေးစိတ်အချက်အလက် တစ်ခုခု လွတ်သွားမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ပြန်လည်ကြည့်ရှုနေခဲ့သည်။

အစပိုင်းက သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ တည်ငြိမ်နေခဲ့၏။

သို့သော် ထို့နောက်တွင် မည်သို့ဖြစ်လာသနည်း။

သူ၏ မျက်နှာအမူအရာသည် တဖြည်းဖြည်း ပိုမိုအံ့အားသင့်လာပြီး ထိတ်လန့်သွားသည့် အခြေအနေသို့ပင် ရောက်ရှိသွားခဲ့ပေသည်။

ဟူရီတောက်သည် အသက်ပြင်းပြင်းတစ်ချက် ရှူသွင်းလိုက်ပြီး လေးနက်သော မျက်နှာအမူအရာဖြင့် ပြောဆိုလိုက်၏။

"ငါ ဆရာဝန်လုပ်လာတာ အနှစ် ၃၀ ကျော်ရှိပြီ… ခွဲစိတ်မှုပေါင်း ၃၀၀၀ နီးပါး လုပ်ခဲ့ပြီးပြီ… သူ့လိုမျိုး ရလဒ်ထွက်အောင် ငါ လုပ်နိုင်ပါတယ်…"

"ဒါပေမဲ့ အဲဒီလိုလုပ်နိုင်ဖို့ အဆင့်မြင့်တန်ဆာပလာတွေ လိုအပ်တယ်လေ"

ဘေးတွင် ရပ်နေသော ပရော်ဖက်ဆာရှားဟွာက ရယ်မောလျက် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"လောင်ဟူ… မင်းက ဆက်ခံမယ့်သူ ရှာမတွေ့ဘူးလို့ အမြဲပြောနေခဲ့တာ… ဒီရှောင်ချန် က တော်တော်လေး ကောင်းမယ်လို့ ငါ ထင်တယ်… သေချာလေး လေ့ကျင့်ပေးလိုက်ရင် အနာဂတ်မှာ နာမည်ကြီး ဆရာဝန်တစ်ယောက် ဖြစ်လာနိုင်တယ်"

ကျွမ်းကျင်သူဝမ်ယွီက တည်ငြိမ်စွာ ပြောဆိုလိုက်၏။

"ပရော်ဖက်ဆာတို့… မစ္စတာချန်ရဲ့ ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေးအရဆိုရင် သူက သိပ်သဘောတူချင်မှ တူလိမ့်မယ်…"

"ဟင်…"

ပရော်ဖက်ဆာရှားဟွာမှာ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားပြီး မနေနိုင်ဘဲ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"လောင်ဟူက ဆေးပညာနယ်ပယ်မှာ ဧရာမ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတစ်ဦးလေ… လူဘယ်လောက်များများက သူ့ရဲ့ တပည့်ဖြစ်ချင်နေကြတာလဲ… အခွင့်အရေးသာ မရကြတာ"

တခြားကိစ္စတွေကို ဘေးဖယ်ထားလိုက်လျှင်ပင် ဆေးပညာစွမ်းရည်များက အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ရောက်ရှိသွားပါက ငွေရှာရန်မှာ သိပ်မခက်ခဲတော့ချေ။ လောင်ဟူကို ကြည့်လိုက်… သူဌေးကြီးတချို့က သူ့ဆီမှာ ဆေးကုသမှု ခံယူချင်ကြပြီး ဆေးကုသစရိတ်က ယွမ်သန်းဆယ်ဂဏန်းလောက်ကနေ စတာလေ။

သူ ပြောသည်မှာ မှန်ကန်ပေ၏။

ဟူရီတောက်သည် ခွဲစိတ်မှုနှင့် ရောဂါရှာဖွေရေးတွင် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ အများအားဖြင့် ပြင်းထန်သော ရောဂါများသာ ခွဲစိတ်ရန် လိုအပ်ပေသည်။ သူဌေးကြီးအချို့အတွက် အသက်တစ်ချောင်းကို ကယ်တင်ရန် ယွမ်သန်းဆယ်ဂဏန်းခန့် အသုံးပြုရခြင်းမှာ အကျိုးရှိသော ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုတစ်ခုပင် ဖြစ်၏။

ဥပမာအားဖြင့်

ယခင်က ဟွာရှန်းဆေးရုံတွင်

ချန်ဖုန်းအား ကျေးဇူးဆပ်ရန်အတွက် ရွှီချင်းချန်သည် သူ့ကို ဆုကြေးငွေ ယွမ် ဆယ်သန်း တိုက်ရိုက်ပေးအပ်ခဲ့သည် မဟုတ်လော။

"ပရော်ဖက်ဆာရှား… ဒီကိစ္စက တခြားသူတွေအတွက် အလုပ်ဖြစ်ကောင်း ဖြစ်နိုင်ပေမဲ့ မစ္စတာချန် ကတော့…"

ကျွမ်းကျင်သူဝမ်ယွီက ထူးဆန်းသော မျက်နှာအမူအရာဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"မနေ့က အဲဒီ မစ္စတာချန်က ဟွာရှန်းဆေးရုံ ကို ဝယ်ဖို့ ယွမ် သန်း ၄၀ သုံးခဲ့ပြီး ဆေးရုံပြင်ဆင်ဖို့နဲ့ ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ ကိရိယာတွေ အစားထိုးဖို့အတွက် နောက်ထပ် ယွမ် သန်း ၁၀၀ ထပ်ရင်းနှီးမြှုပ်နှံထားပါတယ်"

"ဒါ့အပြင် သူ မောင်းတဲ့ကားက ယွမ် ၄၅ သန်းကျော်တန်တဲ့ ပါဂါနီ ကားပါ"

"ဒါကြောင့် သူက ပိုက်ဆံရှားပါးနေမှာ မဟုတ်ဘူးလေ"

ဤစကားများကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင်

ပရော်ဖက်ဆာရှားဟွာ၏ နှုတ်ခမ်းများ မသိမသာ တွန့်ကွေးသွားခဲ့၏။ ဗီဒီယိုထဲရှိ လူကို သူ ထပ်မံ၍ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ ဤမျှ ငယ်ရွယ်သူတစ်ဦးက ယွမ် သန်း ၁၀၀ ကျော် မည်သို့ ပိုင်ဆိုင်နိုင်မည်နည်း။

ဤအချိန်၌ ပရော်ဖက်ဆာ ဟူရီတောက်က ရုတ်တရက် ပြောဆိုလိုက်ပေသည်။

"ဒီရှောင်ချန် က ပိုက်ဆံရှိတာ မရှိတာကို ဘေးဖယ်ထားလိုက်… တကယ်လို့ သူက ငါ့ရဲ့ တပည့်လုပ်ဖို့ သဘောတူရင်တောင် ငါ သူ့ကို လက်ခံရဲမှာ မဟုတ်ဘူး"