အခန်း ၃၉

အခန်း (၃၉) ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းရည်

လျိုမင်လျန်က လက်လျှော့လိုပုံ မရချေ။ "ဦးလေးရှန်... ဒီကိစ္စအတွက် စိတ်မပူပါနဲ့... မနက်ဖြန်ကျရင် ဝမ်ယွီ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု ကုမ္ပဏီလီမိတက် ကို ကျွန်တော် ကိုယ်တိုင် သွားပြီး ဒီကိစ္စကို သေချာပေါက် အောင်မြင်အောင် လုပ်ပေးပါ့မယ်..."

ချန်ဖုန်း ရုတ်တရက် မော့ကြည့်လိုက်ပြီး နှုတ်ခမ်းတွင် အပြုံးတစ်ခုဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။ "မင်း မသွားတာ ပိုကောင်းမယ်... ဦးလေးရှန် သွားရင် အဆင်ပြေနိုင်ပေမဲ့ မင်းသွားရင် သေချာပေါက် အကုန် ရှုပ်ကုန်လိမ့်မယ်..."

"မင်း ပေါက်ကရတွေ ပြောနေတာပဲ..."

လျိုမင်လျန် ချက်ချင်းပင် ဒေါသထွက်သွားလေ၏။

‘ငါ မင်းကို သည်းခံနေတာ တော်တော်ကြာပြီကွ…’

"ဟေ့ကောင် ချန်... ဒီနေရာမှာ လာပြီး ဝမ်းသာမနေနဲ့... ငါ မလုပ်နိုင်ရင် မင်းက လုပ်နိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား... မင်းကိုယ်မင်း ဘယ်သူလို့ ထင်နေတာလဲ..."

သူတို့နှစ်ဦး စကားများတော့မည့် ပုံပေါက်နေပေ၏။

ရှန်ကျွင်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ "ကောင်းပြီ... ငြိမ်းငြိမ်းချမ်းချမ်း နေကြရအောင်... ထပ်မငြင်းကြနဲ့တော့..."

ချန်ဖုန်းက တည်ငြိမ်စွာ ပြောဆိုလိုက်၏။ "ဦးလေးရှန်... ဉာဏ်ရည်တုနည်းပညာ က အဓိက အချက်အလက်တွေကို အာရုံစိုက်တယ်လို့ ကျွန်တော် ကြားဖူးပါတယ်... မကြာသေးခင်က ဦးလေးတို့ နည်းပညာအသစ်တစ်ခုကို အောင်မြင်စွာ ဖော်ထုတ်နိုင်ခဲ့တယ် မဟုတ်လား...အဲဒါကြောင့်မလို့ ကြီးမားတဲ့ ရန်ပုံငွေ အများကြီး လိုအပ်နေတာပဲ...

တကယ်လို့ ကျွန်တော် မှန်းတာ မမှားဘူးဆိုရင် ဦးလေးတို့ရဲ့ ထုတ်ကုန်အသစ်က သုံးနှစ်အတွင်းမှာ အောင်မြင်စွာ ထွက်ပေါ်လာလိမ့်မယ်... တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ ကုမ္ပဏီက စတော့အိတ်ချိန်းမှာ တရားဝင် စာရင်းဝင်လာလိမ့်မယ်…”

ရှန်ကျွင်း လန့်ဖြတ်သွားခဲ့၏။

၎င်းတို့မှာ ကုမ္ပဏီ၏ လျှို့ဝှက်ချက်များဖြစ်ပြီး ကုမ္ပဏီ၏ အဆင့်မြင့် စီမံခန့်ခွဲသူများသာ သိရှိထားကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ ချန်ဖုန်းက ဒီသတင်းအချက်အလက်တွေကို ဘယ်ကနေ ရလာခဲ့တာလဲ…

ချန်ဖုန်းက ဆက်ပြောလိုက်သည်။ "ဦးလေးတို့ ကုမ္ပဏီကို စာရင်းသွင်းဖို့ မှန်းထားတဲ့ရက်က ၂၀၂၃ ခုနှစ် ဇူလိုင်လ ၁၀ ရက်နေ့ ဆိုတာကိုလည်း ကျွန်တော် သိထားပါတယ်... ဒါပေမဲ့ တစ်ခုခုကို ဦးလေး စဉ်းစားမိရဲ့လား...

တကယ်လို့ ဦးလေးရဲ့ အဓိက အချက်အလက်တွေသာ ယိုစိမ့်သွားခဲ့မယ်ဆိုရင်ကော...

ဦးလေးရဲ့ ပြိုင်ဘက်တွေက ဦးလေးနဲ့ တူညီတဲ့ ထုတ်ကုန်ကို ကြိုတင် ဖော်ထုတ်နိုင်ခဲ့ပြီး စောစော ထုတ်ရောင်းလိုက်မယ်ဆိုရင်... ဦးလေးတို့ မှန်းထားတဲ့ အဲဒီရက်က ကုမ္ပဏီ ဒေဝါလီခံရတဲ့ နှစ်ပတ်လည်နေ့ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်…”

"ဒါက..."

ရှန်ကျွင်း၏ နှလုံးသားထဲတွင် မုန်တိုင်းတစ်ခု ထပ်မံ ပေါက်ကွဲသွားခဲ့ပြန်၏။

ဒီစာရင်းသွင်းမယ့်ရက်က... ဒီမနက်မှ အကြီးတန်း အမှုဆောင်အရာရှိ အချို့က ရေးဆွဲထားတဲ့ အစီအစဉ်တစ်ခုလေ... မင်းက အဲဒါကို ဘယ်လို သိနေတာလဲ...

သူ့ကို ပိုပြီး စိုးရိမ်ပူပန်စေတာက... တကယ်လို့ အဓိက လျှို့ဝှက်ချက်တွေသာ ယိုစိမ့်သွားမယ်ဆိုရင် ကုမ္ပဏီရဲ့ ပြိုင်ဘက်တွေက ကုမ္ပဏီကို ဒေဝါလီခံရအောင် လုပ်ဖို့ နည်းလမ်းတွေ အများကြီး သေချာပေါက် ရှိနေမှာပဲ။

ဤသည်မှာ သူ အမြဲတစေ သတိထားနေခဲ့သော ကိစ္စရပ်တစ်ခုပင် ဖြစ်ပေ၏။

ချန်ဖုန်းက ဆက်ပြောလိုက်သည်။ "ဦးလေးရဲ့ နည်းပညာ တိုးတက်မှုရတာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက် ဒီ လျို ဆိုတဲ့ကောင်က အရှက်မရှိဘဲ ဘာလို့ ချက်ချင်း ရောက်လာရတာလဲဆိုတာ ဦးလေး စိတ်မဝင်စားဘူးလား...

ပြီးတော့ သူတို့က ဦးလေးရဲ့ ကုမ္ပဏီကို ဝင်ဖို့ အတင်းအကျပ် တောင်းဆိုနေကြသေးတယ်လေ...

ဒါတင်မကဘူး... သုတေသနနဲ့ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေး ပရောဂျက်တွေကိုပါ တာဝန်ယူချင်နေကြတာ... သူက ဦးလေးရဲ့ နည်းပညာကို ပစ်မှတ်ထားနေတာများလား…”

သူက စကားကို အဆုံးထိ မပြောခဲ့သော်လည်း အဓိပ္ပာယ်မှာမူ ဤထက်ပို၍ ရှင်းလင်းနိုင်မည် မဟုတ်တော့ချေ။

အစောပိုင်းက ပြသခဲ့သော [စနစ်ဖုန်းဗီဒီယိုထဲတွင်] ရှန်ကျွင်း၏ ကုမ္ပဏီသည် အဓိက လျှို့ဝှက်ချက်များ ယိုစိမ့်မှုကြောင့် ပြဿနာများစွာ ဖြစ်ပွားခဲ့ပြီး ဒေဝါလီခံခဲ့ရကြောင်းကိုသာ ဖော်ပြထားခဲ့ပေသည်။

ချန်ဖုန်းသည် ခန့်မှန်းရုံသာ ခန့်မှန်းနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။ ဒါတွေ အကုန်လုံးက လျိုမင်လျန် နဲ့ သက်ဆိုင်နေမလား…

"မင်း ပေါက်ကရတွေ ပြောနေတာပဲ..."

လျိုမင်လျန်မှာ အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်နေပြီး သူ၏ အဆုတ်များပင် ပေါက်ကွဲထွက်တော့မည်ဟု ခံစားလိုက်ရလေသည်။

"ဦးလေးရှန်... သူပြောတဲ့ ပေါက်ကရတွေကို နားမထောင်ပါနဲ့... ကျွန်တော်က ဟိုင်ထျန် ဉာဏ်ရည်တုနည်းပညာ ကုမ္ပဏီ ရဲ့ အနာဂတ်ကို အရမ်း အကောင်းမြင်လို့ ဝင်ချင်ခဲ့တာပါ...

ချန်ဖုန်းက ကျွန်တော့်ကို မနာလိုဖြစ်နေလို့ တမင်သက်သက် အကွက်ဆင်နေတာ ဖြစ်ရမယ်... ဒါ့အပြင် သူက ကျွန်တော့်ထက်တောင် ပိုသိနေသေးတယ်... သူက အသင်္ကာစရာ အကောင်းဆုံးပဲ…

"ကောင်းပြီ... ငါ နားလည်ပြီ..."

ရှန်ကျွင်း၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အလွန် တည်ငြိမ်နေခဲ့၏။

ဤအချိန်၌ သူ့အတွက် ချန်ဖုန်းနှင့် လျိုမင်လျန် နှစ်ဦးစလုံးကို ယုံကြည်၍ မရနိုင်ချေ။ သူတို့ နှစ်ယောက်လုံးက သံသယဖြစ်စရာ ကောင်းနေတယ်လေ…

"ယန်းယန်း... ရှောင်ချန် နဲ့ မင်လျန် ကို ပတ်ပတ်လည် လိုက်ပြလိုက်ဦး... ဖေဖေ လုပ်စရာလေးရှိလို့ ခဏနေ ပြန်လာခဲ့မယ်..."

"ဟုတ်..." ရှန်ယန်းယန်းက နှုတ်ခမ်းဆူလိုက်သည်။

သူမသည် ၎င်းတို့၏ စကားဝိုင်းကို ရှင်းလင်းစွာနှင့် အသေးစိတ် ကြားခဲ့ရပြီး ဤသည်က သူမ ချန်ဖုန်းကို အပြည့်အဝ ယုံကြည်ကြောင်း ပြသနေပေ၏။

လျိုမင်လျန်နဲ့ ပတ်သက်ပြီးတော့... ငါ သိပ်မကြိုက်ပေမဲ့ ဘာပြဿနာမှတော့ မရှိလောက်ပါဘူးလေ…

လျိုမင်လျန်က အနားသို့ တိုးလာကာ ခြိမ်းခြောက်သည့် လေသံဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။ "ယန်းယန်း... ဒီကောင်လေးက ငါ့ကို တကယ်ကြီး ချောက်ချနေတာ... တကယ်လို့ နင်သာ မရှိရင် သူ့ကို ငါ ထိုးကြိတ်ပစ်ပြီးပြီ..."

ဒီနှစ်တွေအတွင်း နိုင်ငံခြားမှာ ငါ လေ့ကျင့်ခဲ့တယ်... လူသုံးလေးငါးယောက်လောက်က ငါ့ကို ဘယ်လိုမှ မယှဉ်နိုင်ဘူး…

သူက ချန်ဖုန်းအား ရန်စသည့် အကြည့်ဖြင့် တစ်ချက်ကြည့်ကာ ပြောဆိုလိုက်၏။ "မင်း ဒီနေ့ ကံကောင်းသွားတယ်... တကယ်လို့ တခြားနေရာမှာသာဆိုရင် မင်းကို အရိုးကျိုးတဲ့အထိ ရိုက်ပစ်မယ်..."

"လျိုမင်လျန်..." ရှန်ယန်းယန်းသည် သူ့အား ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်နှာတွင် ဒေါသများ ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။ "တကယ်လို့ နင် သူ့ကို လက်ဖျားနဲ့တောင် ထိရဲရင် နင့်ကို လုံးဝ ခွင့်မလွှတ်ဘူး..."

"ယန်းယန်း... နင်က သူ့ကို ဒီလိုမျိုး ကာကွယ်ပေးလို့ မရဘူးလေ..."

လျိုမင်လျန်သည် ဒေါသတကြီး သွားကြိတ်လိုက်၏။ သူသည် ထိုစကားများကိုသာ ပြောနိုင်ပေသည်။ ရှန်ယန်းယန်း၏ ရှေ့တွင် တစ်ခုခုကို အမှန်တကယ် လုပ်ဆောင်ရန် မရဲဝံ့ချေ။

"ငါ သူ့ကို ကာကွယ်ပေးမှာပဲ... နင်နဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ..."

ရှန်ယန်းယန်းက တိုးညင်းစွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။ သူမ အနည်းငယ် လွန်လွန်ကျူးကျူး တုံ့ပြန်မိသွားကြောင်း သိလိုက်ပုံရသဖြင့် သူမ၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် ရဲတက်သွားခဲ့၏။

ချန်ဖုန်းသည် တစ်ဖက်လူ၏ ခြိမ်းခြောက်မှုများကို စိတ်ထဲမထားခဲ့ချေ။ အနည်းဆုံးတော့ သူသည် စနစ်မှတစ်ဆင့် ခန္ဓာကိုယ်အားဖြည့်ခြင်း ကို ပြုလုပ်ထားပြီးဖြစ်ရာ လျိုမင်လျန်မှာ သူ့အတွက် ဘာမှမဟုတ်ပေ။

ရှန်ယန်းယန်းသည် သူတို့နှစ်ဦးကို ခြံဝင်းဆီသို့ ခေါ်ဆောင်သွားရန် ပြင်လိုက်ချိန်မှာပင်

အိပ်ခန်းဘက်မှ အရာဝတ္ထုတစ်ခုနှင့် တိုက်မိသည့်အသံ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ရှန်ကျွင်းသည် အိပ်ခန်းထဲမှ ဗိုက်ကို ကိုင်ကာ ပြေးထွက်လာပြီး အထိတ်တလန့် အော်ဟစ်လိုက်၏။ "မြန်မြန်... သူ့ကို တားထား..."

သူ၏ အကြည့်နောက်သို့ လိုက်ကြည့်လိုက်ရာ…

ကိုယ်ကျပ်အင်္ကျီဝတ်ဆင်ထားသော အမည်းရောင် ပုံရိပ်တစ်ခုသည် အိပ်ခန်းထဲမှ ပြေးထွက်လာခဲ့ပေသည်။ သူသည် အလွန်အမင်း လျင်မြန်လှပြီး ဧည့်ခန်းဆီသို့ တည့်တည့် ပြေးဝင်လာခဲ့၏။

၎င်းမှာ ရှန်ယန်းယန်းနှင့် အခြားသူများ ရှိနေသော လမ်းကြောင်းပင် ဖြစ်သည်။ ဧည့်ခန်းကို ဖြတ်ကျော်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် တစ်ဖက်လူက လွတ်မြောက်သွားနိုင်ပေ၏။

ဤမြင်ကွင်းကြောင့် ရှန်ကျွင်းမှာ ပို၍ပင် ထိတ်လန့်သွားခဲ့သည်။ "သူ့ကို တားထား... သူ ကုမ္ပဏီရဲ့ USB ကို ခိုးသွားတယ်..."

ဘာတွေ ဖြစ်ခဲ့တယ်ဆိုတာကို ယခုမှ ငါ နောက်ဆုံးမှာ နားလည်သွားတော့တယ်။ ဟိုင်ထျန် ဉာဏ်ရည်တုနည်းပညာ ကုမ္ပဏီ ရဲ့ အဓိက အချက်အလက်တွေက ဒီ USB ထဲမှာ သိမ်းဆည်းထားတာ ဖြစ်နိုင်တယ် အဲဒါ အခိုးခံလိုက်ရပြီပဲ…

"ချီးပဲ... နေ့ခင်းကြောင်တောင် ခိုးရဲတယ်ပေါ့လေ..."

လျိုမင်လျန်သည် ရှေ့သို့ ပြေးတက်သွားပြီး ထိုအမည်းရောင် ပုံရိပ်၏ ရှေ့တည့်တည့်တွင် ရပ်ကာ သူ့အား ခြေထောက်ဖြင့် ကန်လိုက်လေသည်။ နှမြောစရာကျတာ့... လေထဲကို ကန်မိသွားတယ်။

ထိုအချိန်မှာအမည်းရောင် ပုံရိပ်က သူ့ကို တိုက်ချပစ်လိုက်၏။ ကြီးမားလှသော အားကြောင့် လျိုမင်လျန်သည် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားပြီး အချိန်အကြာကြီး ပြန်မထနိုင်ခဲ့ချေ။

ပြီးပြီပေါ့... အတားအဆီး မရှိတော့ရင် USB ကို ပြန်ရဖို့ ဘယ်တော့မှ မဖြစ်နိုင်တော့ဘူးလေ... တစ်ဖက်လူက ဗီလာထဲမှ လွတ်မြောက်သွားတော့မည်မှာ ရှင်းလင်းနေပေသည်။

ရှန်ယန်းယန်း၏ ဘေးတွင်ရှိနေသော ချန်ဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အမြောက်ဆံတစ်လုံးအလား ထွက်ပေါ်သွားခဲ့၏။ ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ချန်ဖုန်းသည် ခြေထောက်ဖြင့် မြေပြင်ကို အားပြင်းပြင်း ဆောင့်နင်းလိုက်ရာ တွင်းငယ်တစ်ခုပင် ဖြစ်ပေါ်သွားခဲ့သည်။

ခြေထောက်တစ်ဖက်ကို အလျားလိုက် လွှဲရိုက်လိုက်လေ၏။

"ဘန်း..." ၎င်းသည် အမည်းရောင် ပုံရိပ်အား ချက်ချင်း ထိမှန်သွားခဲ့သည်။

ထိုအမည်းရောင် ပုံရိပ်သည် ငါးမီတာခန့် အဝေးသို့ လွင့်စင်သွားပြီး နံရံနှင့် ပြင်းထန်စွာ ဝင်တိုက်မိသွားပေ၏။ နံရံတစ်ခုလုံး ပွင့်ထွက်သွားပြီး အက်ကွဲကြောင်းများပင် ကျန်ရစ်နေခဲ့သည်။

သူသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ဝုန်းခနဲ လဲကျသွား၏။

ဟစ်...

သူသည် နာကျင်မှုကို ကြိတ်မှိတ်ခံစားကာ ချန်ဖုန်းအား ထိတ်လန့်တကြား တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် နံရံကို ကျော်တက်ကာ ထွက်ပြေးသွားတော့သည်။

ဤအရာအားလုံးသည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ဖြစ်ပျက်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေ၏။ ချန်ဖုန်း စတင်လှုပ်ရှားလိုက်သည့် အချိန်မှစ၍ အမည်းရောင် ပုံရိပ်ကို ထိမှန်သွားသည့် အချိန်အထိ သုံးစက္ကန့်မျှသာ ကြာမြင့်ခဲ့လေသည်။

လျိုမင်လျန်၏ ပါးစပ်မှာ အဟောင်းသား ဖြစ်သွားခဲ့၏။ သူ၏ မျက်နှာတွင် မယုံကြည်နိုင်မှုများ ပြည့်နှက်နေပေသည်။

အရမ်း အားကောင်းတာပဲ...

တကယ်လို့ အဲဒီအကန်သာ ငါ့ကို ထိခဲ့ရင် ငါ့ရဲ့ အရိုးတွေ အနည်းဆုံး နည်းနည်းလောက်တော့ ကျိုးသွားလောက်တယ်...

ချီးပဲ... ကံကောင်းလို့ ခုနက ချန်ဖုန်း နဲ့ ငါ ရန်မဖြစ်ခဲ့တာ... အဲဒီလိုမှ မဟုတ်ရင် အခုအချိန် ငါ ဆေးရုံက ကုတင်ပေါ်မှာ လဲနေရမှာ သေချာတယ်... ဒီကောင်က တကယ့် မကောင်းဆိုးဝါးပဲ...

ဤအချိန်၌ ရှန်ကျွင်းသည်လည်း မောဟိုက်လျက် ပြေးလာပြီး ဒေါသထွက်နေပုံရပေ၏။

"သောက်... ကုမ္ပဏီရဲ့ USB ကို အိမ်မှာထားတာ ပိုစိတ်ချရမယ်လို့ ထင်ခဲ့တာ...

တစ်ယောက်ယောက်က ငါ့အိမ်ကို ဖောက်ထွင်းပြီး ခိုးရဲလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူကများ ထင်ထားမှာလဲ…

"ဦးလေးရှန်... ဘာမှ မပျောက်ပါဘူး..."

ချန်ဖုန်းသည် ထောင့်ဘက်သို့ လျှောက်သွားကာ မြက်ခင်းပြင်ပေါ်မှ စတုရန်းပုံ သေတ္တာငယ်လေး တစ်လုံးကို ကောက်ယူလိုက်သည်။ ၎င်းမှာ ခုနက ထိုအမည်းရောင် ပုံရိပ် ကျန်ရစ်ခဲ့သော အရာပင် ဖြစ်ပေ၏။

ထိုသေတ္တာငယ်လေးကို မြင်သောအခါ ရှန်ကျွင်းမှာ အလွန် ဝမ်းသာသွားပြီး အလျင်အမြန် ဖွင့်ကြည့်လိုက်လေသည်။ "ဟုတ်တယ်... အဲဒါပဲ... ငါ တကယ် လန့်သွားတာ... ကံကောင်းလို့ မပျောက်သွားတာ..."

ရှောင်ချန်... ခုနက မင်းရှိနေလို့ တော်သေးတာပေါ့…