အခန်း ၄၂

အခန်း (၄၂) အမှန်တရားပေါ်လာခြင်း - ကျွန်တော်က အဓိက ရှယ်ယာရှင်ပါ

"ကျွန်မတို့ ဒီကိုလာတာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံဖို့ မဟုတ်ပါဘူး..."

"မစ္စတာချန်..."

"အဓိက ရှယ်ယာရှင်..."

လူတိုင်းမှာ အံ့အားသင့် မှင်တက်သွားကြပေ၏။

၎င်းတို့၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မည်သည့်အမူအရာမျှ မရှိတော့ချေ။

၎င်းတို့မြင်တွေ့နေရသည်များကို မယုံကြည်နိုင်သည့်အလား ယွင်ထင်နှင့် ချန်ဖုန်းတို့ကြားတွင် ၎င်းတို့၏ အကြည့်များက အဆက်မပြတ် ရွှေ့လျားနေခဲ့သည်။

၎င်းတို့၏ တွေးထင်ထားမှုများထဲတွင် ထိုလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အဓိကရှယ်ယာရှင်သည် အသားတင်ပိုင်ဆိုင်မှု ယွမ်ဘီလီယံဆယ်ဂဏန်းကျော် ရှိရုံသာမကဘဲ ထက်မြက်လှသော စီးပွားရေးအမြင်နှင့် ထူးခြားသော ထိုးထွင်းသိမြင်မှုများလည်း ရှိနေရမည် ဖြစ်ပေသည်။

ထိုသူက ဘယ်လိုလုပ် ချန်ဖုန်း ဖြစ်နေနိုင်မည်နည်း။

လျှောက်လာခဲ့သော ရှန်ယန်းယန်းပင်လျှင် အံ့အားသင့်စွာဖြင့် ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားရလေ၏။

သူမ လုံးလုံးလျားလျား ဆွံ့အသွားခဲ့ရသည်။

ချန်ဖုန်းကို သာမန် သန်းကြွယ်သူဌေးတစ်ယောက်ဟု သူမ အမြဲတမ်း ထင်မှတ်ထားခဲ့သော်လည်း ယခုလို ဘီလီယံနာတစ်ယောက် ဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု ဘယ်သောအခါမှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။

လျိုမင်လျန်က မယုံကြည်နိုင်သေးဘဲ မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ဥက္ကဋ္ဌယွင်... လူမှားနေတာများလား... အဲဒီ အဓိကရှယ်ယာရှင်က လွန်ခဲ့တဲ့ ၁၅ နှစ်ကတည်းက ရှယ်ယာတွေကို ဝယ်ထားခဲ့တာလေ... လွန်ခဲ့တဲ့ ၁၅ နှစ်က ချန်ဖုန်းက အသက်ဘယ်လောက် ရှိဦးမှာမို့လို့လဲ...

သူက ဘယ်လိုလုပ် အဓိကရှယ်ယာရှင် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ..."

ရှန်ကျွင်းကလည်း မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး ပြောဆိုလိုက်၏။

"ရှောင်ချန်က လောလောဆယ် ပေ့ဟူတက္ကသိုလ်က ကျောင်းသားတစ်ယောက်ပဲ ရှိသေးတာ... ဥက္ကဋ္ဌယွင်ရဲ့ သတင်းအချက်အလက်တွေက တိကျရဲ့လား..."

ယွင်ထင်သည် ချန်ဖုန်း၏ ဘေးသို့ ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်သွားပြီး ဖျော့တော့စွာ ပြုံးလိုက်ကာ ရှင်းပြလေ၏။

"မစ္စတာချန်ရဲ့ အသက်အရွယ် ဒါမှမဟုတ် အဆင့်အတန်းက ဘာပဲဖြစ်နေပါစေ...

သူက အခု ဝမ်ယွီ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု ကုမ္ပဏီလီမိတက်ရဲ့ အဓိက ရှယ်ယာရှင်ဆိုတာ ကျွန်မတောင် သေချာမသိခဲ့တဲ့ ကိစ္စပါ..."

ကုမ္ပဏီတစ်ခုလုံးတွင် မည်သူမျှ ဤအဖြေကို သိရှိထားလိမ့်မည် မဟုတ်ဟု ဆိုနိုင်ပေသည်။

ထို့အပြင် မစ္စတာချန်သာ ဆန္ဒရှိပါက ဝမ်ယွီ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု ကုမ္ပဏီလီမိတက်၏ ဥက္ကဋ္ဌရာထူးကို အချိန်မရွေး လွှဲပြောင်းရယူနိုင်မည် ဖြစ်လေ၏။

ရှူးးး

ရိုးရှင်းသော စကားလုံး အနည်းငယ်က ဤနေရာကို သေမင်းတမန် တိတ်ဆိတ်မှုဆီသို့ နောက်တစ်ဖန် တွန်းပို့သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဝမ်ယွီ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု ကုမ္ပဏီလီမိတက် တွင် ယွမ်ဘီလီယံဆယ်ဂဏန်းတန်ဖိုးရှိသော ပိုင်ဆိုင်မှုများ ရှိနေပြီး ၎င်း၏ ဈေးကွက်တန်ဖိုးမှာလည်း နှစ်စဉ် အဆမတန် မြင့်တက်နေခဲ့ပေ၏။

၎င်းတို့၏ ပိုင်ဆိုင်မှုများ ယွမ်ဘီလီယံတစ်ရာအထိ ရောက်ရှိရန် သုံးနှစ်ပင် ကြာမည်မဟုတ်ချေ။

ဤအရွယ်အစားက ကုမ္ပဏီကို ပေ့ဟူရှိ ထိပ်တန်းလုပ်ငန်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်လာစေခဲ့သည်။

ချန်ဖုန်းသည် အဓိက ရှယ်ယာရှင်ဖြစ်ရာ သူ၏ အဆင့်အတန်းနှင့် နေရာမှာ သဘာဝကျကျပင် နိမ့်ကျနေမည် မဟုတ်ချေ။

သို့သော် ၎င်းတို့ ဘယ်သောအခါမှ မထင်မှတ်ထားခဲ့သည့်အရာမှာ ယွင်ထင်က ဥက္ကဋ္ဌရာထူးကို လိုလိုလားလားပင် စွန့်လွှတ်ရန် အသင့်ဖြစ်နေခြင်းပင်။

ဤသည်က သူမအနေဖြင့် ချန်ဖုန်းကို မည်မျှ တန်ဖိုးထားကြောင်း ပြသနေပေ၏။

တသသနှင့် ဖားယားရလောက်သည့် အခြေအနေအထိပင် ရောက်ရှိနေချေပြီ။

ရှန်ကျွင်းသည် ကုလားထိုင်ပေါ်မှ မတ်တတ်ရပ်လိုက်သည်။

ချန်ဖုန်းအပေါ်ထားရှိသော သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အလွန်အမင်း ရိုသေလေးစားမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားခဲ့၏။

"မစ္စတာချန်... အရင်က ကျွန်တော် လျစ်လျူရှုမိခဲ့တာတွေအတွက် တောင်းပန်ပါတယ်... ရင်ထဲမထားဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်..."

ယခုအခါတွင် သူသည် ချန်ဖုန်းကို မျိုးဆက်သစ်လူငယ်တစ်ဦးအနေဖြင့် ဆက်လက်မဆက်ဆံရဲတော့ချေ။

သူသည် ဘီလီယံနာတစ်ယောက် ဖြစ်ပေသည်။

အခြားသူ၏ ပိုင်ဆိုင်မှုများသည် ကိုယ်တိုင်ရှာဖွေထားသည်ဖြစ်စေ မိသားစုက ပေးထားသည်ဖြစ်စေ ထိုအရာများက သူ၏ လူမှုအဆင့်အတန်းနှင့် နေရာကို ကိုယ်စားပြုရန် လုံလောက်နေခဲ့လေပြီ။

ချန်ဖုန်းက သူ့ကို ထိုင်ရန် အချက်ပြလိုက်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ဦးလေးရှန်... ခင်ဗျား အရမ်း ယဉ်ကျေးနေပါပြီ...

အခု ဒီမှာ အပြင်လူတွေလည်း မရှိပါဘူး... ဦးလေးရှန်... ကျွန်တော့်ကို ရှောင်ချန်လို့ပဲ ခေါ်ပါ..."

"ကောင်းပါပြီ... ကောင်းပါပြီ..."

ရှန်ကျွင်းက အလျင်အမြန် ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် ခံစားချက်များ ရောထွေးနေခဲ့ပေသည်။

သူ အလွန်အမင်း အပတ်တကုတ် ရှာဖွေနေခဲ့သော အဓိကရှယ်ယာရှင်မှာ သူ၏ မျက်စိအောက်တွင်ပင် ရှိနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေ၏။

ယခုကြည့်ရသည်မှာ လျိုမင်လျန် ဖုန်းဆက်ခဲ့သည်ဆိုသော စကားမှာ အလိမ်အညာဖြစ်ဖို့ များနေချေပြီ။

သူ လှည့်ကြည့်လိုက်ချိန်တွင် လျိုမင်လျန်တစ်ယောက် ခေါင်းငုံ့ကာ အနေရခက်နေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ဝင်ပုန်းရန် တွင်းတစ်တွင်းလောက်ပင် သူ ရှာဖွေချင်နေတော့မည်မှာ သေချာလှ၏။

အလွန် ရှက်စရာကောင်းလှပေသည်။

ထိုအချိန်၌ ချန်ဖုန်းက ယွင်ထင်ကို ကြည့်ကာ မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ဥက္ကဋ္ဌယွင်... ဟိုင်ထျန် ဉာဏ်ရည်တုနည်းပညာ ကုမ္ပဏီ နဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဘယ်လိုထင်လဲ..."

ယွင်ထင်သည် သူမ၏ မောက်ကြွားလှသော ခန္ဓာကိုယ်ကို ဆန့်တန်းလိုက်ပြီး ညင်သာစွာ ပြောဆိုလိုက်၏။

"ကုမ္ပဏီရဲ့ ပရောဂျက်တွေက တော်တော်လေး ကောင်းပါတယ်..."

"ဉာဏ်ရည်တု နည်းပညာက အနာဂတ်မှာ အရမ်း တောက်ပတဲ့ အလားအလာရှိတယ်လို့ ကျွန်မ အမြဲတမ်း ယုံကြည်ထားပါတယ်... ဒါပေမဲ့ ကနဦး ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုကတော့ ကြီးမားတယ်..."

အကျိုးအမြတ် ပြန်လည်ရရှိမည့် ကာလမှာ ကြာရှည်လွန်းသောကြောင့် အခြား ရှယ်ယာရှင်များက ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ်၌ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံရန် သဘောမတူခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ထိုအချိန်က သူမ ငြင်းပယ်ခဲ့ရသည့် အကြောင်းရင်းကိုလည်း သွယ်ဝိုက်သောနည်းဖြင့် ထုတ်ဖော်ပြောဆိုလိုက်၏။

"ဒါပေမဲ့ မစ္စတာချန်က ရှယ်ယာ ၅၅ ရာခိုင်နှုန်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး အကြွင်းမဲ့ အဆုံးအဖြတ်ပေးပိုင်ခွင့် ရှိတယ်လေ... တခြား ရှယ်ယာရှင်တွေဆီကနေ အကြံဉာဏ် တောင်းခံနေစရာ မလိုပါဘူး..."

ချန်ဖုန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ရုတ်တရက် မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ဦးလေးရှန်... ခင်ဗျားရဲ့ ကုမ္ပဏီက ပိုက်ဆံ ဘယ်လောက် လိုသေးတာလဲ..."

ရှန်ကျွင်းက သက်ပြင်းချလျက် ပြောဆိုလိုက်၏။

"ဒီပရောဂျက်က အခုမှ အောင်မြင်မှုလမ်းစ ပေါ်လာရုံပဲ ရှိသေးတာ... ထပ်ပြီး အောင်မြင်မှုတွေ ရဖို့အတွက် အချိန်အနည်းငယ် ယူရဦးမယ်..."

"စုစုပေါင်း ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုက ယွမ် သန်း ၅၀၀ ထက် မနည်းနိုင်ဘူးလို့ ဦးလေး ခန့်မှန်းထားတယ်..."

ဤကဲ့သို့သော ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုမျိုးမှာ အတော်လေး ကြီးမားသော ပရောဂျက်တစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်နိုင်ပေသည်။

ထို့အပြင် ထိုယွမ် သန်း ၅၀၀ ကို တစ်ကြိမ်တည်းဖြင့် ရှာဖွေရမည်ဖြစ်ရာ သူ့အတွက် အလွန် ခက်ခဲနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေ၏။

သူက ချန်ဖုန်းအား တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

ယခုအခါ မျှော်လင့်ချက်အားလုံးသည် ဤမျိုးဆက်သစ်လူငယ်အပေါ်တွင်သာ မူတည်နေလောက်ပေပြီ။

ချန်ဖုန်းက ဖျော့တော့စွာ ပြုံးလျက် ပြောဆိုလိုက်၏။

"ဦးလေးရှန်... ကျွန်တော် ခင်ဗျားဆီမှာ ယွမ် ၂ ဘီလီယံ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမယ်... ပြီးတော့ နှစ်တိုင်း ယွမ် ၂ ဘီလီယံ ထပ်ပြီး ရင်းနှီးမြှုပ်နှံပေးမယ်...

တကယ်လို့ ခင်ဗျားရဲ့ ပရောဂျက်က အကျိုးအမြတ်များမယ်ဆိုရင် ဒီရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုကို ထပ်တိုးပေးနိုင်သေးတယ်... ရန်ပုံငွေအတွက် လုံးဝ စိတ်ပူစရာ မလိုဘူး..."

ဤစကားများကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ရှန်ကျွင်းသည် လုံးလုံးလျားလျား ဆွံ့အသွားခဲ့ပေ၏။

သူသည် မှင်တက်စွာ ရပ်နေခဲ့ပြီး အချိန်အတော်ကြာသည်အထိ တုံ့ပြန်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ချေ။

"မစ္စတာချန်... ဘယ်လောက် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမယ်လို့ ပြောလိုက်တာလဲ..."

"ယွမ် ၂ ဘီလီယံ... နှစ်တိုင်း ၂ ဘီလီယံ... တစ်ပြားမှ မလျော့စေရဘူး..."

ချန်ဖုန်းသည် အခြား ရှယ်ယာရှင်များ၏ ထင်မြင်ယူဆချက်များကို စိုးရိမ်ပူပန်နေရန် လုံးဝ မလိုအပ်ချေ။

သူကိုယ်တိုင် ပိုက်ဆံထုတ်ပေးလျှင်ပင် သူ၏ ဘဏ်ကတ်ထဲရှိ ငွေများက လုံလောက်သည်ထက်ပင် ပိုနေသေးပေသည်။

ငွေရှာနိုင်သော စနစ်၏ စွမ်းဆောင်ရည်မှာ အတော်လေး အထင်ကြီးစရာ ကောင်းလှ၏။

တိုတောင်းလှသော သုံးရက်အတွင်းမှာပင် သူသည် ဆင်းရဲသားလေးဘဝမှ ဘီလီယံနာတစ်ယောက် ဖြစ်လာခဲ့လေပြီ။

"ယွမ် ၂ ဘီလီယံ တောင်..."

ရှန်ကျွင်းမှာ အသက်ရှူမှားသွားခဲ့သည်။

စိတ်လှုပ်ရှားမှုနှင့် စိုးရိမ်ပူပန်မှုတို့ ရောထွေးစွာဖြင့် သူ၏ဘေးရှိ ယွင်ထင်ကို ကြည့်လိုက်ရာ သူမက ခေါင်းညိတ်ပြသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။

ကြည့်စမ်းပါဦး

ဤသည်မှာ သူဌေးများ၏ ယုံကြည်မှု အရင်းအမြစ်ပင် ဖြစ်ပေသည်။

သူက သန်း ၅၀၀ လိုချင်သော်လည်း ချန်ဖုန်းက ၂ ဘီလီယံ ပေးရုံသာမက နှစ်စဉ် ၂ ဘီလီယံ ပေးဦးမည်တဲ့လား။

ဤသည်မှာ လုပ်ငန်းလည်ပတ်ငွေပင် ဖြစ်သည်။

ချန်ဖုန်းက သူ၏ ပရောဂျက်ကို ထောက်ခံရုံသာမက ဤမျှ ကြီးမားသော လုပ်ရပ်မျိုးကို လုပ်ဆောင်လိမ့်မည်ဟု သူ မထင်မှတ်ထားခဲ့ချေ။

ရှန်ကျွင်းသည် ခဏတာ တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးနောက် ရုတ်တရက် မေးမြန်းလိုက်၏။

"မစ္စတာချန်... ကိုယ်ပိုင် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှာလား... ဒါမှမဟုတ် ဝမ်ယွီ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု ကုမ္ပဏီလီမိတက် ရဲ့ နာမည်နဲ့ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှာလား..."

ချန်ဖုန်း၏ စွမ်းဆောင်ရည်နှင့်ဆိုလျှင် ထိုယွမ် ၂ ဘီလီယံကို သေချာပေါက် ထုတ်ပေးနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ ယုံကြည်ထားပေသည်။

ချန်ဖုန်းက လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်၏။

"ဝမ်ယွီ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု ကုမ္ပဏီလီမိတက် ရဲ့ နာမည်ကိုပဲ သုံးလိုက်ပါ... ကျွန်တော်က အရမ်း ပျင်းတော့ ဘာမှဝင်မပါတဲ့ မန်နေဂျာပဲ လုပ်ချင်တယ်..."

မည်သူ့နာမည်ကို သုံး၍ ဤငွေများကို ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသည်ဖြစ်စေ သူက အဓိကရှယ်ယာရှင် ဖြစ်နေမည်သာ ဖြစ်ပေ၏။

တကယ်တော့ ချန်ဖုန်းအတွက်မူ…

သူသည် စနစ်၏ လျင်မြန်သော ငွေရှာသည့် နည်းလမ်းများကို ကျင့်သားရနေခဲ့လေပြီ။

ရှန်ကျွင်း၏ ဟိုင်ထျန် ဉာဏ်ရည်တုနည်းပညာ ကုမ္ပဏီ သည် တောက်ပသော အနာဂတ် ရှိသော်လည်း အကျိုးအမြတ် ရရှိရန်အတွက်မူ နှေးကွေးလှပေသည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ချန်ဖုန်းသည် သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ကုမ္ပဏီကို တည်ထောင်ပြီး ရှယ်ယာအားလုံးကို ပိုင်ဆိုင်ရန် ပို၍သဘောကျပေ၏။

သို့သော် ဤအစီအစဉ်ကို ခဏဆိုင်းငံ့ထားရန် လိုအပ်ပေသေးသည်။

"ကောင်းပါပြီ... ကောင်းပါပြီ..."

ရှန်ကျွင်းမှာ စကားထစ်သွားလုမတတ် အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားနေခဲ့သည်။

"မစ္စတာချန်... ဥက္ကဋ္ဌယွင်... ခန့်မှန်းထားတဲ့ အရင်းအနှီးအရဆိုရင် ဝမ်ယွီ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု ကုမ္ပဏီလီမိတက် က ရှယ်ယာ ၇၀ ရာခိုင်နှုန်းကို ရရှိနိုင်မှာပါ..."

"ဒီအတွက် ကန့်ကွက်စရာများ ရှိသေးလား..."

ယွင်ထင်သည် ကုမ္ပဏီ စီမံခန့်ခွဲမှုတွင် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး ဖြစ်ပေ၏။

သူမက ညင်သာစွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"မရှိပါဘူး…ဒါ့အပြင် ဟိုင်ထျန် ဉာဏ်ရည်တုနည်းပညာ ကုမ္ပဏီ ရဲ့ နေ့စဉ် စီမံခန့်ခွဲမှုတွေမှာ ကျွန်မတို့ ဝင်ပါမှာ မဟုတ်ပါဘူး... ဒါပေမဲ့ အဓိက နည်းပညာ စီမံခန့်ခွဲမှုကိုတော့ ကျွန်မတို့ ကိုင်တွယ်ပါမယ်...

ဥက္ကဋ္ဌရှန် အနေနဲ့ ထိရောက်တဲ့ ဖြေရှင်းချက်တစ်ခုကို စဉ်းစားပေးနိုင်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်..."

"သေချာတာပေါ့... သေချာတာပေါ့..."

ရှန်ကျွင်းသည်လည်း ဤကိစ္စကို အလွန် အလေးထားပေသည်။

ကုန်သွယ်မှု လျှို့ဝှက်ချက်များကို ပေါက်ကြားခွင့်ပြု၍ မရနိုင်ချေ။

သူသည် သူ၏ဘေးရှိ လျိုမင်လျန်ကိုလည်း တစ်ချက်ကြည့်လိုက်၏။

ယခုအခါ ဝမ်ယွီ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု ကုမ္ပဏီလီမိတက် ပါဝင်လာပြီဖြစ်ရာ လျိုမင်လျန် အနေဖြင့် ရှယ်ယာများ ရရှိရန် အခွင့်အရေး ရှိတော့မည်မဟုတ်ချေ။

"မင်လျန်... မင်း အရင်က ပြောခဲ့တဲ့ ရှယ်ယာ ၅ ရာခိုင်နှုန်းနဲ့ ပတ်သက်ပြီးတော့..."

"မလိုတော့ပါဘူး... မလိုတော့ပါဘူး..."

လျိုမင်လျန်က လက်ကို အလျင်အမြန် ဝှေ့ယမ်းလိုက်၏။

"ဦးလေးရှန်... ကျွန်တော် ဖြေရှင်းရမယ့် တခြားကိစ္စတစ်ခု ရှိသေးတာကို ရုတ်တရက် သတိရသွားလို့... ခင်ဗျားတို့လည်း အလုပ်ရှုပ်နေတော့ ကျွန်တော် အရင် ပြန်လိုက်ပါဦးမယ်..."

ထိုစကားကို ပြောဆိုပြီးနောက် သူသည် ကမန်းကတန်း ထွက်ခွာသွားလေတော့သည်။

ဟာသပင်

ယခုအခါ ထိုရှယ်ယာ ၅ ရာခိုင်နှုန်းအကြောင်းကို ပြောမနေနှင့်တော့။

ဟိုင်ထျန် ဉာဏ်ရည်တုနည်းပညာ ကုမ္ပဏီ ၏ သုတေသနနှင့် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေး ဌာနသို့ သူ ဝင်ရောက်ချင်လျှင်ပင် အတော်လေး ခက်ခဲသွားလောက်ပေပြီ။