အခန်း ၄၈

အခန်း (၄၈) သူက ငါ့ရဲ့ သမက်လေ

Future ငွေချေးသက်သေခံလက်မှတ်ကုမ္ပဏီ ၏ နားနေခန်း။

ဧည့်ကြိုဝန်ထမ်းသည် ခွက်ကိုပြောင်းကာ ကော်ဖီအသစ် တစ်ခွက် ဖျော်လိုက်၏။ အထဲသို့ ယူသွားရန် ပြင်လိုက်ချိန်မှာပင် ဝမ်ဖန်းချောင်နှင့် လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တစ်ဦး လျှောက်လာခဲ့ပြီး သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ရှောင်လန်... VIP အစည်းအဝေးခန်း ထဲကလူက ဘယ်သူလဲ..."

"မစ္စတာချန် ကို ပြောတာလား..."

ရှောင်လန်၏ မျက်လုံးများတွင် အားကျမှုများ ပြည့်နှက်နေခဲ့၏။

"မစ္စတာချန် က ပေ့ဟူတက္ကသိုလ်မှာ ကျောင်းတက်နေတယ်လို့ ပြောပေမဲ့ ကျွန်မ မယုံဘူး..."

"မစ္စတာချန် လို လူမျိုးက ဘယ်လိုလုပ် တက္ကသိုလ်ကျောင်းသား ဖြစ်နိုင်မှာလဲ..."

ဟင်...

ဝမ်ဖန်းချောင်မှာ အနည်းငယ် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

"ရှောင်လန်... နင်ပြောနေတဲ့လူက ချန်ဖုန်း ဆိုတဲ့ နာမည်လား..."

"ဟုတ်တယ်လေ..."

ဧည့်ကြိုဝန်ထမ်း ရှောင်လန်က ဇဝေဇဝါဖြစ်စွာဖြင့် မေးမြန်းလိုက်၏။

"အစ်မဝမ်... အစ်မ သူ့ကို သိလို့လား... ဒီမစ္စတာချန်က အရမ်း အရေးကြီးတဲ့သူနော်... သူက ကျွန်မတို့ ကုမ္ပဏီရဲ့ အဓိက ဖောက်သည်တစ်ယောက်ပဲ..."

"အထွေထွေမန်နေဂျာ ချောင်မု ကိုယ်တိုင်တောင် သူ့ကို ဧည့်ခံနေတာ..."

"အစ်မ ယုံမှာတောင် မဟုတ်ဘူး... မစ္စတာချန်က ကြိုပွိုင့်ဈေးကွက် တစ်ခုကို တွေ့သွားပြီး နာရီဝက်အတွင်းမှာတင် ဒေါ်လာ သန်းနှစ်ဆယ်ကျော်တောင် မြတ်သွားတာ..."

ရှူးးး...

ဝမ်ဖန်းချောင်နှင့် အခြားသူများမှာ ထိတ်လန့်စွာဖြင့် အသက်ရှူမှားသွားကြလေ၏။

အဲဒါ အမေရိကန်ဒေါ်လာနော်...

တရုတ်ငွေကြေးနဲ့ဆို ယွမ် သန်း ၁၇၀ တောင်...

သူမ ဘဝတစ်လျှောက်လုံး ကြိုးစားပမ်းစား အလုပ်လုပ်ခဲ့သော်လည်း အခြားသူများ ရှာဖွေနိုင်သည့် ပမာဏ၏ အစိတ်အပိုင်းလေးတစ်ခုကိုပင် ရှာဖွေနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

မနီးမဝေးရှိ VIP အစည်းအဝေးခန်း ကို သူမ မကြည့်ဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ချေ။ အဲဒါ တကယ်ပဲ ချန်ဖုန်းပါလား…

ဒါပေမဲ့...

အခြားတစ်ဖက်မှ ဤမျှလောက် အံ့သြဖွယ်ကောင်းကြောင်း သမီးဖြစ်သူက သူမအား ယခင်က တစ်ခါမှ မပြောပြခဲ့ဖူးချေ။

ဒီချန်ဖုန်းနဲ့ ပတ်သက်ပြီး တကယ်တမ်း ဘာတွေဖြစ်နေလဲဆိုတာကို သိရအောင် သမီးဖြစ်သူနဲ့ စကားပြောဖို့ အချိန်ရှာရမယ်ထင်တယ်။

ရှောင်လန်သည် စကားပြောလေလေ ပို၍ စိတ်လှုပ်ရှားလာလေလေ ဖြစ်၏။

"မစ္စတာချန် အရောင်းအဝယ် လုပ်၊ မလုပ် ခန့်မှန်းကြည့်ပါလား..."

"အို... ရှောင်လန်ရယ်... သိချင်အောင် လုပ်မနေပါနဲ့တော့..."

အခြား လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တစ်ဦးက သူမအား တိုက်တွန်းလိုက်သည်။

ဝမ်ဖန်းချောင်၏ နှလုံးသားမှာလည်း ပြင်းထန်စွာ ခုန်ပေါက်နေခဲ့၏။

"ဟုတ်တယ်... မြန်မြန် ရလဒ်တွေကို ပြောပြပါ..."

"ကောင်းပါပြီ... ကောင်းပါပြီ... ရှင်တို့တွေ ဘယ်လောက်တောင် စိတ်မရှည်ဖြစ်နေကြလဲ ကြည့်ပါဦး..."

ရှောင်လန်က တခစ်ခစ် ရယ်မောလိုက်သည်။

"အဲဒီ မစ္စတာချန် က ဒီလောက်လေး ငွေပမာဏကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ဘူး... ပြီးတော့ သူက အရောင်းအဝယ်လုပ်ဖို့လည်း မလောဘူးလေ..."

"ခုနက ကျွန်မ ထွက်လာတော့ အဲဒီ ကြိုပွိုင့်ဈေးကွက် က တက်နေတုန်းပဲဆိုတာ တွေ့ခဲ့ရတယ်... တက်နှုန်းက နှေးပေမဲ့ လုံးဝ ရပ်မသွားသေးဘူး..."

"ဒီအတိုင်းဆိုရင် သူတို့ အခုချိန်လောက်ဆို အနည်းဆုံး အမေရိကန်ဒေါ်လာ သန်းသုံးဆယ်လောက် ရနေလောက်ပြီ..."

ချီးပဲ...

ဝမ်ဖန်းချောင်၏ နှုတ်ခမ်းများ တုန်ရီသွားခဲ့၏။

အမေရိကန်ဒေါ်လာ သန်းသုံးဆယ်ဆိုသည်မှာ အနည်းဆုံး တရုတ်ယွမ် သန်း ၂၀၀ နှင့် ညီမျှပေသည်။

ဒါဆို သူက အခု ဘီလီယံနာ ဖြစ်နေပြီပေါ့...

သူမ အိပ်မက်မက်နေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ ချန်ဖုန်း၏ မိသားစုနောက်ခံကို သူမ အမြဲတမ်း စိုးရိမ်ပူပန်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

သူမ မနှစ်သက်သောသူက ရုတ်တရက် အခြေအနေ ပြောင်းလဲသွားလိမ့်မည်ဟု ဘယ်သောအခါမှ မထင်မှတ်ထားခဲ့ချေ။

နောက်တစ်ခဏတွင်...

ဝမ်ဖန်းချောင်သည် ဘာတွေဖြစ်နေသည်ကို ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားလေ၏။

"ရှောင်လန်... နင် ကော်ဖီသွားပို့မလို့ မဟုတ်လား... လာပါ... ငါ နင့်ကိုယ်စား သွားပို့ပေးမယ်... ငါလည်း မစ္စတာချန်ကို သိနေလို့ပါ..."

စကားပြောနေစဉ်မှာပင် ရှောင်လန်၏ လက်ထဲမှ ကော်ဖီကို သူမ ရိုးရိုးရှင်းရှင်းပင် ယူလိုက်သည်။ VIP အစည်းအဝေးခန်း ဆီသို့ အလျင်အမြန် လျှောက်သွားလေ၏။

"ဟေ့... ရှင်..."

ရှောင်လန်၏ မျက်နှာတွင် ဒေါသအရိပ်အယောင် အနည်းငယ် ပေါ်လာခဲ့သည်။

ဝမ်ဖန်းချောင်၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ မစ္စတာချန် အား ဖားယားရန်ဖြစ်ကြောင်း လူတိုင်း မြင်တွေ့နိုင်ပေ၏။ သူမ ဒေါသတကြီးဖြင့် ခြေဆောင့်လိုက်ကာ

အလျင်အမြန် လိုက်သွားလိုက်၏။

ဘေးတွင်ရှိနေသော လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်မှာ ဝမ်ဖန်းချောင်၏ ကျောပြင်ကို ကြည့်ရင်း ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေခဲ့သည်။ ခုနကလေးတင် ဝမ်ဖန်းချောင်က သူမသည်

မစ္စတာချန် ကို မသိကြောင်း စောစောက ပြောခဲ့သည် မဟုတ်လော။ အခု ဘယ်လိုလုပ် သိသွားရတာလဲ…

......

VIP အစည်းအဝေးခန်း အတွင်း၌

ဝမ်ဖန်းချောင်သည် မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးကြီးတစ်ခုဖြင့် လျှောက်ဝင်လာခဲ့သည်။

သူမ ရောက်ရှိနေကြောင်း သိစေရန် သူမ၏ အသံကို တမင်တကာ ကျယ်ကျယ်လေး ပြောလိုက်၏။

"ရှောင်ချန်... အန်တီ မင်းအတွက် ကော်ဖီတစ်ခွက် ဖျော်လာတယ်... မင်းအကြိုက်နဲ့ ကိုက်ရဲ့လား မြည်းကြည့်ပါဦး..."

ဘေးတွင်ရပ်နေသော အထွေထွေမန်နေဂျာ ချောင်မု က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

ရုတ်တရက် ဝင်ရောက်လာသော ဝန်ထမ်းအပေါ် အနည်းငယ် မကျေမနပ် ဖြစ်သွားခဲ့၏။ သို့သော် ချန်ဖုန်းအား လေးစားသောအားဖြင့် သူ၏ မကျေနပ်မှုကို အတင်းအကျပ် ဖိနှိပ်ထားကာ ချန်ဖုန်းအား မေးမြန်းလိုက်သည်။

"မစ္စတာချန်... ခင်ဗျားတို့... အချင်းချင်း သိကြတာလား..."

"ကျွန်တော် သူ့ကို မသိဘူး..."

ချန်ဖုန်းက တစ်ချက်လေးတောင် လှည့်မကြည့်ခဲ့ချေ။

အထွေထွေမန်နေဂျာ ချောင်မု ချက်ချင်းပင် ဒေါသထွက်သွားလေ၏။

"မင်းက ဘယ်သူလဲ... ဘယ်သူက မင်းကို အထဲဝင်ခိုင်းတာလဲ... ဒီကနေ ထွက်သွားစမ်း..."

ဝမ်ဖန်းချောင်"အထွေထွေမန်နေဂျာ ချောင်မု... သူက ကျွန်မရဲ့ သမက်ပါ..."

"ဘာ သမက်လဲ... မစ္စတာချန် က ဘယ်သူလဲ... သူနဲ့ ဆက်စပ်ဖို့ မကြိုးစားနဲ့... ရှောင်လန်... သူ့ကို ဒီကနေ ခေါ်ထုတ်သွားစမ်း..."

အကယ်၍ အထွေထွေမန်နေဂျာ ချောင်မု သာ လက်ရှိတွင် ကွန်ပျူတာ မျက်နှာပြင်ကို စိုက်ကြည့်မနေခဲ့ပါက...

သူမကို တိုက်ရိုက် အရေးယူ ဆောင်ရွက်ကောင်း ဆောင်ရွက်သွားပေလိမ့်မည်။

ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ...

"အထွေထွေမန်နေဂျာ ချောင်မု... တောင်းပန်ပါတယ်... တောင်းပန်ပါတယ်..."

အထဲသို့ ပြေးဝင်လာသော ရှောင်လန်က အလျင်အမြန် တောင်းပန်လိုက်ပြီး မည်သည့်စကားမျှ မဆိုဘဲ ဝမ်ဖန်းချောင်အား VIP အစည်းအဝေးခန်း မှ တွန်းထုတ်သွားလေ၏။

အခြားတစ်ဖက်အား အလွန်အမင်း မုန်းတီးသွားခဲ့သည်။

ငါ့အလုပ်တောင် ပြုတ်လုနီးပါး ဖြစ်သွားပြီ...

နှင်ထုတ်ခံရသော ဝမ်ဖန်းချောင်သည်လည်း အတော်လေး နေရခက်သွားခဲ့၏။

သူမက အသံတိုးတိုးဖြင့် ညည်းတွားလိုက်သည်။

"အဲဒါက ဘာများ ကြီးကျယ်နေလို့လဲ... ငါ့ကို ယောက္ခမအဖြစ် ရထားတာကိုက မင်းရဲ့ ဂုဏ်ယူစရာပဲ... ဒါကို မင်းက ငါ့ကို မသိချင်ယောင် ဆောင်နေတယ်ပေါ့လေ..."

သူမသည် အထွေထွေမန်နေဂျာ ချောင်မု ကို အပြစ်မတင်ရဲသဖြင့် သူမ၏ ဒေါသများကို ချန်ဖုန်းအပေါ်သို့သာ ပုံချလိုက်သည်။

ဤအချိန်၌

လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များသည်လည်း အတင်းအဖျင်းစကားများကို နားထောင်ရန် စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် စုရုံးရောက်ရှိလာကြ၏။

"အစ်မဝမ်... ဘာဖြစ်လာတာလဲ... ဘာလို့ အနှင်ထုတ်ခံရတာလဲ..."

"ဟုတ်တယ်... မစ္စတာချန်ကို မသိဘူးလား... အထွေထွေမန်နေဂျာ ချောင်မု က တကယ် ဒေါသထွက်နေပုံပေါ်တယ်နော်..."

"အစ်မဝမ်... ကျွန်မတို့ကို လိမ်နေတာတော့ မဟုတ်ဘူးမလား..."

လူအုပ်ကြီး၏ ဆွေးနွေးပြောဆိုသံများကို ကြားချိန်တွင် ဝမ်ဖန်းချောင် ချက်ချင်းပင် စိတ်လှုပ်ရှားလာခဲ့၏။

"ငါက နင်တို့ကို လိမ်နေတယ်လို့ ဘယ်သူပြောလဲ... ငါ တကယ်ပဲ မစ္စတာချန်ကို သိပါတယ်... သူက ငါ့ရဲ့ သမက်လေ..."

"ဘာ..."

လူတိုင်း ရယ်မောလိုက်ကြသည်။

"မစ္စတာချန် က ဘီလီယံနာ တစ်ယောက်လေ... ဘယ်လိုလုပ် အစ်မရဲ့ သမက် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ..."

"ဟုတ်တယ် အစ်မဝမ်... ကျွန်မတို့ကို နောက်မနေပါနဲ့... မနေ့ကတောင် အစ်မသမီးရဲ့ ရည်းစားက တစ်နှစ်ကို ယွမ်တစ်သန်းရတဲ့ ကုမ္ပဏီတစ်ခုက အဆင့်မြင့် အမှုဆောင်အရာရှိ တစ်ယောက်လို့ ပြောခဲ့သေးတယ်လေ..."

ဘယ်လိုလုပ် ရုတ်တရက် ဘီလီယံနာ ဖြစ်သွားရတာလဲ…

"..."

ဝမ်ဖန်းချောင် ၎င်းတို့နှင့် မငြင်းခုံတော့ချေ။

သူမသည် သမီးဖြစ်သူ ရှန်ချင်ထံသို့ မက်ဆေ့ခ်ျတစ်စောင် တိုက်ရိုက် ပို့လိုက်ပြီး ၎င်းတို့နှစ်ဦး အတူတွဲရိုက်ထားသော ဓာတ်ပုံဟောင်းများကို ပို့ပေးရန် တောင်းဆိုလိုက်၏။

မကြာမီ

ရှန်ချင်က သူမနှင့် ချန်ဖုန်းတို့၏ ဓာတ်ပုံတစ်ပုံကို ပို့ပေးလာခဲ့သည်။ ၎င်းတို့ အတူတွဲရိုက်ထားသော ဓာတ်ပုံဟောင်း အနည်းငယ်ကို သူမ ရှာတွေ့နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

ဝမ်ဖန်းချောင်သည် မေးစေ့ကို မော့ကာ ဓာတ်ပုံကို လူတိုင်းအား ကမ်းပေးလိုက်သည်။

သူမက မောက်မာစွာ ပြောဆိုလိုက်၏။

"ဒါကို မြင်လား... ဒီချန်ဖုန်းက ငါ့သမီးရဲ့ ရည်းစားပဲ... သူတို့ မကြာခင် လက်ထပ်တော့မှာ... သူက ငါ့သမက် မဟုတ်ဘူးလား..."

သေချာ ကြည့်ရှုပြီးနောက် သူသည် မစ္စတာချန် ဖြစ်ကြောင်း လူတိုင်း မှတ်မိသွားကြသည်။

ဘုရားရေ...

အစ်မဝမ်က အရမ်း ကံကောင်းတာပဲ...

သမီးတစ်ယောက် မွေးထားတာက တခြား ဘာနဲ့မှ မလဲနိုင်ဘူးဆိုတာ သေချာတယ်။

အိမ်ထောင်ဖက်ကောင်း တစ်ယောက်ကို ရှာတွေ့ရင် ဘယ်တော့မှ ရုန်းကန်နေစရာ မလိုတော့ဘူး။ ယောက္ခမတောင်မှ ဇိမ်ခံဘဝကို ခံစားနိုင်သေးတယ်။

"အစ်မဝမ်... အစ်မ သမက်ကောင်း တစ်ယောက်ကို ရထားတာပဲ... အစ်မ အောင်မြင်လာတဲ့အခါ ကျွန်မတို့ကို မမေ့နဲ့နော်..."

"ဒါပေါ့... အထွေထွေမန်နေဂျာ ချောင်မု နဲ့ မစ္စတာချန် ရဲ့ ဆက်ဆံရေးအရဆိုရင် သူက အစ်မကို အနည်းဆုံးတော့ မန်နေဂျာ ရာထူးတစ်ခုလောက် ရအောင် လုပ်ပေးသင့်တယ်..."

"ဘယ်သူသိမှာလဲ... တစ်နေ့ကျရင် အစ်မက ကျွန်မတို့ရဲ့ ခေါင်းဆောင် ဖြစ်လာနိုင်တယ်လေ..."

လူတိုင်း၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အားကျနေသော အမူအရာများကို မြင်တွေ့ရချိန်တွင်...

ဝမ်ဖန်းချောင်သည် ထိုဖြစ်စဉ်ကို အပြည့်အဝ နှစ်သက်သဘောကျနေခဲ့၏။

သူမ၏သမီးက ချန်ဖုန်းနှင့် လမ်းခွဲပြီးပြီဆိုသည်ကို သူမ လုံးဝ မေ့သွားပုံရပေသည်။

......

VIP အစည်းအဝေးခန်း အတွင်း၌

စောစောက ဖြစ်ပွားခဲ့သော အသေးအဖွဲ ကိစ္စလေးကို မည်သူကမျှ ဂရုမစိုက်ခဲ့ကြချေ။ အထွေထွေမန်နေဂျာ ချောင်မု သည် ကွန်ပျူတာ မျက်နှာပြင်ပေါ်ရှိ ဂရပ်ဖ်ကို စိုက်ကြည့်နေဆဲ ဖြစ်လေ၏။

အမေရိကန် A-အဆင့် ကော်ဖီ သည် ဖြည်းညင်းစွာ အရှိန်ရလာဆဲ ဖြစ်သည်။

လက်ရှိဈေးနှုန်းသည် တစ်ပေါင်လျှင် ၁၂၃.၇၄ ဒေါ်လာသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်၏။

သူ၏ အတွေ့အကြုံများအရ ဈေးနှုန်းသည် ဤအဆင့်အထိ ပြန်လည်မြင့်တက်လာခြင်းမှာ အတော်လေး ကောင်းမွန်နေပြီဟု သူ ယုံကြည်ထားပေသည်။

လုပ်ဆောင်ရမယ့် အချိန်ရောက်ပြီ...

အထွေထွေမန်နေဂျာ ချောင်မု သည် အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက် ရှူလိုက်ပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် မေးမြန်းလိုက်၏။

"မစ္စတာချန်... ကျွန်တော်တို့ ဆက်စောင့်လို့ မရတော့ဘူး... အခု လုပ်ဆောင်မယ်ဆိုရင် စုစုပေါင်း ဒေါ်လာ ၃၄,၉၅၃,၃၇၅ ရနိုင်ပါတယ်...

ခင်ဗျား ကန့်ကွက်စရာ မရှိဘူးဆိုရင် အခု အရောင်းအဝယ် လုပ်လိုက်ရမလား..."

ဟာသပဲ...

အော်ဒါတစ်ခုတည်းနဲ့ အမေရိကန်ဒေါ်လာ သန်း ၃၀ ကျော်တောင်လေ။ အဲဒါက ယွမ် သန်း ၂၄၀ နဲ့ ညီမျှတယ်...

ဒါမျိုး ကြုံရရင် ဘယ်သူမဆို တိတ်တိတ်လေး ပျော်နေမှာပဲ။

ဘယ်သူကများ ကန့်ကွက်စရာ ရှိမှာလဲ…