အခန်း ၆၆

အခန်း (၆၆) အမျိုးသမီးနှစ်ဦး ယှဉ်ပြိုင်ခြင်း

ရှန်ချင်သည် သူမ၏ အတန်းထဲတွင် သူမ၏ ရုပ်ရည်မှာ အတော်လေး ကောင်းမွန်သည်ဟု ယုံကြည်ထားပေ၏။

သို့သော် သူမ၏ရှေ့ရှိ ရှောင်မန်ချီနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက သူမသည် များစွာ အောက်ကျနေလေသည်။

ချန်ဖုန်းထံမှ ရှန်ယန်းယန်းကို မောင်းထုတ်နိုင်သရွေ့ သူမ၏ ရည်းစားကို ပြန်လည်ရယူနိုင်မည်ဟု အစပိုင်းက သူမ ထင်မှတ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

သို့သော် ယခုအခါတွင် သူမ မှားယွင်းနေကြောင်း ထင်ရှားနေပေသည်။

ရှောင်မန်ချီလည်း ရှိနေသေးတယ်...

ချန်ဖုန်း ချမ်းသာလာချိန်မှစ၍ သူ၏ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အမျိုးသမီးများမှာ ပိုပို၍ လှပလာကြောင်းကို သူမ သတိပြုမိလိုက်လေသည်။

သူတို့အကုန်လုံးက ကျောင်းသူလှလေးတွေနဲ့ နတ်ဘုရားမတွေချည်းပဲ...

ဖိအားက ကြီးမားလွန်းတယ်…

ရှောင်မန်ချီမှာလည်း ဤအခိုက်အတန့်၌ လုံးလုံးလျားလျား ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေခဲ့ပေ၏။

"ရှန်ချင်... နင် အရမ်း တွေးလွန်နေတာလား... ချန်ဖုန်းနဲ့ ငါက အတန်းဖော်တွေပါ... ငါက သူ့ကားကို စီးဖို့တောင် ခွင့်ပြုချက် မရှိဘူးလား..."

"ဒါ့အပြင် သူက နင့်ရဲ့ရည်းစား မဟုတ်တော့ဘူးထင်တယ်..."

"နင်တို့နှစ်ယောက် လမ်းခွဲခဲ့တာ အတော်လေး ကြာပြီလို့ ငါ ကြားထားတယ်..."

"ငါတို့က အတန်းဖော်တွေပဲ ဖြစ်ဖြစ် ဒါမှမဟုတ် ငါတို့ရဲ့ ဆက်ဆံရေးက ရှေ့ဆက်တိုးသွားရင်တောင် နင်နဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ..."

ရှောင်မန်ချီသည် ကျောင်းသူလှလေး တစ်ဦးဖြစ်ပေ၏။

သူမတွင်လည်း သူမ၏ ကိုယ်ပိုင် ဂုဏ်မာန ရှိလေသည်။

သူမသည် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ရှင်းပြလိုက်နိုင်ပေသည်။

သို့သော် သူမက ထိုသို့ လုံးဝ မလုပ်ချင်ခဲ့ချေ။

ရှန်ချင်နှင့် ချန်ဖုန်းတို့အကြောင်းကို သူမ အရင်က ကြားဖူးထားလေ၏။

ရှန်ချင်သည် ရည်းစားဖြစ်သူကို ဆင်းရဲသည်ဟု ထင်ကာ လမ်းခွဲခဲ့ပြီးနောက် လူချမ်းသာတစ်ဦးကို ရှာဖွေခဲ့သည်ဟု ဆိုကြပေသည်။

ထို့ကြောင့် သူမသည် ချန်ဖုန်းဘက်မှ ရပ်တည်ပေးချင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

"နင်..."

ရှန်ချင်မှာ အနည်းငယ် စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်သွားပြီး ပြန်လည်ချေပလိုက်သည်။ "ချန်ဖုန်းနဲ့ ငါက လမ်းခွဲပြီးတော့ကော ဘာဖြစ်လဲ... အနှေးနဲ့အမြန် ငါ သူ့ကို ပြန်ရအောင် ယူမှာပဲ..."

"အဲဒါက အနာဂတ်ကိစ္စလေ... အနည်းဆုံးတော့ အခုအချိန်မှာ သူက နင့်ရည်းစား မဟုတ်ဘူး..."

ရှောင်မန်ချီက ပြုံးလိုက်ပြီး ရုတ်တရက် လက်ဆန့်ထုတ်ကာ ချန်ဖုန်း၏ လက်မောင်းကို ကိုင်လိုက်၏။ "ဒါ့အပြင် နင်က ဘာကိုယုံကြည်ပြီး သူ့ကို ပြန်ရနိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလဲ... နင်က ငါ့ထက် ပိုလှတယ်လို့ ထင်နေတာလား..."

"ရှန်ယန်းယန်းထက်ရော ပိုလှတယ်လို့ ထင်နေသေးတာလား..."

"..."

ရှန်ချင်မှာ စကားပြောစရာမဲ့ ဖြစ်သွားလေ၏။

ဟုတ်တယ်လေ...

သူမတွင် ရှောင်မန်ချီ၏ ခြေတံရှည်များ မရှိသလို ရှန်ယန်းယန်း၏ ဆွဲဆောင်မှုမျိုးလည်း မရှိချေ။

ရုပ်ရည်ပိုင်းတွင် သူမ လုံးဝ မယှဉ်ပြိုင်နိုင်ပေ။

ခံစားချက်တွေနဲ့ ပတ်သက်ပြီးတော့လား...

၎င်းတို့ လမ်းခွဲပြီးချိန်မှစ၍ ချန်ဖုန်းသည် သူမအပေါ်တွင် ခံစားချက်မရှိတော့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်ရာ သူမနှင့် ဆက်ဆံရေးတစ်ခု ဖြစ်လာရန်မှာ ပို၍ပင် မဖြစ်နိုင်တော့ချေ။

"သွားကြရအောင်..." ချန်ဖုန်းက အတွေးလွန်နေသော ရှန်ချင်ကို လျစ်လျူရှုလိုက်ပြီး ရှောင်မန်ချီကို ဆွဲခေါ်ကာ ကားပါကင်မှ ထွက်ခွာသွားလေသည်။

ကျန်ရှိသော လမ်းတစ်လျှောက်လုံး သူတို့နှစ်ဦးစလုံး စကားမပြောခဲ့ကြချေ။

ရှောင်မန်ချီက မသိစိတ်မှ သူမ၏ လက်မောင်းကို ရုတ်ဖယ်လိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် နီရဲနေခဲ့၏။ "အင်း... ငါက နင့်ကို သူ့ဆီကနေ လွတ်မြောက်အောင် ကူညီပေးချင်ရုံပါ... နင် ငါ့ကို အပြစ်မတင်ဘူး မဟုတ်လား..."

"သေချာပေါက် အပြစ်မတင်ပါဘူး..." ချန်ဖုန်းက ထူးဆန်းသော အမူအရာဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။ "သူမနဲ့ စကားပြောပြီး အချိန်ဖြုန်းနေစရာ မလိုဘူးလို့ ငါ ထင်လို့ပါ... ခွေးတစ်ကောင်က နင့်ကို ကိုက်ရင် နင်က သူ့ကို ပြန်ကိုက်မှာလား..."

"အော်... အခု နင်က ပြန်ကိုက်တဲ့သူ ဖြစ်နေပြီပေါ့..." ရှောင်မန်ချီက ရယ်မောလိုက်ပြီးနောက် ပြောလိုက်၏။ "နင် ငါ့ကို ကတိပေးထားတာ မမေ့နဲ့နော်..."

"ဘာကတိလဲ..."

"ကောင်းပြီ... နင်က ငါ့ကို နောက်နေတာပဲ..."

ရှောင်မန်ချီက ခါးထောက်ကာ ဒေါသတကြီး နှာမှုတ်လိုက်သည်။ "ယင်ယန် အပ်ကိုးချောင်း ကို သင်ပေးမယ်လို့ နင် ငါ့ကို ကတိပေးထားတာလေ... ဘာလဲ... အခု နင်က ကတိဖျက်တော့မလို့လား..."

"မဟုတ်ပါဘူး... မဟုတ်ပါဘူး..."

ထိုအချိန်မှသာ ချန်ဖုန်းသည် ယခင်က သူပြောခဲ့သည့်စကားကို သတိရသွားပြီး ခြောက်ကပ်စွာ ရယ်မောလိုက်၏။ "ငါက တခြားကိစ္စတွေကို ကတိဖျက်ချင် ဖျက်မိမှာပါ... ဒါပေမဲ့ ဒီကိစ္စကို ဘယ်လိုလုပ် ကတိဖျက်ရဲမှာလဲ... စိတ်မပူပါနဲ့... ငါ အားတဲ့အချိန်ကျရင် နင့်ကို သေချာပေါက် သင်ပေးပါ့မယ်..."

"အဲဒါကမှ ပိုကောင်းတာပေါ့..." ရှောင်မန်ချီက သူမ၏ ချစ်စရာ လက်သီးဆုပ်လေးကို ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်သည်။

ချန်ဖုန်း၏ ကတိကို ရရှိပြီးနောက်

ထိုအချိန်မှသာ သူမ ထွက်ခွာသွားလေ၏။

ချန်ဖုန်း အဆောင်သို့ ပြန်လာစဉ် လမ်းတွင် သူ၏ အခန်းဖော် ယန်ချီ နှင့် ဆုံတွေ့ခဲ့ပေသည်။

"တတိယညီ... အခုလေးတင် လူမှုသိပ္ပံမေဂျာက ရှောင်မန်ချီ နဲ့အတူ မင်းကို ငါ မြင်လိုက်သလိုပဲ..."

"ပိုပြီး ယုံကြည်မှု ရှိစမ်းပါ... 'သလိုပဲ' ဆိုတာကို ဖယ်လိုက်..."

ချန်ဖုန်းက မောက်မာသောမျက်နှာဘေးဖြင့် ခေါင်းကိုမော့လိုက်လေ၏။

ယန်ချီက အံ့အားသင့်စွာဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ချီးပဲ... မဖြစ်နိုင်တာ... မင်းက ရှန်ယန်းယန်း နဲ့ ပတ်သက်နေတာ တစ်ပိုင်းရှိသေးတယ်... အခု ဘယ်လိုလုပ် ကျောင်းသူလှလေး ရှောင်မန်ချီ နဲ့ပါ ပတ်သက်နေရတာလဲ..."

"တတိယညီ... ဒါက မတရားဘူးလေ... မင်းက ကျောင်းသူလှလေး လေးဦး စလုံးကိုပါ ဆွဲဆောင်ဖို့ ရည်ရွယ်ထားတာလား..."

"အနည်းဆုံးတော့ ငါတို့အတွက် တစ်ယောက်လောက် ချန်ထားပေးပါဦး..."

"ကောင်းပါပြီ... ကောင်းပါပြီ..." ချန်ဖုန်းမှာလည်း စကားပြောစရာမဲ့ ဖြစ်သွား၏။ "တကယ်လို့ မင်းတို့က ကောင်မလေးတစ်ယောက်ယောက်ကို တကယ် လိုက်ချင်တယ်ဆိုရင် မြန်မြန်လုပ်ကြ... မကြာသေးခင်က ငါက အမျိုးသမီးတွေနဲ့ ပတ်သက်ပြီး အရမ်း ကံကောင်းနေတာ... ဒါကြောင့် မင်းတို့ နောက်ကျသွားရင် အခွင့်အရေးတွေ လက်လွတ်သွားရလိမ့်မယ်..."

"ဟီးဟီး..." ယန်ချီသည် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် ကန့်သတ်ချက်များကို သိရှိထားလေသည်။

ဤအရာများသည် အဓိပ္ပာယ်မရှိသော စကားများသာ ဖြစ်ပြီးနောက် သူက တည်ကြည်လေးနက်စွာ ပြောဆိုလိုက်၏။ "တတိယအစ်ကို... ငါ ရုတ်တရက် တစ်ခုခုကို သတိရသွားတယ်... ပြီးခဲ့တဲ့ နှစ်ရက်လောက်က မင်း ဆိုရှယ်မီဒီယာပေါ်မှာ ရေပန်းစားနေခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား..."

"အဲဒီ တိုက်ခိုက်တဲ့ ဗီဒီယိုကို ငါလည်း ကြည့်ပြီးပြီ... တကယ် အံ့သြဖို့ကောင်းတာပဲ... မင်း ဒီလောက် အံ့သြဖို့ကောင်းမယ်လို့ ငါ တစ်ခါမှ မသိခဲ့ဘူး... ငါ့ကိုရော သင်ပေးလို့ ရမလား..."

"လိုရင်းကိုသာ ပြောစမ်းပါ..."

"အင်း... ဒီလိုပါ... ရေပန်းစားနေတဲ့ အကြောင်းအရာက နာရီဝက်တောင် မပြည့်ခင် ရုတ်တရက် ဖြုတ်ချခံလိုက်ရပြီး အခု အဲဒီဗီဒီယိုကို ဘယ်နေရာမှာမှ ရှာမတွေ့တော့ဘူးလေ..."

ဒီအကြောင်းပြောရမယ်ဆိုရင်…

ယန်ချီက နီးကပ်စွာ မှီလာပြီး ချန်ဖုန်း၏ ပခုံးကိုဖက်ကာ ပြုံးလျက် ပြောဆိုလိုက်သည်။ "ရိုးရိုးသားသား ပြောရရင် မင်းက ပုန်းကွယ်နေတဲ့ ဒုတိယမျိုးဆက် သူဌေးသားလား... မင်းမိသားစုမှာ အဆက်အသွယ်တွေ အများကြီး ရှိရမယ် မဟုတ်လား..."

ယေဘုယျအားဖြင့် ကြီးမားသော အင်အား မရှိဘဲနဲ့ ထိပ်တန်း ရေပန်းစားမှု စာရင်းကနေ နာရီဝက်အတွင်း အကြောင်းအရာတစ်ခုကို ဖြုတ်ချဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ဘူးလေ…

"ဟင်..." ချန်ဖုန်းမှာ အနည်းငယ် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားခဲ့၏။

ဤကိစ္စအကြောင်းကို သူ တကယ်ပင် မသိခဲ့ချေ။

ယန်ချီက ဆက်ပြောသည်။ "မငြင်းပါနဲ့တော့... ကျောင်းက ပါဂါနီ က မင်းပိုင်တာလို့ ငါ ကြားထားတယ်... မင်းက ငါတို့ကို ဒီလောက် အကြာကြီး ဖုံးကွယ်ထားခဲ့တာပဲ..."

"ငါက တကယ် ဒုတိယမျိုးဆက် သူဌေးသား မဟုတ်ပါဘူး..." ချန်ဖုန်းက ကားသော့တစ်ချောင်းကို ဖြည်းညင်းစွာ ထုတ်ယူလိုက်၏။ "ပြီးတော့ အခု ငါမောင်းနေတဲ့ကားက ပါဂါနီ မဟုတ်ဘူး... လမ်ဘော်ဂီနီ ဗီနီနို ပဲ..."

ချီးပဲ...

ကားသော့ကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် ယန်ချီ လုံးလုံးလျားလျား အံ့အားသင့် မှင်တက်သွားလေတော့သည်။

သူက ကားမဝယ်နိုင်သော်လည်း ၎င်း၏ တန်ဖိုးကို သူ သိရှိထားပေ၏။

ယွမ် သန်း ၉၀ ကျော်တောင်...

စားပွဲပေါ်မှာ မင်းရဲ့ ကားသော့လေး တင်ထားလိုက်ရုံနဲ့တင် ဘယ်လို မိန်းကလေးမျိုးကို မဆွဲဆောင်နိုင်ဘဲ နေမှာလဲ…

ယခုအခါ ချန်ဖုန်းက မိန်းကလေးများကြားတွင် အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ နာမည်ကြီးနေသနည်းဆိုတာကို သူ နောက်ဆုံးတွင် နားလည်သွားခဲ့လေပြီ။

"မင်း ဘဏ်ဓားပြတိုက်ခဲ့တာလား ကောင်လေး..."

"မင်းသာ ဘဏ်ဓားပြတိုက်တဲ့ကောင်..." ချန်ဖုန်းက စိတ်တိုစွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။ "ဘာမှ အံ့သြစရာ ဘာမှမရှိပါဘူး... မကြာသေးခင်က ငါ ကြိုပွိုင့်တွေ ဝယ်ပြီး ပိုက်ဆံ နည်းနည်း မြတ်သွားလို့ပါ..."

ပိုက်ဆံ နည်းနည်း မြတ်တယ် ဟုတ်လား...

ယန်ချီ၏ နှုတ်ခမ်းများ တွန့်ကွေးသွားလေ၏။

မင်းက ပိုက်ဆံနဲ့ ပတ်သက်ပြီး နားလည်မှု လွဲနေပုံရတယ်…

......

ကျိုတို စစ်ဘက်ဆိုင်ရာဌာန (လျှို့ဝှက်စခန်း) ၏ အထက်တွင်။

ရဟတ်ယာဉ်တစ်စီး ဖြည်းညင်းစွာ ပျံတက်သွားပြီး ၎င်း၏ ခရီးဆုံးမှာ ပေ့ဟူမြို့ ဖြစ်ပေသည်။

ကျန်းထျန်ရှန်းသည် အလယ်တွင် ထိုင်နေပြီး သူ၏ လက်ချောင်းများက ဒူးကို ညင်သာစွာ ခေါက်နေခဲ့၏။ "ရေပန်းစားနေတဲ့ အကြောင်းအရာကိစ္စ ဘယ်လိုနေလဲ..."

သူ၏ဘေးရှိ ဟွမ်ဇီက အလျင်အမြန် ပြောဆိုလိုက်သည်။ "စိတ်မပူပါနဲ့ ဝန်ကြီးကျန်း... သက်ဆိုင်ရာ ဌာနတွေကို ကျွန်တော်တို့ ဆက်သွယ်ပြီးပါပြီ... ချန်ဖုန်း နဲ့ ပတ်သက်ပြီး ရေပန်းစားနေတဲ့ အကြောင်းအရာတွေ အကုန်လုံးကို ဖြုတ်ချပြီးပါပြီ..."

"ဗီဒီယိုကိုလည်း ဖြုတ်ချလိုက်ပါပြီ... အွန်လိုင်းပေါ်မှာ ရှာတွေ့ဖို့ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်တော့ပါဘူး..."

"ချန်ဖုန်း ကို ထိပ်တန်း ရေပန်းစားမှု စာရင်းကနေ ဖြုတ်ချလိုက်ပြီးကတည်းက သူ့အပေါ် စိတ်ဝင်စားမှုတွေလည်း အများစု ငြိမ်သက်သွားပါပြီ..."

"ကောင်းတယ်..." ကျန်းထျန်ရှန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။ "အခု မီဒီယာတွေရဲ့ အခြေအနေကရော ဘယ်လိုရှိလဲ..."

"အထက်ကနေ ဖိအားပေးပြီးနောက် ဒေသတွင်း မီဒီယာတွေကလည်း ဒါနဲ့ ပတ်သက်ပြီး သတင်းဖော်ပြတာကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီလို့ အကြောင်းကြားထားပြီးပါပြီ..."

"အရမ်းကောင်းတယ်... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ချန်ဖုန်း က စစ်ဘက်ဆိုင်ရာဌာန ကို ဝင်ရောက်လာတော့မှာဆိုတော့ သူ့ရဲ့ အချက်အလက်တွေကို အများပြည်သူသိအောင် အရမ်းကြီး ဖွင့်ချထားလို့ မဖြစ်ဘူးလေ..."

"အွန်လိုင်းပေါ်မှာ ဆက်ပြီး စုံစမ်းစစ်ဆေးနေပါ... သူ့အတွက် ဆိုးကျိုးဖြစ်စေမယ့် ဘယ်လို အချက်အလက်မျိုးကိုမဆို ချက်ချင်း ရှာဖွေဖော်ထုတ်ရမယ်..."

"နားလည်ပါပြီ..." ဟွမ်ဇီက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ဝန်ကြီးကျန်း... နောက်ထပ် တစ်နာရီဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ ပေ့ဟူမြို့ ကို ရောက်ပါတော့မယ်... ခဏလောက် အနားယူဦးမလား... ရောက်ရင် ကျွန်တော် နှိုးလိုက်ပါ့မယ်..."

"မလိုပါဘူး..." ကျန်းထျန်ရှန်းက သူ၏ လက်ချောင်းများဖြင့် ဒူးကို ဆက်လက်ခေါက်နေခဲ့၏။

အကြောင်းပြချက် တစ်ခုခုကြောင့် သူ အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်ကို ခံစားနေရပေသည်။