အခန်း ၅၂၈

အခန်း (၅၂၈) - တောအုပ်အတွင်းက ထူးဆန်းသော အရိပ်များ

မိမိ၏ ရှေ့တည့်တည့်တွင် ပေါ်လာပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်း လည်ပတ်နေဆဲဖြစ်သော ခရမ်းနက်ရောင် ဝဲဂယက်ကြီးကို စိုက်ကြည့်လိုက်ရင်း ရွှီရှင်းသည် စိတ်ထဲ၌ အတော်လေး စိတ်သက်သာရာရသွားခဲ့၏။

နောက်ဆုံးတော့...

နောက်ဆုံးတော့ အောင်မြင်စွာ ချိတ်ဆက်နိုင်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"ဒီခရမ်းနက်ရောင် ဝဲဂယက်ကြီးက..."

ကျောက်ရှောင်ချွမ်းနှင့် ဝမ်လေ့တို့ နှစ်ဦးစလုံး မျက်လုံးပြူးသွားကြ၏။

သူတို့အတွက် ဤကဲ့သို့သော ဝဲဂယက်မျိုးသည် ပထမဆုံး မြင်ဖူးခြင်းတော့ မဟုတ်ပေ။

"ဒါက... ဆီးနှင်းတောင်ထိပ်နဲ့ တောင်ခြေကြား အပြန်အလှန် သွားလာဖို့ အသုံးပြုခဲ့တဲ့ ဝဲဂယက်ကြီးနဲ့ တစ်ပုံစံတည်း တူနေတာ မဟုတ်ဘူးလား။"

"ဟုတ်တယ်။ ငါ့ရဲ့ ကူးပြောင်းစက်က ထွက်လာတဲ့ ဝဲဂယက်ကလည်း အဲဒါနဲ့ အမျိုးအစားတူတယ်။"

ရွှီရှင်းက အနည်းငယ် နောက်ဆုတ်လိုက်ရင်း အေးအေးဆေးဆေး ရှင်းပြလိုက်ပေသည်။

၎င်းတို့ပတ်လည်ရှိ ကပ်ပါးသစ်ပင်အိမ် လေးလုံးအနက် သစ်ပင်အိမ် နှစ်လုံး၏ ပြတင်းပေါက်များမှ အမျိုးသားတစ်ဦးနှင့် အမျိုးသမီးတစ်ဦးက ခေါင်းပြူထွက်လာကြပြီး ၎င်းတို့ တပ်ဆင်ထားသော ကူးပြောင်းစက် ရှိရာသို့ စူးစမ်းစွာ ကြည့်နေကြ၏။

ဆံပင်တိုတိုနှင့် အမျိုးသမီးငယ်လေးက စိတ်မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ အောက်သို့ လှမ်းအော်မေးလိုက်လေသည်။

"အစ်ကိုလုံရေ... နင်တို့ အောက်မှာ ဘာတွေလုပ်နေကြတာလဲဟင်။"

သူမသည် ယခင်က ဝမ်ကွေ့ရှင်းနှင့် ချင်ယွန်လုံ ညီအစ်ကိုတို့၏ ကူညီမှုဖြင့် ဤနေရာသို့ ဘေးကင်းစွာ ရောက်လာခဲ့သော နယ်မြေ ၁၈၈ မှ ရှင်ကျန်သူတစ်ဦး ဖြစ်လေသည်။

ယခုအခါ သူမသည် ဝမ်ကွေ့ရှင်း၏ သစ်ပင်အိမ်နယ်မြေအတွင်း နေထိုင်နေသော်လည်း ချင်ယွန်လုံနှင့် ချင်ယွန်ဟုတို့ ညီအစ်ကိုနှစ်ဦးနှင့်တော့ အတော်လေး ရင်းနှီးနေပြီး ဖြစ်သည်။

"ဟားဟား... ကူးပြောင်းစက်ကို တပ်ဆင်နေတာပါ။"

ချင်ယွန်လုံက ရယ်မောရင်း ပြန်ဖြေလိုက်၏။

"မကြာခင် နင်တို့အားလုံးလည်း ဒီဟာကို အသုံးပြုပြီး ဝေးတဲ့နေရာတွေကို တယ်လီပို့လုပ်ပြီး သွားလာနိုင်တော့မှာပါ။"

"တယ်လီပို့ လုပ်နိုင်မယ် ဟုတ်လား"

ထိုအမျိုးသားက အံ့ဩတကြီး အော်လိုက်၏။

"ဒါက တကယ်ပဲ တယ်လီပို့တံခါးပေါက်ကြီးလား။ ဒါဆိုရင် အခု အသက်ဝင်လာတဲ့ တယ်လီပို့စနစ်နဲ့လည်း ဆက်စပ်နေတာပေါ့"

အမျိုးသမီးငယ်လေးကလည်း မျက်လုံးပြူးလျက် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ မေးလိုက်ပြန်သည်။

"ဟုတ်တာပေါ့ဗျာ။"

ချင်ယွန်လုံက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ပြုံးလျက် ၎င်းတို့နှစ်ဦးအား ရွှီရှင်းနှင့် မိတ်ဆက်ပေးလိုက်၏။

"ဒီအစ်ကိုကြီးကတော့ မိုင်ထောင်ချီ ဝေးတဲ့နေရာကနေ ဒီကို တယ်လီပို့စနစ်နဲ့ ရောက်လာခဲ့တဲ့ ရွှီရှင်းပဲ။ သူ့နာမည်ကိုတော့ ငါ သီးသန့် မိတ်ဆက်ပေးနေဖို့တောင် မလိုတော့ဘူး ထင်တယ်။"

"...ဟာ"

"ရွှီ... ရွှီရှင်း ဟုတ်လား"

"ဘုရားရေ... တကယ်ကြီး ရွှီရှင်းလားရှင်"

၎င်းတို့နှစ်ဦးစလုံး နေရာမှာတင် မှင်သက်သွားကြ၏။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ လက်ရှိ မိမိတို့ရှေ့တွင် ရပ်နေသော ဤလူငယ်သည် ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ အမှတ်စာရင်း၏ ထိပ်ဆုံးနေရာကို အမြဲတမ်း ဆုပ်ကိုင်ထားနိုင်ခဲ့ပြီး ရှင်ကျန်သူများအကြား ဒဏ္ဍာရီဆန်သော ထိပ်တန်းအင်အားရှင် ရွှီရှင်း ကိုယ်တိုင် ဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ရွှီရှင်းကတော့ လက်ပတ်နာရီပေါ်ရှိ ဖန်တီးမှုစနစ်ကို ဖွင့်ကာ အချက်အလက်များကို ကြည့်ရှုနေခဲ့၏။

သူသည် လက်ရှိ ရှိနေကြသော လူတိုင်းအတွက် တယ်လီပို့ခွင့်ပြုချက် လက်ပတ်များကို ကြိုတင် ဖန်တီးပေးရန် ပြင်ဆင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုသို့မှသာ ၎င်းတို့အားလုံးသည် ဤတယ်လီပို့တံခါးကို လွတ်လပ်စွာ အသုံးပြုနိုင်မည့် အခွင့်အရေးကို ရရှိကြမည် ဖြစ်သည်။

စနစ်ကို ဆက်လက် လုပ်ဆောင်နေစဉ်အတွင်း ရွှီရှင်းက ခေါင်းမော့ကာ အပေါ်ဘက်ရှိ ၎င်းတို့နှစ်ဦးကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး ပြုံးလျက်"နှစ်ယောက်လုံး မင်္ဂလာပါဗျာ"ဟု နှုတ်ဆက်လိုက်၏။

"ဘုရားရေ... ဆရာကြီးရွှီရှင်းက ငါ့ကို တိုက်ရိုက် နှုတ်ဆက်လိုက်တာ ဟုတ်လား"

"ငါ... ငါ အခုပဲ အောက်ကို ဆင်းလာခဲ့တော့မယ်"

"ဟုတ်တယ်ဗျို့ ငါတို့ အခုပဲ ဆင်းလာခဲ့ပါ့မယ်"

ထိုစကားများကို ပြောပြီးသည်နှင့် အမျိုးသားနှင့် အမျိုးသမီး နှစ်ဦးစလုံး သစ်ပင်အိမ်ပေါ်မှ အလျင်အမြန် ဆင်းလာကြပြီး ရွှီရှင်းတို့ ရှိနေရာသို့ အပြေးအလွှား ရောက်လာကြတော့သည်။

"ဒီတစ်ယောက်ကတော့ ကျောက်ရှောင်ချွမ်း ပါ။"

ရွှီရှင်းက ဘေးမှနေ၍ ဆက်လက် မိတ်ဆက်ပေးလိုက်၏။

"သူ့နာမည်ကိုလည်း နင်တို့ ကြားဖူးပြီးသား ဖြစ်မယ် ထင်တယ်။"

"ကြားဖူးတာပေါ့ဗျာ"

၎င်းတို့နှစ်ဦးစလုံး ခေါင်းကို အဆက်မပြတ် ညိတ်ပြလိုက်ကြ၏။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ ကျောက်ရှောင်ချွမ်း၏ အမည်မှာ လက်ရှိအချိန်ထိ ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ အမှတ်စာရင်း၏ ထိပ်ဆုံးငါးယောက်အတွင်း ရပ်တည်နေဆဲ ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

၎င်းတို့နှစ်ဦး၏ စိတ်ထဲတွင်တော့ စူးစမ်းရှာဖွေသူများ အဖွဲ့ထဲမှ ထိပ်တန်းအင်အားရှင်များနှင့် လူကိုယ်တိုင် တွေ့ဆုံရခြင်းမှာ ဤမျှအထိ လွယ်ကူလိမ့်မည်ဟု လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ကြပေ။

မိမိတို့အနေဖြင့် အိမ်ထဲ၌ အေးအေးဆေးဆေး ထိုင်နေခဲ့ကြရုံမျှဖြင့်ပင် ကမ္ဘာပေါ်တွင် အဆင့်တစ်နေရာ၌ ရပ်တည်နေသော ထိပ်တန်းစွမ်းအားရှင်နှင့် အဆင့်ငါးအတွင်း ဝင်ရောက်နေသော စွမ်းအားရှင်နှစ်ဦးစလုံးက မိမိတို့ရှိရာ နယ်မြေဆီသို့ ကိုယ်တိုင် လာရောက်လည်ပတ်ခဲ့ကြသည် မဟုတ်ပါလား။

ရွှီရှင်းသည် ချင်ယွန်လုံ၊ ချင်ယွန်ဟုနှင့် ကျောက်ရှောင်ချွမ်းတို့ သုံးဦးအတွက် တယ်လီပို့ခွင့်ပြုချက် လက်ပတ်များကို အစောကြီးကတည်းက ဖန်တီးပြီးသား ဖြစ်သည်။

သူ ဖန်တီးပေးလိုက်သော လက်ပတ်များ၏ အရည်အသွေးမှာ အပြာရောင်အဆင့် ဖြစ်နေသောကြောင့် ၎င်းတို့အနေဖြင့် တယ်လီပို့အမှတ်အသား၏ ချိတ်ဆက်ထားသော တည်နေရာအားလုံးကို မိမိတို့ စိတ်ကြိုက် အချိန်မရွေး ပြောင်းလဲနိုင်ကြမည် ဖြစ်၏။

လက်ရှိတွင် ဤတယ်လီပို့အမှတ်အသား၌ သံမဏိတိုင်ကြီး ငါးတိုင်သာ ရှိနေသေးသည်။

ဆိုလိုသည်မှာ ၎င်းသည် တစ်ချိန်တည်းတွင် တည်နေရာ ငါးခုနှင့်သာ ချိတ်ဆက်ထားနိုင်မည် ဖြစ်၏။

သို့သော် လက်ရှိအချိန်၌ စူးစမ်းရှာဖွေသူများ အဖွဲ့ထဲတွင် စုစုပေါင်း ကိုးယောက်အထိ ရှိနေပြီ ဖြစ်ရုံသာမက နောင်အခါတွင်လည်း ဤအရေအတွက်သည် ပိုတိုးလာဦးမည်မှာ သေချာလှပေသည်။

ထို့ကြောင့် အဖွဲ့ဝင်တိုင်းအနေဖြင့် တယ်လီပို့ချိတ်ဆက်မည့် တည်နေရာများကို မိမိတို့ဘာသာ လွတ်လပ်စွာ ပြောင်းလဲနိုင်စွမ်း ရှိထားရန် လိုအပ်ပေသည်။

"နင်တို့နှစ်ယောက်က ဘာဖြစ်လို့ ဒီလောက်တောင် စိတ်လှုပ်ရှားနေကြတာလဲ။"

ရွှီရှင်းက မိမိကို စိတ်လှုပ်ရှားစွာ စိုက်ကြည့်နေကြသော အမျိုးသားနှင့် အမျိုးသမီးနှစ်ဦးကို တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး ပြုံးကာ ပြောလိုက်၏။

"ဝမ်ကွေ့ရှင်းရဲ့ အင်အားနဲ့ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းကလည်း ငါ့ထက် အများကြီး နိမ့်ကျနေတာမျိုး မဟုတ်ပါဘူး။"

"အဲဒါကတော့ လုံးဝ မတူဘူးလေ ဆရာကြီးရာ"

ထိုအမျိုးသားက မျက်နှာတစ်ခုလုံး စိတ်လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် ချက်ချင်း အော်ပြောလိုက်၏။

"ငါတို့ ရှင်ကျန်သူတွေ ဒီကမ္ဘာထဲကို ရောက်လာပြီးကတည်းက အခုချိန်ထိ ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ အမှတ်စာရင်းမှာရော နယ်မြေအလိုက် အမှတ်စာရင်းမှာပါ အဆင့်တစ်နေရာကို အမြဲတမ်း ဆုပ်ကိုင်ထားနိုင်ခဲ့တဲ့ ဂန္ထဝင်ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက်ပဲလေ"

ထိုအမျိုးသမီးငယ်လေးကလည်း ခေါင်းကို အားပါးတရ ညိတ်ပြလိုက်၏။

ယခုအချိန်၌ သူမ၏ ခံစားချက်မှာ မိမိ အလွန် အားကျနှစ်သက်ခဲ့ရသော ထိပ်တန်းအနုပညာရှင်တစ်ဦး သို့မဟုတ် အိုင်ဒေါတစ်ဦးနှင့် လူကိုယ်တိုင် တွေ့ဆုံလိုက်ရသလို ဖြစ်နေခဲ့၏။

ထို့အပြင် ပို၍ အရေးကြီးသည်မှာ မိမိ စိတ်ကူးထဲတွင် အကြိမ်ကြိမ် ပုံဖော်ခဲ့ဖူးသော ထိုထိပ်တန်းအင်အားရှင်၏ ပုံရိပ်သည် လက်တွေ့၌ မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ မျှော်လင့်ထားသည်ထက်ပင် ပိုပြီး ခန့်ညားနေခဲ့ခြင်းပင်။

ထို့ကြောင့် သူမသည် စိတ်လှုပ်ရှားလွန်းသဖြင့် စကားပင် ကောင်းကောင်း မပြောနိုင်တော့ဘဲ ခေါင်းကိုသာ အဆက်မပြတ် ညိတ်ပြနေမိတော့၏။

"ဟားဟား... အစ်ကိုရှင်းရဲ့ အင်အားနဲ့ ကျော်ကြားမှုကတော့ ငါတို့အားလုံးထက် အများကြီး သာလွန်နေတာ အမှန်ပဲဗျာ။"

ကျောက်ရှောင်ချွမ်းက ဘေးမှနေ၍ အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်၏။

"ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင်တောင် တယ်လီပို့စနစ် ချိတ်ဆက်အောင်မြင်သွားတဲ့ ပထမဆုံးအချိန်မှာ အစ်ကိုရှင်းကို လူကိုယ်တိုင် တွေ့ချင်စိတ်ကို မထိန်းနိုင်တော့လို့ ဒီနယ်မြေဆီ ချက်ချင်း တယ်လီပို့လုပ်ပြီး ရောက်လာခဲ့တာ။"

"ကဲပါ... နင်တို့တွေ ငါ့ကို ဒီလောက်ကြီး မြှောက်မနေကြပါနဲ့ဦး။"

ရွှီရှင်းက မတတ်သာသလို ပြုံးရင်း ခေါင်းခါလိုက်၏။

ထို့နောက် သူ ဖန်တီးပြီးသွားသော တယ်လီပို့ခွင့်ပြုချက် လက်ပတ်များကို ကျောက်ရှောင်ချွမ်းနှင့် အခြားသူများထံ တစ်ခုချင်းစီ လွှဲပြောင်းပေးလိုက်ရင်း

"ရော့... ဒါတွေက တယ်လီပို့ခွင့်ပြုချက် လက်ပတ်တွေပဲ။"

"ဒီလက်ပတ် မရှိဘူးဆိုရင် တယ်လီပို့အမှတ်အသားကိုရော၊ ဒီဝဲဂယက်တံခါးကိုပါ အသုံးပြုနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။"

"ဒါကြောင့် သေချာသိမ်းထားကြ။ လမ်းမှာ ပျောက်သွားရင် ပြဿနာတက်လိမ့်မယ်"ဟု သတိပေးလိုက်၏။

"အထူးခွင့်ပြုချက် လက်ပတ် ဟုတ်လား..."

"ဟင်... ဒီပေါ်မှာ ငါတို့ရဲ့ နာမည်တွေ ပါနေရုံတင်မကဘဲ ငါ့ရဲ့ ပုံသေးလေးတောင် ပါနေတာပါလား"

ကျောက်ရှောင်ချွမ်းသည် စိတ်ဝင်စားသွားဟန်ဖြင့် မိမိလက်ထဲရှိ လက်ပတ်ကို အရှေ့အနောက် လှည့်ကြည့်ရင်း အသေးစိတ် စတင်လေ့လာနေမိသည်။

ရွှီရှင်းသည်လည်း တယ်လီပို့ခွင့်ပြုချက် လက်ပတ်၏ အသုံးပြုပုံများနှင့် ကူးပြောင်းစက် ကို နောင်တွင် မည်သို့ အသုံးပြုရမည်ဆိုသော အခြေခံစည်းမျဉ်းများအားလုံးကို လူတိုင်းအား အသေးစိတ် ရှင်းပြပေးလိုက်၏။

၎င်းတို့အားလုံး သဘောတရားများကို သေချာနားလည်သွားကြပြီးနောက်မှသာ တယ်လီပို့အမှတ်အသား အနီးသို့ တိုးကပ်သွားကြပြီး မိမိတို့ဘာသာ လက်တွေ့ စမ်းသပ်မှုများကို စတင်လုပ်ဆောင်ကြည့်လိုက်ကြတော့သည်။

ထို့နောက်တွင်မှ ရွှီရှင်းက မိမိရှေ့တွင် ရပ်နေကြဆဲဖြစ်ပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေသော အားပေးသူနှစ်ဦးဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ကာ"ဒါနဲ့... နင်တို့နှစ်ယောက်ရဲ့ နာမည်တွေကို ဘယ်လိုခေါ်ရမလဲ"ဟု မေးလိုက်၏။

"အား... ဟင်"

"ဩော်... ဩော်... ငါ့နာမည်ကတော့..."

"ငါ... ငါကတော့..."

ရွှီရှင်းသည် ၎င်းတို့နှစ်ဦးအတွက်လည်း အစိမ်းရောင်အဆင့် တယ်လီပို့ခွင့်ပြုချက် လက်ပတ်နှစ်ခုကို ချက်ချင်း ဖန်တီးပေးလိုက်သည်။

၎င်းတို့နှစ်ဦးစလုံးကလည်း မိမိတို့ရှေ့ရှိ ထိပ်တန်းစွမ်းအားရှင်များထံတွင် ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ရမည့် အရေးကြီးကိစ္စများ ရှိနေသေးကြောင်း သဘောပေါက်ထားကြ၏။

ထို့ကြောင့် ရရှိလာသော လက်ပတ်များကို လက်ထဲတွင် တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ထားလိုက်ကြပြီး မျက်နှာတွင် ကျေနပ်အားရသည့် အပြုံးများဖြင့် မိမိတို့၏ သစ်ပင်အိမ်များအတွင်းသို့ တိတ်တဆိတ် ပြန်လည်ဝင်ရောက်သွားကြပါတော့သည်။

"ဒါနဲ့... ကျန်နေသေးတဲ့ ကပ်ပါးသစ်ပင်အိမ် နှစ်လုံးထဲက လူတွေကော ဘယ်လိုအခြေအနေ ရှိကြသေးလဲ။"

ရွှီရှင်းက တယ်လီပို့အမှတ်အသား အနီးတွင် စမ်းသပ်မှုများ ပြုလုပ်နေကြသော လူသုံးဦးဘက်သို့ လှမ်းမေးလိုက်၏။

"ကျန်တဲ့ သစ်ပင်အိမ် နှစ်လုံးထဲမှာတော့ အခု ဘယ်သူမှ မရှိတော့ပါဘူး။"

ချင်ယွန်လုံက ရွှီရှင်းဘက်သို့ လှည့်လာပြီး ရှင်းပြလိုက်၏။

"အဲဒီသစ်ပင်အိမ်တွေက မူလတုန်းက နယ်မြေ ၁၈၉ က ရှင်ကျန်သူတချို့ရဲ့ သစ်ပင်အိမ်တွေ ဖြစ်ခဲ့တာ မှန်ပါတယ်။"

"ဒါပေမဲ့ အရင်တုန်းက အုပ်စုချန်နယ်ထဲမှာ ကျွန်တော် ပြောဖူးသလိုပဲ၊ ဝမ်ကွေ့ရှင်းက ဒေါသထွက်ပြီး နယ်မြေ ၁၈၉ က လူတချို့ကို ကိုယ်တိုင် သတ်ပစ်ခဲ့ဖူးတယ်။"

"အဲဒီနောက်ပိုင်း ဒီသစ်ပင်အိမ် နှစ်လုံးက သူတို့သေသွားပြီးနောက် ကျန်ရစ်ခဲ့တဲ့ သစ်ပင်အိမ်အလွတ်တွေ ဖြစ်သွားတာပေါ့ဗျာ။"

"ဒါတင်မကသေးဘူး..."

"ကျွန်တော့် သစ်ပင်အိမ်နားမှာလည်း အဲဒီလို သစ်ပင်အိမ်အလွတ်တစ်လုံး ကျန်နေသေးတယ်။"

ကြည့်ရတာတော့ သူမရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်က မဆိုးလှချေ။

ဩော်...

ဒါဆိုရင် ဒီဘက်နယ်မြေက နယ်မြေ ၁၈၉ ပေါ့။

မိမိတို့ ယခင်က နေထိုင်ခဲ့ကြသော နယ်မြေနှင့် မတူညီသည်မှာဤနေရာ၏ ပတ်ဝန်းကျင်အခြေအနေမှာ နယ်မြေ ၁၈၈ နှင့် နယ်မြေ ၁၈၉ မှ ရှင်ကျန်သူများ အတူတကွ ရောနှောနေထိုင်နေကြသော ထူးခြားသည့် နယ်မြေတစ်ခုလို ဖြစ်နေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့်လည်း ၎င်းတို့အဖွဲ့က အပြင်ဘက်မှ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သော လူများအားလုံးမှာ နယ်မြေ ၁၈၉ မှ ရှင်ကျန်သူများသာ ဖြစ်နေခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

အခန်း ၅၂၈ ပြီး။