အခန်း ၅၃၃

အခန်း (၅၃၃) - နယ်မြေ ၁၈၈ အတွက် ရှင်ကျန်သူများ စတင်လှုပ်ရှားလာခြင်း ၃

သူမသည် ထိုကျောက်ဆစ်ရုပ်တုကြီးများကို ဖျက်ဆီးရမည့် ရှေ့တန်းတိုက်ပွဲအတွင်း၌လည်း ကိုယ်တိုင် ပါဝင်လှုပ်ရှားခဲ့ရရှာသလို တယ်လီပို့စနစ်ကြီးနှစ်ခု အပြန်အလှန် ချိတ်ဆက်နိုင်စေရန်အတွက်လည်း ထိုဧရာမမြေကျင်းကြီး၏ အတွင်းပိုင်းထဲသို့ တိတ်တဆိတ် စွန့်စားဝင်ရောက်ရမည့် အဓိကတာဝန်ကြီးကို အောင်မြင်စွာ ထမ်းဆောင်ခဲ့ရသူ ဖြစ်ပေသည်။

ထို့နောက်တွင်လည်း လက်ရှိအချိန်အထိ လူတိုင်းနှင့်အတူ အလုပ်ကိစ္စများကို စဉ်ဆက်မပြတ် ဝိုင်းဝန်းကူညီပေးနေခဲ့ရခြင်းကြောင့် သူမသည် ၎င်းတို့အားလုံးထဲတွင် စွမ်းအင်အများဆုံး သုံးစွဲခဲ့ရပြီး အပင်ပန်းဆုံးသော လူတစ်ဦး ဖြစ်နေခဲ့သည်မှာ အမှန်ပင် ဖြစ်၏။

သူမထံ၌ ဗီဇပြောင်းလဲမှုကြောင့် သန်မာသော ကျောက်သားခန္ဓာကိုယ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီးသား ဖြစ်သည်မှာ မှန်သော်လည်း ဤမျှအထိ ခန္ဓာကိုယ်ကို အစွမ်းကုန် အသုံးချလိုက်ရသည့် ဒဏ်ကိုတော့ လွယ်ကူစွာ တောင့်ခံနိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပါချေ။

"အေးပါ... အေးပါ၊ နောက်နှစ်ရက်လောက် ကြာသွားရင်တော့ ငါ နင့်ကို အလုပ်အားလုံးကနေ တရားဝင် အနားပေးလိုက်မယ်။ အဲဒီအချိန်ကျရင် နင်လည်း စိတ်ထဲက လုပ်ချင်တဲ့ ကိစ္စမှန်သမျှ စိတ်ကြိုက် လုပ်ပေါ့။"

ရွှီရှင်းကိုယ်တိုင်လည်း စိတ်ထဲ၌ သူမအပေါ် ခိုင်းစေခဲ့သမျှ အလုပ်များမှာ အနည်းငယ် လွန်ကဲသွားခဲ့ကြောင်းကို ဝန်ခံမိနေခဲ့သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူ့ကိုယ်သူပင် ရက်စက်လှသော အရင်းရှင်အလုပ်ရှင်ကြီးတစ်ဦးအဖြစ် ခံစားလိုက်ရ၏။

သို့သော် လာမည့် နှစ်ရက်အတွင်း၌တော့ သူမအား စိတ်အေးလက်အေး အနားယူခွင့် ပေးနိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်သေးပါချေ။

ဤအချိန်ကာလအတွင်းတွင် သူမသည် နယ်မြေ ၁၈၇ အတွင်း လက်ရှိ ကြုံတွေ့နေရဆဲဖြစ်သော အရေးကြီးသည့် အုပ်ချုပ်ရေးကိစ္စများကို ဆက်လက်ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရမည် ဖြစ်ရုံသာမက နယ်မြေ ၁၈၈ အတွင်းမှ အခြားရှင်ကျန်သူ လူအမြောက်အများသည်လည်း တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ဤဖက်နယ်မြေသို့ တယ်လီပို့စနစ်မှတစ်ဆင့် ကူးပြောင်းရောက်ရှိလာကြတော့မည် ဖြစ်သဖြင့် သူမအနေဖြင့် ၎င်းတို့အားလုံးကို လက်တွေ့မြေပြင်ပေါ်၌ သေသေချာချာ ဝိုင်းဝန်းကူညီပေးရန်လည်း လိုအပ်နေဦးမည် ဖြစ်သည်။

ဟူး...

ကျန်ရှိနေသေးသော အရေးကြီးသည့် စီမံကိန်းအကြောင်းအရာများကိုတော့ နောက်ပိုင်းကာလများကျမှသာ ဖြည်းဖြည်းချင်း ဆက်လက်ဆွေးနွေးတိုင်ပင်သင့်ပေသည်။

"ငါ အစောကြီးကတည်းက သိထားပြီးသားပါဟာ။ နင် အမြဲတမ်း ဒီလို မရေမရာတဲ့ ကတိတွေပဲ ပေးနေတာကို။"

လုဖေးအာသည် ရွှီရှင်းရှိရာသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး သွားအစွယ်လေးများကို ထုတ်ပြလျက် မျက်နှာပြောင်တိုက်လိုက်၏။

ထို့နောက်တွင်မှ မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင်သစ်ပင်အိမ်ရှိရာ အရပ်သို့ နှင်းလျှောစီးဘုတ်ဖြင့် လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်ထွက်ခွာသွားလေတော့သည်။

"ဒီမြေက တကယ့်ကို အေးစက်လွန်းပါတယ်။"

ချင်ယွန်လုံသည်လည်း မြေပြင်ပေါ်မှ ဖြည်းဖြည်းချင်း ထရပ်လိုက်ပြီး တင်ပါးပေါ်၌ ပေကျံနေသော ကျောက်မှုန့်ဖြူဖြူများနှင့် ဆီးနှင်းစများကို လက်ဖြင့် သေသေချာချာ ပုတ်ခါလိုက်၏။

ထို့နောက် ရွှီရှင်းရှိရာသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး အပြုံးတစ်ပွင့်ဖြင့်

"မင်းရဲ့ မိန်းမဖူးစာကတော့ မယုံနိုင်လောက်အောင် ထူးခြားလွန်းတယ်။"

"ဟုတ်ပဗျာ၊ သူ့ ဘေးနားမှာဆိုရင် အချစ်ကြီးတဲ့ ဝမ်ရှီး က

ရင်ခွင်ထဲ စိတ်ကြိုက် ခုန်ဝင်ရုံမကဘူး အိမ်ထဲမှာလည်း လိမ္မာရေးခြားရှိပြီး စကားမှန်သမျှ နားထောင်တဲ့ လုဖေးအာ ဆိုတဲ့ တကယ့် ထိပ်တန်း အလှလေးတစ်ဦး နေသေးတာပဲဥစ္စာ၊ သူမကိုယ်တိုင်လည်း မင်းအပေါ်မှာ စိတ်ကူးယဉ်မှုတွေ ပြင်းထန်‌နေလိမ့်မယ်ဆိုတယ သေချာတယ်..."

ကျောက်ရှောင်ချွမ်းကလည်း ဘေးမှနေ၍ အလွန်အားကျလှသော မျက်လုံးများဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်မိရင်း "အစ်ကိုရှင်းရာ... မင်း လက်ရှိ ဖြတ်သန်းနေရတဲ့ ဘ၀ကြီးက သေချာပေါက် နတ်ဘုရားတစ်ပါးလို ဘဝမျိုး ဖြစ်နေခဲ့တာပဲ" ဟု ဆိုရှာ၏။

"မင်းတို့နှစ်ယောက်လုံး ဘာတွေကို လျှောက်ပြောနေကြတာလဲ။"

ရွှီရှင်းကတော့ မတတ်သာသည့် အမူအရာဖြင့် ခေါင်းကို အသာအယာ ခါယမ်းလိုက်ပြီး

"လုဖေးအာကတော့ အစကတည်းက စနစ်ရဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ သွေးသစ္စာစာချုပ်ကြောင့်သာ ငါနဲ့ တိုက်ရိုက် ဆက်ဆံနေခဲ့ရတာပါ။ ဒါကြောင့်လည်း သူမက ငါ့ရဲ့ ဘေးနားမှာ ရှိနေတဲ့အချိန်တိုင်း အလိုအလျောက် ရင်းနှီးတဲ့ ခံစားချက်တွေ ဖြစ်နေရတာ။ ဒီကိစ္စကတော့ မင်းတို့နှစ်ယောက် စိတ်ကူးယဉ်နေကြတဲ့ အခြေအနေနဲ့ လုံးဝ မတူပါဘူး"ဟု ပြတ်သားစွာ ရှင်းပြလိုက်ပေသည်။

"...ဒါဆိုရင် ပြီးခဲ့တဲ့အချိန်က လီဝမ်ရှီးက မင်းရဲ့ ရင်ခွင်ထဲကို ဒုန်းခနဲ ပြေးဝင်ခဲ့တာကတော့ အမှန်ပေါ့ ဟုတ်လား"

ထိုအချိန်အထိ စကားတစ်ခွန်းမျှ ဝင်မပြောဘဲ တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သော ချင်ယွန်ဟုက ယခုမှ စူးစမ်းလိုစိတ်ကို မထိန်းနိုင်တော့သည့်ပုံဖြင့် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်လာကာ ရွှီရှင်းကို စိုက်ကြည့်ရင်း မေးလိုက်ပေသည်။

"...အဲဒါကိုတော့ အပြန်အလှန် ချစ်နေကြတဲ့ သဘောလို့ပဲ ခေါ်ရမှာပေါ့ဗျာ။"

ရွှီရှင်း၏ မျက်နှာတစ်ပြင်လုံး ရှက်ရွံ့မှုကြောင့် အနည်းငယ် နီမြန်းသွားခဲ့ရပြီး ထိုအကြောင်းအရာကို ဆက်မပြောချင်တော့သဖြင့် စကားလမ်းကြောင်းကို ချက်ချင်း လွှဲလိုက်၏။

"ကဲပါ... မင်းတို့သုံးယောက်လုံးလည်း အိမ်ကို အမြန်ဆုံး ပြန်နားလိုက်ကြတော့။ အခုဆို ညဆယ်နာရီကျော်ပြီး ဆယ့်တစ်နာရီနီးပါးဖြစ်နေပြီ။

ငါကတော့ မင်းတို့လိုအပ်နေတဲ့ ကူးပြောင်းစက် အသစ်တွေကို ကုန်သွယ်မှုစနစ်ကနေတစ်ဆင့် အစောကြီးကတည်းက ပို့ပေးထားပြီးသား။ အိမ်ရောက်တာနဲ့ ကုန်သွယ်မှုတောင်းဆိုချက်ကို လက်ခံလိုက်ကြရုံပဲ။

ဒီညတော့ ငါ လူကိုယ်တိုင် မင်းတို့ရဲ့ သစ်ပင်အိမ်တွေဆီ လိုက်လာတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။ မနက်ဖြန် နေ့ခင်းရောက်မှပဲ လူကိုယ်တိုင် လာပြီး စက် တွေကို အောင်မြင်အောင် အသက်သွင်းပေးလိုက်မယ်"ဟု ဆိုလိုက်ပေသည်။

၎င်းတို့ လူသုံးဦး၏ ကိုယ်ပိုင်သစ်ပင်အိမ်များမှာ ဝမ်ကွေ့ရှင်း၏ သစ်ပင်အိမ်ကို ဗဟိုပြု၍ ဘေးပတ်ဝန်းကျင် နေရာအနှံ့အပြား၌ တစ်နေရာစီ ပြန့်ကျဲနေခဲ့ကြ၏။

ထို့ကြောင့် ဤမျှအထိ မှောင်မည်းနေသော ညနက်အချိန်ကြီးအတွင်း သူတစ်ဦးတည်းက သစ်ပင်အိမ်တိုင်းသို့ တစ်နေရာချင်း လိုက်လံသွားရောက်ကာ ကူးပြောင်းစက်များကို အသက်သွင်းပေးရမည်ဆိုလျှင် အလွန်ခက်ခဲရုံသာမက အချိန်လည်း များစွာ ကုန်ဆုံးသွားနိုင်ပေသည်။

ထို့ကြောင့် ယင်းလုပ်ငန်းစဉ်အားလုံးကို မနက်ဖြန် နေ့ခင်းပိုင်း အလင်းရောင် လုံလောက်စွာ ရရှိသည့်အချိန်ရောက်မှသာ ဖြည်းဖြည်းချင်း ဆောင်ရွက်သွားခြင်းက ပို၍ သင့်တော်ပေသည်။

ထို့အပြင် ယနေ့တစ်နေ့လုံး ဆက်တိုက်လှုပ်ရှားခဲ့ရသဖြင့် ရွှီရှင်းကိုယ်တိုင်လည်း စိတ်ရော ကိုယ်ပါ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ အမြန်ဆုံး အိပ်စက်အနားယူချင်နေခဲ့ပေသည်။

၎င်းအပြင် သူသည် မိမိ၏ သစ်ပင်အိမ်အတွင်း၌သာ အိပ်စက်အနားယူမှသာ နောက်တစ်နေ့အတွက် စနစ်မှ ပေးအပ်လေ့ရှိသော သစ်ပင်အိမ်အလိုက် ကျပန်းစွမ်းရည်မြှင့်တင်မှု အကျိုးကျေးဇူးကို ဆက်လက်ရရှိနိုင်မည် ဖြစ်သောကြောင့်လည်း ဖြစ်ပေသည်။

တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် သူသည် လက်ပတ်နာရီမှတစ်ဆင့် စူးစမ်းရှာဖွေသူများ အဖွဲ့ချန်နယ်အတွင်းသို့လည်း အထက်ပါ အကြောင်းအရာအားလုံးကို စာသားဖြင့် ရေးသားပေးပို့လိုက်လေသည်။

သို့မှသာ ဤဖက်နယ်မြေတွင် ကျန်ရှိနေသေးသော ဝမ်လေ့နှင့် ဝမ်ကွေ့ရှင်းတို့နှစ်ဦးလည်း အခြေအနေအားလုံးကို ကြိုတင်သိရှိထားနိုင်မည် ဖြစ်၏။

ဝမ်ကွေ့ရှင်း : "အင်းပါ... ငါ သဘောပေါက်သွားပါပြီ..."

ဝမ်လေ့ : "ဒီခံစားချက်ကြီးကတော့ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး မသက်မသာဖြစ်လွန်းတယ်..."

လီဝမ်ရှီး : "သူတို့နှစ်ယောက်က အခု ငါ့သစ်ပင်အိမ်ရဲ့ အောက်ခြေမှာ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး ပျော့ခွေပြီး တကယ့်အလောင်းကောင်ကြီးတွေအတိုင်း မှောက်အိပ်နေကြရှာတာ"

ချင်ယွန်လုံနှင့် ကျန်သူငယ်ချင်းနှစ်ဦးမှာလည်း မိမိတို့၏ လက်ပတ်နာရီမှတစ်ဆင့် စနစ်က ပြသလာသော ကုန်သွယ်မှုအချက်အလက်များကို ချက်ချင်း ဝင်ရောက်စစ်ဆေးလိုက်ကြ၏။

၎င်းတို့အနေဖြင့် ကုန်သွယ်မှုတောင်းဆိုချက်ကို လက်ပတ်နာရီဖြင့် တိုက်ရိုက် လက်ခံနိုင်ခြင်း မရှိသေးသော်လည်း အတွင်းပါ အချက်အလက်များကိုတော့ အဝေးမှ ကြည့်ရှုနိုင်သေးသည်။

ထို့ကြောင့် ရွှီရှင်း ပေးပို့ထားသော တယ်လီပို့အမှတ်အသား သင်္ကေတများကိုလည်း ချက်ချင်း မြင်တွေ့လိုက်ရပေသည်။

"အချိန်ကလည်း တော်တော် ညနက်နေပြီပဲ။"

ချင်ယွန်လုံသည် လက်ပတ်နာရီပေါ်မှ အချိန်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး သက်ပြင်းဖွဖွချလိုက်၏။

"အစကတော့ ဒီတယ်လီပို့စနစ်ကို သုံးပြီး အဖွဲ့သားတွေရဲ့ သစ်ပင်အိမ်တွေကို လိုက်လည်ကြည့်ဖို့ စိတ်ကူးထားခဲ့တာပါ။ ဒါပေမယ့် အခုတော့ လက်လျှော့လိုက်တော့မယ်။ ဒီတယ်လီပို့ရဲ့ ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးက ထင်ထားတာထက် ပိုပြင်းပြီး အခုထိ ခန္ဓာကိုယ်က နေမကောင်းသေးလို့ပါ။"

"ဒါဆို ငါတို့လည်း အခုပဲ ကိုယ့်သစ်ပင်အိမ်ကို တယ်လီပို့လုပ်ပြီး ပြန်ကြတာပေါ့ဗျာ။ မနက်ဖြန် နေ့ခင်းပိုင်းရောက်မှ အစ်ကိုရှင်း ကိုယ်တိုင် လာပြီး ဒီတယ်လီပို့အမှတ်အသားတွေ ကို အသက်သွင်းပေးတာကို စောင့်ကြတာပေါ့။"

ကျောက်ရှောင်ချွမ်းသည် လက်ဖဝါးကို ဆန့်ထုတ်ကာ တယ်လီပို့အမှတ်အသား သင်္ကေတပေါ်သို့ အသာအယာ ထိလိုက်၏။

တစ်ခဏအတွင်း ဝမ်ကွေ့ရှင်း၏ သစ်ပင်အိမ်ရှိရာ နေရာသို့ ဦးတည်ထားသော တယ်လီပို့တံခါးသည် ပြန်လည်အသက်ဝင်လာပြီး ခရမ်းနက်ရောင် ဝဲဂယက်ကြီးတစ်ခုက လေထုထဲတွင် ဖျတ်ခနဲ ပေါ်ထွက်လာခဲ့လေသည်။

သူသည် ဝဲဂယက်အတွင်းသို့ ခြေမချရသေးမီ ခန္ဓာကိုယ်ကို အနောက်သို့ ပြန်လှည့်ကာ ကျန်နေသေးသော သူများကို ပြုံး၍ ကြည့်လိုက်၏။

"ဒါနဲ့... အခုဆို ငါတို့ကြားမှာ တယ်လီပို့လမ်းကြောင်းက တရားဝင် ချိတ်ဆက်ပြီးသွားပြီဆိုတော့ မနက်ဖြန် နေ့လယ်ကျရင် ဝမ်လေ့ရဲ့ သစ်ပင်အိမ်ကို အားလုံးအတူ သွားပြီး တစ်ဝိုင်းလုပ်ကြရအောင်ဗျာ။

မင်းတို့တွေ သူ့ရဲ့ လူသန်ကြီးပုံစံကို မြင်ပြီး အထင်မသေးကြနဲ့ဦး။ သူ့ရဲ့ ဟင်းချက်လက်ရာက ထိပ်တန်းအဆင့်ပဲ။ သူချက်တဲ့ ဟင်းတွေဆိုရင် တကယ်ကို စားကောင်းလွန်းတာမို့ စားပြီးရင် မမေ့နိုင်လောက်အောင် ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်"

"ဟာ... တကယ်လား"

ရွှီရှင်း၏ မျက်ခုံးအစုံမှာ အနည်းငယ် မြင့်တက်သွား၏။

"ဒါဆို မနက်ဖြန် နေ့လယ်ကျရင် ဝမ်လေ့ရဲ့ လက်ရာကို အားလုံးအတူ သွားမြည်းစမ်းကြတာပေါ့"

သူ သေချာတွက်ကြည့်လိုက်ရာ ဝမ်လေ့ ရရှိထားသော စနစ်၏ စွမ်းရည်မြှင့်တင်မှုများမှာ အများစုကို ဟင်းချက်ခြင်းပညာအပေါ်၌သာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံထားပုံရပေသည်။

အဲဒီလိုဆိုရင် မနက်ဖြန် နေ့လယ်စာဝိုင်းမှာ ဝမ်လေ့နဲ့ လုဖေးအာတို့နှစ်ယောက်အနက် မည်သူ့ ဟင်းချက်လက်ရာက ပိုမိုထူးချွန်သည်ကို သိရတော့မည်ဖြစ်သည်။

အခန်း ၅၃၃ ပြီး။