အခန်း ၅၃၄

အခန်း (၅၃၄) - နယ်မြေ ၁၈၈ အတွက် ရှင်ကျန်သူများ စတင်လှုပ်ရှားလာခြင်း ၄

ထို့နောက် လူသုံးဦးစလုံးသည် တယ်လီပို့ဝဲဂယက်အတွင်းသို့ တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ဝင်ရောက်သွားကာ မိမိတို့၏ ကိုယ်ပိုင်နယ်မြေများဆီသို့ ဘေးကင်းစွာ တယ်လီပို့လုပ်၍ ပြန်လည်ထွက်ခွာသွားကြလေတော့သည်။

ဤသည်မှာ ၎င်းတို့၏ ဒုတိယအကြိမ်မြောက် တယ်လီပို့အသုံးပြုခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း ဖြစ်ပေါ်နေသော မူးဝေထိုင်းမှိုင်းသည့် ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးမှာ သိသိသာသာ လျော့ပါးသွားခြင်း မရှိသေးပေ။

ထို့ကြောင့် ဝမ်ကွေ့ရှင်း၏ သစ်ပင်အိမ်အနီးသို့ ဘေးကင်းစွာ ပြန်ရောက်သွားကြသည့်တိုင် ခန္ဓာကိုယ်ကို မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ မြေပြင်ပေါ်သို့ အလောင်းကောင်များကဲ့သို့ ပျော့ခွေလဲကျကာ

ငြိမ်ငြိမ်လေး လှဲနေရလိမ့်မည်မှာ သေချာလှပေသည်။

ထိုအချိန်တွင် စူးစမ်းရှာဖွေသူများ အဖွဲ့ချန်နယ်အတွင်း လီဝမ်ရှီးကလည်း စာပို့လာခဲ့၏။

"အစ်မကွေ့ရှင်းနဲ့ ဝမ်လေ့တို့နှစ်ယောက်လုံး ကျွန်မရဲ့ သစ်ပင်အိမ်နားက တယ်လီပို့စနစ်ကို သုံးပြီး ကိုယ့်သစ်ပင်အိမ်တွေဆီ ဘေးကင်းကင်းနဲ့ ပြန်သွားကြပါပြီ"

ဤသတင်းကြောင့် ရွှီရှင်းလည်း စိတ်အေးသွားရလေသည်။

သူသည် သစ်ပင်အိမ်အတွင်းသို့ ပြန်ဝင်လာကာ အဝတ်အစားများကို လဲလိုက်ပြီး အိပ်ခန်းထဲသို့ တန်းဝင်သွားကာ ကုတင်ပေါ်သို့ အားရပါးရ လှဲချလိုက်တော့သည်။

ယနေ့အတွက်တော့ နောက်ဆုံးတွင် အေးအေးချမ်းချမ်း အနားယူနိုင်ပြီ ဖြစ်လေသည်။

ယနေ့ တစ်နေ့တာအတွင်း ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည့် စစ်ဆင်ရေးများက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာကို အတော်လေး ပင်ပန်းနွမ်းနယ်သွားစေခဲ့သည်။

ရွှီရှင်းသည် လက်ဖဝါးကို အသာအယာ မြှောက်လိုက်ကာ စနစ်၏ ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာချန်နယ်အတွင်း ဝင်ရောက်၍ နောက်ဆုံးအခြေအနေများကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်၏။

လက်ရှိအချိန်အထိ ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ အခြေအနေတွင် ထူးခြားသည့် အပြောင်းအလဲတစ်စုံတစ်ရာ မရှိသေးပေ။

နယ်မြေ ၁ အတွင်း ဆီးနှင်းတောင်ထိပ်သို့ အောင်မြင်စွာ တက်ရောက်နိုင်သူ စုစုပေါင်း သုံးဦး ရှိလာခဲ့ပြီဖြစ်သော်လည်း ၎င်းတို့အနေဖြင့် ဧရာမတယ်လီပို့စနစ်ကို ယခုအချိန်အထိ အသက်မသွင်းနိုင်သေးကြပေ။

ဤအချက်က သူ၏ ယခင်ခန့်မှန်းချက် မှန်ကန်ကြောင်းကို အတည်ပြုပေးနေခဲ့လေသည်။

ထိုလူသုံးဦးသည် ဆီးနှင်းတောင်တစ်လုံးတည်းကို အတူတကွ တက်ရောက်ခဲ့ခြင်း မဟုတ်ဘဲ မတူညီသော ဆီးနှင်းတောင်များကို သီးခြားစီ တက်ရောက်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

သို့သော်လည်း သူတို့ ကိုယ်ပိုင်နယ်မြေအတွင်းက နယ်မြေချန်နယ်၏ အခြေအနေကတော့ ၎င်းနှင့် လုံးဝ ကြီးမားစွာ ကွဲပြားလှပေသည်။

သို့သော် နယ်မြေချန်နယ်အတွင်း၌မူ အလွန်စည်ကားလျက် ရှိနေခဲ့သည်။

ရွှီရှင်းသည် ရက်အတော်ကြာ နယ်မြေချန်နယ်ကို မဝင်ကြည့်ဖြစ်ခဲ့သဖြင့် ယခု ဝင်ရောက်စစ်ဆေးလိုက်သည့်အခါ အနည်းငယ် အံ့ဩသွားမိခဲ့သည်။

ချန်နယ်အတွင်းရှိ ရှင်ကျန်သူအများစုမှာ ကောင်းကင်ယံ၌ ထင်ရှားစွာ ပေါ်ထွက်နေသော ခရမ်းနက်ရောင် အလင်းတိုင်နှစ်တိုင်ကို ဦးတည်၍ ရွှေ့ပြောင်းရန် ပြင်ဆင်နေကြပြီ ဖြစ်ပေသည်။

၎င်းတို့သည် အလင်းတိုင်နှစ်တိုင်၏ တည်နေရာ၊ ဦးတည်ချက်နှင့် အကွာအဝေးတို့ကို ကိုယ်တိုင် တွက်ချက်ပြီးနောက် ထိုနေရာများတွင် နယ်မြေ၏ ထိပ်တန်းအင်အားစုများ အခြေချနေထိုင်နေကြောင်းကိုလည်း ခန့်မှန်းနိုင်ခဲ့ကြ၏။

ထို့ကြောင့် မနက်ဖြန် မိုးလင်းသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကိုယ်ပိုင်သစ်ပင်အိမ်များကို ဖြိုဖျက်ကာ ရွှီရှင်းနှင့် သူ၏အဖွဲ့ တည်ရှိနေသော ဗဟိုနယ်မြေသို့ အစုလိုက်အပြုံလိုက် ရွှေ့ပြောင်းလာရန် စီစဉ်နေကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

"ငါ့နေရာက ပထမဆုံး ပေါ်လာခဲ့တဲ့ ခရမ်းနက်ရောင် အလင်းတိုင်ရဲ့ အရှေ့တောင်ဘက်မှာ ရှိတယ်။ ကြားထဲမှာလည်း ဆီးနှင်းတောင်တွေ အများကြီး ခြားထားတာကြောင့် အကွာအဝေးက နှစ်ရာကီလိုမီတာဝန်းကျင် ရှိမယ်လို့ ခန့်မှန်းရတယ်။

ဒါပေမယ့် မနက်ဖြန် မိုးလင်းတာနဲ့ နှင်းလျှောစီးဘုတ်ကို အရှိန်အပြည့်နဲ့ မောင်းမယ်ဆိုရင် တစ်ရက်အတွင်း အဲဒီအလင်းတိုင်ရှိရာကို ဘေးကင်းကင်း ရောက်နိုင်မယ်လို့ ယုံကြည်ပါတယ်"

ဆီးနှင်းတောင်တစ်လုံးနှင့် တစ်လုံးကြား အကွာအဝေးမှာ အများအားဖြင့် ကီလိုမီတာ ခုနစ်ဆယ်မှ ရှစ်ဆယ်ဝန်းကျင်ခန့်သာ ရှိတတ်၏။

ထို့ကြောင့် ရှင်ကျန်သူများသည် မိမိတို့နှင့် ရွှီရှင်းတို့ကြား၌ ဆီးနှင်းတောင် မည်မျှ ခြားထားသည်ကို အခြေခံ၍ နှစ်ဖက်ကြားရှိ အကွာအဝေးကို အတော် တိကျစွာ ခန့်မှန်းနိုင်ခဲ့ကြပေသည်။

"ငါလည်း အဲဒီအလင်းတိုင်ရဲ့ အရှေ့တောင်ဘက်မှာပဲ ရှိနေတာ။ အကွာအဝေးကလည်း မင်းနဲ့ တူတူပဲ။ ဒါဆို ငါတို့နှစ်ယောက်ရဲ့ နေရာက တော်တော်နီးနေပြီထင်တယ်"

"ငါကတော့ ဒုတိယအလင်းတိုင်ရဲ့ အရှေ့ဘက်မှာ ရှိတယ်။ အကွာအဝေးက ကီလိုမီတာတစ်ရာကျော်လောက်ပဲ ရှိတာ။ ဟားဟား... မနက်ဖြန် မိုးလင်းတာနဲ့ အစ်မကွေ့ရှင်းဆီကို အမြန်ဆုံး သွားပူးပေါင်းတော့မယ်"

"ငါကတော့ ဒုတိယအလင်းတိုင်ရဲ့ မြောက်ဘက်မှာ ရှိပြီး အကွာအဝေးက ကီလိုမီတာသုံးရာဝန်းကျင်လောက် ရှိတယ်။ ဒီလောက်ဝေးတဲ့ ခရီးကို ၂၄ နာရီအတွင်း မရောက်နိုင်ခဲ့ရင် စနစ်က တကယ်ပဲ ငါတို့ကို သေဒဏ်ပေးမှာလား..."

"ဒါပေမယ့် ဒီဆောင်းရာသီကြီးပြီးတဲ့အထိ သစ်ပင်အိမ်ထဲမှာပဲ ဆက်ပုန်းနေရင် နောက်ပိုင်း ဒီနယ်မြေကို လာပူးပေါင်းဖို့ အခွင့်အရေးက ပိုပိုပြီး နည်းသွားလိမ့်မယ်။ ငါလည်း ဒီမှောင်မည်းနေတဲ့ တောအုပ်ကြီးထဲမှာ တစ်ယောက်တည်း ဆက်ရှင်သန်နေရတာ မလိုချင်တော့ဘူး။

ဒါကြောင့် မနက်ဖြန် မိုးလင်းတာနဲ့ ငါ့သစ်ပင်အိမ်ကို ချက်ချင်းဖြိုပြီး အဲဒီအလင်းတိုင်စီကို အမြန်ဆုံး ထွက်ခွာတော့မယ်"

"ငါလည်း ဆရာကြီးရွှီရှင်း ရှိနေတဲ့ ဗဟိုနယ်မြေကို သွားပြီး သူ့ရဲ့လက်အောက်မှာ ဝင်ရောက်ခိုလှုံချင်လွန်းလို့ပါ"

အင်ဂျင်ပါဝါသုံး စကိတ်ဘုတ်၏ ပျမ်းမျှမောင်းနှင်နှုန်းမှာ တစ်နာရီလျှင် ကီလိုမီတာ သုံးဆယ်မှ လေးဆယ်ဝန်းကျင်အထိ ရောက်ရှိနိုင်သဖြင့် သာမန်နှင်းလျှောစီးဘုတ်များထက် များစွာ လျင်မြန်ပေသည်။

သို့သော် နယ်မြေအတွင်းရှိ ရှင်ကျန်သူအများစုမှာ ထိုကဲ့သို့သော အဆင့်မြင့်စက်ကိရိယာကို မပိုင်ဆိုင်ထားကြပေ။

၎င်းတို့ အသုံးပြုနေကြသည်မှာ ကိုယ်အားကိုသာ မှီခိုရသည့် သာမန်နှင်းလျှောစီးဘုတ်များ ဖြစ်၏။

တောအုပ်အတွင်းရှိ ညီညာပြန့်ပြူးသော ဆီးနှင်းပြင်ပေါ်တွင် ထိုနှင်းလျှောစီးဘုတ်များဖြင့် သွားလာနိုင်သော်လည်း အမြင့်ဆုံးအရှိန်မှာ တစ်နာရီလျှင် ကီလိုမီတာ နှစ်ဆယ်ဝန်းကျင်ခန့်သာ ရှိတတ်သည်။

ထို့ကြောင့် ကီလိုမီတာရာနှင့်ချီ ဝေးသော ခရီးကို ထိုကိရိယာဖြင့်သာ ဆက်တိုက်သွားရမည်ဆိုလျှင် ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှုနှင့် ကြွက်သားအားကို အလွန်အမင်း ကုန်ခန်းစေမည်မှာ သံသယရှိစရာမလိုချေ။

အကယ်၍ ၎င်းတို့အနေဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်စွမ်းအားကို အစွမ်းကုန် အသုံးချကာ မရပ်မနား မောင်းနှင်နိုင်ခဲ့ကြသည်ဆိုလျှင်ပင် ကီလိုမီတာသုံးရာဝန်းကျင် ရှည်လျားသော ခရီးကို ဖြတ်ကျော်နိုင်ရန် အနည်းဆုံး ဆယ့်ငါးနာရီခန့် ဆက်တိုက် ခရီးနှင်ရဦးမည်ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ခရီးတစ်လျှောက်လုံးမှာလည်း ထူထပ်လှသော တောအုပ်ကြီးကို ဖြတ်သန်းရမည်ဖြစ်ပြီး လမ်းတစ်လျှောက်၌ ဧရာမသစ်ပင်များက အတားအဆီးအဖြစ် တည်ရှိနေသည့်အပြင် မည်သည့်အချိန်တွင် မည်သို့သော ဗီဇပြောင်းသတ္တဝါများနှင့် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ရမည်ကိုလည်း ကြိုတင်ခန့်မှန်း၍ မရနိုင်ပေ။

ထို့ကြောင့် စနစ်က သတ်မှတ်ထားသော ၂၄ နာရီအတွင်း ပန်းတိုင်သို့ ဘေးကင်းစွာ ရောက်ရှိနိုင်ရန်မှာ လွယ်ကူသည့် ကိစ္စတစ်ခု မဟုတ်ကြောင်း ထင်ရှားလှ၏။

သို့သော် မိမိ၏ သစ်ပင်အိမ်ကို တရားဝင် ဖြိုလိုက်သည့်အချိန်မှစ၍ ၎င်းတို့အားလုံး၏ အသက်ရှင်နိုင်သည့် အချိန်မှာ စနစ်က သတ်မှတ်ထားသော ၂၄ နာရီသာ ကျန်ရှိတော့မည် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ထိုဆုံးဖြတ်ချက်ကို ချလိုက်သည့်အခါ နောက်ပြန်လှည့်ရန် လမ်းမရှိတော့ဘဲ သတ်မှတ်ထားသော အချိန်မကုန်မီ ပန်းတိုင်သို့ မဖြစ်မနေ ရောက်ရှိအောင် ကြိုးစားရမည်သာ ဖြစ်လေသည်။

ရွှီရှင်းသည် နယ်မြေချန်နယ်အတွင်း ပြည့်နှက်နေသော စိုးရိမ်ပူပန်မှုများကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ချက်ချင်းပင် စာတစ်စောင် ရေးသားပေးပို့လိုက်၏။

"အားလုံးပဲ အရမ်းစိုးရိမ်ပြီး အလောတကြီး မဆုံးဖြတ်ကြပါနဲ့ဦးဗျာ။ ဆောင်းရာသီပြီးဆုံးဖို့ အချိန်က အများကြီး ကျန်နေသေးတယ်။

မနက်ဖြန် နေ့ခင်းရောက်တာနဲ့ ငါတို့အဖွဲ့က ဒီနယ်မြေကို လာရောက်ပူးပေါင်းချင်တဲ့ ရှင်ကျန်သူတွေအတွက် ခရီးလမ်းမှာ ပိုပြီး ဘေးကင်းလုံခြုံစေမယ့် ထိပ်တန်းစက်ကိရိယာတွေကို စတင်ပြင်ဆင်ပေးသွားမှာပါ။ အဲဒီအချိန်ရောက်မှ ကိုယ့်အခြေအနေကို သေချာတွက်ချက်ပြီး ပြောင်းရွှေ့သင့်၊ မသင့် ဆုံးဖြတ်ကြပါ။

အထူးသဖြင့် ငါတို့နဲ့ အလွန်ဝေးတဲ့နေရာတွေမှာ ရှိနေတဲ့ ရှင်ကျန်သူတွေကတော့ ဒီလို အန္တရာယ်များတဲ့ ခရီးကို လောလောဆယ် အတင်းအကျပ် မထွက်လာကြပါနဲ့။ ငါတို့အဖွဲ့လည်း လူတိုင်း ဒီနယ်မြေကို ပိုမိုလွယ်ကူပြီး ဘေးကင်းစွာ ရောက်လာနိုင်မယ့် နည်းလမ်းအသစ်တစ်ခုကို အသည်းအသန် စဉ်းစားနေပါတယ်"

သူပြောလိုက်သည့် အခြားသော နည်းလမ်းကောင်း ဆိုသည်မှာ ဆီးနှင်းတောင်ထိပ်များပေါ်၌ တည်ရှိနေသော တယ်လီပို့စနစ်များကိုသာ ရည်ညွှန်းခြင်းဖြစ်၏။

လက်ရှိအချိန်တွင် ထိုတယ်လီပို့စနစ် စုစုပေါင်း သုံးဆယ်ဝန်းကျင်ခန့် ရှိနေသော်လည်း နယ်မြေ ၁၈၈ အဖွဲ့အနေဖြင့် အသက်ဝင်ထားပြီးဖြစ်သော တယ်လီပို့စနစ် နှစ်ခုတည်းဖြင့် ရပ်တန့်နေမည်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။

အနာဂတ်တွင်လည်း အခြားဒေသများ၌ တည်ရှိနေသော တယ်လီပို့စနစ်များကို တစ်ခုချင်းစီ ဆက်လက်အသက်သွင်းနိုင်ရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးပမ်းသွားကြဦးမည်မှာ သေချာလှ၏။

အကယ်၍ ဆီးနှင်းတောင်ထိပ်သို့ ပိုမိုလွယ်ကူစွာ တက်ရောက်နိုင်မည့် လျှို့ဝှက်နည်းလမ်းတစ်ခုကိုသာ အောင်မြင်စွာ ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်ခဲ့မည်ဆိုလျှင် မိမိတို့နှင့် အလွန်ဝေးကွာသော ဒေသများ၌ ရှင်သန်နေကြသည့် အခြားရှင်ကျန်သူများသည်လည်း မိမိတို့နှင့် အနီးဆုံး ဆီးနှင်းတောင်ထိပ်ရှိ တယ်လီပို့စနစ်ကို အသက်သွင်းလိုက်ရုံဖြင့် တယ်လီပို့လမ်းကြောင်းမှတစ်ဆင့် ဤဗဟိုနယ်မြေသို့ အချိန်တိုအတွင်း တိုက်ရိုက် ရောက်ရှိလာနိုင်ကြမည် မဟုတ်ပါလား။

"ဝါး... နောက်ဆုံးတော့ ဆရာကြီးရွှီရှင်းကိုယ်တိုင် နယ်မြေချန်နယ်ထဲ ဝင်လာပြီး စကားပြောပြီပဲ"

"ငါကတော့ ဆရာကြီးရဲ့ မှာကြားချက်အတိုင်းပဲ လုပ်ဆောင်သွားမှာပါ"

"ဆရာကြီး... ဒီသတင်းက နည်းနည်းတော့ နောက်ကျသွားပြီထင်တယ်ဗျာ။ နယ်မြေထဲက လူတချို့က မစောင့်နိုင်တော့လို့ ကိုယ့်သစ်ပင်အိမ်တွေကို အစောကြီးကတည်းက ဖြိုပြီး ဒီညသန်းခေါင်အချိန်မှာတင် အလင်းတိုင်ဆီကို အသက်နဲ့ရင်းပြီး ထွက်ခွာသွားကြပြီ..."

ရွှီရှင်းသည် ထိုစာကို မြင်လိုက်ရသော်လည်း စိတ်မလှုပ်ရှားဘဲ အေးဆေးစွာ ပြန်လည်ရေးသားလိုက်၏။

"အားလုံးပဲ စိုးရိမ်မနေကြပါနဲ့။ အခု ထွက်ခွာသွားတဲ့သူတွေက အလင်းတိုင်ရှိတဲ့ နေရာနဲ့ အလွန်နီးတဲ့ ဒေသတွေမှာ ရှိနေကြတာပါ။ ခရီးလမ်းလည်း မရှည်တဲ့အတွက် အန္တရာယ်တစ်စုံတစ်ရာ ကြုံနိုင်ချေ မများပါဘူး"

"ဆရာကြီး... ငါ အဲဒီဗဟိုနယ်မြေကို အောင်အောင်မြင်မြင် ရောက်သွားတဲ့အခါ ဆရာမရွှယ်ဖေးရဲ့ လက်အောက်မှာ ဝင်ကူပြီး ဆေးဝါးဖန်တီးတဲ့ အလုပ်တွေကို အတူတူ လုပ်ခွင့်ရနိုင်မလား..."

ဗဟိုနယ်မြေသို့ ရောက်ရှိသွားပြီးနောက် မိမိတို့ မည်သည့်တာဝန်များကို ထမ်းဆောင်ကြရမည်ဆိုသည်ကို ရှင်ကျန်သူအများအပြားက ကြိုတင်စီစဉ်ထားပြီးသား ဖြစ်ကြ၏။

အချို့ဆိုလျှင် ယခုညသန်းခေါင်အချိန်၌ပင် အသက်ကိုရင်း၍ ဗဟိုနယ်မြေရှိရာသို့ အသည်းအသန် ခရီးနှင်နေကြပြီ ဖြစ်၏။

ကံကောင်းသည်မှာ ယနေ့ညသည် လကွယ်ည မဟုတ်ဘဲ ကောင်းကင်ယံ၌ လရောင်ဖျော့ဖျော့ လင်းထိန်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် တောအုပ်အတွင်း ခရီးနှင်ရသော်လည်း မြင်ကွင်းမှာ လုံးဝမမှောင်မည်းလှသဖြင့် လမ်းခရီးတစ်လျှောက် အသက်အန္တရာယ်များနှင့် ရင်ဆိုင်ရနိုင်ခြေမှာ များစွာ လျော့နည်းနေခဲ့ပေသည်။

မနက်ဖြန် မိုးလင်းသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူ၏သစ်ပင်အိမ် ပတ်ဝန်းကျင်၌ မျက်နှာသစ်ရှင်ကျန်သူ အမြောက်အများကို မြင်တွေ့ရလိမ့်မည်ဟု ရွှီရှင်း ခန့်မှန်းမိလိုက်၏။

ထို့နောက် သူသည် စနစ်ချန်နယ်အတွင်းရှိ စိုးရိမ်ပူပန်နေကြသော ရှင်ကျန်သူများကို နှစ်သိမ့်ပေးနိုင်မည့် စာသားအချို့ကို ထပ်မံရေးသားပေးပို့လိုက်ပြီး နယ်မြေချန်နယ်ကို ပိတ်လိုက်တော့သည်။

ခဲခဲလေးက ကုတင်ခေါင်းရင်းတွင် ကွေးကွေးလေး အိပ်မောကျနေပြီး နူးညံ့သော အမြီးရှည်ကြီးမှာ ကုတင်အစွန်းမှ တွဲလောင်းကျနေချေသည်။

သူမထံမှ ပျံ့နှံ့လာသော အေးချမ်းသက်သာသည့် အိပ်စက်ခြင်းအငွေ့အသက်များကြောင့် ရွှီရှင်း၏ မျက်ခွံများလည်း တဖြည်းဖြည်း လေးလံလာခဲ့တော့သည်။

မနက်ဖြန် ဖြေရှင်းရမယ့် အရေးကြီးတဲ့ကိစ္စတွေကတော့ အများကြီး ကျန်နေသေးတယ်...။

ထိုအတွေးကို နောက်ဆုံးအကြိမ် တွေးလိုက်ပြီးနောက် ရွှီရှင်း၏ အသိစိတ်မှာ တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်သွားကာ အိပ်မက်ကမ္ဘာ၏ အမှောင်ထုအတွင်းသို့ တိတ်တဆိတ် နစ်မြုပ်သွားလေတော့၏။

အပိုင်း ၅၃၄ ပြီး။