အခန်း ၅၃၉
Vol. 36 Ch. 539
အခန်း (၅၃၉) - စေ့စပ်သေချာလှသော စီမံကိန်း ၂
ကျိချောင်းယန်၏ အသံမှာ ဖုန်းလိုင်းတစ်ဖက်မှ တည်ငြိမ်လေးနက်စွာ ထွက်ပေါ်လာ၏။
“ရွှီရှင်း... ဒီကိစ္စကို ဖြေရှင်းနိုင်ဖို့ဆိုရင် လီဝမ်ရှီးရဲ့ အကူအညီကို သေချာပေါက် လိုအပ်လိမ့်မယ်”
“ဟင်... ကျွန်မရဲ့ အကူအညီလား”
လီဝမ်ရှီးက မိမိအမည်ကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် အံ့ဩသွားကာ မျက်လုံးဝိုင်းလေးများဖြင့် စူးစမ်းစွာ မေးလိုက်၏။
“အီး...”
ခဲခဲလေးကလည်း တူကို လက်သည်းလေးနှစ်ဖက်ဖြင့် ကိုင်ထားရင်း မနက်စာကို အားရပါးရ စားနေရာမှ ရုတ်တရက် ခေါင်းလေးမော့ကာ ရွှီရှင်းဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
ရွှီရှင်းကတော့ ကျိချောင်းယန် ဘာအကြောင်းကို ပြောလိုသည်ကို အစောကြီးကတည်းက ခန့်မှန်းမိထားပြီးသား ဖြစ်ပေသည်။
အဓိက ပြဿနာမှာ သစ်ပင်အိမ်အူတိုင် ၏ လျှို့ဝှက်ချက်ကို မည်သို့ ကိုင်တွယ်မည်ဆိုသည့် ကိစ္စပင် ဖြစ်သည်။
နယ်မြေအတွင်းမှ ရှင်ကျန်သူများအား အခမဲ့ ဖြန့်ဝေပေးရမည့် အပြာရောင်အဆင့် သံမဏိပုဆိန် အမြောက်အများကို ထုတ်လုပ်နိုင်ရန်အတွက် လိုအပ်သည့် သံမဏိနှင့် အဖိုးတန်ကုန်ကြမ်းများမှာ လီဝမ်ရှီး သိမ်းဆည်းထားသော ကုန်ကြမ်းသိုလှောင်ရုံပေါ်တွင် အဓိက မူတည်နေသောကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။
ကျိချောင်းယန်သည် ဖုန်းလိုင်းတစ်ဖက်၌ ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ချလိုက်၏။
“အမှန်အတိုင်း ပြောရမယ်ဆိုရင်... ငါလည်း အဲဒီကိစ္စကိုပဲ စဉ်းစားနေခဲ့တာ။”
“ဒီလျှို့ဝှက်ချက်ကို ထုတ်ပြောလိုက်တာနဲ့ ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းက ရှင်ကျန်သူတွေက သူတို့ရဲ့ သစ်ပင်အိမ်အူတိုင်တွေကို ကိုယ်တိုင် ထုတ်ယူနိုင်သွားကြလိမ့်မယ်။ အဲဒီလို ဖြစ်သွားရင် ငါတို့အဖွဲ့အတွက် အရေးပါတဲ့ မဟာဗျူဟာ အရင်းအမြစ် အများကြီးကို ဆုံးရှုံးသွားရမှာပဲ”
ရွှီရှင်းက တည်ငြိမ်စွာ ပြန်မေးလိုက်သည်။
“အကိုကျိ... ဒါဆို မင်းက တကယ်ပဲ ဒီလျှို့ဝှက်ချက်ကို တစ်ကမ္ဘာလုံးရှေ့မှာ အတိအလင်း ကြေညာပေးဖို့ ဆုံးဖြတ်ထားပြီလား”
“အဲဒီလို လုပ်လိုက်ရင် ငါတို့ဆီကို မရောက်သေးတဲ့ ရှင်ကျန်သူတွေရဲ့ သစ်ပင်အိမ်အူတိုင်တွေကို အလကား ဆုံးရှုံးလိုက်ရတာနဲ့ အတူတူပဲ မဟုတ်ဘူးလား”
သူက ခဏရပ်ပြီးမှ ဆက်ပြောလိုက်၏။
“အခု မလာနိုင်သေးတဲ့ လူတွေဟာ နောက်ပိုင်းကျ ဒီဗဟိုနယ်မြေကို တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် လာပူးပေါင်းကြမှာ သေချာတယ်။ အဲဒီအချိန်ရောက်ရင် ငါတို့က လူတိုင်းရဲ့ နေရာကို ကိုယ်တိုင်လိုက်ပြီး သစ်ပင်အိမ်အူတိုင်တွေကို တူးထုတ်ပေးနိုင်မှာ မဟုတ်တော့ဘူး”
“ဒါကြောင့် သူတို့ကို အစောကြီးကတည်းက သစ်ပင်အိမ်အူတိုင် ရှာဖွေထုတ်ယူနည်းကို အသိပေးထားတာက ရေရှည်အတွက် ပိုအကျိုးရှိနိုင်တယ်။ မဟုတ်ရင် အရင်ရက်တွေတုန်းက အခြေအနေကို မသိဘဲ ကိုယ့်သစ်ပင်အိမ်ကို ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့တဲ့ လူတွေလိုပဲ တန်ဖိုးဖြတ်မရတဲ့ သစ်ပင်အိမ်အူတိုင်တွေကို အလကား ဆုံးရှုံးသွားကြလိမ့်မယ်။”
“ဒါပေမဲ့...”
ရွှီရှင်း၏ အသံက ပို၍ လေးနက်လာ၏။
“ဒီလျှို့ဝှက်ချက်ကို ထုတ်ဖော်လိုက်တာနဲ့ ငါတို့ ဆုံးရှုံးရမယ့် အကျိုးအမြတ်ကလည်း သေးသေးလေး မဟုတ်ဘူးနော်။ ဒါကြောင့် ဒီဆုံးဖြတ်ချက်ကို အလွယ်တကူ မချသင့်ဘူးလို့ ငါထင်တယ်။”
ရွှီရှင်းသည် ကျိချောင်းယန်၏ စကားများကို ကြားပြီးနောက် ဦးခေါင်းကို အသာအယာ ညိတ်လိုက်မိ၏။
“မင်းပြောတာ မှန်တယ်။ ရေရှည်အမြင်နဲ့ ကြည့်မယ်ဆိုရင် ဒီလျှို့ဝှက်ချက်ကို ဖုံးကွယ်ထားတာထက် အချိန်မီ ထုတ်ဖော်ပေးလိုက်တာက ပိုပြီး အကျိုးရှိနိုင်တယ်။”
သူက ခဏရပ်လိုက်ပြီး အသံကို အနည်းငယ် နိမ့်ကာ ဆက်ပြောသည်။
“ဒါပေမဲ့... ငါ့စိတ်ထဲမှာ ဒီထက် ပိုကောင်းတဲ့ အစီအစဉ်တစ်ခု ရှိနေသေးတယ်။ မင်းလည်း အရင်နားထောင်ပြီးမှ ဘယ်လိုထင်လဲဆိုတာ ပြောပေးပါဦး”
ဖုန်းလိုင်းတစ်ဖက်မှ ကျိချောင်းယန်သည် တိတ်ဆိတ်စွာ နားထောင်နေခဲ့၏။
တကယ်ဆို ၎င်းတို့အဖွဲ့သည် သစ်ပင်အိမ်အူတိုင်၏ လျှို့ဝှက်ချက်ကို ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းရှိ ရှင်ကျန်သူများထံ ထုတ်ဖော်သင့် မသင့်နှင့် ပတ်သက်၍ အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ဆွေးနွေးခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။
အကျိုးအမြတ်နှင့် ဆုံးရှုံးနိုင်ခြေ နှစ်မျိုးလုံးကို ထပ်ခါတလဲလဲ ချိန်ဆတွက်ချက်ခဲ့ကြသလို မည်သည့် ရွေးချယ်မှုက ရေရှည်အတွက် ပိုမိုသင့်လျော်မည်ကိုလည်း အလေးအနက် စဉ်းစားခဲ့ကြ၏။
လျှို့ဝှက်ချက်ကို အများပြည်သူထံ ထုတ်ဖော်လိုက်ခြင်းသည် မိမိတို့အတွက် အရေးပါသည့် မဟာဗျူဟာ အရင်းအမြစ်အချို့ကို ဆုံးရှုံးစေနိုင်သော်လည်း တစ်ဖက်တွင်လည်း ပိုမိုကြီးမားသော အကျိုးကျေးဇူးများကို ပြန်လည်ရရှိစေနိုင်သည်မှာ ငြင်းမရသည့် အမှန်တရားပင် ဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် ယခုအချိန်၌ ထုတ်ဖော်သင့်သလား၊ မသင့်ဘူးလား ဆိုသည့် ကိစ္စကို ဆက်လက် အငြင်းပွားနေခြင်းထက် လျှို့ဝှက်ချက်ကို မည်သည့်အချိန်၊ မည်သည့်နည်းလမ်း၊ မည်သည့်အတိုင်းအတာအထိ ထုတ်ဖော်မည်ဆိုသည့် မဟာဗျူဟာကသာ ပို၍ အရေးကြီးလာခဲ့၏။
ရွှီရှင်းသည် ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်၏။
“အခုတော့ သစ်ပင်အိမ်အူတိုင်ရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်ကို ထုတ်ဖော်ဖို့ ငါတို့ ဆုံးဖြတ်ပြီးသွားပြီ။ အခု ဆွေးနွေးရမယ့် အဓိကပြဿနာက အပြာရောင်အဆင့် သံမဏိပုဆိန်တွေကို ဘယ်လို ဖြန့်ဝေမလဲဆိုတာပဲ။”
“ငါ့မှာတော့ အစီအစဉ်တစ်ခု ရှိတယ်။”
သူ၏ အသံက ပို၍ လေးနက်လာ၏။
“လက်ရှိ နယ်မြေ ၁၈၈ ကနေ ငါတို့ ဗဟိုနယ်မြေကို လာပူးပေါင်းဖို့ ဆုံးဖြတ်ထားတဲ့ လူတိုင်းကို အရင်ဆုံး စူးစမ်းရှာဖွေသူများအဖွဲ့ထဲက အဖွဲ့ဝင်တစ်ယောက်ဆီ သီးသန့်စာပို့ခိုင်းမယ်။ သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ရေးအချက်အလက်နဲ့ တည်နေရာကို အရင် အတည်ပြုရမယ်။”
“အတည်ပြုပြီးတဲ့သူတွေကိုသာ သစ်ပင်အိမ်အူတိုင်ကို ဘယ်လို ထုတ်ယူရမလဲဆိုတဲ့ နည်းလမ်းကို သီးသန့် အသိပေးမယ်။”
“တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ သစ်ပင်အိမ်ကို ဖြိုပြီး အူတိုင်ကို ထုတ်ယူနိုင်ဖို့ လိုအပ်တဲ့ အပြာရောင်အဆင့် သံမဏိပုဆိန်တစ်လက်ကိုလည်း ကုန်သွယ်ရေးစနစ်ကနေ အခမဲ့ ပေးပို့ပေးမယ်။”
“ဒီလိုဆိုရင် ပစ္စည်းတွေကို တကယ် လာပူးပေါင်းမယ့်သူတွေဆီပဲ ပေးနိုင်မယ်။ အရင်းအမြစ်ကိုလည်း အလဟဿ မဖြုန်းတီးရသလို၊ ငါတို့လိုချင်တဲ့ သစ်ပင်အိမ်အူတိုင်တွေကိုလည်း စနစ်တကျ ပြန်လည်စုဆောင်းနိုင်လိမ့်မယ်။”
သူက အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး ဖုန်းတစ်ဖက်ရှိ ကျိချောင်းယန်ကို မေးလိုက်၏။
“ဒီအစီအစဉ်ကို မင်းဘယ်လိုမြင်လဲ။ အားနည်းချက်တစ်ခုခု ရှိတယ်လို့ ထင်သလား။”
“အဲဒီနောက်တော့ ငါတို့အနေနဲ့ အပြာရောင်အဆင့် သံမဏိပုဆိန်တွေကို အဖိုးတန်ကုန်ပစ္စည်းအဖြစ် ရောင်းချမယ့် အစီအစဉ်ကို ဖျက်သိမ်းလိုက်ရုံပဲ ရှိတော့တယ်။”
ရွှီရှင်းက တည်ငြိမ်စွာ ဆက်ပြောလိုက်၏။
“ဘာလို့လဲဆိုတော့ ငါတို့ဆီ လာပူးပေါင်းမယ့် ရှင်ကျန်သူအများစုရဲ့ လက်ထဲမှာ ငါတို့ အရေးတကြီး လိုအပ်နေတဲ့ အရင်းအမြစ်ဆိုတာ မရှိတော့ဘူး။”
“တစ်ဖက်မှာလည်း အပြာရောင်အဆင့် သံမဏိပစ္စည်းတွေရဲ့ တန်ဖိုးက သာမန်ရှင်ကျန်သူတစ်ယောက် တတ်နိုင်တဲ့ အဆင့်ထက် အများကြီး မြင့်လွန်းတယ်။ အဲဒီလို ပစ္စည်းမျိုးကို ဈေးနှုန်းသတ်မှတ်ပြီး ရောင်းနေလို့လည်း လက်တွေ့အကျိုးမရှိဘူး။”
သူက ခဏရပ်ပြီးနောက် ဆက်လက်ရှင်းပြသည်။
“ဒါကြောင့် ငါတို့ပူးပေါင်းမယ့် လူတိုင်းကို လမ်းခရီးလုံခြုံစေဖို့ လိုအပ်တဲ့ အခြေခံပစ္စည်းတွေကို တစ်ခါတည်း ပြည့်ပြည့်စုံစုံ ထောက်ပံ့ပေးလိုက်မယ်။”
“သူတို့မှာ အပြာရောင်အဆင့် သားရေချပ်ဝတ်တန်ဆာ မရှိဘူးဆိုရင် ငါတို့က တစ်စုံ အခမဲ့ ပေးမယ်။”
“သင့်တော်တဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးလက်နက် မရှိဘူးဆိုရင်လည်း သာမန် သံမဏိလက်နက်တွေကိုပါ တွဲပြီး ထောက်ပံ့ပေးမယ်။”
“ငါတို့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က သူတို့ဆီက အရင်းအမြစ်တွေကို ထပ်ယူဖို့ မဟုတ်ဘူး။ သူတို့ကို အန္တရာယ်ကင်းကင်းနဲ့ ဗဟိုနယ်မြေအထိ ရောက်လာနိုင်အောင် ကူညီပေးဖို့ပဲ။”
“သူတို့သာ ဒီနေရာကို အောင်အောင်မြင်မြင် ရောက်လာနိုင်သရွေ့၊ ငါတို့ ပေးလိုက်တဲ့ ကုန်ကျစရိတ်တွေက အားလုံး ပြန်ကာမိသွားလိမ့်မယ်။”
ရွှီရှင်းက တည်ငြိမ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။
“ဒါပေမဲ့ ဒီလို အဖိုးတန်ပစ္စည်းတွေကို အခမဲ့ ဖြန့်ဝေပေးတဲ့အချိန်မှာ၊ ငါတို့ဘက်ကလည်း သူတို့ဆီကနေ တန်ဖိုးရှိတဲ့ အာမခံချက်တစ်ခုတော့ ပြန်ရဖို့ လိုတယ်။”
“စူးစမ်းရှာဖွေသူများအဖွဲ့ဆိုတာ အကျိုးအမြတ်ကို လုံးဝ မစဉ်းစားဘဲ လူတိုင်းကို အခမဲ့ လိုက်ကူညီနေတဲ့ ပရဟိတအဖွဲ့အစည်း မဟုတ်ဘူး။”
သူ၏ အသံက ပို၍ လေးနက်လာသည်။
“ငါတို့က အရင်းအမြစ်တွေကို အလကား ဖြန့်ဝေနေတာလည်း မဟုတ်ဘူး။ ငါတို့လုပ်သမျှ အစီအစဉ်တိုင်းမှာ ရှင်းလင်းတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်တစ်ခု ရှိတယ်။”
“အဲဒါကတော့ နယ်မြေ ၁၈၈ မှာ ကျန်နေသေးတဲ့ ရှင်ကျန်သူတွေကို ဗဟိုနယ်မြေဆီ အန္တရာယ်ကင်းကင်းနဲ့ ရောက်လာအောင် ကူညီပေးဖို့ပဲ။”
“လူတွေ စုပေါင်းနိုင်မှသာ ငါတို့ရဲ့ အင်အားက ပိုကြီးလာမယ်။ အင်အားပိုကြီးလာမှသာ ဒီကမ္ဘာပျက်ဘေးကို လူတိုင်း အတူတကွ ကျော်ဖြတ်နိုင်ဖို့ အခွင့်အရေး ပိုများလာမယ်။”
“ဒါကြောင့် ငါတို့ ပေးလိုက်တဲ့ ပစ္စည်းတွေဟာ အလှူမဟုတ်ဘူး။ အနာဂတ်မှာ လူသားအင်အားကို စုစည်းဖို့ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံလိုက်တာပဲ”
“သူတို့ ဗဟိုနယ်မြေကို အောင်အောင်မြင်မြင် ရောက်လာနိုင်သရွေ့ ငါတို့ ဒီနေ့ စိုက်ထုတ်လိုက်တဲ့ အရင်းအမြစ်တွေက အားလုံး ပြန်ပြီး တန်ဖိုးရှိလာလိမ့်မယ်”
“ဒါကြောင့် ငါတို့ ပစ္စည်းတွေကို အခမဲ့ ရယူသွားတဲ့ ရှင်ကျန်သူတိုင်းဟာ၊ ရယူပြီး တစ်နာရီအတွင်းမှာ ကိုယ့်သစ်ပင်အိမ်ကို ချက်ချင်း ဖြိုပြီး ဗဟိုနယ်မြေဆီ ထွက်ခွာရမယ်။”
“အဲဒီလို လုပ်လိုက်တာနဲ့ သူတို့ရဲ့ နာမည်က ကိုယ်ပိုင်နယ်မြေ အမှတ်စာရင်းဘုတ်ပေါ်က ရှင်ကျန်သူစာရင်းထဲကနေ အလိုအလျောက် ပျောက်သွားလိမ့်မယ်။”
ရွှီရှင်း၏ မျက်လုံးများတွင် စူးရှသည့် အလင်းတစ်ချက် ဖြတ်ပြေးသွား၏။
“ဒီအချက်က ငါတို့အတွက် အကောင်းဆုံး အာမခံချက်ပဲ”
“သူတို့ရဲ့ နာမည်က စာရင်းဘုတ်ပေါ်ကနေ ပျောက်သွားတာကို မြင်တာနဲ့ သူတို့ဟာ သစ်ပင်အိမ်ကို တကယ်ဖြိုပြီး ဗဟိုနယ်မြေဆီ ထွက်လာပြီဆိုတာ ငါတို့ အတည်ပြုနိုင်တယ်။”
“အဲဒီလို မဟုတ်ဘဲ ပစ္စည်းတွေ ရယူပြီး သစ်ပင်အိမ်ကို မဖြိုဘဲ ဆက်နေချင်တယ်ဆိုရင်တော့ သူတို့ရဲ့ နာမည်က စာရင်းဘုတ်ပေါ်မှာ ဆက်ရှိနေဦးမှာပဲ။ အဲဒီအချိန်မှာ ငါတို့လည်း သူတို့ကို နောက်ထပ် အရင်းအမြစ်တွေ ဆက်မပေးတော့ဘူး။”
ပြီးနောက် အနည်းငယ် ရပ်တန့်ကာ ဆက်ပြောလိုက်၏။
“ဒီစည်းမျဉ်းက တင်းကျပ်ပေမယ့် မလိုအပ်လို့ မဟုတ်ဘူး။ ငါတို့ ဖြန့်ဝေနေတဲ့ အရင်းအမြစ်တွေက အရမ်းအဖိုးတန်တယ်။ အဲဒါတွေကို တကယ် ဗဟိုနယ်မြေဆီ လာပူးပေါင်းမယ့် လူတွေအတွက်ပဲ အသုံးချရမယ်။”
“သစ်ပင်အိမ်ကို တရားဝင် ဖြိုလိုက်တာနဲ့ သူတို့ရဲ့ နာမည်က ရှင်ကျန်သူစာရင်းကနေ အလိုအလျောက် ပျောက်သွားတယ်။ ဒီစနစ်ကို အသုံးချပြီး သူတို့ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုကို အတည်ပြုနိုင်တာက အလုံခြုံဆုံးနဲ့ အယုံကြည်ရဆုံး နည်းလမ်းပဲ။”
ကျိချောင်းယန်သည် ရွှီရှင်း၏ စကားများကို နားထောင်ပြီးနောက် ခဏ ငြိမ်သက်ကာ စဉ်းစားလိုက်၏။
“ဒီနည်းလမ်းဆိုရင် တကယ်ကို ဖြစ်နိုင်ချေ မြင့်တယ်။”
“သစ်ပင်အိမ်ကို ဖြိုပြီး နာမည်စာရင်းကနေ ပျောက်သွားတဲ့သူတွေကတော့ ငါတို့ရဲ့ အဖွဲ့ဝင်အသစ်တွေလို့ သတ်မှတ်နိုင်ပြီ။ အဲဒီနောက် ဗဟိုနယ်မြေဆီ အောင်အောင်မြင်မြင် ရောက်လာနိုင်မလား ဒါမှမဟုတ် လမ်းခုလတ်မှာ အန္တရာယ်တစ်ခုခု ကြုံတွေ့မလားဆိုတာကတော့ သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်အရည်အချင်းနဲ့ ကံကြမ္မာအပေါ်ပဲ မူတည်တော့မှာပဲ။”
“ဒါပေမယ့် တစ်ခုတော့ ကြိုပြီး စည်းကမ်းသတ်မှတ်ထားရမယ်။”
“အကယ်၍ တစ်ယောက်ယောက်က ငါတို့ပေးထားတဲ့ အပြာရောင်သံမဏိပုဆိန်၊ ချပ်ဝတ်တန်ဆာနဲ့ တခြားစက်ကိရိယာတွေကို အခမဲ့ လက်ခံထားပြီး သတ်မှတ်ထားတဲ့ အချိန်ကျော်သွားတဲ့အထိ သစ်ပင်အိမ်ကို မဖြိုဘဲ ရှင်ကျန်သူစာရင်းဘုတ်ပေါ်မှာ နာမည် ဆက်ရှိနေသေးတယ်ဆိုရင်...”
“ဒါမှမဟုတ် လမ်းခုလတ်မှာ စိတ်ပြောင်းသွားပြီး ငါတို့ကို သစ္စာဖောက်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်ဆိုရင်...”
သူ၏ အသံသည် အနည်းငယ် တင်းမာသွား၏။
“အဲဒီလူဟာ ငါတို့ဆီက အခမဲ့ ရယူထားတဲ့ ပစ္စည်းအားလုံးကို စနစ်ရဲ့ ကုန်သွယ်မှုစနစ်ကနေ ချက်ချင်း ပြန်လွှဲပေးရမယ်။”
“ပြန်မပေးဘူးဆိုရင်တော့ သူ့နာမည်ကို ငါတို့ စူးစမ်းရှာဖွေသူများ အဖွဲ့ရဲ့ ရာသက်ပန် ဘလက်လစ် စာရင်းထဲ ထည့်သွင်းမယ်။”
“အဲဒီနောက်ပိုင်း သူဟာ ငါတို့အဖွဲ့ဆီက ဘယ်လိုအကူအညီ ဘယ်လိုအရင်းအမြစ်၊ ဘယ်လိုကုန်သွယ်မှုကိုမှ ထပ်ပြီး ရနိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး။”
ရွှီရှင်းက အသာခေါင်းညိတ်လိုက်၏။
“ဒီလိုလုပ်မှပဲ အခမဲ့ပေးထားတဲ့ အရင်းအမြစ်တွေကို အလွဲသုံးစားလုပ်ဖို့ ကြိုးစားတဲ့သူတွေကို တားဆီးနိုင်မယ်”
“ငါတို့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က လူတိုင်းကို ကူညီဖို့ပဲ။ ဒါပေမယ့် အဲဒီကူညီမှုကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး ငါတို့အဖွဲ့ရဲ့ အရင်းအမြစ်တွေကို အလကားရဖို့ အသုံးချချင်တဲ့သူတွေကိုတော့ လုံးဝ ခွင့်မပြုနိုင်ဘူး”
ကျိချောင်းယန်က ခဏတာ စဉ်းစားပြီးနောက် အသာခေါင်းညိတ်ကာပြောလိုက်၏။
“အဲဒီအချိန်ကစပြီး စူးစမ်းရှာဖွေသူများ အဖွဲ့ဝင် ဘယ်သူကမှ သူ့ကို နောက်ထပ် ဘယ်လိုအကူအညီ၊ ဘယ်လိုကုန်သွယ်မှု၊ ဘယ်လိုအရင်းအမြစ်ကိုမှ ထပ်မံပေးအပ်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး”
“ဒါတင်မကသေးဘူး...”
သူ၏ အသံမှာ ပို၍ လေးနက်လာသည်။
“သူ့ရဲ့ သစ္စာဖောက်လုပ်ရပ်ကို နယ်မြေချန်နယ်တစ်ခုလုံးမှာ တရားဝင် ကြေညာပေးမယ်။ အဲဒီနောက် သူ့ကို ငါတို့အဖွဲ့ရဲ့ တရားဝင် ရန်သူအဖြစ် သတ်မှတ်လိုက်မယ်”
“ကိုယ့်အကျိုးအတွက် အဖွဲ့ကို လှည့်စားတဲ့သူတိုင်းဟာ နောင်အချိန်မှာ သူတို့လုပ်ရပ်ရဲ့ အကျိုးဆက်ကို ကိုယ်တိုင် တာဝန်ယူရလိမ့်မယ်”
ရွှီရှင်းက အေးဆေးစွာ ခေါင်းညိတ်ကာပြောလိုက်၏။
“ဒီစည်းမျဉ်းကို သတ်မှတ်ထားမှပဲ တကယ်လာပူးပေါင်းချင်တဲ့သူနဲ့ အခွင့်ကောင်းယူချင်တဲ့သူကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခွဲထုတ်နိုင်မှာ။”
“မဟုတ်ရင် ငါတို့ပေးထားတဲ့ အပြာရောင်သံမဏိပုဆိန်တွေ၊ ချပ်ဝတ်တန်ဆာတွေ၊ လက်နက်တွေနဲ့ တခြားအရင်းအမြစ်တွေကို အလကားရချင်တဲ့သူတွေ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ရောက်လာကြလိမ့်မယ်”
“အဲဒီလိုသာ ဖြစ်လာရင် လီဝမ်ရှီး စုဆောင်းထားတဲ့ အဖိုးတန်ကုန်ကြမ်းပစ္စည်းတွေ ဘယ်လောက်ပဲ များနေပါစေ၊ နောက်ဆုံး ကုန်သွားမှာ သေချာတယ်။”
“ငါတို့ရဲ့ အရင်းအမြစ်တွေက တကယ် ပူးပေါင်းပြီး လူသားအင်အားကို စုစည်းချင်တဲ့သူတွေအတွက်ပဲ အသုံးချရမယ်။ အခွင့်ကောင်းယူဖို့ ကြိုးစားတဲ့သူတွေအတွက်တော့ လုံးဝ မဟုတ်ဘူး။”
အပိုင်း ၅၃၉ ပြီး။