အခန်း ၂၀၁

အခန်း (၂၀၁)

ပူးပေါင်းကြံစည်မှု

ဝမ်ကျင်း၏ လျှို့ဝှက်စာသည် ရှောင်းမိသားစုထံသို့ ရောက်ရှိသွားပြီးနောက်၊ နန်းမြို့တော်အတွင်း အခြေတကျ အင်အားစုစိုက်ထားသော ထိုမျိုးနွယ်စုကြီးသည် တစ်ဖန်ပြန်လည်၍ သက်ဝင်လှုပ်ရှားလာခဲ့တော့သည်။

မျိုးနွယ်စု၏ တပည့်များ၊ ကိုယ်ရံတော်များနှင့် လက်အောက်ခံအမှုထမ်းများသည် မိမိတို့၏ တာဝန်အသီးသီးဖြင့် စတင်လှုပ်ရှားကြပြီး၊ မိတ်ဆွေများထံ သွားရောက်လည်ပတ်ခြင်းနှင့် အဆက်အသွယ် ကွန်ရက်များကို စုစည်းခြင်းတို့ကို ပြုလုပ်ကြလေသည်။ ထိုကဲ့သို့သော ပုံမှန်မဟုတ်သည့် အပြုအမူများကို ဖုံးကွယ်ရန် သဘာဝကျကျပင် ခက်ခဲလှသည်၊ အထူးသဖြင့် တူယာရွှီသည် ရှောင်းမိသားစုကို လူလွှတ်၍ အနီးကပ် စောင့်ကြည့်ခိုင်းထားသည့် အချိန်တွင် ပို၍ပင် ဆိုးရွားလှပေသည်။ ရှောင်းမိသားစုသည် ပုံမှန်မဟုတ်ဘဲ ထူးဆန်းစွာ တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့စဉ်ကတည်းက တူယာရွှီသည် သူတို့၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းကို စတင်အာရုံစိုက်နေခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ လောလောဆယ်တွင် နန်းမြို့တော်အတွင်းရှိ တစ်ခုတည်းသော မတည်ငြိမ်သည့် အချက်အလက် ဖြစ်နေသဖြင့် တူယာရွှီအနေဖြင့် ၎င်းကို မည်ကဲ့သို့ လျစ်လျူရှုထားနိုင်ပါမည်နည်း။

လက်အောက်ငယ်သားများ ယူဆောင်လာသော သတင်းများကို ကြည့်ရင်း တူယာရွှီ၏ စိတ်အတွင်း၌ လွန်ဆွဲမှုများနှင့် ဝေခွဲမရခြင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။ သူသည် ရာဇပလ္လင်ပေါ်သို့ အောင်မြင်စွာ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီး အလောတကြီး ကျင်းပခဲ့သော နန်းတင်ပွဲအခမ်းအနားအပြီးတွင် လော့နန်နိုင်ငံ၏ တရားဝင်ဘုရင် ဖြစ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သော်လည်း၊ ပြဿနာမှာ သူ၏အကိုတော် လက်အောက်ရှိ အင်အားစုအားလုံးသည် သူ၏ အုပ်ချုပ်မှုအောက်သို့ ရောက်ရှိလာခြင်း မရှိသေးပေ။ အများစုမှာ သတိကြီးစွာဖြင့် အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်ရုံသာ စောင့်ကြည့်နေကြဆဲ ဖြစ်သည်။

မိဖုရားကြီး လာကျန့်နှင့် သူမ၏ နောက်ကွယ်မှ မိသားစုအင်အားစုမှာမူ ပို၍ပင် ဆိုးရွားလှသည်၊ ထိုညီအစ်ကိုနှစ်ယောက်၏ လှည့်စားခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီးနောက် သူတို့အနေဖြင့် ချက်ချင်းပင် ရန်သူအဖြစ် လှည့်မတိုက်သည်မှာပင် အလွန်အမင်း ကျိုးကြောင်းဆင်ခြင်တုံတရား ရှိလွန်းလှသည်ဟု ဆိုရမည်။ ထို့ကြောင့် လက်ရှိအခြေအနေမှာ နန်းမြို့တော်အတွင်း ပြည်တွင်းစစ်ဖြစ်ပွားနိုင်ခြေ အန္တရာယ်ကို ဖယ်ရှားနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သော်လည်း တူယာရွှီ ထိန်းချုပ်ထားသော အာဏာမှာမူ များစွာ တိုးတက်ပြန့်ပွားလာခြင်း မရှိသေးချေ။ ဤအချက်က တူယာရွှီကို ပြင်းထန်သော အကျပ်အတည်းကို ခံစားရစေသည်၊ အထူးသဖြင့် ရှောင်းမိသားစုအပေါ်တွင် ဖြစ်ပေသည်။ အကြောင်းမူကား နန်းမြို့တော်ကို ကာကွယ်နိုင်မည့်အပေါ် သူ မရေရာသော်လည်း၊ ကျင်းနိုင်ငံစစ်တပ် မြို့တံခါးဝသို့ ရောက်ရှိလာသည်နှင့် ရှောင်းမိသားစုသည် သူတို့ကို သစ္စာဖောက်မည်မှာမူ သူ လုံးဝ သေချာနေသောကြောင့် ဖြစ်၏။

တူယာရွှီ၏ မတည်ငြိမ်သော မျက်နှာထားနှင့် သူ၏ မျက်လုံးများအတွင်းမှ ထိန်းချုပ်မရတော့လုနီးပါး ဖြစ်နေသော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ကို မြင်ရသောအခါ၊ တူယာရွှီ၏ စစ်ဗျူဟာမှူးလည်းဖြစ်၊ ဦးရီးတော်လည်းဖြစ်သော ဟယ်ပေါ် က စကားဆိုလာခဲ့သည်။

"အရှင်မင်းကြီး... ရှောင်းမိသားစုဟာ သောင်းကျန်းပြီး မုန်းတီးစရာကောင်းလှပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့ သူတို့ကို အခုအချိန်မှာ လုံးဝ သွားထိလို့ မရသေးပါဘူး..."

ဟယ်ပေါ်၏ တားမြစ်ဖျောင်းဖျမှုကို ကြားရသောအခါ တူယာရွှီ၏ အတင်းအကျပ် ဖိနှိပ်ထားသော ဒေါသမီးမှာ ဆက်လက်၍ အောင့်အီးမထားနိုင်တော့ချေ။ သူသည် ရုတ်တရက် ထရပ်လိုက်ပြီး ဒေါသမျက်နှာထားဖြင့် ဟိန်းဟောက်လိုက်တော့သည်။

"ဒါဆို ငါတို့က ဒီအတိုင်း ထိုင်ကြည့်ပြီး သစ္စာဖောက်ခံရမှာကို စောင့်နေရမှာလား။ စစ်ပွဲကတော့ စောစောစီးစီး ဒါမှမဟုတ် နောက်ကျရင် ဖြစ်မှာပဲ၊ အဲဒါကို ဘာလို့ ငါတို့ဘက်က အရင်ဆုံး လက်ဦးမှုယူပြီး အသာစီးမရယူရမှာလဲ။"

ဟယ်ပေါ်သည် ဒေါသအမျက်ချောင်းချောင်း ထွက်နေသော တူယာရွှီကို ကြည့်ကာ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။

"အရှင်မင်းကြီး... ရှောင်းမိသားစုကို အရေးယူဖို့ လှုပ်ရှားတာဟာ သူတို့တစ်စုတည်းနဲ့ ရန်သူဖြစ်ရုံတင် မကပါဘူး။ နန်းမြို့တော်ထဲက ကျင်းမျိုးနွယ်စုကြီးတွေဟာ ဒီအတိုင်း ငြိမ်ထိုင်ကြည့်နေကြမှာ မမဟုတ်ပါဘူး။ အကယ်၍ ကျွန်တော်တို့သာ ရှောင်းမိသားစုကို အခု လှုပ်ရှားလိုက်ရင် မြို့တော်ထဲက ကျင်းမျိုးနွယ်စုအားလုံး စုပေါင်းပြီး ပုန်ကန်ကြပါလိမ့်မယ်။ ဒါတင်မကသေးပါဘူး၊ ကျွန်တော်တို့ လော့နန်နိုင်ငံရဲ့ ရေတပ်ကိုလည်း ရှောင်းကျီ က ကွပ်ကဲနေဆဲဖြစ်ပြီး ရေတပ်သားအများစုဟာလည်း ကျင်းလူမျိုးတွေ ဖြစ်နေကြလို့ပါပဲ..."

ဟယ်ပေါ်၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ တူယာရွှီ၏ တောက်လောင်နေသော ဒေါသမီးများသည် ရေအေးဖြင့် ပက်ဖျန်းလိုက်သကဲ့သို့ ချက်ချင်း ငြိမ်းသတ်သွားခဲ့ရသည်။ သူ၏ မျက်နှာထက်မှ အမျက်ဒေါသများ လွင့်ပြယ်သွားပြီး သူတို့နေရာတွင် စိတ်ပျက်အားငယ်မှုများ အစားထိုးဝင်ရောက်လာခဲ့တော့သည်။

"အခြားနည်းလမ်း လုံးဝမရှိတော့ဘူးလား။ ငါတို့က ရှောင်းမိသားစု ဒီလောက်အထိ ရဲတင်းစော်ကားနေတာကို ဒီအတိုင်းပဲ ထိုင်ကြည့်နေရတော့မှာလား။"

ဟယ်ပေါ်သည် ခါးသီးစွာဖြင့် ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်။ လော့နန်နိုင်ငံကို တည်ထောင်ခဲ့သည့် အချိန်ကတည်းက ဤကျင်းမျိုးနွယ်စုကြီးများနှင့် ဆက်နွှယ်ပတ်သက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် တိုးတက်သော စိုက်ပျိုးရေးပညာရပ်များ၊ သတ္တုအရည်ကျိုနည်းပညာများနှင့် အဆင့်မြင့်သော ယဉ်ကျေးမှုနှင့် စနစ်များကို ယူဆောင်လာပေးခဲ့ကြသည်။ လော့နန်နိုင်ငံသည် ထိုအဆင်ပြေချောမွေ့မှုများကို ခံစားခဲ့ရသော်လည်း သဘာဝကျကျပင် ထိုမျိုးနွယ်စုကြီးများ၏ ဝါးမြိုတိုက်စားခြင်းကိုလည်း ခံခဲ့ရပေသည်။

ထီးနန်းဆက်ခံခဲ့သော ဘုရင်တိုင်းသည် ဤအချက်ကို မမြင်ဘဲ မနေခဲ့ကြချေ၊ သူတို့သည် အခြေအနေကို ပြောင်းလဲပစ်ရန်နှင့် ဤကျင်းမျိုးနွယ်စုကြီးများ၏ သြဇာလွှမ်းမိုးမှုကို ဖယ်ရှားပစ်ရန် အလိုရှိခဲ့ကြသည်။ ကံဆိုးစွာဖြင့် အစပိုင်းတွင် အနည်းငယ် အောင်မြင်မှု ရရှိခဲ့သည်မှလွဲ၍ ထိုကျင်းမျိုးနွယ်စုကြီးများက အရိပ်အယောင်ကို မြင်ပြီး ပူးပေါင်းလိုက်ကြသည်နှင့် မည်သည့်တိုးတက်မှုမျှ ထပ်မံမရရှိတော့ချေ။ သူတို့သည် နိုင်ငံရေးပရိယာယ်ဖြင့်လည်း မယှဉ်နိုင်သကဲ့သို့ လက်နက်အားကိုးဖြင့် နှိမ်နင်းပါကလည်း အတင်းအကျပ် ပုန်ကန်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေမည်ကို စိုးရိမ်ခဲ့ကြသည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့သည် ကျင်းလူမျိုးများ လော့နန်နိုင်ငံအတွင်း တစ်ဆင့်ပြီးတစ်ဆင့် အင်အားကြီးမားလာသည်ကိုသာ ကြည့်နေခဲ့ကြရသည်။

ထို့ကြောင့် ဘိုးဘေးများ စိုက်ပျိုးခဲ့သော ခါးသီးသည့် အသီးအပွင့်ကို ယခုမျိုးဆက်ကသာ မလွဲမသွေ ခံစားနေရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

"ကျွန်တော်တို့ တစ်လှမ်းချင်းစီပဲ သွားရပါတော့မယ်။ အရှင်မင်းကြီးအနေနဲ့ အဲဒီကျင်းမျိုးနွယ်စုတွေကို စည်းရုံးဖို့ လူလွှတ်ရပါလိမ့်မယ်၊ ပြီးတော့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဒေသခံ မျိုးနွယ်စုအင်အားစုတွေကိုလည်း အပြင်းအထန် စည်းရုံးလှုံ့ဆော်ရပါမယ်။ ဒါ့အပြင် ရှောင်းမိသားစုကို စောင့်ကြည့်ဖို့ လူအင်အား ပိုမိုစေလွှတ်ရပါမယ်။ ကျန်တဲ့အချက်ကတော့ ရေတပ်က စစ်ကူအဖြစ် ပြန်မရောက်လာခင်အထိ ကျွန်တော်တို့ ကြံ့ကြံ့ခံနိုင်မလားဆိုတဲ့အပေါ်မှာပဲ မူတည်ပါတော့တယ်..."

နန်းတော်အတွင်း၌ မျက်မှောင်ကုတ်နေသော တူယာရွှီနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် ရှောင်ကျန် မှာမူ ယခုအချိန်တွင် စိတ်ဓာတ်များ အလွန်အမင်း တက်ကြွနေခဲ့သည်။

မိမိဖိတ်ကြားချက်အရ ရောက်ရှိလာကြသော ကျင်းမျိုးနွယ်စု အသီးသီး၏ အကြီးအကဲများကို ကြည့်ရင်း ရှောင်းကျန်း၏ မျက်လုံးများသည် တောက်ပနေခဲ့ပြီး သူ၏ ကျောပြင်မှာလည်း ဖြောင့်မတ်နေ၏။

"မိတ်ဆွေတို့... အားလုံးပဲ သတင်းကို ကြားသိပြီးလောက်ပြီလို့ ငါယူဆပါတယ်။ ဝူချီမြို့ဟာ အသိမ်းပိုက်ခံလိုက်ရပြီဖြစ်ပြီး နှစ်ရက်အတွင်းမှာတင် ကျဆုံးသွားခဲ့တာပါ... ငါတို့ မဟာကျင်းနိုင်ငံရဲ့ အစွမ်းထက်လှတဲ့ စစ်တပ်ကြီးဟာ နန်းမြို့တော်ဆီကို တိုက်ရိုက်ဦးတည်နေပြီ။ သူတို့ မြို့တံခါးဝကို ရောက်လာဖို့ဆိုတာ အချိန်ပိုင်းမျှသာ လိုပါတော့တယ်..."

ရှောင်းကျန်း၏ စကားအသုံးအနှုန်းကို ကြားရသောအခါ လူတိုင်းက သူ့ကို ပြင်ဆင်တည့်မတ်ပေးခြင်း မပြုရန် ဆိတ်ဆိတ်နေလျက် သဘောတူလိုက်ကြသည်။ သူတို့သည် ယခုအချိန်တွင် လော့နန်ပြည်သူများ ဖြစ်နိုင်သကဲ့သို့ ကျင်းလူမျိုးများလည်း ဖြစ်နိုင်သည်။ မျက်လုံးရှိသော မည်သူမဆို လော့နန်နိုင်ငံ ပျက်စီးတော့မည်ကို မြင်နိုင်ကြပြီး သူတို့အနေဖြင့် ဤပျက်စီးနေသော သင်္ဘောအိုကြီးနှင့်အတူ နစ်မြုပ်သွားရန် အလိုမရှိကြချေ။

သို့သော် သူတို့သည် လော့နန်နိုင်ငံအတွင်း၌ ရှိနေဆဲ မဟုတ်ပါလား။ အကယ်၍ သူတို့ လွန်လွန်ကျွံကျွံ ပြုမူမိပါက ဦးစွာ နှိမ်နင်းခြင်း ခံရလျှင် မည်သို့လုပ်မည်နည်း။ သို့မဟုတ် သူတို့ တစ်ကြိမ်မျှ မတွေ့ဆုံဖူးသေးသော ထိုဝမ်ကျင်းသခင်မင်းကြီးက သူတို့ကို နန်းမြို့တော်၏ အင်အားကို လျှော့ချရန်အတွက် အမြောက်စာအဖြစ် အသုံးချခဲ့လျှင် မည်သို့လုပ်မည်နည်း။

တိုင်းတပါးနိုင်ငံတစ်ခုတွင် အခြေစိုက် တည်ထောင်နိုင်သော မျိုးနွယ်စုကြီးများသည် မရိုးရှင်းလှသကဲ့သို့ မျိုးနွယ်စုအကြီးအကဲများ ဖြစ်လာသူများသည်လည်း လူမိုက်များ မဟုတ်ကြချေ။ သူတို့၏ စိတ်ကူးဉာဏ်များသည် သာမန်လူများထက် များစွာ ပိုမို၍ ပါးနပ်ထက်မြက်ကြသည်။

"နိုင်ငံတော်အတိုင်ပင်ခံ ရှောင်းက ကျွန်တော်တို့ကို ဒီနေရာကို ဖိတ်ခေါ်တာဟာ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အကူအညီကို လိုအပ်လို့များလား..."

ရှောင်းကျန်းသည် ထိုမေးခွန်းကို အသာအယာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ လူတိုင်း၏ မျက်နှာထက်မှ လေးနက်သော သတိထားမှုကို မြင်သောအခါ ရှောင်းကျန်းသည် သူတို့ ဘာကို စိုးရိမ်နေသည်ကို သိရှိလိုက်သည်။ သူတို့အားလုံးမှာ ပါးနပ်သူများ ဖြစ်ကြသဖြင့် ဆက်သွယ်ပြောဆိုရာတွင် များစွာ အားထုတ်ရန်မလိုဘဲ တိုက်ရိုက်ပင် ပြောကြားလိုက်တော့သည်။

"မိတ်ဆွေတို့... စိုးရိမ်စရာမလိုပါဘူး။ နန်းတော်ထဲက အဲဒီဘုရင်ငယ်လေးဟာ ဦးနှောက်ရှိသရွေ့တော့ ငါတို့ကို အရင်ဆုံး စပြီး လှုပ်ရှားရဲမှာ မဟုတ်ပါဘူး... ငါတို့အနေနဲ့ သခင်ကြီး ဝမ်ကျင်း မြို့တံခါးဝကို ရောက်လာတာကို စောင့်ဆိုင်းဖို့ပဲ လိုအပ်ပြီး၊ သင့်တော်တဲ့ အချိန်ကျရင် မြို့တံခါးတွေကို သိမ်းပိုက်ဖို့ သစ္စာရှိတဲ့ လက်အောက်ခံတွေနဲ့ ယုံကြည်ရတဲ့ နောက်လိုက်တွေကို စေလွှတ်ရုံပါပဲ..."

"နန်းမြို့တော်သာ လက်ပြောင်းသွားပြီဆိုရင် သခင်ကြီး ဝမ်ကျင်းက မိတ်ဆွေတို့ရဲ့ လုံခြုံရေးကို အာမခံပေးပါလိမ့်မယ်။ အဲဒီအချိန်ကျရင် ငါတို့အားလုံးဟာ ကျေးဇူးရှင် အမှုထမ်းကောင်းတွေ ဖြစ်လာကြမှာပါ။ သခင်ကြီးက ဆုလာဘ်တွေ ပေးတဲ့နေရာမှာ စေးနဲမယ့်လူ မဟုတ်ပါဘူး..."

ဤစကားကို ကြားရသောအခါ လူတိုင်း၏ မျက်နှာထက်မှ လေးနက်မှုနှင့် သတိထားမှုများ လျော့ပါးသွားခဲ့သည်။ အသက်စွန့်၍ တိုက်ခိုက်ရန်မလိုဘဲ လုံခြုံရေးကို အာမခံချက် ရရှိခြင်းမှာ အလွန်ကောင်းမွန်လှပေသည်။

ဆုလာဘ်များနှင့် ပတ်သက်၍မူ ရိုးရိုးသားသား ပြောရလျှင် သူတို့အနေဖြင့် မျှော်လင့်ချက် သိပ်မရှိကြချေ။ နိုင်ငံပျက်သုဉ်းမည့် ဘေးအန္တရာယ်ကို ကြုံတွေ့နေရချိန်တွင် မိမိတို့၏ မျိုးနွယ်စုများ ပြိုကွဲပျက်စီးခြင်း မရှိဘဲ စည်းစိမ်ဥစ္စာများ မပြန့်ကျဲသွားလျှင်ပင် အလွန်ကောင်းလှပြီ ဖြစ်သည်။

"ကျွန်တော်တို့တွေ နိုင်ငံတော်အတိုင်ပင်ခံ ရှောင်းရဲ့ အမိန့်ကို နာခံဖို့ အသင့်ပါပဲ။ သခင်ကြီး ဝမ်ကျင်းရဲ့ စိုးရိမ်ပူပန်မှုတွေကို မျှဝေထမ်းရွက်ပေးပါ့မယ်..."

"အလွန်ကောင်းပါပြီ။ သခင်ကြီးဟာ သူ၏စစ်တပ်ကို ဦးဆောင်ပြီး ထွက်ခွာလာခဲ့ပြီဖြစ်လို့ နောက် ခုနစ်ရက် ဒါမှမဟုတ် ရှစ်ရက်အတွင်း နန်းမြို့တော်ကို ရောက်ရှိလာဖို့ မျှော်လင့်ရပါတယ်... အခု မိတ်ဆွေတို့အနေနဲ့ ကိုယ့်အင်အားစုတွေကို စုစည်းပြီး ပြင်ဆင်မှုတွေ လုပ်နိုင်ပါပြီ။ ဒါပေမဲ့ ရွေးချယ်ထားတဲ့ လူအင်အားအားလုံးကိုတော့ ငါ့ရဲ့ ရှောင်းမိသားစုကပဲ စေလွှတ်ကွပ်ကဲမှာ ဖြစ်ပါတယ်။ မိတ်ဆွေတို့ထဲက ကန့်ကွက်မယ့်လူ ရှိပါသလား..."

လူတိုင်းသည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီး ဆိတ်ဆိတ်နေလျက် ခေါင်းခါပြကြသည်။

"ကျွန်တော်တို့ ကန့်ကွက်စရာ မရှိပါဘူး..."

"အလွန်ကောင်းပြီ၊ ဒါဆိုရင် အားလုံးပဲ သွားရောက်ပြင်ဆင်ကြတော့..."

နန်းမြို့တော်အတွင်းရှိ တူယာရွှီသည် သူ ထိုလူများကို မစည်းရုံးနိုင်သေးခင်မှာပင် သူတို့က သူ့ကို သစ္စာဖောက်ရန် ဆုံးဖြတ်ချက်ချပြီး ဖြစ်နေသည်ကို လုံးဝ မသိရှိခဲ့ချေ။ ဤသည်မှာ မျိုးနွယ်စုကြီးများကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာရသော ဘေးဒုက္ခများသည် သူတို့ တိုင်းတပါးသို့ ပြောင်းရွှေ့သွားရုံ သို့မဟုတ် ပတ်ဝန်းကျင်နှင့် နေထိုင်မှု အခြေအနေများ ပြောင်းလဲသွားရုံမျှဖြင့် ပျောက်ကွယ်သွားခြင်း မရှိကြောင်း ပြသနေပေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် နန်းမြို့တော်အတွင်းရှိ ကွန်ရက်၏ လျှို့ဝှက်အခြေစိုက်စခန်းအတွင်း၌ ဝေကျွယ် သည်လည်း ကွန်ရက်အဖွဲ့ဝင်များကို အရေးပေါ် စုရုံးရန် ဆင့်ခေါ်နေခဲ့သည်။ လျှို့ဝှက်သင်္ကေတများ ပေးပို့မှုအောက်တွင် အစွမ်းထက်လှသော ကွန်ရက်ထောက်လှမ်းရေးများသည် တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး လျှို့ဝှက်စွာ စုရုံးရောက်ရှိလာကြပြီး အမိန့်နာခံရန် စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ကြသည်။

ရှောင်းမိသားစုက အတွင်းလူအဖြစ် ဦးဆောင်ကူညီပေးနေသည်ကို သူ သိရှိသော်လည်း၊ ဝေကျွယ်အနေဖြင့် အောင်ပွဲ၏ အချိန်ခွင်လျှာပေါ်သို့ နောက်ထပ် အလေးချိန်အချို့ ထပ်မံဖြည့်တင်းရန် ဝန်မလေးခဲ့ချေ။ သူ့အတွက်မူ ဝမ်ကျင်း၏ အစီအစဉ်သည် မည်သည့်အမှားအယွင်းမျှ ဖြစ်ပျက်၍ မရချေ။

ဝေကျွယ်သည် နိုင်ငံရေးမဟာဗျူဟာများတွင် ကျွမ်းကျင်လိမ္မာခြင်း မရှိသော်လည်း အဝေးကို မြင်နိုင်သော အမြော်အမြင်အချို့ ရှိနေခဲ့သည်။ အထူးသဖြင့် လော့နန်နိုင်ငံအတွင်း အချိန်အကြာကြီး လျှို့ဝှက်ထောက်လှမ်းသူအဖြစ် နေထိုင်ခဲ့ပြီး ဤနိုင်ငံ၏ ပေါများလှသော စပါးဆန်ရေ ရိက္ခာထုတ်လုပ်မှုကို ကိုယ်တိုင်မျက်မြင် ကြုံတွေ့ခဲ့ရပြီးနောက်၊ လော့နန်နိုင်ငံကို သိမ်းပိုက်နိုင်ခြင်းသည် ဝမ်ကျင်းအတွက် မည်မျှအထိ အဓိပ္ပာယ်သက်ရောက်ကြောင်း သူ ကောင်းစွာ နားလည်ထားသည်။

ထို့အပြင် လော့နန်နိုင်ငံ ပျက်စီးသွားသည်နှင့် သူ၏ ဤနေရာမှ လျှို့ဝှက်ထောက်လှမ်းရေး တာဝန်သည်လည်း ပြီးဆုံးသွားလိမ့်မည်။ သူ၏ နောက်ထပ် အဆင့်မှာ မဟာကျင်းနိုင်ငံအတွင်း၌ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ဝမ်ကျင်း၏ အာဏာစက် ပြန့်ပွားလာလေလေ၊ သူ၏ ကလဲ့စားချေနိုင်မည့် အခွင့်အရေးမှာလည်း သဘာဝကျကျပင် ပိုမိုကြီးမားလာလေလေ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။