အခန်း ၂၀၈

အခန်း (၂၀၈)

ဆုလာဘ်ချီးမြှင့်ခြင်းနှင့် နှစ်သိမ့်ခြင်း (၁)

နှစ်ရက်တိုင်တိုင် စစ်မီးလျှံများအောက်၌ ပျက်စီးလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရပြီးနောက်၊ လော့နန်နိုင်ငံ၏ နန်းမြို့တော်တစ်ခုလုံးရှိ ဖုံးကွယ်နေသော ဘေးအန္တရာယ် အစိတ်အပိုင်းအားလုံးကို သန့်စင်ရှင်းလင်းပြီး ဖြစ်သည်။

‘မှားယွင်းသတ်မိပါစေ၊ တစ်ယောက်မျှ မလွတ်စေရ’ ဟူသော မူဝါဒကို လက်ကိုင်ထားသည့် သံသယစိတ်ကြီးမားလှသော ဝမ်ကျင်းသည် ရှောင်းကျန်းနှင့် အခြားသူများကို လုံးဝဥဿုံ ယုံကြည်စိတ်မချနိုင်ခဲ့ချေ။ ထို့ကြောင့် သူသည် အချိန်အတော်ကြာကတည်းက မြို့တော်အတွင်း၌ ပုန်းအောင်းလှုပ်ရှားနေခဲ့သော ဝေကျွယ်ကို ဆင့်ခေါ်ကာ တစ်စုံတစ်ရာ ကျန်ရစ်ခဲ့ခြင်း သို့မဟုတ် အမှားအယွင်း ရှိမရှိကို စေ့စေ့စပ်စပ် မေးမြန်းစုံစမ်းခဲ့သည်။ မည်သည့်လှည့်ကွက်မျှ မရှိကြောင်း သေချာရေရာသော အဖြေကို ရရှိမှသာ ဝမ်ကျင်းသည် နောက်ဆုံးတွင် စိတ်အေးသွားခဲ့တော့သည်။

အကယ်၍ ယခုအကြိမ်တွင် မတည်ငြိမ်မှု၏ မျိုးစေ့များကို အမြစ်ပြတ် မချေမှုန်းနိုင်ခဲ့ပါက၊ ၎င်းတို့သည် အညှောင့်အပင်များအဖြစ်မှသည် တောက်လောင်သော မီးလျှံကြီးများအထိ ဖြစ်လာနိုင်ကာ နောင်တစ်ချိန်တွင် ကြီးမားသော ဘေးဒုက္ခများကို ဆောင်ကြဉ်းလာနိုင်ပေသည်။ ထို့ကြောင့် ထိုဘေးရန်များ မကြီးထွားလာမီ လျင်မြန်ပြတ်သားသော နည်းလမ်းများဖြင့် ကြိုတင်ကာကွယ်ရန် လိုအပ်လှပေသည်။ ထို့အပြင် ဤလုပ်ဆောင်ချက်ကြောင့် လူအနည်းငယ်မျှ ပိုမိုသေဆုံးသွားရုံမှတစ်ပါး ဝမ်ကျင်းအတွက်မူ မည်သည့်ဆုံးရှုံးမှုမျှ မရှိချေ။ သူသည် ပိုမိုများပြားသော သွေးဖြင့် ယဇ်ပူဇော်ခြင်းစွမ်းအင်များကို စုဆောင်းနိုင်ရုံမျှမက၊ ရန်သူတို့၏ အိုးအိမ်စည်းစိမ်များကိုပါ သိမ်းပိုက်ရရှိနိုင်ဦးမည် ဖြစ်၏။ ဆိုးကျိုးထက် အကျိုးကျေးဇူးက ပိုမိုများပြားနေသည်ဖြစ်ရာ တုံ့ဆိုင်းနေစရာ အကြောင်းရင်း အလျှင်းမရှိခဲ့ချေ။

သို့သော်လည်း ဝမ်ကျင်း၏ အထက်တန်းအုပ်ချုပ်သူလူတန်းစားအပေါ် ရက်စက်စွာ သတ်ဖြတ်မှုများသည် အလယ်အလတ်နှင့် အောက်ခြေလူတန်းစားများထံသို့ ကူးစက်ခြင်းမရှိခဲ့ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤသာမန်လူသားများသည် ယခုအခါ ဝမ်ကျင်း၏ ပိုင်ဆိုင်မှုများ ဖြစ်လာခဲ့ကြသောကြောင့်တည်း။ ၎င်းတို့၏ အသက်ရှင်သန်ခြင်းသည် သေဆုံးခြင်းထက် များစွာ ပိုမိုတန်ဖိုးရှိပေသည်။

လော့နန်နိုင်ငံသည် မြေဆီလွှာကောင်းမွန်ပြီး၊ နိုင်ငံတွင်းရှိ ကျင်မျိုးနွယ်စုများ ယူဆောင်လာခဲ့သော အဆင့်မြင့်စိုက်ပျိုးရေးပညာရပ်များကြောင့် ရေမြေကောင်းမွန်လှသော စိုက်ပျိုးမြေကောင်း အမြောက်အမြားကို ဖော်ထုတ်နိုင်ခဲ့သည်။ လူဦးရေ ပိုမိုများပြားလာလေလေ၊ စိုက်ပျိုးမြေကောင်းများကို ပိုမိုလုပ်ကိုင်နိုင်လေလေဖြစ်ပြီး၊ ရိက္ခာကောက်ပဲသီးနှံများကို ပိုမိုထုတ်လုပ်နိုင်ကာ အခွန်အတုတ်များကို ပိုမိုရရှိစေမည် ဖြစ်၏။ ဝမ်ကျင်း၏ အနာဂတ်စီမံကိန်းတွင် ဤပထဝီမြေသည် တစ်လောကလုံးကို သိမ်းပိုက်စိုးမိုးရန်အတွက် သူ၏ အဓိက ရိက္ခာကျီကြီး ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

ဝမ်ကျင်းအနေဖြင့် စနစ်ဈေးဆိုင်မှ ဈေးနှုန်းချိုသာသော ရိက္ခာများကို တိုက်ရိုက်ဝယ်ယူနိုင်သည်ဆိုသော်လည်း၊ ကိုယ်တိုင်စိုက်ပျိုးထုတ်လုပ်သော အရာနှင့် ဝယ်ယူသောအရာသည် အခြေခံအားဖြင့် ကွာခြားလှပေသည်။ ရွှေနှင့်ငွေ သုံးစွဲမှုသည် ကုန်ခမ်းသွားနိုင်သော်လည်း၊ ရိက္ခာကောက်ပဲသီးနှံများကိုမူ အစဉ်အဆက် မပြတ်စိုက်ပျိုးထုတ်လုပ်နိုင်ပေသည်။ ပြန်လည်မပြည့်ဖြိုးနိုင်သော အရင်းအမြစ်များကို ပြည့်ဖြိုးမြဲအရင်းအမြစ်များနှင့် လဲလှယ်ခြင်းသည် လေလွင့်ဖြုန်းတီးမှုတစ်ခုသာ ဖြစ်၏။ လွန်ခဲ့သောအချိန်က ရိက္ခာပြတ်လပ်မှု ကြုံတွေ့ခဲ့ရစဉ်က စနစ်ဈေးဆိုင်မှ မဝယ်ယူဘဲ မဖြစ်နိုင်သဖြင့် ရွေးချယ်စရာ လုံးဝမရှိခဲ့ချေ။ အားကိုးရာမဲ့သည့်အချိန်တွင် ရွေးချယ်စရာမရှိသော်လည်း၊ ယခုအခါတွင်မူ ရွေးချယ်ခွင့်များ ရှိနေပြီဖြစ်ရာ ဆက်လက်ဖြုန်းတီးနေရန် မလိုအပ်တော့ချေ။

ချန်ယွီ၏ တွက်ချက်မှုများအရ၊ ရှောင်းကျန်းနှင့် အခြားသူများ တင်ပြထားသော လူဦးရေ၊ စိုက်ပျိုးမြေနှင့် ထွက်ရှိနှုန်း အချက်အလက်များအပေါ် အခြေခံကာ စနစ်တကျ စီမံကိန်းချမှတ်နိုင်လျှင်၊ စစ်ပွဲကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော လူဦးရေလိုဟောင်းမှုကို ဖြည့်ဆည်းရန်အတွက် သောင်းဂဏန်းမျှရှိသော လူငယ်လူရွယ်များကို ဖြည့်တင်းပေးရုံဖြင့် လော့နန်နိုင်ငံတစ်ခုလုံး၏ ရိက္ခာထွက်ရှိမှုသည် ယွဲ့ပြည်နယ်တစ်ခုလုံး၏ လိုအပ်ချက်ကို ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်ရုံမျှမက အမြောက်အမြား ပိုလျှံနေမည် ဖြစ်သည်။

ဝမ်ကျင်း၏ မျက်ဝန်းများမှာ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်လျက် တောက်ပသွားခဲ့တော့သည်။

“အမတ်ကြီး... ဒါက တကယ်ပဲ အမှန်တရားလား။”

ဝမ်ကျင်း၏ မေးမြန်းမှုကို ကြားသောအခါ ချန်ယွီသည် လက်နှစ်ဖက်ကို ပူးယှက်၍ ဂါရဝပြုကာ ပြန်လည်လျှောက်တင်လိုက်၏။

“သခင်ကြီးကို လျှောက်တင်ပ်ပါတယ်... ဒါဟာ အနည်းဆုံး ပမာဏကိုသာ ခန့်မှန်းထားခြင်း ဖြစ်ပါတယ်... လော့နန်နိုင်ငံ အရာရှိများ၏ အဂတိလိုက်စားမှု၊ နောက်ကျကျန်ရစ်သော စီမံခန့်ခွဲမှုစနစ်များနှင့် အခွန်ဘဏ္ဍာ အကြီးအကျယ် ယိုဖိတ်မှုများ ရှိနေသည့်တိုင်အောင် လော့နန်နိုင်ငံသည် အလွန်အမင်း စည်ပင်ဝပြောနေခဲ့ဆဲ ဖြစ်ပါတယ်။ အကယ်၍ အရာရှိစနစ်ကို ပြုပြင်ပြောင်းလဲပြီး၊ အဂတိလိုက်စားမှုများကို နှိမ်နင်းကာ အခွန်ယိုဖိတ်မှုများကို တားဆီးနိုင်မယ်ဆိုရင် ထွက်ရှိနှုန်းက ဒီထက်မက ပိုမိုများပြားလာမှာ ဧကန်အမှန်ပါပဲ။”

“ကောင်းတယ်... တကယ်ကို ကောင်းပါပေတယ်။”

ဝမ်ကျင်းသည် သူ၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုများကို ထိန်းချုပ်ကာ တိတ်ဆိတ်စွာ အတွေးနက်သွားခဲ့သည်။ ယွဲ့ပြည်နယ်အတွင်းရှိ ရိက္ခာထွက်ရှိမှုမှာ ကြွယ်ဝလှသည်မဟုတ်ချေ။ လွန်ခဲ့သောနှစ်များက မရှိမဖြစ် မျှတရုံသာ ရှိခဲ့သော်လည်း၊ ယခုအခါ ဝမ်ကျင်း၏ စစ်တပ်ကြီး တိုးချဲ့လာသည်နှင့်အမျှ ရိက္ခာလိုအပ်ချက်မှာလည်း အရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာ မြင့်တက်လာခဲ့သည်။ ယခု သူ၏ကွပ်ကဲမှုအောက်တွင်ရှိသော စစ်သည်တော် တစ်သိန်းကျော်အပြင်၊ ပြည်နယ်မြို့တော်ရုံးစိုက်ရာတွင်လည်း ယွဲ့ကျင်း ဦးဆောင်သော စစ်သည်တော် ငါးထောင်ခန့် ရှိနေသေးသည်။ ထိုကဲ့သို့သော စစ်သည်တော်နှင့် စစ်မြင်း တစ်သိန်းခွဲခန့်၏ နေ့စဉ်စားသောက် စားသုံးမှုပမာဏမှာ နက္ခတ္တဗေဒ ကိန်းဂဏန်းကဲ့သို့ ကြီးမားလှပေသည်။ ယခုအခါ ဤမျှများပြားလှသော စိုက်ပျိုးမြေကောင်းများကို ရရှိလိုက်ခြင်းက စားသုံးမှုများကို ကာမိစေရုံမျှမက ပိုလျှံမှုများကိုပါ ဖြစ်ပေါ်စေသဖြင့် ကြီးမားလှသော ပြဿနာတစ်ရပ်ကို အောင်မြင်စွာ ဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

ချန်ယွီ တင်ပြခဲ့သော ပြဿနာများနှင့် ပတ်သက်၍မူ ဝမ်ကျင်းသည် မည်သို့ ကိုင်တွယ်ရမည်ကို ကြိုတင်တွေးဆပြီးသား ဖြစ်၏။ ပထမဦးစွာ၊ လူဦးရေ လိုအပ်ချက်မှာ ကြီးမားသော အခက်အခဲ မဟုတ်ချေ။ ယခု လိုအပ်နေသည်မှာ အဓမ္မစေခိုင်းရန် အလုပ်သမားများ မဟုတ်ဘဲ၊ လယ်ယာစိုက်ပျိုးမည့်သူများသာ ဖြစ်သည်။ ဤမျှ မြေဆီလွှာ ကောင်းမွန်သော မြေယာများကို မည်သူက စိုက်ပျိုးလုပ်ကိုင်ရန် ငြင်းဆန်ပါမည်နည်း။ လူတိုင်းသည် ပင်ပန်းလှသော အဓမ္မအလုပ်ကြမ်းများကို ရှောင်ရှားကြသော်လည်း၊ ဤကဲ့သို့သော အခွင့်အလမ်းကောင်းကိုမူ မည်သူမျှ လက်လွှတ်မည်မဟုတ်ချေ။

ယခုအကြိမ် တောင်ပိုင်းစစ်ဆင်ရေးအတွင်း စစ်တပ်ထဲမှ စစ်သည်တော်အမြောက်အမြားသည် စစ်မှုထမ်းကောင်းတံဆိပ်များနှင့် စစ်ရေးအကျိုးဆောင်မှုများကို ရရှိခဲ့ကြသည်။ ရွှေနှင့်ငွေ ဆုလာဘ်များကို လော့နန်နိုင်ငံအတွင်းရှိ စိုက်ပျိုးမြေကောင်းများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲကာ ဆုချီးမြှင့်နိုင်ပေသည်။ စိုက်ပျိုးမြေများကို ချီးမြှင့်လိုက်သည်နှင့် စနစ်ပြင်ပမှ သာမန်စစ်သည်တော်များသည် ၎င်းတို့၏ မိသားစုဝင်များကို ခေါ်ယူ၍ လယ်ယာစိုက်ပျိုးကြမည်မှာ သေချာသဖြင့် သူ၏ပူပန်မှုများကို သက်သာစေမည် ဖြစ်၏။ ဤသည်မှာ စစ်သည်တော်များ၏ သစ္စာစောင့်သိမှုကို ရရှိစေရုံသာမက လုပ်အားပြတ်လပ်မှုကိုပါ တစ်ချက်ခုတ်ရုံဖြင့် နှစ်ချက်ပြတ် ဖြေရှင်းနိုင်မည့် နည်းလမ်းကောင်း ဖြစ်ပေသည်။

စနစ်အတွင်းမှ စစ်သည်တော်များအတွက်မူ ပို၍ပင် လွယ်ကူလှပေသည်၊ ၎င်းတို့သည် ဝမ်ကျင်း၏ ရင်နှစ်သည်းချာများ ဖြစ်ကြသဖြင့် သူက လုံးဝလျစ်လျူရှုထားမည် မဟုတ်ချေ။ ဤခေတ်ကာလတွင် မြေယာနှင့် အိုးအိမ်ပိုင်ဆိုင်ခြင်းကသာ လူတစ်ဦးကို ရှင်သန်ရန် ယုံကြည်မှု ပေးစွမ်းနိုင်ပေသည်။ မဟာကျင်းပြည်တော်ကြီး တစ်လွှားတွင် မြေယာမဲ့၍ ငတ်မွတ်ခေါင်းပါးနေသော လေလွင့်သူများမှာ မရေမတွက်နိုင်အောင် ရှိနေခဲ့ကြ၏။ လယ်ငှားအနည်းငယ်ကို ရှာဖွေရန်မှာ အလွန်ပင် လွယ်ကူလှပေသည်။ မြေယာများကိုသာ စိုက်ပျိုးလုပ်ကိုင်နိုင်ပါက အခွန်ဘဏ္ဍာများ လျော့နည်းသွားစရာ အကြောင်းမရှိချေ။

အမြစ်တွယ်နေသော အဂတိလိုက်စားမှုများနှင့် အရာရှိစနစ် ပြဿနာများကို ဖြေရှင်းရန်မှာလည်း ခဲယဉ်းလှသည်မဟုတ်ချေ။ ဝမ်ကျင်းသည် ဤနေရာ၌ အချိန်အကြာကြီး နေထိုင်ကာ တဖြည်းဖြည်းချင်း ပြုပြင်ပြောင်းလဲနေရန် စိတ်ရှည်မှုမရှိချေ။ သူသည် ရှိသမျှ အရာရှိစနစ်အားလုံးကို အမြစ်ပြတ်ဖျက်သိမ်းကာ မဟာကျင်းပြည်တော်ကြီး၏ အရာရှိစနစ်ကိုသာ တစ်ပြေးညီ အစားထိုး အသုံးပြုရန် ပြတ်ပြတ်သားသား ဆုံးဖြတ်လိုက်တော့သည်။ ၎င်းနိုင်ငံကို ‘စီရင်စု’ တစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲကာ စီရင်စုနှင့် မြို့နယ်စနစ်အတိုင်း ကျင့်သုံးစေမည် ဖြစ်သည်။

လက်ရှိအရာရှိ အားလုံးကို ယာယီအားဖြင့် တည်ငြိမ်စွာ ထိန်းသိမ်းထားကာ၊ ပြည်နယ်မြို့တော်ရုံးစိုက်ရာမှ ရောက်ရှိလာမည့် ဥပဒေပြုရေးဝါဒဂိုဏ်းတပည့်များ၏ လွှဲပြောင်းရယူမှုကို စောင့်ဆိုင်းစေမည် ဖြစ်၏။ အားလုံး မိမိတို့အလုပ်တွင် ကျွမ်းကျင်သွားသည့်အခါ၊ မူလအရာရှိများထဲမှ ကြိုးစားအားထုတ်သူများကို ဆက်လက်ခန့်အပ်ထားပြီး တာဝန်ကျေပွန်ခြင်းမရှိဘဲ လစ်ဟင်းသူများကိုမူ ညှာတာခြင်းမရှိဘဲ ချက်ချင်း ကွပ်မျက်ပစ်မည် ဖြစ်သည်။ ဤအခြေအနေဆိုးကြီးကို ပြောင်းလဲပစ်ရန်အတွက် တစ်နှစ်မျှသာ အချိန်ယူရပေလိမ့်မည်။ မည်သူကမျှ မကျေမနပ် ဖြစ်မည်ကိုလည်း သူ စိုးရိမ်မနေချေ။ လက်ထဲတွင် သားသတ်ဓားကို ဆုပ်ကိုင်ထားနိုင်သရွှေ့ ကိစ္စရပ်အားလုံးကို ဤမျှအထိ ရိုးရှင်း၊ ပြတ်သားပြီး ထိရောက်စွာ ကိုင်တွယ်နိုင်ပေသည်။

စိတ်ထဲတွင် ရှင်းလင်းသော အစီအမံများ ရှိနေပြီဖြစ်ရာ၊ ဝမ်ကျင်းသည် စုတ်တံနှင့် စာရွက်ကို ယူကာ စတင်ရေးသားလေတော့သည်။ ဤအရာများသည် နောင်အနာဂတ်၏ မူဝါဒလမ်းစဉ်များ ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။ ဝမ်ကျင်း စုတ်တံကို အရှိန်အဟုန်ဖြင့် လှုပ်ရှားကာ ရေးသားနေသည်ကို ကြည့်ရင်း ချန်ယွီက ဆက်လက် လျှောက်တင်လိုက်၏။

“သခင်ကြီး... နောက်ထပ် ဖြေရှင်းရမယ့် ပြဿနာတစ်ခု ကျန်ရှိနေပါသေးတယ်။ ရှောင်းမိသားစုနဲ့ အခြားသူများကို နေရာချထားပေးမယ့် ကိစ္စကို အခုချက်ချင်း ကိုင်တွယ်ရပါလိမ့်မယ်။ ဒါက စောလေ ကောင်းလေပါပဲ... တတ်နိုင်သမျှ မနှောင့်နှေးစေဖို့ လိုအပ်ပါတယ်။”

စာရေးနေသော ဝမ်ကျင်းသည် သူ၏ လက်မောင်းကို အသာအယာ ရပ်တန့်လိုက်ကာ ချန်ယွီကို မော့ကြည့်လိုက်၏။

“မင်းရဲ့ အမြင်ကို ပြောစမ်း။”

“ကျွန်တော်မျိုးရဲ့ အကြံပြုချက်ကတော့... ဒီအင်အားကြီး မိသားစုတွေကို အသီးသီး ခွဲထုတ်ပစ်ပြီး ၎င်းတို့ကို ဆုလာဘ်အနေနဲ့ အရာရှိရာထူးတွေ ပေးအပ်ဖို့ပါပဲ။ ဒါဟာ သူတို့ကို ဂိုဏ်းဂဏဖွဲ့ပြီး ပူးပေါင်းကြံစည်တာမျိုး မလုပ်နိုင်အောင် တားဆီးနိုင်ရုံတင်မကဘဲ၊ ကျွန်တော်မျိုးတို့ဘက်က ရက်ရောစွာ ချီးမြှင့်မြှောက်စားထားတယ်ဆိုတာကိုပါ သက်သေပြနိုင်မှာ ဖြစ်ပါတယ်။”

“သူတို့ကို ဘယ်လိုခွဲထုတ်ရမလဲ... ဘယ်နေရာတွေကို စေလွှတ်ပြီး ဘယ်လိုရာထူးတွေ ပေးရမလဲ။”

“မိသားစုတစ်ခုစီကနေ လူတစ်ဦးကနေ သုံးဦးအထိ ရွေးချယ်ပြီး နန်ယန်စီရင်စုကလွဲလို့ ကျန်တဲ့ စီရင်စုအသီးသီးကို အရာရှိအဖြစ် စေလွှတ်ရပါလိမ့်မယ်။ သူတို့ရဲ့ စီရင်စုအသီးသီးကို ရောက်တဲ့အခါ၊ ဒေသခံအင်အားစုတွေအတွက်တော့ သူတို့က ပြင်ပလူတွေ ဖြစ်နေတာကြောင့် ရောနှောဝင်ဆံ့နိုင်မှာ မဟုတ်ဘဲ၊ နောက်ဆုံးမှာ သခင်ကြီးရဲ့ ခြေလှမ်းတွေကိုသာ အနီးကပ် လိုက်လျှောက်ပြီး သစ္စာခံရုံမှတစ်ပါး အခြားရွေးချယ်စရာ ရှိမှာမဟုတ်ပါဘူး။”

“သူတို့ဟာ စီရင်စုတစ်ခုစီမှာရှိတဲ့ ဒေသခံအင်အားစုတွေကို အပြန်အလှန် ထိန်းကျောင်းစောင့်ကြည့်ပေးနိုင်ပြီး ဒေသတွင်း တည်ငြိမ်မှုကို ဆောင်ကြဉ်းပေးနိုင်ပါလိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့... ရှောင်းမိသားစုကိုတော့ စီရင်စုအသီးသီးကို လုံးဝ စေလွှတ်လို့မဖြစ်ပါဘူး။ သူတို့အားလုံးကို ပြည်နယ်မြို့တော်ရုံးစိုက်ရာ စံအိမ်တော်မှာပဲ အခြေချစေပြီး၊ မြေယာနဲ့ စည်းစိမ်ဥစ္စာတွေကို ရက်ရက်ရောရော ချီးမြှင့်ကာ အာဏာအစစ်အမှန်မရှိတဲ့ မြင့်မားတဲ့ ရာထူး အဆောင်အယောင်တွေနဲ့သာ နှစ်သိမ့်ချော့မြှူထားရပါလိမ့်မယ်။”

ရှောင်းမိသားစုအကြောင်းကို ကြားလိုက်ရသောအခါ၊ ဝမ်ကျင်းသည် သူ၏စုတ်တံကို ချလိုက်ပြီး မျက်နှာထားမှာ ချက်ချင်းပင် လေးနက်တည်ကြည်သွားခဲ့သည်။ ရှောင်းမိသားစုသည် အခြားသော မိသားစုများနှင့် မတူညီချေ၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းတို့၏ လက်ထဲတွင် အင်မတန် အစွမ်းထက်လှသော လက်နက်ကြီးတစ်ခု ရှိနေဆဲ ဖြစ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ လော့နန်နိုင်ငံ၏ ရေတပ်ကြီးသည် ယခုတိုင်အောင် ရှောင်းကျီ၏ လက်ထဲတွင် ရှိနေဆဲ ဖြစ်၏။ ယခုအချိန်တွင် သူသည် ပင်လယ်ပြင်ထက်၌ ဝမ်မိသားစု၏ ရေတပ်သင်္ဘောအုပ်စုကြီးနှင့် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်နေရဆဲ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ဝမ်မိသားစုသည် တကယ်ပင် အင်အားကြီးမားလှသည်ဟု ဆိုရပေမည်။ ဝမ်ကျင်းနှင့် ဝမ်ရှန့်တို့၏ သဘောတူညီချက် သတင်းသည် ဝမ်မိသားစုထံသို့ ရောက်ရှိသွားပြီးနောက်၊ ၎င်းတို့၏ ရေတပ်သည် ချက်ချင်းစုရုံးကာ တောင်ဘက်သို့ ရွက်လွှင့်လာခဲ့ပြီး၊ အိဇုမိုနှင့် တိုက်ပွဲဖြစ်ပွားပြီးနောက် မြို့တော်သို့ ပြန်လည်စစ်ကူပေးရန် ပြင်ဆင်နေသော ရှောင်းကျီကို လမ်းခုလတ်၌ တိုက်ရိုက် ကြားဖြတ်ပိတ်ဆို့ခဲ့သည်။ ပင်လယ်ပြင်၏ အရှင်သခင်ကြီး ဖြစ်သော ဝမ်မိသားစုသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော ရေတပ်အင်အားကို ပိုင်ဆိုင်ထားသဖြင့် ရှောင်းကျီသည် ဇွတ်မှိတ်၍ မလှုပ်ရှားဝံ့ဘဲ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင် စောင့်ကြည့်ရုံသာ တတ်နိုင်ခဲ့တော့သည်။

ရှောင်းကျီအနေဖြင့် ထိုနေရာမှ မထွက်ခွာလိုခြင်း မဟုတ်ဘဲ၊ ဝမ်မိသားစု၏ ရေတပ်က အချိန်မရွေး အသေးစားနှင့် အားနည်းသော ဒေသန္တရ တိုက်ပွဲငယ်များကို တမင်သက်သက် ဖန်တီးနေခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်၏။ အကယ်၍ သူက ဆုတ်ခွာရန် ကြိုးစားလိုက်သည်နှင့် ဝမ်မိသားစု၏ ရေတပ်သင်္ဘောများသည် သမင်နောက်သို့ လိုက်သည့် ကျားကဲ့သို့ ချက်ချင်းပင် မလွတ်တမ်း လိုက်လံပိတ်ဆို့ တိုက်ခိုက်ကြပေလိမ့်မည်။ ဤအခြေအနေက ရှောင်းကျီကို အလွန်အမင်း စိတ်ကျဉ်းကျပ်စေခဲ့သည်။ ဆုတ်ခွာရန် ကြိုးစား၍မရသလို၊ အလုံးစုံ စစ်ပွဲကြီးတစ်ခုအဖြစ် အသက်စွန့် တိုက်ခိုက်ရန်မှာလည်း လုံးဝ မထိုက်တန်ချေ။

၎င်းတို့၏ မူလရည်ရွယ်ချက်မှာ မြို့တော်သို့ စစ်ကူပေးရန်အတွက်သာ ဖြစ်၏။ အကယ်၍ ဤနေရာတွင် အင်အားကြီးမားလှသော ဝမ်မိသားစုရေတပ်နှင့် အသေအလဲ တိုက်ခိုက်ရပါက၊ အနိုင်ရရှိခဲ့လျှင်ပင် အင်အားအမြောက်အမြား ပြုန်းတီးသွားနိုင်ကာ မြို့တော်သို့ ပြန်ရောက်သည့်တိုင် မည်သည့်အခန်းကဏ္ဍမှ ထိရောက်စွာ ကူညီနိုင်တော့မည် မဟုတ်ချေ။ အကယ်၍ ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့လျှင်မူ ပြောနေစရာပင် လိုတော့မည်မဟုတ်ချေ။ ထို့ကြောင့် လော့နန်နိုင်ငံ၏ ရေတပ်ကြီးသည် ယခုတိုင် ပြန်လည်ရောက်ရှိမလာနိုင်သေးဘဲ ပင်လယ်ပြင်ထက်၌သာ မျောပါနေခဲ့ရပြီး၊ ဤအချက်ကို ဝမ်ကျင်းက လွန်စွာပင် အလေးအနက် သတိထားနေခဲ့သည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဝမ်ကျင်း၏ လက်ထက်တွင် မိမိကိုယ်ပိုင် ရေတပ်ဟူ၍ မရှိသေးသောကြောင့် ဖြစ်၏။

ထို့ကြောင့် ဤအချိန်တွင် ရှောင်းမိသားစုသည် ကြီးမားလှသော တန်ဖိုးကို ဆုပ်ကိုင်ထားဆဲ ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့၏ မိသားစုတစ်ခုလုံးကို မိမိ၏ လက်ဝယ်တွင် ချုပ်ကိုင်ထားနိုင်သရွှေ့၊ လော့နန်နိုင်ငံ ပျက်စီးသွားခြင်းနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်လျှင် ရှောင်းကျီကို မိမိအောက်သို့ သစ္စာခံခိုင်းရန်မှာ လွန်စွာ ခဲယဉ်းလိမ့်မည် မဟုတ်တော့ချေ။

“ကောင်းပြီ... ဒါဆိုရင် ဒီအတိုင်းပဲ စစီစဉ်လိုက်တော့။”