အခန်း ၂၁၁

အခန်း (၂၁၁)

စာရင်းစစ်ဆေးခြင်းနှင့် ပြန်လည်ဆုတ်ခွာခြင်း

ညဉ့်နက်သန်းခေါင်အချိန်တွင် တစ်လောကလုံး အိပ်မောကျနေသည့်နှယ် နန်းတော်တွင်း၌ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်လို့ နေသည်။ ရံဖန်ရံခါ ထွက်ပေါ်လာသော ပိုးမွှားနှင့် ငှက်တို့၏ မြည်သံမှအပ၊ ကင်းလှည့်နေသော ကျင်းစစ်သည်များ၏ ချပ်ဝတ်တန်ဆာများ အချင်းချင်း ထိခတ်မိရာမှ ထွက်ပေါ်လာသော စူးရှပြတ်သားသည့် အသံများသာ ထိုတိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သော လေထုထဲ၌ ပဲ့တင်ထပ်နေလေသည်။

တစ်ချိန်က စည်ကားသိုက်မြိုက်ပြီး သက်ဝင်လှုပ်ရှားခဲ့သော နန်းတော်ကြီးသည် ယခုအခါတွင်မူ အလွန် ဆိတ်သုဉ်းခြောက်ကပ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ တော်ဝင်မိသားစုဝင်များ၏ အသက်များသည် ဤသွေးချောင်းစီး သတ်ဖြတ်ပွဲကြီးအတွင်း၌ပင် ချုပ်ငြိမ်းသွားခဲ့ရပြီဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့၏ဘေးတွင် မူလက ခစားခွင့်ရခဲ့သော မိန်းမစိုးများနှင့် နန်းတွင်းအစေခံမိန်မပျိုများသည်လည်း လွတ်မြောက်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ဘဲ ဓားသွားအောက်၌ မတရားသေဆုံးခဲ့ရသော ဝိညာဉ်ဆိုးများ ဖြစ်သွားခဲ့ကြရသည်။ ဤအခိုက်အတန့်တွင် နန်းတော်ကြီးတစ်ခုလုံး ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်နေပြီး ဖော်ပြ၍မရနိုင်သော သတ်ဖြတ်ခြင်း အငွေ့အသက်များ ဖုံးလွှမ်းနေတော့သည်။

သို့သော်လည်း ဝမ်ကျင်းသည် နန်းတွင်းဘဏ္ဍာတိုက်အတွင်းရှိ တောင်ပုံရာပုံ စုပုံနေသော ရွှေ၊ ငွေ၊ ကျောက်သံပတ္တမြားများနှင့် အဖိုးတန် ရတနာသိုက်ကြီးကို စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် မျက်လုံးများ တောက်ပလျက် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ကြည့်ရှုနေခဲ့သည်။

ဤစည်းစိမ်ဥစ္စာများသည် တော်ဝင်မိသားစုက နှစ်ပေါင်းများစွာ စုဆောင်းထားခဲ့သော ရတနာများ ဖြစ်သကဲ့သို့၊ ပျက်စီးဆုံးရှုံးသွားခဲ့သော ယွဲ့လူမျိုး မူးမတ်မျိုးနွယ်စုများ၏ အိုးအိမ်များမှ လုယက်တိုက်ခိုက် သိမ်းပိုက်ရရှိခဲ့သော ရွှေငွေများနှင့် ကျန်ရှိနေသော မိသားစုကြီးများက ၎င်းတို့ဘာသာ သဘောအလျောက် လာရောက်ဆက်သခဲ့ကြသော 'အကာအကွယ်ပေးခ' များလည်း ဖြစ်ကြပေသည်။ ရက်ဆက်ဆိုသလို ဥစ္စာပစ္စည်းများကို သိမ်းကျုံးစုဆောင်းပြီးနောက်တွင် ဤကြီးမားကျယ်ပြန့်လှသော ဘဏ္ဍာတိုက်ကြီးသည် ရွှေနှင့် ငွေများဖြင့် ပြည့်လျှံလုနီးပါး ဖြစ်နေခဲ့ပြီ။ ဖယောင်းတိုင်မီးရောင်အောက်တွင် တလက်လက်တောက်ပနေသော ဤချစ်စဖွယ် ရတနာများကို ကြည့်ရင်း ဝမ်ကျင်း၏ စိတ်ထဲ၌ လှုပ်ရှားတက်ကြွမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ငွေကြေးဟူသည် လှည့်လည်သုံးစွဲခြင်း မရှိဘဲ ကုန်စည်များကဲ့သို့ ဘဏ္ဍာတိုက်အတွင်း၌သာ စုပုံပိတ်လှောင်ထားမည်ဆိုပါက ယင်း၏ အစစ်အမှန် တန်ဖိုးနှင့် ရည်ရွယ်ချက်ကို မည်သည့်အခါမျှ ပြည့်စုံစေနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။ လော့နန်နိုင်ငံ၏ တော်ဝင်မိသားစုကဲ့သို့ပင်... ၎င်းတို့သည် အတိုင်းအဆမရှိသော စည်းစိမ်ဥစ္စာများကို စုဆောင်းနိုင်ခဲ့ကြသော်လည်း နောက်ဆုံး၌မူ ဝေဒနာဆိုးဖြင့် နိဂုံးချုပ်ခဲ့ကြရသည်။ ခန့်မှန်းရသလောက်ဆိုလျှင် ယခုအချိန်တွင် ၎င်းတို့၏ ရုပ်အလောင်းများသည် ပုပ်သိုးနံစော်နေလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။

စင်စစ်အားဖြင့် အကယ်၍ ၎င်းတို့သာ ထိုစည်းစိမ်ဥစ္စာများကို ပညာရှိစွာ အသုံးပြုပြီး စစ်မက်ရေးရာအတွက် တက်ကြွစွာ ပြင်ဆင်ခြင်း၊ ပျက်စီးနေသော အရပ်သား အဆောက်အအုံများကို ပြုပြင်ခြင်း၊ ပြည်သူတို့၏ အခွန်အတုတ် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကို လျှော့ချခြင်းနှင့် လူထု၏ ကြည်ညိုမြတ်နိုးမှုကို ပြန်လည်ရယူခြင်းတို့ကို လုပ်ဆောင်ခဲ့မည်ဆိုပါက ဝမ်ကျင်းကဲ့သို့ အင်အားကြီးမားလှသူ တစ်ဦးပင်လျှင် ၎င်းတို့၏ တိုင်းပြည်ကာကွယ်ရေးတံတိုင်းကို ဖောက်ထွင်းရန် အလွန် ခက်ခဲသွားပေလိမ့်မည်။

စည်းစိမ်ဥစ္စာကဲ့သို့သော ပြင်ပပစ္စည်းများကို အကျိုးရှိရှိ အသုံးပြုပြီး အချိန်မီ သုံးစွဲသင့်ကြောင်း ထင်ရှားလှပေသည်။ သို့မဟုတ်ပါက သေဆုံးခြင်း သို့မဟုတ် တိုင်းပြည်ပျက်သုဉ်းခြင်းကဲ့သို့သော ဘေးဒုက္ခများ ဆိုက်ရောက်လာသောအခါ ထိုရွှေငွေများကို သုံးစွဲခွင့်မရတော့ရုံမျှမက ရန်သူ့အတွက် စည်းစိမ်ဥစ္စာများအဖြစ် ချန်ထားရစ်ခဲ့ရမည်ဖြစ်ရာ ယင်းက အမှန်တကယ်ပင် စိတ်ပျက်စရာနှင့် ဒေါသထွက်စရာ ကောင်းလှပေသည်။

ဝမ်ကျင်းသည် စုပုံထားသော ရွှေတုံးတောင်ပို့ကြီးဆီသို့ လှမ်းလျှောက်သွားကာ ရွှေတုံးတစ်တုံးကို ဆွဲထုတ်၍ လက်ထဲ၌ အလေးချိန်ကို ချိန်ဆကြည့်လိုက်ပြီးနောက်... အလင်းတန်းတစ်ခု လက်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်နှင့် တပြိုင်နက် ထိုရွှေတုံးသည် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တော့သည်။

ဤလောကတွင် ငွေကြေးများကို သိုလှောင်သိမ်းဆည်းရန် အန္တရာယ်အကင်းဆုံးနေရာမှာ မည်သည့်နေရာနည်းဟု ဝမ်ကျင်းအား မေးမြန်းလာပါက၊ ယင်းမှာ ခိုးယူခြင်း သို့မဟုတ် လုယက်ခြင်းတို့အတွက် လုံးဝပူပန်ရန်မလိုသော 'စနစ်ဈေးဆိုင်' သာလျှင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် ရွှေငွေအားလုံးကို စနစ်အတွင်းသို့ တိုက်ရိုက် ဖြည့်သွင်းလိုက်တော့သည်။ ထို့နောက် မိမိ၏ ရန်ပုံငွေများ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ထိုးတက်သွားသည်ကို ကြည့်ရင်း သူသည် အလွန် ပျော်ရွှင်သွားခဲ့သည်။

ပိုင်ရှင် - ဝမ်ကျင်း

အသက် - ၁၉ နှစ်

ခွန်အား - ၂၃

လျင်မြန်မှု - ၂၅

ဉာဏ်ပညာ - ၂၁

ဩဇာအာဏာ - ၂၆

စစ်သည်အင်အား - ၁၅၅,၀၀၀ ခန့်

ရတနာများ - ဝေဘုရင်၏ တံဆိပ်တော်

ရန်ပုံငွေ - ၄၉,၈၅၄,၆၁၀

သိုလှောင်ရုံ - ၂၁ / ၅၀

ကံစမ်းမဲ - မရှိပါ

ပင်ကိုယ်စရိုက်များ - ပါးနပ်ခြင်း (ဉာဏ်ပညာ +၃)၊ ရက်စက်ခြင်း (ဩဇာအာဏာ -၁၅)၊ သံသယကြီးခြင်း (ဉာဏ်ပညာ +၂)၊ တည်ငြိမ်ရင့်ကျက်ခြင်း (ဩဇာအာဏာ +၂)

စွမ်းရည် - အစိတ်အပိုင်း မပြည့်စုံသေးသဖြင့် အသုံးပြု၍ မရနိုင်ပါ

ပင်မတာဝန် - နယ်မြေတစ်ခုကို စိုးမိုး၍ ပြည်နယ်တစ်ခုကို သိမ်းပိုက်ရန် (ဆုလာဘ်: အပြည့်အဝဖွဲ့စည်းထားသော ဝေစစ်တပ်အုပ်စု ၁ စု) 【အောင်မြင်ပြီး】တာဝန်သစ်ကို စတင်ဖွင့်လှစ်မည်

တာဝန်အခွဲ - စတင်ခြင်းမရှိသေးပါ

တစ်ကြိမ်တည်းဖြင့် သူသည် ရန်ပုံငွေ သန်းလေးဆယ်ကျော်ကို ထပ်မံဖြည့်တင်းနိုင်ခဲ့ရာ ယခင်ရှိရင်းစွဲ ငါးသန်းကျော်မှ ယခုအခါ သန်းငါးဆယ်နီးပါးအထိ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

“တောက်... ဒီလော့နန်နိုင်ငံက တကယ့်ကို ချမ်းသာကြွယ်ဝတာပဲ။ ယွဲ့ပြည်နယ်ရဲ့ တစ်နှစ်တာ အခွန်အတုပ်ကတောင် ဒီလောက်မများဘူး၊ ဒါတောင် သူတို့မှာ ဒီလောက်အထိ ပိုလျှံနေသေးတယ်၊ တကယ့်ကို ဖြုန်းတီးနိုင်လွန်းကြတာပဲ။ ရိက္ခာတွေက တဖြည်းဖြည်း ပိုပြီး တန်ဖိုးတက်လာပြီပဲ။”

ဤသည်မှာ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းအားဖြင့် ယွဲ့ပြည်နယ်၏ ကွဲပြားနေမှုနှင့် ညံ့ဖျင်းသော စီမံခန့်ခွဲမှုတို့ကြောင့် ဖြစ်သော်လည်း လော့နန်နိုင်ငံ၏ နယ်မြေသည် ပြည်နယ်တစ်ခု၏ ထက်ဝက်ကျော်မျှသာ ရှိသည်ကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားပါက ဤပမာဏမှာ အလွန် အထင်ကြီးစရာ ကောင်းလှပေသည်။

သို့သော်လည်း ဝမ်ကျင်း၏ အကြည့်သည် ရန်ပုံငွေစာရင်း၏ အောက်ဘက်သို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါ သူ၏ ပျော်ရွှင်နေသော အမူအရာမှာ အနည်းငယ် အေးခဲသွားခဲ့ရသည်။

တာဝန်အခွဲက ပေါ်ပေါက်မလာသေးသလို မူလအဓိကတာဝန် အောင်မြင်ပြီးနောက်တွင်လည်း အသစ်ပြန်လည် မွမ်းမံခြင်း မရှိသေးသဖြင့် သူသည် အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားမိ၏။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် တာဝန်များကို ပြီးမြောက်အောင်မြင်သည့်အတွက် ရရှိသော ဆုလာဘ်များသည် အလွန်တရာ ရက်ရောလွန်းသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ယွဲ့ကျင်နှင့် သူ၏ စစ်သည်တော် ငါးသောင်းအင်အားမှာ အကောင်းဆုံး သက်သေပင် ဖြစ်ပေသည်။

အကယ်၍ ဝမ်ကျင်းအနေဖြင့် အဆင့်မြင့်စစ်သည်များ ပါဝင်သော ဤမျှပြည့်စုံသည့် စစ်တပ်တစ်ခုကို ရန်ပုံငွေများ အသုံးပြု၍ လဲလှယ်မည်ဆိုပါက အနည်းဆုံး ရန်ပုံငွေ ဆယ်သန်းနီးပါး ကုန်ကျမည် ဖြစ်သည်။

သူ၏ အရည်အချင်းများနှင့် ပတ်သက်၍မူ သွေးဖြင့် ယဇ်ပူဇော်ခြင်း ပြီးနောက်တွင် သူ၏ သိုင်းပညာစွမ်းရည်သည် တစ်ဖန်ပြန်လည် မြင့်တက်လာခဲ့ပြီး အဓိက ကဏ္ဍကြီးလေးခုစလုံး တိုးတက်လာခဲ့ကာ သူ၏ 'ရက်စက်ခြင်း' စရိုက်မှာ ပိုမိုထင်ရှားလာခဲ့သည်။ ပါးနပ်ခြင်း၊ သံသယကြီးခြင်းနှင့် တည်ငြိမ်ရင့်ကျက်ခြင်းတို့သည်လည်း ပြောင်းလဲသွားခဲ့၏။ ဤပင်ကိုယ်စရိုက် အမည်နာမများသည် ဝမ်ကျင်းအား စိတ်ပျက်စေခဲ့သည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် 'တည်ငြိမ်ရင့်ကျက်ခြင်း' မှလွဲ၍ ကျန်ရှိသော စကားလုံးများမှာ လူတစ်ဦးအား ချီးမွမ်းရာတွင် အသုံးပြုလေ့မရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

“ဟမ်... ဒါပေမဲ့လည်း မဆိုးပါဘူးလေ...”

ဝမ်ကျင်းသည် ယခုအကြိမ် ရရှိခဲ့သော အသီးအပွင့်များအပေါ် အလွန်ကျေနပ်အားရမှု ရှိခဲ့သည်။ ပထမဦးစွာ သူ၏ ရန်ပုံငွေများ အဆမတန် တိုးပွားလာခဲ့ပြီး စည်ကားဝပြောသော ရိက္ခာတိုက်ကြီးကို သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့သည်။ အကယ်၍ စနစ်တကျ စီမံခန့်ခွဲနိုင်မည်ဆိုပါက ယင်းက ဝမ်ကျင်း၏ ကြီးစိုးမင်းမူရေး လုပ်ငန်းစဉ်များအတွက် အရင်းအမြစ်များကို စဉ်ဆက်မပြတ် ပံ့ပိုးပေးနိုင်လိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

ရှောင်းမိသားစုကို လက်ဝါးကြီးအုပ် ထိန်းချုပ်နိုင်ခြင်းဖြင့် သူသည် အားကောင်းသော ရေတပ်အင်အားကိုလည်း ပိုင်ဆိုင်နိုင်မည်ဖြစ်ရာ မိမိတွင် လိုအပ်နေသော ရေကြောင်းစစ်ဆင်ရေး စွမ်းအားကို ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ သူ၏ ကိုယ်ပိုင်သိုင်းပညာ စွမ်းရည်သည်ပင်လျှင် ပိုမိုတိုးတက်လာခဲ့ပြီး ကန်းချီနယ်ပယ်သို့ မရောက်ရှိသေးသော်လည်း ခြေတစ်လှမ်း ပိုမိုနီးကပ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဤရလဒ်များသည် သူ၏ နောက်ထပ် အစီအမံများအတွက် များစွာ အထောက်အကူ ဖြစ်စေလိမ့်မည်။ ဝမ်ကျင်းသည် သူ၏ စိတ်ရိုင်းဝင်နေသော ရည်မှန်းချက်ကြီးမားမှုကို မထိန်းချုပ်နိုင်လုနီးပါး ဖြစ်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ကျုံးဟိန်’၏ ပုန်ကန်မှု နှိမ်နင်းရေးသည် ယခုအကြိမ်တွင် မြို့တော်၌ ရှုပ်ထွေးပွေလီမှုများကို မဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ပါက သူကိုယ်တိုင်ပင် ဦးစွာ လှုပ်ရှားရပေလိမ့်မည်။ မြို့တော်ကြီးသည် ဖြစ်ချင်သည်ဖြစ်စေ၊ မဖြစ်ချင်သည်ဖြစ်စေ မဖြစ်မနေ မတည်မငြိမ် ဖြစ်ပျက်ရမည်ဖြစ်သည်။ မဟာကျင်းနိုင်ငံတော်သည် ပျက်သုဉ်းရန် ရေစက်ပါလာခဲ့ပြီဖြစ်ရာ မည်သူမျှ တားဆီးနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

ထိုနေရာကို စောင့်ကြပ်နေကြသော တော်ဝင်ကိုယ်ရံတော်တပ်ဖွဲ့ဝင်များသည် ဘဏ္ဍာတိုက်၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် ရုပ်ထုများကဲ့သို့ မတ်တပ်ရပ်နေကြသည်။ ကုရန်သည် အပြင်ဘက်ဆုံး စည်းဝိုင်းတွင် ရှိနေပြီး သူ၏ ဓားလက်ကိုင်ကို မသိစိတ်ဖြင့် ပွတ်သပ်ရင်း မကြာသေးမီက ဝမ်ကျင်းကို တစ်ခုခု စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်အောင် လုပ်မိလေသလောဟု တွေးတောနေမိသည်၊ သို့မဟုတ်ပါက သူ၏ အနီးကပ်ကိုယ်ရံတော်ဖြစ်သော မိမိကို အဘယ်ကြောင့် အပြင်ဘက်ဆုံးသို့ စေလွှတ်ထားရသနည်း။

ပုံမှန်အားဖြင့် သူသည် ဝမ်ကျင်း၏ ဘေးနား၌ပင် အိပ်စက်ရလေ့ရှိကြောင်း သိထားသော်လည်း ဤလောကတွင် 'စနစ်' ဟုခေါ်သော အရာတစ်ခု ရှိနေလိမ့်မည်ဟု သူ မည်သည့်အခါမျှ ထည့်သွင်းစဉ်းစားနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ အကယ်၍ သူသာ ထိုရွှေတုံးတောင်ကြီးများ ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို အမှန်တကယ် မြင်တွေ့ခဲ့ရပါက ဝမ်ကျင်းသည်လည်း သူ့ကို ဤလောကမှ ထာဝရ ပျောက်ကွယ်သွားအောင် လုပ်ဆောင်ပေလိမ့်မည်။

ဝမ်ကျင်း ဘဏ္ဍာတိုက်ထဲမှ ထွက်လာသည့်အချိန်အထိ ကုရန်သည် မိမိကိုယ်ကို တိတ်တဆိတ် ပြန်လည်သုံးသပ်နေဆဲဖြစ်ပြီး ဝမ်ကျင်း၏ မျက်နှာအမူအရာကို ဂရုတစိုက် အကဲခတ်နေခဲ့သည်။ ဝမ်ကျင်း၏ ခြေလှမ်းများသည် ပေါ့ပါးနေပြီး မျက်နှာထက်တွင်လည်း ပျော်ရွှင်ကြည်နူးမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေကာ စိတ်ဆိုးဒေါသထွက်နေသည့် အရိပ်အယောင်မျှ မရှိသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် သူသည် ထိုအတွေးများကို ချက်ချင်းပင် ရပ်တန့်လိုက်တော့သည်။

“အာရန်”

ဝမ်ကျင်း၏ ခေါ်သံကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် ကုရန်သည် စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းလိုက်ပြီး ရှေ့သို့ လှမ်းတက်လိုက်၏။

“ချန်ယွီနဲ့ ကျန်တဲ့သူတွေကို ဆင့်ခေါ်လိုက်”

“မှန်လှပါ”

...ခွက်ထဲရှိ လက်ဖက်ရည်ကို ကုန်အောင်သောက်လိုက်ပြီးနောက် ဝမ်ကျင်းသည် သူ၏ပတ်ပတ်လည်ရှိ အဆင့်မြင့် စစ်ဘက်အရာရှိကြီး အားလုံးကို ဝေ့ဝဲကြည့်ရှုလိုက်သည်။

“စစ်တပ်ကြီးက မနက်ဖြန်မှာ ပြန်လည်ဆုတ်ခွာဖို့ ချီတက်တော့မယ်။ အားလုံး အဆင်သင့် ဖြစ်ကြပြီလား။”

စစ်တပ်ကြီးတစ်ခု ချီတက်ခွာစစ်ဆင်ရာတွင် စစ်သေနာပတိက ရုတ်တရက် ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်ရုံဖြင့် စစ်သည်များက လမ်းလျှောက်ထွက်သွားရုံမျှဖြင့် မပြီးမြောက်နိုင်ပေ။ ချီတက်မည့် လမ်းကြောင်းများကို စနစ်တကျ စီစဉ်ရမည်ဖြစ်ပြီး ရိက္ခာနှင့် ထောက်ပို့ရေးလုပ်ငန်းများကို ညှိနှိုင်းဆောင်ရွက်ရမည်ဖြစ်ရာ ဝမ်ကျင်းသည် စစ်တပ်ကြီး နက်ဖြန် ပြန်လည်ဆုတ်ခွာရန် အမိန့်ကို ကြိုတင်၍ ထုတ်ပြန်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

စစ်တပ်၏ အမြင့်ဆုံး စစ်သေနာပတိဖြစ်သော ကျန်းလျောင်က စကားကို ဆက်လက် လျှောက်တင်လေသည်။

“သခင်ကြီးကို လျှောက်တင်ပါတယ်... အရာအားလုံးကို စီစဉ်ပြီးစီးပါပြီ။ စစ်တပ်ကြီးက မနက်ဖြန် အချိန်မှန် ချီတက်နိုင်ပါတယ်။”

“ကောင်းပြီ တပ်စွဲထားမယ့် စစ်သည်တွေကိုကော နေရာချထားပြီးပြီလား။”

“နေရာချထားပြီးပါပြီ”

“ကောင်းပြီ အမတ်ကြီး... မင်းရဲ့ တာဝန်က အလွန်အရေးကြီးတယ်။ ရှင်းရန်စီရင်စုကို မင်းလက်ထဲ လွှဲအပ်ခဲ့မယ်။ ဒါ့အပြင် မင်းကွပ်ကဲဖို့အတွက် တော်ဝင်ကိုယ်ရံတော် နှစ်ထောင်နဲ့ စစ်သည်ငါးရာကိုလည်း ပြင်ဆင်ပေးထားတယ်။ မင်း စိတ်တိုင်းကျ ဆောင်ရွက်နိုင်တယ်”

ဝမ်ကျင်းသည် ချန်ယွီအား ပေးအပ်သော လုံခြုံရေးအင်အားနှင့် ပတ်သက်၍ တွန့်တိုခြင်းမရှိဘဲ အဆင့် ၅ ရှိသော ခြေလျင်တပ်၊ မြင်းစီးတပ်နှင့် လေးသည်တော်များ ပါဝင်သည့် တပ်ဖွဲ့ကို တိုက်ရိုက် ပေးအပ်ခဲ့ကာ ကျင်ရီဝေတပ်မှူးတစ်ဦး ဦးဆောင်သော တော်ဝင်ကိုယ်ရံတော်တပ်ကိုလည်း ထည့်သွင်းပေးခဲ့သည်။ ချန်ယွီသည် ထူးချွန်လှသော ပါရမီရှင်တစ်ဦး ဖြစ်သည်၊ အကယ်၍ သူသာ ဤနေရာ၌ တစ်စုံတစ်ခု ဖြစ်သွားခဲ့ပါက ဝမ်ကျင်းအနေဖြင့် ငိုရမည့် နေရာပင် ရှိတော့မည် မဟုတ်ချေ။

“သခင်ကြီးရဲ့ ဂရုဏာတော်ကို ကျေးဇူးတင်ရှိပါတယ် ကျွန်တော်မျိုး သခင်ကြီးရဲ့ မျှော်လင့်ချက်ကို ပျက်ပြယ်စေမှာ မဟုတ်ပါဘူး။”

“ဒါ့အပြင် ရှောင်းကျီ ပြန်လာတဲ့အခါမှာ ရှောင်းကျန်း ချန်ထားရစ်ခဲ့တဲ့ ယုံကြည်စိတ်ချရတဲ့ လက်အောက်ငယ်သားတွေကို စေလွှတ်ပြီး ရှောင်းပျီနဲ့ တွေ့ဆုံစေကာ ငါတို့ရဲ့ မဟာကျင်းနိုင်ငံတော်ထဲ ဝင်ရောက်ပူးပေါင်းဖို့ စည်းရုံးခိုင်းလိုက်ပါ။”

“သခင်ကြီး စိတ်ချတော်မူပါ။ လော့နန်နိုင်ငံ ပျက်သုဉ်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သလို ရှောင်းကျီရဲ့ ရေတပ်ကလည်း အမြစ်ပြတ်သွားခဲ့ပါပြီ။ ဒါ့အပြင် ရေတပ်သားတွေရဲ့ မိသားစုဝင်တွေကလည်း ကုန်းပေါ်မှာပဲ ရှိနေကြတာပါ။ အဆင့်မြင့်အရာရှိ အချို့က မလိုလားဘူးဆိုဦးတော့... သူတို့အနေနဲ့ ပြဿနာရှာဖို့ လူအများကို ဆွဲဆောင်နိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။ အဲဒီရေတပ်က ကျွန်တော်တို့ရဲ့ လက်ဝါးကြီးအုပ် ထိန်းချုပ်မှုအောက်ကို ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ပါတယ်။”

“ကောင်းပြီ အားလုံးပဲ ပြန်ပြီး အနားယူကြတော့ ငါတို့ မနက်ဖြန် ပြန်ကြမယ် မင်းတို့နဲ့ ထိုက်တန်တဲ့ ဂုဏ်ဒြပ်တွေကို လက်ခံရယူဖို့ ပြည်နယ်မြို့တော်ဆီကို ပြန်ကြစို့”

“မှန်လှပါ”