အခန်း ၂၁၂

အခန်း (၂၁၂)

တိုးတက်ရန် လမ်းစဉ်များ

တပ်မတော်ကြီးသည် နောက်ဆုံး မြင့်မားသော တောင်တန်းကြီးကို ဖြတ်ကျော်ပြီးသောအခါ ယွဲ့ပြည်နယ်နှင့် နယ်နိမိတ်ချင်း ထိစပ်နေသော နန်ယန်စီရင်စု၏ အဝေးမှ ဝိုးတိုးဝါးတား ပုံရိပ်လွှာကို လှမ်း၍ မြင်တွေ့ရပြီ ဖြစ်သည်။

တပ်မတော်ကြီး ရှေ့သို့ ဆက်လက်ချီတက်လာသည်နှင့်အမျှ လမ်းတစ်လျှောက်တွင် လူဦးရေ ထူထပ်သိပ်သည်းသော ကျေးရွာများနှင့် မြို့ငယ်များကို မြင်တွေ့လာရသည်။ ဝမ်ကျင်းသည် စစ်မြင်းကို စီးနင်းရင်း မိမိ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကျေနပ်အားရစွာဖြင့် ဝေ့ဝဲကြည့်ရှုလိုက်သည်။ သူကိုယ်တိုင် စစ်တပ်ကို ဦးဆောင်၍ မန်လော့မျိုးနွယ်စုကို ပထမဆုံးအကြိမ် သွားရောက်နှိမ်နင်းခဲ့သည်မှာ ယခုဆိုလျှင် ခြောက်လကျော် မျှပင် ကြာမြင့်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ်က သူ ဤဒေသကို ဖြတ်သန်းသွားစဉ်က လူသူကင်းမဲ့ပြီး ခြောက်ကပ်လှသော တောရိုင်းမြေရိုင်းတစ်ခုသာ ဖြစ်ခဲ့သည်။ နယ်စပ်ဒေသတွင် တည်ရှိပြီး မန်လော့မျိုးနွယ်စု၏ ခဏခဏ လာရောက်နှောင့်ယှက် တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံရသောကြောင့် ဤနေရာတွင် လာရောက်အခြေချ နေထိုင်သူ အလွန်နည်းပါးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ ဤနေရာ၌ လူဦးရေ ထူထပ်သော ရွာများနှင့် မြို့ငယ်များအဖြစ် ပုံပေါ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

‘တောတောင်ကို မှီခို၍ စားသောက်သည်’ ဟူသော စကားပုံအတိုင်းပင်... ဤဒေသသည် မြင့်မားသော တောင်တန်းကြီးများနှင့် နီးကပ်ပြီး တောတောင်များထဲတွင် ဆေးဖက်ဝင်အပင်များနှင့် တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်များ ပေါကြွယ်ဝလှပေသည်။ လွန်ခဲ့သော နှစ်များကမူ ဤသယံဇာတများကို မန်လော့မျိုးနွယ်စုက သိမ်းပိုက်ထားသဖြင့် အသုံးချရန် ခက်ခဲခဲ့သည်။ သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ အခြေအနေများ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ပြင်ပရန်သူများ၏ ခြိမ်းခြောက်မှု မရှိတော့သဖြင့် လူထုသည် အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းပြုရန် ဤနေရာသို့ သဘာဝအလျောက် ရောက်ရှိလာကြတော့သည်။

အမဲလိုက်အဖွဲ့များနှင့် ဆေးဖက်ဝင်အပင် ရှာဖွေရေးအဖွဲ့များသည် ရတနာများကို ရှာဖွေရန် တောတောင်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ကြသည်။ သူတို့ ရရှိလာသမျှ အရာအားလုံးကို အစိုးရက တည်ထောင်ထားသော ဈေးကွက်များတွင်သာ အရောင်းအဝယ် ပြုလုပ်ရပြီး အခွန်အတုတ်များကို ပေးဆောင်ကြရသည်။ ထို့အပြင် သူတို့သည် နှစ်စဉ် တောတောင်ထဲ ဝင်ရောက်ခွင့် လိုင်စင်များကိုလည်း အစိုးရထံမှ ဝယ်ယူကြရသေးသည်။

ရေရှည်တွင်မူ ဤအရာက ဝမ်ကျင်းအတွက် အလွန်များပြားသော အခွန်ဘဏ္ဍာငွေများကို ရရှိစေမည် ဖြစ်သည်။

သူတို့ နန်ယန်စီရင်စုမြို့တော်၏ အစွန်အဖျားသို့ ချဉ်းကပ်လာသောအခါ နယ်စားမင်း ဟဲဝေသည် အရာရှိကြီးများနှင့် ဩဇာကြီးမားသော မျိုးနွယ်စု မိသားစုကြီးများနှင့်အတူ ထိုနေရာ၌ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။ စစ်ပွဲမှ အောင်ပွဲခံ၍ ပြန်လာသော အဆင့်မြင့် အရာရှိကြီးတစ်ဦးကို မြို့ပြင်အထိ ထွက်၍ ကြိုဆိုခြင်းမှာ ကျိုးကြောင်းဆီလျော်မှု ရှိသကဲ့သို့ လုပ်ထုံးလုပ်နည်းအရလည်း မှန်ကန်လှပေသည်။

ဟဲဝေသည် ဝမ်ကျင်းအား လှမ်းမြင်လိုက်ရသည်နှင့် ချက်ချင်းပင် ရှေ့သို့ တိုးလာကာ ဝမ်ကျင်း၏ စစ်မြင်းဘေးသို့ လျှောက်လှမ်းပြီး မြင်းဇက်ကြိုးကို ကိုင်ပေးလေသည်။ ထိုမျှအထိ စိတ်အားထက်သန်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ဝမ်ကျင်းသည် ဟဲဝေ၏ ကျောပြင်ကို မြင်းကတ်ကြိုးဖြင့် ခပ်ဖွဖွ ရိုက်လိုက်ရင်း ပြုံးစိစိဖြင့် ဆူပူလိုက်သည်။

“မင်းက အခုဆိုရင် ဒေသတစ်ခုရဲ့ နယ်စားမင်းအရာရှိကြီး တစ်ယောက် ဖြစ်နေပြီ။ ဘာလို့ အစေခံတစ်ယောက်လို ပြုမူပြီး ဒီလိုမျိုး ဟန်ဆောင်ပြနေရတာလဲ။”

ဟဲဝေ၏ လက်သည် မည်သို့မျှ လှုပ်ရှားမသွားဘဲ ခေါင်းကို လှည့်ကာ တည်ကြည်သော အမူအရာဖြင့် ဝမ်ကျင်းအား လျှောက်တင်လိုက်သည်။

“သခင်ကြီးက ကျွန်တော်မျိုးကို ရာထူးတိုးမြှင့်ပေးခဲ့တာဟာ အသစ်တစ်ဖန် မွေးဖွားပေးခဲ့တဲ့ ကျေးဇူးတရားနဲ့ တူလှပါတယ်။ ကျွန်တော်မျိုး သခင်ကြီးရဲ့ မြင်းဇက်ကြိုးကို ကိုင်ပေးပြီး ခြေနင်းကွင်းကို ကိုင်ပေးရရုံနဲ့တင် ထိုကျေးဇူးတရားရဲ့ အစိတ်အပိုင်း အနည်းငယ်ကိုတောင် ပြန်လည်မဆပ်နိုင်သေးပါဘူး။ အကယ်၍ နောင်တစ်ချိန်မှာ ကျွန်တော်မျိုး အုပ်ချုပ်ရေး တာဝန်တွေကို မထမ်းဆောင်နိုင်တော့ဘူးဆိုရင် သခင်ကြီးရဲ့ ဘေးနားမှာ အချိန်မရွေး ခစားပြုမယ့် အစေခံအိုကြီးတစ်ယောက်အဖြစ် လုပ်ဆောင်သွားဖို့ ဆန္ဒရှိပါတယ်။”

သူ၏ လေသံမှာ အလွန်ပင် ရိုးသားပြီး အမူအရာမှာလည်း တည်ကြည်လှသည်။ မြှောက်ပင့်ပြောဆိုခြင်းဟု ထင်မှတ်ရမည့် စကားလုံးများသည် သူ၏ နှုတ်မှ ထွက်ပေါ်လာသောအခါ အလွန် စစ်မှန်သော ခံစားချက်ကို ပေးစွမ်းနိုင်လေသည်။

ဝမ်ကျင်းသည် မျက်ခုံးတစ်ဖက်ကို ပင့်လိုက်ရင်း နှုတ်ခမ်းထောင့်စွန်းများ အနည်းငယ် ကွေးညွတ်သွားသည်။

“မင်းကတော့လေ... ဒါဆိုရင်လည်း ငါ့ရဲ့ စံအိမ်တော်မှာ မင်းအတွက် နေရာတစ်ခု ချန်ထားပေးရတာပေါ့။”

သူတို့ စကားပြောနေစဉ်အတွင်းမှာပင် ဟဲဝေသည် ကြိုဆိုနှုတ်ဆက်ကြမည့် လူအုပ်ကြီး၏ ရှေ့မှောက်သို့ မြင်းကို ဦးဆောင်ခေါ်ယူခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ ဝမ်ကျင်း လှမ်းကြည့်လိုက်သောအခါ အားလုံးမှာ မိတ်ဆွေဟောင်းများ ဖြစ်ကြသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ဝူကျိ၊ ချီဝေနှင့် အခြားသော ဒေသခံ အထက်တန်းလွှာ မျိုးနွယ်စုများ၏ အကြီးအကဲများ၊ သူတို့၏ ထိပ်သီးအဖွဲ့ဝင်များနှင့် ဝမ်ကျင်း မှတ်မိသော အရာရှိအချို့ ဖြစ်ကြသည်။

ဝမ်ကျင်း၏ အကြည့်နှင့် ဆုံမိသောအခါ လူတိုင်းက တညီတညွတ်တည်း ဦးညွှတ်လိုက်ကြသည်။

“ကျွန်တော်မျိုးတို့ ဘုရင်ခံ ဝမ်ကျင်းအား ရိုသေစွာ ဂါရဝပြုပါတယ်။”

ဝမ်ကျင်းသည် စစ်မြင်းပေါ်မှ ဆင်းမလာခဲ့ပေ။ ထို့အစား သူသည် စစ်မြင်းပေါ်တွင်ပင် မတ်မတ်ထိုင်ကာ သူတို့၏ အရိုအသေပေးမှုကို ခန့်ညားထည်ဝါစွာ လက်ခံလိုက်ပြီးနောက်မှသာ လက်တစ်ဖက်ကို မြှောက်၍ ထကြရန် အရိပ်အယောင် ပြလိုက်သည်။

“အားလုံးပဲ ထကြလော့။”

ဝမ်ကျင်းကို တစ်ကျော့ပြန် မြင်တွေ့ရသောအခါ လူတိုင်း၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် အလွန်ပင် ရှုပ်ထွေးပွေလီသွားခဲ့ရသည်။ အတိတ်ကို ပြန်ပြောင်းသတိရလျှင် ဝမ်ကျင်း ဤနေရာသို့ ပထမဆုံး ရောက်ရှိလာစဉ်က စည်းစိမ်ဥစ္စာများ စုဆောင်းရန်အတွက် သူတို့နှင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ခဲ့ဖူးပြီး သူတို့၏ ဆက်ဆံရေးမှာ သဟဇာတဖြစ်ကာ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်ခဲ့ကြသည်။ နောက်ပိုင်းတွင် ဝမ်ကျင်း၏ အာဏာအရှိန်အဝါ ကြီးထွားလာသည်နှင့်အမျှ သူသည် မိမိ၏ ထက်မြက်လှသော စွယ်စုံစွမ်းရည်များကို ပြသလာကာ သူတို့၏ အကျိုးစီးပွားများကို ချိုးနှိမ်တိုက်ခိုက်လာခဲ့တော့သည်။ ဝမ်ကျင်း၏ အရှိန်အဝါကို ကြောက်ရွံ့လှသဖြင့် သူတို့သည် ဒေါသကို မြိုသိပ်ကာ တိတ်တဆိတ်သာ သည်းခံခဲ့ကြရသည်။

ဝမ်ကျင်းသည် ဘုရင်ခံအဖြစ် ရာထူးတိုးမြှင့်ခံရပြီး ဤနေရာမှ ပြောင်းရွှေ့သွားပြီးနောက်မှသာ သူတို့ စိတ်သက်သာရာရကာ သက်ပြင်းချနိုင်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ဝမ်ကျင်း၏ မူဝါဒများကို ပြတ်ပြတ်သားသား အကောင်အထည်ဖော်ကာ သူ၏ နည်းလမ်းများအတိုင်း ရက်ရက်စက်စက် လုပ်ဆောင်မည့် ဟဲဝေ ရောက်ရှိလာလိမ့်မည်ဟု သူတို့ မထင်မှတ်ထားခဲ့ကြပေ။ ဤအချက်က ထိုထက်သန်းလွှာ မိသားစုကြီးများကို များစွာ မကျေမနပ် ဖြစ်စေခဲ့သည်။

“ဝမ်ကျင်း ရှိစဉ်ကလည်း ငါတို့ ခံစားခဲ့ရသည်။ သူ ထွက်သွားပြီးတာတောင် ငါတို့က ဒီလိုမျိုး ဆက်ပြီး ခံစားနေရဦးမှာလား။ ဒါဆိုရင် သူ ထွက်သွားတာက ဘာမှ မထူးခြားတော့ဘူးပေါ့။” ထို့ကြောင့် အချို့သော လူများ၏ စိတ်ထဲ၌ လှည့်ကွက်ကလေးများ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။ “ငါတို့ ဝမ်ကျင်းကို မယှဉ်နိုင်ရင်တောင် မင်းလို ဟဲဝေကိုတော့ မကိုင်တွယ်နိုင်စရာ ရှိမလား။”

သို့သော်လည်း ထိုအတွေးများကို လက်တွေ့အကောင်အထည် မဖော်မီမှာပင် ဟဲဝေက ဝမ်ကျင်း၏ မြင်းဇက်ကြိုးကို ဆွဲပေးနေသည်ကိုလည်းကောင်း၊ သူတို့အကြား ပေါ့ပေါ့ပါးပါးနှင့် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်စွာ စကားပြောဆိုနေကြသည်ကိုလည်းကောင်း ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ထိုအခိုက်အတန့်၌ပင် သူတို့၏ စိတ်ထဲ၌ ပုံမပေါ်သေးသော အစီအစဉ်များအားလုံး ပျက်ပြယ်သွားခဲ့ရတော့သည်။

သူတို့သည် ဟဲဝေအပေါ် ထားရှိသော ဝမ်ကျင်း၏ ယုံကြည်လေးစားမှုကို လျှော့တွက်မိခဲ့ကြပုံရသည်။ အကယ်၍ သူတို့သာ လက်တွေ့ လှုပ်ရှားခဲ့မည်ဆိုပါက ဖြစ်လာမည့် ပြဿနာများကို ရှင်းလင်းရန် ခက်ခဲလိမ့်မည်ဖြစ်ပြီး သွေးချောင်းစီး သတ်ဖြတ်ပွဲကြီးပင် ဆိုက်ရောက်လာနိုင်ပေသည်။

သူတို့သည် ဝမ်ကျင်းကို အမှန်တကယ်ပင် ကြောက်ရွံ့ကြပေသည်။ လောဘကြီးပြီး ကောက်ကျစ်သော လူများသည် လူကြီးလူကောင်း သို့မဟုတ် သဘောကောင်းသူကို မကြောက်ရွံ့တတ်ကြဘဲ သူတို့၏ ဦးခေါင်းပေါ်အထိ တက်နင်းကာ အာဏာပြရန်ပင် ကြိုးစားကြလိမ့်မည်။ သို့သော် သူတို့သည် မိမိတို့ထက် ပိုမို ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ကာ ပိုမို ကောက်ကျစ်ပြီး ပိုမို အင်အားကြီးမားသူကိုမူ ထိတ်ထိတ်ပျာပျာ ကြောက်ရွံ့ကြပေသည်။

နန်ယန်စီရင်စုတစ်ခုလုံးတွင် ဝမ်ကျင်း၏ ဓားချက်အောက်၌ သေဆုံးခဲ့ရသော လူများ၏ အလောင်းများကို စုပုံလိုက်မည်ဆိုပါက မြို့ရိုးထက်ပင် မြင့်မားသွားပေလိမ့်မည်။ ဤကဲ့သို့သော သွေးစွန်းနေသည့် သက်သေသာဓကများ ရှိနေပါလျက်နှင့် သူတို့ မည်သို့လျှင် မကြောက်ဘဲ နေနိုင်ပါမည်နည်း။

ဝမ်ကျင်း၏ အကြည့်သည် အချို့သော လူများ၏ ပျက်ယွင်းနေသော မျက်နှာအမူအရာများကို ဝေ့ဝဲကြည့်ရှုလိုက်ပြီးနောက် စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် လှောင်ပြုံး ပြုံးလိုက်သည်။ ဟဲဝေ ရှေ့သို့တိုးကာ မိမိ၏ မြင်းဇက်ကြိုးကို ကိုင်ပေးသည့် အချိန်ကတည်းက သူ ဘာဖြစ်နေသည်ကို ရိပ်မိခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ မိမိ၏ အရှိန်အဝါကို ငှားယူအသုံးချခြင်းမျှသာ ဖြစ်ပြီး ဝမ်ကျင်းအနေဖြင့် စိတ်မရှိရုံမျှမက သဘောပင် ကျမိသေးသည်။

ဟဲဝေသည် နန်ယန်စီရင်စုကို ကောင်းမွန်စွာ စီမံခန့်ခွဲနိုင်ခဲ့သည်။ ဝမ်ကျင်း၏ မူဝါဒများကို ပြတ်ပြတ်သားသား အကောင်အထည်ဖော်သည့် တပြိုင်နက်တည်းမှာပင် ပြည်သူတို့၏ လူမှုစီးပွားဘဝကိုလည်း ကောင်းမွန်စွာ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်အောင် လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။ နယ်စပ်ဒေသတွင် တဖြည်းဖြည်း စည်ကားဝပြောလာသော မြို့ငယ်လေးများသည် ဟဲဝေ၏ ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုများကို သက်သေပြနေပေသည်။ 'တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် တစ်ပြင်လုံးကို သိနိုင်သည်' ဟူသကဲ့သို့ ဤအရာက သူ၏ စွမ်းဆောင်ရည်ကို ထင်ရှားစေသည်။

အမှန်စင်စစ် ဟဲဝေသည် သူ ပြန်လာမည့် လမ်းတစ်လျှောက်တွင် ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ဟန်ဆောင်ပြသခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်ကို ပယ်ဖျက်၍ မရသော်လည်း ထိုသို့ ဖြစ်နိုင်ခြေမှာ အလွန်နည်းပါးလှသည်။ သူတို့ မျိုးနွယ်စုတစ်ခုလုံး၏ လည်ပင်းများသည် သံမဏိဖြင့် ပြုလုပ်ထားခြင်း မဟုတ်ပါက ဤမျှ မိုက်မဲသော အမှုကို လုပ်ဆောင်ရဲကြမည် မဟုတ်ပေ၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဝမ်ကျင်း၏ ကွန်ရက်နှင့် တော်ဝင်ကိုယ်ရံတော်တပ်တို့၏ နာမည်ကျော်ကြားမှုမှာ အရပ်ရပ်သို့ ပျံ့နှံ့နေပြီ ဖြစ်သောကြောင့်တည်း။

ဟဲဝေကဲ့သို့ စွမ်းဆောင်ရည်ရှိပြီး အခြေအနေအရ လိုက်လျောညီထွေ ပြောင်းလဲတတ်သော သစ္စာရှိ လက်အောက်ငယ်သားမျိုးကို ပံ့ပိုးကူညီရန် ဝမ်ကျင်းအနေဖြင့် ဝမ်းမြောက်လှပေသည်။ အကယ်၍ ဟဲဝေသာ ဤအခြေအနေကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းထားနိုင်မည်ဆိုပါက နယ်စားမင်းရာထူးသည် သူ၏ အရာရှိဘဝ၏ အဆုံးသတ် ဖြစ်လာလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

ဟဲဝေသည်လည်း ဤအချက်ကို စိတ်ထဲမှ ကောင်းမွန်စွာ နားလည်ထားသည်။ သူသည် ယခုအခါတွင် အချက်တစ်ချက်ကို ပိုမိုယုံကြည်သွားခဲ့ရသည်။ မိမိတွင် စွမ်းဆောင်ရည်နှင့် သစ္စာတရား ရှိနေသရွေ့ ဝမ်ကျင်း၏ လက်အောက်တွင် ကြီးပွားတိုးတက်သော အနာဂတ် ရှိနေမည် ဖြစ်သည်။ သူ၏ ပျိုရွယ်သော အထက်လူကြီးသည် လူတစ်ဦး၏ နောက်ခံအကြောင်းအရင်း၊ ရာထူးမှတ်တမ်း သို့မဟုတ် မျိုးနွယ်စု အစဉ်အလာများကို ဂရုစိုက်လေ့မရှိပေ။ မိမိကဲ့သို့ မျိုးရိုးနိမ့်ကျမှုကြောင့် ကန့်သတ်ချက်များ ရှိနေသော အရာရှိတစ်ဦးအတွက်မူ ဤသည်မှာ 'ဉာဏ်ပညာရှိသော သခင်' ပင် ဖြစ်ပေတော့သည်။

“သခင်ကြီးဟာ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ စစ်ချီထွက်တော်မူရာမှ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်စွာဖြင့် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်ပါတယ်။ သခင်ကြီးအား ကြိုဆိုဂုဏ်ပြုရန်အတွက် မြို့တော်အတွင်း၌ တော်ဝင်စားသောက်ပွဲကြီးကို ပြင်ဆင်ထားရှိပါတယ်။ ထို့အပြင် ခရိုင်အတွင်းရှိ ထိပ်တန်းမိသားစုကြီးများကလည်း တိုင်းပြည်အတွက် စစ်မြေပြင်တွင် ရဲရဲဝံဝံ တိုက်ပွဲဝင်ခဲ့ကြသော ရဲမက်စစ်သည်တော်များကို ဆုလာဘ်ပံ့ပိုးရန်အတွက် အရက်ချိုနှင့် အသားငါးများကို ပြင်ဆင်ပေးထားကြပါတယ်။”

ဟဲဝေ၏ စကားကို ကြားသောအခါ ဝမ်ကျင်းသည် ခေါင်းကို အနည်းငယ် ညိတ်လိုက်ပြီး လူအုပ်ကြီးထဲမှ ချီဝေထံသို့ သူ၏ အကြည့်ကို ပို့လိုက်သည်။

“မိသားစုခေါင်းဆောင် ချီ... မတွေ့ရတာ ကြာပြီနော်။ မင်းရဲ့ ကျန်းမာရေး အခြေအနေ ဘယ်လိုရှိလဲ။”

ချီဝေသည် လူအုပ်ထဲမှ ရှေ့သို့ တိုးထွက်လာကာ ဝမ်ကျင်းအား ဦးညွှတ်ဂါရဝပြုလိုက်သည်။

“သခင်ကြီး၏ ဂရုစိုက်မှုကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ ကျွန်တော်မျိုးရဲ့ ကျန်းမာရေးကတော့ အလွန်ကောင်းမွန်ဆဲ ဖြစ်ပါတယ်။”

မိသားစု ဩဇာအာဏာ အရဆိုလျှင် ဝူမိသားစုသည် နန်ယန်စီရင်စုတွင် အမှန်တကယ်ပင် အကြီးဆုံး ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း ဝမ်ကျင်းသည် ဝူကျိကို ကျော်ဖြတ်ကာ ချီဝေ၏ အမည်ကိုသာ တကူးတက ခေါ်ဆိုခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ နိုင်ငံရေး လှည့်ကွက်အချို့မှလွဲ၍ အခြားအကြောင်းရင်း မရှိပေ။ ချီမိသားစုသည် ဝမ်ကျင်း၏ စစ်ရထားလုံးကြီးနှင့် ခိုင်မြဲစွာ ပူးပေါင်းနှောင်ဖွဲ့ထားပြီး ဖြစ်သည်။

ဝမ်ကျင်း၏ အာဏာစက်ကို ကြောက်ရွံ့လှသဖြင့် သေးငယ်သော မိသားစု အများအပြားသည် ဝူမိသားစုကို ယှဉ်ပြိုင်ရန်အတွက် ချီမိသားစု၏ လက်အောက်တွင် ပူးပေါင်းခဲ့ကြသည်။ ဝမ်ကျင်း၏ ဤလုပ်ရပ်မှာ ချီမိသားစုကို သာမန်ကာလျှံကာ ပံ့ပိုးပေးလိုက်ခြင်းမျှသာ ဖြစ်ပြီး သူတို့အတွက် အရှိန်အဝါကို ဖန်တီးပေးကာ မူလက တညီတညွတ်တည်း ရှိခဲ့သော နန်ယန်စီရင်စု၏ ထိပ်တန်းမျိုးနွယ်စုကြီးများကို ပိုမို စိတ်ဝမ်းကွဲပြားစေရန် လုပ်ဆောင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ချီဝေကို နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် ဝမ်ကျင်း၏ အကြည့်သည် အမြဲတမ်း ပြုံးယောင်သန်းနေသော ဝူကျိ၏ မျက်နှာထံသို့ ရောက်ရှိသွားကာ ခေါင်းကို အနည်းငယ် ညိတ်ပြလိုက်သည်။ ဝူကျိသည်လည်း သိက္ခာရှိစွာဖြင့် ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

“သခင်ကြီး အောင်ပွဲခံ၍ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခြင်းအတွက် ဝမ်းမြောက်ဂုဏ်ပြုပါတယ်။”

ဝူကျိသည် မြို့ပြင်သို့ ရောက်ရှိလာသည့် အချိန်ကတည်းက ဝမ်ကျင်း၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းကို သေချာစွာ စောင့်ကြည့်နေခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး ဝမ်ကျင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်များကိုလည်း မှန်ချပ်ကဲ့သို့ ထင်ထင်ရှားရှား သိမြင်နေခဲ့သည်။ သူသည် ကောင်းမွန်စွာ နားလည်ထားသောကြောင့်ပင် စိုးရိမ်ထိတ်လန့်ခြင်း လုံးဝမရှိခဲ့ပေ။

သူတို့၏ ဝူမိသားစုသည် ဝမ်ကျင်း ရာထူးလက်ခံကတည်းက မည်သည့် ကျူးကျော်စော်ကားသော လုပ်ရပ်ကိုမျှ မလုပ်ဆောင်ခဲ့ဖူးချေ။ အစောပိုင်းကာလများတွင် သူတို့သည် ဝမ်ကျင်းအား အများဆုံး ပံ့ပိုးကူညီခဲ့သော မိသားစုဖြစ်ခဲ့သဖြင့် ဝမ်ကျင်းအနေဖြင့် သူတို့အပေါ် အငြိုးအတေး ထားရှိမည်မဟုတ်ပေ။ အလွန်ဆုံးရှိလျှင် သူတို့၏ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုကို ကန့်သတ်ရုံမျှသာ ဖြစ်ပြီး ဤသည်မှာ ကြီးမားသော ပြဿနာ မဟုတ်ချေ။

အကယ်၍ မိမိတို့တွင် ပြန်လည်တွန်းလှန်ရန် အင်အားမရှိပါက ရိုးရိုးသားသားပင် ရိတ်သိမ်းခြင်းခံရမည့် အသုံးတော်ခံများအဖြစ်သာ နေထိုင်သင့်ပေသည်။ မိမိတို့သည် ဆက်လက်၍ အသုံးဝင်နေသရွေ့ အမြစ်ပြတ် ချေမှုန်းခံရမည့် ဘေးဒုက္ခအတွက် စိုးရိမ်စရာ မလိုပေ။

ဝမ်ကျင်းနှင့် ဝူကျိတို့သည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး လှမ်းကြည့်လိုက်ကြပြီး ထိုအခိုက်အတန့်၌ပင် သူတို့၏ စိတ်ကူးအတွေးများမှာ ဖလှယ်ပြီးသား ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

လက်ရှိ ဝမ်ကျင်းသည် ကျိခရိုင်ထဲတွင်သာ ပိတ်လှောင်နေခဲ့သော လူငယ်လေး မဟုတ်တော့ပေ။ အာဏာနှင့် အဆင့်အတန်း မြင့်မားလာခြင်း၊ စစ်မဟာဗျူဟာပညာရှင် စီမာယီ၏ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ သင်ကြားပြသမှုများကြောင့် သူ၏ အမြော်အမြင်၊ လူသားတို့၏ သဘာဝကို နားလည်မှုနှင့် နိုင်ငံရေး လှည့်ကွက်များကို ကိုင်တွယ်နိုင်စရာ စွမ်းရည်များသည် များစွာ ကြီးထွားဖွံ့ဖြိုးလာခဲ့ပြီ ဖြစ်ပေတော့သည်။