အခန်း ၂၁၉

အခန်း (၂၁၉)

မင်္ဂလာပွဲ

ထိုရေတပ်အား မိမိ၏လက်အောက်သို့ လုံးဝသွတ်သွင်းနိုင်ခဲ့ပြီဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက်တွင် ဝမ်ကျင်း၏ ရင်ထဲ၌ ကာလရှည်ကြာ ဖိစီးနေခဲ့သော စိုးရိမ်ပူပန်မှုကြီးမှာ လွင့်ပျောက်သွားခဲ့ပြီး စိတ်အာရုံများ အလွန်တရာ ကြည်လင်လန်းဆန်းလာကာ နှလုံးသားထဲမှ တင်းကျပ်မှုများလည်း လျော့ပါးသက်သာသွားတော့သည်။ သူသည် ရှောင်းကျန်းအား ၎င်းနှင့် ၎င်း၏မိသားစုဝင်များ ပြည်နယ်မြို့တော်ရှိ လူနေမှုဘဝသစ်တွင် အသားကျမှု ရှိမရှိ နွေးထွေးစွာ မေးမြန်းခဲ့ပြီး ရွှေ၊ ငွေနှင့် ကျောက်သံပတ္တမြား ရတနာအမြောက်အမြားကိုပါ ဆုလာဘ်အဖြစ် ပေးသနားလိုက်သည်။

ရှောင်းကျန်းသည်လည်း အလွန်အမင်း ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာဖြင့် အထပ်ထပ်အခါခါ ဦးညွှတ်ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုလေသည်။ သူသည် ဉာဏ်ပညာရှိပြီး မျက်နှာရိပ်မျက်နှာကဲကို ကောင်းစွာအကဲခတ်နိုင်သူဖြစ်ရာ စီမာယီအနေဖြင့် ဝမ်ကျင်းနှင့် တိုင်ပင်ဆွေးနွေးစရာ အရေးကြီးသော လျှို့ဝှက်ကိစ္စရပ်များ ရှိနေကြောင်း ချက်ချင်း ရိပ်မိလိုက်သည်။ ထိုအရေးကြီးသော ကိစ္စရပ်များကို မိမိအနေဖြင့် ဆက်လက်နားထောင်နေရန် မသင့်တော်ကြောင်းနှင့် လောကီရေးရာ လျှို့ဝှက်ချက်များကို အသိနည်းလေလေ မိမိအတွက် ပိုမိုဘေးကင်းလေလေဖြစ်ကြောင်း ကောင်းစွာနားလည်ထားသဖြင့် အအချိန်မီပင် ခွင့်ပန်ကာ ရိုသေစွာ ဆုတ်ခွာသွားခဲ့တော့သည်။

ရှောင်းကျန်း ထွက်ခွာသွားသော ကျောပြင်ကို ကြည့်ရင်း ဝမ်ကျင်းက စီမာယီဘက်သို့ လှည့်ကာ သာယာစွာ ပြုံးပြလိုက်သည်။

"အမတ်ကြီး... ထိုင်ပါဦး။ မင်း ဒီနေ့ ဘယ်လို အရေးကြီးကိစ္စမျိုးကြောင့် ရောက်လာရတာလဲ။"

စီမာယီသည် တစ်နေ့ပတ်လုံး အုပ်ချုပ်ရေးကိစ္စရပ်များဖြင့် မအားမလပ်အောင် အလုပ်ရှုပ်နေသူဖြစ်ပြီး အနားယူချိန်ဟူ၍ပင် မရှိသလောက် ဖြစ်သည်။ ဝမ်ကျင်းကိုယ်တိုင် ဆင့်ခေါ်ခြင်း မရှိပါက အလွန်တရာ အရေးကြီးသည့် ကိစ္စရပ်မျိုး မရှိဘဲ ဝမ်ကျင်းထံ ရောက်လာမည့်သူ မဟုတ်ချေ။

"သခင်ကြီး... မင်္ဂလာဖိတ်စာတွေကို ပြင်ဆင်ပြီး ဖိတ်ကြားသင့်တဲ့ အင်အားစုတွေဆီ အကုန်ပေးပို့ပြီးပါပြီ။ မင်္ဂလာပွဲရဲ့ ကုန်ကျစရိတ်တွေနဲ့ အခမ်းအနား အဆင့်အတန်း သတ်မှတ်ချက်တွေကိုလည်း စနစ်တကျ စီစဉ်ပြီးပါပြီ။ ယခုဆိုရင် သခင်မလေးရဲ့ မင်္ဂလာယာဉ်တန်း မြို့ပြင်ကို ဆိုက်ရောက်လာတဲ့အချိန်မှာ သခင်ကြီးကိုယ်တိုင် ထွက်ခွာကြိုဆိုဖို့ပဲ ကျန်ပါတော့တယ်။"

"ဒါ့အပြင် ဒီတစ်ကြိမ် မင်္ဂလာပွဲကို တက်ရောက်လာကြမယ့် ဧည့်သည်တော်တွေက အရေအတွက် များပြားရုံတင်မကဘဲ အင်အားစုအသီးသီးက လူပေါင်းစုံ ရောပြွမ်းနေတာကြောင့် မမျှော်လင့်ဘဲ မတော်တဆ ထိခိုက်မှုတွေ မဖြစ်ပွားရအောင် မြို့တော်ရဲ့ ကာကွယ်ရေးနဲ့ လုံခြုံရေးအစီအမံတွေကို ကြိုတင်ပြီး တင်းကျပ်စွာ ချမှတ်ထားသင့်ပါတယ်။"

စီမာယီ၏ တင်ပြချက်ကို ကြားရသောအခါ ဝမ်ကျင်းက ညင်သာစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူသည် မဟာကျင်း အင်ပါယာကြီး၏ မင်္ဂလာဓလေ့ထုံးတမ်း အခမ်းအနားများနှင့် ပတ်သက်၍ ဘာမျှနားမလည်သူဖြစ်သည့်အတွက် ထိုလုပ်ထုံးလုပ်နည်းများကို ကျွမ်းကျင်သူများအားသာ လွှဲအပ်ထားလိုက်သည်။ သခင်မလေးကို သွားရောက်ကြိုဆိုရမည့် ကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍မူ မြို့ပြင်တွင် ဆီးကြိုခြင်းက အချိန်နှင့် လုပ်အားကို ပိုမိုသက်သာစေသဖြင့် သူ ဘာမျှကန့်ကွက်ရန်မရှိပေ။

လုံခြုံရေးကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍မူ သူကိုယ်တိုင် သိပ်ပြီးအလေးမထားမိခဲ့သော်လည်း စီမာယီ၏ သတိပေးချက်မှာ အလွန်တရာ ကျိုးကြောင်းဆီလျော်လှပေသည်။ လူအုပ်ကြီးပြားလာသည်နှင့်အမျှ ပြဿနာများမှာ သေချာပေါက် ပေါ်ပေါက်လာစမြဲ ဖြစ်သည်။ တက်ရောက်လာကြမည့် ဧည့်သည်တော်များသည်လည်း နောက်ခံအင်အားစုကိုယ်စီ ရှိကြပြီး သူတို့အချင်းချင်းကြားတွင် ချစ်ကြည်ရင်းနှီးသူများ ရှိသကဲ့သို့ မဟာရန်ငြိုးကြီးမားလှသော အာဃာတ ရှိသူများလည်း ပါဝင်နေကြသည်။

ထိုအင်အားစုအသီးသီးမှ စေလွှတ်လိုက်သော ကိုယ်စားလှယ်များထဲတွင်ပင် မိမိတို့ဂိုဏ်းအဖွဲ့အစည်းအတွင်းရှိ အခြားသူများ၏ မျက်စိထဲက ဆူးငြောင့်ခလုတ်ဖြစ်နေသူများ ပါဝင်နေနိုင်သည်။ အကယ်၍ သူတို့က ဤမင်္ဂလာပွဲတော်ကြီးကို အခွင့်ကောင်းယူကာ ‘ဓားငှားလူသတ်’ သည့် လှည့်ကွက်များ သုံးခြင်း သို့မဟုတ် လူသတ်ပြီးနောက် အခြားသူတစ်ပါးအား လွှဲချအပြစ်ပုံချခြင်းများ ပြုလုပ်ခဲ့ပါက ဝမ်ကျင်းအတွက် မလိုလားအပ်သော ဒုက္ခများနှင့် ရှုပ်ထွေးမှုများကို သေချာပေါက် သယ်ဆောင်လာပေလိမ့်မည်။

ထို့ထက် ပို၍အရေးကြီးသည်မှာ လီမိသားစုနှင့် သူ၏ မဟာမိတ်ထိမ်းမြားမှုကို မနာလိုဖြစ်ကာ ပွဲဖျက်ရန် တမင်သက်သက် လာရောက်နှောင့်ယှက်သူများကို တားဆီးရန် ဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤလက်ထပ်ထိမ်းမြားမှု မဟာမိတ်သည် ဝမ်ကျင်းနှင့် လီမိသားစုအတွက် အလွန်တရာ အကျိုးရှိစေသော်လည်း အခြားသော ပြိုင်ဘက်အင်အားစုများအတွက်မူ ကြီးမားသော ဆုံးရှုံးနစ်နာမှု ဖြစ်စေသောကြောင့်ပင်ဖြစ်သည်။

"ဒါဆိုရင် မြို့ထဲကို အထူးရွေးချယ်ထားတဲ့ အထက်တန်းစား စစ်သည်တော်တွေကို အင်အားဖြည့်ထားလိုက်ပါ။ ပြီးတော့ ငါ့ရဲ့ တော်ဝင်ကိုယ်ရံတော်တပ်ဖွဲ့ကိုလည်း မြို့တစ်မြို့လုံးကို စေ့စေ့စပ်စပ် တင်းကျပ်စွာ စစ်ဆေးဖို့ အမိန့်ပေးလိုက်မယ်။ သံသယရှိတဲ့လူကို မှားပြီးသတ်မိရင်တောင် တစ်ယောက်ကိုမှ မလွတ်စေနဲ့၊ မကျန်းမမာ သို့မဟုတ် ဒုက္ခသည်တွေ၊ သူတောင်းစားတွေလိုမျိုး အသွင်ယူထားတဲ့ နောက်ခံမထင်ရှားတဲ့လူမှန်သမျှကို ဖမ်းဆီးစစ်ဆေးရမယ်။ မိမိကိုယ်ကိုယ် ဘယ်သူဘယ်ဝါဖြစ်ကြောင်း သက်သေမပြနိုင်တဲ့သူမှန်သမျှကို အကုန်ကွပ်မျက်ပစ်၊"

ဝမ်ကျင်း၏ မျက်ဝန်းအစုံ၌ ရက်စက်လှသော သတ်ဖြတ်ခြင်းအငွေ့အသက်များ လွှမ်းခြုံနေသည်ကို ကြည့်ရင်း စီမာယီသည် စကားတစ်ခွန်းဆိုရန် ပါးစပ်ဟလိုက်သော်လည်း ပြန်လည်အောင့်အည်းကာ တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။ မင်္ဂလာပွဲတော် ကျင်းပတော့မည့် ဆင်မြန်းရက်များတွင် ဤမျှအထိ အလွန်အကျွံ အသက်သတ်ခြင်း မပြုရန် ဝမ်ကျင်းအား ဖျောင်းဖျနားချချင်သော်လည်း ဝမ်ကျင်း၏ စိတ်နေသဘောထားအရ ဤကဲ့သို့သော အယူအဆဆိုးများကို စိုးစဉ်းမျှ ဂရုစိုက်မည့်သူ မဟုတ်ကြောင်း တွေးမိကာ မပြောဘဲ နေလိုက်တော့သည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် တစ်လကျော် အချိန်ကာလသည် ကုန်လွန်သွားခဲ့ပြီး သခင်မလေး လီမီ၏ မင်္ဂလာယာဉ်တန်းကြီးမှာ မြို့ပြင်သို့ ဆိုက်ရောက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဝမ်ကျင်းသည် ယခင်က စမ်းသပ်ဝတ်ဆင်ခဲ့သော ခန့်ညားထည်ဝါလှသည့် နီနက်ရောင် ရိုးရာမင်္ဂလာဝတ်စုံကြီးကို ဆင်မြန်းကာ မြင်းဖြူတော်တစ်ကောင်ကို စီးနင်းလျက် သူ၏ ဇနီးလောင်းအား ဆီးကြိုရန် ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။ သူ၏မျက်နှာအမူအရာမှာ တည်ငြိမ်အေးဆေးနေပြီး ဘေးပတ်ဝန်းကျင်မှ ကြည့်ရှုနေကြသော ပြည်သူများနှင့် စစ်သည်တော်များအား တစ်ချက်တစ်ချက် ပြုံးပြနေသော်လည်း ဇက်ကြိုးကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားသော သူ၏ လက်ဖဝါးပြင်၌မူ ချွေးစေးများ အနည်းငယ် ထွက်နေခဲ့သည်။

အမှန်အတိုင်းပြောရလျှင် ဝမ်ကျင်းသည် ထောင်သောင်းမကသော စစ်တပ်ကြီးများ မြို့သိမ်းတိုက်ပွဲ ဆင်နွှဲနေခြင်းနှင့် အလောင်းကောင်များ တောင်လိုပုံ၊ သွေးချောင်းစီးနေသည့် စစ်တလင်းပြင်များကိုပင် မျက်တောင်တစ်ချက်မခတ်ဘဲ တည်တည်ငြိမ်ငြိမ် ကြည့်ရှုနိုင်သူဖြစ်သော်လည်း ယခုကဲ့သို့သော အအခိုက်အတန့်တွင်မူ ရင်ထဲ၌ အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားထိတ်လန့်နေမိသည်။ ဤအချက်ကြောင့် ဝမ်ကျင်းသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် စိတ်ထဲမှ ကျိန်ဆဲနေမိသော်လည်း အပြင်ပန်းတွင်မူ စိုးစဉ်းမျှ အရိပ်အယောင်မပြဘဲ ဟန်ပန်မပျက် ကောင်းစွာ ဖုံးကွယ်ထားလေသည်။

လီမိသားစု၏ အဆုံးမရှိ ရှည်လျားလှသော အစောင့်အရှောက်တပ်ဖွဲ့နှင့် မိမိဘက်မှ စေလွှတ်လိုက်သော ကြိုဆိုရေးအဖွဲ့များမှာ ချပ်ဝတ်တန်ဆာအပြည့်အစုံဖြင့် စည်းကမ်းတကျ ဝန်းရံလာသည်ကို မြင်တွေ့ရမှသာ လမ်းခရီးတစ်လျှောက် ဘေးရန်ကင်းကင်းဖြင့် အေးချမ်းစွာ ရောက်ရှိလာကြောင်း သူ သိရှိလိုက်ရတော့သည်။ စစ်သည်တော်များ၏ နောက်ကွယ်တွင်မူ မင်္ဂလာဝတ်စုံများ ဆင်မြန်းထားသော သန်မာထွားကျိုင်းသည့် အစေခံအလုပ်သမားအမြောက်အမြားက သခင်မလေး၏ ခန်းဝင်ပစ္စည်းသေတ္တာကြီးများကို ထမ်းပိုး၍ လိုက်ပါလာကြသည်။

ဝမ်ကျင်းက ထိုမင်္ဂလာယာဉ်တန်းကြီးကို မြို့ထဲသို့ ဂုဏ်ပြုကြိုဆိုခေါ်ဆောင်လာခဲ့ပြီးနောက် သူတို့သယ်ဆောင်လာသော ခန်းဝင်ပစ္စည်းများကို ကြည့်ရင်း တစ်မြို့လုံးရှိ ယူစီရင်စု၏ ပြည်သူအားလုံးမှာ လီမိသားစု၏ ကြီးကျယ်ခမ်းနားလှသော စည်းစိမ်ရတနာများနှင့် သူတို့၏ သမီးရတနာအပေါ် မည်မျှအထိ တန်ဖိုးထားမြတ်နိုးကြောင်းကို ကောင်းစွာ မျက်ဝါးထင်ထင် မြင်တွေ့ခွင့်ရလိုက်ကြသည်။

ယာဉ်တန်း၏ ရှေ့ဆုံးတွင် မိုးရေစက်ပုံသဏ္ဌာန် ပန်းပုထုဆစ်ထားသော အဖိုးတန် နှင်းဆီသစ်သားခုတင်ကြီး တစ်လုံးနှင့် ‘ကွမ်ယွင်’ ကဗျာလင်္ကာများ ကမ္ပည်းထိုးကာ ဆင်စွယ်ဖြင့် ဆန်းကြယ်စွာ စီခြယ်ထားသော အကာအရံ တစ်ချပ်က ဦးဆောင်လာသည်။ ထို့နောက်တွင်မူ ရွှေ၊ ငွေနှင့် ကျောက်သံပတ္တမြားများ အပြည့်ထည့်ထားသော ကတ္တီပါအနီရောင် သေတ္တာအမြောက်အမြား၊ ပင်လယ်စိမ်းရောင် ကျောက်စိမ်း စောင်းစားပွဲတော်၊ နက်မှောင်သော ဖယောင်းသုတ်စားပွဲ၊ ပီယွန်နီပန်းပုထုဆစ်ထားသော စန္ဒကူးနီကုလားထိုင်၊ မင်္ဂလာရှိသော သားရဲနတ်ကောင်ပုံ ထုဆစ်ထားသော သစ်တော်ပန်းသားကုလားထိုင်၊ ရွှေချပန်းပွင့်ပုံဖော်ထားသော ဟင်္သာပြဒါးရောင်စင်မြင့်၊ ရတနာမျိုးစုံ စီခြယ်ထားသော အဖိုးတန် ဟွမ်ဟွာလီ သစ်သားဗီရိုကြီးများနှင့် ရွှေရောင်တောက်ပသော နန်မုသစ်သား ဗီရိုမြင့်ကြီးများက တသီတတန်းကြီး လိုက်ပါလာခဲ့သည်။

ဤကဲ့သို့သော အသုံးအဆောင်ပစ္စည်းကြီးများအပြင် တလက်လက်တောက်ပနေသော ပုလဲကန့်လန့်ဖြတ် စိန်ပုံသဏ္ဌာန် ကြေးမုံမှန်များ၊ ကြံ့ချိုနှင့် ကျောက်စိမ်းဖြင့် သွေးထားသော ဘီးများ အစရှိသည့် မျက်စိပုလဲဝင်မတတ် လှပလှသော အဖိုးတန် အသေးအဖွဲ အလှပြင်ပစ္စည်းမျိုးစုံလည်း ပါဝင်သေးသည်။

အားလုံးထဲတွင် အမြင်သာဆုံးနှင့် မျက်စိအကျဆုံးအရာမှာမူ နဖူးပြင်တွင် အနီရောင်ပန်းပွင့်ကြီးများ ချည်နှောင်ထားသော ထူးခြားထက်မြက်လှသည့် မြင်းကောင်းရတနာများပင် ဖြစ်သည်။ မူလက လီမိသားစုသည် မြင်းကောင်ရေ ဆယ်ကောင်သာ ပေးအပ်ရန် စီစဉ်ထားသော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် နောက်ထပ် ဆယ်ကောင် ထပ်မံဖြည့်စွက်ကာ အကောင် ရေနှစ်ဆယ်အထိ တိုးမြှင့်ပေးအပ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤခေတ်ကာလတွင် ဤကဲ့သို့သော အဆင့်မြင့် စွမ်းအားကြီးမြင်းရတနာများသည် တန်ဖိုးအရဖြစ်စေ၊ အသုံးဝင်မှုအရဖြစ်စေ ဝမ်ကျင်း၏ အတိတ်ဘဝက ကမ္ဘာပေါ်ရှိ အဆင့်မြင့် စူပါပြိုင်ကားကြီးများနှင့် အလားတူပင် ဖြစ်ပေသည်။

ဤအချက်ကို တွေးမိသောအခါ ဝမ်ကျင်းသည် လီမိသားစု၏ ရက်ရောကြီးကျယ်မှုကို စိတ်ထဲမှ မချီးကျူးဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။ မိမိ၏ ဇနီးလောင်းက မင်္ဂလာပွဲသို့ အဆင့်မြင့် စူပါပြိုင်ကားအစွမ်းရှိ မြင်းကောင်ရေ နှစ်ဆယ်ကို တစ်ပါတည်း ခန်းဝင်ပစ္စည်းအဖြစ် ယူဆောင်လာခြင်းမှာ အလွန်တရာ ကြီးကျယ်ခမ်းနားလှပေသည်။

လမ်းခရီး အလွန်ရှည်လျားလှသဖြင့် ယာဉ်တန်း၏ အနောက်ဘက်ဆုံးတွင်မူ ဟင်္သာပြဒါးရောင် ဖယောင်းသုတ်ထားသော သစ်သားခေါင်းတလားကြီးတစ်လုံးကိုပါ တိတ်တဆိတ် ထမ်းပိုးသယ်ဆောင်လာနေသည်ကို ဝမ်ကျင်း မြင်တွေ့ခွင့်မရလိုက်ပေ...

မင်္ဂလာအခမ်းအနား လုပ်ထုံးလုပ်နည်းတစ်ခုလုံးတွင် ဝမ်ကျင်းသည် သူတစ်ပါး စီမံရာနောက်သို့ လိုက်ပါနေရသော ရုပ်သေးရုပ်တစ်ရုပ်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေခဲ့သည်။ မင်္ဂလာပွဲ ပြီးဆုံးသွားသည့်အချိန်တွင် ဝမ်ကျင်း၏ ကိုယ်ပေါ်၌ အရက်နံ့များ ဆော်နံနေပြီး မျက်ဝန်းအစုံမှာလည်း မူးဝေဝါးတား ဖြစ်နေခဲ့ပြီပင်ဖြစ်သည်။

ကုရန်က သူ၏မျက်နှာကို သစ်ကာ အမူးပြေစေရန် ရေကန်စလောင်းတစ်ခုကို ယူဆောင်လာပေးပြီးနောက် ဝမ်ကျင်းသည် လေးလံသော ခြေလှမ်းများဖြင့် မင်္ဂလာအိပ်ခန်းဆောင်ဆီသို့ ဦးတည်လျှောက်လှမ်းခဲ့သည်။ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ ကျင့်ကြံမှုကြောင့် ကာလရှည်ကြာ အလွန်တရာ ကြံ့ခိုင်သန်စွမ်းနေပြီ ဖြစ်သော်လည်း ရင်ထဲ၌မူ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုကို ပြင်းထန်စွာ ခံစားနေရသည်။

ဝမ်ကျင်း တံခါးကို တွန်းဖွင့်လိုက်သောအခါ ကုတင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေသော နွဲ့နှောင်းသွယ်လျသည့် ကိုယ်လုံးအလှလေးတစ်ခုကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ဝမ်ကျင်း အခန်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသော အသံကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် လီမီသည်လည်း မိမိ၏ အနာဂတ်အမျိုးသားအား အကောင်းဆုံးသော ပုံစံဖြင့် မျက်နှာမူနိုင်ရန် မိမိ၏ ကျောပြင်ကို အနည်းငယ် မတ်လိုက်လေသည်။

စားပွဲပေါ်တွင် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားသော အမူးပြေဟင်းချိုပန်းကန်ကို ကောက်ယူကာ တစ်ကျိုက်တည်း သောက်ချလိုက်ပြီးနောက် ဝမ်ကျင်းသည် သက်ပြင်းရှည်ကြီးတစ်ချက် ချလိုက်ပြီး အခန်းထဲတွင် ရှိနေသော အစေခံအမျိုးသမီး နှစ်ဦးနှင့် အလွန်တရာ ဆွဲဆောင်မှုရှိပြီး လှပသော အမျိုးသမီးကြီး တစ်ဦးထံသို့ အကြည့်ကို ဝေ့ဝဲပို့သလိုက်သည်။

"မင်းတို့ ဒီမှာ ဆက်ပြီး လုပ်ကျွေးပြုစုနေဖို့ မလိုတော့ဘူး။ အကုန်လုံး ထွက်သွားကြတော့။"

"အမိန့်အတိုင်းပါ သခင်ကြီး။"

ဝမ်ကျင်း၏ အမိန့်ကို ကြားရသောအခါ ထိုအမျိုးသမီး သုံးဦးစလုံးသည် သိမ်မွေ့စွာ ဦးညွှတ်အရိုအသေပြုကာ အခန်းထဲမှ ထွက်ခွာသွားကြပြီး တံခါးကို ညင်သာစွာ ပိတ်ပေးခဲ့ကြသည်။

ဝမ်ကျင်းသည် ကုတင်အနီးသို့ လျှောက်လှမ်းသွားကာ လီမီ၏ ဦးခေါင်းပေါ်တွင် လွှမ်းခြုံထားသော ရွှေချည်ထိုး အနီရောင် မင်္ဂလာမျက်နှာလွှမ်း ပိုးဝတ်ရုံစကို ညင်သာစွာ မတင်လိုက်ရာ လီမီ၏ ဘုရင်မဆန်ဆန် လှပလှသော မျက်နှာပြင်လေး ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ဝမ်ကျင်း၏ အသက်ရှူသံများပင် အနည်းငယ် မြန်ဆန်တုန်ရီသွားခဲ့ရသည်။ သူသည် လီမီ၏ ပြိုင်ဘက်ကင်း လှပချောမောမှု သတင်းကျော်ဇော်ခြင်းကို ကြားဖူးသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သော်လည်း ယခုကဲ့သို့ ကိုယ်တိုင် ကိုယ်ကျ မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အခါတွင်မူ ရင်ထဲ၌ အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်အံ့ဩသွားမိသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာတိုင်အောင် ကောင်းမွန်သော မျိုးရိုးဗီဇ သန့်စင်မှုနှင့် မြင့်မြတ်သော အနွယ်အဆက်များမှ ဆင်းသက်လာကြသည့် သူကောင်းမျိုးနွယ်စုကြီးများမှ အမျိုးသမီးများသည် အရုပ်ဆိုးသူဟူ၍ မရှိသလောက် ရှားပါးလှပြီး လီမီမှာမူ ထိုအထဲတွင်မှ ထူးခြားထက်မြက်သော အလှတရားကြောင့် ကျော်ကြားသူ ဖြစ်သောကြောင့်ပင်ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူမ၏ ရုပ်ရည်ကို အမှန်တကယ် မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ လောကတွင် မိန်းမလှပေါင်းမြောက်မြားစွာကို မြင်တွေ့ဖူးခဲ့သော ဝမ်ကျင်းပင်လျှင် သူ၏နှလုံးသား ရေပြင်ထက်၌ လှိုင်းဂယက်တစ်ခု ပြင်းထန်စွာ ထသွားခဲ့ရသည်။ ထိုအနုပညာမြောက် လှပလွန်းလှသော မျက်နှာပြင်လေးသည် မတွန်းလှန်နိုင်သော ဆွဲဆောင်မှုအငွေ့အသက်များကို ထုတ်လွှတ်နေပြီး ကောင်းကင်ယံမှ တောက်ပနေသော ကြယ်တာရာတစ်ပွင့်ကဲ့သို့ ဝင်းပနေသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ဝမ်ကျင်းသည် ‘လောကတွင် ပြိုင်ဘက်ကင်းသော မိန်းမလှ’ ဟူသည့် စကားလုံး၏ အနက်အဓိပ္ပာယ်ကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း နားလည်သွားခဲ့တော့သည်။ ၎င်းသည် အပြင်ပန်း ရုပ်ရည်လှပရုံတင်မကဘဲ လူတစ်ဦး၏ နှလုံးသားကို ဖမ်းစားညှို့ယူနိုင်ပြီး စိတ်ဝိညာဉ်ကို လှုပ်ခတ်စေနိုင်သည့် ထူးခြားသော ပင်ကိုယ်စရိုက်နှင့် ဆွဲဆောင်မှုအငွေ့အသက်များ ပါဝင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

လီမီသည် လှပရုံတင်မကဘဲ အခြားသော သာမန်အမျိုးသမီးများ၌ မရှိသည့် ခန့်ညားပြီး မြင့်မြတ်သော ဘုရင်မဆန်ဆန် အရှိန်အဝါမျိုးကိုလည်း ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ သူမ၏ လှပသော မျက်ဝန်းအစုံ၏ ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်တွင် ကပ်လှူထားသော ရွှေချထားသော ပန်းပွင့်ပုံဖော် အလှဆင်ခြယ်သမှုများကလည်း သူမ၏ သိက္ခာရှိလှသော အလှတရားအပေါ် ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အငွေ့အသက်များကို ပိုမိုတိုးပွားစေကာ ကျက်သရေရှိမှုနှင့် ညှို့ဓာတ်တို့ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပေါင်းစပ်ပေးထားလေသည်။

ဝမ်ကျင်းက မိမိအား မျက်တောင်မခတ်တမ်း စိုက်ကြည့်နေသည်ကို မြင်ရသောအခါ လီမီ၏ ပါးပြင်လေးမှာ ရှက်သွေးဖြာကာ နီမြန်းသွားခဲ့ရပြီး သူမ၏ရင်ထဲတွင် ကာလရှည်ကြာ စိုးရိမ်ပူပန်နေခဲ့ရသော ကျောက်တုံးကြီးမှာလည်း နောက်ဆုံးတွင် ကျဆင်းသွားကာ စိတ်အေးသွားခဲ့ရတော့သည်။

သူမသည် မိမိ၏ အလှတရားကို မသိဘဲ မဟုတ်ပေ။ ငယ်စဉ်ကတည်းက လူအများ၏ ချီးမွမ်းထောပနာပြုခြင်းကို ခံခဲ့ရသဖြင့် မိမိ၏ ရုပ်ရည်အပေါ်တွင် အလွန်တရာ ယုံကြည်မှု ရှိသည်။ သို့သော်လည်း အမျိုးသမီးဟူသည် မိမိ၏ လင်ယောက်ျားက မိမိအား မနှစ်သက်မည်ကို အမြဲတစေ စိုးရိမ်တတ်ကြစမြဲ ဖြစ်သည်။ သူမသည် ဝမ်ကျင်းနှင့် လက်ထပ်ရခြင်းမှာ မိသားစုနှစ်ခု မဟာမိတ်ဖွဲ့ရန်နှင့် မိမိတို့မျိုးနွယ်စု၏ အကျိုးစီးပွား ဆက်ခံတည်တံ့စေရန်အတွက်သာ ဖြစ်ကြောင်း ကောင်းစွာနားလည်သော်လည်း သူမသည် ရည်မှန်းချက်ကြီးသူ ဖြစ်သဖြင့် လင်ယောက်ျား၏ စစ်မှန်သော မေတ္တာကိုပါ ရရှိလိုသည်။ ဝမ်ကျင်း၏ နှလုံးသားရော မိသားစု၏ အကျိုးစီးပွားပါ... ဤနှစ်ခုစလုံးကို သူမ ရယူလိုပေသည်။

ယခုအခါ ဝမ်ကျင်း၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် မိမိအပေါ် တပ်မက်စွဲလမ်းနေသော အရိပ်အယောင်များကို မြင်တွေ့လိုက်ရသဖြင့် သူမ၏ရင်ထဲ၌ ယုံကြည်မှုများ အပြည့်အဝ တိုးပွားလာခဲ့သည်။ ဤကဲ့သို့ တွေးတောရင်း လီမီသည် ကုတင်ပေါ်မှ ထရပ်လိုက်ကာ ဝမ်ကျင်း၏ လက်မောင်းတစ်ဖက်ကို ညင်သာစွာ ဆွဲကိုင်၍ ကုတင်ပေါ်တွင် ထိုင်စေရန် ကူညီပေးလိုက်သည်။

"အရှင်..."

လီမီက စကားဆိုရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် ဝမ်ကျင်း၏ သန်မာလှသော လက်မောင်းတစ်ဖက်က လျင်မြန်စွာ လှမ်းဆွဲလိုက်ပြီး သူမအား ရင်ခွင်ထဲသို့ ဆွဲသွင်းပွေ့ဖက်လိုက်တော့သည်။

"ရှင်မ... မင်းရဲ့ လင်ယောက်ျားက ကဗျာတစ်ပုဒ် စပ်ဆိုချင်တယ်..."

"နွေဦးညချမ်းရဲ့ အခိုက်အတန့်ဟာ ရွှေထောင်သောင်းမက တန်ဖိုးရှိလှပေတယ်၊

ပန်းပွင့်တို့ဆီက သင်းပျံ့တဲ့ ရနံ့တွေ ထွက်ပေါ်နေပြီး လမင်းကြီးကလည်း အရိပ်အာဝါသကို ဆောင်ကြဉ်းပေးနေတယ်။

မျှော်စင်နန်းဆောင်တွေဆီက တေးဂီတသံစဉ်တွေက တဖြည်းဖြည်း တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့ပြီ၊

ဝင်းခြံထဲက ဒန်းလေးကလည်း ညဉ့်နက်ပိုင်းမှာ ငြိမ်သက်လို့နေပြီကွယ်။"

သူက စကားဆိုရင်းနှင့်ပင် ဝမ်ကျင်း၏ လက်ဝါးကြီးက လီမီ၏ နုညံလှသော ကိုယ်လုံးလေးပေါ်သို့ လှမ်းကိုင်ကာ သူမ ဝတ်ဆင်ထားသော မင်္ဂလာဝတ်စုံကြီးကို ကျွမ်းကျင်စွာ ချွတ်ချလိုက်တော့သည်။

"အင်း... အရှင့်အနေနဲ့ မီအာ အပေါ် ညင်သာစွာ ကြင်နာသနားတော်မူပါ..."

အခန်းတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာသော ကလူမြူသံများကို ကြားရသောအခါ တံခါးအပြင်ဘက်၌ ရှိနေကြသော အစေခံမိန်းကလေး နှစ်ဦးနှင့် လှပသောအမျိုးသမီးကြီးတို့သည် အချင်းချင်း ကြည့်ရှုကာ ပြုံးလိုက်ကြသည်။ မိမိတို့၏ သခင်မလေးသည် လင်ယောက်ျား၏ မြတ်နိုးခြင်းကို ခံရခြင်းမှာ သူတို့အတွက် အလွန်တရာ ကောင်းမွန်သောအရာ ဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့၏ ကံကြမ္မာမှာ သခင်မလေး လီမီနှင့် တစ်သားတည်း ဆက်နွှယ်နေသောကြောင့်ပင်ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း တံခါးနှင့် မလှမ်းမကမ်းတွင် ရပ်တန့်နေကြသော ကုရန်နှင့် တော်ဝင်ကိုယ်ရံတော်တပ်ဖွဲ့ကို ကြည့်ရင်း ထိုအမျိုးသမီး သုံးဦးစလုံးမှာ အနည်းငယ် စူးစမ်းလိုစိတ် ဖြစ်ပေါ်နေခဲ့သည်။ တော်ဝင်ကိုယ်ရံတော်တပ်ဖွဲ့ဝင်များမှာ မည်သည့်ခံစားချက်မျှမရှိဘဲ တည်ငြိမ်အေးစက်သော မျက်နှာများဖြင့် ရှိနေကြသဖြင့် ကိစ္စမရှိသော်လည်း ကုရန်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာမူ အမြဲတစေ ပြောင်းလဲနေခဲ့သည်။ တစ်ချက်တစ်ချက်တွင် ဝမ်းနည်းကြေကွဲဟန်၊ တစ်ချက်တစ်ချက်တွင် ပြတ်သားဟန်နှင့် တစ်ခါတရံတွင်မူ စိတ်ဓာတ်ကျဆင်းနေဟန်မျိုး ဖြစ်နေသည်။