အခန်း ၂၅၂

အခန်း (၂၅၂) အသိမိတ်ဆွေ တစ်ဦးနှင့် ဆုံတွေ့ခြင်း

စုဖူချန်က အသင့်ပင် သဘောတူလိုက်သည်။ ရိုးရိုးသားသား ပြောရလျှင် ယွမ်တစ်သန်းဆိုသည်မှာ အလွန်များပြားသော ငွေပမာဏပင် ဖြစ်၏။ ကားတစ်စီး ဝယ်ယူခြင်းက အများဆုံးမှ ယွမ် သုံးလေးသိန်းခန့်သာ ကုန်ကျပေလိမ့်မည်။

ထို့နောက် စုဖူချန်သည် ချန်ချွေ့ဖန်အား ခေါ်ဆောင်ကာ ကားဝယ်ရန် 4S အရောင်းဆိုင်သို့ သွားရောက်ခဲ့သည်။ ဤ 4S အရောင်းဆိုင်မှာ တော်တော်လေး ကြီးမားပြီး အမှတ်တံဆိပ် မျိုးစုံမှ ကားများကို ရောင်းချပေးနေခြင်း ဖြစ်ပေ၏။

"သိပ်ဈေးကြီးတာတွေ မဝယ်ပါနဲ့… ဈေးနည်းနည်း သက်သာတာပဲ ဝယ်ရအောင်"

ချန်ချွေ့ဖန်က ပြောလိုက်သည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့… မင်းသားက မင်းအတွက် ယွမ် ရှစ်သိန်းတောင် ပေးထားတာ… မင်းသဘောကျသလို သုံးလို့ရပါတယ်"

စုဖူချန်က ပြောလိုက်လေ၏။

"ဘုရားရေ… သူက ကျွန်မကို အများကြီး ပေးထားတာပဲ… ကားဝယ်ဖို့ ဒီလောက် ပိုက်ဆံအများကြီး မလိုပါဘူး… ကျန်တာတွေ စုထားလိုက်ပါ"

ချန်ချွေ့ဖန်က ညွှန်ကြားလိုက်သည်။

"ဒါပေါ့… အဲဒီအတွက် စိတ်မပူပါနဲ့"

စုဖူချန်က ယုံကြည်ချက်ရှိစွာဖြင့် ပြောလိုက်၏။ အခြားယွမ် နှစ်သိန်းမှာမူ သူ၏ ကိုယ်ပိုင်အိတ်ကပ်ထဲသို့ ရောက်ရှိသွားပြီ ဖြစ်သောကြောင့် ယခုအချိန်တွင် သူ၏အကောင့်ထဲ၌ ယွမ် ရှစ်သိန်းသာ ရှိတော့ပေသည်။

ထို့နောက် သူတို့နှစ်ဦးသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို လေ့လာကြည့်ရှုလိုက်ကြပြီး နောက်ဆုံးတွင် ပန်းရောင် BMW ကားတစ်စီးမှာ သူတို့၏ အမြင်အာရုံထဲသို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့လေ၏။ ချန်ချွေ့ဖန်သည် သူမယောကျ်ား၏ အကဲဖြတ်နိုင်စွမ်းကို ချက်ချင်း သတိပြုမိလိုက်ပြီး BMW ကား ဖြစ်သောကြောင့် အရည်အသွေးကလည်း အာမခံချက် ရှိနေပေသည်။

"လူကြီးမင်းတို့က ဒီ BMW Mini ကားလေးကို ကြည့်နေတာလားရှင့်… ဒီကားလေးက အစ်မကြီးနဲ့ ကွက်တိပဲနော်"

အရောင်းဝန်ထမ်း တစ်ဦးက သူတို့အနီးသို့ ချဉ်းကပ်လာရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ဒီကောင်မလေးကတော့… အန်တီ့အသက်အရွယ်ကိုတောင် အစ်မလို့ ခေါ်နေသေးတယ်"

ချန်ချွေ့ဖန်က ရယ်မောလိုက်လေ၏။

"အို… အန်တီလား… ကျွန်မက အစ်မလို့ ထင်နေတာ… ကျွန်မရဲ့ အမြင်အာရုံကိုပဲ ကြည့်ပါဦး… ဒါပေမဲ့ ကျွန်မကို အပြစ်မတင်ပါနဲ့ အန်တီရယ်… အန်တီက အရမ်းနုပျိုနေတော့ ကျွန်မထက် နှစ်နှစ် သုံးနှစ်လောက်ပဲ ကြီးမယ်ထင်လို့ပါ… တောင်းပန်ပါတယ် အန်တီ… ကျွန်မ နည်းနည်း ရိုင်းသွားတယ်"

အရောင်းဝန်ထမ်းက ချန်ချွေ့ဖန်ကို ရယ်မောသွားစေရန် ချိုမြိန်သော စကားလုံးများကို အသုံးပြုလိုက်သည်။

ဘုရားရေ…

ဒီနေ့ခေတ် အရောင်းဝန်ထမ်းများသည် လူများကို ပစ္စည်းဝယ်ယူလာစေရန် မည်သည့်စကားမျိုးကိုမဆို ပြောဆိုတတ်ကြသော်လည်း သူတို့၏ စကားများကို နားထောင်ရသည်မှာ တကယ်ကို ကျေနပ်စရာ ကောင်းလှပေ၏။

"အန်တီ့သားက ကားဝယ်ဖို့ ပိုက်ဆံတချို့ပေးလိုက်လို့ လာကြည့်တာပါ… ခဏလောက် လိုက်ကြည့်ပြီးတော့ ဒီပန်းရောင်ကားလေးကို တကယ် သဘောကျသွားတယ်… အဲဒါက BMW ကားလား"

ချန်ချွေ့ဖန်က မေးလိုက်ချေသည်။

"ဟုတ်ပါတယ်ရှင့်"

အရောင်းဝန်ထမ်းသည် ချန်ချွေ့ဖန်နှင့် စုဖူချန်တို့ နှစ်ဦးစလုံး သုံးခေါက်ချိုးဖုန်းများကို အသုံးပြုနေကြောင်း သတိပြုမိသွားခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ ၎င်းတို့နှစ်ဦးတွင် ဤကားကို ဝယ်ယူနိုင်စွမ်းရှိသော ငွေကြေးအင်အား ရှိနေကြောင်း ပြသနေခြင်းပင် ဖြစ်၏။

"ဒီကားက အန်တီနဲ့ အတိအကျကို လိုက်ဖက်ပါတယ်… ကျွန်မ အသေးစိတ် မိတ်ဆက်ပေးပါရစေ"

အရောင်းဝန်ထမ်းက ပြောလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူမသည် ချန်ချွေ့ဖန်နှင့် စုဖူချန်တို့အား ရှင်းပြလိုက်လေ၏။ သူတို့နှစ်ဦးမှာ ကားများနှင့် ပတ်သက်၍ သိပ်နားမလည်ကြသဖြင့် အကြမ်းဖျင်းမျှသာ ကြည့်ရှုလိုက်ကြသည်။

"ကောင်းပြီ… ဒါလေးပဲ ယူလိုက်မယ်… နောက်ဆုံးဈေးက ဘယ်လောက်လဲ"

စုဖူချန်က မေးလိုက်၏။

"ဒီဖွဲ့စည်းပုံအတွက် နောက်ဆုံးဈေးက ယွမ် သုံးသိန်းတည်းပါရှင့်… အဲဒါက အသင့်တော်ဆုံးဈေးပါပဲ"

အရောင်းဝန်ထမ်းက ဖြေကြားလိုက်သည်။

"အင်း… အဆင်ပြေပါတယ်… ဒီကားကို ဝယ်လိုက်တာ ကောင်းမယ်ထင်တယ်… ရှင်ရော ဘယ်လိုထင်လဲ"

ချန်ချွေ့ဖန်က စုဖူချန်အား မေးလိုက်လေ၏။

"မင်းက ကားဝယ်မှာလေ… ငါမှ မဟုတ်တာ… မင်းဝယ်ချင်ရင် ဝယ်လို့ရပါတယ်"

စုဖူချန်က သဘောထားကြီးစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ… ဒါလေးပဲ ယူလိုက်မယ်"

ချန်ချွေ့ဖန်က ချက်ချင်းပင် ပြောလိုက်ချေ၏။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ… ဒီမှာ ခဏလောက် အနားယူပြီး လက်ဖက်ရည်လေး သောက်နေပေးပါဦး… လက်မှတ်ထိုးဖို့ လိုအပ်တဲ့ စာရွက်စာတမ်းတွေ သွားပြင်ဆင်လိုက်ပါဦးမယ်… ခဏလောက် စောင့်ပေးပါနော်"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် အရောင်းဝန်ထမ်းသည် လှည့်ထွက်သွားတော့သည်။

ချန်ချွေ့ဖန်က ထိုကားလေးကို ကြည့်ရင်း သဘောကျနေခဲ့၏။

သူမသည် ယာဉ်မောင်းသင်တန်း တက်ထားသည်မှာ မကြာသေးသော်လည်း လိုင်စင်ရပြီးနောက် ကားမောင်းခြင်းကိုလည်း တဖြည်းဖြည်း ကျွမ်းကျင်လာခဲ့သည်။

ထို့အပြင် ယခုအခါ တရုတ်တိုင်းရင်းဆေးဆရာဝန်တစ်ဦးအဖြစ် လုပ်ကိုင်နေသဖြင့် ကားတစ်စီး ရှိထားခြင်းက သွားလာရေးအတွက် များစွာ အဆင်ပြေစေမည် ဖြစ်၏။

ဤအရာအားလုံးမှာ သူမ၏ သားဖြစ်သူ အလွန်တရာ အောင်မြင်နေသောကြောင့်ပင် ဖြစ်ချေသည်။ ဤအကြောင်းကို တွေးမိချိန်တွင် ချန်ချွေ့ဖန်သည် ကျေနပ်အားရစွာဖြင့် ပြုံးလိုက်လေ၏။

ထို့နောက် သူမသည် လက်ဖက်ရည်ကို တစ်ငုံသောက်လိုက်ရင်း ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်ရှုလိုက်ရာ BMW ကားတစ်စီးဘေးတွင် ရပ်နေသော အမျိုးသားတစ်ဦးနှင့် အမျိုးသမီးတစ်ဦးတို့ကို တွေ့လိုက်ရပြီး သူတို့သည် ချန်ချွေ့ဖန်အတွက် အလွန်ရင်းနှီးနေသည့်ပုံ ပေါ်နေပေသည်။

"ဒါက ဘယ်သူပါလိမ့်… ငါသူတို့ကို သိနေသလိုပဲ"

ချန်ချွေ့ဖန်က ပြောလိုက်ပြီးနောက် ထိုအသိမိတ်ဆွေများမှာ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်း သိနိုင်ရန် အပြင်ဘက်သို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။

“ဈေးကို နည်းနည်းလောက် လျှော့ပေးပါဦး...ငါတို့ရဲ့ ပိုက်ဆံတွေက လွယ်လွယ်နဲ့ ရလာတာမှ မဟုတ်တာ...ဒီကားကိုတော့ အခုချက်ချင်း လိုနေလို့သာ ဝယ်ရမှာ...မဟုတ်ရင် ဒီဈေးနဲ့ ဘယ်ဝယ်မလဲ...နင်တို့ ကားရောင်းတဲ့သူတွေကလည်း တကယ် နှလုံးသား မရှိကြဘူး...၂၀ ရာခိုင်နှုန်းလောက်တောင် ဈေးမလျှော့ပေးနိုင်ဘူးလား...”

လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသမီးတစ်ဦးက ခါးထောက်လျက် အရောင်းဝန်ထမ်းအား ကြိမ်းမောင်းနေသည်ကို မြင်လိုက်ရပေ၏။

သူမ၏ဘေးတွင် လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦးနှင့် လူငယ်စုံတွဲတစ်တွဲတို့ ရပ်နေကြသည်။

"မင်းတို့ဆိုင်က တကယ့်ကို ယဉ်ကျေးမှု မရှိတာပဲ… ငါတို့လို ပညာတတ်တွေအတွက် တူညီတဲ့ ယဉ်ကျေးမှုရှိတဲ့ အရောင်းဝန်ထမ်း တစ်ယောက်ကို ဘာလို့ လွှတ်မပေးတာလဲ"

လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားက မျက်မှန်ကို ပင့်တင်ရင်း ပြောလိုက်လေ၏။

"လူကြီးမင်းတို့ရှင့်… ကျွန်မတို့ဘက်က ပေးနိုင်တဲ့ လျှော့ဈေးတွေ၊ ခံစားခွင့်တွေ အကုန်လုံးကို ပေးထားပြီးပါပြီ… အခုက ၂၀ ရာခိုင်နှုန်းအထိ လျှော့ခိုင်းနေတာဆိုတော့… အဲဒါက ကျွန်မတို့ကို အရှုံးပေါ်စေပါတယ်ရှင်"

အရောင်းဝန်ထမ်းက အလွန်တရာ အခက်တွေ့နေသည့်ပုံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဟက်… ငါဂရုမစိုက်ဘူး… နင်က ငါ့ကို လျှော့မပေးချင်ဘူးပေါ့လေ… ဒီကားက ငါ့သားရဲ့ မင်္ဂလာဆောင်အတွက်ပဲ… ဒီလောက်လိုက်ဖက်တဲ့ စုံတွဲလေးရဲ့ မင်္ဂလာဆောင် ပျက်စီးသွားမှာကို နင်ဘယ်လိုလုပ် ကြည့်ရက်ရတာလဲ… နင်တို့တွေက တကယ်ကို နှလုံးသား မရှိကြဘူး"

အမျိုးသမီးက ဆက်ပြောလိုက်ချေ၏။

အရောင်းဝန်ထမ်းမှာ ဆွံ့အသွားပြီး မည်သို့ ပြောရမည်ကိုပင် မသိတော့ချေ။

"ရှင်တို့ မိသားစုကိုလည်း ကြည့်ပါဦး… ယွမ် သုံးသိန်းတန် ကားတစ်စီး ဝယ်ဖို့ကိုတောင် တော်တော်လေး တွန့်ဆုတ်နေကြတာ… တကယ်လို့ ရှင်တို့မိသားစုထဲကို ကျွန်မ ဝင်လာရင်ရော ကောင်းကောင်းမွန်မွန် နေရပါ့မလား… ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကျွန်မ ပြောထားလိုက်မယ်… တကယ်လို့ ဒီနေ့ ဒီကားကို မဝယ်နိုင်ဘူးဆိုရင် လက်ထပ်ဖို့တောင် စောင့်နေစရာ မလိုတော့ဘူး… ဒီနေ့ပဲ လမ်းခွဲလိုက်မယ်"

လူငယ်အမျိုးသမီးက လူငယ်အမျိုးသားအား အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။

ထို့ကြောင့် လူငယ်အမျိုးသားရော လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားပါ စကားတစ်ခွန်းမျှ မဟရဲကြတော့ဘဲ အရှက်ရမှုကြောင့် သူတို့၏ မျက်နှာများ ရှုံ့မဲ့သွားကြပေ၏။

"အချစ်… စိတ်မဆိုးပါနဲ့… ကိုယ် ဒီနေ့ သေချာပေါက် ဝယ်ပေးပါ့မယ်… အမေ… မြန်မြန်ဝယ်လိုက်ပါတော့ဗျာ… ဘာလို့ ဒီလောက် အချိန်ဆွဲနေရတာလဲ"

လူငယ်အမျိုးသားက ခေါင်းညိတ်ကာ အရိုအသေပေးလိုက်ပြီးနောက် လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသမီးအား ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသမီးမှာ လူငယ်အမျိုးသား၏ ညည်းညူမှုများအပေါ် လုံးဝ တုန်လှုပ်ခြင်း မရှိခဲ့ချေ။

"ဟားဟား… စိတ်မပူပါနဲ့… အမေ ဒီနေ့ ဝယ်ပေးပါ့မယ်… သေချာပေါက်ကို ဝယ်ပေးမှာပါ"

လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသမီးက ဖားယားသော အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်လေ၏။

တစ်ဖက်ရှိ လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားမှာမူ ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့စွာဖြင့် စကားတစ်ခွန်းမျှ ဝင်မပြောခဲ့ပေ။

"အို… နင်တို့နှစ်ယောက်က ကျိုးရုံးနဲ့ လီဝမ်ဟွာ မဟုတ်လား"

ချန်ချွေ့ဖန်သည် သူတို့အား မည်သူမည်ဝါမှန်း သိနိုင်ရန် အတန်ကြာ ကြည့်ရှုလိုက်ရပေ၏။

၎င်းတို့မှာ သူမ၏ အလယ်တန်းကျောင်းမှ အတန်းဖော်များပင် ဖြစ်ချေသည်။ ချန်ချွေ့ဖန်တွင် အဆင့်မြင့် ပညာအရည်အချင်း မရှိဘဲ အလယ်တန်းကျောင်း အဆင့်ထိသာ ပညာသင်ကြားခဲ့ရသောကြောင့် ထိုစဉ်က အကြောင်းအရာများကို အလွန်ရှင်းလင်းစွာ မှတ်မိနေခြင်း ဖြစ်၏။

"နင်က…"

ကျိုးရုံးသည် လှည့်ကြည့်လာပြီး ချန်ချွေ့ဖန်အား ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် သံသယများ ပြည့်နှက်နေပေသည်။

လီဝမ်ဟွာကလည်း လှမ်းကြည့်လိုက်သော်လည်း ချန်ချွေ့ဖန်အား မမှတ်မိခဲ့ချေ။

"ဘုရားရေ… ငါတို့က အလယ်တန်းကျောင်းတုန်းက အတန်းဖော်တွေလေ… ကျိုးရုံး နင်ငါ့ကို မမှတ်မိတော့ဘူးလား… အဲဒီတုန်းက ငါက နင့်ရဲ့ ခုံတန်းလျားဖော်လေ… ငါတို့တွေ အတူတူ ဗီဒီယိုချက်တောင် လုပ်ခဲ့ကြသေးတယ်… ပြီးတော့ လီဝမ်ဟွာ… နင်ကလည်း အရင်ကလိုပဲ သိမ်မွေ့ပြီး အေးဆေးနေတုန်းပဲကိုး… ရိုးရိုးသားသား ပြောရရင် နင်တို့နှစ်ယောက် တကယ် စုံတွဲဖြစ်သွားလိမ့်မယ်လို့ ငါ ဘယ်တုန်းကမှ မထင်ထားခဲ့ဘူး"

ချန်ချွေ့ဖန်က အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် ရယ်မောကာ ပြောလိုက်လေ၏။

"နင်က ဘယ်သူလဲ… ငါမမှတ်မိဘူး"

ကျိုးရုံးက စိတ်ရှုပ်ထွေးစွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ငါ ချန်ချွေ့ဖန်လေ"

ချန်ချွေ့ဖန်က အလျင်အမြန် ပြောလိုက်၏။

"အို… ချွေ့ဖန်… ပြောပါဦး… ငါ နင့်ကို လုံးဝ မမှတ်မိတော့ဘူး… ဒါနဲ့ ဒါက BMW 4S အရောင်းဆိုင်လေ… ချွေ့ဖန် နင် ဒီမှာ ဘာလုပ်နေတာလဲ"

ကျိုးရုံးကလည်း မှတ်မိသွားပြီးနောက် ချန်ချွေ့ဖန်အား အထက်အောက် ကြည့်ရှုကာ စိတ်ရှုပ်ထွေးစွာဖြင့် မေးလိုက်ချေသည်။