အခန်း ၁၀၄

အပိုင်း ၁၀၄ - ပိုင်မိသားစု၏ ဂုဏ်ပြုဧည့်ခံပွဲ

ပိုင်မိသားစု၏ မြေးမလေးအဖြစ် တရားဝင်အသိအမှတ်ပြုသည့်ဂုဏ်ပြုဧည့်ခံပွဲသို့ ဟောင်ကောင်မြို့ရှိ တရုတ်အထက်တန်းလွှာ လူမှုအသိုင်းအဝိုင်းတစ်ခုလုံးနီးပါးကို ဖိတ်ကြားထားသည်။ အကြီးဆုံးချွေးမ ဖြစ်သူ လုလန်ရှင်းသည် ပိုင်မိသားစုပိုင် စားသောက်ဆိုင်များမှ ဝန်ထမ်းများကို ကြိုတင်ခေါ်ယူကာ ပွဲတော်စာများကို ပြင်ဆင်စေခဲ့သလို၊ ပွဲကျင်းပမည့်နေရာ အပြင်အဆင်အတွက်လည်း အထူးတလည် အားစိုက်ထုတ်ခဲ့သည်။

ပိုင်မိသားစု၏ ဥယျာဉ်အတွင်း၌ ပန်းမဏ္ဍပ်စတိုင်စားပွဲနှင့် ကုလားထိုင်များကို ဧည့်သည်များ အနားယူစကားပြောနိုင်ရန် စီစဉ်ထားပြီး၊ လတ်ဆတ်သော ပန်းမန်များနှင့် မီးရောင်စုံများကြားဝယ် ဇိမ်ကျကျနှင့် ရိုမန်တစ်ဆန်သော အငွေ့အသက်များ လွှမ်းခြုံနေသည်။

ခန်းမဆောင်ကြီးအတွင်းရှိ ဧရာမ သလင်းကျောက် မီးဆိုင်းအိမ်ကြီးမှာလည်း ဝင်းလက်တောက်ပနေအောင် တိုက်ချွတ်ထားပြီး၊ ခန်းမထောင့်တစ်နေရာတွင် အရသာရှိသော စားဖွယ်သောက်ဖွယ်မျိုးစုံကို ဧည့်သည်များ စိတ်ကြိုက်မြည်းစမ်းနိုင်ရန် ခင်းကျင်းထားသည်။

လုလန်ရှင်းသည် ဤခမ်းနားသော ပွဲတော်ကြီးအတွက် တစ်ပတ်တိတိ အသေးစိတ် ပြင်ဆင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ နေရာအပြင်အဆင်မှအစ အစားအသောက် ရွေးချယ်မှုနှင့် ဝန်ဆောင်မှုအဆုံး အကောင်းဆုံးဖြစ်ရန် တောင်းဆိုထားခဲ့သည်။

"အမေ... ဒီနေ့ပွဲအတွက် လိုအပ်တာလေးများ ရှိသေးလား"

ယနေ့ကဲ့သို့ ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော အခါသမယတွင် အဖွားပိုင်က အဘယ့်ကြောင့် မကျေမနပ် ဖြစ်နိုင်ပါမည်နည်း။ သူမသည် လင်းစုယွီ၏ လက်ကိုဆွဲထားရင်း လုလန်ရှင်းကို ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် ခေါင်းငြိမ့်ပြကာ သဘောတူကြောင်း ပြသလိုက်သည်။ မြေးမလေးကို အနားမှာ ရှိနေစေရုံဖြင့် သူမအတွက် အရာရာ ပြည့်စုံနေပြီ မဟုတ်ပါလား။

"ဒီလိုမှပေါ့... ငါ့ပိုင်မိသားစုရဲ့ မြေးမလေး အိမ်ပြန်ရောက်လာပြီဆိုတော့ လူတကာသိအောင် ဒီလိုပွဲမျိုးနဲ့ ကြေညာရမှာပေါ့။ ငါ့မှာ ဒီလောက်ချစ်စရာကောင်းတဲ့ မြေးမလေးရှိတယ်ဆိုတာ လူတိုင်းသိသွားအောင်လို့လေ"

ယနေ့တွင် အဖွားပိုင်သည် ခရမ်းရင့်ရောင် ကတ္တီပါ ပန်းထိုး ချီဖောင် ဝတ်စုံကို ဆင်မြန်းထားပြီး မြကျောက်မျက်ရတနာ တစ်စုံလုံးကို ဝတ်ဆင်ထားရာ ခန့်ညားထည်ဝါပြီး တက်ကြွလန်းဆန်းသည့် ပုံပေါ်နေသည်။ လင်းစုယွီသည်လည်း ပွဲတက်ဝတ်စုံကို စနစ်တကျ ဝတ်ဆင်ရသည်။ ထိုခေတ်အခါက အရေးကြီးသော ပွဲလမ်းသဘင်များတွင် အမျိုးသမီးအများစုမှာ ဥရောပစတိုင် နန်းတွင်းဂါဝန်များကို ဝတ်ဆင်လေ့ရှိကြသည်။

သို့သော် လင်းစုယွီသည် ထိုကဲ့သို့ အလွန်အမင်း ဆန်းပြားသော ဥရောပနန်းတွင်းဂါဝန်များကို ဝတ်ဆင်ရန် အရွယ်ငယ်လွန်းသေးသဖြင့်၊ သူမ၏ ပင်ကိုယ်ဟန်ပန်ကို ပေါ်လွင်စေမည့် ရိုးရှင်းပြီး ယဉ်ကျေးသော ကော့တေးဂါဝန်ကိုသာ ရွေးချယ်ဝတ်ဆင်ခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း ပိုင်မိသားစု၏ မြေးမလေးဖြစ်သည့်အတွက် အဖိုးတန်ရတနာများ ဆင်မြန်းရန်မူ မမေ့လျော့ပေ။

ဤထူးခြားသော နေ့ရက်အတွက် ပိုင်မိသားစု၏ အဒေါ် များက သူမအတွက် အရောင်စုံ ရတနာအစုံလိုက်များကို ကြိုတင်ပေးပို့ထားကြရာ၊ လင်းစုယွီမှာ လက်ဆောင်များ လက်ခံရလွန်းသဖြင့် လက်များပင် ညောင်းညာလာရသည်။

ပွဲစတင်ချိန်တွင် ပိုင်မိသားစု၏ အိမ်ထောင်ဦးစီးက လင်းစုယွီ၏ အထောက်အထားကို တရားဝင် ခန့်ခန့်ညားညား မိတ်ဆက်ပေးခဲ့သည်။ ပိုင်ချီမင်နှင့်အတူ အဖွင့်ကပွဲတွင် ကပြပြီးနောက်တွင်မူ လင်းစုယွီ၏ လက်ဆောင်လက်ခံပွဲကြီး စတင်လေတော့သည်။

ပိုင်မိသားစုနှင့် ရင်းနှီးသူများမှာ ပိုင်မိသားစုမှ ရတနာလို တန်ဖိုးထားရသည့် မြေးမလေးကို ပြန်လည်တွေ့ရှိပြီဖြစ်ကြောင်း သတင်းရရှိထားကြသဖြင့်၊ ပွဲသို့မလာမီကပင် လက်ဆောင်များကို အသီးသီး ပြင်ဆင်လာခဲ့ကြသည်။ ဤကဲ့သို့သော ပွဲမျိုးတွင် ပေးအပ်သည့် လက်ဆောင်များမှာ လင်းစုယွီ အသုံးပြုရန် မသင့်တော်သည်များ ပါနိုင်သော်လည်း၊ တန်ဖိုးအားဖြင့်မူ အလွန်ပင် ကြီးမားလှသည်။

ထို့ကြောင့် လင်းစုယွီမှာ လူကြီးသူမများကို ချိုသာစွာ ပြုံးပြနှုတ်ဆက်ရင်း "ငွေမက်သူလေး" အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားရသည်။

အင်း... ချမ်းသာသူနှင့် ဆင်းရဲသားကြားက ကွာဟချက်ကတော့ တကယ့်ကို ကြီးမားလှပေစွ။ သာမန်လူတစ်ယောက် တစ်သက်လုံး ပင်ပင်ပန်းပန်း လုပ်ကိုင်စုဆောင်းရသည့် ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုသည် လင်းစုယွီ ယနေ့ည ရရှိသည့် လက်ဆောင်များ၏ တန်ဖိုးကိုပင် မမီနိုင်ပေ။

နောက်ဆုံးတွင် လင်းစုယွီသည် အထက်တန်းလွှာတို့၏ မယုံနိုင်စရာ ကြွယ်ဝမှုကို မျက်ဝါးထင်ထင် မြင်တွေ့ခဲ့ရလေပြီ။

သက်သောင့်သက်သာ နေထိုင်ရသည်ကို ကြိုက်နှစ်သက်သော လင်းစုယွီသည် ဤအခိုက်အတန့်တွင် "ငါသာ အခုကတည်းက ကြိုးစားပြီး ပိုက်ဆံရှာမယ်ဆိုရင် နောင်တစ်ချိန်မှာ ငါ့ဘာသာငါ သူဌေးကြီး ဖြစ်လာမှာပဲ" ဟု ရည်မှန်းချက်များ ပြင်းပြလာခဲ့သည်။

"စုယွီ... ဒီကိုလာပြီး နားလိုက်ဦး၊ နင် တော်တော်ပန်းနေပြီမလား။ ငါ ပခုံးလေး နှိပ်ပေးမယ်လေ၊ ဟဲဟဲ"

ကျန့်ဖိန့်ဖိန့်က ပင်ပန်းမှုကို ဖုံးကွယ်ထားရရှာသော လင်းစုယွီကို ကြည့်ကာ ရယ်မောရင်း ပြောလိုက်သည်။ ကျန့်ဖိန့်ဖိန့်ကဲ့သို့ ပွဲလမ်းသဘင်နှင့် ယဉ်ပါးနေသူပင် ပင်ပန်းနေလျှင်၊ ပွဲ၏ အဓိကဇာတ်ဆောင်ဖြစ်ပြီး လူကြီးသူမများကို လိုက်လံနှုတ်ဆက်နေရသည့် လင်းစုယွီမှာ ဆိုဖွယ်ရာ မရှိတော့ပေ။

"နင်တို့က ဒီလိုပွဲမျိုးတွေကို ခဏခဏ တက်နေရတာလား။ တကယ့်ကို ပင်ပန်းတာပဲ။ ငါ့ကို ရေသောက်ဖို့ တစ်ခွက်လောက် ပေးပါဦး၊ ကျေးဇူးပဲ"

လင်းစုယွီသည် အနားယူရန် ထိုင်ခွင့်ရသည်နှင့် ရေကို အမြန်သောက်ကာ အစားအစာ အနည်းငယ် စားလိုက်ရသည်။

"စုယွီ... တကယ်တော့ ငါ ဒီနေ့ နင့်ဆီက အကြံဉာဏ်တစ်ခုလောက် တောင်းချင်လို့။ နင်သာ အကြံကောင်းလေး ပေးနိုင်ရင် သိပ်ကောင်းမှာပဲ"

လင်းစုယွီက ပြောရန် အချက်ပြလိုက်သည်နှင့် ကျန့်ဖိန့်ဖိန့်သည် မဆိုင်းမတွဘဲ သူမ ရင်ဆိုင်နေရသော အခက်အခဲကို ပြောပြလေတော့သည်။

"ဒီလိုရှိတယ်... ငါတို့မိသားစုမှာ သင်္ဘောလိုင်းတစ်ခုရှိတယ်၊ အလုပ်သမား အများစုက တံငါရွာက ရွာသားတွေပေါ့။ အခုတလော အလုပ်သမားဟောင်းတွေက ကုမ္ပဏီကိုလာပြီး သူတို့ရဲ့ မိသားစုဝင်တွေ အလုပ်မရှိဘဲ အိမ်မှာ အလကားဖြစ်နေလို့ အလုပ်ခန့်ပေးဖို့ လာတောင်းပန်နေကြတယ်"

"တကယ်တော့ သင်္ဘောလိုင်းဆိုတာက အမျိုးသားတွေကိုပဲ အဓိက အလုပ်ပေးလို့ရတာလေ။ အလုပ်မရှိ၊ ဝင်ငွေမရှိတဲ့ အမျိုးသမီးတွေ အများကြီး ရှိနေတယ်။ သင်္ဘောသားတွေရဲ့ မိသားစု အဆင်မပြေတာက သူတို့ရဲ့ အလုပ်အပေါ်မှာလည်း အများကြီး သက်ရောက်မှုရှိတယ်။ ငါ့မိသားစုကတော့ ဒီမိသားစုဝင်တွေကို ဘယ်သူက အဆင်ပြေအောင် စီစဉ်ပေးနိုင်မလဲ၊ အဲဒီလူကို ဒီသင်္ဘောလုပ်ငန်းရဲ့ အမွေဆက်ခံသူအဖြစ် သတ်မှတ်မယ်လို့ ဆုံးဖြတ်ထားတယ်"

ကျန့်မိသားစုမှာ တကယ့်ကို ကိုယ်ချင်းစာတရားရှိသော အရင်းရှင်များ ဖြစ်ကြသည်။ အလုပ်သမားများ၏ မိသားစုဝင်များအတွက် အလုပ်အကိုင် ဖန်တီးပေးလိုခြင်းမှာ အလွန်ပင် မွန်မြတ်လှပေသည်။

"နင်ရော ဘာစိတ်ကူးရှိလဲ" လင်းစုယွီက ကျန့်ဖိန့်ဖိန့်ကို ကြည့်လိုက်ရာ သူမတွင် စိတ်ကူးတစ်ခုရှိနေပြီးဖြစ်ကြောင်း သိသာနေသည်။

"အစကတော့ သူတို့ကို ငါတို့မိသားစုပိုင် ဆိုင်တွေနဲ့ စားသောက်ဆိုင်တွေမှာ အလုပ်ပေးမလို့ပဲ။ ဒါပေမဲ့ သူတို့က စစာမတတ်ကြသလို စကားပြောလည်း သိပ်မသွက်ကြဘူးလေ၊ အဲဒါကြောင့် အဆင်မပြေမှာ စိုးရိမ်နေတာ"

"အများစုက အမျိုးသမီးတွေလား၊ သူတို့ ကျွမ်းကျင်တဲ့ အတတ်ပညာရော မရှိဘူးလား"

"တံငါရွာက အမျိုးသမီးတွေဆိုတော့ ရေကူးတာနဲ့ ကမ်းခြေမှာ ကနုကမာရှာတာလောက်ပဲ တော်ကြတာလေ၊ ဒါက အလုပ်ဖြစ်ပါ့မလား"

"အမျိုးသမီး အလုပ်သမားတွေဆိုတော့... အထည်စက်ရုံ၊ အထည်ချုပ်စက်ရုံ ဒါမှမဟုတ် လက်ဖက်ခြောက်စက်ရုံ ဆိုရင်ကော"

လင်းစုယွီက နောင်ခေတ်တွင် အမျိုးသမီးများနှင့် သင့်တော်မည့် အလုပ်များကို စဉ်းစားကာ အကြံပြုလိုက်သည်။

လက်ရှိအချိန်သည် ဟောင်ကောင်မြို့အတွက် စက်မှုလုပ်ငန်း တိုးတက်ရန် အခွင့်ကောင်းကြီးပင် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ယခုအချိန်တွင် ကုန်ထုတ်လုပ်မှု လုပ်ငန်းများကို စတင်ပြီး ပြည်ပသို့ တင်ပို့နိုင်မည်ဆိုလျှင် နောင်နှစ်ပေါင်း ၃၀ အတွင်း၌ အဆမတန် ကြွယ်ဝချမ်းသာလာမည်မှာ အသေအချာပင်။

"ဖိန့်ဖိန့်... စက်ရုံတစ်ရုံ ထောင်လိုက်ပါလား။ အထည်ချုပ်စက်ရုံကနေ စပြီး ပြည်ပပို့ကုန်အတွက် အသင့်ဝတ်အထည်တွေကို ထုတ်လုပ်ပေါ့။ အထည်ချုပ်စက်ရုံဆိုတာ အမျိုးသမီး အလုပ်သမား အများကြီး လိုအပ်တာလေ။ ဒါဆို နင်တို့ သင်္ဘောသားတွေရဲ့ ပြဿနာလည်း ပြေလည်သွားမယ်၊ နင်လည်း ပိုက်ဆံ အများကြီး ရမှာပဲ"

ကျန့်ဖိန့်ဖိန့်သာ သဘောတူမည်ဆိုလျှင် လင်းစုယွီလည်း ရှယ်ယာဝင်ရန် ဆန္ဒရှိသည်။ သူမ၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲရှိ ဟောင်ကောင်မြို့၏ သမိုင်းကြောင်းအရ စက်မှုထုတ်လုပ်ရေး လုပ်ငန်းသည် နောင်နှစ်ပေါင်း ၃၀ တိုင်တိုင် ထွန်းကားမည် ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် ဟောင်ကောင်သည် ဤစက်မှုလုပ်ငန်းကို အခြေခံ၍ပင် "အာရှကျားလေးကောင်" ထဲမှ တစ်နိုင်ငံ ဖြစ်လာခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။

"စက်ရုံဆိုတာ ကောင်းတော့ကောင်းသား၊ ဒါပေမဲ့ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုက တော်တော်များမှာ။ အိမ်က လူကြီးတွေကို တင်ပြလို့ သူတို့ သဘောတူမှပဲ ဖြစ်မှာပါ"

ကျန့်ဖိန့်ဖိန့်တွင် ငွေနှင့် ရည်မှန်းချက် ရှိသော်လည်း ဤမျှကြီးမားသော လုပ်ငန်းကို တစ်ယောက်တည်း ရင်းနှီးရန်မှာ ဝန်လေးနေပုံရသည်။

"ဒါဆို ငါတို့ အတူတူ လုပ်ကြမလား။ နင်ရယ်၊ ငါရယ်၊ ပြီးတော့ ပိုင်ချီမင်ကိုပါ ခေါ်လိုက်မယ်လေ။ ငါတို့သုံးယောက် စည်းမျဉ်းတွေ သတ်မှတ်၊ စာချုပ်ချုပ်ပြီး ရင်းနှီးငွေ အချိုးကျ ရှယ်ယာခွဲကြတာပေါ့။ ဘယ်လိုလဲ"

အထည်ချုပ်စက်ရုံသည် လင်းစုယွီအတွက် ပထမခြေလှမ်းသာ ဖြစ်သည်။ သူမသာ အသက်ငယ်မနေပါက ကိုယ်တိုင်ပင် စတင်လုပ်ကိုင်မိမည် ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း သူမတွင် လုပ်ငန်းအားလုံးကို စီမံခန့်ခွဲရန် အချိန်မရှိသဖြင့် သင့်တော်သော စီးပွားဖက်များကို ရှာဖွေနေခြင်းဖြစ်သည်။

"စုယွီ... နင်ကတော့ ငါ့စိတ်ကို တကယ်သိတာပဲ။ အဲဒါ အလုပ်ဖြစ်မှာပါ။ ငါ ဒီနေ့ ပြန်သွားရင် ငါ့ဆီမှာရှိတဲ့ ငွေတွေကို အရင်စစ်ကြည့်လိုက်ဦးမယ်၊ မနက်ဖြန်ကျရင် နင့်ဆီကို လာခဲ့မယ်လေ။ ပိုင်ချီမင်ကိုလည်း အဆင်သင့်ဖြစ်အောင် ပြောထားလိုက်ဦး"

လည်လွန်းလှသော ဤမိန်းကလေးနှစ်ယောက်မှာ သူတို့ကိုယ်တိုင်က ကျောင်းတက်နေရသည့်အရွယ်ဖြစ်၍ ရှေ့ထွက်ရန် မသင့်တော်သဖြင့်၊ ပိုင်ချီမင်ကိုသာ ရှေ့တန်းတင်ရန် စိတ်ကူးဖြင့် တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသည်။

"ရပါတယ်... ငါ့အစ်ကိုဝမ်းကွဲမှာ အလုပ်လုပ်ပေးမယ့် လူယုံတွေရှိတာပဲ။ စက်ရုံထောင်တာက သူ့အတွက် နည်းနည်း ပိုပင်ပန်းတာပဲ ရှိမှာပါ။ ပြီးတော့ ငါတို့က ရှေ့မထွက်ချင်ရုံပဲ၊ အလုပ်မလုပ်ဘူးလို့ ပြောတာမှ မဟုတ်တာ"

လင်းစုယွီသည် စက်ရုံ၏ ဖွဲ့စည်းပုံကို ခေါင်းထဲ၌ပင် ကြိုတင်ပုံဖော်နေလေပြီ။ သူမသည် ခေတ်ရေစီးကြောင်းကိုလည်း နားလည်သူဖြစ်သဖြင့် နောင်တွင် အထည်ဒီဇိုင်းပိုင်းကို တာဝန်ယူနိုင်သည်။

"ဒါပေါ့... ငါတို့က ပိုင်ချီမင်ကို တစ်ယောက်တည်း အပင်ပန်းခံခိုင်းမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါဆို ဒါဟာ ကတိပဲနော်"

တူညီသော ရည်မှန်းချက် ရှိသွားသဖြင့် သူမတို့နှစ်ဦးမှာ အထူးပင် ပျော်ရွှင်နေကြသည်။ သို့သော်လည်း ကျန့်ဖိန့်ဖိန့်ရှိနေသည့် နေရာတွင် ကောကျားရှင်းကရော သူမကို စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်အောင် လုပ်မည့် အခွင့်အရေးကို လက်လွှတ်ခံပါ့မလား။

၁၉၆၀ ၌ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း