အခန်း ၁၀၈

အပိုင်း ၁၀၈ - ကျန့်ဖိန့်ဖိန့်၏ လက်စားချေသည့် နည်းလမ်းများ

ချမ်းသာကြွယ်ဝတဲ့ မျိုးနွယ်စုဝင်တွေ အကြောက်ဆုံးအရာက အပြင်လောကမှာ အနိုင်ကျင့်ခံရတာ ဒါမှမဟုတ် ဆုံးရှုံးမှုတွေနဲ့ ကြုံရတာ မဟုတ်ပါဘူး။ ကိုယ့်အိမ်ကိုယ့်ယာထဲမှာတင် မတရားစွပ်စွဲခံရပြီး မိသားစုဆီကနေ ဘာနှစ်သိမ့်မှုနဲ့ တရားမျှတမှုမှ မရရှိတာကိုသာ သူတို့ အကြောက်ဆုံး ဖြစ်သည်။

ကျန့်ဖိန့်ဖိန့်ဟာ အခုတစ်ခေါက် ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်ခံရမှုရဲ့ နောက်ကွယ်က လက်သည်ကို အတိအကျ လက်ရဖမ်းမမိခဲ့သလို၊ သက်သေလည်း မပြနိုင်ခဲ့ချေ။ ဒါပေမဲ့ သူမ ဂရုမစိုက်ပါ။ ဘယ်သူ့လက်ချက်ဆိုတာကိုတော့ သူမ ရင်ထဲမှာ အပိုင်တွက်ထားပြီးသားပါ။

လီကျယ်ဆိုတာက လီမိသားစုရဲ့ အသိအမှတ်မပြုချင်တဲ့ တရားမဝင်သားတစ်ယောက်သာ ဖြစ်ပြီး ဘယ်တုန်းကမှ မျက်နှာသာပေးမခံခဲ့ရသူပါ။ ဒါကြောင့် သူမကိုယ်တိုင် လက်ညစ်ပတ်ခံစရာမလိုဘဲ လီမိသားစုဝင်တွေကပဲ လီကျယ်ကို ပြန်နှိပ်ကွပ်သွားအောင် သူမ အစီအစဉ်ဆွဲနိုင်သည်။

သူမနဲ့ လီကျယ်ဟာ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် သိလာတာ နှစ်အတော်ကြာပါပြီ။ လီကျယ်ရဲ့ နောက်ကြောင်းတွေကိုလည်း သူမ ကောင်းကောင်းသိသည်။ အရင်ကတော့ တစ်ယောက်လမ်း တစ်ယောက်သွားကြရင်း သူတစ်ပါးရဲ့ စည်းစိမ်ဥစ္စာ လိုက်လံရှာဖွေနေတာကို ကြားဖြတ်မနှောင့်ယှက်ချင်တာကြောင့် သူမ လျစ်လျူရှုပေးခဲ့တာပါ။ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ သူမကိုပါ လာပြီး ရန်စစော်ကားဝံ့ပြီဆိုတော့ကာ အတိတ်က သံယောဇဉ်တွေ၊ အနာဂတ် ရိုက်ခတ်မှုတွေကို ထည့်တွက်နေစရာ မလိုတော့ပြီ ဖြစ်သည်။

"လီဖုန်းဟွေး ရှေ့မှာ ပြဇာတ်တစ်ပုဒ် ကောင်းကောင်းကပြနိုင်မယ့်သူ ရှာပေး။ သူ အသက် ၁၆ နှစ်တုန်းက သိပ်ချစ်ရတဲ့ ရတ်ဒေါ ကြောင်လေးကို လီကျယ်က ကိုယ်တိုင် နှိပ်စက်သတ်ပစ်ခဲ့တာဆိုတဲ့ အကြောင်းကို သွားပြောခိုင်းလိုက်။ ပြီးတော့ အဲဒီကြောင်အသေကောင်ကို လီအိမ်တော်နားက အမှိုက်ပုံမှာ လွှင့်ပစ်ခဲ့တယ်ဆိုတာကိုပါ ထည့်ပြောလိုက်ဦး"

ကျန့်ဖိန့်ဖိန့်ဟာ မွေးရာပါ စိတ်ဓာတ်ပြင်းထန်သူတစ်ဦးဖြစ်သလို၊ မိသားစုက လွှဲအပ်ပေးထားတဲ့ လုပ်ငန်းတွေကို စီမံဖို့အတွက် ထူးချွန်ထက်မြက်သူ အများအပြားကိုလည်း လက်အောက်မှာ ထားရှိထားသူပါ။ ဒါကြောင့် အခုလို ခိုင်းစေဖို့အတွက် လူရှာရတာဟာ သူမအတွက်တော့ အလွန်လွယ်ကူတဲ့ အလုပ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

လီဖုန်းဟွေးရဲ့ ကြောင်ချစ်တတ်တဲ့ စရိုက်အရ၊ သူ့ရဲ့ အချစ်တော်လေးကို သတ်ခဲ့တာ လီကျယ်ဆိုတာ သိသွားရင်တော့ အနည်းဆုံးတော့ လီကျယ်ကို အရိုးကျိုးအောင် ရိုက်နှက်ပြီး သူ့အချစ်တော်အတွက် လက်စားချေမှာ သေချာသည်။

ကောကျားရှင်းအတွက်တော့... ကောမိသားစုရဲ့ အစဉ်အလာအရ အမျိုးသမီးတွေကို လူကုံထံတွေနဲ့သာ ပေးစားလေ့ရှိတာပါ။ ကောမိသားစုက မိန်းကလေးတွေဟာ မိသားစုရဲ့ အချစ်တော်ဖြစ်ဖို့ အမြဲတမ်း ပြိုင်ဆိုင်နေကြရပြီး ရုပ်ရည်အလှပဆုံးသူကသာ မျက်နှာသာ အပေးခံရဆုံး ဖြစ်သည်။

"ကောကျားယီကို သွားပြောခိုင်းလိုက်... မိသားစုက ကောကျားရှင်းကို လီဖုန်းဟွေးနဲ့ ပေးစားဖို့ ပြင်နေပြီ၊ လီဖုန်းဟွေး ကိုယ်တိုင်ကလည်း ကျားရှင်းကို စိတ်ဝင်စားနေတယ်လို့။ တကယ်လို့ ကျားယီက မယုံဘူးဆိုရင် စောင့်ကြည့်နေဖို့ ပြောလိုက်။ သက်သေကတော့ လီဖုန်းဟွေးဟာ ကျားရှင်းနဲ့ ရင်းနှီးတဲ့ လီကျယ်အပေါ် မနာလိုဖြစ်ပြီး ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ နှိပ်ကွပ်ပြလိမ့်မယ်လို့ ပြောလိုက်"

သူမကတော့ အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်ရုံပါပဲ။ လီဖုန်းဟွေးအပေါ် ထားရှိတဲ့ ကော်ကျားယီရဲ့ အစွဲအလမ်းနဲ့ အပိုင်စီးချင်တဲ့ စိတ်ကြောင့်၊ သူမဟာ ကောကျားရှင်းကို ရှင်းထုတ်ဖို့ နည်းလမ်းတစ်ခုခု သေချာပေါက် ရှာပါလိမ့်မည်။ တကယ်လို့ ကောကျားယီက အသုံးမကျဘူးဆိုရင်တော့ သူမ တခြားနည်းလမ်း သုံးရမှာပေါ့။

အပြင်ပန်းကြည့်ရင် စိတ်မြန်လက်မြန်ရှိပြီး မာနကြီးတဲ့အပြင်၊ ရန်ဖြစ်ရင်လည်း ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်တတ်တယ်လို့ လူသိများတဲ့ ကျန့်ဖိန့်ဖိန့်ဟာ အခုလိုမျိုး 'သူတစ်ပါးလက်ကို ငှားပြီး လူသတ်သည့်နည်းလမ်း' လိုမျိုး နက်နဲလှည့်ပတ်တဲ့ အကြံအစည်တွေကို သုံးနိုင်လိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူမှ ထင်မှာမဟုတ်ချေ။

ရက်အနည်းငယ်အကြာမှာတော့ သူမ လာဘ်ထိုးထားတဲ့ လီအိမ်တော်က အစေခံဆီကနေ သတင်းရောက်လာပါသည်။ လီကျယ်ရဲ့ လက်မောင်းအရိုးကို လီဖုန်းဟွေးက ရိုက်ချိုးလိုက်ပြီဆိုတဲ့ သတင်းပါ။

"ကျစ် ကျစ်... လီဖုန်းဟွေးကတော့ ရက်စက်မြဲ ရက်စက်ဆဲပဲ။ သနားစရာ လီကျယ်လေး၊ မိသားစုက အသိအမှတ်ပြုခံရရုံရှိသေးတယ်၊ ကိုယ့်အစ်ကိုအရင်းက လက်ကို ရိုက်ချိုးလိုက်ပြီတဲ့လား"

"အားချန်... လီကျယ်ရှိတဲ့ ဆေးရုံကို ပန်းခွေတစ်ခု လှမ်းပို့ပေးလိုက်။ ဝမ်းနည်းကြောင်း အထိမ်းအမှတ်အနေနဲ့ပေါ့။ ငါတို့က သိကျွမ်းခဲ့ဖူးသူတွေဆိုတော့ သူ့ကို သနားလို့ပါလို့ ပြောလိုက်ဦး"

ဒီသတင်းကို ကြားရသည့်အခါ ကျန့်ဖိန့်ဖိန့်ဟာ ဝမှာကိုတောင် ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ဘဲ အောင်ပွဲခံတဲ့အနေနဲ့ ကိတ်မုန့် နှစ်တုံးတောင် ပိုစားပစ်လိုက်သည်။ ပြီးတော့ သူမရဲ့ ဒေါသတွေကို ဖြေဖျောက်ဖို့အတွက် လီကျယ်ကို နည်းမျိုးစုံနဲ့ သွားရောက် 'နှုတ်ဆက်' ကြဖို့ သူမရဲ့ လက်အောက်ငယ်သားတွေကို စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ညွှန်ကြားခဲ့ပါသည်။

"လီကျယ် သတင်းကတော့ ရပြီ။ အခု ကောကျားယီကိုပဲ စောင့်ရတော့မယ်။ သူက သိပ်ပြီး အသုံးမကျတဲ့သူ မဖြစ်ပါစေနဲ့လို့ပဲ ဆုတောင်းရမှာပဲ"

"လီမိသားစုနဲ့ ကောမိသားစုကြားက လက်ထပ်ပွဲအကြောင်းက သတင်းတွေ ပျံ့နေတာတော့ ကြာပြီ။ လီမိသားစုဘက်က လူရွေးချယ်ပြီးသား ဖြစ်ပေမဲ့ ကောမိသားစုဘက်ကတော့ ဝေခွဲမရဖြစ်နေတုန်း။ အခုတော့ ကောကျားယီ ဘယ်လောက်အထိ ရက်စက်နိုင်မလဲဆိုတာပေါ်မှာပဲ မူတည်တော့တယ်"

ကျန့်ဖိန့်ဖိန့်ဟာ စစ်မြေပြင်ကို အမြင့်ကနေ ကြည့်နေတဲ့ စစ်သူကြီးတစ်ဦးလိုပင်။ သူမ ရေးဆွဲထားတဲ့ အစီအစဉ်အတိုင်း တခြားသူတွေ ကပြနေတာကို သဘောကျစွာ ကြည့်ရှုနေခဲ့သည်။

နောက်ထပ် ရက်အနည်းငယ်အကြာမှာတော့ ကျန့်ဖိန့်ဖိန့်ရဲ့ ဒဏ်ရာတွေ လုံးဝပျောက်ကင်းသွားပါပြီ။ သူမ အပြင်ထွက်ခွင့်ရတာနဲ့ စက်ရုံတည်ထောင်မယ့် လုပ်ငန်းကိစ္စတွေ ဆွေးနွေးဖို့ ပိုင်ချီမင်နဲ့ လင်းစုယွိီတို့ဆီကို အပြေးအလွှား သွားခဲ့ပါသည်။

"မမလေးဖိန့်ဖိန့်... သတင်းရပါတယ်။ မနေ့က ကောကျားရှင်း အိမ်မှာ လှေကားပေါ်က ပြုတ်ကျပြီး မျက်နှာမှာ အမာရွတ်တွေနဲ့ ရုပ်ပျက်ဆင်းပျက် ဖြစ်သွားပြီတဲ့"

"ဟုတ်လား။ ဒါဆိုရင်တော့ ကောကျားယီက တကယ်ကို ရက်စက်တာပဲ။ ဒီကိစ္စကတော့ ဒီမှာတင် ပြီးပြီ။ နင့်ကို ဒီလ လစာ သုံးဆပေးမယ်၊ ကျန်တဲ့သူတွေကို နှစ်ဆပေးလိုက်။ မှတ်ထားနော်... ပါးစပ်လုံမှ ယုံကြည်မှုဆိုတာ ရနိုင်တာ"

ကျန့်ဖိန့်ဖိန့်ဟာ သူမရဲ့ လက်အောက်ငယ်သားတွေအပေါ် အမြဲတမ်း ရက်ရောတတ်ပြီး ငွေကြေးကိစ္စမှာလည်း ပြတ်သားသူဖြစ်လို့ လူကို စီမံခန့်ခွဲရာမှာ သူမဟာ အလွန်တော်သူတစ်ယောက် ဖြစ်ပါသည်။

"ကားအမြန်ပြင်လိုက်။ ငါ ပိုင်အိမ်တော်ကိုသွားပြီး စုယွိီကို ရှာရမယ်။ ဒီလို ဝမ်းသာစရာကောင်းတဲ့ သတင်းကို သူနဲ့ အမြန်ဆုံး သွားမျှဝေရမယ်"

ကျန့်ဖိန့်ဖိန့် ပြောတဲ့ သတင်းမျှဝေတယ်ဆိုတာက တကယ်တော့ လင်းစုယွိီကို ဆေးရုံခေါ်သွားပြီး လီဖုန်းဟွေးရဲ့ လက်ချက်နဲ့ လက်ကျိုးနေတဲ့ လီကျယ်ရဲ့ သနားစရာ ပုံစံကို သွားရောက် ကြည့်ရှုဖို့ပဲ ဖြစ်သည်။

လီဖုန်းဟွေးက လီကျယ်ကို အိမ်မှာ လုံးဝမမြင်ချင်ဘူးလို့ အမိန့်ထုတ်ထားတာကြောင့် လီကျယ်ဟာ ဆေးရုံက ဆင်းခွင့်မရဘဲ ဆေးရုံပေါ်မှာပဲ သောင်တင်နေသည်။ ဒီအရှုပ်တော်ပုံဟာ ဟောင်ကောင်မြို့ရဲ့ လူကုံထံလောက တစ်ဝက်လောက်အထိ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။

"ဖိန့်ဖိန့်... ခဏနေရင် နင့်မျက်နှာပေါ်က သူတစ်ပါး ဒုက္ခရောက်လို့ ဝမ်းသာနေတဲ့ အမူအရာကို နည်းနည်း ထိန်းထားဦး။ နင့်မျက်နှာက သိပ်သိသာလွန်းနေပြီ" လင်းစုယွိီ သတိပေးလိုက်သည်။

လင်းစုယွိီဟာ အကဲခတ် အလွန်တော်သူဖြစ်ပြီး ကျန့်ဖိန့်ဖိန့်ကလည်း ဒါဟာ သူမရဲ့ လက်ရာတစ်ခုလိုမျိုး အတိုင်းထက်အလွန် ဂုဏ်ယူနေတာကြောင့် သိသာနေခြင်း ဖြစ်သည်။

"တကယ်ကြီး အဲဒီလောက် သိသာနေတာလား။ ဟားဟားဟား... ကိစ္စမရှိပါဘူး။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူတို့ ငါ့ကို ဘာမှလုပ်နိုင်တာမှ မဟုတ်တာ"

ကျန့်ဖိန့်ဖိန့်က သူမရဲ့ ပြုံးပျော်နေတဲ့ ပါးပြင်ကို တို့ထိရင်း ရှက်ရွံ့ခြင်းမရှိဘဲ ပြန်ပြောလိုက်သည်။

"စုယွီ... ဟိုရောက်ရင်တော့ အဲဒီ လမ်းဘေးခွေး လီကျယ်ရဲ့ ပုံစံကို အဝကြည့်ပစ်ဦးမယ်။ ကိုယ့်အစ်ကိုက လက်ရိုက်ချိုးတာ ခံရတဲ့အပြင် အိမ်ပြန်ခွင့်တောင် မရှိဘူးတဲ့။ ကျွတ် ကျွတ်... ကိုယ့်ခြေထောက်ကိုယ် မသိတဲ့သူတွေက အဲဒီလောက်အထိ ကခုန်မနေသင့်ဘူးလေ"

ဆေးရုံပေါ်က လီကျယ်ကတော့ ဒေါသတကြီး ဖြစ်နေသည်။ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်နှစ်က သူလုပ်ခဲ့တာတွေကို လီဖုန်းဟွေးက သိသွားပြီး အခုလိုမျိုး လက်မောင်းအရိုး ကြေမွသွားတဲ့အထိ ရက်ရက်စက်စက် ရိုက်နှက်လိမ့်မယ်လို့ သူ လုံးဝ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။

"ဦးလေးကြီး... ကျွန်တော် ဘယ်တော့ ဆေးရုံဆင်းရမှာလဲ"

လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်တွေတုန်းက လူအများအပြား သူ့ဆီ လာလည်ကြပေမဲ့ အများစုကတော့ လီမိသားစုဝင်တွေ ဒါမှမဟုတ် လီဖုန်းဟွေးရဲ့ လက်ပါးစေတွေသာ ဖြစ်ပြီး သူ့ကို လာရောက် လှောင်ပြောင်ဖို့ သက်သက်သာ ဖြစ်သည်။

ပုံမှန်ဆိုရင် သူ့အနားမှာ ကပ်နေတတ်တဲ့သူတွေဟာလည်း လီဖုန်းဟွေးက သူ့ကို ရိုက်နှက်လိုက်မှန်း သိသွားတဲ့အခါမှာတော့ သေလူတွေလို ငြိမ်သက်သွားကြပြီး ဘယ်သူမှ ပေါ်မလာကြတော့ပါဘူး။ ကောကျားရှင်းတောင် ပေါ်မလာတာကြောင့် လီကျယ်ဟာ ပိုပြီးတော့ ဒေါသထွက်နေရသည်။

"ဆရာဝန်ကတော့ စောင့်ကြည့်ဖို့ လိုသေးတယ်လို့ ပြောတယ် သခင်လေးလီကျယ်။ ဒီမှာပဲ အနားယူနေလိုက်ပါဦး"

လီမိသားစုရဲ့ ဒုတိယမြောက် အိမ်တော်ထိန်းဟာလည်း မျက်နှာသာအပေးမခံရတဲ့ ဒီတရားမဝင်သားကို ပြုစုဖို့အတွက် အိမ်တော်ထိန်းချုပ်ကြီးက စေလွှတ်လိုက်တာကြောင့် ကံဆိုးမိုးမှောင်ကျနေသူ ဖြစ်သည်။

"ဒါဆိုလည်း ဘာကြောင့် ဆေးရုံမှာ ဆက်နေရဦးမှာလဲဆိုတာ ဆရာဝန်ကို သေသေချာချာ သွားမေးစမ်း။ ကျွန်တော် အမြန်ဆုံး ဆင်းချင်ပြီ"

သူ ဆေးရုံက ဆင်းလို့မရတာ အိမ်တော်ထိန်းကြောင့် မဟုတ်မှန်း သိပေမဲ့ အိမ်တော်ထိန်းရဲ့ ဂရုမစိုက်တဲ့ အမူအရာက သူ့ကို ပေါက်ကွဲစေသည်။

"အို... သခင်လေးလီ၊ ကျွန်မ လာလည်မှပဲ ဘာလို့ ဆင်းချင်နေရတာလဲ။ ကျွန်မ လာတာက အချိန်မတော် ဖြစ်သွားလို့လား"

"အိုး... ခက်ပြီ၊ ကျွန်မ နေ့တိုင်း ပို့ပေးနေတဲ့ ပန်းခွေတွေကို ဘာလို့ တစ်ခုမှ မတွေ့ရတာလဲ။ ပန်းသည်က မပို့ပေးတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် သခင်လေးလီကပဲ မကြိုက်လို့လား"

"သခင်လေးလီ ဘယ်လို ပန်းမျိုး ကြိုက်တတ်လဲဆိုတာ ပြောပြရင်တော့ မနက်ဖြန်ကျ ပိုကောင်းတဲ့ဟာ ပို့ပေးပါ့မယ်"

အလွန်တရာမှ မာနကြီးပြီး စော်ကားလွန်းတဲ့ ဒီအပြောအဆိုတွေဟာ ကျန့်ဖိန့်ဖိန့် ဆိုတဲ့ အမည်နာမနဲ့ တကယ်ကို လိုက်ဖက်လှသည်။

"ကျန့်ဖိန့်ဖိန့်... နင်လည်း ငါ့ကို လာလှောင်တာလား"

"မဟုတ်ပါဘူး၊ ငါက လဲနေတဲ့ခွေးကို လာပြီး ထပ်ကန်တာပါ။ သခင်လေးလီ အခု အိမ်တောင် ပြန်လို့မရတော့ဘူးဆိုတာ ငါ မမျှော်လင့်ထားဘူး။ လီဖုန်းဟွေးက နင့်ကို အိမ်မှာ မတွေ့ချင်တော့ဘူးလို့ ကြေညာထားတာ နင်လည်း သိမှာပေါ့။ ဟားဟား... လီမိသားစုထဲ ပြန်ဝင်နိုင်ရင် အားလုံး အဆင်ပြေသွားမယ် ထင်နေတာလား။ အခု အပြင်ကို အကန်ထုတ်ခံရတဲ့ အရသာက ဘယ်လိုနေလဲ"

ဒီအချိန်မှာတော့ လီကျယ်တစ်ယောက် ကျန့်ဖိန့်ဖိန့်ဆီကနေ ဒီလို စော်ကားမော်ကား စကားမျိုး ကြားရလိမ့်မယ်လို့ မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်နေသည်။သူက ကျန့်ဖိန့်ဖိန့်ရဲ့ တစ်ဦးတည်းသော သူငယ်ချင်းဖြစ်ပြီး ကျန့်ဖိန့်ဖိန့်က သူ့ကို ဒီလိုမျိုး မဆက်ဆံနိုင်ဘူးလို့ သူ အမြဲတမ်း ထင်ခဲ့တာပါ။

"နင်..."

"ငါ နင့်ကို ဒီလို လှောင်ပြောင်တာကို အံ့သြနေတာလား။ လီကျယ်... ငါ နင့်ကို အတည်ပြောလိုက်မယ်၊ နင် ကောကျားရှင်းနဲ့ ပေါင်းပြီး ငါ့ကို လုပ်ကြံဖို့ ကြိုးစားကတည်းက နင်ဟာ ငါ့အတွက် ဘာတန်ဖိုးမှ မရှိတော့ဘူး"

"အော်... ဒါကတော့ ငါ့ရဲ့ အချစ်ဆုံးသူငယ်ချင်း လင်းစုယွိီပဲ။ သူမက ပိုင်မိသားစုရဲ့ သမီးကြီး၊ အဆင့်အတန်းချင်းလည်း တူသလို ဝါသနာချင်းလည်း တူတယ်။ ဒါကြောင့် အရင်က သိကျွမ်းခဲ့ဖူးတာကို အကြောင်းပြပြီး ငါ ညှာတာလိမ့်မယ်လို့ မထင်နဲ့။ နောက်တစ်ခါ ငါ့ကို လာစိန်ခေါ်ရဲဦးမယ်ဆိုရင်တော့ ငါကိုယ်တိုင် နင့်ကို သတ်ပစ်တာ ဒါမှမဟုတ် ဒုက္ခိတဖြစ်အောင် လုပ်ပစ်မယ်"

၁၉၆၀ ၌ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း