← Chapters

အခန်း ၁၀၂၂

Vol. 69 Ch. 1022

အခန်း ၁၀၂၂

Vol. 69 Ch. 1022

အခန်း (၁၀၂၂) - ညဉ့်မြူ

“ဒါက နတ်ဘုရားသစ်ပင်လား”

ယီယွင်သည် မြစိမ်းသစ်သား မဟာကမ္ဘာရှိ နတ်ဘုရားသစ်ပင်အကြောင်း ဒဏ္ဍာရီများကို ကြားဖူးသော်လည်း ယနေ့တွင်မှ ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် မြင်တွေ့ရခြင်းဖြစ်သည်။

“ဆက်ခံသူ၊ ဒါ တကယ်ပဲ နတ်ဘုရားသစ်ပင်လို့ သေချာရဲ့လား။ ဘာကြောင့် သူ့အမြစ်တွေက ဒီကို ရောက်နေရတာလဲ။ ကျမ်းစာတွေထဲမှာ ဒါနဲ့ပတ်သက်ပြီး ဘာမှတ်တမ်းမှ မရှိဘူး” ဟု ယင်အဘွားက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။ ဂိုဏ်း၏ ကျမ်းစာများမှာ ရုတ်တရက် အရေးမပါတော့သည်ကို သူမ လက်ခံရန် ခက်ခဲနေသည်။

“ဒါ နတ်ဘုရားသစ်ပင်ပါ”

မြစိမ်းသစ်သား အိမ်တော်၏ ဆက်ခံသူအနေဖြင့် ယွဲ့ရင်းရှာ၏ ဘဝမှာ နတ်ဘုရားသစ်ပင်၏ စွမ်းအင်များနှင့် ထူးခြားစွာ ဆက်နွှယ်နေသည်။ ၎င်းက သူမ၏ အာရုံခံစားမှု မှားယွင်းမည်မဟုတ်ကြောင်း သူမကို ယုံကြည်မှု ပေးထားသည်။

“သွားပြီး ကြည့်ရအောင်”

ဒဏ္ဍာရီများတွင် မြစိမ်းသစ်သား အိမ်တော်၏ ပန်းချီကားများတွင် ပါရှိသော မဟာအမျိုးသမီးကြီးက မြစိမ်းသစ်သား မဟာကမ္ဘာ၏ နတ်ဘုရားသစ်ပင်ကို စိုက်ပျိုးခဲ့ကြောင်း ဆိုထားသည်။

၎င်းသည် ၎င်းတည်ရှိရာ ကမ္ဘာ၏ ကံကြမ္မာကို ဆုံးဖြတ်ပေးသော်လည်း လွန်ခဲ့သော နှစ်သန်းပေါင်းများစွာကတည်းက ကမ္ဘာမှာ ပျက်စီးယိုယွင်းလာခဲ့သည်။

ယွဲ့ရင်းရှာသည် မြစိမ်းသစ်သား မဟာကမ္ဘာ၏ ပျက်စီးမှုကို တားဆီးရန် မဖြစ်နိုင်ကြောင်း သိသော်လည်း တစ်စုံတစ်ရာ လုပ်ဆောင်ရန် ဆုံးဖြတ်ထားသည်။ သူမ တစ်ခါမျှ မကြုံဖူးသော နတ်ဘုရားသစ်ပင်၏ အမြစ်ကွန်ရက်ဆီသို့ ချဉ်းကပ်လိုက်ပါက ကံကောင်းခြင်း တစ်စုံတစ်ရာ ရရှိလာလိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်နေသည်။

ယီယွင် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ နှစ်သန်းပေါင်းရာနှင့်ချီ၍ အသက်ရှင်နေသော နတ်ဘုရားသစ်ပင်မှာ အသက်ရှင်ခြင်း၏ အံ့ဖွယ်တစ်ခုဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ သန့်စင်ယန်ဓားနန်းတော်တွင် သူတွေ့ကြုံခဲ့ရသော မဟာဒေါသုံးထောင်ပါရှိသည့် ဒေါသစ်ပင်ထက် မည်သည့်နည်းလမ်းဖြင့်မဆို သာလွန်သည်။

သုံးယောက်သားမှာ ထိုသစ်ပင်၏ ဧရာမအမြစ်ကွန်ရက်ဆီသို့ ချဉ်းကပ်သွားကြသည်။ ဧရာမသစ်ပင်၏ အမြစ်များမှာ ဝေးကွာသည်ဟု မထင်ရသော်လည်း မည်သည့်အတွက်ကြောင့်မှန်း မသိဘဲ လမ်းလျှောက်နေသော်လည်း ၎င်းတို့နှင့် အကွာအဝေးမှာ တိုသွားခြင်း မရှိပေ။

ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ဘေးကင်းသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း ကောင်းကင်ဘုံ ၃၃ ထပ်သို့ဝင်ပေါက်မှာ ထူးဆန်းမှုအမျိုးမျိုးဖြင့် ပြည့်နှက်နေသဖြင့် သုံးယောက်သားမှာ ပျံသန်းရန် မကြိုးစားကြပေ။ ၎င်းတို့မှာ ရှေ့ဆက်သွားသည့်အခါ အလွန်သတိထားနေကြသည်။

သတိမထားမိလိုက်သည့်အချိန်တွင် ကောင်းကင်မှာ တဖြည်းဖြည်း မှောင်ကျလာသည်။ ယီယွင် မော့ကြည့်လိုက်ရာ ကောင်းကင်တွင် တောက်ပနေသော ကြယ်များကို မြင်လိုက်ရသည်။ ကြယ်တာရာမြစ်တစ်ခုမှာ ကောင်းကင်တစ်ခွင်တွင် လှပတင့်တယ်စွာ ဆန့်တန်းနေသည်။

၎င်းက ယီယွင်ကို အံ့အားသင့်စေသည်။ မြစိမ်းသစ်သား မဟာကမ္ဘာမှာ ပိတ်လှောင်ထားသော ကမ္ဘာတစ်ခု ဖြစ်သဖြင့် ၎င်းတို့မှာ အာကာသ၏ ဧရာမလက်တံကို မည်သို့ မြင်နိုင်မည်နည်း။ ၎င်းတို့ ကြည့်နေသော ကောင်းကင်မှာ မြစိမ်းသစ်သား မဟာကမ္ဘာ၏ ကောင်းကင် မဟုတ်ပေရိုးလား။

ညဉ့်မြူများမှာ မည်သည့်အချိန်ကတည်းက စတင်ဝင်ရောက်လာသည်ကို မသိရှိလိုက်ပေ။ သို့သော် မြူများမှာ ပါးလွှာသဖြင့် မြင်ကွင်းကို မထိခိုက်ပေ။ ယင်အဘွားသည် သူမ၏ နှစ်ပေါင်းများစွာ အတွေ့အကြုံအရ ရရှိလာသော အန္တရာယ်ကို အာရုံခံနိုင်စွမ်းကြောင့် ခြေလှမ်းများကို အလိုအလျောက် နှေးကွေးလိုက်သည်။

“ကလေး၊ နှေးနှေးသွားကြရအောင်။ တစ်ခုခုတော့ မမှန်ဘူးလို့ ခံစားရတယ်” ဟု ယင်အဘွားက ပြောသည်။ ညဉ့်မြူများအတွင်း၌ ၎င်းတို့မှာ ကြယ်တာရာ လက်တံကို မြင်နေရဆဲ ဖြစ်သော်လည်း အဝေးရှိ တောင်ကုန်းကြီးကိုမူ မမြင်ရတော့ပေ။ နတ်ဘုရားသစ်ပင်၏ အမြစ်များမှာ ပါးလွှာသော မြူများကြားတွင် ပုန်းကွယ်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

ယီယွင် သူ၏ စွမ်းအင်အမြင်အာရုံကို ဖွင့်လိုက်သော်လည်း ထူးဆန်းသည့်အရာ တစ်စုံတစ်ရာကို မမြင်ရပေ။ သို့သော် သူလည်း ခြေလှမ်းများကို နှေးကွေးလိုက်သည်။

ရုတ်တရက် ယီယွင်သည် ရေစီးသံကို ကြားလိုက်ရသည်။ ၎င်းမှာ အလွန်တိုး၍ မကြားရလုနီးပါးပင် ဖြစ်သည်။

ယီယွင်မှာ ၎င်းတို့ကို ဝန်းရံထားသော ညဉ့်မြူများ၏ ရင်းမြစ်ကို မသိရှိပေ။ ၎င်းမှာ မြစ်ဖြစ်နိုင်သည် သို့မဟုတ် အခြားတစ်ခုခု ဖြစ်နိုင်သည်၊ သို့သော် သူသည် မြူများကို အလွန်ထူးဆန်းသည်ဟု ခံစားရသည်။ ရှေ့ကို ကြည့်လိုက်လျှင် မြူများကြောင့် အရာအားလုံးမှာ ဝါးတားတား ဖြစ်နေသော်လည်း နောက်တွင်မူ မြူများမှာ ထူထပ်ခြင်း မရှိပေ။ ၎င်းတို့ လျှောက်လာခဲ့သည့် လမ်းကြောင်းမှာ ကြည်လင်နေဆဲဖြစ်သည်။

“ဘာလို့ ငါတို့ လမ်းပျောက်နေတယ်လို့ ခံစားနေရတာလဲ…” ဟု ယီယွင် ရုတ်တရက် ပြောသည်။

အထက်ရှိ ကြယ်တာရာ ကောင်းကင်ကို ကြည့်ကာ ၎င်းတို့မှာ ဦးတည်ချက် တစ်ခုတည်းသို့ လျှောက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ နတ်ဘုရားသစ်ပင်၏ အမြစ်များမှာ ရှေ့တည့်တည့်တွင် ရှိသင့်သော်လည်း သူ၏ ရင်ထဲတွင် မငြိမ်သက်မှုများ ပိုမိုပြင်းထန်လာသည်။ သို့သော် သူ၏ စွမ်းအင်အမြင်အာရုံဖြင့် မည်သည့်အရာကိုမျှ မမြင်ရပေ။

အရာများကို မမြင်ရခြင်းမှာ ကောင်းသော အရာတစ်ခု ဖြစ်သင့်သော်လည်း ဘာမျှမရှိခြင်းမှာ ပုံမှန်မဟုတ်ပေ။

ယွဲ့ရင်းရှာသည် မြစိမ်းသစ်သား အိမ်တော်၏ ကျမ်းစာများကို အစွမ်းကုန် အမှတ်ရရန် ကြိုးစားနေသည်။ သို့သော် တစ်စုံတစ်ခု ပြောရန် ကြိုးစားလိုက်ချိန်တွင် သူမ၏ ကျောနောက်ဘက်မှ အေးစက်စက် တုန်လှုပ်မှုတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရပြီး အမွေးညင်းများ ထောင်သွားသည်။

ယွဲ့ရင်းရှာ ရုတ်တရက် လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ အမူအရာမှာ ပြင်းထန်စွာ ပြောင်းလဲသွားသည်။

၎င်းက ယီယွင်ကို တုန်လှုပ်သွားစေပြီး သူ အလျင်အမြန် လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ ဝါးတားတားနှင့် အရိပ်ထင်နေသော မြူများအတွင်း၌ ဘာမျှမရှိပေ။

“ဘာဖြစ်တာလဲ”

ယွဲ့ရင်းရှာ၏ ဖြူဖျော့နေသော အမူအရာမှ သူမ ခဏက တစ်စုံတစ်ရာကို မြင်လိုက်ရကြောင်း ယီယွင် ခန့်မှန်းမိသည်။

“မျက်လုံး တစ်လုံး… ကျွန်မ ပန်းရောင် မျက်လုံးတစ်လုံးကို မြင်လိုက်ရတယ်။

ပန်းကန်လုံးအရွယ်အစားလောက် ရှိပြီး မျက်လုံးက ကျွန်မတို့ကို တစ္ဆေလို လိုက်ကြည့်နေတာ။ သူက ကျွန်မတို့ကို အချိန်အကြာကြီး စောင့်ကြည့်နေပြီး ကျွန်မ လှည့်ကြည့်လိုက်တဲ့ အချိန်မှာပဲ ပျောက်သွားတယ်”

ယွဲ့ရင်းရှာ စိတ်မကောင်း ဖြစ်သွားသည်။ သူမလည်း ကိုယ်ခံပညာရှင် တစ်ယောက် ဖြစ်သည်။ ဤသို့ ကြောက်လန့်တကြား တုံ့ပြန်ခြင်းမှာ သူမနှင့် မလိုက်လျောပေ။ အကယ်၍ ၎င်းမှာ အန္တရာယ်ရှိသော တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့ပါက သူမသည် တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း တစ်ဝက်မျှပင် အသုံးပြုနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။

“မျက်လုံးလား” ယီယွင်၏ နှလုံးသားမှာ တစ်ချက်ခုန်သွားသည်။

ယွဲ့ရင်းရှာ မှားယွင်းသည်ဟု သူ မယုံကြည်ပေ။ မြူများထဲတွင် ထိုသို့သော အရာတစ်ခု တကယ်ရှိနေရန် ဖြစ်နိုင်ချေ ရှိသည်။ အထူးခြားဆုံးမှာ သူ၏ စွမ်းအင်အမြင်အာရုံဖြင့် ဘာမျှ မမြင်ရခြင်း ဖြစ်သည်။

စွမ်းအင်အမြင်အာရုံမှာ အရာအားလုံးကို သိနိုင်သည် မဟုတ်ပေ။ ၎င်းက စွမ်းအင်ဆိုင်ရာ မြင်ကွင်းကိုသာ ပေးစွမ်းနိုင်သည်။ အကယ်၍ အမှောင်ထဲတွင် ပုန်းကွယ်နေသော အရာဝတ္ထုတွင် စွမ်းအင်လှိုင်းများ မရှိပါက မည်သို့ဖြစ်မည်နည်း။

သူ့ထံသို့ တိတ်တဆိတ် ချဉ်းကပ်နိုင်သည့် ထိုသို့သော တည်ရှိမှုက ယီယွင်ကို အေးစက်သွားစေသည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူ သတိထားရမည် ဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်ဘုံ ၃၃ ထပ်သို့ဝင်ပေါက်တွင် စောင့်ကြိုနေသော အန္တရာယ်များမှာ စိတ်ကူးယဉ်၍ မရနိုင်ပေ။

သူသည် သွေးသဲကန္တာရကို စွမ်းအင်အမြင်အာရုံဖြင့် သတ်ဖြတ်ခြင်း၏ ယန္တရားကို မြင်နိုင်သောကြောင့်သာ အောင်မြင်စွာ ဖြတ်ကျော်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

နောက်မှ ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် လာမည်ကို ယွဲ့ရင်းရှာ ကြောက်ရွံ့သဖြင့် ခြေလှမ်းတိုင်းလိုလိုတွင် နောက်ကို ပြန်ကြည့်နေသည်။ ၎င်းတို့ ရှေ့သို့ ဆက်သွားသည်နှင့်အမျှ ထိုတိုးတိုး ရေစီးသံမှာ ပိုမို ကြည်လင်လာသည်။

မြူများထဲမှ ထွက်လာသည့်အခါ ၎င်းတို့မှာ ရေစီးသံ၏ ရင်းမြစ်ကို နောက်ဆုံးတွင် မြင်လိုက်ရသည်။

သုံးယောက်သား၏ ရှေ့တွင် ချိုင့်ဝှမ်းတစ်ခုဆီသို့ ရှည်လျားသွားသော အမည်းရောင် မြစ်တစ်ခု ရှိသည်။ ချိုင့်ဝှမ်းတွင် မြေအောက်နက်နဲသော နေရာဆီသို့ စီးဝင်သွားပုံရသည့် ရေဝဲတစ်ခု ရှိသည်။

အမည်းရောင် မြစ်ရေမှာ စေးပျစ်ပြီး လေးလံကာ မှင်နက်နှင့်တူသည်။ မြစ်မှာ မကျယ်သော်လည်း ထူးဆန်းသော ခံစားချက်ကို ပေးစွမ်းသည်။

ယီယွင်ကို အလွန်တုန်လှုပ်သွားစေသည်မှာ ရေဝဲထဲတွင် သူ ဝါးတားတား မြင်နေရသော အရိုးဖြူများ ဖြစ်သည်။ အမည်းရောင်မြစ်ရေက ချိုင့်ဝှမ်းထဲသို့ စီးဝင်သွားသည့်အခါ အရိုးများမှာ အပေါ်သို့ တက်လာလိုက် ကျသွားလိုက် ဖြစ်ပြီး ရေဝဲထဲသို့ နစ်မြုပ်သွားတော့သည်။

မြစ်ကမ်းပါးတွင် စိမ်းလန်းသော မြက်ခင်းများမှာ တတ်နိုင်သလောက် ရှိနေသော်လည်း မြက်များမှာ အမည်းရောင် ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။ မြက်ပင်များ အောက်တွင် အရိုးဖြူမှုန့်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသည်။

ယီယွင်သည် အရိုးဖြူတောင်ကုန်းတွင် သူမြင်ခဲ့ရသမျှကို အမှတ်ရလိုက်သည်။ ၎င်းမှာ အိုင်ကမ်းပါးတစ်လျှောက် ပြန့်ကျဲနေသော အရိုးမှုန့်များဖြစ်ပြီး မြက်ပင်များအတွက် မြေဩဇာ ဖြစ်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

“ဒါ အန္တရာယ်ရှိတယ် အမြန် ထွက်သွားကြရအောင်”

ယင်အဘွား ရုတ်တရက် ညဉ့်ငှက်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ကျယ်လောင်သော အသံဖြင့် အော်လိုက်သည်။

တွေးတောမနေဘဲ ယီယွင်မှာ မြင့်မားသော ကျင့်စဉ်အဆင့်ရှိသည့် ယင်အဘွားနှင့်အတူ ထွက်ပြေးလိုက်သည်။

ယင်အဘွားသည် တစ်ဖက်ဖြင့် ယီယွင်ကို ဆွဲကာ တစ်ဖက်ဖြင့် ယွဲ့ရင်းရှာကို ဆွဲလျက် သူမ၏ ရွေ့လျားမှု ကျင့်စဉ်ဖြင့် အတတ်နိုင်ဆုံး မြန်မြန် ပြေးလိုက်သည်။

ယီယွင် အလိုအလျောက် နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ မြစ်ကမ်းပါးရှိ အမည်းရောင် မြက်ပင်များမှာ မြွေများကဲ့သို့ ကခုန်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ မြေဆီလွှာမှာ ပေါက်ပြဲသွားပြီး အရိုးမှုန့်များ လှုပ်ရှားနေသည်။

သူသာ ဆက်နေခဲ့လျှင် ဘာဖြစ်လာမည်ကို ယီယွင် မသိပေ။

ယင်အဘွားသည် တစ်ချက်တည်းဖြင့် ပေတစ်သောင်းခန့်အထိ ပျံသန်းလိုက်သည်။ ရုတ်တရက် သူမသည် ရှေ့တွင် လူအုပ်စုတစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသည်။

ယင်အဘွား ထိတ်လန့်သွားသော်လည်း နောက်ပြန်ဆုတ်ရန် ကြိုးစားလိုက်ချိန်တွင် ထိုလူအုပ်စုမှာ မြစိမ်းသစ်သား အိမ်တော်မှ ခွဲထွက်လာသူများ ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။ ၎င်းတို့ထဲတွင် အတောင်ခုနှချောင်းနှင့် ခရမ်းရောင်ဝတ်ရုံနှင့် လူကြီးတို့လည်း ပါဝင်သည်။

ဤလူများမှာ နာကျင်ဖွယ်ရာ တန်ဖိုးတစ်ခုဖြင့် သွေးသဲကန္တာရမှ ထွက်လာနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

“အို မင်းတို့ပါလား”

အတောင်ခုနှချောင်း၏ မျက်လုံးများတွင် အေးစက်သော အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ သူသည် သွေးသဲကန္တာရတွင် အကြီးအကျယ် ဒုက္ခရောက်ခဲ့ပြီး လက်စားချေရန် ပြင်ဆင်နေသည်။

All Chapters