အခန်း ၁၀၂၃

အခန်း (၁၀၂၃) - မရဏမြစ်

“တာဂူ လူကြီးမင်း၊ မိုဖေး ဆရာဦးလေး သူတို့ကို ဖမ်း” ဟု အတောင်ခုနှချောင်းက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

သူသည် မြစိမ်းသစ်သား အိမ်တော်နှင့် ဆက်နွှယ်မှု သို့မဟုတ် ကောင်းကင်ဘုံ ၃၃ ထပ်သို့ဝင်ပေါက်၏ လျှို့ဝှက်ချက်များကို ရှာဖွေခြင်းထက် သူ၏ဒေါသကိုသာ အဓိကထားတော့သည်။

“အတောင်ခုနှချောင်း ငါ အခုလေးတင်ပဲ သေမင်းတမန်ပြည်ကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရပြီး လွတ်မြောက်လာခဲ့တာ။ ဒီမှာ တိုက်ခိုက်နေတာက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေနေတာနဲ့ အတူတူပဲ”

ယင်အဘွားက ယီယွင်နှင့် ယွဲ့ရင်းရှာကို ကာကွယ်ပေးလိုက်ပြီး အေးစက်စက် အကြည့်များဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

“ဟမ့်၊ ဒီလောက် အားနည်းတဲ့ အကြောင်းပြချက်နဲ့ ငါ ယုံမယ်လို့ ထင်နေတာလား” ဟု အတောင်ခုနှချောင်းက မထီတရီ ရယ်မောလိုက်သည်။

“ယင်အဘွား၊ မင်းသာ ပြန်တိုက်ခဲ့ရင် ငါ လေးစားမိမှာပါ။ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ မင်းရဲ့ လှည့်ကွက်တွေကို မြင်ရတာ ရယ်စရာကောင်းလှတယ်။ အားလုံးပဲ တိုက်ခိုက်ကြ သူတို့ကို ဖမ်းစမ်း”

“ဟားဟား သဘောပါပဲ” ဟု အတောင်ခုနှချောင်း၏ နောက်မှ အော်သံတစ်ခု ကြားလိုက်ရသည်။

အခြားသူမဟုတ်၊ နယ်စား ဝူယွင်ပင် ဖြစ်သည်။ ယခင်က အင်မော်တယ်မိုးစက်ဂိုဏ်းမှ တပည့်များမှာ လုံးဝ ပျက်စီးသွားသော်လည်း နယ်စား ဝူယွင်မှာ ကံကောင်းစွာဖြင့် အသက်ရှင် ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ သူသည် ယီယွင်ကို အရိုးစွဲအောင် မုန်းတီးပြီး အရှင်လတ်လတ် အရေခွံခွာချင်နေသည်။

“သူ့ကို အရှင်ဖမ်းခဲ့။ ငါ့မှာ သူ့ကို အသုံးချစရာရှိလို့ မသတ်နဲ့ဦး” ဟု အတောင်ခုနှချောင်းက ထပ်ပြောသည်။ သူသည် ယီယွင် သိရှိထားသော အစီအရင်ပညာကို အလွန်စိတ်ဝင်စားသည်။

ယီယွင် သွေးသဲကန္တာရထဲကနေ မည်သို့ ထွက်လာနိုင်ခဲ့သည်ကို သိလိုသည်။ အကယ်၍ ထိုလျှို့ဝှက်နည်းလမ်းကိုသာ သူရရှိပါက သူ့အတွက် ကြီးမားသော ကံကောင်းခြင်းတစ်ခု ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

“မင်းတို့ သေလမ်းကို ရှာနေတာပဲ” ဟု ယင်အဘွားက ဒေါသတကြီး ပြောသည်။

သူမ၏ ရှေ့တွင် လူအုပ်စုက ပိတ်ဆို့ထားသဖြင့် သူမ ဆွဲခေါ်လာသော နှစ်ယောက်နှင့်အတူ ထိုပိတ်ဆို့မှုကို ဖောက်ထွက်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ ထိုအချိန်တွင် ယင်အဘွားသည် သူမ၏ နောက်ဘက်တွင် ပြင်းထန်သော အန္တရာယ်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

“နောက်မှာ အမည်းရောင်မြစ်”

ယီယွင်သည် သူ၏နောက် ပေတစ်ထောင်ခန့်အကွာတွင် မြေပြင်ကွဲအက်သွားသည်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်လိုက်ရသည်။ ကွဲအက်နေသော မြေပြင်မှာ ဧရာမ မြွေကြီးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ် အမြန်နှုန်းဖြင့် ၎င်းတို့ဆီသို့ ချဉ်းကပ်လာသည်။

ထိုချိုင့်ဝှမ်းအောက်တွင်မူ အမည်းရောင် မြစ်ရေများ စီးဆင်းနေသည်။ မြစ်ရေမှာ ကောင်းကင်ဘုံ ၃၃ ထပ်သို့ဝင်ပေါက်ထဲသို့ စီးဝင်သွားပြီးနောက် သာမန်မြစ်ဝများနှင့် လုံးဝ မတူညီပေ။ ၎င်းမှာ အသက်ရှိသကဲ့သို့၊ ကိုယ်ပိုင်အသိစိတ် ရှိသကဲ့သို့ သူ့ရှေ့တွင် ရှိသမျှအရာအားလုံးကို ဝါးမြိုပစ်နေသည်။

အမည်းရောင် မြစ်ရေမှာ မီးတောင်ချော်ရည်ကဲ့သို့ ပွက်ပွက်ဆူနေသည်။ ထိုခဏ၌ ယင်အဘွားသည် ဘာမျှမကြည့်ဘဲ သူမ၏ လျှာဖျားကို ကိုက်လိုက်သည်။ သူမသည် သွေးစွမ်းအင်တစ်လုပ်ကို ထွေးထုတ်လိုက်ပြီး ၎င်းကို လောင်ကျွမ်းစေရန် တွန့်ဆုတ်မနေတော့ပေ။ သူမ၏ သက်တမ်းမှာလည်း နီးကပ်နေပြီ ဖြစ်သဖြင့် ဂရုမစိုက်တော့ပေ။

“ဝူး”

ယင်အဘွားမှာ အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ထိုအချိန်တွင် မြစိမ်းသစ်သား အိမ်တော်မှ လူများမှာ သူမကို တားဆီးရန် စိတ်မကူးမိပေ။ ၎င်းတို့သည်လည်း လျင်မြန်စွာ ပေါ်ထွက်လာသော မြေကွဲကြောင်းများနှင့် ချိုင့်ဝှမ်းအတွင်းရှိ ပွက်ပွက်ဆူနေသော သေမင်းမြစ်ရေကို မြင်လိုက်ရသည်။

“ဒါ ဘာကြီးလဲ”

ရုတ်တရက် ဖြစ်ပျက်လာသော အဖြစ်အပျက်များကြောင့် မြစိမ်းသစ်သား အိမ်တော်မှ ခွဲထွက်လာသူများမှာ တုန်လှုပ်သွားသည်။ အန္တရာယ်ရှိနိုင်ကြောင်း အနည်းငယ် ခံစားမိသော်လည်း အမှန်တကယ် ခြိမ်းခြောက်မှုကို မသိရှိဘဲ မည်သူမျှ သွေးစွမ်းအင်ကို မလောင်ကျွမ်းစေလိုကြပေ။

သို့သော် ထိုတွန့်ဆုတ်နေသည့် ခဏ၌

“ဖူး”

အမည်းရောင် ရေများမှာ မြေကွဲကြောင်းမှ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး မြစိမ်းသစ်သား အိမ်တော်ခွဲထွက်သူများနှင့် နယ်စား ဝူယွင်တို့ဆီသို့ ဦးတည်စီးဆင်းလာသော အမည်းရောင် ရေစီးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

အမည်းရောင် ရေစီးမှာ စစ်သည်များကိုပင် တုန်လှုပ်သွားစေသည့် ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။ ၎င်းတို့မှာ ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် လှုပ်ရှားမရတော့ဘဲ စွမ်းအား တစ်စုံတစ်ရာကိုမျှ ထုတ်သုံးနိုင်ခြင်း မရှိတော့ပေ။

“အား”

အတောင်ခုနှချောင်းမှာ ထိုအမည်းရောင် ရေစီးဖြင့် ပထမဆုံး အထိခံလိုက်ရသူ ဖြစ်သည်။ သူသည် အမည်းရောင် ရေစီးအတွင်း၌ ရုန်းကန်နေရင်း နှလုံးသားကို ဆွဲကိုင်ထားသည့် အော်ဟစ်သံများကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ သို့သော် အရာအားလုံးမှာ အဓိပ္ပာယ်မဲ့နေသည်။

သူ၏ အသားအရေနှင့် သွေးများမှာ အမည်းရောင် ရေစီးကြောင့် ပျက်စီးသွားပြီး မကြာခင်မှာပင် အရိုးဖြစ်သွားတော့သည်။ သူသည် အရိုးသာကျန်တော့သည့် လက်များကို ကောင်းကင်သို့ အသည်းအသန် ဆန့်တန်းလိုက်သော်လည်း အချည်းနှီးပင် ဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ အရိုးစုမှာ အမည်းရောင် ရေစီးထဲတွင် ဝါးမြိုခံလိုက်ရသည်။

ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ နယ်စား ဝူယွင်မှာ အသက်ရှုမှားမတတ် ကြောက်ရွံ့သွားသည်။ သူသည် ပျက်စီးခြင်း လမ်းကြောင်းမှ အသည်းအသန် ထွက်ပြေးသော်လည်း ယင်အဘွားနှင့် ယှဉ်လျှင် တစ်လှမ်းနှေးကွေးသွားသည်။

ထိုခြေလှမ်း တစ်လှမ်းမှာ အသက်နှင့် သေခြင်းကို ပိုင်းခြားလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ အမည်းရောင် ရေစီးမှာ ကိုင်းဖြာထွက်လာပြီး နယ်စား ဝူယွင်၏ ခြေထောက်ကို ရစ်ပတ်ကာ ချက်ချင်းပင် ဆွဲငင်သွားသည်။

နယ်စား ဝူယွင်မှာ အမည်းရောင် ရေစီးထဲတွင် နစ်မြုပ်သွားသည်။ သူသည် အတောင်ခုနှချောင်းထက် ပိုမိုသန်မာသော်လည်း အမည်းရောင် ရေစီးထဲတွင် မည်သည့် အံ့ဖွယ်ကိုမျှ ဖန်တီးနိုင်စွမ်း မရှိပေ။ သူ ဖန်တီးထားသော စွမ်းအင်အကာအကွယ်မှာ အမည်းရောင် ရေများကြောင့် ပျက်စီးသွားပြီးနောက် သူ၏ အသားအရေနှင့် သွေးများမှာ လျင်မြန်စွာ ဆွေးမြည့်သွားသည်။ ခဏမျှအတွင်း၌ သူသည် အရိုးစုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ၏ အဆုံးသတ်ကို ဆောင်ယူသွားတော့သည်။

နယ်စား ဝူယွင်ပင် ထိုသို့သော ကံကြမ္မာနှင့် ကြုံရသဖြင့် အခြားသူများအကြောင်း ပြောစရာပင် မလိုတော့ပေ။ သွေးသဲကန္တာရမှ အသက်ရှင် ကျန်ရစ်ခဲ့သော မြစိမ်းသစ်သား အိမ်တော်ခွဲထွက်သူများနှင့် အင်မော်တယ်မိုးစက်ဂိုဏ်းမှ လူဆယ်ဦးကျော်မှာ ထိုကြောက်မက်ဖွယ် အမည်းရောင် ရေစီးရှေ့တွင် ဘာမျှ မဟုတ်တော့ပေ။ ၎င်းတို့သည် မည်သည့် တုံ့ပြန်မှုမျှ မလုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့ပေ။

အမည်းရောင် ရေစီးမှာ အသားလတ်လတ်ဆတ်ဆတ်ကို တွေ့လိုက်ရသည့်အခါ ယီယွင်နှင့် အဖွဲ့ကို လိုက်လံ ဖမ်းဆီးခြင်းကို ခေတ္တရပ်တန့်သွားပုံ ရသည်။ ၎င်းမှာ ၎င်းတို့ကို အန္တရာယ်မှ လွတ်မြောက်နိုင်ရန် အခွင့်အရေး ပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယီယွင်သည် ယင်အဘွား၏ ဆွဲခေါ်ခြင်းကို ခံနေရစဉ် ဖြစ်ပျက်သမျှကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်လိုက်ရသည်။ သူသည် အမြဲတမ်း တည်ငြိမ်သူ ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ ကျောပြင်မှာ ချွေးများဖြင့် စိုရွှဲနေသည်ကို သိလိုက်ရသည်။

ယင်အဘွားမှာ မရပ်မနားဘဲ ကီလိုမီတာ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာအထိ ပျံသန်းလိုက်သည်။ သူမ ရပ်လိုက်သည့်အခါ အမောတကော ဖြစ်နေပြီး သူမ၏ မျက်နှာမှာ ဖြူဖျော့နေသည်။ အဆင့်မြင့် ကျင့်စဉ်ရှိသူ ယင်အဘွားအတွက် သွေးစွမ်းအင်ကို လောင်ကျွမ်းစေခြင်းမှာ ပင်ပန်းလှသည်။

အန္တရာယ်များသော အခြေအနေမှ ထွက်ပြေးခဲ့ရသည့် ပြင်းထန်သော ဖိအားများကြောင့် သူမမှာ ပို၍ပင် အိုမင်းသွားပုံ ပေါ်သည်။

“အကြီးအကဲ၊ ဒါက ဘာကြီးလဲ”

ယီယွင်မှာ ကြောက်ရွံ့မှုမှ မလွတ်မြောက်သေးပေ။ သူသည် ယင်အဘွားကို အလွန် ကျေးဇူးတင်သည်။ သူမသာ သူ့ကို မဆွဲခေါ်ခဲ့ပါက သူ၏ အဆင့်နိမ့်သော ကျင့်စဉ်မှာ ထိုတိုက်ခိုက်မှုကို လွတ်မြောက်ရန် မလုံလောက်နိုင်ပေ။ ထို့အပြင် ထိုအန္တရာယ်ကို စတင်သတိပေးခဲ့သူမှာလည်း ယင်အဘွားပင် ဖြစ်သည်။

“မြစိမ်းသစ်သား အိမ်တော်ရဲ့ ကျမ်းစာထဲမှာ မရဏမြစ်ရေဝဲလို့ ခေါ်တဲ့ အရာတစ်ခု ရှိတယ်။ ဒါက အတုမရှိတဲ့ အန္တရာယ်ရှိတဲ့ နေရာပဲ။ ဒါက ကောင်းကင်ဘုံ ၃၃ ထပ်ဝင်ပေါက်ရဲ့ ဒေသများစွာမှာ ရှိပြီး တွေ့ကြုံရတိုင်းမှာ သံဝေဂရစရာ ကောင်းကျိုးတွေပဲ ရတတ်တယ်”

ယင်အဘွားသည် ကြွေပုလင်းထဲမှ ဆေးလုံးတစ်လုံးကို စားသုံးပြီးနောက် အသက်ရှုမှားခြင်းကို ပြေပျောက်သွားသည်။ သူမ၏ အိုမင်းသော မျက်နှာပေါ်တွင် ပုံမှန်မဟုတ်သော သွေးရောင်များ ဖုံးလွှမ်းလာသည်။

“မရဏမြစ်ရေဝဲ”

ယီယွင် စဉ်းစားမရ ဖြစ်သွားသည်။ ၎င်းမှာ သဘာဝနိယာမ၏ စွမ်းအားများဖြင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော အစီအရင်ပညာတစ်ခု မဟုတ်ပုံရသည်။ ၎င်းမှာ ဘာဖြစ်နိုင်မည်နည်း။ ညဉ့်မြူများထဲတွင် ပုန်းကွယ်နေသော မျက်လုံးမှာလည်း ယီယွင်ကို တုန်လှုပ်သွားစေသည်။

“ငါတို့ ဒုက္ခကြီးထဲ ရောက်နေပြီထင်တယ်” ဟု ယင်အဘွားက စိုးရိမ်တကြီး ပြောသည်။

“ငါတို့ အဝေးကြီးအထိ ပျံလာခဲ့တာတောင် မြူတွေက အဆုံးမရှိဘူး။ ငါတို့ လမ်းပျောက်နေပြီ ဖြစ်နိုင်တယ်”

“အဘွား၊ ကျွန်မတို့ ဒီမှာပဲ နေတာ အကောင်းဆုံးလို့ ထင်တယ်။ မြူတွေထဲမှာ ဘာတွေ ပုန်းနေမှန်း ဘယ်သူမှ မသိနိုင်ဘူး။ မရဏမြစ်ရေဝဲနဲ့ ထပ်တွေ့ရင် အသက်ရှင်ဖို့ အခွင့်အရေးက နည်းလွန်းတယ်” ဟု ယွဲ့ရင်းရှာက ပြောသည်။

နေရာကို မသိဘဲ ပုံစံမျိုးစုံဖြင့် ရှာဖွေခြင်းမှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေခြင်းနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်သည်။ မိုးလင်းသည်အထိ စောင့်နေခြင်းက အကောင်းဆုံး ဖြစ်လိမ့်မည်။

ကောင်းကင်ဘုံ ၃၃ ထပ်သို့ဝင်ပေါက်အတွင်းရှိ ညနှင့်နေ့မှာ အလွန် ထူးဆန်းသည်။ ထိုညမှာ ယီယွင် မျှော်လင့်ထားသည်ထက် ပို၍ ရှည်လျားသည်။ ပို၍ စိုးရိမ်စရာကောင်းသည်မှာ မြူများကြားမှ အဝေးတွင် သတ္တုနှင့် သတ္တု ပွတ်တိုက်သံများ ကြားနေရခြင်း ဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ ကြီးမားသော သံကြိုးများ တင်းကျပ်သွားသည့်အသံနှင့်အတူ နိမ့်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဟိန်းသံတစ်ခုပါ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုအသံမှာ တိရစ္ဆာန်၏ အသံနှင့် မတူဘဲ အသေအချာ နားထောင်ကြည့်လျှင် လူတစ်ယောက်၏ အသံနှင့် ပို၍ တူသည်။

“ဆရာနဲ့ တခြားသူတွေများ ဖြစ်မလား”

ယီယွင် တွေးလိုက်သည်။ ကပ်ဘေးဆိုင်ရာ အငွေ့အသက်များ မပေါ်ပေါက်မီကမင်္ဂလာမိုးစက် နတ်ဘုရား နှင့် အဖွဲ့မှာ မြစိမ်းသစ်သား မဟာကမ္ဘာ၏ အဓိကနေရာသို့ ဦးတည်သွားခဲ့သည်။

အခုတော့ ၎င်းတို့မှာ ကောင်းကင်ဘုံ ၃၃ ထပ်သို့ဝင်ပေါက်သို့ ဝင်ရောက်သွားပြီ ဖြစ်သော်လည်း မည်သည့်အရာနှင့် ကြုံတွေ့ရသည်ကို မသိရှိရသေးပေ။ မင်္ဂလာမိုးစက် နတ်ဘုရားနှင့် အဖွဲ့မှအပ တခြားသူများမှာ ကောင်းကင်ဘုံ ၃၃ ထပ်သို့ဝင်ပေါက်သို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် သေဆုံးသွားကြပြီ ဖြစ်လိမ့်မည်။

“အို အဲဒါ ဘာကြီးလဲ”

အမှောင်ထုထဲတွင် ယွဲ့ရင်းရှာ၏ ရုတ်တရက် စကားသံကြောင့် ယီယွင်၏ အတွေးများ ပြတ်တောက်သွားသည်။ ယွဲ့ရင်းရှာ ညွှန်ပြရာဘက်သို့ ကြည့်လိုက်ရာ သူသည် အမည်းရောင် ကျောက်တုံးတစ်တုံးကို မြင်လိုက်ရသည်။

ကောင်းကင်ဘုံ ၃၃ ထပ်သို့ဝင်ပေါက်တွင် ကျောက်တုံးများ အမြောက်အမြား ရှိသော်လည်း ထိုကျောက်တုံးမှာ လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားနေသည်။ ယီယွင်သည် ထိုကျောက်မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ထွင်းထုထားသော စာကြောင်းတစ်ကြောင်းကို ဝါးတားတား မြင်လိုက်ရသည်။