အခန်း ၁၀၂၄

အခန်း (၁၀၂၄) - ဧရာမလူသား

ကျောက်တုံးပေါ်တွင် အဘယ်အရာများ ရေးသားထားသနည်း။

ယီယွင် တွေးတောမိသည်။ ကောင်းကင်ဘုံ ၃၃ ထပ်သို့ဝင်ပေါက်၏ လက်မတိုင်းသည် ထူးဆန်းမှုတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ဤနေရာတွင် အချိန်အတော်ကြာ လမ်းလျှောက်ခဲ့သော်လည်း လူသား သို့မဟုတ် နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုများ၏ လှုပ်ရှားမှုကို အရိပ်အယောင်မျှပင် မတွေ့ခဲ့ရပေ။

“ဒါက ဖေးတစ်သောင်းကောင်းကင်ဘုံ မှာ သုံးတဲ့ စာတွေပဲ”

ယီယွင်သည် အမည်းရောင် ကျောက်တုံးရှေ့သို့ သတိကြီးစွာဖြင့် ချဉ်းကပ်သွားသောအခါ တက်ကြွသော စာလုံးများဖြင့် ရေးသားထားသည့် စာကြောင်းတစ်ကြောင်းကို မြင်လိုက်ရသည်။

၎င်းမှာ အချိန်ကာလ မည်မျှကြာမြင့်မှန်းမသိအောင် ရာသီဥတုဒဏ်ကြောင့် အချို့နေရာများ ပျက်စီးယိုယွင်းနေသော်လည်း စာလုံးများ မပျက်စီးစေရန် တားဆီးထားသည့် ဥပဒေသ အငွေ့အသက်များမှာ လည်ပတ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

“ငါ့ရဲ့သက်တမ်း ကုန်ဆုံးတော့မှာကို ငါသေချာသိပြီး ဒီနေရာမှာ ငါ့ရဲ့သင်္ချိုင်းကို တည်ဆောက်ခဲ့တယ်။

ကောင်းကင်ဘုံ ၃၃ ထပ်သို့ဝင်ပေါက်ကို မှားယွင်းစွာ ဝင်ရောက်မိခဲ့ပေမဲ့ သဘာဝနိယာမရဲ့ စွမ်းအားတွေနဲ့ နတ်ဘုရားတွေ၊ နတ်ဆိုးတွေရဲ့ တန်ခိုးတွေကို မြင်တွေ့ပြီးနောက်မှာ သေရတာကို နောင်တမရှိဘူး။ ယွဲ့ဇီယာ”

ထိုစာလုံးအနည်းငယ်မှာ လူတစ်ယောက်၏ ဝိညာဉ်ကို နက်ရှိုင်းစွာ ထိခိုက်သွားစေသည်။ သူသည် သူ့ကိုယ်သူ သင်္ချိုင်းတည်ဆောက်ခဲ့သလော။ ယွဲ့ဇီယာ ဆိုသည်မှာ မည်သူနည်း။

ယီယွင်သည် ယင်အဘွားကို လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ အမူအရာမှာ ရှုပ်ထွေးနေသည်ကို သတိပြုမိသည်။ သူမ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များ တုန်ရီနေပြီး သင်္ချိုင်းကျောက်တိုင်ရှေ့တွင် ဒူးထောက်အရိုအသေပေးလိုက်သည်။

“ယွဲ့ဇီယာက ငါတို့ မြစိမ်းသစ်သား အိမ်တော်ရဲ့ တည်ထောင်သူ ဘိုးဘေးပဲ။ သူက ကောင်းကင်ဘုံ ၃၃ ထပ်သို့ဝင်ပေါက်မှာ သေဆုံးသွားတဲ့ တစ်ဦးတည်းသော နတ်ဘုရားသခင်လည်း ဖြစ်တယ်။ သူက ဒီဝင်ပေါက်ထဲကို သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် ဝင်ခဲ့ပြီး တတိယအကြိမ်မှာ ထွက်မလာနိုင်ခဲ့ဘူး။ အဲဒီအချိန်ကစပြီး သူ့အကြောင်း ဘာသတင်းမှ မကြားရတော့ဘူး”

ယင်အဘွားသည် ထိုသမိုင်းကြောင်းကို ပြန်ပြောပြသည့်အခါ သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် စိတ်ခံစားချက်များ ရောထွေးနေသည်။ နှစ်သန်းပေါင်း ရာနှင့်ချီ၍ ကြာမြင့်ခဲ့ပြီဖြစ်သော်လည်း ကောင်းကင်ဘုံ ၃၃ ထပ်သို့ဝင်ပေါက်ထဲတွင် ယွဲ့ဇီယာ၏ သင်္ချိုင်းနှင့် နောက်ဆုံးစကားများကို မြင်တွေ့ရခြင်းအတွက် သူမ သက်ပြင်းမချဘဲ မနေနိုင်ပေ။

“ဒါဆို နတ်ဘုရားသခင်တစ်ပါး ဒီနေရာမှာ သေဆုံးသွားတာပေါ့”

ယီယွင်၏ အမူအရာမှာ တည်ကြည်သွားသည်။ နတ်ဘုရားသခင်တစ်ပါး ကောင်းကင်ဘုံ ၃၃ ထပ်သို့ဝင်ပေါက်တွင် သေဆုံးခဲ့သည်ကို သူသိသော်လည်း ဤနေရာသည် အန္တရာယ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်ဟု ဆိုလိုခြင်း မဟုတ်ပေ။

ဥပမာအားဖြင့် ယီယွင်သည် သူ၏ စွမ်းအင်အမြင်အာရုံကို အသုံးပြု၍ သွေးသဲကန္တာရမှ လွယ်ကူစွာ ထွက်ခွာနိုင်ခဲ့သည်။ အကယ်၍ နတ်ဘုရားသခင်တစ်ပါးသာ ထိုနေရာသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ပါက သဘာဝနိယာမကို နားလည်မှုကြောင့် ထွက်ခွာရန် လွယ်ကူပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ဤနေရာတွင်မူ ယွဲ့ဇီယာက သူ့သင်္ချိုင်းကို တည်ဆောက်ခဲ့ပြီး သူ၏သက်တမ်း ကုန်ဆုံးတော့မည်ကို သိရှိကြောင်း ဆိုထားသည်။ သူသည် သဘာဝနိယာမ၏ စွမ်းအားများနှင့် နတ်ဘုရားများ၏ တန်ခိုးကို မြင်တွေ့ပြီးနောက် သေရခြင်းအတွက် နောင်တမရှိဟု ဆိုထားသည်။

ယွဲ့ဇီယာသည် သူ၏နောက်ဆုံးအချိန်များတွင် အဘယ်အရာကို မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီး မည်သည့်အရာနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသနည်း။ သူ၏သက်တမ်း ကုန်ဆုံးတော့မည်ကို ချက်ချင်းသိရှိသွားစေသည့်အရာမှာ မည်သည့်အရာနည်း။

ယီယွင်သည် ရုတ်တရက် ထူးဆန်းသော အေးစက်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

အကယ်၍ နတ်ဘုရားသခင်တစ်ပါးပင် ဤနေရာတွင် အသက်ရှင်သန်ရန် မဖြစ်နိုင်ပါက ဆရာ့အတွက်မူ အဘယ်သို့နည်း။

“အဘွား၊ အကယ်၍ ဘိုးဘေးက ဒီမှာ သေဆုံးသွားတယ်ဆိုရင် ဒီနေရာက တကယ်ကို ကြီးမားတဲ့ အန္တရာယ်ရှိတဲ့ နေရာဖြစ်နိုင်တယ်…” ယွဲ့ရင်းရှာ၏ နှလုံးသားထဲတွင် အမည်းရောင် တိမ်တိုက်များ ဖုံးလွှမ်းသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ စိမ်းလန်းစိုပြည်သည်ဟု ထင်ရသော မြက်ခင်းပြင်မှာ သွေးသဲကန္တာရထက် အဆတစ်ရာ ပို၍ အန္တရာယ်ရှိနေသည်။

ယင်အဘွား စကားမပြောမီမှာပင် သတ္တုသံချောင်းများ ပွတ်တိုက်သံများ ထပ်မံ ပေါ်ထွက်လာသည်။

ထိုအသံမှာ ငရဲ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာမှ လာသကဲ့သို့ နားစည်ကို ထိခိုက်စေသည်။

သံကြိုးသံများနှင့်အတူ ကျယ်လောင်သော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

“ဗုန်း ဗုန်း”

ထိုအသံလှိုင်းများမှာ ၎င်းတို့ဆီသို့ စီးဝင်လာပြီး တစ်ချက်စီတိုင်းမှာ ငလျင်လှုပ်သကဲ့သို့ ဖြစ်စေသည်။

ကောင်းကင်ဘုံ ၃၃ ထပ်သို့ဝင်ပေါက်မှာ ဧရာမကြီးမားသော်လည်း အသံလှိုင်းကြောင့် မြေပြင်တုန်ခါနိုင်သလော။

မည်သည့်အရာက ဤမျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အသံကို ဖန်တီးသနည်း။

အသံလှိုင်းများမှာ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်နေပြီး နှလုံးသားကို တိုက်ရိုက် ထိခိုက်စေသည်။

အကြိမ်အနည်းငယ် ကြားပြီးနောက် ယီယွင်သည် ထိုအသံမှာ သူ၏နှလုံးခုန်သံနှင့် ပဲ့တင်ထပ်နေကြောင်း သိလိုက်ရသည်။ သူ၏ နှလုံးခုန်နှုန်းမှာ ထိုအသံနှင့် လိုက်လျောညီထွေ ဖြစ်သွားပြီး သူ၏ သွေးနှင့် စွမ်းအင်များ လှိုင်းထန်လာကာ ရင်ဘတ်မှာ လေးလံသွားသည်။

“အသံက ကြောက်ဖို့ကောင်းလိုက်တာ။ ဒါက ဘာကြီးလဲ” ယီယွင်က ရင်ဘတ်ကို ဖိထားရင်း မေးလိုက်သည်။

ယင်အဘွားမှာ အဆင်ပြေသော်လည်း ယွဲ့ရင်းရှာမှာ ယီယွင်ထက် ပိုဆိုးရွားနေသည်။ သူမ၏ မျက်နှာမှာ ဖြူဖျော့နေပြီး ပါးစပ်ထောင့်မှ သွေးများ စီးကျနေသည်။

“ဆက်ခံသူ၊ မြန်မြန် ငြိမ်သက်ပြီး နိယာမမှတ်တော့။ ငါ အစောင့်အရှောက် လုပ်ပေးမယ်။ မိုးလင်းတဲ့အထိ စောင့်ကြရအောင်” ယင်အဘွားက တိုက်တွန်းလိုက်သည်။

သူမမှာ ထိုအသံ ဘယ်လောက်ကြာဦးမည်ကို မသိရှိပေ။ သူမသည် ယွဲ့ရင်းရှာကို ဂရုစိုက်ရမည်ဖြစ်ပြီး မြူများထဲတွင် ပုန်းကွယ်နေသော မျက်လုံးကိုလည်း သတိထားရမည် ဖြစ်၍ အာရုံမလွှဲနိုင်ပေ။

ယွဲ့ရင်းရှာသည် စကားပြောရန် ကြိုးစားနေရာမှ ရပ်တန့်လိုက်သည်။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ် အခြေအနေကို သိရှိသဖြင့် မျက်လုံးကိုမှိတ်ကာ နိယာမမှတ်ခြင်းသာ ပြုလုပ်နိုင်တော့ပြီး ကျန်တာကို ယင်အဘွားအား လွှဲအပ်လိုက်သည်။

ညမှာ မျှော်လင့်ထားသည်ထက် ပို၍ ရှည်လျားလှသည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဗုန်းသံများနှင့် သံကြိုးပွတ်တိုက်သံများမှာ ဆက်လက် ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။ တစ်ခါတစ်ရံတွင် ရှေးဟောင်း သားရဲကြီးများ၏ ဟိန်းသံများပါ ရောနှောနေသည်။ ထိုဟိန်းသံများမှာ ဥပဒေသမျိုးစေ့ အဆင့် စစ်သည်တစ်ယောက်ကို သွေးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားစေနိုင်သည်။

ဤအရာအားလုံးမှာ ၎င်းတို့ကို ကြက်သီးထစေသည်။ တောင်တန်းများကြားတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရာတစ်ခုကို သံကြိုးများဖြင့် ချည်နှောင်ထားပြီး ဤမှောင်မိုက်သော ညတွင် လွတ်မြောက်ရန် ကြိုးစားနေသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

ညတာရှည်ခြင်းမှာ ယွဲ့ရင်းရှာ၏ ယွမ်ချီ ကို အလွန်အမင်း ကုန်ခန်းစေသည်။ ယီယွင်ပင် မခံမရပ်နိုင် ဖြစ်လာသည်။

သူသည် ယွဲ့ဇီယာကဲ့သို့ ပုဂ္ဂိုလ်များအတွက် အန္တရာယ်မရှိနိုင်သော အသံလှိုင်းများကြောင့်ပင် ဤမျှ ဒုက္ခရောက်နေရခြင်းကို သူသိသည်။ ယင်းက သူ့ကို နောက်ထပ် ဘာများကြုံရဦးမည်နည်းဟူသော စိုးရိမ်စိတ်ကို ပိုမို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

“မြူတွေ ပြန့်ကျဲသွားပြီ…”

မိုးလင်းခါနီးဖြစ်၍ ၎င်းတို့၏ မြင်ကွင်းကို ပိတ်ဆို့ထားသော မြူများမှာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်လိုက်ရာ ကြယ်တာရာမြစ်မှာ မှိန်ဖျော့သွားပြီး အရှေ့ကောင်းကင်တွင် သွေးနီရောင် မနက်ခင်းနေမင်းကြီး တဖြည်းဖြည်း ထွက်ပေါ်လာကာ နတ်ဘုရားဓားများကဲ့သို့ အလင်းတန်းများကို ဖြန့်ကျက်လိုက်သည်။

“မိုးလင်းသွားပြီ…” ယီယွင် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

ယွဲ့ရင်းရှာ၏ အမူအရာမှာလည်း ပြေလျော့သွားသည်။

သို့သော် ယီယွင်နှင့် ယွဲ့ရင်းရှာတို့ တစ်စုံတစ်ရာ ပြောခွင့်မရမီမှာပင် အဝေးရှိ မြင်ကွင်းတစ်ခုကြောင့် အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

သွေးနီရောင် နေရောင်ခြည်အောက်တွင် ယွဲ့ရင်းရှာနှင့် ယီယွင်တို့သည် ဘဝတစ်လျှောက်လုံး မမေ့နိုင်သော မြင်ကွင်းတစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသည်။

၎င်းတို့သည် အဝေးရှိ ကောင်းကင်ယံတွင် တောင်ကြီးများကဲ့သို့ ထူထဲသော သွေးကြောများ စုစည်းနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ နဂါးများက ပုလဲကို လုယူနေသကဲ့သို့ ၎င်းတို့မှာ ရစ်ပတ်နေပြီး ဧရာမ နတ်ဘုရားသစ်ပင် ပင်စည်တစ်ခု ဖြစ်လာသည်။

၎င်းမှာ ကောင်းကင်ဘုံ ၃၃ ထပ်သို့ဝင်ပေါက်၏ အဆုံးထိ ရောက်ရှိနေသော ကောင်းကင်တိုင်ကြီးကဲ့သို့ မတ်မတ်ရပ်တည်နေသည်။

နတ်ဘုရားသစ်ပင်ရှေ့တွင် ကြေးဝါရောင် ဧရာမလူသားကြီးတစ်ယောက် ရှိနေသည်။ ထိုဧရာမလူသားမှာ ကောင်းကင်ကို ထောက်ပံ့ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ သွေးနီရောင် နေမင်းကို ပိတ်ဆို့ထားသည်။

တောင်များအားလုံးမှာ သူ၏ ခြေဖဝါးအောက်တွင် သဲပုံများကဲ့သို့ ပျက်စီးနေသည်။ ကြေးဝါရောင် ဧရာမလူသားမှာ လက်ထဲတွင် ဧရာမ ပုဆိန်ကြီးကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို အမည်းရောင် သံကြိုးများဖြင့် ရစ်ပတ်ထားသည်။ ထိုသံကြိုးများ၏ အဆုံးမှာ ဧရာမလူသား၏ အသားထဲသို့ စိုက်ဝင်နေပြီး အခြားတစ်ဖက်မှာမူ မြေပြင်အောက်သို့ နက်ရှိုင်းစွာ မြုပ်ဝင်နေသည်။

“ဗုန်း”

ကြေးဝါရောင် ဧရာမလူသားမှာ ပုဆိန်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ သစ်ပင်အမြစ်ကို ခုတ်လိုက်သည်။

သံကြိုးများမှာ တုန်ခါသွားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အသံကို ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာစေသည်။ တောင်များ ပြိုကျသကဲ့သို့ ဧရာမ အသံလှိုင်းကြီးမှာ ဧရာမလူသား၏ ဗဟိုချက်မှ မြေပြင်တစ်လျှောက် ပြန့်နှံ့သွားသည်။ ထိုအသံလှိုင်းမှာ ကီလိုမီတာ ရာပေါင်းများစွာအထိ ရောက်ရှိသွားပြီး ခဏအကြာတွင် ယီယွင်တို့ဆီသို့ ပြင်းထန်သော လေပြင်းများ တိုက်ခတ်လာသည်။

ယီယွင်မှာ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် နောက်သို့ ဆုတ်လိုက်ရသည်။ သူ၏ ယွမ်ချီဖြင့် ကာကွယ်ထားသော်လည်း အသံလှိုင်းကြောင့် နားစည်များ ကွဲထွက်တော့မလို ခံစားလိုက်ရသည်။

ယွဲ့ရင်းရှာမှာ ပို၍ပင် ဆိုးရွားနေသည်။ သူမမှာ ညလုံးပေါက် ဒုက္ခရောက်ပြီးနောက် ပြိုလဲလုနီးပါး ဖြစ်နေသည်။

ဒါက ဘာကြီးလဲ။

ယွဲ့ရင်းရှာ အံ့အားသင့်သွားသည်။ ကောင်းကင်ဘုံ ၃၃ ထပ်သို့ဝင်ပေါက်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာတွင် ဧရာမလူသားတစ်ယောက် ရှိနေပြီး မြစိမ်းသစ်သား မဟာကမ္ဘာ၏ နတ်ဘုရားသစ်ပင်ကို ခုတ်ထွင်နေသည်။