အခန်း ၁၀၂၆

အခန်း (၁၀၂၆) - ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မျက်လုံးများ

အမည်းရောင် မိုးရေများမှာ ထူထပ်စွာ ရွာသွန်းနေသည်။ ယီယွင်နှင့် အဖွဲ့သည် မိုးရေများမှ ကင်းလွတ်စေရန် အကာအကွယ်တစ်ခုကို ဖန်တီး၍ လမ်းလျှောက်ခဲ့ကြသည်။

ကြေးဝါရောင် ဧရာမလူသားမှာ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားပြီဖြစ်သည်။ သံကြိုးများ ပွတ်တိုက်သံများကိုလည်း မကြားရတော့ပေ။

သို့သော် ထိုတိတ်ဆိတ်မှုကြားတွင် တစ်စုံတစ်ယောက်က သူတို့ကို အစဉ်မပြတ် စောင့်ကြည့်နေသလို ခံစားရပြီး ယီယွင်မှာ အလွန်စိုးရိမ်သောက ရောက်နေသည်။

“ယီယွင်၊ တစ်ခုခုတော့ မှားနေပြီ” ဟု ယွဲ့ရင်းရှာက ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။

သူမမှာ အေးစက်သော လှိုင်းလုံးများ ဖြတ်တိုက်သွားသည်ကို ခံစားမိပြီး လမ်းလျှောက်နေသော်လည်း ပတ်ဝန်းကျင်မှာ မပြောင်းလဲဘဲ စက်ဝိုင်းပုံစံ လှည့်ပတ်သွားနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ယွဲ့ရင်းရှာသည် ယင်အဘွားရှေ့သို့ ရောက်သွားသောအခါ မြင်လိုက်ရသည့် မြင်ကွင်းကြောင့် သူမ၏ မျက်နှာမှာ ဖြူဖျော့သွားသည်။ ယင်အဘွား၏ မျက်နှာပေါ်တွင် သေလောင်းရနံ့များ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး အသားများ ပုပ်သိုးနေသည့်ပုံစံ ဖြစ်နေသည်။ ယင်အဘွား၏ မျက်လုံးများမှာ နစ်ဝင်နေပြီး မျက်ခွံများမှာ တင်းကျပ်စွာ ပိတ်ထားသည်။ မျက်စိကြားမှတစ်ဆင့် အမည်းရောင်သွေးများ စီးကျနေပြီး ယွဲ့ရင်းရှာကို မြင်နိုင်စွမ်း မရှိတော့ပေ။

သို့သော် ယင်အဘွားသည် သူမ၏ လက်ျာလက်ကို ရုတ်တရက် မြှောက်လိုက်သည်။ သူမ၏ လက်ဖဝါးနှင့် လည်ပင်းတွင် သူမ၏မျက်လုံးများနှင့် မဆိုင်သည့် ထူးဆန်းသော မျက်လုံးနှစ်စုံ ပေါ်လာသည်။ ထိုမျက်လုံးများမှာ အစိမ်းရောင်ဖြစ်ပြီး ယွဲ့ရင်းရှာကို သားကောင်ကဲ့သို့ အကဲခတ်နေသည်။

“သတိထား” ယီယွင်သည် သူ၏ သန့်စင်ယန်ဓားကို ထုတ်ကာ ယွဲ့ရင်းရှာ၏ ဘေးတွင် ရပ်လိုက်သည်။

“အဘွားက အသက်ရှင်နေသေးတယ်။ သူမရဲ့ အငွေ့အသက်ကို ခံစားမိသေးတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အရမ်းအားနည်းနေတယ်” ဟု ယွဲ့ရင်းရှာက တုန်ရီသော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ထိုမျက်လုံးများက ယင်အဘွားကို ဝါးမြိုပြီးသွားပါက ပို၍ ရင်ဆိုင်ရခက်ခဲသွားမည်ကို သူတို့သိထားကြသည်။ ယီယွင်မှာ ယင်အဘွားကို တိုက်ခိုက်ရမည့်အရေးကို စက်ဆုပ်သော်လည်း အခြေအနေမှာ အလွန်ဆိုးရွားနေသည်။

ယွဲ့ရင်းရှာ၏ နောက်တွင် အစိမ်းရောင်မျက်လုံးများစွာ တဖြည်းဖြည်း ပေါ်ထွက်လာသည်။ ထိုမျက်လုံးများမှာ မီးအိမ်ကဲ့သို့ ကြီးမားပြီး ယီယွင်နှင့် ယွဲ့ရင်းရှာကို အထက်စီးမှ ကြည့်နေကြသည်။ ထိုအထဲတွင် ရာနှင့်ချီသော မျက်လုံးများမှာ ယင်အဘွားကဲ့သို့ ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးကိုပင် ဝါးမြိုနိုင်စွမ်း ရှိကြသည်။

ထိုအမည်းရောင် အရိပ်များမှာ လျင်မြန်စွာ ရွေ့လျားလာပြီး ယွဲ့ရင်းရှာဆီသို့ ဦးတည်သွားကြသည်။ ယွဲ့ရင်းရှာမှာ လွတ်မြောက်ရန် မဖြစ်နိုင်တော့ဘဲ ထိတ်လန့်သွားချိန်တွင် သူမ၏ ရင်ဘတ်မှ သက်တံရောင် အလင်းတန်းများ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

“ဝုန်း.....ဝုန်း”

ထိုသက်တံရောင် အလင်းတန်းမှာ မဖျက်ဆီးနိုင်သော ဓားသွားများကဲ့သို့ပင်။ ၎င်းဖြတ်သန်းသွားသည့်နေရာတိုင်းတွင် အမည်းရောင် အရိပ်များမှာ ငိုညည်းသံများနှင့်အတူ ပျက်စီးသွားကြသည်။ ယွဲ့ရင်းရှာသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားပြီး သူမ၏ ရင်ဘတ်မှ ပုံတူပန်းချီလိပ်တစ်ခု ပြုတ်ကျလာသည်။

ထိုပန်းချီကားမှာ အလွန်ရှေးကျပြီး ရှေးဟောင်းအငွေ့အသက်များ ရှိနေသည်။ ထိုသက်တံရောင် အလင်းတန်းများမှာ ထိုပန်းချီကားမှ ထွက်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။ ပန်းချီကားမှာ ပွင့်သွားသောအခါ အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ ပုံကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူမမှာ အရပ်မြင့်ပြီး ခါးသွယ်သည်။ အမည်းရောင် ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး မျက်ခုံးကြားတွင် ပွင့်ချပ်ကိုးခုပါသော ကြာပန်းပုံစံ အမှတ်အသားရှိသည်။

“ဒါက…”

ယီယွင်မှာ ထိုပန်းချီကားကို ကြည့်ပြီး တုန်လှုပ်သွားသည်။ ယခင်က သူမြင်ဖူးသည့် ခရမ်းရောင်သလင်းကျောက် အတွင်းမှ အမျိုးသမီးမှာ ဤသူပင် ဖြစ်သည်။ ထိုအမျိုးသမီးမှာ ကမ္ဘာလောကကို မစွန်းထင်းသော ကောင်းကင်ဘုံက နတ်သမီးတစ်ပါးကဲ့သို့ပင်။

ယီယွင်သည် ထိုအမျိုးသမီးနှင့် လှံကိုင်ထားသော အမျိုးသားမှာ ခရမ်းရောင်သလင်းကျောက်၏ ယခင်ပိုင်ရှင်များ ဖြစ်မည်ဟု သံသယရှိခဲ့သည်။

ယွဲ့ရင်းရှာသည် ပန်းချီကားကို ဖက်ထားပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်ကာ “မြင့်မြတ်သော ဘိုးဘေး၊ ကျွန်မကို ကိုယ်တော်၏ စွမ်းအားကို ပေးသနားတော်မူပါ၊

တစ်ဘီလီယံပုံတစ်ပုံလောက်ပဲ ဖြစ်ပါစေ…” ဟု တောင်းဆန်လိုက်သည်။ သူမမှာ ထိုပန်းချီကားသည် သူတို့သုံးဦးကို ကယ်တင်နိုင်မည့် တစ်ခုတည်းသော မျှော်လင့်ချက်ဖြစ်ကြောင်း သိရှိထားသည်။