← Chapters

အခန်း ၁၀၃၂

Vol. 69 Ch. 1032

အခန်း ၁၀၃၂

Vol. 69 Ch. 1032

အခန်း (၁၀၃၂) - သမုဒ္ဒရာထဲသို့ စီးဝင်သော မြစ်များ

မင်္ဂလာမိုးစက် နတ်ဘုရား သည် ပန်းချီကားလိပ်ကို ရိုသေစွာ လက်ခံယူလိုက်သည်။ ပန်းချီကားကို လက်ထဲတွင် ကိုင်ထားစဉ်၌ မင်္ဂလာမိုးစက် နတ်ဘုရား သည် ယခင်ကထက် ပိုမိုပြင်းထန်သော အငွေ့အသက်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူ၏ မြစိမ်းသစ်သား မဟာကမ္ဘာခရီးစဉ်မှာ ဤပုဂ္ဂိုလ်၏ အရိပ်အယောင်များကို ရှာဖွေရန် ဖြစ်သည်။ သူသည် ထိုပုဂ္ဂိုလ်မှာ ယခုတိုင် အသက်ရှင်နေနိုင်သည်ဟုပင် ယုံကြည်ထားသည်။

မင်္ဂလာမိုးစက် နတ်ဘုရား သည် သူမကို ရှာဖွေနေသလို ကိုယ်ခံပညာ၏ အထွတ်အထိပ်ကိုလည်း ရှာဖွေနေခြင်းဖြစ်သည်။

"နားလည်ပြီ။ ဒီပုဂ္ဂိုလ်ဟာ မြစိမ်းသစ်သား မဟာကမ္ဘာကို ဖန်တီးခဲ့တဲ့ မြင့်မြတ်သော ဘိုးဘေး ပဲ..."

မင်္ဂလာမိုးစက် နတ်ဘုရား က ခံစားချက်များ ရောထွေးလျက် ရေရွတ်သည်။ သူသည် နတ်ဘုရားသခင် တစ်ပါးဖြစ်သော်လည်း ဤမျှကြီးမားသော နတ်ဘုရားသစ်ပင်ကို စိုက်ပျိုးရန် သို့မဟုတ် ဤမျှကျယ်ဝန်းသော ကမ္ဘာတစ်ခုကို ဖန်တီးရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။ သို့သော် ထိုပုဂ္ဂိုလ်မှာမူ လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။ သူမ၏ ကိုယ်ခံပညာမှာ မည်မျှအဆင့်မြင့်မည်နည်း။

မင်္ဂလာမိုးစက် နတ်ဘုရား သည် ပန်းချီကားကို ကိုင်လျက် ကြာမြင့်စွာ ငြိမ်သက်နေမိသည်။ ယီယွင်သည် မင်္ဂလာမိုးစက် နတ်ဘုရား ၏ အငွေ့အသက်များ ပြောင်းလဲသွားသည်ကို သတိထားမိသည်။ သူသည် ပန်းချီကားကို ကိုင်ထားရင်း မည်သို့သော နားလည်သဘောပေါက်မှုများ ရရှိသွားသည်ကို မည်သူမျှ မသိနိုင်ပေ။

"ဒီပန်းချီကားကို မြင်လိုက်ရတာနဲ့တင် ကျွန်တော့် ရင်ထဲက ဝန်ထုတ်ဝန်ပိုးတွေ လျော့ကျသွားဖို့ လုံလောက်ပါတယ်" ဟု ပြောကာ မင်္ဂလာမိုးစက် နတ်ဘုရား က ပန်းချီကားကို ယွဲ့ရင်းရှာထံ ပြန်ပေးလိုက်သည်။

"မင်္ဂလာမိုးစက်၊ ခင်ဗျား ဒီပန်းချီကားကို အသက်သွင်းဖို့ မကြိုးစားဘူးလား" ဟု ရှီးရွှမ်ကျီ က မေးသည်။

မင်္ဂလာမိုးစက် နတ်ဘုရား က "ခင်ဗျားတို့အားလုံး လျှို့ဝှက်ဇုန်ထဲ ဝင်ချင်နေကြတာ မဟုတ်ဘူးလား။ အားမနာပါနဲ့၊ ကြိုးစားကြည့်ကြလေ" ဟု လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

ရှီးရွှမ်ကျီ နှင့် နတ်ဆိုးမျက်လုံးသခင် တို့မှာ မင်္ဂလာမိုးစက် နတ်ဘုရား ၏ ရေရေလည်လည် ပြောလိုက်သော စကားကြောင့် မျက်နှာပျက်သွားကြသည်။ သို့သော် သူတို့မှာ အခွင့်အရေးကို မည်သို့ လက်လွှတ်ခံနိုင်မည်နည်း။

ထိုအချိန်တွင် ရှီးယွီဟန်း က "တပည့်တော်က မြင့်မြတ်သော ဘိုးဘေးရဲ့ ပန်းချီကားကို ကြည့်ရှုလေ့လာပြီး အသိဉာဏ် တိုးပွားစေချင်ပါတယ်" ဟု ပြောသည်။

သူ ပြောလိုက်သောအခါ ရှီးရွှမ်ကျီ က သူ့ကို ကျေနပ်သည့် အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

နတ်ဆိုးမျက်လုံးသခင် မှာမူ မျက်မှောင်ကြုတ်နေသည်။ ယွဲ့ရင်းရှာက တွန့်ဆုတ်နေသော်လည်း ယီယွင်က "သူ့ကို ကြည့်ခွင့်ပေးလိုက်ပါ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ရှီးယွီဟန်း သည် ပန်းချီကားကို ယူလိုက်ပြီး အတွင်းတွင် ပိတ်လှောင်ထားသော ကြီးမားသည့် စွမ်းအားကို ချက်ချင်း ခံစားမိလိုက်သည်။

"တကယ့်ကို ထူးခြားတဲ့ အငွေ့အသက်ပဲ" ရှီးယွီဟန်း ၏ မျက်လုံးများတွင် မျှော်လင့်ချက်များ တောက်ပလာသည်။

အကယ်၍ သူသာ ပန်းချီကား၏ အသိအမှတ်ပြုမှုကို ရရှိပါက လျှို့ဝှက်ဇုန်ထဲ ဝင်ပြီးနောက် အခွင့်အရေးတစ်ခုခု ရနိုင်ပြီး နတ်ဘုရားသခင် ဖြစ်လာနိုင်သည်။

"ဒီပန်းချီကားကို နိုးထစေဖို့က မခက်ခဲလောက်ပါဘူး" ရှီးယွီဟန်း က ပန်းချီကားထဲတွင် မည်သည့် အစီအရင် သို့မဟုတ် တံဆိပ်ခတ်ထားမှုမှ မရှိသည်ကို သတိပြုမိသည်။

၎င်းမှာ သော့မခတ်ထားသော တံခါးတစ်ချပ်နှင့် တူသည်။ တွန်းဖွင့်လိုက်ရုံဖြင့် ဝင်ရောက်နိုင်မည်ဟု သူ ထင်သည်။

"ဒီပန်းချီကားထဲကို ယွမ်ချီ ထိုးသွင်းလိုက်ရုံနဲ့ အသက်သွင်းနိုင်မှာပါ။ ယီယွင်က ကံကောင်းလို့သာ လမ်းစတွေ့သွားတာ ဖြစ်မယ်" ဟု ရှီးယွီဟန်း က ယုံကြည်ချက်ရှိရှိ ပြောသည်။

သူသည် မြစိမ်းသစ်သား အိမ်တော်ကို အထင်သေးနေသည်။ မြစိမ်းသစ်သား အိမ်တော်မှာ ယွဲ့ရင်းရှာ လက်ထက်တွင် အရည်အချင်းရှိသူ တစ်ယောက်မျှ မရှိတော့ဟု သူ ယူဆသည်။

"အသိအမှတ်ပြုမှုကို ရဖို့က ဘယ်လောက်တောင် ခက်ခဲလို့လဲ" ရှီးယွီဟန်း သည် ယုံကြည်ချက်အပြည့်ဖြင့် ယွမ်ချီများကို ထိုးသွင်းလိုက်သည်။

သို့သော်... အချိန်အတော်ကြာသည့်တိုင် ပန်းချီကားမှ မည်သည့်တုံ့ပြန်မှုမျှ မရှိပေ။

"အို"

ရှီးယွီဟန်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး ယွမ်ချီများကို ဆက်လက် ထိုးသွင်းနေသည်။ တဖြည်းဖြည်းနှင့် သူ၏ ရင်ခုန်သံများ မြန်ဆန်လာသည်။

ပန်းချီကားက တုံ့ပြန်မှုမရှိသဖြင့် နတ်ဘုရားသခင် သုံးပါးနှင့် လူအုပ်ကြီးရှေ့တွင် သူ စိတ်အေးလက်အေး မနေနိုင်တော့ပေ။ သူသည် ယွမ်ချီ ပမာဏကို တိုးမြှင့်လိုက်သည်။ ရှီးယွီဟန်း ၏ မျက်နှာမှာ တဖြည်းဖြည်း ဖြူဖျော့လာသော်လည်း ပန်းချီကားမှာမူ တစက်ကလေးမျှ မလှုပ်ရှားပေ။

"ဘာဖြစ်တာလဲ"

ရှီးယွီဟန်း က သူ၏ ခန့်မှန်းချက် မှားမည်ဟု မယုံကြည်။ အသိအမှတ်ပြုမှုကို မရလျှင်တောင် တုံ့ပြန်မှုတစ်ခုခုတော့ ရှိရမည်ဖြစ်သည်။ ယခုမူ ပန်းချီကားမှာ ကြီးမားသော သမုဒ္ဒရာထဲသို့ ကျောက်ခဲပစ်လိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ထိုအခိုက်တွင် ယီယွင်၏ အသံကို ကြားလိုက်ရသည်။ "အချိန်က အရေးကြီးတယ်။ ခင်ဗျားတို့ ဘယ်လောက်ကြာအောင် ကျွန်တော်တို့ကို စောင့်ခိုင်းဦးမှာလဲ" ယီယွင် စကားပြောနေစဉ်မှာပင် သံကြိုးများ၏ ဆူညံသံများ ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။

"ညီကိုယွီဟန်း မအောင်မြင်ဘူးနဲ့တူတယ်။ ကျွန်တော် ကြိုးစားကြည့်မယ်" ယူဖေးဟွာ က ရယ်မောလျက် ပန်းချီကားကို လုယူလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မိစ္ဆာလက်သည်းများမှ အနီရောင် အလင်းတန်းများ ပန်းထွက်လာပြီး ပန်းချီကားကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။ မိစ္ဆာလက်သည်းများမှ ဝိညာဉ်ပုံရိပ်များ ပေါ်ထွက်လာပြီး အော်ဟစ်သံများ ကြားနေရသည်။

"ဒီပန်းချီကားက ငါ့ရဲ့ နည်းစနစ်ကို တုံ့ပြန်မှု မရှိဘဲ ဘယ်လိုလုပ်နေမှာလဲ" ယူဖေးဟွာ က ရယ်မောသည်။

"ရှင်တို့ ဘာလုပ်နေတာလဲ"

ယွဲ့ရင်းရှာ စိုးရိမ်တကြီး အော်လိုက်သည်။ မြင့်မြတ်သော ဘိုးဘေး ချန်ရစ်ခဲ့သည့် အဖိုးတန်ပစ္စည်းကို မရိုမသေ ပြုမူနေခြင်းကြောင့် သူမ ဒေါသထွက်နေသည်။ သူမ စကားမဆုံးခင်မှာပင်

"ဗွမ်း" ဟူသော ပေါက်ကွဲသံကို ကြားလိုက်ရသည်။

ဝိညာဉ်ပုံရိပ်များမှာ အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး မမြင်နိုင်သော စွမ်းအားတစ်ခုက ၎င်းတို့ကို ဖယ်ရှားလိုက်သည်။ ယူဖေးဟွာ ၏ မိစ္ဆာလက်သည်းမှာ အပိုင်းပိုင်း ပြတ်ထွက်သွားသည်။ ထိုစွမ်းအား၏ ဖိအားမှာ မလျော့ကျသွားဘဲ ယူဖေးဟွာ ကို အဝေးသို့ လွင့်စင်သွားစေသည်။

ယူဖေးဟွာ ၏ ကာကွယ်ထားသော ယွမ်ချီများမှာ စက္ကူကဲ့သို့ လွယ်ကူစွာ ပျက်စီးသွားသည်။ သူ မြေပြင်ပေါ် မရောက်ခင်မှာပင် သွေးအန်လိုက်ပြီး ရင်ဘတ်နေရာတွင် ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် ရရှိသွားသည်။

"ဖေးဟွာ"

တောက်ရှစ်ယိုမင် က သူ၏သားကို အမြန်ဆုံး ဖမ်းထိန်းလိုက်သည်။ ယူဖေးဟွာ ၏ မျက်နှာမှာ ဖြူဖျော့နေသည်။ တောက်ရှစ်ယိုမင် က သွေးခုန်နှုန်းကို စမ်းသပ်လိုက်ရာ သူ့မျက်နှာ ပျက်သွားသည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာပင် ယူဖေးဟွာ က သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုဒဏ်ကို ပြန်လည် ခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။ ပန်းချီကားမှာ အလွန်ထူးဆန်းသည်။ အကယ်၍သာ ပန်းချီကား၏ စွမ်းအားက ယူဖေးဟွာ ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ တိုက်ရိုက်ဝင်ရောက်သွားပါက မည်မျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းမည်ကို မည်သူမျှ မသိနိုင်ပေ။

"ဟွန့်၊ အသုံးမကျလိုက်တာ ငါ့ဆီပေး"

နတ်ဆိုးမျက်လုံးသခင် က လက်ယမ်းလိုက်ရာ ပန်းချီကားက သူ၏ လက်ထဲသို့ ရောက်သွားသည်။ ရှီးရွှမ်ကျီ ၏ မျက်လုံးများတွင် အရောင်လက်သွားသော်လည်း မတားဆီးပေ။

နတ်ဆိုးမျက်လုံးသခင် သည် ပန်းချီကားထဲမှ အငွေ့အသက်ကို ခံစားမိရာ သူ၏ မျက်နှာပျက်သွားသည်။

"ပန်းချီကားက ထူးဆန်းပေမဲ့ ငါ့ရဲ့ အစွမ်းအကုန်နဲ့ အသက်သွင်းလို့ မရစရာ မရှိဘူး"

နတ်ဆိုးမျက်လုံးသခင် က ပြောလိုက်သည်နှင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ အနက်ရောင် ယွမ်ချီများ ပန်းထွက်လာသည်။ ကောင်းကင်ဘုံ ၃၃ ထပ်သို့ဝင်ပေါက် အပြင်ဘက်ရှိ မြစ်များကဲ့သို့ပင် ယွမ်ချီများက ပန်းချီကားထဲသို့ စီးဝင်သွားသည်။

"ဒီလူအိုကြီးက သူရဲ့ ကောင်းကင်ဖွင့် မိစ္ဆာနည်းစနစ် ကို သုံးနေတာပဲ။ သူ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားနေတာ"

ရှီးရွှမ်ကျီ က ဘေးမှ ကြည့်နေသည်။ ဤနည်းစနစ်မှာ မိစ္ဆာဂိုဏ်း၏ အနှစ်သာရ ဖြစ်သည်။

သို့သော် အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ နတ်ဆိုးမျက်လုံးသခင် ၏ စွမ်းအားများမှာ ပန်းချီကားထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ဘာမျှ ဖြစ်မလာပါ။ ပန်းချီကားမှာ အခြား အချိန်နှင့် နေရာတစ်ခုတွင် ရှိနေသကဲ့သို့ပင်။

နတ်ဘုရားသခင် တစ်ပါး၏ ကြီးမားသော ယွမ်ချီများ မည်သို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို မည်သူမျှ မသိနိုင်ပေ။

နတ်ဆိုးမျက်လုံးသခင် ၏ ယွမ်ချီမှာ ဆူညံစွာ စီးဆင်းနေသော မြစ်ရေနှင့် တူပြီး ပန်းချီကားမှာမူ ကြီးမားသော သမုဒ္ဒရာနှင့် တူသည်။ မြစ်ရေ မည်မျှပင် စီးဝင်ပါစေ သမုဒ္ဒရာထဲတွင် ဘာမျှ မဖြစ်ခဲ့သကဲ့သို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

နတ်ဆိုးမျက်လုံးသခင် သည် ၁၅ မိနစ်ကြာ ကြိုးစားခဲ့ပြီး သူ၏ နဖူးတွင် ချွေးစက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ပန်းချီကားမှာမူ မည်သည့် တုံ့ပြန်မှုမျှ မရှိပေ။ ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ပြီး လူအများ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ အစွမ်းထက်သော ရတနာများဆိုလျှင် ယခုဆိုပါက ပေါက်ကွဲသွားလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခုမူ မည်သည့် အရာမျှ မဖြစ်ခဲ့ပေ။

နတ်ဆိုးမျက်လုံးသခင် နောက်ဆုံးတွင် အရှုံးပေးလိုက်သည်။ သူ၏ မျက်နှာမှာ အလွန်ဆိုးရွားနေသည်။

"နတ်ဆိုးမျက်လုံး၊ မင်း ဒီပန်းချီကားရဲ့ အသိအမှတ်ပြုမှုကို ရနိုင်ဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူးနဲ့တူတယ်။ ငါ ကြိုးစားကြည့်မယ်" ပန်းချီကား မကျခင်မှာပင် ရှီးရွှမ်ကျီ က လက်ယမ်းလိုက်သည်။

"မိုးစက်ဥပဒေသ"

မိုးစက်များက ပန်းချီကားကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။ နတ်ဆိုးမျက်လုံးသခင် က စွမ်းအားဖြင့် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း ရှီးရွှမ်ကျီ ကမူ ဥပဒေသများကို အသုံးပြုခဲ့သည်။ နတ်ဆိုးမျက်လုံးသခင် က အေးစက်စက် ကြည့်နေသည်။

သူ မအောင်မြင်ခဲ့သဖြင့် ရှီးရွှမ်ကျီ လည်း အောင်မြင်လိမ့်မည်ဟု မထင်ပေ။ ထိုသို့တွေးမိရင်း နတ်ဆိုးမျက်လုံးသခင် က ယီယွင်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

ဒီကောင်လေးက တကယ်ပဲ ပန်းချီကားရဲ့ အသိအမှတ်ပြုမှုကို ရထားတာလား။

ရှီးရွှမ်ကျီ သည် သူ၏ ဥပဒေသဖြင့် ပန်းချီကားကို ဝန်းရံထားသော်လည်း မကြာမီမှာပင် မိုးစက်များသည် ပန်းချီကားနှင့် ထိတွေ့ခြင်း မရှိသည်ကို သတိထားမိလိုက်သည်။ မိုးစက်များသည် ပန်းချီကားနှင့် မထိခင်မှာပင် ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။

သူ၏ မိုးစက်နယ်ပယ်တွင် သူသည် နတ်ဘုရားတစ်ပါးကဲ့သို့ ဖြစ်နေသော်လည်း ပန်းချီကားမှာမူ သူ၏ နယ်ပယ်ထဲတွင် အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု မဖြစ်လာခဲ့ပေ။

All Chapters