အခန်း ၇၉၀

အခန်း(၇၉၀)

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ခေါင်းကို ဖြည်းညှင်းစွာ ညိတ်လိုက်၏။ ယမန်နေ့က ယှဉ်ပြိုင်ခဲ့သော ပွဲစဉ်အတွင်း သူသည် ဖူလီ၏ ထိုကဲ့သို့သော ထူးဆန်းသည့် ပင့်ကူမျှင် စွမ်းအားဖြင့် ပိတ်ဆို့နှောင်ဖွဲ့ခြင်းကို ခံခဲ့ရဖူးလေသည်။

ကောင်းကင်ထက်သို့ မြှောက်တက်သွားသော သံဘောလုံးကြီးသည် မူလက ချင်ယွမ်ဖုန်းတို့အဖွဲ့၏ ဂိုးဧရိယာဆီသို့ ဦးတည်ပျံသန်းနေခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ရုတ်ချည်းဆိုသလိုပင် ဟင်းလင်းပြင်ထဲ၌ ဆန်းကြယ်စွာ ရပ်တံ့သွားပြီးနောက် လမ်းကြောင်းပြောင်းကာ ဖူလီ၏ ခြေဖျားဆီသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ကျဆင်းလာခဲ့ချေသည်။

ဖူလီသည် သံဘောလုံးကို ခြေဖျားဖြင့် ထိန်းချုပ်လိုက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ဆန့်ကျင်ဘက်အဖွဲ့၏ ဂိုးဧရိယာဆီသို့ ဝုန်းကနဲ ထိုးဖောက်တိုက်စစ်ဆင်လေတော့သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည်လည်း အခွင့်ကောင်းကို လက်လွတ်မခံဘဲ လျင်မြန်လှသော လှုပ်ရှားမှုဖြင့် ရှေ့သို့ ပြေးထွက်လိုက်ပြီး လမ်းခရီး၌ ပိတ်ဆို့ရန် ကြိုးပမ်းလာကြသော တစ်ပါးကျွန်းသား မိစ္ဆာအချို့ကို သွက်လက်စွာ ရှောင်ကွင်းသွားခဲ့၏။

ထိုစဉ် အခြားတစ်ဖက်မှ ကျင့်ကြံသူ သုံးဦးသည် ဖူလီ၏ ရှေ့မှောက်သို့ ပြိုင်တူ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ့ကို ဝိုင်းဝန်းတားဆီးရန် ပြင်ဆင်ကြလေသည်။

ထိုသို့သော အခြေအနေတွင် ဖူလီသည် သူ၏ လက်ညှိုးကို အနည်းငယ် မျှော်လင့်ချက်ရှိစွာ ခါယမ်းလိုက်ရာ သံဘောလုံးကြီးသည် အပေါ်သို့ မြှောက်တက်သွားပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်း ရှိရာ အရပ်ဆီသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ကျရောက်သွားခဲ့ချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် နှုတ်ခမ်းဖျား၌ အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီးနောက် ကိုယ်ကို လေထဲသို့ ပေါ့ပါးစွာ မြှောက်တက်စေလိုက်ရာ သူ၏ ခြေဖဝါးအောက်မှ စုပ်ယူမှု အရှိန်အဝါ တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး သံဘောလုံးကြီးကို သူ၏ ခြေဖျားဆီသို့ တိုက်ရိုက် ဆွဲယူထိန်းချုပ်လိုက်တော့သည်။

ထိုအချိန်မှစ၍ ပြိုင်ပွဲသည် အလွန်ပင် လွယ်ကူချောမွေ့သွားခဲ့ချေပြီ။ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မိမိ၏ လျင်မြန်လှသော အရှိန်အဝါ အားသာချက်ကို အသုံးချကာ မည်သူမျှ တားဆီး၍မရနိုင်လောက်အောင် အပြင်းအထန် ထိုးဖောက်ပြီး ဂိုး ဆယ်ဂိုး တိတိကို ဆက်တိုက် သွင်းယူလိုက်လေသည်။

သူ၏ လှပဆန်းပြားလှသော ဘောလုံးဆွဲပြေးမှု တိုက်ကွက် တိုင်းကို မြစ်ကမ်းပါး ဝဲယာနှစ်ဖက်စလုံးမှ ကြည့်ရှုနေကြသော ပရိသတ်များက မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ သောင်းသောင်းဖျဖျ အော်ဟစ် အားပေးကြရာ ဤစိတ်လှုပ်ရှားဖွယ် ပြိုင်ပွဲသည် လူတိုင်းကို ရင်ခုန်စိတ်လှုပ်ရှားစေခဲ့သည်။

ထို့အပြင် ဤနေရာရှိ ဘောလုံးလုပွဲ၌ စည်းကမ်းချက် အနည်းငယ်သာ ရှိသဖြင့် ကွင်းအတွင်း ကြမ်းတမ်းစွာ တိုက်ခိုက်မှုများမှာ အထူးအဆန်း မဟုတ်ပေ။

အချို့သော ပြိုင်ပွဲဝင်များသည် ဂိုးမသွင်းနိုင်သည့်အခါ ကြမ်းတမ်းသော နည်းလမ်းများကို အသုံးပြု၍ တိုက်ခိုက်လာကြချေသည်။

သို့သော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်းနှင့် ဖူလီတို့သည် ဤလူများအကြားတွင် အစွမ်းထက်ဆုံး ကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်ကြသည့်အပြင် တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် တစ်ဖွဲ့တည်းတွင် အတူတူ ကျရောက်နေသဖြင့် အခြားတစ်ဖက်အဖွဲ့သည် ရှုံးနိမ့်ရန် သေချာသလောက် ရှိနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဆန့်ကျင်ဘက်အဖွဲ့က မည်သို့ပင် ကြိုးစားရုန်းကန်ပါစေဦးတော့ အလဟဿ အချည်းနှီးသာ ဖြစ်ရပေမည်။

သို့သော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မိမိ၏ အစွမ်းအစများကို အလွန်အကျွံ ထုတ်ဖော်ခြင်းမရှိဘဲ ထိန်းချုပ်ထားဆဲ ဖြစ်၏။ ယခုအချိန်တွင် သူ လုပ်ဆောင်ရမည့်အရာမှာ မိမိ၏ အစစ်အမှန် စွမ်းအားကို လျှို့ဝှက်ထိန်ချန်ထားရန်သာ ဖြစ်ပေသည်။

ဆန့်ကျင်ဘက်မှ မိစ္ဆာများသည် လုံးဝ စိတ်ပျက်အားလျော့သွားကြရချေပြီ။ ၎င်းတို့သည် သံဘောလုံးကိုပင် အနီးကပ် မထိတွေ့နိုင်ဘဲ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ နောက်ကွယ်မှသာ ဖုန်တောထဲတွင် အပြေးလိုက်နေကြရုံမျှသာ တတ်နိုင်ရှာကြသည်။

တစ်နာရီခန့် ကြာမြင့်ပြီးနောက်တွင်မူ ပြိုင်ပွဲသည် ပြီးဆုံးသွားခဲ့ရာ ချင်ယွမ်ဖုန်းတို့အဖွဲ့က ပြတ်ပြတ်သားသားပင် နှစ်ဆယ်ဂိုး-ဂိုးမရှိ ဆိုသော ရလဒ်ဖြင့် အပြတ်အသတ် အနိုင်ရရှိသွားခဲ့သည်။

ကွင်းအတွင်း ပြိုင်ပွဲဝင် အယောက် နှစ်ဆယ်မျှသာ ရှိသော ဤကဲ့သို့သော ကစားပွဲမျိုးတွင်ပင် ဆယ်ဂိုးကျော် သွင်းယူသည့်အချိန်အတွင်း လူတစ်ဒါဇင်ထက်မက အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရရှိခြင်း သို့မဟုတ် သေဆုံးခြင်းများ ရှိခဲ့ချေသည်။

ခဏမျှအတွင်း မြစ်ကမ်းပါး တစ်လျှောက်၌ လေချွန်သံများနှင့် အော်ဟစ်အားပေးသံများသည် တစ်ချက်ပြီးတစ်ချက် ဆူညံစွာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

မျှော်စင်ထက်တွင် ရှိနေသော မင်းသား ကာရီပင်လျှင် ဤပွဲကို ကြည့်ရှုရင်း အလွန်ပင် သဘောကျ နှစ်သက်ကြောင်း ထုတ်ဖော်အော်ဟစ်လေသည်။

"ဒါဟာ တကယ်ကို စိတ်လှုပ်ရှားဖို့ ကောင်းလွန်းတယ်၊ ငါ ဒီပြိုင်ပွဲကို ကျင်းပခဲ့တဲ့ နှစ်တွေတစ်လျှောက်မှာ အခုလို တစ်ဖက်သတ် အနိုင်ယူကစားသွားတဲ့ ပွဲမျိုးကို တစ်ကြိမ်မှ မမြင်ဖူးသေးဘူး" ဟု မင်းသား ကာရီက အလွန် ကျေနပ် အားရစွာဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။

"အရှင်မင်းသား၊ အဲဒီ ဖုန်း ဆိုတဲ့လူက အလွန်ပဲ အန္တရာယ်များပါတယ်" ဟု အနီးတွင်ရှိသော ယာရုက သတိပေး စကားဆို၏။

"ယာရု၊ ငါ မင်းတို့ကို အစောကြီးကတည်းက ပြောဖူးသားပဲ၊ မင်းတို့အားလုံး ငါ့အနားမှာ ရှိနေသလို ကိုယ်ရံတော်တွေလည်း အများကြီး ရှိနေတာပဲ၊ ဦးချိုကျိုးနေတဲ့ လူတစ်ယောက်က ဘာပြဿနာ ရှာနိုင်မှာမလို့လဲ" ဟု ကာရီက ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကြိုတင်သတိထားတာ ပိုကောင်းပါတယ်" ယာရုက စိုးရိမ်ပူပန်စွာဖြင့် ဆို၏။ တစ်စုံတစ်ရာသော အကြောင်းပြချက်ကြောင့် သူသည် ချင်ယွမ်ဖုန်းအပေါ် အမြဲတစေ ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့မှုကို ခံစားနေရခြင်း ဖြစ်သည်။

"ထားလိုက်ပါတော့၊ အဲဒီ ဖုန်း မှာ အမျိုးသမီး အဖော်တစ်ယောက် ပါလာတယ်လို့ ငါ ကြားတယ်၊ မင်း သွားပြီးတော့ အဲဒီမိန်းကလေးကို ဒီနေရာကို ခေါ်လာခဲ့လိုက်ပါလား၊ အဲဒီလိုဆိုရင် သူ ဘာမှ လုပ်ရဲတော့မှာ မဟုတ်ဘူး" ကာရီက အကြံပေးသကဲ့သို့ ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။

ယးန်ရုက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး "အရှင်မင်းသားဟာ အလွန် ဉာဏ်ပညာ ကြီးမားလှပါတယ်၊ ကျွန်တော် အခုပဲ ချက်ချင်း သွားရောက် စီမံလိုက်ပါ့မယ်" ဟု ဆို၏။

စတုတ္ထမြောက် ပြိုင်ပွဲသည် အချိန်မဆိုင်းဘဲ လျင်မြန်စွာ စတင်ခဲ့ပြန်သည်။ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ပြိုင်ပွဲကွင်းအတွင်းသို့ မဝင်ရောက်မီ မေကို သတိပေး စကားအချို့ ထပ်မံ မှာကြားခဲ့လေသည်။

ပထမဆုံး ပွဲစဉ်ကဲ့သို့ပင် ကာရီ မြစ်ပြင်သည် တစ်ဖန် ထူထပ်လှသော ရေခဲလွှာကြီးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့ပြန်သည်၊ သို့သော် ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ ထိုရေခဲလွှာများကို အသုံးပြု၍ တိုက်ခိုက်ရေး စင်မြင့် အချို့ကို တည်ဆောက်ထားခြင်း ဖြစ်၏။

"နောက်တစ်ဆင့်ကတော့ တကယ့် အစစ်အမှန် ခွန်အားချင်း ယှဉ်ပြိုင်ရမယ့် တိုက်ပွဲပဲပေါ့" ချင်ယွမ်ဖုန်းက တိုးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။

ယခင် ဘောလုံးလုပွဲတွင် တစ်ဖွဲ့တည်း ကျရောက်ခဲ့သော ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ အသင်းဖော်များသည် ယခုအခါတွင်မူ တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် ပြန်လည် ရင်ဆိုင်ကြရမည် ဖြစ်သည်။

"ငါ မင်းနဲ့ ချက်ချင်း ရင်မဆိုင်ရဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်" ဟု ဖူလီက ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ဘေးမှနေ၍ ပြုံးလျက် ပြောလိုက်၏။

"အဲဒါက ပိုကောင်းတာပေါ့၊ ဒါဆိုရင် မင်း ဒီပြိုင်ပွဲကို လျင်လျင်မြန်မြန် ပြီးဆုံးအောင် လုပ်နိုင်မှာပါ" ချင်ယွန်းဖုန်းက ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ပြန်လည် တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

ကျန်ရှိနေသော လူတစ်ဆယ်သည် စင်မြင့်ထက်တွင် နှစ်ယောက်တစ်တွဲစီဖြင့် အနိုင်အရှုံးကို အဆုံးအဖြတ် ခံယူကြရမည် ဖြစ်သည်။

အနိုင်ရရှိသူများသည် နောက်တစ်ဆင့်သို့ တက်လှမ်းခွင့် ရရှိမည် ဖြစ်သော်လည်း နောက်ထပ် နှစ်ဆင့်သော ပွဲစဉ်များတွင် လူတစ်ယောက်သည် ကံကောင်းစွာဖြင့် ပွဲစဉ်ကျော်ခွင့် ရရှိမည် ဖြစ်ရာ ထိုသို့ ကျော်ခွင့်ရရှိသူသည် အလွန် ကြီးမားသော အားသာချက်ကို ရရှိပေလိမ့်မည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ပြိုင်ဘက်သည် ဖူလီ မဟုတ်သည့်အတွက် ဖူလီသည် စိတ်အေးသွားရချေသည်။

သူ၏ ပြိုင်ဘက်မှာမူ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော ပုံသဏ္ဍာန်ရှိသည့် ဦးချိုကျိုးနေသော မိစ္ဆာတစ်ကောင် ဖြစ်ပြီး ၎င်း၏ ဦးခေါင်းပေါ်ရှိ ဦးချိုနှစ်ဖက်သည် ယခင်က တိုက်ပွဲတစ်ခုခုအတွင်း ကျိုးပဲ့ ပျက်စီးခဲ့ရသည်မှာ သံသယဖြစ်ဖွယ် မရှိပေ။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် တိုက်ခိုက်ရေး စင်မြင့်ထက်သို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လှမ်းတက်လိုက်ပြီး သူ၏ ပြိုင်ဘက်သည်လည်း စင်မြင့်ပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် ခုန်တက်လာခဲ့ရာ ခြေဖဝါးအောက်ရှိ ရေခဲလွှာများပင် အက်ကွဲ ပျက်စီးသွားခဲ့ရသည်။

"တကယ်ကို ယဉ်ကျေးမှုမရှိတဲ့ ကောင်ပဲ" ချင်ယွမ်ဖုန်းက စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် သက်ပြင်းချလိုက်မိ၏။

တိုက်ပွဲ စတင်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ထိုရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော မိစ္ဆာသည် စကားတစ်ခွန်းမျှ မဆိုဘဲ ချင်ယွမ်ဖုန်းဆီသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ပြေးဝင် တိုက်ခိုက်လေတော့သည်။

၎င်း၏ ကိုယ်တွင်းမှ စိတ်အာဃာတမိစ္ဆာ အရှိန်အဝါများသည် သံချပ်ကာအသွင် ပြောင်းလဲသွားပြီး ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့တွင် အရိုးစူးများက ထက်မြက်သော ဓားသွားများကဲ့သို့ ထိုးထွက်လာခဲ့ချေသည်။

ထိုမိစ္ဆာသည် အော်ဟစ်လိုက်ရင်း အရိုးစူးများနှင့် အကြေးခွံများ ဖုံးလွှမ်းနေသော လက်သီးဖြင့် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ မျက်နှာဆီသို့ တည့်တည့် ထိုးနှက်လိုက်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ရုတ်ချည်း နောက်ဆုတ်လိုက်ရာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် စင်မြင့်၏ အစွန်းဆီသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့၏။

ထိုလက်သီးချက်များသည် အရိပ်ပမာ ထပ်ကြပ်မကွာ လိုက်ပါလာသော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်းက ကျနစွာ ရှောင်တိမ်းနေသဖြင့် ထိုးချက်တိုင်းသည် လေဟာနယ်ထဲသို့သာ သက်ရောက်သွားခဲ့ရသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မိမိ၏ အစွမ်းကို အလွန်အကျွံ ထိန်းချုပ်ထားခြင်း မရှိပေ၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မင်းသား ကာရီကဲ့သို့သော အဆင့်အတန်းရှိသူ တစ်ယောက်အတွက် သူ၏ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို စုံစမ်းစစ်ဆေးရန် အလွန် လွယ်ကူသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

မင်းစိုးရာဇာ အဆင့်မြင့် အရာရှိကြီးတစ်ယောက်ကို သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်းရှိသော လူတစ်ယောက်သည် မည်သို့လျှင် အားနည်းနေနိုင်ပါမည်နည်း။

ထို့ကြောင့် နှစ်ကြိမ်မျှ ရှောင်တိမ်းပြီးနောက် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် လက်သီးတစ်ချက်ကို ပြန်လည် ထိုးနှက်လိုက်ရာ သူ၏ လက်သီးပေါ်တွင် ခရမ်းရောင်မီးလျှံများ အထပ်ထပ် ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့ချေသည်။

ထိုလက်သီးချက်သည် မိစ္ဆာ၏ ဝမ်းဗိုက်ဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ ကျရောက်သွားခဲ့ရာ စင်မြင့်ထက်ရှိ မြင်ကွင်းသည် ခဏမျှ တန့်သွားခဲ့ပြီးနောက် ထိုမိစ္ဆာသည် ဖြည်းညှင်းစွာဖြင့် နောက်သို့ လဲကျသွားကာ စင်မြင့်ပေါ်သို့ လဲပြိုလျက် သတိလစ် မေ့မြောသွားခဲ့ရတော့သည်။

"ဒါ... ဒါက ပြီးသွားတာလား" မြစ်ကမ်းပါးမှနေ၍ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ တိုက်ပွဲကို စောင့်ကြည့်နေကြသော ပရိသတ်များသည် လုံးဝ မှင်တက်သွားကြရသည်။

သူသည် လက်သီးတစ်ချက်တည်းဖြင့် တိုက်ပွဲကို အဆုံးသတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

"ကြည့်စမ်း၊ အဲဒီလူက တကယ်ကို အံ့ဩစရာကောင်းလောက်အောင် စွမ်းတာပဲ" ကြည့်ရှုသူများက သောင်းသောင်းဖျဖျ အော်ဟစ် အားပေးကြသော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်းအပေါ် လောင်းကြေးမထပ်ခဲ့သူများမှာမူ စိုးရိမ်ပူပန်သော မျက်နှာအမူအရာများ ရှိနေကြသည်။

ထိုအထဲတွင် လူလိမ်လည်း အပါအဝင် ဖြစ်၏။

သူသည် ချင်ယွမ်ဖုန်းက တိုက်ပွဲကို ဤမျှ လွယ်ကူစွာ အဆုံးသတ်လိုက်သည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဆက်လက် ကြည့်ရှုရန် မဝံ့ရဲတော့ဘဲ မိမိ၏ မျက်လုံးများကို လက်ဖြင့် အုပ်ထားမိတော့သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ၏ မိစ္ဆာကျောက်တုံးများသည် မကြာမီအချိန်အတွင်း သူ့ထံ၌ ရှိတော့မည် မဟုတ်သောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

"ဒုက္ခပါပဲ၊ ဒုက္ခကြီးပြီ၊ ငါ ဒီကနေ ထွက်ပြေးရင် ကောင်းမလား" လူလိမ်သည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေခွဲမရစွာ ကြည့်ရှုလိုက်မိသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းကို ထားလိုက်ဦးတော့၊ အကယ်၍ သူသာ ယခုအချိန်တွင် ထွက်ပြေးပါက သူ့ထံတွင် လောင်းကြေးထပ်ထားကြသော အခြား တစ်ပါးကျွန်းသား မိစ္ဆာများက လုံးဝ ခွင့်လွှတ်ကြလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

ဖူလီသည်လည်း သူ၏ တိုက်ပွဲကို လျင်မြန်စွာ အဆုံးသတ်နိုင်ခဲ့သည်။ သူ၏ အစွမ်းသည် ပဉ္စမအဆင့် မဟာဆရာနယ်ပယ် တွင် ရှိနေသည့်အပြင် ထိုထူးဆန်းသော ပင့်ကူမျှင်များကို အသုံးချနိုင်သဖြင့် အနိုင်ရရှိရန် အလွန်ပင် လွယ်ကူခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

မကြာမီအချိန်အတွင်း ပြိုင်ပွဲဝင် ဆယ်ဦးအနက် ငါးဦးသာ ကျန်ရှိတော့သည်။ ထို့နောက် နောက်ထပ် တိုက်ပွဲ နှစ်ပွဲ ဆက်လက် ဖြစ်ပွားခဲ့သော်လည်း ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ လူတစ်ယောက်သည် ပွဲစဉ်ကျော်ခွင့် ရရှိမည် ဖြစ်၏။

ထိုပွဲစဉ်ကျော်ခွင့် ရရှိသော နေရာကိုမူ ဖူလီက ကံကောင်းစွာဖြင့် ရရှိသွားခဲ့သည်။ ချင်ယွမ်ဖုန်းက ပြုံးလိုက်မိ၏။ ဖူလီသည် နောက်ထပ် ပွဲစဉ်တစ်ခုအထိ ဆက်လက် တည်ရှိနေဦးမည် ဖြစ်ချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းနှင့် ရင်ဆိုင်ရန် မဲကျခဲ့သော မိစ္ဆာသည် နာကျင်ခံခက်စွာဖြင့် မျက်လုံးများကို ပိတ်ထားလိုက်မိသည်။ ထိုမိစ္ဆာသည် အားနည်းလွန်း၍ မဟုတ်ဘဲ ချင်ယွမ်ဖုန်းက အလွန်အမင်း အစွမ်းထက်နေခြင်းကြောင့် ဖြစ်ရာ တိုက်ပွဲ မစတင်မီကတည်းက သူသည် ရှုံးနိမ့်ကြောင်း ဝန်ခံနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ကျန်ရှိနေသော နှစ်ဦးသည်လည်း လျင်မြန်စွာပင် အနိုင်အရှုံးကို အဆုံးအဖြတ် ပြုလုပ်ခဲ့ကြရာ နောက်ဆုံးတွင် လူသုံးဦးသာ ကျန်ရှိတော့သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းအတွက် အံ့ဩစရာ ကောင်းသည်မှာ ယခုတစ်ကြိမ် တိုက်ပွဲတွင် သူကိုယ်တိုင်ပင် ပွဲစဉ်ကျော်ခွင့် ရရှိသွားခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

တစ်နည်းအားဖြင့်ဆိုရသော် တစ်စုံတစ်ရာသော မမျှော်လင့်ထားသည့် အပြောင်းအလဲများ မရှိခဲ့ပါက နောက်ဆုံး ပွဲစဉ်တွင် သူသည် ဖူလီနှင့် ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင်ရမည် ဖြစ်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မျှော်စင်ထက်ဆီသို့ မရည်ရွယ်ဘဲ လှမ်းကြည့်လိုက်မိပြီး ဤအနိုင်အရှုံး ရလဒ်တစ်ခုလုံးသည် ထိုအထက်လူကြီးများ၏ ကြိုတင် စီမံမှုများ ဖြစ်နေမလားဟု တွေးတောနေမိတော့သတည်း။