အခန်း ၇၉၆

အခန်း(၇၉၆) အဓိက ဖြစ်ရပ်ဆန်းကြီး

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ဟင်းလင်းပြင်ထဲ၌ နှစ်ပတ်ခန့် ဂျွမ်းပြန်ဝဲသွားပြီးနောက် မြေပြင်ပေါ်သို့ ခိုင်ကျည်စွာ သက်ဆင်းလိုက်လေသည်။

တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် မင်းသားကာရီသည်လည်း ဝေဟင်ထက်၌ ဖြည်းညှင်းစွာ ပေါ်ထွက်လာခဲ့၏။

"မင်းက တကယ့်ကို အစွမ်းထက်တာပဲ။ ငါတောင် သတိမထားမိလိုက်ဘူး။ မင်း ဘက်ခ်ကို သတ်နိုင်ခဲ့ပြီး အဲဒီနောက်မှာ ဆာဘာဒါကိုပါ ရှင်းပစ်နိုင်ခဲ့တာ မဆန်းတော့ပါဘူးလေ" ဟု ကာရီက ချင်ယွမ်ဖုန်းအား ကြည့်ကာ ပြုံးလျက် ဆိုလေသည်။

သူ၏ အမူအရာ၌ စိုးရိမ်ပူပန်မှု အရိပ်အယောင် လုံးဝမရှိချေ။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မျက်မှောင်ကုတ်လိုက်မိသည်။

မင်းသားတစ်ပါး ဖြစ်လာရန်အတွက်မူ အားအနည်းဆုံးသော မင်းသားပင် ဖြစ်လင့်ကစား အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ စွမ်းဆောင်ရည် ရှိရမည်ဟူသည်မှာ အမှန်ပင် ဖြစ်ချေသည်။

"ငါ မသိတာတစ်ခုက ငါ့ကို လုပ်ကြံလို့ မင်းမှာ ဘာအကျိုးအမြတ် ရှိမှာမလို့လဲ" ဟု မင်းသားကာရီက ဆက်လက် မေးမြန်းလိုက်သည်။

ချင်ယွုန်းဖုန်းက ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ရင်း "ဘာအကျိုးအမြတ်မှ မရှိပါဘူး" ဟု ပြန်လည် ဖြေကြားခဲ့၏။

"ဒါဆိုရင် ငါ ပိုပြီး နားမလည်တော့ဘူး။ မင်းက ဘာလို့ မင်းစိုးရာဇာ အဆင့်အတန်းကို စွန့်လွှတ်ပြီး ဘာအကျိုးအမြတ်မှ မရှိတဲ့အရာကို အတင်းအကျပ် လုပ်နေရတာလဲ"

မင်းသားကာရီသည် အနည်းငယ် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေသော လေသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ဒါက ငါ့ကို ရာထူးတိုးစေနိုင်လို့ပဲ" ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မင်းသားကာရီနှင့် ခဏတာ စကားစမြည် ပြောဆိုနေရန် ဝန်မလေးခဲ့ပေ။

"ဟားဟားဟား... ဒါက တကယ့်ကို ရယ်စရာကောင်းတာပဲ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ရက်လုံးလုံး မင်းက ငါ့ကို အများကြီး ပျော်ရွှင်အောင် လုပ်ပေးခဲ့ပါတယ်"

မင်းသားကာရီက ဆိုသည်။ "မင်းရဲ့ ခြေလက်တွေကို မင်းကိုယ်တိုင် ဖျက်ဆီးပစ်မယ်ဆိုရင် ငါ မင်းရဲ့အသက်ကို ချမ်းသာပေးပြီး အထက်တန်းလွှာအဖြစ် ဆက်နေခွင့် ပေးနိုင်တယ်"

"တော်စမ်းပါ၊ ငါက အဲဒီအဆင့်အတန်းကို ဂရုမစိုက်ဘူး" ချင်ယွမ်ဖုန်းက အေးစက်စွာ ပြောဆိုလိုက်၏။

ထိုစဉ် မင်းသားကာရီ၏ နောက်ကွယ်မှနေ၍ အေးစက်သော အလင်းတန်းတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို လျင်မြန်စွာ ဖောက်ထွက်သွားခဲ့သည်။

အသံတိတ် ပျံလွှားဓားမြှောင်သည် မည်သို့ မည်ပုံ ပေါ်လာသည်မသိဘဲ မင်းသားကာရီ၏ နောက်ကျောဘက်မှနေ၍ တိုက်ခိုက်လိုက်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော်လည်း ဓားမြှောင် ဖောက်ထွက်သွားပြီးနောက်တွင်မူ မင်းသားကာရီ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် မဟူရာ အလင်းတန်း တိမ်ခိုးများအသွင်သို့ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားကာ တစ်ဖန် ပျောက်ကွယ်သွားပြန်သည်။

ယင်းသည်လည်း အစားထိုးလဲလှယ်ခြင်း ခန္ဓာကိုယ်အတုတစ်ခု မျှသာ ဖြစ်နေပြန်ချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် တစ်ကိုယ်လုံး တင်းမာသွားရပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို လျင်မြန်စွာ ဖြန့်ကြက်လိုက်သော်လည်း မင်းသားကာရီ၏ စစ်မှန်သော တည်နေရာကို ရှာဖွေနိုင်ခြင်း မရှိသေးပေ။

ဝေဟင်ထက်မှ အခြားပုံရိပ်တစ်ခု ဖြည်းညှင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြန်သည်။ သို့ရာတွင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ယင်းက ဟင်းလင်းပြင်ဆိုင်ရာ စွမ်းအား မဟုတ်ဘဲ မင်းသားကာရီ၏ ခန္ဓာကိုယ်က လေထုအသွင်သို့ ပြောင်းလဲသွားခြင်း ဖြစ်ကြောင်း ရိပ်မိလိုက်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ အမူအရာသည် လေးနက်တည်ကြည်သွားခဲ့၏။ ထိုသို့သော ထိတွေ့၍မရသည့် ရန်သူမျိုးသည်သာ တကယ့်ကို ရင်ဆိုင်ရ ခက်ခဲလှပေသည်။

စာကြည့်ခန်းအတွင်း ကျန်ရစ်ခဲ့သော သိုင်းပညာရှင်သည် ထိုအခွင့်အရေးကို အသုံးပြု၍ လူခေါ်ရန်အတွက် တိတ်တဆိတ် ထွက်ခွာသွားရန် ကြိုးပမ်းလိုက်သည်။

သို့သော်လည်း သူသည် စာကြည့်ခန်းအပြင်ဘက်သို့ ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်သည်နှင့် အေးစက်သော အလင်းတန်းတစ်ခုက သူ၏ နောက်ကျောကို ဖောက်ထွက်သွားခဲ့ပြီး သွေးများ ပန်းထွက်လျက် လဲကျသွားတော့သည်။

"ဟဲဟဲ... ငါ မင်းကို ပိုပိုပြီး သဘောကျလာပြီ။ မင်းသာ ငါ့လက်အောက်မှာ နေမယ်ဆိုရင် ငါတို့နှစ်ယောက် ပေါင်းပြီး ကြီးမြတ်တဲ့ အမှုကိစ္စတွေကို သေချာပေါက် လုပ်ဆောင်နိုင်မှာ" မင်းသားကာရီက ရယ်မောရင်း ပြောလိုက်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက မျက်မှောင်ကုတ်လျက် "ဘယ်တစ်ခုက မင်းရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ ခန္ဓာကိုယ်လဲ။ ဒါမှမဟုတ် ဒီအရာတွေ အားလုံးက မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်အစစ်တွေ မဟုတ်ကြဘူးလား" ဟု မေးလိုက်၏။

မင်းသားကာရီက လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး "ဒါတွေ အားလုံးက ငါ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်အစစ်တွေလို့လည်း ပြောလို့ရတာပေါ့။ ဒါကြောင့် မင်း ငါ့ကို သတ်လို့မရဘူး။ ငါ့ရဲ့ ကမ်းလှမ်းချက်ကို သေသေချာချာ စဉ်းစားကြည့်ပါဦးမလား" ဟု ဆိုသည်။

"ကြီးမြတ်တဲ့ ကိစ္စ ဟုတ်လား။ ဘာကြီးမြတ်တဲ့ ကိစ္စလဲ။ မင်းက ကာမဂုဏ်ခံစားရာ မြို့တော်ရဲ့ မင်းသားတစ်ပါးအဖြစ်နဲ့ပဲ တင်းတိမ်မနေနိုင်ဘဲ မင်းသားတွေထဲမှာ အားအနည်းဆုံး ဖြစ်နေရတာကို မကျေနပ်နိုင်တာလား" ချင်ယွမ်ဖုန်းက ရုတ်တရက် ကောက်ချက်ချ၍ ပြောဆိုလိုက်လေသည်။

မင်းသားကာရီ၏ မျက်နှာသည် ချက်ချင်းပင် မည်းမှောင်သွားခဲ့သည်။ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ စကားက သူ၏ အနာအဆာကို တည့်တည့်မတ်မတ် ထိမှန်သွားသည့်အလား ဖြစ်ပေသည်။

"ဉာဏ်ကောင်းတဲ့သူတွေနဲ့ စကားပြောရတာ တကယ့်ကို လွယ်ကူတာပဲ။ ငါ ဘာလုပ်ချင်လဲဆိုတာ မင်းသိနေပြီဆိုမှတော့ ငါ့ကို တိုက်ရိုက်ပဲ အဖြေပေးတော့" မင်းသားကာရီက အေးစက်စွာ ဆိုသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ချက်ချင်း သဘောမတူဘဲ မင်းသားကာရီအား ပြုံးလျက် ကြည့်လိုက်ရင်း "ငါ ခန့်မှန်းကြည့်ပါရစေ။ မင်း အမြဲတမ်း ကလေးငယ်တစ်ယောက်ရဲ့ ရုပ်သွင်ကို ယူထားတာက တစ်စုံတခုသော မသိသာတဲ့ ရောဂါဝေဒနာကြောင့်များလား" ဟု မေးလိုက်၏။

"ဒီဝေဒနာက မင်းကို အဆင့်မြင့်မြင့် ကျင့်ကြံနိုင်စွမ်း မရှိအောင် တားဆီးထားတာပဲ။ ဒါကြောင့် အခြားမင်းသားတွေနဲ့ ယှဉ်ရင် မင်းက မယှဉ်သာဘူး ဖြစ်နေတာ။ သူတို့မျက်လုံးထဲမှာ မင်းက ရယ်စရာတစ်ခုပဲ။ မင်းကို ကာကွယ်ပေးမယ်လို့ ပြောနေကြပေမဲ့ ကွယ်ရာမှာတော့ မင်းကို လှောင်ပြောင်နေကြတာ မဟုတ်လား"

သူ၏ စကားလုံးများသည် ပျံလွှားအပ်ငယ်များကဲ့သို့ မင်းသားကာရီ၏ နှလုံးသားကို ထိုးစိုက်သွားခဲ့လေသည်။

"တော်စမ်း... ဆက်မပြောနဲ့တော့" မင်းသားကာရီက အော်ဟစ်လိုက်၏။

"ဒါကြောင့် မင်းက မင်းကိုယ်မင်း အားမနည်းဘူးဆိုတာ သက်သေပြချင်နေတာပေါ့။ မင်းရဲ့ အားနည်းချက်က ဝေဒနာတစ်ခုကြောင့် ဖြစ်ရတာလို့ ပြချင်နေတာ မဟုတ်လား။

တကယ့်ကို သနားစရာကောင်းတဲ့ သတ္တဝါပဲ။ ဖျော်ဖြေရေးရဲ့ ဧကရာဇ် ဆိုတဲ့ ဘွဲ့က တကယ့်ကို သရော်စာတစ်ခုပါပဲလား"

"ငါ ဆက်မပြောနဲ့လို့ ပြောနေတယ်လေ" မင်းသားကာရီသည် ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်တော့သည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် တစ္ဆေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ လှုပ်ရှားသွားကာ ချင်ယွမ်ဖုန်းထံသို့ ပြေးဝင်လာခဲ့ပြီး စိတ်အာဃာတမိစ္ဆာ အရှိန်အဝါများသည် စာကြည့်ခန်းတစ်ခုလုံးကို ချက်ချင်း လွှမ်းမိုးသွားခဲ့၏။

ချင်ယွမ်ဖုန်းအတွက်မူ ယင်းက သူ လိုလားနေသော အခြေအနေပင် ဖြစ်သည်။ ကာရီ ဒေါသထွက်လာမှသာ သူ၏ အားနည်းချက်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်မည် ဖြစ်ပေသည်။

မူလက ကလေးငယ်တစ်ဦးအသွင် ရှိသော မင်းသားကာရီသည် အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်သွားသည့်အခါ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ထူထဲသော အကြေးခွံများ လျင်မြန်စွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဗုံးဆန်ကဲ့သို့သော မိစ္ဆာသားရဲကြီးတစ်ကောင်နှင့် တူသွားခဲ့တော့သည်။

"သေစမ်း"

မင်းသားကာရီသည် ဟိန်းဟောက်လိုက်ရင်း လက်ဝါးဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်လေသည်။

သူ၏ နောက်ကွယ်မှ မိစ္ဆာအရှိန်အဝါများသည် ဒီရေကဲ့သို့ ထိုးတက်လာပြီး ကြီးမားလှသော မိစ္ဆာလက်ဝါးရိပ်ကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ အထက်သို့ ကောင်းကင်ပြိုမတတ် ဖိနှိပ်ချလိုက်တော့သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ မျက်ဝန်းထဲ၌ ထက်မြက်သော အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့၏။ ထိုဖျော်ဖြေရေး မင်းသားသည် မင်းသားများထဲတွင် အားအနည်းဆုံး ဖြစ်သည်ဟု ဆိုသော်လည်း ယင်းက အခြားသော အစွမ်းထက်သည့် မင်းသားများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ချက်မျှသာ ဖြစ်ပေသည်။

သာမန်လူများအတွက်မူ ဤဖျော်ဖြေရေး မင်းသားသည် အလွန်အမင်း အစွမ်းထက်နေဆဲ ဖြစ်ချေသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်တစ်ခုလုံး အေးခဲသွားသကဲ့သို့ ချင်ယွမ်ဖုန်း ခံစားလိုက်ရပြီး ဝေဟင်ထက်မှ ကြီးမားသော စွမ်းအားကြီးက ဖိနှိပ်ချလာမှုကြောင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည်ပင် အောက်သို့ အနည်းငယ် ညွတ်ကျသွားခဲ့ရသည်။

သူ၏ ခြေဖဝါးအောက်ရှိ မြေပြင်သည်လည်း ရုတ်တရက် အစိတ်စိတ်အမြွှာမြွှာ ကွဲအက်သွားတော့သည်။

"ဟူး..." ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဟိန်းဟောက်လိုက်ရင်း ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်လည် မတ်တပ်ရပ်လိုက်ကာ လက်သီးကို အထက်သို့ ပြင်းထန်စွာ ပင့်ထိုးလိုက်လေသည်။

"ဒုန်း"

ပြင်းထန်လှသော အသံကြီး တစ်ချက် မြည်ဟည်းသွားခဲ့ပြီး စာကြည့်ခန်း၏ အမိုးသည် လွင့်ထွက်သွားခဲ့ရသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ စားပွဲများ၊ စာအုပ်များနှင့် အခြားပစ္စည်းများ အားလုံးသည်လည်း တိုက်ပွဲ၏ စွမ်းအားရိုက်ခတ်မှုကြောင့် အပိုင်းပိုင်းအစစ ဖြစ်သွားခဲ့ရလေသည်။

မင်းသားကာရီသည် သူ၏ လက်ဝါးကို အောက်သို့ ဆက်လက် ဖိနှိပ်ထားဆဲ ဖြစ်ပြီး မိစ္ဆာလက်ဝါးရိပ်ကြီးသည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ဦးခေါင်းထက်သို့ အတင်းအကျပ် သက်ဆင်းနေခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် သံမဏိတိုင်တစ်ခုကဲ့သို့ သေဘေးနှင့် ရင်ဆိုင်ရလျှင်ပင် လုံးဝ အလျှော့ပေးမည့် အသွင်မရှိချေ။

ထိုသို့သော လှုပ်ခတ်မှုကြီးသည် ချင်ယွမ်ဖုန်းအား လိုက်လံရှာဖွေနေကြသည့် ကိုယ်ရံတော်များကိုပါ သတိပြုမိသွားစေခဲ့သည်။

"မကောင်းတော့ဘူး... အဲဒီဖုန်းဆိုတဲ့ကောင်က မင်းသားရဲ့ နေရာကို သွားလိုက်တာပဲ"

"မြန်မြန်ပြန်သွားကြ၊ မင်းသား အန္တရာယ်ရှိနေပြီ"

ကိုယ်ရံတော်များသည် ချက်ချင်းပင် လှည့်ပြန်ခဲ့ကြပြီး စာကြည့်ခန်းရှိရာသို့ အသည်းအသန် ပြေးဝင်လာကြတော့သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ အမူအရာသည် တဖြည်းဖြည်းနှင့် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အသွင်သို့ ပြောင်းလဲလာခဲ့၏။ မင်းသားကာရီ၏ စွမ်းအားသည် သူ ထင်ထားသည်ထက် ပိုမို မြင့်မားနေခဲ့သည်။

"ဝုန်း"

ခရမ်းရောင်မီးလျှံများသည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး သူ၏ မျက်ခုံးအလယ်ရှိ မီးလျှံအမှတ်အသားသည်လည်း လင်းထိန်သွားခဲ့သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ရုတ်တရက် ကြီးထွားလာပြီး ပြင်းထန်စွာ တောက်လောင်လာခဲ့တော့သည်။

မင်းသားကာရီသည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ သွေးသားပြောင်းလဲခြင်းကို မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် မျက်လုံးအစုံ ပြူးကျယ်လျက် စိုက်ကြည့်နေခဲ့မိသည်။

သူ၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင်မူ မိစ္ဆာနယ်မြေမှ လူများသည် ကျင့်စဉ်အဆင့် မြင့်မားလာမှသာ ခန္ဓာကိုယ် ကြီးထွားလာတတ်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

"မင်းက တကယ်တော့ ဘယ်သူလဲ" မင်းသားကာရီက ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာ မေးမြန်းလိုက်သည်။

သို့သော်လည်း သူရရှိလိုက်သော အဖြေမှာမူ သူ၏ထံသို့ တိုးဝင်လာသည့် ဧရာမ မီးလျှံတိုင်ကြီး တစ်ခုသာ ဖြစ်ပေသည်။

မီးလျှံတိုင်ကြီးသည် မင်းသားကာရီ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ချက်ချင်း ဖောက်ထွက်သွားခဲ့ပြီး မြေပြင်ပေါ်၌ စက်ဝိုင်းပုံစံ အက်ကွဲကြောင်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်စေကာ သူ၏ နောက်ကွယ်ရှိ အဆောက်အအုံများကိုပါ အစဉ်လိုက် ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်တော့သည်။

ပျက်စီးသွားသော အဆောက်အအုံများ၏ အကြွင်းအကျန်များပေါ်တွင် မီးလျှံများက ဟုန်းဟုန်းတောက် လောင်ကျွမ်းနေခဲ့၏။

သို့ရာတွင် ယခင်ကကဲ့သို့ပင် မင်းသားကာရီ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ထိုအချိန်၌ပင် စတင်၍ ဝေဝါးလာခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် မဟူရာ အလင်းတန်း မီးခိုးငွေ့တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြန်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ဝဲကြည့်ရှုလိုက်ရာ မင်းသားကာရီက ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ တစ်ဖန် ပြန်လည် ထွက်ပေါ်လာသည်ကို တွေ့မြင်လိုက်ရသည်။

သို့သော်လည်း ယခုအကြိမ်တွင်မူ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားသည် အသေးစိတ် အချက်အလက်တစ်ခုကို ထက်မြက်စွာ ဖမ်းဆွဲနိုင်ခဲ့လေပြီ။