အခန်း ၁၄၉

အခန်း (၁၄၉) ယန်ရှန်း လမ်းဆုံးသို့ ရောက်ရှိခြင်း၊ ဧကရာဇ်အရှင် တစ်ပိုင်း ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် ပေါ်ထွက်လာခြင်း

ရုပ်သေးရုပ်များ တိုက်ခိုက်လာသည်နှင့်အမျှ ယန်ရှန်းသည်လည်း လှုပ်ရှားလိုက်၏။

ဤရုပ်သေးရုပ်များ သက်သက်ဖြင့် ရှုချွမ်းကို မည်သို့မျှ အနာတရမဖြစ်စေနိုင်ကြောင်း သူ သိရှိထားသည်။

သူကိုယ်တိုင် တိုက်ရိုက် ပါဝင်တိုက်ခိုက်ရမည် ဖြစ်၏။

ယန်ရှန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တုန်ခါသွားခဲ့ပြီး သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးရှိ ချီအရှိန်အဝါများ ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့ကာ သူ၏ထံမှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိအားများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့တော့သည်။

ထို့နောက် သူက အရှေ့သို့ တဟုန်ထိုး တိုးဝင်သွားခဲ့ပြီး ရှုချွမ်းက ရုပ်သေးရုပ်များကို တိုက်ခိုက်နေသည့် အခိုက်အတန့်ကို အသုံးချကာ ဝင်ရောက်လုပ်ကြံရန် ကြံစည်လိုက်၏။

သို့သော်လည်း ရှုချွမ်းမှာမူ စိုးစဉ်းမျှ ကြောက်ရွံ့ခြင်းမရှိဘဲ တည်ငြိမ်စွာဖြင့် ဝမ်ကျီဓားကို ထုတ်ယူကာ အရှေ့သို့ စောင်းလျက် ပိုင်းချလိုက်တော့သည်။

ဘုန်း...

ပြင်းထန်လှသော ပေါက်ကွဲသံကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး ဤဓားချက်မှာ ထိုရုပ်သေးရုပ်များထံသို့ ကျရောက်သွားကာ ၎င်းတို့အားလုံးကို ချက်ချင်းပင် တစ်စစီ မှုန့်မှုန့်ညက်ညက် ကြေမွသွားစေခဲ့၏။

ထို့နောက် ရှုချွမ်းက လေထုထဲတွင် ခန္ဓာကိုယ်ကို ဝေ့ယမ်းကာ ယန်ရှန်း၏ ဓားရှည်ကို ရှောင်တိမ်းလိုက်ပြီး သူ၏ အခြားတစ်ဖက်တွင်ရှိသော ဝမ်ကျီဓားဖြင့် ယန်ရှန်း၏ ဦးခေါင်းထံသို့ လွှဲကာ ပိုင်းချလိုက်ပြန်သည်။

ယန်ရှန်းက သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို အောက်သို့ အမြန်နှိမ့်ချလိုက်သဖြင့် ရှုချွမ်း၏ ဓားချက်ကို ကံကောင်းထောက်မစွာ ရှောင်ရှားနိုင်ခဲ့၏။

"ငါးသလဲထိုးလေးလိုပဲ တကယ့်ကို ချောချောပြစ်ပြစ် ထွက်ပြေးနိုင်တာပဲ..."

ရှုချွမ်းက သရော်လိုက်သည်။

"မင်း..."

ယန်ရှန်းမှာ ဤစကားကြောင့် ဒေါသထွက်ကာ စကားပင် ထွက်မလာတော့ပါချေ၊ သို့သော်လည်း သူ၏လက်ထဲရှိ ဓားရှည်မှာမူ အားပျော့သွားခြင်း အလျဉ်းမရှိချေ။

သူက ရှုချွမ်းကို အမြန်ဆုံးအချိန်အတွင်း ဖြေရှင်းပစ်ချင်နေခြင်း ဖြစ်၏။ အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ မမျှော်လင့်ထားသော ပြဿနာများ ပေါ်ပေါက်လာနိုင်သဖြင့် သူ အချိန်ဆွဲမနေရဲပါချေ။

ရှုချွမ်းက ယန်ရှန်း၏ ပိုမိုပြင်းထန်လာသော ဓားကွက်များကို ကြည့်ရှုရင်း ခပ်ဖွဖွလေး ပြုံးလိုက်မိသည်။

"တိုက်ပွဲကို အမြန်အဆုံးသတ်ချင်တာလား..."

"ဒါဆိုရင် ငါ မင်းရဲ့ ဆန္ဒကို ဖြည့်ဆည်းပေးရတာပေါ့..."

ဤအခိုက်အတန့်ကျမှသာ ရှုချွမ်းက သူ၏ စစ်မှန်သော စွမ်းရည်များကို ထုတ်ဖော်လိုက်တော့သည်။

ယခင်က သူက ယန်ရှန်း၏ အခြေအနေ အနက်အရှိုင်းကို စမ်းသပ်ကြည့်ချင်ရုံ သက်သက်သာ ဖြစ်၏။

ပြိုင်ဘက်က အချိန်ဆွဲမနေချင်မှတော့ သူလည်း ဆက်လက်ကစားပေးနေရန် အကြောင်းမရှိတော့ချေ။

သတ်ဖြတ်ခြင်းနတ်ဘုရားဓားသိုင်းရဲ့ တိုက်ကွက်ဖြစ်‌သော 'ကောင်းကင်ဖြတ်တောက်ခြင်း..."

ဓားဝိညာဉ်မှာ ချက်ချင်းပင် မူလနေရာသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီး ဓားနယ်‌မြေသည်လည်း ပွင့်ထွက်လာကာ ယန်ရှန်းကို လွှမ်းခြုံပိတ်ဆို့လိုက်တော့သည်။

နတ်ဘုရားသတ်ဓားသိုင်းပညာ ၏ အစွမ်းထက်ဆုံး သတ်ဖြတ်ခြင်းတိုက်ကွက်ကို ထုတ်ဖော်လိုက်ပြီဖြစ်ရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဓားချီကြီးမှာ ကောင်းကင်ယံတွင် နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည်ပေါ်ထွက်လာခဲ့၏။

သို့သော်လည်း ရှုချွမ်း၏ ဤတိုက်ကွက်နှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် ယန်ရှန်းမှာ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားပုံရပြီး သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ လုံးဝပြောင်းလဲသွားခြင်းမရှိသည့်အပြင် ယုံကြည်ချက်အပြည့်ရှိနေသော အပြုံးတစ်ခုပင် ထင်ဟပ်နေခဲ့သေးသည်။

"ငါ မင်းရဲ့ ဒီတိုက်ကွက်ကို ကြိုတင်ကာကွယ်ထားတာ ကြာလှပြီ... မင်း တကယ်ပဲ ငါ့ကို ရွှေရောင်ရှေးဟောင်းနန်းတော်တုန်းက ယန်ရှန်းလို့ ထင်နေတာလား..."

ယန်ရှန်းက ရှုချွမ်းကို ကြည့်ကာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဝိညာဉ်စွမ်းအားများမှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ပွင့်ထွက်လာကာ ကောင်းကင်ယံထံသို့ ထိုးတက်သွားခဲ့တော့သည်။

ထိုကြောက်မက်ဖွယ် ဝိညာဉ်စွမ်းအားမှာ ရှုချွမ်း၏ ဓားနယ်‌မြေက ချက်ချင်းပင် ဖောက်ခွဲဖျက်ဆီးပစ်လိုက်၏။

ဓားနယ်မြေ၏ ဖိနှိပ်မှု ကွယ်ပျောက်သွားခဲ့ပြီဖြစ်ရာ ယန်ရှန်းက သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို ဝဝလင်လင် ချလိုက်နိုင်ပုံရပြီး သူ၏ မျက်နှာထက်တွင် အောင်နိုင်သူတစ်ယောက်ကဲ့သို့ အပြုံးမျိုး ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

"မင်းရဲ့ ဓားနယ်မြေက ဒီလောက်တင်ပဲလား..."

"နောက်တစ်ဆင့်အနေနဲ့ ငါ ယန်ရှန်းရဲ့ အစွမ်းထက်ဆုံး သတ်ဖြတ်ခြင်းတိုက်ကွက်ကို ပြသရတာပေါ့..."

"ဓားတစ်ချက် ကောင်းကင်ခွဲ..."

ယန်ရှန်းက အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ ကောင်းကင်ယံထံသို့ ပျံသန်းသွားခဲ့သည်။

ရှုချွမ်းက မော့ကြည့်လိုက်ရာ ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းထားသော ဓားချီကြီးတစ်ခုကို မြင်တွေ့လိုက်ရပြီး ၎င်းမှာ ရှုချွမ်း၏ ဓားချီထက် စိုးစဉ်းမျှ လျော့နည်းခြင်းမရှိချေ။

"လာစမ်းပါ ရှုချွမ်း... မင်းသာ ဒီဓားချက်ကို မတားဆီးနိုင်ရင် မင်း သေရလိမ့်မယ်..."

ယန်ရှန်း၏ စကားသံထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး ၎င်းတွင် သရော်လှောင်ပြောင်မှု၊ အောင်နိုင်မှုနှင့် မာနထောင်လွှားမှုတို့ အပြည့်အဝ ကပ်ပါလာခဲ့သည်။

သူ၏ စကားဆုံးသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ထိုဓားချီကြီးမှာ ရှုချွမ်းထံသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် အရှိန်ပြင်းစွာ ပြေးဝင်သွားခဲ့တော့သည်။

ဓားချီနှင့်အတူ ကပ်ပါလာသော ကြောက်မက်ဖွယ် သတ်ဖြတ်ခြင်းဆန္ဒများကြောင့် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးပင် အရောင်အသွေး ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရ၏။

ဤဓားချက်၏ ပြင်းထန်လှသော ခွန်အားကို ခံစားမိလိုက်ရချိန်တွင် အောက်ခြေရှိ နင်ယို့ချီမှာ ရှုချွမ်းအတွက် အလွန်အမင်း စိုးရိမ်ပူပန်သွားခဲ့ရပြီး သူသည် ယန်ရှန်းကို ယှဉ်နိုင်ပါ့မလားဟု တွေးတောကာ ထိတ်လန့်နေခဲ့သည်။

သူမက အော်ဟစ်သတိပေးရန် အကြိမ်ကြိမ် ကြိုးပမ်းခဲ့သော်လည်း ရှုချွမ်းကို အာရုံပျက်သွားစေမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် ပြန်လည်အောင့်အီးထားခဲ့ရ၏။

သို့သော်လည်း ရှုချွမ်းမှာမူ အလွန်ပင် တည်ငြိမ်နေခဲ့ပြီး ထိုဓားချီ ရောက်ရှိလာမည့်အချိန်ကို ငြိမ်သက်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။

ဓားချီမှာ သူ့ထံသို့ ကျရောက်လုနီးနီး အချိန်ကျမှသာ သူက လှုပ်ရှားလိုက်တော့၏။

ဝမ်ကျီဓားကို ကိုင်ဆွဲလျက် သူ၏ ဓားချက်ကို ပိုင်းချလိုက်သည်။

ဘုန်း...

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တိုက်ကွက်နှစ်ခုမှာ အချင်းချင်း ပြင်းထန်စွာ တိုက်မိသွားခဲ့ကြပြီး စူးရှတောက်ပလှသော အလင်းတန်းများ ပွင့်ထွက်လာခဲ့ကာ ရှေးဟောင်းစစ်‌မြေပြင်အတွင်းရှိ လူအားလုံးမှာ ဤနေရာမှနေ၍ ထွက်ပေါ်လာသော ကြီးမားလှသော မှိုပွင့်ပုံစံ မီးခိုးလုံးကြီးကို လှမ်းမြင်တွေ့လိုက်ကြရတော့သည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရသော သိုင်းပညာရှင်အားလုံးမှာ မျက်နှာပျက်သွားခဲ့ကြရ၏။

ကမ္မနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်များသာ ရှိနေရမည့် ဤရှေးဟောင်းစစ်မြေပြင် အတွင်း၌ ကမ္မနယ်ပယ်ထက် ကျော်လွန်သော တိုက်ခိုက်မှုမျိုး အဘယ်ကြောင့် ပေါ်ပေါက်လာရသနည်းဆိုသည်ကို သူတို့ လုံးဝ နားမလည်နိုင်ကြပါချေ။

ဤအချက်ကပင် ၎င်းတို့ကို ရှေးဟောင်းစစ်မြေပြင်အတွင်း၌ မည်သို့သော အပြောင်းအလဲမျိုး ဖြစ်ပေါ်နေသနည်းဟု စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ စတင်ဖြစ်ပွားစေခဲ့သည်။

ပြီးတော့ ဤတိုက်ပွဲ၏ ဗဟိုချက်၌ ရှိနေသော လူနှစ်ဦးမှာမူ အချင်းချင်း စိုက်ကြည့်လိုက်ကြ၏။

ယန်ရှန်းမှာ အံ့ဩမှင်သက်နေခဲ့ပြီး ရှုချွမ်းက မိမိ၏ တိုက်ကွက်ကို မည်သို့ကြောင့် ဤမျှလောက် လွယ်ကူစွာ ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်ရသနည်းဟု တွေးတောကာ မယုံကြည်နိုင်ဘဲ ဖြစ်နေခဲ့သည်။

သူ၏ ဓားချက်မှာ ကမ္မနယ်ပယ်ထက် ကျော်လွန်ကာ ကောင်းကင်တက်လှမ်းခြင်းနယ်ပယ် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သော်လည်း ရှုချွမ်းမှာမူ နိဗ္ဗာနနယ်ပယ်၌သာ ရှိနေသေးသည် မဟုတ်ပါလား။

သူက ဘယ်လိုလုပ် တားဆီးနိုင်ရတာလဲ။

ယန်ရှန်းမှာ လုံးဝ သဘောမပေါက်နိုင်ဘဲ ဖြစ်နေခဲ့သည်။

မိမိကျင့်ကြံခဲ့သော သိုင်းပညာများက အတုအယောင်များ ဖြစ်နေခဲ့တာလား။

မိမိကို အဘိုးအိုကြီးက လှည့်စားခဲ့တာလား။

သူက မိမိကိုယ်ကိုယ် ပြင်းထန်စွာ သံသယဝင်ခြင်းအတွင်းသို့ ကျရောက်သွားခဲ့ရတော့၏။

ပြီးတော့ သူ၏ လက်စွပ်ထဲတွင်ရှိသော 'ရွှေယိချန်း' မှာမူ ဤမြင်ကွင်းကို သေချာပေါက် မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

"မြန်မြန် သတိပြန်ဝင်စမ်း... ကာကွယ်ဖို့ပြင်ထား..."

"ရှုချွမ်း မင်းအတွက် ဆင်ထားတဲ့ ထောင်ချောက်ထဲကို မကျစေနဲ့..."

လက်စွပ်အတွင်းမှနေ၍ ရွှေယိချန်း၏ အလွန်အမင်း ပျာယာခတ်နေသော အသံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူက ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် သက်သက်သာ ဖြစ်ပြီး လတ်တလောမှ ပြန်လည်နာလန်ထူလာခြင်းဖြစ်ရာ မည်သည့်တိုက်ခိုက်မှုကိုမျှ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ မပြုလုပ်နိုင်သေးချေ။

သူက ယခုအခါ အရာအားလုံးအတွက် ယန်ရှန်းကိုသာ မှီခိုအားထားနေရခြင်း ဖြစ်သည်။

သူနှင့် ယန်ရှန်းမှာ အတူတူ အကျိုးခံစားရပြီး အတူတူ ဒုက္ခရောက်မည့် တည်ရှိမှုများ ဖြစ်ကြသည်ဟု ပြောဆိုနိုင်ပေသည်။

သို့သော်လည်း လက်ရှိတွင် ယန်ရှန်းမှာ သံသယများအတွင်း နစ်မြုပ်လျက် လှုပ်ရှားခြင်းမရှိဘဲ ဖြစ်နေခဲ့ပြီး ဆန့်ကျင်ဘက်ရှိ ရှုချွမ်းမှာမူ နောက်ထပ် တိုက်ကွက်တစ်ခုအတွက် အဆင်သင့် ပြင်ဆင်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သူ မည်သို့လျှင် ပျာယာမခတ်ဘဲ နေနိုင်ပါမည်နည်း။

ပြီးတော့ ဤအခိုက်အတန့်တွင် ရှုချွမ်းက လှုပ်ရှားလိုက်တော့သည်။

သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်စွန်းမှာ အနည်းငယ် ကွေးညွတ်သွားခဲ့ပြီး 'ကောင်းကင်လှည့်စား ကျောက်စိမ်းအဆောင်' ကို လည်ပတ်လိုက်ရာ ရှုချွမ်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ချက်ချင်းပင် ကိုယ်ပျောက်သွားခဲ့ပြီး မည်သည့်ခြေရာလက်ရာမျှ ချန်ရစ်ခဲ့ခြင်း မရှိတော့ပါချေ။

"သတိပြန်ဝင်စမ်း... သတိထားစမ်း..."

ရွှေယိချန်းက သူ၏ ကန့်သတ်ချက်ရှိသော ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို အသုံးပြုလျက် ယန်ရှန်းကို နိုးထလာစေရန် အဆက်မပြတ် အော်ဟစ်နေခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးတွင်မူ ယန်ရှန်းက သံသယများအတွင်းမှ နိုးထလာခဲ့ပြီး ရှုချွမ်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရချိန်တွင် အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားခဲ့ရတော့၏။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သူက သူ၏ ကျောရိုးတစ်ခုလုံး အေးစိမ့်သွားသည်ကို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသဖြင့် ချက်ချင်း ခန္ဓာကိုယ်ကို လှည့်ကာ ဓားကို မြှောက်လျက် ကာကွယ်လိုက်တော့သည်။

ကလန်..

.

ဓားနှင့် ဓားချင်း ထိမိသွားခဲ့ကြပြီး ပြင်းထန်လှသော မီးပွားများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ကာ ယန်ရှန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အနောက်သို့ ပြင်းထန်စွာ လွင့်စင်သွားခဲ့ရ၏။

ဤအခိုက်အတန့်ကျမှသာ သူသည် ရှုချွမ်း၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းမှုကို နောက်ဆုံး၌ သဘောပေါက်သွားခဲ့ရတော့သည်။

သိပ်သည်း လှသော သေခြင်း၏ အော်ရာ ကြီးတစ်ခုမှာ ယန်ရှန်း၏ နှလုံးသားထဲတွင် အနည်ထိုင်သွားခဲ့ရ၏။

"ရှုချွမ်း... ကုပ်ချောင်းကုပ်ချောင်းနဲ့ နောက်ကနေ လုပ်ကြံတာက ဘာအရည်အချင်းမို့လို့လဲ... မင်းမှာ သတ္တိရှိရင် ငါနဲ့ မျက်နှာချင်းဆိုင် ရိုးရိုးသားသား တိုက်စမ်း..."

ရှုချွမ်း၏ တိုက်ကွက် လွဲချော်သွားခဲ့ပြီးနောက် သူက ချက်ချင်းပင် ထပ်မံကိုယ်ပျောက်သွားခဲ့ပြန်ရာ ပြင်းထန်လှသော အန္တရာယ်အရိပ်အယောင်များကြောင့် ယန်ရှန်းမှာ စိတ်မထိန်းနိုင်ဘဲ အော်ဟစ်လိုက်မိခြင်း ဖြစ်သည်။

သူ၏ စကားလုံးများ ဆုံးသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ကြီးမားလှသော လက်သီးချက်ကြီးတစ်ခုမှာ သူ့ထံသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ကျရောက်လာခဲ့တော့၏။

ဤလက်သီးချက်တွင် ရှုချွမ်းက 'မဟာနေမင်းနတ်ဘုရားလက်သီး'၏ သတ်ဖြတ်ခြင်းတိုက်ကွက်ကို ထုတ်ဖော်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး သူ၏ နတ်ဘုရား စွမ်းရည်များနှင့် ကံကြမ္မာအရှိန်အဝါများအားလုံးကိုပါ ပေါင်းစပ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤလက်သီးချက်၏ ခွန်အားမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီဖြစ်သော်လည်း ကောင်းကင်လှည့်စား ကျောက်စိမ်းအဆောင်၏ ဖုံးကွယ်ထားမှုအောက်တွင် ယန်ရှန်းမှာ စိုးစဉ်းမျှ သတိမပြုမိခဲ့ပါချေ။

ကြောက်မက်ဖွယ် လက်သီးချက်မှာ ယန်ရှန်း၏ ရင်ဘတ်ထံသို့ တိုက်ရိုက် ကျရောက်သွားခဲ့တော့သည်။

ခရက်...

ယန်ရှန်း၏ ရင်ဘတ်မှာ ရှုချွမ်း၏ လက်သီးချက်ကြောင့် တိုက်ရိုက် ချိုင့်ဝင်သွားခဲ့ရ၏။

ဝေါ့...

ယန်ရှန်းက သွေးအမြောက်အမြားကို အန်ထုတ်လိုက်ရပြီး သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်မှာပင် အားနည်းပျော့ခွေသွားခဲ့ရတော့သည်။

ရှုချွမ်း၏ ဤလက်သီးချက်မှာ သူ့ကို ပြင်းထန်စွာ ထိခိုက်ဒဏ်ရာရရှိသွားစေခဲ့ကြောင်း ထင်ရှားလှပေသည်။

ယခုအခါ ယန်ရှန်းက ရှုချွမ်း၏ ပြိုင်ဘက် လုံးဝမဟုတ်တော့ပါချေ။

"မင်းက ငါ့ရဲ့ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ပါဘူး..."

"ငါ ပြောပြီးသားပဲလေ... မင်းရဲ့ လက်စွပ်ထဲမှာ ရှိနေတဲ့လူကိုပဲ ထွက်လာခိုင်းလိုက်တာ ပိုကောင်းပါလိမ့်မယ်..."

ရှုချွမ်းက ဤအချက်ကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံပြောဆိုလိုက်ချိန်တွင် ယန်ရှန်း၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရတော့၏။

သူက မိမိ၏ လက်စွပ်ထဲတွင် ပုန်းကွယ်နေသော ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် ရှိနေသည့်အကြောင်းကို မည်သူ့ကိုမျှ မပြောပြဖူးပါချေ။

သို့သော်လည်း ရှုချွမ်းက မည်သို့ သိရှိနေရသနည်း။

သို့သော် ရှုချွမ်းက သူ့ကို ရှင်းပြနေလိမ့်မည်မဟုတ်ဘဲ ယန်ရှန်း၏ လက်စွပ်ကိုသာ သေသေချာချာ စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။

"ဟူး..."

သက်ပြင်းချသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီးနောက် ဝိညာဉ်တစ်ခုက ယန်ရှန်း၏ လက်စွပ်အတွင်းမှနေ၍ ဖြည်းညှင်းစွာ ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီး လူတိုင်း၏ မျက်စိရှေ့မှောက်တွင် ပေါ်လာခဲ့တော့သည်။

ဤဝိညာဥ်မှာ ဧကရာဇ်အရှင်တစ်ပိုင်းနယ်ပယ်ကျွမ်းကျင်သူဖြစ်သည့် 'ရွှေယိချန်း' ပင် ဖြစ်ပေသည်။

ရှုချွမ်းမှာမူ ဤအရာကို လွန်ခဲ့သောအချိန်ကတည်းက သိရှိထားခဲ့သဖြင့် အလွန်ပင် တည်ငြိမ်နေခဲ့၏။

သို့သော် နင်ယို့ချီမှာမူ အလွန်ပင် အံ့ဩသွားခဲ့ရပြီး ယန်ရှန်း၏ လက်စွပ်ထဲတွင် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး၏ ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် တကယ်ရှိနေလိမ့်မည်ဟု သူမ ထင်မှတ်မထားခဲ့မိပါချေ။

"သူတော်စင်သားတော် ရှုချွမ်း... မင်းနဲ့ ယန်ရှန်းတို့ နှစ်ယောက်စလုံးက ထိုက်ယိမြင့်မြတ်နယ်မြေရဲ့ တပည့်တွေပဲ မဟုတ်လား... မင်း သူ့ရဲ့ အသက်ကို တစ်ကြိမ်လောက် ချမ်းသာပေးလို့ မရဘူးလား..."

ရွှေယိချန်း အပြင်သို့ ထွက်လာပြီးနောက် ပထမဆုံး လုပ်ဆောင်လိုက်သော အရာမှာ ယန်ရှန်းအတွက် အသက်ချမ်းသာပေးရန် တောင်းပန်လိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်ပေတော့သည်။