အခန်း ၁၅၀

အခန်း (၁၅၀) ရှုချွမ်းနှင့် ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန်တို့၏ တိုက်ပွဲ

"သူ့အသက်ကို ချမ်းသာပေးရမယ် ဟုတ်လား..."

"သူက ငါ့ကို သတ်ဖို့ ကြံစည်နေတာကို ငါက သူ့ကို အသက်ချမ်းသာပေးရမယ်ပေါ့... ငါက အရူး လား၊ ဒါမှမဟုတ် မင်းပဲ ရူးနေတာလား..."

ရှုချွမ်းက ရွှေယိချန်းကို စိုးစဉ်းမျှ မျက်နှာသာမပေးဘဲ တိုက်ရိုက်ပင် သရော်လှောင်ပြောင်လိုက်၏။

သူက ဧကရာဇ်အရှင်တစ်ပိုင်း ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် သက်သက်သာ ရှိသေးတာ မဟုတ်ပါလား။

ရှုချွမ်းက ယခင်က ဧကရာဇ်အရှင်နယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး၏ စိတ်ဝိညာဉ်ကိုပင် သတ်ဖြတ်ဖူးပြီးသားဖြစ်ရာ ယခုကဲ့သို့ တစ်ဝက်တစ်ပျက် သေလုမြောပါး ဖြစ်နေသော ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန်တစ်ခုကို အဘယ်ကြောင့် ကြောက်ရွံ့နေရမည်နည်း။

တကယ့်ကို ရယ်စရာကောင်းလှပေသည်။

"မင်း... ကျေးဇူးကန်းလိုက်တာ..."

ဤစကားကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ရွှေယိချန်း၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် အုံ့မှိုင်းသွားခဲ့ပြီး ဒေါသတရားများ ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့တော့သည်။

နိဗ္ဗာနနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးက သူ့ကို ယခုကဲ့သို့ စော်ကားမော်ကား ပြောဆိုရဲလိမ့်မည်ဟု သူ ဘယ်တုန်းကမှ ထင်မှတ်မထားခဲ့မိပါချေ။

၎င်းက သူ၏ အသိတရားကို လုံးဝ ပြောင်းပြန်လှန်ပစ်လိုက်သကဲ့သို့ပင်။

သူက ယခုအခါ ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် သက်သက်သာ ဖြစ်နေသော်လည်း နိဗ္ဗာနနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးက အလွယ်တကူ စော်ကားနိုင်မည့်သူမျိုး လုံးဝမဟုတ်ချေ။

သို့သော်လည်း နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ရှုချွမ်းက 'ရွှေရောင်ရှေးဟောင်းနန်းတော်' ကို ဆင့်ခေါ်လိုက်ပြီး ၎င်းကို သူ၏လက်ထဲ၌ ကစားနေခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်၏။

ဤအရာကို မြင်တွေ့လိုက်ရချိန်တွင် ရွှေယိချန်း၏ နှလုံးသားထဲ၌ ကြောက်ရွံ့မှုကြီးတစ်ခုက ချက်ချင်းပင် လွှမ်းမိုးသွားခဲ့ရတော့သည်။

သူက မိမိ အသည်းအသန် မေ့ဖျောက်ချင်နေခဲ့သော အတိတ်က အဖြစ်အပျက်တစ်ခုကို ချက်ချင်း ပြန်လည်အမှတ်ရသွားခဲ့၏။

ထိုစဉ်က သူသည် မိမိ၏ ဧကရာဇ်အရှင်တစ်ပိုင်း နယ်ပယ် ခွန်အားကို အားကိုးလျက် ထိုရွှေရောင်ရှေးဟောင်းနန်းတော်အတွင်းသို့ အတင်းအဓမ္မ ဝင်ရောက်ရန် ကြိုးပမ်းခဲ့ဖူးသည်။

အရာအားလုံးက လွယ်ကူလိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့သော်လည်း မမျှော်လင့်ဘဲ သူသည် အဝင်ဝသို့ပင် မရောက်ရှိသေးမီမှာပင် ရှေးဟောင်းနန်းတော်၏ ကာကွယ်ရေးအစီရင်၏ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံခဲ့ရပြီး ချက်ချင်းပင် အမှုန့် ခံခဲ့ရတော့သည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အပြည့်အဝ ပျက်စီးသွားခဲ့ရပြီး ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် အပိုင်းအစလေးတစ်ခုသာ ကျန်ရှိတော့ကာ ၎င်းက ရှေးဟောင်းနန်းတော်ကမ္ဘာအတွင်းသို့ ထွက်ပြေးပုန်းကွယ်ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်၏။

သူက နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာအောင် အိပ်ပျော်နေခဲ့ရပြီး နောက်ဆုံးတွင်မှ ယန်ရှန်းကြောင့် နိုးထလာခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့်ပင် ဤအရာကို မြင်တွေ့လိုက်ရချိန်တွင် သူ ဤမျှလောက်အထိ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

သူ၏ နှလုံးသားထဲရှိ ကြောက်ရွံ့မှုများကို အတင်းအဓမ္မ ဖိနှိပ်ထားရင်း ရွှေယိချန်းက ပြောလိုက်၏။

"ဒီလိုလုပ်ရအောင်... မင်းသာ ယန်ရှန်းကို လွှတ်ပေးဖို့ သဘောတူမယ်ဆိုရင်... ငါ့ရဲ့ အမွေအနှစ်တွေအားလုံးကို မင်းကို ပေးအပ်မယ့်အပြင် ယန်ရှန်းအနေနဲ့ မင်းကို နောက်နောင် ဘယ်တော့မှ ဒုက္ခမပေးစေရဘူးလို့ ငါ အာမခံပါတယ်..."

"ဒါ့အပြင် ဒီနေ့ ဒီနေရာမှာ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှ အရာအားလုံးကိုလည်း အပြင်လူတွေ လုံးဝ မသိစေရဘူး... ဘယ်လိုလဲ..."

ရွှေယိချန်းက စကားပြောပြီးနောက် မျှော်လင့်ချက်အပြည့်ရှိသော မျက်လုံးများဖြင့် ရှုချွမ်းကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

ယခုအခါ သူက ရှုချွမ်းကို ကိုင်တွယ်ရန် မည်သည့်ယုံကြည်ချက်မျှ ရှိမနေတော့သဖြင့် ရှုချွမ်းကို အသက်ချမ်းသာပေးရန် တောင်းပန်တိုးလျှိုးရုံမှတစ်ပါး အခြားမရှိတော့ပါချေ။

"ဆရာ... ဘာတွေ လုပ်နေတာလဲ..."

"သူ့ကို သတ်ပစ်လိုက်စမ်းပါ..."

ယန်ရှန်းမှာမူ ဤအချိန်အထိ အခြေအနေမှန်ကို သဘောမပေါက်နိုင်သေးပါချေ။

ရွှေယိချန်းက အလျှော့ပေးနေသည်ကို မြင်တွေ့ရချိန်တွင် သူသည် ချက်ချင်းပင် ပျာယာခတ်သွားခဲ့ပြီး သူ့ကို အော်ဟစ်ဆူပူလိုက်တော့သည်။

ဤအသံကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ရွှေယိချန်း၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် မည်းမှောင်သွားခဲ့ရ၏။

ငါကိုယ်တိုင်တောင် ရိုရိုသေသေနဲ့ မလှုပ်ရဲဘဲ ဖြစ်နေတာကို မင်းက မမြင်ဘူးလား မင်းက ဘယ်လိုကောင်မို့လို့ ဒီလိုစကားမျိုးကို ပြောရဲရတာလဲ။

သူက ထိုစဉ်က အဘယ်ကြောင့် ယန်ရှန်းနှင့်အတူ ရွှေရောင်ရှေးဟောင်းနန်းတော်ထဲမှ ထွက်လာခဲ့မိပါလိမ့်ဟု အလွန်အမင်း နောင်တရနေခဲ့မိသည်။

အကယ်၍ ယန်ရှန်းက ဤမျှလောက်အထိ ဦးနှောက်မရှိသော လူတစ်ယောက်ဖြစ်ကြောင်း ကြိုတင်သိရှိခဲ့ပါက သူသည် သူ့ကို လွန်ခဲ့သောအချိန်ကတည်းက စွန့်ပစ်ခဲ့ပေလိမ့်မည်၊ သူ၏ အမွေအနှစ်များကို ပေးအပ်ရန် နေနေသာသာ ပင်။

"ကဲ... အဲဒါကတော့..."

ရှုချွမ်းက သူ၏ မေးစေ့ကို ပွတ်ရင်း အတွေးနက်နေသည့်ပုံစံ ပြုလုပ်လိုက်၏။

ရွှေယိချန်းသည်လည်း ရှုချွမ်းက သူတို့ကို လွှတ်ပေးလိမ့်မည်ဟူသော မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း ရှုချွမ်း၏ နောက်ထပ်ထွက်ပေါ်လာသော စကားလုံးများက သူတို့၏ စိတ်ကူးယဉ်မှု အားလုံးကို အပြည့်အဝ ရိုက်ချိုးဖျက်ဆီးပစ်လိုက်တော့သည်။

"သေချာတာပေါ့... မလွှတ်ပေးနိုင်ဘူး..."

"ငါ အစောကြီးကတည်းက ပြောပြီးသားပဲလေ... သူ ဒီနေ့ သေကိုသေရမယ်..."

"ဘယ်သူမှ တားလို့မရဘူး..."

"ပြီးတော့ မင်းလည်းပဲ... လွန်ခဲ့တဲ့ အချိန်ကတည်းက သေသင့်နေပြီဖြစ်တဲ့ ဒီအဖိုးကြီးလည်း... ဒီနေ့ သူနဲ့အတူ တစ်ပါတည်း သေရမယ်..."

ရှုချွမ်းက ပြုံးလိုက်၏။

သူက ဤ ဧကရာဇ်အရှင်တစ်ပိုင်း ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန်ကို စိုးစဉ်းမျှ မျက်နှာသာပေးခြင်း မရှိပါချေ။

ယန်ရှန်းက ကံကြမ္မာအရှိန်အဝါရှိသော ဇာတ်လိုက်ဖြစ်စေ၊ မဖြစ်စေ သူ ဒီနေ့ သေကိုသေရမည် ဖြစ်သည်။

နင်ယို့ချီကို တိုက်ခိုက်ရဲပြီး သူမကို ယခုကဲ့သို့ စုတ်ပြတ်သတ်သွားအောင် ပြုလုပ်ခဲ့သည့်အတွက်ကြောင့်ပင်။

အကယ်၍ သူသာ အချိန်မီ ရောက်မလာခဲ့ပါက နင်ယို့ချီမှာ သေဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်နိုင်သည်။

သူ့ကို သတ်ဖြတ်ပစ်မှသာ သူ၏ နှလုံးသားထဲရှိ နာကျည်းမှုများကို မောင်းထုတ်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

"မင်း အတော့်ကို လွန်လွန်းနေပြီ..."

"ဆရာ... ရှုချွမ်းက ကျွန်တော်တို့ကို လွှတ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး... သူ့ကို အသေအလဲ ပြန်တိုက်ကြမယ်..."

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ယန်ရှန်းက ရွှေယိချန်းကို တိုက်ခိုက်ရန်အတွက် ဆက်လက်၍ တွန်းအားပေးနေဆဲ ဖြစ်သည်။

ပြီးတော့ ရွှေယိချန်းသည်လည်း ဒေါသတရားများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်၏။

သူက ဧကရာဇ်အရှင်တစ်ပိုင်းနယ်ပယ် အဆင့်ဖြစ်ခဲ့စဉ်က အခြားသူများက သူ့ကို အစဉ်အမြဲ ဦးညွှတ်ခဲ့ကြရသည်ကို ပြန်လည်အမှတ်ရမိသွားသည်။

သူက မည်သည့်အချိန်ကမှ ယခုကဲ့သို့ အောက်ကျို့ပြီး စကားပြောခဲ့ရဖူးသနည်း။

ထောင့်ပိတ်ခံထားရသော ခွေးတစ်ကောင်ပင်လျှင် တံတိုင်းကို ခုန်ကျော်ရန် ကြိုးပမ်းတတ်သည် မဟုတ်ပါလား၊ ရွှေယိချန်းအတွက်မူ ဆိုဖွယ်ရာမရှိချေ။

ဒေါသအရှိန်ကြောင့် မျက်စိကွယ်သွားခဲ့သော ရွှေယိချန်းက ရွှေရောင်ရှေးဟောင်းနန်းတော်၏ ခြိမ်းခြောက်မှုကို အပြည့်အဝ မေ့လျော့သွားခဲ့ရတော့သည်။

နိဗ္ဗာနနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးက ဤပြိုင်ဘက်ကင်း ရတနာဖြစ်သော ရွှေရောင်ရှေးဟောင်းနန်းတော်ကို အမှန်တကယ် အသုံးပြု နိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝမယုံကြည်ပါချေ။

ရွှေယိချန်းက အလွယ်တကူ အနိုင်ကျင့်၍ရမည့်သူ မဟုတ်ချေ။

ရှုချွမ်းက ယန်ရှန်းကို မလွှတ်ပေးသည့်အပြင်၊ မိမိကိုပါ လွှတ်ပေးရန် စိတ်ကူးမရှိမှတော့ သူသည်လည်း အသက်နှင့်လဲ၍ တိုက်ခိုက်ရန်သာ ရှိတော့ပေသည်။

သူ ထပ်မံစကားပြောမနေတော့ပါချေ။

ရွှေယိချန်းက သူ၏ ဧကရာဇ်အရှင်တစ်ပိုင်း ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန်၏ အစွမ်းထက်လှသော ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို အသုံးပြုလျက် ယန်ရှန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ချက်ချင်းပင် သိမ်းပိုက်လိုက်တော့သည်။

ပြီးတော့ ယန်ရှန်းသည်လည်း ရွှေယိချန်း လှုပ်ရှားတော့မည်ကို မြင်တွေ့ရချိန်တွင် အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားသွားခဲ့ရပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထိန်းချုပ်မှုကို ချက်ချင်း လွှဲပြောင်းပေးလိုက်၏။

ရှုချွမ်း မည်မျှပင် အစွမ်းထက်ပါစေ ရွှေယိချန်း၏ ပြိုင်ဘက် ဖြစ်နိုင်လိမ့်မည်မဟုတ်ဟု သူ အခိုင်အမာ ယုံကြည်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ရွှေယိချန်းက ထိန်းချုပ်လိုက်သည်နှင့်အမျှ ယန်ရှန်း၏ ကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ်မှာ ထူးဆန်းစွာဖြင့် မြင့်တက်လာခဲ့တော့သည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ စွမ်းအား အားလုံးမှာ ယန်ရှန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ စုပ်ယူခြင်း ခံလိုက်ရပြီး မကြာမီမှာပင် သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ်မှာ ကမ္မနယ်ပယ်၏ အထွတ်အထိပ်သို့ တိုက်ရိုက် မြင့်တက်သွားခဲ့၏။

အကယ်၍ ရှေးဟောင်းစစ်မြေပြင် ၏ ကန့်သတ်ချက်များသာမရှိပါက သူက ကမ္မနယ်ပယ်သို့ တိုက်ရိုက် အဆင့်တက်သွားနိုင်ပေလိမ့်မည်။

သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်မှာ ကမ္မနယ်ပယ်၌သာ ရှိနေသေးသော်လည်း သူ၏ ချီ နှင့် အစစ်အမှန် ခွန်အားမှာမူ ကမ္မနယ်ပယ်သို့ ချိုးဖျက်ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"အိုး... အဖိုးကြီးက ခန္ဓာကိုယ်ထဲကို ပူးပြီး ကိုယ်စားတိုက်ပေးမလို့လား..."

ရှုချွမ်းက ဤမြင်ကွင်းကို စိတ်ဝင်တစားဖြင့် စောင့်ကြည့်နေခဲ့ပြီး စိုးစဉ်းမျှ စိတ်ပူပန်ခြင်းမရှိပါချေ။

သူက ယခုကဲ့သို့သော ဇာတ်ကွက်မျိုးကို ဝတ္ထုတိုများထဲ၌သာ ဖတ်ရှုဖူးခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး ယနေ့တွင်မူ လက်တွေ့ဘဝ၌ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ မြင်တွေ့ရလိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်မထားခဲ့မိပါချေ။

စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းလှပေသည်။

"လာစမ်းပါ... မင်းရဲ့ ဧကရာဇ်အရှင်တစ်ပိုင်း ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန်က စစ်မှန်တဲ့ ခွန်အား ဘယ်လောက်အထိ ပိုင်ဆိုင်ထားလဲဆိုတာ ငါ ကြည့်ရသေးတာပေါ့..."

ရှုချွမ်းက ပြုံးလိုက်၏။

"ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခု ပြန်လည်ပိုင်ဆိုင်ရတဲ့ ခံစားချက်က တကယ့်ကို ကောင်းမွန်လှတာပဲ..."

"မင်းရဲ့ ဆန္ဒကို ငါ ဖြည့်ဆည်းပေးရတာပေါ့..."

ရွှေယိချန်းက သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

သူသည် မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဆုံးရှုံးခဲ့ရသည်မှာ မည်မျှပင် ကြာမြင့်နေခဲ့ပြီလဲဆိုသည်ကို မသိရပါချေ၊ ယခုအခါ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုကို ပြန်လည်ရရှိလိုက်ချိန်တွင် ခံစားချက်မှာ အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ်ကောင်းလှပေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူက ဤခန္ဓာကိုယ်နှင့် လျင်မြန်စွာ အသားကျအောင် ပြုလုပ်နေခဲ့၏။

မကြာမီတွင်မူ သူက ယန်ရှန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အပြည့်အဝ ထိန်းချုပ်နိုင်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူက အတိတ်ကာလက ခြေလှမ်းဝက် ဧကရာဇ်အရှင်တစ်ပါး ဖြစ်ခဲ့ဖူးသဖြင့် သူ၏ တိုက်ပွဲအတွေ့အကြုံများမှာ ရှုချွမ်းထက် မနှိုင်းယှဉ်နိုင်အောင် သာလွန်လှပေသည်။

ရွှေယိချန်းက သူ၏ ဓားရှည်ကို တည့်တည့်မတ်မတ် ကိုင်ဆွဲလျက် ရှုချွမ်းကို ချိန်ရွယ်ကာ ထိုးနှက်လိုက်တော့၏။

ဤဓားချက်မှာ သာမန်ကဲ့သို့ ထင်ရသော်လည်း ၎င်းတွင် ရွှေယိချန်း၏ ဓားတာအို အပေါ် နားလည်သဘောပေါက်မှုများ အပြည့်အဝ ပါဝင်နေခဲ့သည်။

သူသည်လည်း ဓားကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်၏၊ သို့မဟုတ်ပါက သူက ယန်ရှန်းကို သဘောကျမိလိမ့်မည် မဟုတ်ပါချေ။

ဓားတာအို ကို အသုံးပြုလျက် ဧကရာဇ်အရှင်တစ်ပိုင်း နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိနိုင်ခဲ့ခြင်းကပင် သူ၏ ဓားတာအို မှာ မွေးရာပါ အလွန်အမင်း အစွမ်းထက်ကြောင်း သက်သေပြနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ရေတွက်၍မရနိုင်သော ဓားချီများမှာ ရှုချွမ်းထံသို့ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်သွားခဲ့တော့၏။

ရှုချွမ်းမှာမူ စိုးစဉ်းမျှ ကြောက်ရွံ့ခြင်းမရှိဘဲ သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးရှိ အသက်စွမ်းအားများကို အပြည့်အဝ လည်ပတ်စေလျက် ဝမ်ကျီ ဓားအတွင်းသို့ ထည့်လိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် နတ်ဘုရား စွမ်းရည်မျိုးစုံနှင့် ကံကြမ္မာအရှိန်အဝါများကိုလည်း တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထုတ်ဖော်လိုက်၏။

သူက ရွှေရောင်ရှေးဟောင်းနန်းတော်ကို အသုံးမပြုဘဲ မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင်ခွန်အားသက်သက်ဖြင့် မိုးထိနယ်ပယ် အဆင့် ၄ နှင့် ညီမျှသော သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးကို အနိုင်ယူနိုင်ခြင်း ရှိ၊ မရှိ စမ်းသပ်ကြည့်ချင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

သူက နတ်ဘုရားသတ်ဓားသိုင်းပညာ ၏ အားဖြည့်မှုကို အသုံးပြုလျက် ဓားချက်တစ်ချက်ကို ပိုင်းချလိုက်တော့၏။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သတ်ဖြတ်ခြင်းဆန္ဒများနှင့် မိစ္ဆာချီများမှာ ဝမ်ကျီဓားထက်မှ ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့ပြီး ထိုဓားချက်မှာ ဟင်းလင်းပြင်ကြီးကိုပင် ရိုက်ခွဲဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။

ထိုကြောက်မက်ဖွယ် ဓားချီကြီးသည် ရွှေယိချန်း ထိုးနှက်လိုက်သော ဓားချီများကို တိုက်ရိုက်ပင် မှုန့်မှုန့်ညက်ညက် ကြေမွသွားစေခဲ့၏။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်...

ရှုချွမ်းက ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတိုးလိုက်ပြီး လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဓားကို ကိုင်ဆွဲလျက် ကျန်လက်တစ်ဖက်ကိုမူ လက်သီးအဖြစ် ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်လိုက်ရာ အားကောင်းလှသော လက်သီးအော်ရာ များ ထွက်ပေါ်လာခဲ့တော့သည်။

ဤအခိုက်အတန့်မှာ ရှုချွမ်း အစွမ်းထက်ဆုံး အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေသည့် အချိန်ပင် ဖြစ်၏။

ယခင် တိုက်ပွဲအားလုံးတွင် ရှုချွမ်းက သူ၏ ဓား သို့မဟုတ် လက်သီးကိုသာ သီးခြားစီ အသုံးပြုခဲ့ဖူးသည်။

ယခုကဲ့သို့ လက်တစ်ဖက်တွင် ဓား၊ ကျန်လက်တစ်ဖက်တွင် လက်သီးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ကိုင်စွဲအသုံးပြုခြင်းမျိုး တစ်ကြိမ်မျှ မရှိခဲ့ဖူးပါချေ။

သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ သက်ဆင်းလာသော နတ်ဘုရားတစ်ပါးအလား ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ တောက်ပနေခဲ့ပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အပူချိန်မြင့်မားမှုများက သူ၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် ဝဲလည်နေခဲ့သည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် 'နေသူတော်စင်ခန္ဓာ'မှာ အဆုံးစွန်သောအဆင့်သို့ တွန်းပို့ခြင်း ခံထားရ၏။

ရွှေရောင်အလင်းတန်းနှစ်ခုမှာ ရှုချွမ်း၏ မျက်လုံးများအတွင်းမှ ပွင့်ထွက်လာခဲ့ပြီး ကောင်းကင်ယံထံသို့ ထိုးတက်သွားခဲ့တော့သည်။

ရှုချွမ်း၏ အားကောင်းလှသော တိုက်ခိုက်မှုနှင့် ရင်ဆိုင်လိုက်ရချိန်တွင် ယန်ရှန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ရွှေယိချန်းမှာလည်း မှင်သက်သွားခဲ့ရ၏။

ရှုချွမ်း၏ စစ်မှန်သော ခွန်အားမှာ သူ၏ အတွေး ထက်များစွာ ကျော်လွန်နေခဲ့ကြောင်း ထင်ရှားလှပေသည်။

သို့သော်လည်း ရှုချွမ်းအနေဖြင့် ရွှေရောင်ရှေးဟောင်းနန်းတော်ကို အသုံးမပြုဘဲ မိမိကို အနိုင်ယူနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝမယုံကြည်သေးပါချေ။

သူ၏ မျက်လုံးများအတွင်းမှ အလင်းတန်းများ ဖျတ်ခနဲ လက်သွားခဲ့ပြီး သူ၏ ဓားရှည်ကို မြှောက်လိုက်ရာ ငွေရောင်မြစ်ကြီးတစ်စင်းအလားရှိသော ဓားချီလှိုင်းလုံးကြီးတစ်ခုမှာ ဟုန်းဟုန်းတောက်လျက် ကျရောက်လာခဲ့ပြီး အရာအားလုံးကို ဖိညှပ်ခြေမှုန်းပစ်လိုက်တော့သည်။

ဟင်းလင်းပြင်နယ်မြေပင်လျှင် ဤဓားချီကြောင့် အဆက်မပြတ် ကြေမွပျက်စီးနေခဲ့ရ၏။

"မင်း ငါ့ရဲ့ ဒီဓားချက်ကို တောင့်ခံနိုင်မလားဆိုတာ ငါ ကြည့်ရသေးတာပေါ့..."

ရွှေယိချန်းက တည်ငြိမ်စွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူက အလွန်အမင်း ယုံကြည်ချက်ရှိနေခဲ့၏။

သူ၏ မျက်စိထဲတွင်မူ ရှုချွမ်းနှင့် ထိုလူများမှာ လူပြက်များ သက်သက်သာ ဖြစ်ကြပေတော့သည်။