အခန်း ၂၅၆

အခန်း ၂၅၆ - သခင်ကြီးက နတ်ဘုရားတစ်ပါးများလား

"ဘူးသီးခြောက် အရောင်းအဝယ်က အခု ပျက်သွားပြီပေါ့..."

ရီယွင်က ပြုံးလိုက်ပြီး မတ်တတ်ရပ်ကာ သူ၏ အနောက်ရှိ အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် အကြီးအကဲကို ဂရုမစိုက်စွာ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

"မင်းက လွမ်ငှက်အထွတ်အမြတ်ဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်ဆိုတာ ဟုတ်လား..."

ရီယွင်က ကုန်းစွန်းချန်ရှန်းကို ကြည့်ကာ တည်ငြိမ်စွာ မေးမြန်းလိုက်သည်။

"မှန်တယ်..."

ကုန်းစွန်းချန်ရှန်း၏ အကြည့်များမှာ အေးစက်နေပြီး သူ့ထံမှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အော်ရာအရှိန်အဝါ တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာရာ အနီးအနားရှိ ရေတွက်၍မရနိုင်သော ကျင့်ကြံသူများမှာ ကြောက်ရွံ့စွာဖြင့် လူစုကွဲသွားကြတော့သည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူသည် ဤနေရာတွင် တစ်ဦးတည်းသော တာအိုနယ်ပယ် သန်မာသူကြီး ဖြစ်ပေသည်။ ဝူခွန်းတောင် မှောင်ခိုဈေးသို့ လာရောက်လည်ပတ်ကြသော ကျင့်ကြံသူ အများစုမှာ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းနယ်ပယ်တွင်သာ ရှိကြပြီး ကံကြမ္မာနယ်ပယ်ရှိ ကျင့်ကြံသူများမှာ နှိုင်းယှဉ်ချက်အရ ရှားပါးလှပေသည်။

ကုန်းစွန်းချန်ရှန်း၏ အကြည့်များမှာ ရီယွင်အပေါ်သို့ ပထမဆုံး ကျရောက်သွားခဲ့သည်။ သူ၏ အာရုံများက မုချင့်ထံသို့ မပြောင်းလဲမီတွင် သူ၏ မျက်တောင်များ အနည်းငယ် တုန်ယင်သွားခဲ့သည်။

"သစ္စာဖောက်... ယုတ်မာတဲ့ မိန်းမ..."

ကုန်းစွန်းချန်ရှန်းက ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

"မင်းက ယောက်ျားတစ်ယောက်အတွက် လွမ်ငှက်အထွတ်အမြတ်ဂိုဏ်းကို သစ္စာဖောက်ခဲ့တယ်... မင်းကို ပြုစုပျိုးထောင်ဖို့ ဂိုဏ်းက ပုံအောပေးခဲ့ရတဲ့ နှစ်ပေါင်းများစွာက အလကားဖြစ်သွားခဲ့ပြီ..."

"လူတွေက သဘာဝအရ ပိုကောင်းတဲ့ အလားအလာတွေကို ရှာဖွေကြတာပဲလေ... သူက မင်းတို့ရဲ့ လွမ်ငှက်အထွတ်အမြတ်ဂိုဏ်းကနေ ထွက်သွားတာ ဘာမှားနေလို့လဲ..."

မုချင့် စကားမပြောနိုင်မီတွင် ရီယွင်က ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် ကြားဖြတ်ပြောလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက သူ၏ဘေးရှိ ကြောင်နက်ကြီးဘက်သို့ လှည့်ကြည့်ကာ မျက်နှာရိပ်ပြလိုက်၏။

"သခင်ကြီး... ဒီယုတ်မာတဲ့ ခွေးကောင်ကို ကျွန်တော် ကိုင်တွယ်လိုက်ပါ့မယ်..."

ကြောင်နက်ကြီးက ကြေညာလိုက်ပြီး သူ၏ သခင်ကြီး၏ အကြည့်အောက်တွင် ရဲဝံ့စွာ ရှေ့သို့ ထွက်လာကာ သူ၏ရှေ့၌ အနက်ရောင်ဒိုင်းကာကို နေရာချလိုက်သည်။

"ဟွန့်... ကံကြမ္မာနယ်ပယ် အဆင့် ၄ မှာပဲ ရှိသေးတဲ့ မိစ္ဆာမျိုးနွယ် တိရစ္ဆာန်လေးကများ..."

ကုန်းစွန်းချန်ရှန်းက လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

"မင်းဆီမှာ လှည့်ကွက်အချို့ ရှိနေလို့ ဒုတိယဂိုဏ်းချုပ်လျှိုကို ရုတ်တရက် သတ်နိုင်ခဲ့တယ် ဆိုရင်တောင်မှ... မင်းက ငါ့ပြိုင်ဘက် မဟုတ်သေးပါဘူး... သေလိုက်စမ်း..."

သူက ဟိန်းဟောက်လိုက်ရာ သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာတစ်ခုလုံးမှာ လေထုကိုပင် ခဲသွားစေနိုင်လောက်အောင် သိပ်သည်းလှသော လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်းရှိသည့် ဓားဆန္ဒတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်နေခဲ့သည်။ သူက သူ၏ ဓားဖြင့် ထိုးခုတ်လိုက်သည်။ ဓား၏ အလင်းတန်းမှာ လောကကြီးကို နှစ်ပိုင်းခွဲနိုင်လောက်အောင် မျက်စိကျိန်းမတတ် ထက်မြက်လှပေသည်။

လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်းရှိသော ဓားကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် ကြောင်နက်ကြီးမှာ ကြောက်ရွံ့ခြင်းကင်းမဲ့နေပြီး ၎င်း၏ လက်ဖဝါးထဲရှိ ဒိုင်းကာဖြင့် ထိုတိုက်ခိုက်မှုကို ချက်ချင်းပင် ရင်ဆိုင်လိုက်သည်။

"ဝုန်း..."

ဧရာမ အင်အားတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့သည်။ ကုန်းစွန်းချန်ရှန်း၏ ကမ္ဘာမြေကို တုန်လှုပ်စေနိုင်လောက်သော ဓားချက်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီး သူကိုယ်တိုင်မှာလည်း မထင်မှတ်ဘဲ နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားခဲ့သည်။

"ဟားဟား... ဒါက တာအိုနယ်ပယ် ဆိုတာလား... မင်းကလည်း ငါ့ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ပါဘူးကွာ... ကျွတ်ကျွတ်ကျွတ်..."

ကြောင်နက်ကြီးက လှောင်ပြောင်လိုက်ပြီး သူ၏ သွေးများမှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် ဆူပွက်နေခဲ့ပြီးနောက် အနက်ရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ရှေ့သို့ ပြေးထွက်သွားတော့သည်။

"ဘာ..."

ကုန်းစွန်းချန်ရှန်းမှာ လုံးဝဥဿုံ ထိတ်လန့်သွားခဲ့သည်။

ကံကြမ္မာနယ်ပယ် အဆင့် ၄ တွင်ရှိသော မိစ္ဆာမျိုးနွယ် လူငယ်တစ်ဦး...

ဤမျှလောက် အစွမ်းထက်ရန်အတွက် ၎င်းက ဘယ်လို သွေးဗီဇမျိုးကို ပိုင်ဆိုင်ထားသနည်း။ ဤကောင်က သူ၏ စစ်မှန်သော ကျင့်ကြံမှုနယ်ပယ်ကို ဖုံးကွယ်ထားခြင်းများလား။ သူသည်လည်း တာအိုနယ်ပယ်ကို ရောက်ရှိနေခြင်းလား။

သူ တွေဝေနေစဉ်မှာပင် အနက်ရောင် အလင်းတန်းမှာ သူ့ထံသို့ နောက်တစ်ကြိမ် ရိုက်ချလာခဲ့သည်။ သူက ကာကွယ်ရန် သူ၏ ဓားကို အလျင်အမြန် မြှောက်လိုက်သည်။

"ဘုန်း... ဘုန်း..."

သူတို့နှစ်ဦးမှာ လေထဲတွင် ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်နေကြသည်။

ရီယွင်၏ အကြည့်များမှာ ဂရုမစိုက်ဟန် ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး အထက်တွင် ဖြစ်ပွားနေသော တိုက်ပွဲကို သူ ဂရုမစိုက်ခဲ့ချေ။

သူ၏ဘေးတွင် မုချင့်၏ မျက်လုံးများမှာ သူမ၏ရှေ့တွင် ဖြစ်ပျက်နေသော မြင်ကွင်းကြောင့် မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် ပြူးကျယ်နေခဲ့သည်။ ကံကြမ္မာနယ်ပယ် အဆင့် ၄ တွင်သာ ရှိပုံရသော အမြီးကိုးချောင်း ဝိညာဉ်ကြောင်မှာ ဤမျှအထိ မယုံနိုင်စရာကောင်းလောက်အောင် အစွမ်းထက်နေလိမ့်မည်ဟု သူမ တစ်ခါမျှ မထင်ထားခဲ့ချေ။ အမြီးကိုးချောင်း ဝိညာဉ်ကြောင်သည်လည်း သူ၏ ကျင့်ကြံမှုနယ်ပယ်ကို ကံကြမ္မာနယ်ပယ်အဖြစ် တမင်သက်သက် ပြသထားသည့် တာအိုနယ်ပယ် သန်မာသူကြီး တစ်ဦး ဖြစ်နေနိုင်မည်လား။ ဤသို့တွေးတောမိပြီးနောက် မုချင့်က သူမ၏ဘေးရှိ အမျိုးသား၏ ချောမောခန့်ညားသော ပုံရိပ်ကို မအောင့်အည်းနိုင်ဘဲ လှမ်းကြည့်လိုက်မိသည်။

'တကယ်လို့ သခင်ကြီးရဲ့ လက်အောက်ငယ်သားဖြစ်တဲ့ အမြီးကိုးချောင်း ဝိညာဉ်ကြောင်ကတောင် တာအိုနယ်ပယ်ကို ရောက်နေတယ်ဆိုရင်... သခင်ကြီးကိုယ်တိုင်ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုနယ်ပယ်က ဘယ်လောက်တောင် မြင့်မားနေမလဲ...'

သူမက စောစောက ပျံသန်းမှု ကန့်သတ်ချက်ကို ရုတ်တရက် သတိရသွားခဲ့ပြီး နားလည်သဘောပေါက်သွားမှု တစ်ခုက သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် လင်းလက်သွားခဲ့သည်။ မုချင့်က ရုတ်တရက် နားလည်သွားခဲ့သည်။ ထာဝရနယ်ပယ်မှ သန်မာသူ ဆိုသည်မှာ သခင်ကြီးပင် ဖြစ်ရမည်။ ဤသို့တွေးတောမိပြီးနောက် မုချင့်မှာ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ရီသွားပြီး အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားသွားတော့သည်။ သူမ လိုက်ပါနေသော သခင်ကြီးမှာ ထာဝရနယ်ပယ်မှ ကြီးမြတ်သော ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး အမှန်တကယ်ပင် ဖြစ်နေသည် မဟုတ်ပါလား။ ၎င်းမှာ တကယ့်ကို စိတ်ကူး၍မရနိုင်အောင်ပင်။

ကောင်းကင်လမင်း မင်းဆက် တစ်ခုလုံးတွင် ထာဝရနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးမျှ မရှိချေ။ ထာဝရနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး အနေဖြင့် ကောင်းကင်လမင်း မင်းဆက်ကို ဖြတ်သန်းသွားရန်မှာ အလွန်တရာ ရှားပါးလှပြီး ထောင်စုနှစ်များစွာ အတွင်း၌ပင် တစ်ကြိမ်မျှ ရှိချင်မှ ရှိပေလိမ့်မည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ကောင်းကင်လမင်း မင်းဆက်မှာ အရေးမပါသော နေရာတစ်ခုဖြစ်ရာ ဤကဲ့သို့သော ကြီးမြတ်သည့် ကျင့်ကြံသူများအတွက် မည်သည့် စိတ်ဝင်စားမှုကိုမျှ မပေးစွမ်းနိုင်ချေ။

"ကြောင်ဖြူလေး... သခင်ကြီးက ထာဝရနယ်ပယ်ကို ရောက်နေတာလား..."

အမျိုးသမီးများမှာ သဘာဝအရ စူးစမ်းလိုစိတ် ရှိကြရာ ဤအတွေးဖြင့် စိတ်ထဲတွင် ပြေးလွှားနေသော မုချင့်သည် သူမ၏ဘေးရှိ ကြောင်ဖြူလေးကို မမေးဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။

"အင်း... အမ်း..."

ကြောင်ဖြူလေးက တုံ့ဆိုင်းသွားပြီး အရာအားလုံးကို မုချင့်အား ထုတ်ဖော်ပြောသင့် မပြောသင့် မသေချာဖြစ်နေခဲ့သည်။

"သခင်ကြီး... ကျွန်မ သူ့ကို ပြောပြလို့ ရမလား..."

ကြောင်ဖြူလေးက ရီယွင်ထံသို့ လှမ်းကြည့်ကာ တိုးညင်းသောအသံဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ပြောပြလိုက်ပါ... သူလည်း အနှေးနဲ့အမြန်တော့ သိလာမှာပါပဲ..."

ရီယွင်၏ အသံက သူမ၏ နားထဲတွင် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ သခင်ကြီး..."

ကြောင်ဖြူလေးက ပျော်ရွှင်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် မုချင့်ကို လေးနက်သော မျက်နှာထားဖြင့် ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"သခင်ကြီးရဲ့ ကျင့်ကြံမှုနယ်ပယ်က ထာဝရနယ်ပယ်ထက် ပိုမြင့်တယ်..."

"ထာဝရနယ်ပယ်ထက် ပိုမြင့်တယ် ဟုတ်လား..."

မုချင့်မှာ ချက်ချင်းပင် မှင်တက်မိသွားခဲ့သည်။

သူမ နားလည်ထားသလောက်ဆိုလျှင် ထာဝရနယ်ပယ်အထက်တွင် စစ်မှန်သောနတ်ဘုရားနယ်ပယ် ရှိပေသည်။

'သခင်ကြီးက ဒဏ္ဍာရီလာ နတ်ဘုရားတစ်ပါး များလား...'

ဤသို့တွေးတောမိပြီးနောက် မုချင့်သည် ရီယွင်၏ ကျောပြင်ကို နောက်တစ်ကြိမ် လှမ်းကြည့်လိုက်မိသည်။ သူမ ကြည့်လေလေ သခင်ကြီးမှာ အနန္တနတ်ဘုရားအလင်းတန်းများကို ထုတ်လွှတ်နေပြီး တောက်ပကာ ကြည်ညိုဖွယ်ကောင်းသော နတ်ဘုရားတစ်ပါးနှင့် ပိုတူလေလေပင် ဖြစ်ပေသည်။ သူမ၏ ခံစားချက်များမှာ ဆူနာမီတစ်ခုအလား တက်ကြွလာခဲ့ပြီး သူမ၏ ကိုယ်ခန္ဓာတစ်ခုလုံးမှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် တုန်ရီနေခဲ့သည်။ ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူမ၏ လည်ချောင်းမှာ ဆို့နင့်နေပြီး သူမကိုယ်သူမ စကားမပြောနိုင်တော့ကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

"ဘုန်း..."

ကောင်းကင်ယံမှနေ၍ ကျယ်လောင်သော ပျက်ကျသံကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ကြောင်နက်ကြီး၏ လက်ဖဝါးထဲရှိ အနက်ရောင်ဒိုင်းကာမှာ ရိုက်ချလာပြီး ကုန်းစွန်းချန်ရှန်းကို လေထဲမှနေ၍ ရိုက်ချလိုက်သည်။ ကုန်းစွန်းချန်ရှန်းမှာ ကြီးမားသော အဆောက်အအုံကြီး တစ်ခုပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားခဲ့ပြီး ထိုအဆောက်အအုံကြီးမှာ ဖုန်မှုန့်များနှင့် အပျက်အစီးများအဖြစ် ချက်ချင်းပင် တစ်စစီ ဖြစ်သွားတော့သည်။

ရီယွင်က ပြုံးလိုက်သည်။ သူတို့၏ တိုက်ပွဲ စတင်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် သူသည် ဝူခွန်းတောင်အပေါ်ရှိ ပျံသန်းမှု ကန့်သတ်ချက်ကို ဂရုမစိုက်စွာပင် ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး ဖြစ်သည်။ ယခု သူ ဝူခွန်းတောင်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ ကန့်သတ်ချက်မှာ ဆက်လက် အသုံးမဝင်တော့ချေ။

"ဟားဟား... တကယ့်ကို ကျေနပ်စရာပဲ..."

သူ၏ ကိုယ်တွင်း၌ စီးဆင်းနေသော စွမ်းအားများကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် ကြောင်နက်ကြီးမှာ အောင်ပွဲခံဟန် ဟိန်းဟောက်သံတစ်ခုကို မထုတ်ဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။ သူက ဥက္ကာပျံတစ်ခုအလား ကောင်းကင်ယံမှနေ၍ ပြုတ်ကျလာကာ ဒိုင်းကာကို မြှောက်လျက် နောက်တစ်ကြိမ် ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်တော့သည်။

"ဘုန်း..."

"ဘုန်း..."

ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော တိုက်ခိုက်မှုများ ဆက်တိုက် ပြုလုပ်ပြီးနောက် ကုန်းစွန်းချန်ရှန်းမှာ သေဆုံးသွားသည်အထိ ရိုက်ချေခံလိုက်ရတော့သည်။

လွမ်ငှက်အထွတ်အမြတ်ဂိုဏ်း၏ ကံဆိုးသော ဂိုဏ်းချုပ်၊ ဂုဏ်သရေရှိ တာအိုနယ်ပယ် ကြီးမြတ်သော ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးမှာ ဝူခွန်းတောင် မှောင်ခိုဈေးတွင် ဤကဲ့သို့သော ကြေကွဲဖွယ်ရာ အဆုံးသတ်နှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည်။

ရီယွင်က ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် သေးငယ်သော ကြယ်များအလား ဂါထာသင်္ကေတများ ပြန်လည်ပေါ်လာခဲ့ပြီး အဆက်မပြတ် လင်းလက်ကာ ပြောင်းလဲနေခဲ့သည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကျင့်ကြံသူ အားလုံးမှာ ခေါင်းမူးဝေသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး သူတို့ ယခုလေးတင် မြင်တွေ့ခဲ့ရသော မြင်ကွင်းမှာ သူတို့၏ စိတ်ထဲမှနေ၍ အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တော့သည်။

သေချာပေါက် ရီယွင်သည် လွမ်ငှက်အထွတ်အမြတ်ဂိုဏ်းမှ အကြီးအကဲ အနည်းငယ်၏ မှတ်ဉာဏ်များကိုမူ ဖျက်ပစ်ခြင်း မပြုခဲ့ချေ။ သူ၏ အမြင်အရ လွမ်ငှက်အထွတ်အမြတ်ဂိုဏ်းနှင့် ကိစ္စများမှာ မပြီးဆုံးသေးပေ။ လွမ်ငှက်အထွတ်အမြတ်ဂိုဏ်းတွင် ကုန်းစွန်းချန်ရှန်းထက် အနည်းငယ် ပို၍ အစွမ်းထက်သော တာအိုနယ်ပယ် မဟာအကြီးအကဲတစ်ဦး ရှိနေသေးပေသည်။ ယခု ဤလူအိုကြီးက သူ၏ ကိုယ်ပိုင် သေမင်းကို လာရောက်ရှာဖွေမည်လား ဆိုသည်ကို ဆက်လက် စောင့်ကြည့်ရဦးမည် ဖြစ်သည်။

ဝူခွန်းတောင်ပေါ်ရှိ ကျင့်ကြံသူများ၏ မှတ်ဉာဏ်များကို ဖျက်ပစ်ပြီးနောက် လူတိုင်းမှာ သူတို့၏ ပုံမှန်အခြေအနေသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားကြပြီး ဘာမှမဖြစ်ခဲ့သကဲ့သို့ ပြုမူနေကြတော့သည်။

ကြောင်ဖြူလေးက လူအုပ်ကြီးကို ထိတ်လန့်စွာ ကြည့်လိုက်ပြီး အနည်းငယ် ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေခဲ့သည်။

'ဒီလူတွေက ဘာလို့ လုံးဝ တုန်လှုပ်ပုံမရတာလဲ...'

ဈေးသည်များက သူတို့၏ ဆိုင်များကို ဆက်လက် ခင်းကျင်းနေကြသည်။ ဈေးဝယ်သူများက ဆက်လက် လည်ပတ်နေကြသည်။ ကုန်သည်များက ဘာမှ မပြောင်းလဲသွားသည့်အလား သူတို့၏ အလုပ်များကို ဆက်လက် လုပ်ဆောင်နေကြသည်။

"ရွှီး..."

ကြောင်နက်ကြီးမှာ ပြိုကျနေသော အဆောက်အအုံမှနေ၍ ခုန်တက်လာခဲ့ပြီး သူ၏ လက်ဖဝါးထဲရှိ သိုလှောင်လက်စွပ် တစ်ကွင်းကို ရွှင်မြူးစွာဖြင့် အိတ်ကပ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။

"သခင်ကြီး စိတ်ချပါ... ဒီလက်စွပ်ကို ဂိုဏ်းချုပ်ဆီကို သေချာပေါက် ပေးအပ်လိုက်ပါ့မယ်..."

ကြောင်နက်ကြီးက ရှေ့သို့ လျှောက်လာကာ ရိုသေလေးစားစွာ ပြောလိုက်သည်။

ရီယွင်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ ဝူခွန်းတောင်ပေါ်တွင် ကြောင်နက်ကြီးသည် သိုလှောင်လက်စွပ် အချို့ကို ရရှိခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့ကို ဂိုဏ်းချုပ်ထံသို့ လွှဲပြောင်းပေးအပ်ခြင်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် ကောင်းမွန်သော အလေ့အထတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

ဖျက်ဆီးခံထားရသော အဆောက်အအုံမှာ မျက်စိနောက်စရာ ဖြစ်နေခဲ့သည်။ ရီယွင်က သူ၏ လက်ကို ညင်သာစွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ဆန်းကြယ်သော အင်အားတစ်ခု လွင့်ပျံသွားပြီး အဆောက်အအုံကို လွှမ်းခြုံသွားခဲ့သည်။ မကြာသေးမီက ဖျက်ဆီးခံထားရသော အဆောက်အအုံမှာ အံ့ဩဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် ၎င်း၏ မူလ အကောင်းပကတိ အခြေအနေသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားတော့သည်။ အတွင်းရှိ ကုန်းစွန်းချန်ရှန်း၏ အလောင်းမှာလည်း အမှုန်အမွှားများအဖြစ် ပြိုကွဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"ဘယ်လောက်တောင် မယုံနိုင်စရာကောင်းတဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်တွေလဲ..."

ကြောင်နက်ကြီးက အတွင်းစိတ်၌ ရေရွတ်လိုက်ပြီး သူ၏ သခင်ကြီး၏ ဘာမှမရှိရာမှ တစ်စုံတစ်ခုကို ဖန်တီးနိုင်စွမ်းရှိသော နက်နဲလှသည့် စွမ်းရည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အခါ တံတွေးကို အနိုင်နိုင် မျိုချလိုက်မိသည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူ၏ မျက်လုံးများမှာ အမှန်တကယ်ပင် ပွင့်လင်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သူ၏ဘေးရှိ ကြောင်ဖြူလေးနှင့် မုချင့်တို့၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အမူအရာများမှာလည်း ထပ်တူပင် မှင်တက်မိနေခဲ့ကြသည်။

'သခင်ကြီးက အရမ်းကို အစွမ်းထက်တာပဲ... အရာရာတိုင်းကို စွမ်းဆောင်နိုင်တဲ့ နတ်ဘုရားတစ်ပါးနဲ့ တကယ်ကို တူတယ်...'

မုချင့်က တွေးတောလိုက်ပြီး ရီယွင်၏ ကျောပြင်အပေါ် ကျရောက်နေသော သူမ၏ အကြည့်များတွင် ပိုမို၍ ပြင်းထန်သော လေးစားမြတ်နိုးမှုများ ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

အခန်း ၂၅၆ ပြီးပါပြီ။

--