အခန်း ၂၆၀
Vol. 18 Ch. 260
အခန်း ၂၆၀ - လွမ်ငှက်အထွတ်အမြတ်ဂိုဏ်း၏ စစ်မှန်သော ခွန်အား
ရီယွင်က ဤကဲ့သို့ အကြံပြုရခြင်းမှာ လီချန်နန်အနေဖြင့် ကောင်းကင်လမင်း လျှို့ဝှက်နယ်မြေအတွင်း၌ သေဆုံးသွားမည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ တစ်ခုခုအတွင်းသို့ တစ်ဦးတည်း ဝင်ရောက်ခြင်းမှာ အလွန်တရာ အန္တရာယ်များလှပေသည်။ ထို့အပြင် လီချန်နန်မှာ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းနယ်ပယ် အဆင့် ၅ တွင်သာ ရှိသေးပြီး သာမန် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ကိုသာ ပိုင်ဆိုင်ထားပေသည်။
"စီနီယာရဲ့ စေတနာအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်... ကျွန်တော်က ကောင်းကင်လမင်း လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲမှာ ကိုယ်ပိုင်ကိစ္စလေးတွေ ရှိနေလို့... စီနီယာ့ရဲ့ တပည့်တွေနဲ့ အဖွဲ့ဖွဲ့ဖို့က တကယ်ကို မဖြစ်နိုင်ပါဘူး..."
ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် လီချန်နန်က ရီယွင်၏ စေတနာကို ငြင်းပယ်လိုက်သည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူသည် ဤခရီးစဉ်တွင် အလွန်တရာ သတိထားရမည် ဖြစ်ပေသည်။ ထို ထျန်ယွဲ့ ကသစ်သီးများမှာ အလွန်တရာ အဖိုးတန်လှပြီး အကယ်၍ သူတို့ အဖွဲ့ဖွဲ့လိုက်ပါက အခြားသူများက ထိုအသီးများကို လိုချင်တပ်မက်မည်ကို သူ စိုးရိမ်နေခဲ့သည်။ သူ၏ရှေ့မှ စီနီယာက သူ့အပေါ် ကောင်းမွန်စွာ ဆက်ဆံခဲ့သော်လည်း တကယ့်လက်တွေ့တွင် စီနီယာ၏ နောက်ခံကို သူ လုံးဝ မသိရှိချေ။
"ကျေးဇူးကန်းတဲ့ ကောင်လေး... ငါ့ရဲ့ သခင်ကြီးက မင်းအပေါ် ဒီလောက်တောင် ကောင်းနေတာကို မင်းကများ ငြင်းရဲသေးတယ်ပေါ့..."
ကြောင်နက်ကြီးက ဘေးမှနေ၍ သွားကြိတ်ကာ လုံးဝဥဿုံ ဒေါသထွက်နေသော အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
"သေချာ စဉ်းစားကြည့်ပါဦး... ကောင်းကင်လမင်း လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ပွင့်လာတဲ့အချိန်ကျရင်... မင်း စိတ်ပြောင်းသွားနိုင်ပါတယ်..."
ရီယွင်က မှိန်ဖျော့စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ဆက်လက် အတင်းအကျပ် မတိုက်တွန်းတော့ချေ။
လီချန်နန် ဖုံးကွယ်ထားသော လျှို့ဝှက်ချက်ကို သူ သဘာဝကျကျပင် သိရှိထားပေသည်။ အကယ်၍ သူတို့ အဖွဲ့ဖွဲ့လိုက်ပါက လီချန်နန်အနေဖြင့် တောင်ကြားထဲတွင် ဖုံးကွယ်ထားသော ထျန်ယွဲ့ ကသစ်သီးများကို ရှာဖွေရန် တစ်ဦးတည်း လှုပ်ရှားနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။
ကောင်းကင်လမင်း လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ပွင့်လာရန် ရက်အနည်းငယ် လိုသေးသည်။ ရီယွင်မှာ အလျင်လိုခြင်း မရှိဘဲ လူငယ်လေးအား စဉ်းစားရန် အချိန်အနည်းငယ် ပေးလိုက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူသည် ဤလောကတွင် သူ၏ ညီအစ်ကိုချန်း ချန်ရစ်ခဲ့သော တစ်ဦးတည်းသော မျိုးဆက် ဖြစ်ပေသည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ရီယွင်သည် ဤသွေးဆက်ကို ဂရုစိုက်ရမည်ဖြစ်ပြီး လီချန်နန်ကို ဘေးကင်းစွာ လွှတ်ပေးနိုင်မှသာ သူ စိတ်အေးနိုင်မည် ဖြစ်ပေသည်။
"စီနီယာရဲ့ နားလည်ပေးမှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်... ကျွန်တော် ခွင့်ပြုပါဦး..."
လီချန်နန်က လက်ကိုယှက်လျက် ဦးညွှတ်လိုက်ပြီးနောက် အလျင်အမြန် ထွက်ခွာသွားတော့သည်။
ယခုအခါ သူ၏ လက်ထဲတွင် ကောင်းကင်လမင်း တံဆိပ်ပြားတစ်ခု ရှိနေပြီဖြစ်ရာ ကောင်းကင်လမင်း မင်းဆက်သို့ အလျင်အမြန် သွားရန် လိုအပ်ပေသည်။ ဝူခွန်းတောင်နှင့် မနီးမဝေးတွင် ကောင်းကင်ကြယ်တာရာမင်းဆက်နှင့် ကောင်းကင်လမင်း မင်းဆက်ကြား သွားလာနေသော သင်္ဘောကြီးများ ရှိသည့် ကူးတို့ဆိပ်တစ်ခု ရှိပေသည်။ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ပမာဏတစ်ခု သုံးစွဲလိုက်ရုံဖြင့် သူသည် ကောင်းကင်လမင်း မင်းဆက်သို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိရန် သင်္ဘောတစ်စင်းကို စီးနင်းနိုင်မည် ဖြစ်ပေသည်။
ထွက်ခွာသွားသော လီချန်နန်၏ ပုံရိပ်ကို ကြည့်ရင်း ရီယွင်က ပြုံးလိုက်သည်။
'တကယ့်ကို ခေါင်းမာတဲ့ လူငယ်လေးပါလား... သူရဲ့ အမူအကျင့်က ငါ့ရဲ့ ညီအစ်ကို လေးချန်းနဲ့ သိပ်တူတာပဲ... လေးချန်းကိုယ်တိုင်လည်း အတော်လေး ခေါင်းမာခဲ့တာပဲ...'
"သခင်ကြီး... ဘာလို့ ဒီလူငယ်လေးကို ဒီလောက်တောင် ကောင်းပေးနေရတာလဲ... သူက သခင်ကြီးရဲ့ မိတ်ဆွေဟောင်း တစ်ယောက်ရဲ့ မျိုးဆက်များလား..."
ကြောင်နက်ကြီးက စဉ်းစားတွေးတောလျက် ဘေးမှနေ၍ ရဲဝံ့စွာ မေးမြန်းလိုက်သည်။
မည်သို့ပင်ဆိုစေ ကြောင်နက်ကြီးသည် ချန်မိသားစုသို့ သွားရောက်ခဲ့ဖူးပြီး ၎င်းမှာ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း တစ်သိန်းက သူ၏ သခင်ကြီး၏ မိတ်ဆွေဟောင်း တစ်ဦး၏ မိသားစုဖြစ်ကြောင်း သိရှိထားပေသည်။ ထို့အပြင် ယခုလေးတင် သူ၏ သခင်ကြီးက အပြာရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူငယ်အား သူ၏ မျိုးရိုးနာမည်ကို အကြိမ်ကြိမ် မေးမြန်းနေခဲ့သည်။
'ဒီအပြာရောင်ဝတ်စုံနဲ့ လူငယ်က... လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း တစ်သိန်းက သခင်ကြီး တွေ့ဆုံခဲ့ဖူးတဲ့ မိတ်ဆွေဟောင်း တစ်ယောက်ရဲ့ မျိုးဆက်များ ဖြစ်နေနိုင်မလား...'
"မှန်တယ်..."
ရီယွင်က ဖုံးကွယ်ထားခြင်း မရှိဘဲ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
သူက တောင်ခြေသို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။ အတွေးတစ်ချက်မျှဖြင့် အမိန့်တစ်ခုက အစွမ်းထက်သွေးနဂါးမိစ္ဆာ၏ စိတ်ထဲသို့ ချက်ချင်းပင် ရောက်ရှိသွားတော့သည်။
"စိတ်ချပါ သခင်ကြီး... အဲ့ဒီလူငယ်ကို သေချာပေါက် ကာကွယ်ပေးပါ့မယ်..."
အစွမ်းထက်သွေးနဂါးမိစ္ဆာက ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက အနီရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူငယ်တစ်ဦးအဖြစ် အသွင်ပြောင်းကာ ဦးတည်ရာ တစ်ခုသို့ ပျံသန်းသွားတော့သည်။
လီချန်နန်ကို ကာကွယ်ရန် အစွမ်းထက်သွေးနဂါးမိစ္ဆာ ထွက်သွားပြီဖြစ်ရာ ရီယွင်မှာ များစွာ စိတ်သက်သာရာ ရသွားခဲ့သည်။ လီချန်နန် သူ၏ ခရီးစဉ်တွင် မည်သည့် အန္တရာယ်မျှ မကြုံတွေ့စေလိုသောကြောင့် သူ့ကို စေလွှတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် နဂါးလေးမှာ အားလပ်နေသဖြင့် ဤအစောင့်အရှောက် တာဝန်မှာ သူနှင့် အတော်လေး လိုက်ဖက်လှပေသည်။
မြင်းနက်ကြီးက ဦးတည်ရာ တစ်ခုသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး ရုတ်တရက် ခေါင်းငုံ့ကာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
'ဟူး... အခုတော့ ငါ တစ်ယောက်တည်းပဲ ကျန်တော့တာပါလား... ငါ့ရဲ့ တာဝန်က ရထားလုံး ဆွဲဖို့ သက်သက်ပဲ... အခု အစွမ်းထက်သွေးနဂါးမိစ္ဆာတောင်မှ တာဝန်တစ်ခု ရပြီး ထွက်သွားပြီဆိုတော့... သခင်ကြီး ပြန်အလာကို ငါ ဒီနေရာကနေပဲ စောင့်နေရတော့မယ်...'
ရီယွင်က လမ်းမများပေါ်တွင် ဆက်လက် လျှောက်လှမ်းနေခဲ့ပြီး လွမ်ငှက်အထွတ်အမြတ်ဂိုဏ်းမှ သတင်းအချို့ကို တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင်...
ဝူခွန်းတောင်မှနေ၍ လွမ်ငှက်အထွတ်အမြတ်ဂိုဏ်းသို့ ဟင်းလင်းပြင်ရွှေ့ပြောင်းခြင်း ဝင်္ကပါဖြင့် ရောက်ရှိလာသော အကြီးအကဲ အချို့မှာ သူတို့ ရောက်ရှိလာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ဂိုဏ်း၏ အနောက်ဘက်တောင်ပေါ်ရှိ ရှေးဟောင်း မျှော်စင်ကြီးတစ်ခုဆီသို့ အလျင်အမြန် ပြေးသွားကြတော့သည်။
"မဟာအကြီးအကဲ... ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ကိစ္စကြီး ဖြစ်သွားပြီ... ဂိုဏ်းချုပ်နဲ့ ဒုတိယဂိုဏ်းချုပ်တို့ အသတ်ခံလိုက်ရပြီ... သူတော်စင်မိန်းကလေးကလည်း ဂိုဏ်းကို သစ္စာဖောက်သွားတယ်..."
ဤအကြီးအကဲများမှာ ရှေးဟောင်း မျှော်စင်ကြီး၏ ရှေ့တွင် ဒူးထောက်လျက် ငိုကြွေးကာ ဝမ်းနည်းပူဆွေးနေသော မျက်နှာများဖြင့် အဖြစ်အပျက်ကို ပြန်လည်ပြောပြနေကြသည်။
အစပိုင်းတွင် ရှေးဟောင်း မျှော်စင်ကြီးမှာ တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း အကြီးအကဲများက မျက်ရည်များဖြင့် ဆက်လက် တောင်းဆိုနေကြသည့်အခါ ပိန်လှီနေသော မီးခိုးရောင်ဝတ်စုံနှင့် အကြီးအကဲတစ်ဦးက မျှော်စင်ကြီး၏ တံခါးမကြီးကို တွန်းဖွင့်ကာ အပြင်သို့ ထွက်လာခဲ့သည်။
"မဟာအကြီးအကဲ... နောက်ဆုံးတော့ ထွက်လာပြီပဲ..."
မီးခိုးရောင်ဝတ်စုံနှင့် အကြီးအကဲကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ အခြား အကြီးအကဲများ၏ မျက်လုံးများတွင် မျက်ရည်သစ်များ ဝဲတက်လာပြီး သူတို့မှာ အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားသွားကြသဖြင့် စကားပင် ကောင်းကောင်း မပြောနိုင်တော့ချေ။
မီးခိုးရောင်ဝတ်စုံနှင့် အကြီးအကဲ၏ မျက်နှာမှာ အလွန်အမင်း တွန့်ကျေနေသော်လည်း သူ၏ မျက်လုံးများမှာ သာမန်ထက် စူးရှထက်မြက်နေခဲ့ပြီး သူက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်၏။
"ဘာတွေများ ဖြစ်သွားတာလဲ ဆိုတာကို အသေးစိတ် ရှင်းပြစမ်း..."
အကြီးအကဲ တစ်ဦးက ဝူခွန်းတောင်ပေါ်တွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှ အရာအားလုံးကို အသေးစိတ် ပြန်လည်ပြောပြလိုက်ပြီး အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူငယ်၏ ယုတ်မာပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လုပ်ရပ်များကို အလေးပေးရန် သူ၏ ပြောပြချက်ကို အမွှမ်းတင်ရန်လည်း မေ့လျော့မနေခဲ့ချေ။
နားထောင်ပြီးနောက် မီးခိုးရောင်ဝတ်စုံနှင့် အကြီးအကဲ၏ မျက်နှာမှာ မှုန်ကုပ်သွားခဲ့ရာ သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေထုကိုပင် ခဲသွားစေနိုင်လောက်ပေသည်။ အဆုံးအစမရှိသော ဒေါသများက သူ၏ ရင်ဘတ်ထဲတွင် လောင်ကျွမ်းလာခဲ့ပြီး မီးတောင်တစ်ခုအလား ပေါက်ကွဲထွက်တော့မည့် အသွင်ရှိနေခဲ့၏။
သူ၏ ရင်ဘတ်ထဲရှိ ဒေါသများကို ဖိနှိပ်ထားလျက် မီးခိုးရောင်ဝတ်စုံနှင့် အကြီးအကဲက မှိန်ဖျော့စွာ ပြောလိုက်သည်။
"ဒီလူက သာမန် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက် မဟုတ်ဘူး..."
"မဟာအကြီးအကဲ... ဂိုဏ်းချုပ်အတွက် လက်စားချေပေးပါနော်..."
မဟာအကြီးအကဲက သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်များကို ချက်ချင်း ထုတ်ဖော်မပြောသည်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ အကြီးအကဲများမှာ နောက်တစ်ကြိမ် ငိုကြွေးလိုက်ကြသည်။
"လက်စားချေမှာ သေချာပါတယ်... ငါ့နောက်ကို လိုက်ခဲ့ကြ..."
မီးခိုးရောင်ဝတ်စုံနှင့် အကြီးအကဲက အေးစက်စွာ ကြေညာလိုက်ပြီး ကိုယ်ကိုလှည့်ကာ သူ၏ ကျယ်ပြန့်သော အင်္ကျီလက်မောင်းများကို တလူလူ လွင့်ခါလျက် ထွက်သွားတော့သည်။ သူသည် ကွေ့ကောက်သော လမ်းငယ်လေးတစ်ခုကို ဖြတ်သန်းသွားခဲ့ပြီး မကြာမီမှာပင် ရှည်လျားကျဉ်းမြောင်းသော တောင်ကြားတစ်ခုအတွင်းသို့ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။
တောင်ကြားအတွင်း၌ မြူခိုးများ ဖုံးလွှမ်းနေသော ဝင်္ကပါတစ်ခု ရှိပေသည်။ မီးခိုးရောင်ဝတ်စုံနှင့် အကြီးအကဲက လက်သင်္ကေတ အဆက်မပြတ် ပြုလုပ်ကာ ၎င်းအတွင်းသို့ ဂါထာတစ်ခုကို ထည့်သွင်းလိုက်သည်။ ချက်ချင်းပင် ဝင်္ကပါမှာ အသက်ဝင်လာခဲ့ပြီး ကြီးမားသော တံခါးပေါက်ကြီး တစ်ခု ပွင့်လာခဲ့သည်။ မီးခိုးရောင်ဝတ်စုံနှင့် အကြီးအကဲက အတွင်းသို့ ဦးဆောင် ဝင်ရောက်သွားတော့သည်။
'ဒါက ဘယ်နေရာလဲ...'
အခြား အကြီးအကဲများမှာ ဤနေရာနှင့် သိသာစွာပင် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှု မရှိကြသဖြင့် အချင်းချင်း ဝေခွဲမရစွာ ကြည့်လိုက်ကြသည်။ မဟာအကြီးအကဲက ပြန်လည် မဖြေကြားသည့်အခါ သူတို့သည် သတိကြီးစွာဖြင့် တိတ်ဆိတ်နေလိုက်ကြပြီး သူ၏နောက်မှ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် လိုက်ပါသွားကြတော့သည်။
တံခါးပေါက်ကြီး၏ အလွန်တွင် မြေကြီးအောက်သို့ နက်ရှိုင်းစွာ ဆင်းသွားပြီး အဆုံးအစမမြင်ရသော မှောင်မည်းနေသည့် ဥမင်လိုဏ်ခေါင်း တစ်ခု ရှိနေပေသည်။
"မဟာအကြီးအကဲ... ဒါက ကျွန်တော်တို့ ဂိုဏ်းရဲ့ လျှို့ဝှက် နေရာလေး တစ်ခုလား..."
အကြီးအကဲ တစ်ဦးက သတိကြီးစွာဖြင့် မေးမြန်းလိုက်ရာ ဥမင်လှိုဏ်ခေါင်း အတွင်း၌ တိုက်ခတ်နေသော လေအေးများကြောင့် သူ အနည်းငယ် တုန်ရီနေခဲ့သည်။
"မှန်တယ်... မြေအောက် နက်ရှိုင်းတဲ့ နေရာမှာ ငါတို့ လွမ်ငှက်အထွတ်အမြတ်ဂိုဏ်းရဲ့ အကြီးမားဆုံး အခြေခံအုတ်မြစ်ကြီး ရှိတယ်..."
မီးခိုးရောင်ဝတ်စုံနှင့် အကြီးအကဲက သူ၏ နှုတ်ခမ်းများပေါ်တွင် ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားမှု အချို့ ပါဝင်နေလျက် ပြောလိုက်သည်။
သူတို့က ခြေလှမ်းများကို အရှိန်မြှင့်လိုက်ကြပြီး တစ်နာရီခန့် ကြာပြီးနောက်တွင် မြေအောက် နက်ရှိုင်းသော နေရာရှိ ခမ်းနားထည်ဝါသော ခန်းမဆောင်ကြီး တစ်ခုအတွင်းသို့ နောက်ဆုံးတွင် ရောက်ရှိသွားကြတော့သည်။
"ရှီး..."
အကြီးအကဲများမှာ လေကို ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်ကြပြီး ခန်းမဆောင်ကြီး၏ အလယ်ဗဟိုတွင် မတ်တတ်ရပ်နေသော ဧရာမ ကျောက်တုံးကြီးတစ်ခုကို ပါးစပ်အဟောင်းသားဖြင့် ငေးကြည့်နေမိကြသည်။ ထိုကျောက်တုံးကြီးမှာ ကြည်လင်နေပြီး အစွမ်းထက်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအားအော်ရာ တစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်နေကာ ၎င်း၏ အလယ်ဗဟိုတွင် အနက်ရောင် လွမ်ငှက်ကြီး တစ်ကောင်ကို ချိတ်ပိတ်ထားပေသည်။
"မဟာအကြီးအကဲ... ဒီ... ဒါက ဒဏ္ဍာရီလာ ကျွန်တော်တို့ဂိုဏ်းရဲ့ လွမ်ငှက်ဘိုးဘေးများလား..."
အကြီးအကဲ တစ်ဦးက ရုတ်တရက် နားလည်သဘောပေါက်သွားမှု တစ်ခုဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူ၏ ဒူးများမှာ ယိုင်နဲ့သွားခဲ့ပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ဒူးထောက်ကျသွားတော့သည်။
အခြား အကြီးအကဲများကလည်း အလျင်အမြန် လိုက်ပါလုပ်ဆောင်ကြပြီး ဒူးထောက်လိုက်ကြသည်။ သူတို့အားလုံးမှာ ကြည်လင်နေသော ကျောက်တုံးကြီး အတွင်း၌ ဖုံးအုပ်ခံထားရသည့် အနက်ရောင် လွမ်ငှက်ကြီးကို စိုက်ကြည့်နေကြပြီး သူတို့၏ မျက်နှာအမူအရာများမှာ ပြင်းပြပြီး အံ့ဩကြည်ညိုဖွယ်ရာ ကောင်းနေကာ အဆက်မပြတ် ဦးညွှတ်နေကြတော့သည်။
နှစ်သောင်းပေါင်းများစွာကြာအောင် လွမ်ငှက်အထွတ်အမြတ်ဂိုဏ်း အတွင်း၌ ဒဏ္ဍာရီတစ်ခု ပျံ့နှံ့နေခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ စစ်မှန်သော လွမ်ငှက်တစ်ကောင်သည် ဂိုဏ်းအတွင်း၌ တစ်ချိန်က နေထိုင်ခဲ့ဖူးသည်ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း ၎င်းမှာ ဒဏ္ဍာရီတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်ပြီး လွမ်ငှက်အထွတ်အမြတ်ဂိုဏ်း၏ သက်ရှိ မျိုးဆက်များထဲမှ မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်ကမျှ ၎င်းကို တစ်ခါမျှ မမြင်တွေ့ခဲ့ဖူးချေ။
"မင်းတို့ တစ်ယောက်ချင်းစီတိုင်းက အနှစ်သာရ သွေးဆယ်စက်စီ ပေးရမယ်... ငါက ဘိုးဘေးကို နိုးထစေမယ်..."
မီးခိုးရောင်ဝတ်စုံနှင့် အကြီးအကဲက ဒူးထောက်နေသော သူများကို ဂရုမစိုက်သော မျက်နှာထားဖြင့် ကြည့်ကာ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။
သူ၏ စကားများကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ အကြီးအကဲများက တုံ့ဆိုင်းခြင်း အလျဉ်းမရှိဘဲ သူတို့၏ ရင်ဘတ်များကို လက်ဖြင့် အလျင်အမြန် ဖိလိုက်ကြပြီး တစ်ယောက်ချင်းစီက အနှစ်သာရ သွေးဆယ်စက်စီကို အန်ထုတ်လိုက်ကြသည်။ အနီရင့်ရောင် အနှစ်သာရ သွေးများက သိပ်သည်းလှသော လွမ်ငှက်သွေးဗီဇ အော်ရာတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်နေခဲ့သည်။
မီးခိုးရောင်ဝတ်စုံနှင့် အကြီးအကဲက အနှစ်သာရ သွေးများကို ဖန်ပုလင်းငယ်လေး တစ်ခုအတွင်းသို့ စုဆောင်းလိုက်သည်။ သူက ကျောက်တုံးကြီး၏ ရှေ့သို့ လျှောက်သွားပြီး ၎င်း၏ အထက် လေထဲသို့ လွင့်ပျံသွားကာ ဖန်ပုလင်းကို စောင်းလိုက်သည်။
အနီရင့်ရောင် အနှစ်သာရ သွေးများက အပ်ချည်မျှင်လေး တစ်ခုအလား စီးကျလာပြီး ကြည်လင်နေသော ကျောက်တုံးကြီး အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားတော့သည်။ ၎င်းက ကျောက်တုံးကို ဖြတ်သန်းသွားပြီး အနက်ရောင် လွမ်ငှက်ကြီး၏ ကိုယ်ခန္ဓာအတွင်းသို့ ဖြည်းညင်းစွာ စိမ့်ဝင်သွားတော့သည်။
အခန်း ၂၆၀ ပြီးပါပြီ။
--