အခန်း ၂၆၁

အခန်း ၂၆၁ - မူလဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတံဆိပ်၊ လွမ်ငှက်ဘိုးဘေး

သိပ်သည်းလှသော အနှစ်သာရ သွေးများက တစ်စက်ချင်း ဝင်ရောက်လာသည်နှင့်အမျှ ကြည်လင်နေသော ကျောက်တုံးကြီး အတွင်းရှိ အနက်ရောင် လွမ်ငှက်ကြီး၏ အော်ရာမှာ ပိုမို အစွမ်းထက်လာခဲ့သည်။ ၎င်း၏ အနက်ရောင် အမွေးအတောင်များမှာ အနည်းငယ် တုန်ယင်နေခဲ့ပြီး နိုးထလာတော့မည့် အသွင်ရှိနေခဲ့သည်။

မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်နေကြသော အကြီးအကဲ အနည်းငယ်မှာ ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် သူတို့၏ သွေးများ ဆူပွက်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

နောက်ဆုံး အနှစ်သာရ သွေးတစ်စက်ကို ချလိုက်ပြီးနောက် မီးခိုးရောင်ဝတ်စုံနှင့် အကြီးအကဲက ပုလင်းငယ်ကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြန်လည်ဆင်းသက်လာခဲ့သည်။

"မင်းတို့ ထလို့ရပြီ..."

မီးခိုးရောင်ဝတ်စုံနှင့် အကြီးအကဲက ညင်သာစွာ ညွှန်ကြားလိုက်သည်။

အကြီးအကဲများက အလျင်အမြန် မတ်တတ်ရပ်လိုက်ကြပြီး အနီးသို့ တိုးကပ်သွားကာ တိုးညင်းသော အသံများဖြင့် မေးမြန်းလိုက်ကြသည်။

"မဟာအကြီးအကဲ... လွမ်ငှက်ဘိုးဘေး နေထိုင်တဲ့ ဒီကျောက်တုံးကြီးက ဒဏ္ဍာရီလာ မူလဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ ဖြစ်နေမလား..."

"မင်းက အမြင်စူးရှတာပဲ..."

မီးခိုးရောင်ဝတ်စုံနှင့် အကြီးအကဲက သူ၏ဘေးရှိ မျက်နှာဝိုင်းနှင့် အကြီးအကဲကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ငါတို့ လွမ်ငှက်အထွတ်အမြတ်ဂိုဏ်းက အထက်တန်းအဆင့် ဂိုဏ်းကြီးတစ်ခုသာ ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်ပေမဲ့... တကယ့်လက်တွေ့မှာ ငါတို့ရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်က အဆင့်မြင့်ဂိုဏ်းကြီး တစ်ခုနဲ့ ယှဉ်နိုင်တယ်... ဒီမူလဝိညာဉ်ကျောက်တုံးက... အမြင့်ဆုံး ဂိုဏ်းကြီးတွေတောင်မှ ပိုင်ဆိုင်နိုင်ဖို့ မလွယ်တဲ့ အရာတစ်ခုပဲ..."

မဟာအကြီးအကဲ၏ စကားများကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ အခြား အကြီးအကဲများ၏ မျက်လုံးများမှာ ပြင်းပြသော စိတ်အားထက်သန်မှုများဖြင့် တောက်ပသွားကြတော့သည်။

"မဟာအကြီးအကဲ... လွမ်ငှက်ဘိုးဘေးရဲ့ ကျင့်ကြံမှုနယ်ပယ်က ဘယ်လောက်လဲဆိုတာ ကျွန်တော်တို့ကို ပြောပြလို့ ရမလား..."

အကြီးအကဲ တစ်ဦးက လက်များကို ပွတ်သပ်ကာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။

"အရင်တုန်းကတော့ တော်တော်လေး အစွမ်းထက်ခဲ့တာပေါ့... ဒါပေမဲ့..."

မီးခိုးရောင်ဝတ်စုံနှင့် အကြီးအကဲက သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"လွမ်ငှက်ဘိုးဘေးက နှစ်ပေါင်း တစ်သိန်းတိုင်တိုင် အသက်ရှင်နေခဲ့တာလေ... သူ့ရဲ့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကိုယ်ခန္ဓာက ညှိုးနွမ်းသွားတာ ကြာပြီဖြစ်ပြီး သူ့ရဲ့ မူလဝိညာဉ်ကလည်း အားနည်းနေပြီ... ဒါပေမဲ့လည်း ထာဝရနယ်ပယ် ခြေတစ်လှမ်းအလို ရဲ့ စွမ်းအားကိုတော့ ပြသနိုင်စွမ်း ရှိပါသေးတယ်..."

"အရမ်းကို အစွမ်းထက်တာပဲ..."

အကြီးအကဲများမှာ အလွန်အမင်း ဝမ်းသာသွားကြသည်။

အကြီးအကဲ တစ်ဦးက စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ဒီဆန်းကြယ်တဲ့ မူလဝိညာဉ်ကျောက်တုံးကတောင် လွမ်ငှက်ဘိုးဘေးရဲ့ သက်တမ်းကို မထိန်းသိမ်းပေးနိုင်ဘူးလား..."

"ဒီလောက် အချိန်တွေ အကြာကြီး ဖြတ်သန်းပြီးတဲ့နောက်မှာတော့လေ..."

သူတို့၏ စကားများကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ မီးခိုးရောင်ဝတ်စုံနှင့် အကြီးအကဲက နောက်တစ်ကြိမ် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"မူလဝိညာဉ်ကျောက်တုံးက ဆန်းကြယ်တဲ့ ဂုဏ်သတ္တိတွေ ရှိတယ်ဆိုပေမဲ့... လွမ်ငှက်ဘိုးဘေးရဲ့ မူလဝိညာဉ်နဲ့ ကိုယ်ခန္ဓာကို စွမ်းအင်တွေ နည်းနည်းမှ မစိမ့်ထွက်အောင် ပြီးပြည့်စုံစွာ ချိတ်ပိတ်မထားနိုင်ဘူးလေ..."

အခြား အကြီးအကဲများက အချင်းချင်း အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်ကြရာ သူတို့၏ ထိတ်လန့်မှုမှာ သိသာထင်ရှားနေခဲ့သည်။

လွမ်ငှက်ဘိုးဘေးသည် နှစ်ပေါင်း တစ်သိန်းတိုင်တိုင် အသက်ရှင်နေနိုင်ခဲ့ခြင်းက သူတို့၏ နားလည်ထားမှုများကို လုံးဝဥဿုံ ပြောင်းပြန်လှန်ပစ်လိုက်သည်။ ပြီးတော့ ဤအရာအားလုံးမှာ ဤဆန်းကြယ်သော မူလဝိညာဉ်ကျောက်တုံးကြောင့်ပင် ဖြစ်ပေသည်။ ဤမျှ ကြီးမားလှသော မူလဝိညာဉ်ကျောက်တုံးကြီးဆိုသည်မှာ လောကတွင် တကယ့်ကို ရှားပါးလှသော အရာတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။ အကယ်၍ ဤသတင်းသာ ပျံ့နှံ့သွားပါက ကောင်းကင်အဆင့် ဂိုဏ်းများပင်လျှင် လာရောက်လုယူကြမည်မှာ သေချာလှပေသည်။

ထိုစဉ် ကြီးမားသော မူလဝိညာဉ်ကျောက်တုံးကြီး အတွင်းမှနေ၍ နက်ရှိုင်းပြီး လိုဏ်သံပေါက်နေသော အသံကြီးတစ်ခု ရုတ်တရက် ပဲ့တင်ထွက်လာခဲ့သည်။

"ဘာတွေ ဖြစ်ကုန်တာလဲ... ငါ ဘာလို့ နိုးထလာရတာလဲ..."

ဧရာမ အနက်ရောင် လွမ်ငှက်ကြီးက ၎င်း၏ မည်းနက်ပြီး တောက်ပနေသော မျက်လုံးများကို ဖြည်းညင်းစွာ ဖွင့်လိုက်သည်။

မီးခိုးရောင်ဝတ်စုံနှင့် အကြီးအကဲက မြေပြင်ပေါ်သို့ အလျင်အမြန် ဒူးထောက်လိုက်ပြီး စိတ်လှုပ်ရှားနေသော မျက်နှာအမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဘိုးဘေး... ဂိုဏ်းက ကြီးမားတဲ့ ဘေးဒုက္ခကြီးတစ်ခုနဲ့ ရင်ဆိုင်နေရပါတယ်... လက်ရှိ ဂိုဏ်းချုပ်နဲ့ ဒုတိယဂိုဏ်းချုပ် နှစ်ယောက်စလုံး အသတ်ခံလိုက်ရပါပြီ... ဘိုးဘေး ကိုယ်တိုင် ဝင်ရောက်ဆောင်ရွက်ပေးဖို့ ကျွန်တော်တို့ တောင်းဆိုရတော့မှာမလို့ စိုးရိမ်မိပါတယ်..."

"ဘယ်သူကများ ဒီလောက်တောင် ရဲတင်းနေရတာလဲ..."

အနက်ရောင် လွမ်ငှက်ကြီး၏ မျက်လုံးများတွင် သတ်ဖြတ်လိုသော ရည်ရွယ်ချက်တစ်ခု ဝင်းခနဲ ဖြတ်သန်းသွားခဲ့သည်။

"အခု ဝူခွန်းတောင်မှာ ရောက်နေတဲ့ ဇာစ်မြစ်မသိရတဲ့ တာအိုနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်ပါ..."

မီးခိုးရောင်ဝတ်စုံနှင့် အကြီးအကဲက အလျင်အမြန် သတင်းပို့လိုက်သည်။

အနက်ရောင် လွမ်ငှက်ကြီးမှာ ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့ပြီးနောက် ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ငါက အသက်ကို မနည်းဆက်ပြီး နှစ်ပေါင်း တစ်သိန်းတိုင်တိုင် နေလာခဲ့ရတာ... ငါ့ရဲ့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကိုယ်ခန္ဓာက ဆွေးမြည့်နေတာ ကြာပြီဖြစ်ပြီး... ငါ့ရဲ့ မူလဝိညာဉ်ကလည်း အလွန်အမင်းကို အားနည်းနေပြီ... တကယ်လို့ ငါက အတင်းအကျပ် လှုပ်ရှားရမယ်ဆိုရင်... ငါ့မှာ အခွင့်အရေး တစ်ကြိမ်ပဲ ရှိတော့မယ်... အဲ့ဒီနောက်မှာတော့ ငါ ဒီလောကကြီးကနေ အပြီးတိုင် ထွက်ခွာသွားရတော့မယ်... ဒီတစ်ကြိမ် ငါ့ကို တကယ်ပဲ လှုပ်ရှားစေချင်တာ သေချာရဲ့လား..."

"ဘိုးဘေး... ကျွန်တော်တို့လည်း ဘိုးဘေးကို မနိုးချင်ပါဘူး... ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ကြိမ်မှာတော့ ကျွန်တော်တို့မှာ တခြား ရွေးချယ်စရာ လုံးဝ မရှိတော့လို့ပါ..."

မီးခိုးရောင်ဝတ်စုံနှင့် အကြီးအကဲက ပြောလိုက်ရာ သူ၏ အသံမှာ ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုနှင့် ဒေါသတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

"ထားလိုက်ပါတော့လေ... ထားလိုက်ပါတော့... နှစ်ပေါင်း တစ်သိန်းတိုင်တိုင် အသက်ရှင်ခဲ့ရတာ... တကယ်ကို လုံလောက်နေပါပြီ... နောက်ထပ် ရာစုနှစ် အနည်းငယ် ထပ်နေရလို့လည်း ဘာများ ထူးခြားသွားမှာလဲ... ဂိုဏ်းအတွက် ဒီအကျပ်အတည်းကို ဖြေရှင်းပေးလိုက်တာက ပိုကောင်းပါတယ်လေ..."

အနက်ရောင် လွမ်ငှက်ကြီးက ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်ပြီးနောက် သက်ပြင်းရှည်ကြီး တစ်ချက် ချလိုက်သည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဘိုးဘေး..."

မီးခိုးရောင်ဝတ်စုံနှင့် အကြီးအကဲမှာ အလွန်အမင်း ဝမ်းသာသွားခဲ့သည်။

အကယ်၍ လွမ်ငှက်ဘိုးဘေးသာ လှုပ်ရှားလိုက်ပါက ထာဝရနယ်ပယ် ခြေတစ်လှမ်းအလိုနှင့် ညီမျှသော တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။ မည်သည့် တာအိုနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူကမျှ ၎င်း၏ ပြိုင်ဘက် ဖြစ်လာနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

"သွားကြစို့... ငါ့ကို ဒီနေရာကနေ ခေါ်သွားပေး..."

အနက်ရောင် လွမ်ငှက်ကြီးက အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ..."

မီးခိုးရောင်ဝတ်စုံနှင့် အကြီးအကဲက နတ်ဘုရားအိမ်မွေးတိရစ္ဆာန် လက်စွပ်တစ်ခုကို အလျင်အမြန် ထုတ်ယူလိုက်ပြီး သူ၏ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ ကြည်လင်လှသော မူလဝိညာဉ်ကျောက်တုံးကြီးကို သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။

"ဒါက တကယ့်ကို ကောင်းတာပဲ... ဒီတစ်ကြိမ် လွမ်ငှက်ဘိုးဘေး ကိုယ်တိုင် လှုပ်ရှားမယ်ဆိုတော့... အဲ့ဒီလူတွေ သေချာပေါက် အပြစ်ဒဏ် ခံရတော့မှာပဲ..."

အနီးအနားရှိ အခြား အကြီးအကဲများမှာ သိသိသာသာ စိတ်သက်သာရာ ရသွားကြသည်။ သူတို့သည် မြေအောက် နက်ရှိုင်းသော နေရာရှိ ခန်းမဆောင်ကြီး အတွင်းမှနေ၍ မဟာအကြီးအကဲ၏ နောက်မှ လိုက်ပါသွားကြပြီးနောက် ဟင်းလင်းပြင်ရွှေ့ပြောင်းခြင်း ဝင်္ကပါကို အသုံးပြု၍ ဝူခွန်းတောင်သို့ ထွက်ခွာသွားကြတော့သည်။

အလင်းတန်းတစ်ခု ဝင်းလက်သွားပြီးနောက် ပုံရိပ်အချို့ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

မီးခိုးရောင်ဝတ်စုံနှင့် အကြီးအကဲက သူ၏ နတ်ဘုရားအာရုံကို ဖြန့်ကြက်ကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို စူးစမ်းကြည့်ရှုလိုက်သည်။ သူသည် ထူးခြားထင်ရှားသော အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူငယ်ကို ချက်ချင်းပင် ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားခဲ့သည်။

အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူငယ်၏ဘေးတွင် လွမ်ငှက်အထွတ်အမြတ်ဂိုဏ်း၏ ဝတ်စုံဖြစ်သော အနက်ရောင်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် လှပသော အမျိုးသမီးငယ် တစ်ဦး ရပ်နေပေသည်။ သူမမှာ ဂိုဏ်း၏ သူတော်စင်မိန်းကလေးပင် ဖြစ်ပေသည်။

"အဲ့ဒီကောင် မဟုတ်လား..."

မီးခိုးရောင်ဝတ်စုံနှင့် အကြီးအကဲက ဦးတည်ရာ တစ်ခုသို့ ညွှန်ပြကာ ပေါ့ပါးစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်ပါတယ် မဟာအကြီးအကဲ... သူတို့ပါပဲ... အဲ့ဒီ အဖြူရောင်ဝတ်စုံနဲ့လူငယ်ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုနယ်ပယ်က အမြင့်ဆုံး ဖြစ်လောက်တယ်... အဲ့ဒီအနက်ရောင်ဝတ်စုံနဲ့ မိစ္ဆာမျိုးနွယ် လူငယ်ကတော့ တာအိုနယ်ပယ်မှာ ရှိတယ်..."

အကြီးအကဲ တစ်ဦးက ဒေါသတကြီးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ... ငါ နားလည်ပြီ... ဒီတစ်ကြိမ်တော့... သူတို့ အားလုံးကို ငရဲပြည် ပို့ပေးလိုက်မယ်..."

မီးခိုးရောင်ဝတ်စုံနှင့် အကြီးအကဲက မဲ့ပြုံးပြုံးကာ ကြေညာလိုက်ပြီးနောက် ဝင်းခနဲဖြစ်သွားကာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ထိုနေရာသို့ ပျံသန်းသွားတော့သည်။

"သခင်ကြီး... ဟင်းလင်းပြင်ရွှေ့ပြောင်းခြင်း ဝင်္ကပါက နောက်တစ်ကြိမ် လင်းလက်သွားပြန်ပြီ... အဲ့ဒီမဟာအကြီးအကဲ ရောက်လာပြီထင်တယ်..."

မုချင့်က ဦးတည်ရာ တစ်ခုသို့ လှမ်းကြည့်ကာ တိုးညင်းသောအသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"သူ အချိန်ကိုက် ရောက်လာတာပဲ..."

အေးအေးလူလူ လမ်းလျှောက်နေသော ရီယွင်က ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် မှိန်ဖျော့စွာ ပြုံးလျက် မှတ်ချက်ချလိုက်သည်။

အလင်းတန်းတစ်ခု ဝင်းလက်သွားပြီးနောက် မီးခိုးရောင်ဝတ်စုံနှင့် အကြီးအကဲ တစ်ဦးက ကောင်းကင်ယံထက်တွင် ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ သူ ပေါ်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် တာအိုနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အော်ရာကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ရာ အနီးအနားရှိ ကျင့်ကြံသူများ အားလုံးမှာ ကြောက်ရွံ့စွာဖြင့် လူစုကွဲသွားကြတော့သည်။

"မင်းတို့ တာအိုနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူ နှစ်ယောက်... အပေါ်တက်လာပြီး တိုက်ခိုက်ရဲလား..."

မီးခိုးရောင်ဝတ်စုံနှင့် အကြီးအကဲက သူ၏ လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်ထားလျက် စိန်ခေါ်လိုက်သည်။ သူသည် ဝူခွန်းတောင်အပေါ်သို့ ငုံ့ကြည့်နေပြီး သူ၏ ကိုယ်ဟန်အမူအရာမှာ လုံးဝဥဿုံ လွှမ်းမိုးထားနိုင်သည့် အငွေ့အသက်များကို ထုတ်လွှတ်နေခဲ့သည်။

သူသည် နောက်ဆက်တွဲ တိုက်ပွဲများကြောင့် ဝူခွန်းတောင်ပေါ်ရှိ မှောင်ခိုဈေး ပျက်စီးသွားမည်ကို အလိုမရှိသဖြင့် ဟင်းလင်းပြင်ကို တိုက်ပွဲမြေပြင်အဖြစ် ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ လွမ်ငှက်ဘိုးဘေး၏ နောက်ဆုံး တိုက်ခိုက်မှုမှာ လုံးဝဥဿုံ ပျက်စီးစေနိုင်ပြီး ၎င်း၏ စွမ်းအားမှာ စိတ်ကူး၍မရနိုင်လောက်အောင် ကြီးမားလှပေသည်။ ဝူခွန်းတောင် တစ်ခုလုံးမှာ မြေပြင်နှင့် တစ်ပြေးညီ ဖြစ်သွားလောက်ပေသည်။

'ဒီကောင်ဆီမှာ လျှို့ဝှက် ဖဲချပ်အချို့ ရှိနေပုံရတယ်... အပေါ်တက်ပြီး သွားကြည့်ကြတာပေါ့...'

ရီယွင်က အနည်းငယ် ပြုံးလျက် တွေးတောလိုက်ပြီးနောက် လေထဲသို့ ခြေလှမ်းကာ အထက်သို့ တက်သွားတော့သည်။

ကြောင်နက်ကြီး၊ ကြောင်ဖြူလေးနှင့် မုချင့်တို့က သူ၏နောက်မှ အနီးကပ် လိုက်ပါသွားကြသည်။

သူတို့သည် မီတာ တစ်သောင်း အမြင့်သို့ တက်သွားခဲ့ကြသည်။

အုပ်စုနှစ်စုမှာ အဝေးမှနေ၍ မျက်နှာချင်းဆိုင် ရပ်နေကြသည်။ ရီယွင်က မီးခိုးရောင်ဝတ်စုံနှင့် အကြီးအကဲကို ကြည့်ကာ တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"မင်းက တာအိုနယ်ပယ် အဆင့် ၁ မှာပဲ ရှိသေးတာလေ... တကယ်လို့ မင်းဆီမှာသာ လျှို့ဝှက် ဖဲချပ်တချို့ မရှိဘူးဆိုရင်... ဒီနေ့ မင်း ဒီကနေ ထွက်သွားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး..."

"ဘယ်လောက်တောင် မောက်မာလိုက်သလဲ... ရေတွင်းထဲက ဖားသူငယ်လိုကောင်မျိုးက ငါ့ရဲ့ လွမ်ငှက်အထွတ်အမြတ်ဂိုဏ်းရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ အမွေအနှစ်ကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး နားလည်နိုင်မှာလဲ..."

မီးခိုးရောင်ဝတ်စုံနှင့် အကြီးအကဲက လှောင်ပြောင်လိုက်၏။ သူက လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ သူ၏ လက်ချောင်းထိပ်မှနေ၍ အလင်းတန်းတစ်ခု ပစ်ထွက်သွားတော့သည်။

အလင်းတန်းများ မှေးမှိန်သွားသည့်အခါ ဧရာမ ကြည်လင်နေသော ကျောက်တုံးကြီးတစ်ခုမှာ ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် လွင့်မျောနေခဲ့သည်။ ထိုကြည်လင်နေသော ကျောက်တုံးကြီး အတွင်း၌ ကြီးမားသော အနက်ရောင် ငှက်ကြီးတစ်ကောင် ရှိနေပေသည်။

"အဲ့ဒါ လွမ်ငှက်ကြီးလား..."

ကြောင်နက်ကြီးက ကြီးမားသော အနက်ရောင် ငှက်ကြီးကို ငေးကြည့်ရင်း ထိတ်လန့်စွာ မျက်တောင်ခတ်ကာ မေးမြန်းလိုက်သည်။

လွမ်ငှက်အထွတ်အမြတ်ဂိုဏ်းက ရှေးဟောင်း လွမ်ငှက်ကြီး တစ်ကောင်ကို ချိတ်ပိတ်ရန်အတွက် ရှားပါးလှသော မူလဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတစ်ခုကို အသုံးပြုထားလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်မှတ်ထားခဲ့ချေ။

မုချင့်မှာ အတော်လေး စိတ်လှုပ်ရှားနေဟန် ရှိသည်။

သူမသည် လွမ်ငှက်သွေးဗီဇကို ပိုင်ဆိုင်ထားပေသည်။ ထိုလွမ်ငှက်ကြီးကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် သူမသည် ထိုနေရာသို့ ပျံသန်းသွားပြီး ၎င်းအနီးသို့ ချဉ်းကပ်ချင်သည့် ပင်ကိုယ်စိတ်ဆန္ဒတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ရီယွင်၏ အကြည့်များက ဝေ့ဝဲသွားပြီး အနက်ရောင် လွမ်ငှက်ကြီးအပေါ်သို့ ကျရောက်သွားခဲ့သည်။ ထို့နောက် တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရသွားသည့်အလား သူ၏ မျက်ခုံးများ အနည်းငယ် တုန်ယင်သွားခဲ့သည်။

"ဘိုးဘေး လှုပ်ရှားပေးဖို့ ရိုသေလေးစားစွာနဲ့ တောင်းဆိုပါတယ်..."

မီးခိုးရောင်ဝတ်စုံနှင့် အကြီးအကဲက လေထဲတွင် ရုတ်တရက် ဒူးထောက်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ပြင်းပြသော အမူအရာများဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဘိုးဘေး လှုပ်ရှားပေးဖို့ ရိုသေလေးစားစွာနဲ့ တောင်းဆိုပါတယ်..."

သူ၏ နောက်ရှိ အခြား အကြီးအကဲများကလည်း ဒူးထောက်ကာ ဟိန်းဟောက်လိုက်ကြရာ သူတို့၏ အသံများမှာ မိုးခြိမ်းသံအလား ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကိုပင် တုန်ခါသွားစေတော့သည်။

"ချွတ်... ချွတ်..."

ကြည်လင်နေသော မူလဝိညာဉ်ကျောက်တုံးကြီးမှာ ဖြည်းညင်းစွာ အက်ကွဲလာခဲ့သည်။

အနက်ရောင် လွမ်ငှက်ကြီးက ပြိုင်ဘက်ကင်းလောက်အောင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော မျက်လုံးတစ်စုံကို ဖွင့်လိုက်သည်။ ၎င်း၏ အကြည့်များမှာ ထက်မြက်သော ဓားနှစ်လက်အလား ဆန့်ကျင်ဘက် ဟင်းလင်းပြင်ရှိရာသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားတော့သည်။

"ဒါက..."

လွမ်ငှက်ကြီးက နှင်းထက်ပင် ဖြူဖွေးသော ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ပန်းချီကားထဲမှ နတ်ဘုရားတစ်ပါးနှင့် တူသော လူငယ်တစ်ဦးကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ၎င်း၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ရုတ်တရက် ပြင်းထန်စွာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ မယုံကြည်နိုင်သော အရိပ်အယောင်တစ်ခုက ၎င်း၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ပြည့်နှက်သွားတော့သည်။

အခန်း ၂၆၁ ပြီးပါပြီ။

--