အခန်း ၁၅၇

အခန်း (၁၅၇) ဒီစတော်ဘယ်ရီက အရမ်းကို စားလို့ကောင်းလွန်းတယ်

"သာမန် စတော်ဘယ်ရီတွေက ခြောက်လပိုင်းကနေ ရှစ်လပိုင်းအတွင်း ဈေးကွက်ထဲ ရောက်လာလေ့ရှိတယ်... ရာသီပေါ် မဟုတ်တဲ့ စတော်ဘယ်ရီတွေကတော့ နောက်နှစ် သုံးလပိုင်း လေးလပိုင်းလောက်မှ ထွက်တာလေ"

"တခြားအချိန်တွေမှာ ထွက်တဲ့ စတော်ဘယ်ရီတွေက စားရတာ အရသာ သိပ်မကောင်းသလို စိုက်ပျိုးရတာလည်း မလွယ်ကူလို့ စိုက်တဲ့သူ နည်းကြတယ်"

"ဒါပေမဲ့ ဒါကလည်း အခွင့်အရေး တစ်ခုပဲ"

ရွှီယန်က လယ်ယာခြံဝင်းမှ ဝန်ထမ်းများနှင့် စကားစမြည် ပြောဆိုနေခြင်း ဖြစ်သည်။

သူပြောသည့်အတိုင်းပင် သူစိုက်ပျိုးထားသော စတော်ဘယ်ရီများမှာ အနီရောင်ရဲရဲနှင့် ကြီးမားလှပြီး အလုံးအထည် ပြည့်ဖြိုးကာ စားရသည်မှာလည်း အလွန် အရသာရှိလှပေသည်။ ဤစတော်ဘယ်ရီများကို ဈေးကောင်းကောင်းဖြင့် မရောင်းရလျှင် ယုတ္တိမတန်သကဲ့သို့ပင်။

ဝန်ထမ်းများကလည်း ယုံကြည်မှု အပြည့် ရှိနေကြ၏။

"ခြံရှင်... ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဒီစတော်ဘယ်ရီတွေကတော့ လုံးဝ ပြဿနာမရှိဘူး... သေချာပေါက် ရောင်းကောင်းမှာပဲ"

"ကျွန်တော်တို့ သွားရောင်းမယ်ဆိုရင် သေချာပေါက် အကုန် ရောင်းထွက်မှာ သေချာတယ်"

"ဒီလောက် ကြီးတဲ့ စတော်ဘယ်ရီကို ကျွန်တော် တစ်ခါမှကို မမြင်ဖူးသေးဘူး"

အားလုံးက ခူးဆွတ်ထားသော စတော်ဘယ်ရီများကို ကြည့်ကာ တစ်ယောက်တစ်ပေါက် ပြောဆိုနေကြသည်။ စတော်ဘယ်ရီများ အများအပြား ခူးဆွတ်ရရှိထားပြီး ရွှီယန်က လင်ပန်းများထဲသို့ အလုပ်များစွာ ထည့်စီနေ၏။

လယ်ယာခြံဝင်း၏ နေ့စဉ်ဘဝမှာ ဤသို့ပင် ဖြစ်သည်။ ငွေရှာနိုင်မည့် လမ်းကြောင်းများကို အလုပ်များစွာ ရှာဖွေနေရပေသည်။ ဤသို့ စိုက်ပျိုးထားသော လယ်ယာထွက်ကုန်များကိုသာ အားကိုးရခြင်းဖြစ်ပြီး တောင်ပေါ်တက်၍ ရှာဖွေရသည်နှင့် သဘောတရား အတူတူပင် ဖြစ်၏။

စတော်ဘယ်ရီ အနံ့ကို ရရှိသွားသောကြောင့်လား မသိပေ။ ယနေ့တွင် မြေခွေးလေး သုံးကောင်လည်း ရောက်ရှိလာပြီး မှန်လုံအိမ် တံခါးဝမှနေ၍ အထဲသို့ လည်ပင်းတဆန့်ဆန့်ဖြင့် မျှော်ကြည့်နေကြသည်။ သူတို့က မျှော်လင့်ချက် အပြည့်ပါသော မျက်နှာလေးများဖြင့် စောင့်ဆိုင်းနေကြ၏။

စတော်ဘယ်ရီများက သူတို့အတွက်တော့ ဆွဲဆောင်မှု အပြည့်ပင် ဖြစ်သည်။ မြေခွေးများက သစ်သီးစားရသည်ကို အလွန် နှစ်သက်ကြပြီး ရိုးရာပုံပြင်များအရ ၎င်းတို့ အကြိုက်ဆုံးမှာ စပျစ်သီး ဖြစ်သည်ဟု ဆိုကြ၏။ ထို့ကြောင့် တာ့ကျီ က ကျိုးဘုရင် ကို စပျစ်သီး ခွံ့ကျွေးရခြင်းကို သဘောကျပြီး ၎င်းကို အကောင်းဆုံး အစားအစာဟု ယူဆထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ တကယ်တမ်းတွင် မြေခွေးများ အနှစ်သက်ဆုံးမှာ အသားသာ ဖြစ်ပေသည်။ အာဟာရ ဖြည့်တင်းရန်အတွက် သစ်သီးအချို့ကို စားသုံးရန် နှစ်သက်ခြင်းသာ ဖြစ်၏။

ရွှီယန်က ချစ်စရာကောင်းသော မြေခွေးလေး သုံးကောင်ကို မြင်တွေ့ရသောအခါ စိတ်အခြေအနေ အလွန် ကောင်းမွန်သွားခဲ့သည်။ မကာသေးမီက လယ်ယာခြံဝင်းမှာ အတော်လေး စည်ကားနေပြီး အထူးသဖြင့် ဤမြေခွေးလေးများက ပို၍ တက်ကြွနေကြ၏။

မြေခွေးနီ သုံးကောင်က အချိန်ရတိုင်း ရောက်လာတတ်ကြသည်။ မြေခွေးနီ သုံးကောင် မရှိသည့်အချိန်ကို စောင့်၍ မြောက်စွန်းမြေခွေးလေးက တိတ်တဆိတ် ဝင်လာကာ ရွှီယန်ကို အပွတ်သပ်ခံပြီး အစားအစာ အနည်းငယ် စားသောက်ကာ ကျက်သရေရှိစွာဖြင့် ပြန်လည် ထွက်ပြေးသွားတတ်၏။ ရွှီယန်ကလည်း မြေခွေးလေးများကို ပွတ်သပ်ရသည်မှာ အတော်လေး ဇိမ်ကျလှပေသည်။

ယနေ့ သူက စတော်ဘယ်ရီများကို လင်ပန်းထဲ ထည့်စီရန် အလုပ်များနေသည်။ ရွှီယန်က အလွန် ရိုးသားဖြောင့်မတ်သူ ဖြစ်၏။ အစိမ်းရောင် လင်ပန်းတစ်ခုထဲတွင် အဖြူရောင် ရေမြှုပ်ပြား ပါးပါးလေး တစ်လွှာသာ ခင်းထားပြီး အပေါ်မှ စတော်ဘယ်ရီများကို အပြည့် ထည့်ထားကာ အားလုံးက အရည်အသွေး ကောင်းမွန်သော စတော်ဘယ်ရီများချည်းသာ ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ လောဘကြီးသော ကုန်သည်များဆိုလျှင်တော့ အောက်ခြေတွင် ရေမြှုပ်များ ထူထူခင်းထားခြင်း သို့မဟုတ် အရွယ်အစား အလွန် သေးငယ်သော စတော်ဘယ်ရီများကို ထည့်ထားတတ်ကြ၏။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူက နာမည်ကောင်း ရရှိရန် တည်ဆောက်နေရသူ ဖြစ်ပြီး ဤနေရာတွင် ဈေးရောင်းချရခြင်းမှာ ရပ်ဆွေရပ်မျိုးများလည်း ရှိနေသဖြင့် ဂုဏ်သိက္ခာကို ဂရုစိုက်ရမည်သာ ဖြစ်သည်။

စတော်ဘယ်ရီများကို ထည့်စီပြီးနောက် အပေါ်မှ ပလတ်စတစ်အကြည်စဖြင့် အုပ်လိုက်သည်။ ဤသို့ဖြင့် စတော်ဘယ်ရီ တစ်လင်ပန်း အသင့်ဖြစ်သွားတော့၏။ ဝန်ထမ်းများကလည်း စတော်ဘယ်ရီ ခူးပြီးသည့်အခါ ဘေးမှနေ၍ ဝင်ရောက် ကူညီပေးနေကြသည်။

စိုက်ပျိုးရေးသမားများက အများအားဖြင့် သစ်သီးများကို ကိုယ်တိုင် ထုပ်ပိုးလေ့ရှိကြပြီး အချို့က စိုက်ပျိုးထားသမျှ အားလုံးကို ကိုယ်တိုင် ထုပ်ပိုးကြရာ အလွန် အချိန်ကုန် လူပန်းသော အလုပ်တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။ လယ်ယာခြံဝင်းအတွက် အနည်းငယ် ချန်ထားခဲ့ပြီး လက်လီရောင်းချရန်အတွက်လည်း အနည်းငယ်ကို အထုပ်မပါဘဲ ဖယ်ထားကာ ကျန်ရှိနေသော စတော်ဘယ်ရီများ အားလုံးကိုတော့ လင်ပန်းများထဲတွင် သေသပ်စွာ ထုပ်ပိုးထားလိုက်၏။

ရွှီယန်က မြေခွေးလေးများ အပြင်တွင် ရှိနေသည်ကို မြင်သောအခါ စတော်ဘယ်ရီ သုံးလုံး ယူ၍ သူတို့ထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်သည်။

"ဒီနေ့ ငါ အလုပ်များနေတယ်... မင်းတို့နဲ့ ဆော့ပေးဖို့ အချိန်မရှိဘူး... ကိုယ့်ဘာသာ ဆော့ကြတော့"

ရွှီယန်က သူတို့၏ ခေါင်းလေးများကို ပွတ်သပ်ပေးလိုက်သည်။ ထို့နောက် စတော်ဘယ်ရီများကို သုံးဘီးဆိုင်ကယ်ပေါ်သို့ တင်ကာ ဈေးသို့ သွားရန် ပြင်ဆင်လိုက်၏။

ခွေးနှစ်ကောင်ကတော့ ဘေးမှနေ၍သာ ကြည့်နေကြပြီး စတော်ဘယ်ရီများကို အနည်းငယ်မျှပင် စိတ်မဝင်စားကြချေ။ ရွှီယန်က ရှောင်ဟေးကို စတော်ဘယ်ရီ တစ်လုံး ကျွေးဖူးရာ ဤကောင်လေးက တစ်လုပ် မြည်းစမ်းကြည့်ပြီးနောက် တိုက်ရိုက် ထွေးထုတ်ပစ်ခဲ့၏။ ခွေးများ၏ အရသာခံနိုင်စွမ်းကလည်း အတော်လေး ထူးဆန်းသည်ဟုသာ ဆိုရမည်။ ဤကောင်လေးများက မစင်ကိုပင် စားတတ်ကြသော်လည်း စတော်ဘယ်ရီကိုတော့ မစားကြပေ။

ရွှီယန်က မာဝန်ကိုပါ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့၏။ စတော်ဘယ်ရီ သွားရောင်းရာတွင် ကူညီမည့်သူ တစ်ယောက်တော့ လိုအပ်ပေသည်။

စတော်ဘယ်ရီ၏ ဈေးနှုန်း အတက်အကျက အလွန် ကြီးမားလှသည်။ အချို့နေရာများတွင် ယွမ် လေးငါးဆယ်မှ ခုနစ်ဆယ် ရှစ်ဆယ် အထိ ရှိတတ်ပြီး အချို့နေရာများတွင်တော့ တစ်ပိဿာလျှင် ယွမ် အနည်းငယ်သာ ရှိကာ အချို့နေရာများတွင်မူ စတော်ဘယ်ရီများ အလွန် ပေါများလွန်းသဖြင့် သိုးများကိုပင် ကျွေးမွေးကြ၏။ ရှင်းရှင်းပြောရလျှင် ရှားပါးမှုအပေါ် မူတည်၍ တန်ဖိုး တက်သွားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ဤရာသီတွင် ဈေးကွက်ထဲ၌ စတော်ဘယ်ရီများ အလွန် ရှားပါးလှပေသည်။ အကယ်၍ ရွှီယန်သာ တကယ် ရောင်းချင်ပါက သစ်သီးဈေးကွက်ထဲတွင် တစ်ချက်သာ အော်ပြောလိုက်ရုံဖြင့် သစ်သီးကုန်သည်များက ချက်ချင်းပင် လုဝယ်ကြမည်မှာ သေချာလှ၏။ အဓိကမှာ သူကိုယ်တိုင်ကလည်း ငွေပို၍ ရချင်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဤရက်ပိုင်းအတွင်း ဘာအလုပ်မှ သိပ်မရှိသဖြင့် စတော်ဘယ်ရီများကို ခူးဆွတ်၍ သွားရောက် ရောင်းချခြင်းပင်။ ကနဦး ခန့်မှန်းချက်အရ ကားသုံးစီးစာခန့် ရရှိနိုင်ပြီး ကားတစ်စီးလျှင် အနည်းဆုံး ယွမ် တစ်သောင်းမှ နှစ်သောင်းခန့်အထိ ဝင်ငွေ ရရှိနိုင်ပေသည်။ ရွှီယန်က စတော်ဘယ်ရီ၏ ဈေးနှုန်းကို တစ်ပိဿာလျှင် ယွမ် ၄၀ ဟု သတ်မှတ်ထား၏။

ဤဈေးနှုန်းက မည်သည့်နေရာတွင် ရောင်းချသလဲ ဆိုသည့်အပေါ် မူတည်ပေသည်။ စည်ကားသော မြို့ကြီးပြကြီးများတွင် ဆိုပါက သာမန် ဈေးနှုန်းသာ ဖြစ်သော်လည်း အရှေ့မြောက်ပိုင်းတွင်တော့ ဈေးနှုန်း မြင့်မားသည့်အထဲတွင် ပါဝင်၏။ ဤရာသီတွင် စတော်ဘယ်ရီက အလွန် ရှားပါးသဖြင့် စားချင်ပါက ငွေအနည်းငယ် ပိုသုံးရသည်မှာလည်း ပုံမှန်ပင် ဖြစ်သည်။

သိပ်မကြာခင်မှာပင် ရွှီယန်က ကားမောင်းကာ မြို့ပေါ်ရှိ ဈေးငယ်လေးတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ဤဘက်ရှိ ဈေးကွက်က အတော်လေး လွတ်လပ်ပြီး လယ်သမားများက ၎င်းတို့တွင် ရှိသော ပစ္စည်းများကို ဤနေရာသို့ လာရောက် ရောင်းချတတ်ကြ၏။ ဤရာသီတွင် ဂေါ်ဖီထုပ် ရောင်းချသူများက ပို၍ များပြားပြီး အာလူး ရောင်းချသူများလည်း ရှိပေသည်။

ရွှီယန်က ကားကို ရပ်လိုက်ပြီး ဆိုင်းဘုတ်ကြီးကို မြေကြီးပေါ်တွင် ထောင်လိုက်ကာ အသံချဲ့စက်ကို ဖွင့်လိုက်ရာ အထဲမှ ဝမ်ဝူ၏ အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

"နို့အရသာ စတော်ဘယ်ရီ အကြီးစားတွေ... အရမ်းကို ချိုမြိန်လွန်းတယ်... နည်းနည်းလေးမှ လိမ်မပြောဘူးနော်... တကယ်ကို ချိုမြိန်လွန်းတယ်..."

ဝမ်ဝူက အသံသွင်းရာတွင် ဒေသသုံး စကားလုံးများကို အသုံးပြုထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ၏ အော်သံကြောင့် လူအများအပြားက ဤဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လာကြ၏။ ရွှီယန်နှင့် မာဝန်တို့ကတော့ ကားဘေးတွင် ထိုင်နေကြသည်။

သိပ်မကြာခင်မှာပင် ဖောက်သည်များ ရောက်လာကြတော့သည်။ ဤရာသီတွင် စတော်ဘယ်ရီက အလွန် ရှားပါးလှ၏။ အများအားဖြင့် ဖေဖော်ဝါရီ မတ်လ ဝန်းကျင်ခန့်တွင် အနည်းငယ် ပိုများပြီး ဇွန် ဇူလိုင် ဝန်းကျင်တွင်လည်း ရှိတတ်သည်။ ရွှီယန်က အောက်တိုဘာလ နောက်ပိုင်းတွင် ရောင်းချနေခြင်းမှာ တကယ်ကို ရှားပါးလှပေသည်။ ပို၍ အရေးကြီးသည်မှာ သူ၏ စတော်ဘယ်ရီများက အလုံးအရွယ်အစား အလွန် ကြီးမားနေခြင်းပင်။

သိပ်မကြာခင်မှာပင် လူအချို့ လာရောက် ကြည့်ရှုကြသည်။

"တစ်ပိဿာကို ၄၀... ဘာစတော်ဘယ်ရီမို့လို့ တစ်ပိဿာကို ၄၀ တောင် ရောင်းနေရတာလဲ... မင်းရဲ့ ဒီစတော်ဘယ်ရီကို စားပြီးရင် ကောင်းကင်တောင် ပျံသွားနိုင်လို့လား..."

အဒေါ်ကြီး တစ်ယောက်က ရောက်လာသည်နှင့် ရိုင်းစိုင်းစွာပင် မေးမြန်းလိုက်၏။ ဤဘက်ရှိ အချို့လူများက စကားပြောရာတွင် ဤသို့ပင် ဖြစ်ပြီး ရန်လိုသည့် သဘောမျိုး မဟုတ်ဘဲ အနည်းငယ် ဈေးကြီးနေသည်ဟု ထင်မြင်၍သာ ဖြစ်သည်။

ရွှီယန်က ဘေးမှနေ၍ ရှင်းပြလိုက်သည်။

"သဘာဝ စတော်ဘယ်ရီတွေပါ... မှန်လုံအိမ်ထဲမှာ ပင်ပင်ပန်းပန်း စိုက်ပျိုးထားရတာ... အန်တီ ဒီအရွယ်အစားကိုပဲ ကြည့်ကြည့်လေ... ဒီဈေးနဲ့ သေချာပေါက် တန်ပါတယ်..."

အဒေါ်ကြီးက လင်ပန်းထဲရှိ စတော်ဘယ်ရီများကို ကြည့်လိုက်သည်။ ဝန်ခံရမည်ဆိုလျှင် ဤစတော်ဘယ်ရီများက တကယ်ကို ကြီးမားလွန်းလှပြီး တစ်လုံးချင်းစီက နီရဲကာ ဆွဲဆောင်မှု အပြည့် ရှိနေ၏။ စတော်ဘယ်ရီ စားရသည်ကို နှစ်သက်သူများအတွက်တော့ ဤစတော်ဘယ်ရီများက တကယ်ကို အသည်းနှလုံးထဲအထိ စွဲမက်သွားစေနိုင်ပေသည်။

"ကောင်းပြီလေ... အရင်ဆုံး တစ်ပိဿာလောက် ပေးပါ... ငါ အရသာ မြည်းကြည့်ချင်လို့..."

အဒေါ်ကြီးက မေးလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ... အထုပ်မပါတဲ့ အသီးတွေ ရှိပါတယ်..."

ဘေးနားရှိ မာဝန်က အလျင်အမြန် လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး စတော်ဘယ်ရီ အကြီး အနည်းငယ်ကို ရွေးချယ်ကာ အိတ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်ပြီး တစ်ပိဿာ ချိန်တွယ်ကာ အဒေါ်ကြီးထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်၏။ ပတ်ဝန်းကျင်တွင်လည်း စောင့်ကြည့်နေသူ အတော်များများ ရှိနေသည်။

တစ်ပိဿာလျှင် ယွမ် ၄၀ ဆိုသော စတော်ဘယ်ရီက ဤဘက်တွင်တော့ တကယ်ကို ဈေးကြီးလှပေသည်။ သို့သော် ဈေးကြီးရသည့် အကြောင်းရင်းကတော့ ရှိနေ၏။ ဤဒေသတွင် စီးပွားရေး အဆင့်အတန်း မမြင့်မားသော်လည်း သာမန် မိသားစုများက စတော်ဘယ်ရီ နှစ်ပိဿာ သုံးပိဿာခန့်ကိုတော့ ဝယ်ယူနိုင်စွမ်း ရှိကြသေးသည်။ ထို့အပြင် စီးပွားရေး အခြေအနေ ကောင်းမွန်သူ အချို့ကလည်း စတော်ဘယ်ရီကို မြင်သည်နှင့် လာရောက် ဝယ်ယူတတ်ကြ၏။

အဒေါ်ကြီးက ငွေရှင်းလိုက်ပြီး စတော်ဘယ်ရီများကို လှမ်းယူလိုက်ကာ စတော်ဘယ်ရီ တစ်လုံးကို ကောက်ယူ၍ တစ်လုပ် မြည်းစမ်းကြည့်လိုက်သည်။ တစ်လုပ် ကိုက်လိုက်သည်နှင့် စတော်ဘယ်ရီ၏ ချိုမြိန်သော အရည်များက ချက်ချင်း ပျံ့နှံ့ထွက်ပေါ်လာပြီး မွှေးပျံ့သော အသားများက ပါးစပ်ထဲတွင် နူးညံ့စွာ လှုပ်ခတ်သွားကာ နို့နံ့လေးနှင့် စတော်ဘယ်ရီ အရသာက ပါးစပ်ထဲတွင် အပြည့်အဝ ပွင့်လန်းသွားတော့၏။ တစ်ခဏချင်းမှာပင် လူတစ်ကိုယ်လုံး လန်းဆန်းသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

အဒေါ်ကြီးက ဖြည်းဖြည်းချင်း ဝါးစားနေရင်း စတော်ဘယ်ရီက ဤမျှအထိ အရသာရှိလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ချေ။

'တကယ်ကို မဆိုးဘူးပဲ... ဒါက ဘာမျိုးစိတ်သစ်လဲ မသိဘူး... အရသာက တကယ် ကောင်းလွန်းတယ်...'

အဒေါ်ကြီး၏ ရင်ထဲတွင် အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။

ထို့နောက် သူမက အလျင်အမြန်ပင် ပြန်လှည့်လာခဲ့၏။ ဤအချိန်တွင် ဖောက်သည် အချို့က စောင့်ကြည့်နေကြပြီး ဝယ်ရမလား မဝယ်ရဘူးလားဟု တွေဝေနေကြစဉ် အဒေါ်ကြီးက လင်ပန်း သုံးခုကို လက်ညှိုးထိုးကာ မေးလိုက်သည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

"ဒီစတော်ဘယ်ရီ သုံးလင်ပန်းလုံးကို အန်တီ ယူမယ်... ဘယ်လောက်လဲ..."

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ရွှီယန်က ပြန်ဖြေလိုက်၏။

"အန်တီ... ဒီတစ်လင်ပန်းမှာ နှစ်ပိဿာခွဲစီ ပါပါတယ်... ဒါပေမဲ့ ယွမ် ၈၀ နဲ့ပဲ တွက်ပေးထားပါတယ်... အထူး ဈေးနှုန်းလေးပါ"

"တစ်လင်ပန်းကို ၈၀ ပေါ့"

"ကောင်းပြီလေ... အန်တီ သုံးလင်ပန်း ယူမယ်... ၂၄၀ မလား... အန်တီ ငွေလွှဲပေးလိုက်မယ်..."

ရွှီယန်က အဒေါ်ကြီး ဤမျှအထိ လက်ဖွာလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ချေ။ ဤသည်မှာလည်း ကောင်းသော အရာပင် ဖြစ်၏။ ဖွင့်ဖွင့်ချင်းမှာပင် စီးပွားရေးက အတော်လေး ကောင်းမွန်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ဘေးနားရှိ လူများက ဝယ်ပြီးသား ဖောက်သည်က ထပ်မံ ဝယ်ယူနေသည်ကို မြင်သောအခါ အားလုံးက ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်ကြပြီး စတော်ဘယ်ရီများကို အလုအယက် စတင် ဝယ်ယူကြတော့၏။ ရွှီယန်၏ အရောင်းအဝယ်က ချက်ချင်းပင် ကောင်းမွန်လာခဲ့ပြီး စတော်ဘယ်ရီများက အလွန် မြန်ဆန်စွာ ရောင်းထွက်နေသည်။ တစ်ခါတစ်ရံတွင် စီးပွားရေး လုပ်ရသည်မှာ ဤသို့ပင် ဖြစ်၏။ ပစ္စည်းကောင်းဆိုပါက အမြဲတမ်း အလုအယက် ဝယ်ယူခံရလေ့ ရှိပေသည်။

ဤအချိန်တွင် ဘေးနား၌ ချစ်သူစုံတွဲ တစ်တွဲ ရှိနေသည်။ မိန်းကလေးက သုံးဘီးဆိုင်ကယ် ဘက်ရှိ အခြေအနေကို မြင်သောအခါ သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်၏။

"ဟိုမှာ ဘာတွေ ရောင်းနေတာလဲ မသိဘူး... တော်တော် စည်ကားနေတယ်နော်... သွားကြည့်ရအောင်..."

အမျိုးသားက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"သွားမယ်... သွားကြည့်ကြတာပေါ့..."

သူတို့နှစ်ယောက် အနားသို့ ကပ်ကြည့်လိုက်ရာ စတော်ဘယ်ရီ ရောင်းနေခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရပြီး အရေးကြီးဆုံးမှာ တစ်ပိဿာလျှင် ယွမ် ၄၀ ပင် ဖြစ်နေ၏။

'ဒါက ပိုက်ဆံ လုနေတာနဲ့ ဘာကွာလို့လဲ... နွေရာသီ တုန်းကဆိုရင် စတော်ဘယ်ရီက တစ်ပိဿာမှ ၁၀ ယွမ် ပဲ ရှိတာကို...'

"ယွမ် ၄၀ တန် စတော်ဘယ်ရီ ဟုတ်လား... အရမ်း ဈေးကြီးတာပဲ..."

မိန်းကလေးက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"နည်းနည်း ဝယ်လိုက်ပါ... မင်းလည်း စားရတာ ကြိုက်တယ် မလား... ကိုယ်တို့ တစ်ပိဿာလောက် ဝယ်ကြမယ်လေ..."

အမျိုးသားက ပြောလိုက်၏။

"မဝယ်ပါနဲ့တော့... အရမ်း ဈေးကြီးတယ်..."

"စိတ်ချပါကွာ... ဒီလောက် လူတွေ အများကြီး ဝယ်နေကြတာဆိုတော့ ပစ္စည်းကောင်းလို့ ဖြစ်မှာပါ..."

အမျိုးသားက အထဲသို့ ဝင်သွားပြီး ယွမ် ၄၀ အကုန်ခံကာ စတော်ဘယ်ရီ တစ်ပိဿာ ဝယ်ယူလာခဲ့၏။ သူတို့နှစ်ယောက် တိုက်ရိုက်ပင် စတင် စားသောက်လိုက်ကြသည်။ အရသာရှိလှသော စတော်ဘယ်ရီများကို မြည်းစမ်းလိုက်ရသည့် အခါတွင်တော့ သူတို့၏ မျက်လုံးများထဲ၌ အံ့အားသင့် ဝမ်းသာသွားသည့် အရိပ်အယောင်များ ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာတော့၏။ ဒီစတော်ဘယ်ရီက တကယ်ကို စားလို့ ကောင်းလွန်းလှပေသည်။ ဤခံစားချက်က တကယ်ကို ဖော်ပြရန် ခက်ခဲလှ၏။ ၎င်းမှာ သေချာပေါက် သူတို့ စားဖူးသမျှထဲတွင် အကောင်းဆုံးသော စတော်ဘယ်ရီပင် ဖြစ်သည်။

"ဘုရားရေ... အရမ်း စားလို့ ကောင်းတာပဲ..."

"သူ စိုက်ထားတာ ဘာစတော်ဘယ်ရီ မျိုးလဲ မသိဘူး..."

"အရသာက တကယ် ကောင်းလွန်းတယ်..."

မိန်းကလေး၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အံ့အားသင့် ဝမ်းသာမှုများ အပြည့် ဖြစ်နေ၏။

"တကယ် မဆိုးဘူးပဲ... ဒီရာသီမှာ စတော်ဘယ်ရီ စိုက်လို့ရတာဆိုတော့ တကယ့်ကို သဘာဝအတိုင်း စိုက်ပျိုးထားတာ ဖြစ်ရမယ်..."

အမျိုးသားကလည်း ချီးကျူးလိုက်သည်။

ရွှီယန်၏ စတော်ဘယ်ရီ အရောင်းအဝယ်က အလွန် ကောင်းမွန်လှ၏။ ဤအချက်ကို ရွှီယန်လည်း အံ့အားသင့်မိသည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သစ်သီးရောင်းချခြင်းက အမြဲတမ်း အရေအတွက် အများကြီး မရောင်းရတတ်ဘဲ ရောင်းထွက်နှုန်း သိပ်မမြန်ဆန်ချေ။ အကယ်၍ ဈေးလည်းပေါ အရသာလည်း ရှိသည့် နွေရာသီမှ ယွမ်ပြား နှစ်ဆယ်တန် ဖရဲသီးမျိုး ဆိုလျှင်တော့ ဝယ်ယူသူ များပြားပေလိမ့်မည်။ အကယ်၍ သာမန် သစ်သီးများဆိုလျှင်တော့ ဤဒေသမှ လူအများစုက ဝယ်ယူလေ့ မရှိကြပေ။ သူ၏ စတော်ဘယ်ရီ ဈေးနှုန်းက မြင့်မားသည်ဟု ဆိုရမည် ဖြစ်သော်လည်း ရောင်းထွက်နှုန်းက အလွန် မြန်ဆန်နေဆဲပင်။ ထို့အပြင် အချို့လူများက တစ်လုံး စားကြည့်ပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် နောက်ထပ် တစ်လင်ပန်း ထပ်ဝယ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြ၏။ ဤသို့ဖြင့် အရောင်းအဝယ်က မျက်စိရှေ့မှာပင် ပို၍ပို၍ ကောင်းမွန်လာခဲ့သည်။

လူအချို့က ရွှီယန်ကို မှတ်မိသွားကြ၏။

"လောင်ရွှီ... ဘုရားရေ... မင်းပဲကိုး... မင်းရဲ့ လိုက်ဖ်တွေကို ငါ အရမ်း ကြည့်ချင်တာ... ငါကတော့ မင်းကို ယန်ကျီ ဘက်က အင်တာနက် နာမည်ကြီး လို့တောင် ပြောထားသေးတယ်..."

လူငယ်လေး တစ်ယောက်က အံ့အားသင့် ဝမ်းသာစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"မင်္ဂလာပါ..."

ရွှီယန်က ပြုံးရင်း နှုတ်ဆက်လိုက်၏။

ပတ်ဝန်းကျင်မှ လူများ အားလုံးက ဤဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လာကြသည်။ အားလုံးက တိုးတိုးတိတ်တိတ်ဖြင့် ရွှီယန်၏ အကြောင်းကို ဆွေးနွေးနေကြပုံရ၏။

"ဟို ကျားသစ် မွေးထားတဲ့ လိုက်ဖ်လွှင့်သူ မလား... တောင်ပေါ်မှာ ကျားသစ် မွေးထားတယ်လို့ ကြားတယ်..."

"သူပဲလေ... ကိုယ်ပိုင် လယ်ယာခြံဝင်း တစ်ခု ဖွင့်ထားတာ... တော်တော်လေး ကျွမ်းကျင်တာပဲ..."

"သူက စိုက်ပျိုးရေးတက္ကသိုလ် ဘက်နဲ့ အဆက်အသွယ် ရှိတယ်လို့ ကြားတယ်... ဒါကြောင့် စိုက်ထားတဲ့ စတော်ဘယ်ရီတွေက ဒီလောက် အရသာရှိနေတာကိုး..."

"အဆင့်မြင့် ထုတ်ကုန်တွေ ဖြစ်မယ်... သာမန်လူတွေကတော့ စားရမှာ မဟုတ်ဘူး..."

လူများက အတင်းအဖျင်း ပြောဆိုရသည်ကို နှစ်သက်ကြပြီး လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မှုများ ပါဝင်သော အတင်းအဖျင်းများကို ပို၍ နှစ်သက်တတ်ကာ ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင် တွေးခေါ်မှုများဖြင့်လည်း အနည်းငယ် ပြုပြင်ပြောင်းလဲတတ်ကြသေး၏။ ဤသို့ဖြင့် ကိစ္စများက အမြဲတမ်း လမ်းကြောင်း လွဲသွားတတ်ပေသည်။ သို့သော် ရွှီယန်ကလည်း ဂရုမစိုက်ပါချေ။ စတော်ဘယ်ရီများ တကယ် လူကြိုက်များနေသရွေ့ ဤသည်ကပင် လုံလောက်လှပြီ ဖြစ်သည်။

'ရောင်းရတာ အတော်လေး အဆင်ပြေသားပဲ...'

ရွှီယန်၏ ရင်ထဲတွင် သက်ပြင်းရှည်ကြီး တစ်ချက် ချနိုင်သွားတော့၏။ အကယ်၍ ဤနေရာတွင် ဈေးလာရောင်းပြီး ဝယ်မည့်သူ မရှိပါက သူ့အနေဖြင့် ဖိအား အတော်လေး ကြီးမားသွားပေလိမ့်မည်။ ယခင်က ဤသို့ပင် တွေးထားခဲ့ဖူး၏။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ လယ်ယာခြံဝင်း ပိုင်ရှင်တစ်ယောက် အနေဖြင့် ဖိအားများစွာကို ထမ်းပိုးထားရပြီး မိမိ ပင်ပင်ပန်းပန်း စိုက်ပျိုးထားသော အရာများက ငွေမဖြစ်လာသည်ကို မြင်တွေ့ရခြင်းက အတော်လေး ခံစားရ ခက်လှပေသည်။ ယခုတော့ အရာအားလုံးက ချောမွေ့နေသဖြင့် သူ၏ ရင်ထဲတွင်လည်း အနည်းငယ် သက်သောင့်သက်သာ ရှိသွားတော့၏။

"ခြံရှင်... ကျွန်တော်တို့ အားလုံးက ကိုယ့်ရဲ့ စတော်ဘယ်ရီတွေကို မြည်းကြည့်ပြီးသားလေ... လုံးဝ ပြဿနာ မရှိပါဘူး..."

"ဒီလောက် ကောင်းတဲ့ မှန်လုံအိမ်ကြီးထဲမှာ မြေဩဇာ ကောင်းကောင်းတွေ သုံးပြီး စိုက်ထားရတာ... ဂရုစိုက်ရတာကလည်း အပြည့်အဝပဲလေ..."

"နည်းနည်း ဈေးကြီးတာက ပုံမှန်ပါပဲ..."

မာဝန်က ဘေးမှနေ၍ ထပ်ပြောလိုက်သည်။

မှန်လုံအိမ်ဖြင့် စတော်ဘယ်ရီ စိုက်ပျိုးရသည့် ကုန်ကျစရိတ်မှာ နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ပါက အတော်လေး မြင့်မားပြီး ရာသီပေါ် မဟုတ်ပါက ပို၍ပင် မြင့်မားသေး၏။ ရွှီယန် စိုက်ပျိုးထားသော အရသာရှိလှသည့် စတော်ဘယ်ရီများမှာ သေချာပေါက် ပေးရသည့် ဈေးနှုန်းထက်ပင် ပို၍ တန်ဖိုးရှိလှပေသည်။