အခန်း ၁၅၈

အခန်း (၁၅၈) တာဝန်သစ်... ချစ်စရာကောင်းသော ရှဉ့်ပြောက်လေး

ဈေးငယ်လေးမှာ သိပ်မကြီးမားလှသော်လည်း ဤကာလအတွင်း လူအများက ကုန်ပစ္စည်းများ စုဆောင်းတတ်ကြသဖြင့် လာရောက်သူ အနည်းငယ် ပိုများနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ရွှီယန်၏ စတော်ဘယ်ရီများမှာ အလွန် လျင်မြန်စွာ ရောင်းထွက်နေသည်။

အဓိကအားဖြင့် အမြဲတမ်း ဝိုင်းအုံကြည့်ရှုနေသူများ ရှိနေသဖြင့် လာရောက် ကြည့်ရှုသူများ ပို၍ ပို၍ များပြားလာခြင်းပင်။ အားလုံးက တစ်ယောက်တစ်ပေါက် ပြောဆိုနေကြရာ စတော်ဘယ်ရီ၏ သတင်းက ပိုမို ကြီးကျယ်လာပြီး ရောင်းထွက်နှုန်းလည်း ပိုမြန်လာခဲ့သည်။

သို့သော် တကယ်တမ်းလည်း ထိုသို့ပင် ဖြစ်ပေသည်။

ဤစတော်ဘယ်ရီများမှာ မှန်လုံအိမ်အတွင်း ဂရုတစိုက် စိုက်ပျိုးထားခြင်းဖြစ်ပြီး မျိုးစေ့ကောင်းများမှ ထွက်ရှိလာခြင်းဖြစ်ရာ လူအများက ကောင်းမွန်သည်ဟု ပြောဆိုကြခြင်းမှာ ပုံမှန်ပင် ဖြစ်၏။

လေးနာရီခန့် အကြာတွင်တော့ ကားတစ်စီးစာ စတော်ဘယ်ရီများ အားလုံး ရောင်းထွက်သွားခဲ့သည်။

ရွှီယန်သည် ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်သွားသော သုံးဘီးဆိုင်ကယ်ကို ကြည့်ကာ မယုံနိုင်သေးသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

"တစ်ရက်တည်းနဲ့ အကုန် ရောင်းထွက်သွားတာပဲ... သုံးရက်လောက် ရောင်းရမယ်လို့တောင် ထင်ထားတာ... တကယ်လို့ မရောင်းရရင် သစ်သီးဈေးကွက်ကို အကုန် သွားသွင်းမလို့လေ..."

အောင်မြင်စွာ ရောင်းချနိုင်ခဲ့ခြင်းက ကောင်းမွန်လှပေသည်။

ဤသို့ဆိုလျှင် မနက်ဖြန်တွင် ဆက်လက်၍ စတော်ဘယ်ရီများ ခူးဆွတ်ကာ ထပ်မံ လာရောက် ရောင်းချနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

သီးနှံများ ရင့်မှည့်ချိန်မှာ အလွန် အရေးကြီးသော ကာလဖြစ်ပြီး အချိန်လု၍ ရောင်းချရန် လိုအပ်၏။ သို့မဟုတ်ပါက သိမ်းဆည်းထားရခြင်းက ဒုက္ခများလှပေသည်။

သူတို့နှစ်ယောက် ကားမောင်း၍ ပြန်လာခဲ့ကြသည်။

ရွှီယန်က ယနေ့ ဝင်ငွေကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်၏။ ဤဒေသတွင် လူအများစုက ငွေသားကို အသုံးပြုကြဆဲ ဖြစ်သဖြင့် ရွှီယန်က ကားပေါ်တွင် ထိုင်ရင်း အထပ်လိုက် ဖြစ်နေသော ငွေစက္ကူများကို ကိုင်ကာ စတင် ရေတွက်တော့သည်။

အရင်ဆုံး တစ်ရာတန်များကို ရေတွက်ပြီးနောက် ငါးဆယ်တန်များကို ထပ်မံ ရေတွက်ကာ ထို့နောက်တွင်တော့ နှစ်ဆယ်တန်နှင့် ဆယ်တန်များကို ဆက်လက် ရေတွက်လိုက်သည်။

ငွေသားကို ကိုယ်တိုင် မရေတွက်ရသည်မှာ အတော်လေး ကြာမြင့်နေပြီ ဖြစ်၏။

ငွေစက္ကူများကိုပင် မကိုင်တွယ်ရသည်မှာ ကြာလှပြီ။ တရုတ်ပြည်၏ အွန်လိုင်း ငွေပေးချေမှု စနစ်မှာ အလွန် ကောင်းမွန်လွန်းပြီး အဆင်ပြေလွန်းလှပေသည်။

ရွှီယန်သည် အချိန်ကြာမြင့်စွာ ပျောက်ဆုံးနေခဲ့သော ငွေရေတွက်ရသည့် အရသာကို ပြန်လည် ခံစားလိုက်ရသည်။

'ဒီမှာ စုစုပေါင်း ငွေသား ၁၃၆၀ ယွမ် ရှိတယ်... WeChat ကနေ ရတာက ၄၂၈၀... Alipay ကနေ ရတာက ၂၄၀၀... အားလုံး စုစုပေါင်း ယွမ် ၈၀၀၀ တိတိပဲ...'

'ဒါက ကားတစ်စီးစာပဲ ရှိသေးတယ်... ငါ ခန့်မှန်းကြည့်တာ လေးစီးစာလောက် ရှိမယ်... ဆိုလိုတာက အများဆုံး သုံးသောင်းနှစ်ထောင်လောက် ရောင်းရမှာပေါ့...'

'ငါ စိုက်ထားတာ သိပ်မများဘူး... မှန်လုံအိမ်အတွက် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုက ယွမ် တစ်သိန်းကျော် ရှိတယ်... ရေ... မြေဩဇာ... မြေဆီလွှာ ပြုပြင်တာ... နေ့စဉ် လျှပ်စစ်မီးနဲ့ ရေဖိုးတွေက လေးငါးထောင်လောက် ရှိမယ်... အကုန်လုံး တွက်ကြည့်လိုက်ရင် အမြတ်နည်းနည်းတော့ ကျန်မှာပါ... အဓိကက ဒီမှန်လုံအိမ်ထဲမှာ နဂါးမောက်သီးနဲ့ ကျောက်မျက်ပြောင်းဖူး တွေလည်း စိုက်ထားသေးတယ်လေ... အခုတော့ စုစုပေါင်း တွက်လို့ မရသေးဘူး...'

ရွှီယန် စိတ်ထဲမှ တွက်ချက်နေလိုက်သည်။

သူ၏ စတော်ဘယ်ရီ ဈေးနှုန်းမှာ အတော်လေး မြင့်မားသဖြင့် အမြတ်အနည်းငယ် ကျန်နိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ စတော်ဘယ်ရီ ပေါများသော ရာသီတွင် လာရောင်းမည်ဆိုပါက တစ်ပိဿာလျှင် ၁၀ ယွမ် ခန့်သာ ရရှိမည် ဖြစ်၏။

ထိုအချိန်မှာပင် မာဝန်က ဘေးမှ ဝင်ပြောလိုက်သည်။

"ခြံရှင်... ကျွန်တော်တို့ ရောင်းတာ ဈေးပေါသေးတယ်... တန်းတုန်း ဘက်က စတော်ဘယ်ရီတွေဆိုရင် တစ်ပိဿာကို ယွမ် ၁၀၀ တောင် ရောင်းကြတာ... သဘာဝ စတော်ဘယ်ရီလို့လည်း ပြောကြတာပဲ..."

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ရွှီယန်က ပြန်ပြောလိုက်၏။

"အဲဒါက ဈေးတင်ထားတာ နည်းနည်း များလွန်းတယ်... ဒါပေမဲ့ သူတို့မှာ အမှတ်တံဆိပ် အရှိန်အဝါ ရှိတော့ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ဝယ်ချင်တဲ့သူတွေ ရှိနေတာပဲလေ... ငါတို့ကတော့ ဈေးငယ်လေးထဲမှာပဲ ရောင်းပြီး အမြတ်နည်းနည်း ရရင်ကို ကျေနပ်နေပါပြီ..."

ထို့နောက် သူက ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"ခဏနေ အသားဆိုင်ကို တစ်ခေါက်လောက် ဝင်ရမယ်... ဝက်သား နည်းနည်း ဝယ်သွားဦးမယ်... ဒီရက်ပိုင်း အကုန်လုံး ပင်ပန်းနေကြပြီဆိုတော့ အသားဟင်း ချက်ပြီး ဗိုက်ဝဝ စားကြတာပေါ့..."

ထိုစကားကို ကြားသည်နှင့် မာဝန်က ချက်ချင်းပင် ပြုံးသွားတော့သည်။

လယ်ယာခြံဝင်း၏ စားသောက်မှု အခြေအနေက အတော်လေး ကောင်းမွန်သည်ဟု ဆိုရမည်။ အချိန်တိုင်း အသားငါးများ မစားရသော်လည်း အသားဟင်းကို မကြာခဏ စားရလေ့ ရှိ၏။

ဤသည်က ပြည့်စုံသော လယ်ယာခြံဝင်း တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။ လယ်ယာခြံဝင်း အတော်များများက သူတို့ကဲ့သို့ အခြေအနေမျိုး မရှိကြချေ။

ထိုအချိန်တွင် ဝမ်ဝူနှင့် လီဆန်းတို့က လယ်ယာခြံဝင်း၏ အဝင်ဝ၌ စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။

ခွေးနှစ်ကောင်လည်း ထိုနေရာတွင် ရှိနေ၏။

ဘဲများကို အပြင်သို့ လွှတ်ပေးထားပြီး ယခုမှ ပြန်လာရန် လမ်းလျှောက်နေကြသည်။

"ဒီစတော်ဘယ်ရီတွေ ရောင်းရတာ ဘယ်လိုနေလဲ မသိဘူး..."

ဝမ်ဝူက အနည်းငယ် စိုးရိမ်နေသည်။ လီဆန်းလည်း ထိုနည်းတူပင်။

လယ်ယာခြံဝင်းက နောင်တွင်လည်း ကိုယ်တိုင် လက်လီရောင်းချရမည့် အလုပ်များ အများအပြား ရှိလာဦးမည် ဖြစ်ရာ အရောင်းအဝယ် မကောင်းမည်ကို သူတို့ အမြဲတမ်း စိုးရိမ်နေတတ်ကြ၏။

ထိုအချိန်မှာပင် သုံးဘီးဆိုင်ကယ် တစ်စီး လယ်ယာခြံဝင်းဆီသို့ ဦးတည်ကာ မောင်းနှင်လာသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ရှောင်ဟေးနှင့် မာလီနွိုက်ခွေး တို့က ချက်ချင်းပင် ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် ပြေးသွားကြိုဆိုကြ၏။ သူတို့က အမြီးလေးများ ခါယမ်းကာ သုံးဘီးဆိုင်ကယ်၏ ဘေးတွင် ပျော်ရွှင်စွာ ပြေးလွှားနေကြသည်။

သုံးဘီးဆိုင်ကယ် ရပ်သွားသည်နှင့် ရွှီယန်က ယာဉ်မောင်းဘေးခုံမှ ဆင်းလာခဲ့သည်။

ဝမ်ဝူနှင့် လီဆန်းတို့က သုံးဘီးဆိုင်ကယ်၏ အနောက်ဘက်သို့ ကြည့်လိုက်ကြ၏။

"ခြံရှင်... စတော်ဘယ်ရီတွေရော..."

ဝမ်ဝူက အတော်လေး အံ့အားသင့်စွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"အကုန် ရောင်းထွက်သွားပြီ... နေ့လယ်လေးတင် အကုန် ရောင်းထွက်သွားတာ..."

ရွှီယန်က ရယ်မောရင်း ပြောလိုက်၏။

"အကုန် ရောင်းထွက်သွားပြီလား..."

လီဆန်းနှင့် ဝမ်ဝူတို့မှာ မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်သွားကြသည်။

ထိုအချိန်တွင် ကားမောင်းသည့် နေရာ၌ ထိုင်နေသော မာဝန်က ပြုံးရင်း ပြောလိုက်၏။

"ဒီနေ့ အရောင်းအဝယ် ဘယ်လောက်ကောင်းလဲဆိုတာ မင်းတို့ မသိပါဘူး... လူတွေ အများကြီး လာဝယ်ကြတာ... ငါတို့ရဲ့ စတော်ဘယ်ရီ အရွယ်အစားကို ဘယ်သူမြင်မြင် သဘောကျကြတာချည်းပဲ... ဒီလောက်ကြီးတဲ့ စတော်ဘယ်ရီကို သာမန်အချိန်မှာ ငါ မြင်ရင်တောင် ဝယ်မိမှာပဲ..."

လီဆန်းနှင့် ဝမ်ဝူတို့ကလည်း ပြုံးသွားကြတော့သည်။

"ဒီနေ့ည အထူး ဟင်းလျာ လုပ်စားမယ်... အသား နည်းနည်း ဝယ်လာတယ်... အာလူးနဲ့ အသား နှပ်စားကြမယ်... မနက်ဖြန်လည်း စတော်ဘယ်ရီ ထပ်ခူးရမယ်... အရင်လိုပဲ ပင်ပန်းရဦးမယ်... အားလုံး ကြိုးစားကြပါဦး... မနက်ပိုင်း နောက်ထပ် ကားတစ်စီးစာလောက် ထပ်ခူးကြတာပေါ့..."

ရွှီယန်က အစီအစဉ်များ ချမှတ်ပေးလိုက်သည်။

"ပြဿနာ မရှိပါဘူး..."

စတော်ဘယ်ရီများ အကုန်ရောင်းထွက်သွားသည်ကို ကြားသိရသောအခါ သုံးယောက်စလုံး အလုပ်လုပ်ရန် စိတ်အားထက်သန်နေကြ၏။

ရှောင်ဟေးနှင့် မာလီနွိုက်ခွေး တို့ကလည်း အားလုံး၏ ပြုံးရွှင်နေသော မျက်နှာများကို ကြည့်ကာ ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် အမြီးလေးများ ခါယမ်းနေကြသည်။ သူတို့က လူများ၏ စိတ်ခံစားချက်များကို နားလည်နိုင်ပုံရ၏။

မာဝန်က သုံးဘီးဆိုင်ကယ်ကို ကားဂိုဒေါင်ထဲတွင် ရပ်လိုက်ပြီး ဝမ်ဝူက ရွှီယန်၏ လက်ထဲမှ အသားကို လှမ်းယူလိုက်ကာ လီဆန်းကတော့ ဘဲများကို ဘဲအိမ်ထဲသို့ ပြန်လည် မောင်းနှင်နေသည်။

ရွှီယန်ကတော့ လယ်ယာခြံဝင်းထဲတွင် အေးအေးလူလူ လမ်းလျှောက်နေပြန်၏။

တစ်နေ့တာ အလုပ်များ ပြီးစီးသွားခဲ့ပြီ။ နောက်ထပ် အချိန်များကတော့ အနားယူရမည့် အချိန်ပင် ဖြစ်သည်။

သူက အပြင်ဘက်သို့ လျှောက်သွားရာ ခွေးနှစ်ကောင်လည်း နောက်မှ လိုက်ပါလာပြီး ဒရယ်ပြောက်လေးကလည်း ပျော်ရွှင်စွာ ပြေးလာကာ မြက်ခင်းပြင်တွင် လမ်းလျှောက်နေသော မြင်းနက်က ရွှီယန်ကို မြင်သောအခါ အပြေးလေး ရောက်လာပြီး ရွှီယန်၏ အနားသို့ ရောက်ရှိလာ၏။

ရွှီယန်က သူတို့ကို အလွယ်တကူ ပွတ်သပ်ပေးလိုက်ပြီး ဆက်လက် လမ်းလျှောက်သွားခဲ့သည်။

သူက ချစ်စရာကောင်းသော တိရစ္ဆာန်လေးများ အုပ်စုလိုက် နောက်မှ လိုက်ပါလာသည်ကို ကျင့်သားရနေပြီ ဖြစ်၏။

ထိုအချိန်မှာပင် အဖြူရောင် အမွေးလုံးလေး နှစ်လုံးက အတောင်ပံများ ခတ်ကာ ပျံသန်းလာကြသည်။ ဤအကောင်လေး နှစ်ကောင်က လုံးဝန်းနေပြီး အလွန် ချစ်စရာကောင်းလှ၏။

"အချိန်အတော်ကြာ မတွေ့ရဘူးနော်... ယွမ်ရှောင်... ထန်ယွမ်... မင်းတို့ နှစ်ကောင် ခဏစောင့်... စတော်ဘယ်ရီ နည်းနည်း သွားယူပြီး ကျွေးမယ်..."

ရွှီယန်က သူတို့ကို လက်ဖြင့် ဖမ်းယူလိုက်ပြီး မှန်လုံအိမ်ဘက်သို့ ပြန်လျှောက်သွားကာ စတော်ဘယ်ရီ အကြီး နှစ်လုံးကို ယူဆောင်လာခဲ့သည်။

စတော်ဘယ်ရီများက ငှက်လေးများလောက် နီးပါးပင် ကြီးမားနေ၏။

ငှက်လေးများက စတော်ဘယ်ရီများကို ကြည့်ကာ မျက်လုံးလေးများ ပုတ်ခတ်ပုတ်ခတ်ဖြင့် အနည်းငယ် နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေကြသည်။

'ဒါက ဘာကြီးလဲ... ငါတို့ကို ကျွေးမလို့လား... တောင်ကြီး တစ်လုံးကို စားခိုင်းနေတာလား...'

ရွှီယန်က စတော်ဘယ်ရီများကို ခွဲလိုက်ပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်း ခြေမွလိုက်ရာ အသားများနှင့် အရည်များ ရောနှောသွားကာ ယခင်က ဘယ်ရီသီးများကဲ့သို့ ဖြစ်သွားတော့၏။

ဤတစ်ခါမှာတော့ ငှက်လေးများက ချက်ချင်းပင် ခေါင်းငုံ့ကာ ရွှီယန်၏ လက်ထဲမှ စတော်ဘယ်ရီများကို စတင် စားသောက်ကြတော့သည်။

သူတို့က ပျော်ရွှင်စွာ စားသောက်နေကြပြီး တောင်ပံလေးများကလည်း အလျင်အမြန် ခတ်နေကြ၏။ ကြည့်ရသည်မှာ အလွန် ချစ်စရာကောင်းလှပေသည်။

နောက်တစ်နေ့။

လယ်ယာခြံဝင်းတွင် ပုံမှန်အတိုင်း စတော်ဘယ်ရီများ ခူးဆွတ်ရန် အလုပ်များနေကြပြန်သည်။

ရွှီယန်လည်း အတူတကွ ဝင်ရောက် ကူညီပေးနေ၏။

နံနက်ပိုင်း အလုပ်များ ပြီးစီးသွားသောအခါ မွန်းလွဲပိုင်းတွင်တော့ ရွှီယန်က မာဝန်နှင့် ဝမ်ဝူ တို့ နှစ်ယောက်ကိုသာ သွားရောက် ရောင်းချခိုင်းလိုက်ပြီး သူ ကိုယ်တိုင်တော့ မလိုက်သွားတော့ပေ။

သူက ဤလူနှစ်ယောက်ကို ယုံကြည်ပြီး အသေးအဖွဲ လောဘများ မရှိနိုင်ကြောင်း သိရှိထား၏။

ထို့အပြင် တကယ်လို့ ရှိခဲ့လျှင်ပင် ရွှီယန်က သိရှိနိုင်ပေသည်။ သိရှိလိုက်ရခြင်းက ကောင်းသော အရာပင် ဖြစ်၏။ ကိုယ်ကျင့်တရား မကောင်းသော သူများကို လယ်ယာခြံဝင်းမှ အချိန်မီ ဖယ်ရှားလိုက်ခြင်းက လယ်ယာခြံဝင်း၏ တိုးတက်မှုအတွက် အကျိုးရှိပေသည်။

ဝန်ထမ်းများကို သွားခိုင်းရသည့် အကြောင်းရင်းမှာ သူ၏ ရတနာရှာဖွေရေး သံလိုက်အိမ်မြှောင် က ငါးကြိမ် ပြည့်သွားပြီ ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

အလုပ်များနေသည့် ကြားထဲမှ အချိန်က အလွန် မြန်ဆန်စွာ ကုန်လွန်သွားခဲ့၏။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ယခု ရတနာရှာဖွေရေး သံလိုက်အိမ်မြှောင် တွင် ရတနာရှာဖွေရေး တာဝန်များကို လဲလှယ်နိုင်သည့် လုပ်ဆောင်ချက် ပါရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

မဟုတ်ပါက ဤကဲ့သို့သော အချိန်မျိုးတွင် တောင်ပေါ်တက်ခိုင်းပါက သူ မြစ်ထဲသွား၍ ရွှေကျင်ရုံသာ ရှိတော့မည် ဖြစ်၏။ ထိုနေရာကလည်း သူ၏ အကြိမ်ရေများကို သုံးစွဲရန် နေရာကောင်း တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

မွန်းလွဲပိုင်းတွင် ရွှီယန်က နောက်ဘက်တောင်ပေါ်သို့သာ သွားရောက် လမ်းလျှောက်ရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။

၎င်းမှာ လယ်ယာခြံဝင်း၏ အနောက်ဘက်ရှိ တောင်ပင် ဖြစ်၏။

တိရစ္ဆာန် အရေအတွက် အတော်လေး နည်းပါးပြီး တစ်ခါတစ်ရံမှသာ တောသမင်ငယ် သို့မဟုတ် ဒရယ်ပြောက်များကို တွေ့မြင်ရတတ်သည်။

ရွှီယန်က ဤနေရာမှာပင် ရတနာရှာဖွေရေး တာဝန် တစ်ခုကို ဖန်တီးကြည့်ပြီး မည်သို့သော ဆုလာဘ်မျိုး ရရှိနိုင်မည်ကို စမ်းသပ်ကြည့်ချင်နေ၏။

လိုက်ဖ်ကတော့ ပုံမှန်အတိုင်းပင် ဖွင့်ထားခဲ့သည်။ ကျော်ကြားမှု ရမှတ်များ ထပ်မံ စုဆောင်းရရှိပါက တစ်သန်းပြည့်သွားမည်ဖြစ်ပြီး အထူးအဆင့် မဲဖောက်ခြင်းကို တစ်ကြိမ် ပြုလုပ်နိုင်မည် ဖြစ်၏။

[လောင်ရွှီ က ဒီနေ့ ဘာလို့ နေ့လယ်ပိုင်း လိုက်ဖ်လွှင့်တာလဲ...]

[တောင်ပေါ် တက်သွားတာလား...]

အင်တာနက်သုံးစွဲသူများက သူ တောနက်ထဲ ရောက်နေသလား သို့မဟုတ် ယခုမှ တောင်ပေါ်တက်ခါစလား ဆိုသည်ကို သေချာ မသိကြချေ။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ အားလုံး မြင်တွေ့ရသည်မှာ သဘာဝ ရှုခင်းများသာ ဖြစ်သည် မဟုတ်ပါလား။

အပြင်ဘက်တွင် မည်သည့် အန္တရာယ်မှ မရှိဘဲ ရွှီယန်က အလွန် ပေါ့ပေါ့ပါးပါးဖြင့် လမ်းလျှောက်နေသည်။

သူက ခဏမျှ လမ်းလျှောက်ပြီးနောက် ရတနာရှာဖွေရေး တာဝန်ကို စတင်ရန် ရွေးချယ်လိုက်၏။

ပထမအကြိမ်တွင် မအောင်မြင်ခဲ့ချေ။

အထဲသို့ ထပ်မံ ဝင်ရောက်သွားပြီးနောက် ဒုတိယအကြိမ် ထပ်မံ ရွေးချယ်လိုက်သည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင်တော့ ရတနာရှာဖွေရေး တာဝန်ကို အောင်မြင်စွာ ဖန်တီးနိုင်သွားခဲ့၏။

[ရတနာရှာဖွေရေး တာဝန် စတင်ပါသည် - ရှဉ့်ပြောက်လေးကို အစာကျွေးပါ]

[တာဝန် လိုအပ်ချက် - သတ်မှတ်ထားသော ရှဉ့်ပြောက်လေးကို မြေပဲ သို့မဟုတ် နေကြာစေ့ အစေ့ ၁၀၀ ကျွေးပါ]

[တာဝန် ဆုလာဘ် - နေကြာစေ့ မျိုးစေ့ ၁၀၀၀... မြေပဲ မျိုးစေ့ ၁၀၀၀]

[ပစ္စည်း ထောက်ပံ့ပေးခြင်း - မြေပဲနှင့် နေကြာစေ့... လဲလှယ်ရန် ကျော်ကြားမှု ရမှတ် ၁၀၀၀ လိုအပ်ပါသည်]

ရွှီယန်က စနစ်၏ တာဝန်ကို ကြည့်လိုက်ရာ ဤတစ်ကြိမ် တာဝန်က ရှဉ့်ပြောက်လေးများနှင့် သက်ဆိုင်နေကြောင်း သိလိုက်ရ၏။

ကံဆိုးစွာဖြင့် သူက နေကြာစေ့နှင့် မြေပဲများ ယူမလာခဲ့ဘဲ အိမ်ပြန်ယူမည်ဆိုပါကလည်း နှစ်နာရီ သုံးနာရီခန့် ကြာမြင့်မည်ဖြစ်ရာ ကျော်ကြားမှု ရမှတ်များကို အသုံးပြု၍သာ လဲလှယ်ရန် ရွေးချယ်လိုက်တော့သည်။

ရှဉ့်ပြောက် ဟူသည်မှာ အလွန် ချစ်စရာကောင်းသော တိရစ္ဆာန်လေး တစ်မျိုး ဖြစ်သည်။

ဤကောင်လေးများကို ခွဲခြားရ အလွန် လွယ်ကူပြီး ကျောကုန်းတွင် အစင်းကြောင်း ငါးကြောင်း ပါရှိလျှင် ၎င်းတို့ပင် ဖြစ်၏။

ရှဉ့်မျိုးနွယ်ဝင် တိရစ္ဆာန်လေးများဖြစ်ပြီး ပုံစံက ရှဉ့်များနှင့် တူသော်လည်း အမွေးအမျှင်များက ရှဉ့်များထက် အများကြီး ပို၍ ချစ်စရာကောင်းပေသည်။

ရှဉ့်များကတော့ ကြည့်ရသည်မှာ အမွေးများ ထောင်နေသကဲ့သို့ ခံစားရတတ်၏။

ဤကဲ့သို့သော တိရစ္ဆာန်လေးများကို ငယ်စဉ်က မကြာခဏ တွေ့မြင်ရတတ်သော်လည်း ယခုအချိန်တွင်တော့ ပို၍ပို၍ ရှားပါးလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ တောနက်ထဲတွင်သာ တွေ့မြင်ရတော့၏။

ရွှီယန်က နေကြာစေ့နှင့် မြေပဲများကို လဲလှယ်ပြီးနောက် သူ၏ ဘောင်းဘီအိတ်ကပ်ထဲတွင် အပြည့်အမောက် ဖြစ်သွားတော့သည်။

ဒရုန်း၏ ကင်မရာက သူ့ကို မရိုက်ကူးထားသဖြင့် အင်တာနက်သုံးစွဲသူများက ဤအသေးစိတ် အချက်အလက်များကို သတိမထားမိကြချေ။

နောက်ဆက်တွဲ လုပ်ရမည့်အလုပ်မှာ တောထဲသွား၍ ရှဉ့်ပြောက်လေးများကို အစာကျွေးရန်ပင် ဖြစ်၏။

အချိန်အတော်ကြာ မတွေ့ရသဖြင့် ရွှီယန်က အတော်လေး ဆန်းသစ်နေသည်ဟု ခံစားရသည်။

တောထဲတွင် တိရစ္ဆာန် အမျိုးအစားများ အလွန် များပြားလှပြီး သူ မမြင်ဖူးသေးသော သို့မဟုတ် မမြင်ရသည်မှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်နေပြီဖြစ်သော တိရစ္ဆာန်များ အများအပြား ရှိနေသေး၏။

ယခု မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ အတော်လေး ဆန်းကြယ်သည်ဟု ခံစားရပေသည်။

စနစ်မှ လဲလှယ်ပေးထားသော နေကြာစေ့နှင့် မြေပဲများက အလွန် များပြားလှ၏။

ရွှီယန်က အလုပ်မရှိသဖြင့် အိတ်ကပ်ထဲမှ မြေပဲ တစ်ဆုပ်ကို ထုတ်ယူကာ လမ်းလျှောက်ရင်း စားသောက်လာခဲ့သည်။

တောထဲတွင် နေကြာစေ့ခွံနှင့် မြေပဲခွံများကိုတော့ အလွယ်တကူ လွှင့်ပစ်၍ ရနိုင်ပေသည်။ ၎င်းတို့က မြေဩဇာများပင် ဖြစ်လာဦးမည် ဖြစ်၏။

သေချာသည်မှာ ပလတ်စတစ်ဘူးများ၊ ပလတ်စတစ်အိတ်များ ကဲ့သို့သော အရာများကိုတော့ သေချာစွာ သိမ်းဆည်းထားရန် လိုအပ်ပြီး တောတောင်ကို ထိခိုက်စေနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ရွှီယန်က အပြင်ထွက်တိုင်း ဘီစကွတ် ကဲ့သို့သော အစားအစာ အနည်းငယ် ယူဆောင်လေ့ရှိပြီး ဗိုက်ဆာလျှင် တစ်လုပ် နှစ်လုပ် စားကာ ခွန်အား ဖြည့်တင်းလေ့ ရှိ၏။

ယခု နေကြာစေ့နှင့် မြေပဲများ ရှိနေသဖြင့် စားရသည်မှာလည်း အတော်လေး ကောင်းမွန်ပေသည်။

[လောင်ရွှီ... မင်းက တော်တော် အေးဆေးတာပဲ... မြေပဲတောင် စားနေသေးတယ်]

[ဒါက တောနက်ကြီးထဲမှာနော်... နည်းနည်းလောက် သတိထားတာ ပိုကောင်းမယ်]

[ဟုတ်တယ်... လုံခြုံရေးကို ဂရုစိုက်ပါဦး]

အင်တာနက်သုံးစွဲသူများက သူ တောနက်ထဲ ရောက်နေသည်ဟုသာ ထင်မှတ်နေကြပြီး အလွန် စိုးရိမ်နေကြ၏။

တကယ်တမ်းတွင် ရွှီယန်က လယ်ယာခြံဝင်း၏ နောက်ဘက်တောင်ပေါ်တွင်သာ ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် မျက်စိတစ်ဆုံး လှမ်းကြည့်လိုက်ပါက ရှုခင်းများကသာ ပြည့်နှက်နေဆဲပင် ဖြစ်၏။

ဤရာသီတွင် သစ်ရွက်များ အားလုံးနီးပါး ဝါကျင့်နေပြီဖြစ်ပြီး အချို့နေရာများတွင် နီရဲနေပြီ ဖြစ်သည်။

ဆောင်းဦးရာသီ၏ အလှပဆုံး အချိန်အခါပင် ဖြစ်၏။ ကြည့်ရသည်မှာ အလွန် လှပလွန်းလှပေသည်။

ခဏမျှ လမ်းလျှောက်ပြီးနောက် ရွှီယန်က ပစ်မှတ်ထားရာ ဧရိယာသို့ ပို၍ပို၍ နီးကပ်လာခဲ့သည်။

သိပ်မကြာခင်မှာပင် သစ်ပင်ပေါ်တွင် ပုန်းအောင်းနေသော အကောင်ပေါက်လေး တစ်ကောင်ကို သူ မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။

ဒီကောင်လေးက တကယ်ကို ချစ်စရာကောင်းပြီး မည်းနက်နေသော မျက်လုံးလေးများက ခိုးကြောင်ခိုးဝှက်ဖြင့် ရွှီယန်ကို သတိထားကာ အကဲခတ်နေသည်။

ရွှီယန်က ချက်ချင်းပင် ရယ်မောလိုက်၏။

"ဟိုသစ်ပင်ပေါ်ကို ကြည့်လိုက်... ရှဉ့်ပြောက်လေး တစ်ကောင် ရှိတယ်... အရင်တုန်းက ရှဉ့်ပြောက်လေးတွေ တော်တော်များတယ်... တချို့လူတွေက ဖမ်းပြီး လှောင်အိမ်ထဲမှာတောင် မွေးထားသေးတယ်... ဒါပေမဲ့ ရှဉ့်ပြောက်လေးတွေက တောရိုင်းစိတ် အရမ်းများတယ်... လှောင်အိမ်ကို ကိုက်ဖြတ်ပြီး ခဏခဏ ထွက်ပြေးတတ်ကြတယ်... ဒီနှစ်ပိုင်းတွေမှာ ရှဉ့်ပြောက်လေးတွေ ပိုပို ရှားပါးလာပြီ... ဒီကောင်လေးတွေက ရှဉ့်တွေပဲ... ဒါပေမဲ့ အရေခွံ ရှိတဲ့ ရှဉ့်တွေလို့ ပြောလို့ရတယ်... ပုံစံက ပိုချစ်စရာကောင်းပြီး အမွေးတွေကလည်း ပိုပြောင်လက်နေတယ်..."

ရွှီယန်က သစ်ပင်ပေါ်သို့ လက်ညှိုးထိုးပြကာ အင်တာနက်သုံးစွဲသူများကို ပြောလိုက်သည်။

ဒရုန်းက သစ်ပင်ပေါ်သို့ လှည့်ကာ ရိုက်ကူးလိုက်၏။

အားလုံးကလည်း ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် ကြည့်နေသော ရှဉ့်ပြောက်လေးကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

တစ်ခဏချင်းမှာပင် လိုက်ဖ်ထဲတွင် အံ့ဩချီးကျူးသံများ ထွက်ပေါ်လာတော့၏။

သဘာဝတရားက တကယ်ကို ဆန်းကြယ်လွန်းလှပြီး ချစ်စရာကောင်းသော တိရစ္ဆာန်လေးများ အလွန် များပြားလွန်းလှပေသည်။

တုံးအအ တောသမင်လေး၊ ဒရယ်ပြောက်လေး၊ ငှက်ဖောင်းဖောင်းလေး၊ ကျားသစ်၊ ကျား နှင့် ဤချစ်စရာကောင်းသော ရှဉ့်ပြောက်လေး တို့ပင်။

ကြည့်ရုံဖြင့် လူကို စိတ်အေးချမ်းစေပေသည်။