အခန်း ၁၆၀
Vol. 16 Ch. 160
အခန်း (၁၆၀) မထင်မှတ်ထားသော မဲဖောက်ခြင်း ဆုလာဘ်
ရွှီယန် တောင်ပေါ်မှ လယ်ယာခြံဝင်းသို့ ပြန်ရောက်လာချိန်တွင် မာဝန်နှင့် ဝမ်ဝူတို့မှာ ပြန်ရောက်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။ သူတို့ နှစ်ယောက်စလုံး၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ပျော်ရွှင်မှုများ အပြည့်ဖြစ်နေပေသည်။
"သူဌေး... ဒီနေ့ စတော်ဘယ်ရီ ရောင်းရတာ ဘယ်လောက်တောင် ကောင်းလဲဆိုတာ မသိပါဘူးဗျာ"
"မနေ့က ကျွန်တော်တို့ဆီက စတော်ဘယ်ရီ ဝယ်သွားတဲ့လူတွေက အိမ်ရောက်လို့ စားကြည့်တော့ အရမ်းကောင်းမှန်းသိပြီး ဒီနေ့ ထပ်လာဝယ်ကြတာလေ"
"ဟုတ်တယ်... မနက်ဖြန်လည်း ထပ်ယူဦးမယ်လို့ ပြောသွားကြသေးတယ်"
"ဒါကြောင့် ကျွန်တော် ပြောသားပဲ... ရောင်းရတာ ဈေးပေါလွန်းတယ်လို့"
သူတို့နှစ်ယောက်က တစ်ယောက်တစ်ပေါက်ဖြင့် ယနေ့ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည့် အခြေအနေများကို ပြန်လည် ပြောပြနေကြသည်။
ယမန်နေ့က စတော်ဘယ်ရီများကတည်းက ရောင်းအား အလွန် ကောင်းမွန်နေခဲ့ပြီး နာရီအနည်းငယ် ရောင်းလိုက်ရုံဖြင့် အကုန် ပြောင်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။ ယနေ့တွင်တော့ ပို၍ပင် ရောင်းအားကောင်းနေသေးသည်။
သူ စိုက်ပျိုးထားသော စတော်ဘယ်ရီများက တကယ်ကို စားလို့ကောင်းပြီး ပစ္စည်းကောင်းမှန်းသိသူများလည်း များပြားသဖြင့် ဒုတိယနေ့တွင် ထပ်လာဝယ်ချင်ကြသည်မှာလည်း သဘာဝပင် ဖြစ်သည်။ တစ်ဖက်က ကိုယ်တိုင်စားရန်ဖြစ်ပြီး အခြားတစ်ဖက်က မိတ်ဆွေသူငယ်ချင်းများကို လက်ဆောင်ပေးပါကလည်း မျက်နှာပန်းလှပေသည်။
ထိုအခါ ဤစတော်ဘယ်ရီက ဘယ်လောက်တောင် ကောင်းကြောင်း ကြွားလုံးထုတ်ပြီး ဈေးကို ပိုပြောလိုက်ပါကလည်း တစ်ဖက်လူက သေချာပေါက် ရိပ်မိမည် မဟုတ်ချေ။ ဤစတော်ဘယ်ရီ တစ်လင်ပန်းကိုမှ ၈၀ ယွမ် သာ ရှိသည် မဟုတ်ပါလား။
"ဈေးပေါသွားလို့လား... ပုံမှန်ဆို စတော်ဘယ်ရီက တစ်ပိဿာကို ဆယ်ဂဏန်းလောက်ပဲ ရှိတာလေ... အခု ငါက ၄၀ နဲ့တောင် ရောင်းနေတာ... ဒီထက်ပိုပြီး ဈေးတင်လိုက်ရင် လူတွေ အပြောခံရမှာ စိုးလို့ပါ"
ရွှီယန်က ပြန်ပြောလိုက်သည်။
သူက ဆွေမျိုးများကိုပင် စတော်ဘယ်ရီ အဝယ်တော်များ ပေးသည့်ဈေးမှာ ဘယ်လောက်လဲဟု မေးကြည့်ဖူး၏။ ဤရာသီတွင် အဝယ်တော်များ ပေးသည့်ဈေးက တစ်ပိဿာကို ၁၅ ယွမ် သာ ရှိပေသည်။
ရွှီယန်က ဤဈေးကို ကြားပြီးကတည်းက အဝယ်တော်များထံ မသွင်းရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ကိုယ်တိုင်ပင် လက်လီရောင်းချခြင်းက ပိုကောင်းပေလိမ့်မည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ စတော်ဘယ်ရီ အထွက်နှုန်းက သိပ်မများသဖြင့် ရောင်းအားကောင်းမည်ဆိုပါက လယ်ယာခြံဝင်းမှပင် အကုန်ရောင်းထွက်သွားနိုင်ပေသည်။ သို့သော် ဤမျှအထိ အရောင်းအဝယ် သွက်လိမ့်မည်ဟု သူ ထင်မထားခဲ့မိချေ။
"အဓိကက အခု ရာသီဥတုက သိပ်ပြီး မအေးသေးတာလည်း ပါတယ်... လူတော်တော်များများက ဆောင်းခိုဖို့အတွက် ဈေးထဲမှာ ပစ္စည်းတွေ လာဝယ်စုနေကြတာလေ... လူသွားလူလာလည်း တော်တော်များတယ်... ကျွန်တော်တို့ရဲ့ စတော်ဘယ်ရီက တခြားသူတွေနဲ့မတူဘဲ ထူးခြားနေတော့ လူတွေက ဝယ်ကြမှာပဲ... ကျွန်တော့်အထင်တော့ ၆၀ ဒါမှမဟုတ် ၈၀ လောက် ထားသင့်တယ်... အဲဒီဈေးဆိုရင်တောင် လာဝယ်မယ့်သူတွေ သေချာပေါက် ရှိသေးတယ်"
ဝမ်ဝူက အကြံပေးလိုက်သည်။
ရွှီယန်က မေးလိုက်၏။
"ဒါတွေက ငါ့လယ်ယာခြံဝင်းက ထွက်တာဆိုတာကို လူတွေ သိကြရဲ့လား"
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ သူတို့နှစ်ယောက်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ပြန်ဖြေလေသည်။
"လူတော်တော်များများက သူဌေးအကြောင်း ပြောနေကြတာပဲ... သူတို့ အကုန်သိတယ်"
"အဲဒါဆိုရင် ဒီတစ်ခေါက်တော့ ဈေးမတင်သေးဘူးကွာ... ၄၀ နဲ့ပဲ ဆက်ရောင်းမယ်... ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် အမြတ်ကျန်တာပဲဟာ... နောက်ပိုင်း ငါတို့လယ်ယာခြံဝင်းက ဈေးကွက်ထဲကို ခဏခဏ ဝင်ထွက်နေရမှာဆိုတော့ နာမည်ကောင်းလေး ရထားတာ ပိုကောင်းတယ်... မင်းတို့နှစ်ယောက်လည်း မကြာခဏ သွားရောင်းပေး... ဒါမှ လူတွေ မှတ်မိသွားမှာ"
ရွှီယန်က မှာကြားလိုက်သည်။
"သူဌေး... စိတ်ချသာထားပါ"
သူတို့နှစ်ယောက်လုံးက ခေါင်းညိတ် သဘောတူလိုက်ကြ၏။
စတော်ဘယ်ရီ အရောင်းအဝယ် အလွန်ကောင်းမွန်ခြင်းက ရွှီယန်အတွက်တော့ ရင်ထဲမှ အပူလုံးကြီး တစ်ခု ကျသွားသကဲ့သို့ပင်။
ဒါတင်မကသေးဘဲ သူက အတော်လေးကို ပေါ့ပါးလန်းဆန်းသွားပြီး အသီးအနှံများ ရိတ်သိမ်းရသည့် ပျော်ရွှင်မှုကိုပါ ခံစားလိုက်ရသည်။ လယ်ယာခြံဝင်း ဖွင့်ရခြင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်ကလည်း ဤသည်ပင် ဖြစ်၏။
စွန့်စားရမှုများ ရှိပြီး စိတ်ညစ်စရာ အများအပြားနှင့် ကြုံရနိုင်သော်လည်း ရိတ်သိမ်းချိန်ရောက်၍ ကုန်ပစ္စည်းများ ထုတ်ရောင်းလိုက်ရသည့်အခါ ငွေအများကြီး မြတ်နိုင်သော အခွင့်အရေးလည်း ရှိနေပေသည်။
လယ်ယာခြံဝင်း အနေဖြင့် နောင်တစ်ချိန်တွင် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဈေးကွက်များနှင့် သေချာပေါက် အချိတ်အဆက် ရှိနေရမည်ဖြစ်ပြီး အပြင်သို့ တင်ပို့ရောင်းချခြင်းကိုသာ အားကိုးနေ၍ မရပေ။ ထို့ကြောင့် နာမည်ကောင်းရရန်က အလွန် အရေးကြီးလှသည်။
အချိန်ကျလျှင် ရွှီယန်၏ လယ်ယာခြံဝင်းမှ ထွက်သော သီးနှံများဟု ကြားလိုက်သည်နှင့် အရည်အသွေး ကောင်းမွန်မှန်း သိပြီး ဈေးအနည်းငယ် ကြီးလျှင်တောင် လူများက လက်ခံလာကြမည် ဖြစ်၏။ ဤသည်က အဆင့်မြင့် ကုန်ပစ္စည်း လမ်းကြောင်းကို သွားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
ရွှီယန် ကိုယ်တိုင်ကလည်း စတော်ဘယ်ရီ စားရသည်ကို အလွန် သဘောကျပေသည်။ ၎င်းက သူ့၏ အကြိုက်ဆုံး သစ်သီးများထဲမှ တစ်ခုဟု ဆိုရမည်။
သူက သူ့အတွက် စတော်ဘယ်ရီ လင်ပန်းကြီး တစ်ခု အပြည့် ခူးလာပြီး ရေဖြင့် အလွယ်တကူ ဆေးကြောလိုက်ကာ ဘာမှ ထပ်လုပ်နေစရာ မလိုဘဲ တိုက်ရိုက် စားလိုက်ရုံပင်။ တကယ်တမ်းတွင် ဤအတိုင်း တိုက်ရိုက် စားခြင်းက ပို၍ အရသာရှိသည်။ ရေဆေးလိုက်ပါက ရေဓာတ်များကြောင့် အချိုဓာတ် ပေါ့သွားတတ်၍ ဖြစ်၏။
သို့သော် ရေမဆေးဘဲ စားရန်ကလည်း သန့်ရှင်းမှု မရှိမည်စိုးသဖြင့် ဆေးလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။
ဤရက်ပိုင်းအတွင်း စတော်ဘယ်ရီများ အများအပြား ထွက်နေသဖြင့် သူလည်း အားရပါးရ စားလို့ရပေသည်။ သီးနှံများ ရိတ်သိမ်းချိန် ရောက်တိုင်း ဤသို့ပင် ဖြစ်၏။
စတော်ဘယ်ရီ အကြီးကြီးများကို တစ်လုံးပြီးတစ်လုံး စားလိုက်ရသည့်အခါ တစ်ကိုယ်လုံး အချိုဓာတ်များ ပြည့်နှက်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ ဤစတော်ဘယ်ရီက တကယ်ကို အရသာရှိလွန်းလှပြီး လာဝယ်သည့်သူများ များပြားနေသည်မှာလည်း မဆန်းပေ။
သို့သော် ဒုတိယနေ့ ထပ်စားသည့် အခါမှာတော့ ပထမနေ့လောက် အရသာ မရှိတော့ချေ။
ယနေ့လည်း မြေခွေးလေးများ ရောက်လာကြပြန်သည်။ သုံးကောင်လုံး အတူတူ လာကြခြင်းပင်။
ယခုဆိုလျှင် သူတို့လေးများလည်း တော်တော်လေး ကြီးလာကြပြီဖြစ်သော်လည်း တစ်တွဲတွဲ ဖြစ်နေတုန်းပင်။ ကြည့်ရသည်မှာ တစ်သက်လုံး ဤသို့ပင် အတူတူ နေသွားကြမည့် ပုံပေါ်သည်။
ရွှီယန်က ဤအကောင်လေး သုံးကောင်ကို ကြည့်ရင်း လာမည့်နှစ်တွင် ဘာတွေဖြစ်လာမလဲ ဆိုသည်ကို တွေးနေမိ၏။
မြေခွေးများက နှစ်စဉ် သုံးလပိုင်းမှ ငါးလပိုင်း အတွင်းတွင် မျိုးပွားတတ်ကြသည်။ ထိုအချိန်ကျလျှင် အထီး နှစ်ကောင်က အမ တစ်ကောင်အတွက် သေချာပေါက် တိုက်ခိုက်ကြမည်မှာ အသေအချာပင်။ ထိုအချိန်ရောက်လျှင် သူတို့ ဘယ်လို ဖြစ်သွားမလဲဆိုတာကို မသိနိုင်သေးချေ။
ဤကောင်လေး သုံးကောင် ဆက်လက်၍ အတူတူ နေနိုင်ပါစေဟုသာ မျှော်လင့်ရတော့မည်။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် အခုခေတ်မှာ နေရာတိုင်းက အမြင်ကျယ်လာကြပြီ မဟုတ်ပါလား။
သူတို့ သုံးကောင်တည်း မဟုတ်ဘဲ မြေခွေးဖြူလေးလည်း ယနေ့ ရောက်လာသေးသည်။
ဤမြေခွေးဖြူလေးက မြေခွေးနီများ၏ အကြီးမားဆုံး ပြိုင်ဘက်ပင် ဖြစ်၏။ သူက ဘာအသံမှ မထွက်ဘဲ ထိုနေရာတွင် ရပ်နေကာ ဟန်ပန်လေး အနည်းငယ် လုပ်ပြလိုက်ရုံဖြင့်ပင် အရမ်းကို ချစ်စရာကောင်းနေပြီ ဖြစ်သည်။
မြေခွေးနီ သုံးကောင်ကတော့ ရန်သူကြီး တစ်ကောင်ကို တွေ့လိုက်ရသလိုမျိုး ၎င်းကို စိုက်ကြည့်နေကြ၏။ သူတို့က အနားသွားပြီး နှင်ထုတ်ရန်ပင် လုပ်နေကြသေးသည်။ သူတို့ အနားသို့ ပြေးသွားသည်နှင့် မြေခွေးဖြူလေးက အဝေးသို့ ပြေးထွက်သွားတော့၏။
ထို့နောက် ရွှီယန်ကို နောက်လှည့်ကြည့်ပြီး သူ၏မျက်လုံးလေးများက ဤသို့ ပြောနေသလိုပင်။
'ကြည့်လေ... သူတို့တွေ ဝိုင်းပြီး ငါ့ကို အနိုင်ကျင့်နေကြတယ်'
ရွှီယန်ကလည်း သနားသွားသော်လည်း မြေခွေးနီ သုံးကောင် မရှိသည့်အချိန်မှသာ မြေခွေးဖြူလေးကို သေချာ ကျွေးမွေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်တော့သည်။
ရွှီယန်က ခြံဝင်းထဲတွင် ခဏမျှ ထိုင်နေလိုက်သည်။
ရာသီဥတုက တဖြည်းဖြည်း အေးလာသဖြင့် အပြင်ဘက်တွင် အတော်လေး ချမ်းစိမ့်စိမ့် ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် သူက ခဏမျှသာ နေပြီး အိမ်ထဲသို့ ဝင်ကာ အနားယူလိုက်တော့သည်။
အိမ်ထဲတွင်တော့ ပို၍ နွေးထွေးပေသည်။ ယခုဆိုလျှင် အိမ်ထဲတွင် အပူပေးစနစ် တပ်ဆင်ပြီးသွားပြီ ဖြစ်၏။ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အိမ်များ အားလုံးကို ပိုက်လိုင်းများဖြင့် ဆက်သွယ်ထားသဖြင့် အချိန်ကျလျှင် လူတစ်ယောက်က မီးသွေးထည့်ပေးရုံဖြင့် အသက်သာဆုံး အပူငွေ့ကို ခံစားရမည် ဖြစ်သည်။
ထိုအချိန်ကျလျှင် အိမ်ထဲတွင် နေရသည်မှာ အလွန် သက်သောင့်သက်သာ ရှိလာမည်သာ။ ယခု ရွှီယန်၏ ခေါင်းထဲတွင် ရှိနေသည်မှာ ပိုက်ဆံ ပိုရှာရန် ဆိုသည်သာ ဖြစ်ပေသည်။
နောက်တစ်နေ့တွင်လည်း လယ်ယာခြံဝင်းက ပုံမှန်အတိုင်း စတော်ဘယ်ရီ ခူးနေကြပြန်သည်။
ရွှီယန်က သူ့မိဘများထံသို့လည်း အများအပြား သွားပို့ပေးခဲ့၏။ သူတို့၏ ဆိုင်တွင်လည်း စတော်ဘယ်ရီ တင်ရောင်း၍ ရပေသည်။ စားချင်လျှင်လည်း ကိုယ့်ဘာသာ ယူစား၍ ရ၏။
ဆွေမျိုးများ မိတ်ဆွေများကို လက်ဆောင်ပေးရန် ကိစ္စများကိုတော့ သူ့မိဘများကပင် စီစဉ်ကြမည် ဖြစ်သည်။ ဤကဲ့သို့သော လူမှုရေး ကိစ္စများတွင် ရွှီယန် ကိုယ်တိုင် ပါဝင်ပတ်သက်နေမည် မဟုတ်ချေ။
စတော်ဘယ်ရီ သွားရောင်းရန်ကိစ္စကို ရွှီယန် ကိုယ်တိုင် သွားစရာ မလိုတော့ပေ။ ယနေ့တော့ လီဆန်းနှင့် မာဝန် တို့ကို အတူတူ သွားခိုင်းလိုက်သည်။
လီဆန်းကိုလည်း အပြင်ထွက်ပြီး လမ်းလျှောက်ခိုင်းခြင်းက ကောင်းမွန်လှပေသည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် သူ့စိတ်များ ပို၍ လန်းဆန်းလာမည် ဖြစ်၏။
ရွှီယန်၏ လယ်ယာခြံဝင်းတွင် ကိုယ်ကျင့်တရားပိုင်း ပြဿနာ မရှိဘူးဆိုပါက ရွှီယန်က ဝန်ထမ်းများအပေါ် အတော်လေး ဂရုစိုက်ပေးတတ်ပေသည်။
ရွှီယန် ကိုယ်တိုင်ကတော့ အားလပ်နေသဖြင့် လမ်းလျှောက်ထွက်လာခဲ့သည်။ မြေဘယ်လောက် ထပ်ငှား၍ ရမလဲ... လာမည့်နှစ် ဘာတွေစိုက်မလဲ... မှန်လုံအိမ် ဘယ်နှစ်လုံး ထပ်ဆောက်မလဲ ဆိုသည်တို့ကို လိုက်ကြည့်ရင်း တွက်ချက်နေလိုက်၏။
'ဟူး... တကယ်ကို ခေါင်းစားစရာတွေပါပဲ'
လမ်းလျှောက်ရသည်မှာ တကယ် ပျင်းစရာကောင်းလာသဖြင့် မနီးမဝေးတွင် ရှိနေသော မြင်းနက်လေး ကျင်းကျယ် ကို မြင်သည်နှင့် ရွှီယန်က လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။
"ကျင်းကျယ်... လာခဲ့ပါဦး"
သူက လက်ယပ်ခေါ်လိုက်၏။
စကားသံ ဆုံးသည်နှင့် မြင်းနက်လေးက ချက်ချင်းပင် အပြေးလေး ရောက်လာတော့သည်။
"အပြင်ခဏ ထွက်လည်ရအောင်... စိုက်ပျိုးရေး တက္ကသိုလ် ဘက်က လယ်ကွင်းတွေကို သွားကြည့်မယ်"
ရွှီယန်က ကုန်းနှီးတောင် မပါဘဲ မြင်းပေါ်သို့ ခွတက်လိုက်ပြီး လယ်ယာခြံဝင်း၏ လူနေဆောင်ရှေ့မှ ပတ်ထွက်ကာ စိုက်ပျိုးရေး တက္ကသိုလ်ဘက်က လယ်ကွင်းများဆီသို့ မြင်းကို ခပ်ရွရွလေး စီးသွားလိုက်သည်။
စိုက်ပျိုးရေး တက္ကသိုလ်ဘက်ရှိ လယ်ကွင်းများ အားလုံး ရိတ်သိမ်းပြီးသွားပြီ ဖြစ်ပြီး မြေများကိုတောင် ပြန်ထွန်ယက်ထားပြီးပြီ ဖြစ်၏။ ကျောင်းသားများက လယ်ကွင်းထဲသို့ မြေဩဇာများ အများအပြား ထည့်ထားပြီး မြေဆီလွှာကို တစ်ဆောင်းတွင်းလုံး အားဖြည့်ပေးထားသဖြင့် လာမည့်နှစ် ဘာပဲစိုက်စိုက် မြန်မြန် ကြီးထွားလာမည် ဖြစ်သည်။
စိုက်ပျိုးရေး ဆိုသည်မှာ မြေဆီလွှာကို ကြည့်ရခြင်းပင်။ မြေဆီလွှာတွင် အာဟာရ ပြည့်ဝနေပါက သီးနှံများက မြန်မြန် ကြီးထွားလာမည်သာ ဖြစ်၏။
ဤရက်ပိုင်း ကျောင်းသားများ ဘယ်သူမှ ရောက်မလာကြချေ။ ကျောင်းတွင် စာမေးပွဲများနှင့် အလုပ်များနေကြပုံရသည်။ လယ်ယာခြံဝင်း ပတ်ဝန်းကျင်က အတော်လေး တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့၏။ ရွှီယန်က ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လယ်ကွင်းများကို လိုက်ကြည့်ပြီးနောက် လယ်ယာခြံဝင်းဆီသို့ ပြန်လာခဲ့သည်။
မနက်ဖြန်တော့ ပုံမှန်အတိုင်း ကျားသစ်ကို သွားကြည့်ရန် စီစဉ်ထားသည်။
ကျားသစ်ပေါက်လေးက ယခုဆိုလျှင် တော်တော်လေး ကြီးလာပြီ ဖြစ်၏။ မကြာခင် တစ်နှစ် ပြည့်တော့မည်ဖြစ်ရာ အရွယ်ရောက်လာပြီဟုတောင် ဆို၍ရသည်။
သို့သော် ၎င်းတွင် အရွယ်ရောက်လာသည့် ပုံစံမျိုး နည်းနည်းလေးမှ မရှိပေ။ ယခင်ကဲ့သို့ပင် တုံးအအနှင့် ချစ်စရာကောင်းနေတုန်းပင်။ ဤမျှကြီးမားသော ခန္ဓာကိုယ်ကြီးနှင့် ဘာကြောင့် မျက်နှာလေးက အပြစ်ကင်းစင်နေရသလဲ ဆိုသည်ကို ရွှီယန်တောင် နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေ၏။
'မင်းအမေက မင်းကို ဒီလောက်ဝအောင် အလကား ကျွေးထားတာပဲ'
မိခင်ကျားသစ်မကြီးမှာလည်း မလွယ်ကူလှချေ။ ကိုယ်တိုင် စားရန် သားကောင်ရှာရသည့်အပြင် ကျားသစ်ပေါက်လေးကိုပါ ကျွေးမွေးရသည်။ တစ်ခါတစ်ရံ တောယုန် တစ်ကောင် ဖမ်းမိလျှင်တောင် ကျားသစ်ပေါက်လေးကို အရင် စားခိုင်းတတ်၏။
ထို့ကြောင့်လည်း ကျားသစ်ပေါက်လေး၏ ကျန်းမာရေးက အလွန် ကောင်းမွန်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ အမဲမလိုက်တတ်တာ တစ်ခုသာ ရှိပေသည်။
မိခင်ကျားသစ်မကြီးကတော့ သူ့ကို ကြည့်ပြီး ရွှီယန်ဆီသို့ လွှဲအပ်ပေးချင်နေသည့် အရိပ်အယောင်များတောင် ပြနေပြီ ဖြစ်၏။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် သူမကလည်း သိပ်အသက်မကြီးသေးတော့ လွတ်လပ်သည့် အချိန်လေးများကို ခံစားချင်သေးသည် မဟုတ်ပါလား။
နောက်တစ်နေ့တွင်တော့ ရွှီယန်က ကျားသစ်၏ နေ့စဉ်ဘဝကို တစ်နေကုန် လိုက်ဖ်လွှင့်ခဲ့သည်။ ထိုနေ့ညတွင် သူက ကျော်ကြားမှု ရမှတ်များကို တွက်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ စုစုပေါင်း ရမှတ်က တစ်သန်းကို ကျော်လွန်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။
'တစ်သန်းတောင် ပြည့်သွားပြီပဲ... ကြီးကြီးမားမား တစ်ခါလောက် လုပ်လို့ ရပြီ... ပစ္စည်းကောင်းလေး တစ်ခုလောက် ရပါစေ'
ရွှီယန် စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် ဆုတောင်းလိုက်သည်။
အချိန်အကြာကြီး စုဆောင်းလာခဲ့သော ကျော်ကြားမှု ရမှတ်များဖြင့် ယခု မဲဖောက်၍ ရပြီဖြစ်ရာ သူ အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားနေ၏။
'စနစ်... အထူးအဆင့် မဲဖောက်ခြင်း တစ်ကြိမ် လုပ်မယ်'
[လက်ခံသူမှ အထူးအဆင့် မဲဖောက်ခြင်းကို ရွေးချယ်လိုက်ပါသည်... မဲဖောက်နေပါသည်]
[အထူးအဆင့် ဆုလာဘ်တစ်ခု ရရှိသည့်အတွက် ဂုဏ်ယူပါသည်]
[အထူးအဆင့် ကျွမ်းကျင်မှု - စက်ပြင် ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်]
[စက်ပြင် ကျွမ်းကျင်ပညာရှင် - လက်ခံသူသည် ကားများ... လယ်ယာသုံး စက်ပစ္စည်းများ အပါအဝင် စက်ပစ္စည်းများကို ပြင်ဆင်နိုင်စွမ်း ရရှိမည် ဖြစ်ပါသည်]
စနစ်၏ အသိပေးသံက ရွှီယန်၏ ခေါင်းထဲတွင် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
"ဟာ..."
ရွှီယန်က အနည်းငယ် မှင်သက်သွား၏။
ဤကျွမ်းကျင်မှုက အရမ်းကို သာမန်ဆန်လွန်းလှသည်။ လယ်ယာသုံး စက်ပစ္စည်းများ ပျက်သွားပါက ပြင်သည့်ဆိုင်သို့ သွားလိုက်ရုံသာ။ ပြင်သည့်ဆိုင်မှ ဆရာကြီးများလည်း လယ်ယာသုံး စက်ပစ္စည်းများကို ပြင်တတ်ကြသည် မဟုတ်ပါလား။
ဤကျွမ်းကျင်မှုက နေ့စဉ်ဘဝတွင် အနည်းငယ် ပိုအဆင်ပြေရုံမျှသာ ဖြစ်သည်။
'လေယာဉ်တွေ တင့်ကားတွေကိုရော ပြင်လို့ရမလား မသိဘူး... ဒါပေမဲ့ အဲဒါတွေက အရေးကြီးတဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေလေ... သာမန်လူတွေကို ပေးမကိုင်ပါဘူး... ငါလည်း သွားကိုင်ချင်တဲ့ စိတ်မရှိပါဘူးလေ'
ရွှီယန် စိတ်ထဲမှ တွေးတောနေလိုက်သည်။
သူ့တွင် ကျော်ကြားမှု ရမှတ် တစ်သိန်း ကျန်နေသေးသည်ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် ထိုကျန်နေသော တစ်သိန်းကိုပါ မဲဖောက်လိုက်တော့၏။
'စနစ်... အဆင့်မြင့် မဲဖောက်ခြင်း တစ်ကြိမ် လုပ်မယ်'
[လက်ခံသူမှ အဆင့်မြင့် မဲဖောက်ခြင်း တစ်ကြိမ် ရွေးချယ်လိုက်ပါသည်... မဲဖောက်နေပါသည်]
စနစ်၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာပြီး စကားသံ အဆုံးတွင် မျက်စိရှေ့၌ ခရမ်းရောင် အလင်းတန်း တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
ခရမ်းရောင် အလင်းတန်း ဆိုသည်မှာ အထူးအဆင့် ဆုလာဘ်ကို ကိုယ်စားပြုခြင်း ဖြစ်၏။ ဆိုလိုသည်မှာ ဤတစ်ကြိမ်တွင် ပိုမို မြင့်မားသော ဆုလာဘ် ရရှိနိုင်ခြေ ကို အောင်မြင်စွာ ဖန်တီးနိုင်ခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
[အထူးအဆင့် ဆုလာဘ်တစ်ခု ရရှိသည့်အတွက် ဂုဏ်ယူပါသည်]
[Audi A6L အမြင့်ဆုံးအဆင့် မော်ဒယ် တစ်စီး]
ဆုလာဘ်ပစ္စည်း၏ နာမည်က ရွှီယန်၏ မျက်စိရှေ့တွင် ပေါ်လာခဲ့၏။
"Audi A6 လား... နည်းနည်းတော့ ရိုးအီနေပြီ မဟုတ်ဘူးလား"
ရွှီယန်က နှုတ်မှ ညည်းတွားလိုက်သော်လည်း မျက်နှာပေါ်တွင်တော့ အပြုံးကြီး တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
ဤကားက သူဌေးများ စီးရန် အလွန် သင့်တော်ပြီး ဘယ်လောက် အဆင့်အတန်းရှိလဲ ဆိုသည်ကို အလွယ်တကူ ခန့်မှန်း၍ မရနိုင်ချေ။ အမြင့်ဆုံးအဆင့် မော်ဒယ်ဖြစ်သော 55 Four-Wheel Drive Flagship ဗားရှင်းဆိုလျှင် ယွမ် ငါးသိန်းကျော်ခန့် တန်ဖိုးရှိ၏။
ဤသည်က တကယ်ကို အမြတ်ကြီး မြတ်သွားခြင်းပင်။ သူ၏ လယ်ယာခြံဝင်းတွင် ယခု ရင်းနှီးမြှုပ်နှံထားသည်မှာလည်း ဤပမာဏခန့်သာ ရှိသဖြင့် ကားတစ်စီးက သူ၏ လယ်ယာခြံဝင်း တစ်ခုစာခန့် တန်ဖိုးရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။
'ဒါပေမဲ့ ငါကလည်း လယ်ယာခြံဝင်း ပိုင်ရှင်ဆိုတော့ သူဌေးကြီး တစ်ယောက်ရဲ့ ဂုဏ်ပုဒ်နဲ့တော့ ကိုက်ညီပါတယ်လေ... နောက်ပိုင်း စီးပွားရေး ကိစ္စတွေ သွားဆွေးနွေးရင် ဒီကားကိုပဲ စီးသွားရမယ်... သေချာလေး ထိန်းသိမ်းရမယ်... ကားဂိုဒေါင် သီးသန့် တစ်ခုလောက် ဆောက်လိုက်ဦးမှပဲ'
ရွှီယန် စိတ်ထဲမှ ကျေနပ်စွာဖြင့် တွေးလိုက်သည်။
ဤကဲ့သို့ ကားမျိုးကို လယ်ယာသုံး စက်ပစ္စည်းများလို ဂိုဒေါင်ထဲတွင် အလွယ်တကူ ရပ်ထား၍တော့ မဖြစ်ပေ။ ဂိုဒေါင်ထဲတွင် ဖုန်များ အလွန်များသဖြင့် သီးသန့် ကားဂိုဒေါင် တစ်ခု ဆောက်ပြီး ကားကို အထဲတွင် ရပ်ကာ တံခါးပိတ်ထားနိုင်မှ ရမည်။
လယ်ယာခြံဝင်းတွင် နေရာကျယ်ဝန်းသဖြင့် ကားဂိုဒေါင် ဆောက်ရသည်မှာလည်း ကုန်ကျစရိတ် သိပ်မများပါချေ။ အုတ်ခဲနှင့် ဘိလပ်မြေဖိုး၊ ထို့အပြင် လက်သမားခ အနည်းငယ် ပေးရုံသာ။ ဤဒေသတွင် အဆောက်အအုံ ဆောက်လုပ်ရသည်က အပြင်ဘက်ထက် အများကြီး ပို၍ ဈေးသက်သာ၏။
ရွှီယန်က ချက်ချင်းဆိုသလို ဇိမ်ခံကား ပိုင်ရှင် တစ်ယောက် ဖြစ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ပြိုင်ကားများနှင့် မယှဉ်နိုင်သော်လည်း ဇိမ်ခံပစ္စည်း စာရင်းထဲတွင်တော့ ပါဝင်နေပြီ ဖြစ်၏။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် သာမန် မိသားစုများက ကားတစ်စီး ဝယ်ရန်အတွက် ယွမ် သိန်းချီပြီး သုံးစွဲကြမည် မဟုတ်ပေ။
ယနေ့ မဲဖောက်ရသည်မှာ တကယ်ကို အတက်အကျ ကြမ်းလွန်းလှသည်။
ရွှီယန် အချိန်အကြာကြီး မျှော်လင့်စောင့်စားနေခဲ့ရသော ရမှတ် တစ်သန်းမှ စက်ပြင် ကျွမ်းကျင်မှု တစ်ခု ရရှိခဲ့ပြီး အသုံးဝင်သည် ဆိုသော်လည်း အရမ်းကြီးတော့ အသုံးမဝင်လှပေ။ သို့သော် ကျန်နေသော ရမှတ် တစ်သိန်းကို အလွယ်တကူ ဖောက်လိုက်ချိန်တွင်တော့ အထူးအဆင့် ဆုလာဘ်ကို ရရှိခဲ့ပြီး အလွန် လက်တွေ့အသုံးကျသော ဇိမ်ခံကား တစ်စီးကို ရရှိခဲ့၏။ ဤသည်က ပိုက်ဆံ အများကြီးကို သက်သာသွားစေခြင်းပင်။
'ကားတစ်စီးလောက် ဝယ်ချင်နေတာ... မထင်မှတ်ဘဲ ကားရလာတာပဲ... ဒီလိုဆိုရင်တော့ လာမယ့်နှစ် အဆောက်အအုံတွေ ဆောက်ဖို့အတွက် ပိုပြီး ယုံကြည်မှု ရှိသွားပြီ... အခု လက်ထဲမှာက ယွမ် လေးသိန်းလောက် ရှိနေသေးတာကိုး'
ရွှီယန်က စိတ်ထဲမှ ကျေနပ်စွာဖြင့် အစီအစဉ်များ ဆွဲနေလိုက်သည်။
လယ်ယာခြံဝင်း အကြီးကြီး တစ်ခု ဖွင့်ချင်သော သူတစ်ယောက်အတွက်တော့ ယွမ် လေးသိန်း ဆိုသည်မှာ မလောက်ငချေ။ လူအတော်များများက လယ်ယာခြံဝင်း ဖွင့်ရန်အတွက် ဘဏ်ချေးငွေတောင် ယူကြရ၏။
သို့သော် ရွှီယန်အတွက်တော့ ဤသည်က လုံလောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ခိုင်မာသော ခြေလှမ်းများဖြင့် တစ်လှမ်းချင်းစီ တက်လှမ်းသွားရုံသာ ဖြစ်ပေသည်။